Timothy Brennan
"Η ιστορία του Χέγκελ, της Αφρικής και της δουλείας"
Από το Δανεικό φως, τομ. 1: Ο Βίκο, ο Χέγκελ και η αποικιοκρατία, Stanford UP, 2014
Μτφρ.: Lenin Reloaded
Η κριτική του Χέγκελ στην αποικιοκρατία είναι βεβαίως πολύ περιορισμένη. Δεν προπαγάνδισε ποτέ δημόσια την αντίθεση στην αποικοκρατία, ούτε προσπάθησε να επεξεργαστεί την συγκεκριμένη και επεκτεινόμενη θεωρητική της λογική στην διαδρομή του συστήματός του. Είναι επίσης ικανός να κάνει λόγο για την "στασιμότητα" των λαών που αποκόπηκαν από της δυναμικές του επαφές, και θεωρούσε το ίδιο το παγκόσμιο εμπόριο "εκπαιδευτικό πλεονέκτημα". Παρ' όλα αυτά, τα κομμάτια του έργου του τα οποία είναι ανοιχτά στην σκληρότερη κριτική αυτού του είδους συμβαίνει να υπόκεινται επίσης στον φιλολογικό σκεπτικισμό. Αν και κατά τη διάρκεια της ζωής του δεν αποκήρυξε ποτέ τις εκδοχές των διαλέξεών του που οι φοιτητές του παρέδιδαν στους εκδότες, έχει σημασία το γεγονός ότι Η φιλοσοφία της ιστορίας, το πιο κατακριμένο από τα έργα του, αποτελείται από εδάφια τα οποία συνδυάζουν τις γραπτές σημειώσεις από τις διαλέξεις με συνόψεις και σχόλια φοιτητών, παρουσιάζοντας και τα δυο μαζί ως εγελιανό κείμενο. Οι σημειώσεις των φοιτητών είναι πάντοτε πιο χονδροειδείς, λιγότερο αναπτυγμένες και πιο συμβατικές από τα δικά του λόγια, τα οποία συγκεντρώθηκαν τα ίδια από συχνά αντικρουόμενες σημειώσεις διαλέξεων που δόθηκαν για πολλά χρόνια. Σ' αυτό το στάδιο της καριέρας του, ο Χέγκελ ήταν κίνημα όσο ήταν και συγγραφέας: πνιγόταν από καθήκοντα και αναζητούνταν τόσο πολύ που σχεδόν οτιδήποτε έλεγε στην αίθουσα διαλέξεων καταγραφόταν επιμελώς, ερμηνευόταν και παρουσιαζόταν στο κοινό. Το να αγνοήσουμε αυτό το πλαίσιο θα ήταν ισοδύναμο του να παρακάμψουμε το γεγονός ότι οι ίδιες οι διαλέξεις ήταν έργα υπό κατασκευή. Ο Χέγκελ τις έβλεπε ως στοιχεία μιας διαδρομής που ορισμένες φορές περνούσε από σημαντικές αναθεωρήσεις με κάθε της νέα παρουσίαση, και ορισμένες από τις δηλώσεις του διαγράφηκαν σε κατοπινές εκδοχές των διαλέξεων.
