Ξεκίνησε το 22ο Συνέδριο του ΑΚΕΛ

Ως ΑΚΕΛ είμαστε πατριωτική πολιτική δύναμη. Δε θα θυσιάσουμε τη λύση του Κυπριακού, προκειμένου να πάρουμε τη ρεβάνς για την ισοπεδωτική και αήθη επίθεση που δεχθήκαμε επί διακυβέρνησης Δημήτρη Χριστόφια – αντιμετωπίζουμε πολιτικά και όχι συναισθηματικά τα όσα συνέβηκαν τότε και τα όσα συμβαίνουν σήμερα, είπε ο ΓΓ του ΑΚΕΛ Αντρος Κυπριανού

Στην ομιλία του στο 22ο Συνέδριο του ΑΚΕΛ στο Συνεδριακό Κέντρο ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ στην Λευκωσία, στην παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας Νίκου Αναστασιάδη, ο κ. Κυπριανού άσκησε κριτική κατά του Νίκου Αναστασιάδη αλλά και του ΔΗΣΥ.

“Έχουν περάσει δύο και πλέον χρόνια από την εκλογή του κ. Αναστασιάδη στην Προεδρία της Δημοκρατίας. Δίχως να υπαινισσόμαστε ότι η κρίση άρχισε μόλις τότε, όλα όσα συμφώνησε η Κυβέρνηση του με την Τρόικα ενέτειναν την οικονομική ύφεση με βαρύτατες συνέπειες για το λαό. Η προοπτική εκμετάλλευσης του φυσικού μας πλούτου, γίνεται όλο και πιο ζοφερή. Τα σκάνδαλα, οι ιστορίες διαφθοράς και διαπλοκής και ο εξευτελισμός των θεσμών, εντείνονται δίνοντας την εντύπωση πως η κατηφόρα δεν έχει σταματημό. Η κατάσταση στο εσωτερικό μέτωπο θυμίζει συχνά, πολεμικό τοπίο. Κυβερνητική αλαζονεία, συνθήματα και κοκορομαχίες, σε μια περίοδο που κανονικά θα έπρεπε να υπάρχει η ελάχιστη συναίνεση, προκειμένου να αντιμετωπιστούν κρίσιμα ζητήματα για τον τόπο. Σε αυτό το πλαίσιο επαναρχίζουν επιτέλους οι διαπραγματεύσεις επίλυσης του Κυπριακού”, σημείωσε.

Πέντε ερωτήσεις, μια απάντηση

1. Μπορεί μια χώρα όπως η Ελλάδα να αναπτύξει οποιουδήποτε είδους φιλολαϊκή ή και σοσιαλιστική πολιτική όσο βρίσκεται εντός ΝΑΤΟ και EE;

Όχι.

2. Μπορεί μια χώρα όπως η Ελλάδα να αναπτύξει κάποιου είδους φιλολαϊκή ή και σοσιαλιστική πολιτική αν ο λαός της επιβάλλει να βρεθεί εκτός ΝΑΤΟ και EE;

3. Τι θα συμβεί σε μια χώρα όπως η Ελλάδα αν ο λαός της επιβάλλει να βρεθεί εκτός ΝΑΤΟ και EE με οποιαδήποτε μορφή εξουσίας; Τι είναι το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να αναμένει αυτός ο λαός να συμβεί, βάσει της παρατήρησής του για τα τεκταινόμενα στον κόσμο;

4. Πώς θα το αντιμετωπίσει; Ποιος θα ήταν ο καλύτερος πολιτικός τρόπος για το αντιμετωπίσει, εθνικά και διεθνώς;

5.  (πίσω στο 1, όσο δεν απαντώνται με απτό τρόπο τα 2, 3, 4). Ποιες "διαπραγματεύσεις"; Διαπραγματεύεται ο κρεμασμένος με τη θηλειά;

Ομιλία του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στη συγκέντρωση του ΚΚ Τουρκίας, Σμύρνη

Ευχαριστούμε πολύ για τη δυνατότητα που μας δίνετε να βρεθούμε εδώ στη Σμύρνη, στην Τουρκία, να μιλήσουμε μαζί σας, να επικοινωνήσουμε με νέους ανθρώπους, με εργαζόμενους, με φοιτητές, με αγωνιστές, με κομμουνιστές και κομμουνίστριες.

Το ΚΚΕ σε όλη τη μακρόχρονη ιστορία του έχει δώσει και δίνει μεγάλη σημασία στη φιλία και τη συνεργασία των δύο λαών. Το εργατικό και κομμουνιστικό κίνημα στις δύο χώρες συνδέεται με ισχυρούς δεσμούς, που δοκιμάστηκαν σε δύσκολους καιρούς για τους λαούς μας, όπως είναι και οι σημερινοί.

Εκ μέρους των Ελλήνων κομμουνιστών εκφράζουμε τη διεθνιστική μας αλληλεγγύη με τους αγώνες του ΚΚ στην Τουρκία.

Ενώνουμε τη φωνή μας με τη δική σας και απαιτούμε την άμεση αποφυλάκιση των 3 συντρόφων, Αλί Αντιγκιουζέλ, Μπαχτιγιάρ Σαχίν και Ντενίζ Σινάν Τουνάμπογλου, που συνελήφθηκαν την Πρωτομαγιά με αβάσιμες κατηγορίες και κρατούνται ακόμη και σήμερα.

Κίνα: Η θέση του Σαμίρ Αμίν

Κίνα: η αναδυόμενη χώρα—Σαμίρ Αμίν (The Implosion of Capitalism, κεφ.3)

Δεν θεωρώ πειστικές τις τρέχουσες συζητήσεις που αφορούν το παρόν και το μέλλον τής Κίνας ως «αναδυόμενης» δύναμης. Μερικοί ισχυρίζονται ότι, έχοντας επιλέξει οριστικά τον «καπιταλιστικό δρόμο», η Κίνα προτίθεται μάλιστα να επιταχύνει την ενσωμάτωσή της στη σύγχρονη καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση. Επιπλέον, δηλώνουν αρκετά ευχαριστημένοι με την προοπτική αυτή, ελπίζοντας ότι η εν λόγω «επιστροφή στην ομαλότητα» (με «δεδομένο» το ότι ο καπιταλισμός είναι το «τέλος τής ιστορίας») θα συνοδευτεί από τη σταδιακή ανάπτυξη μιας δημοκρατίας δυτικού τύπου (πολυκομματισμός, εκλογές, ανθρώπινα δικαιώματα). Επιπροσθέτως, πιστεύουν ή έχουν ανάγκη να πιστεύουν ότι, από πλευράς κατά κεφαλήν εισοδήματος, η Κίνα θα μπορέσει κατ’ αυτόν τον τρόπο να «καλύψει την απόσταση» που τη χωρίζει από τις πλούσιες δυτικές κοινωνίες — πράγμα που εγώ θεωρώ αδύνατο. Η κινεζική «δεξιά» συμμερίζεται την άποψη αυτή. Κάποιοι άλλοι πάλι αποδοκιμάζουν τις εξελίξεις αυτές στο όνομα των αξιών ενός «σοσιαλισμού που προδώθηκε». Ορισμένοι μάλιστα ευθυγραμμίζονται με τις κυρίαρχες εκφράσεις τής καταγγελτικής στάσης έναντι τής Κίνας [China bashing] που επικρατεί στο δυτικό κόσμο. Υπάρχουν όμως και κάποιοι — οι ιθύνοντες τού Πεκίνου — που περιγράφουν την επιλεγείσα πορεία ως «σοσιαλισμό κινεζικού τύπου» χωρίς περαιτέρω εξειδικεύσεις. Μπορεί ωστόσο κάποιος να διακρίνει τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα τού εν λόγω «σοσιαλισμού» στηριζόμενος στην προσεκτική ανάγνωση επίσημων κρατικών κειμένων και, πιο συγκεκριμένα, των πενταετών σχεδίων, που όχι μόνο χαρακτηρίζονται από σαφήνεια, αλλά και τα οποία λαμβάνονται πολύ σοβαρά υπόψη.

Το άλλο ίδιο

Σκεφτόμουν χθες για την γνωστή σοσιαλδημοκρατική γραμμή για την "άλλη Ευρώπη" που είναι, υποτίθεται, εφικτή. 

Η "άλλη Ευρώπη" είναι μια απ' τις ενσαρκώσεις, ιδεολογικά, μιας ευρύτερης προσέγγισης που θα μπορούσε να περιγραφεί ως αναζήτηση του άλλου ίδιου. Υπάρχουν πολλές τέτοιες ενσαρκώσεις στη σοσιαλδημοκρατική ρητορική: ένας άλλος κόσμος, μια άλλη κοινωνία, μια άλλη αριστερά (άλλη απ' τη σοσιαλδημοκρατική, δηλαδή), κλπ.

Το άλλο ίδιο είναι μια κραυγαλέα οξύμωρη φόρμουλα, που υποτίθεται, στη ρητορική της σοσιαλδημοκρατίας, ότι δεν είναι ουσιαστικά οξύμωρη. Αυτό συμβαίνει επειδή η συντακτική της λογική βασίζεται στην ιδέα ότι το ουσιαστικό εκφράζει κάτι τόσο γενικό, τόσο συνολικό, τόσο πολυδιάστατο και πολυεπίπεδο, που δεν μπορεί να ταυτιστεί ποτέ με τον εαυτό του. Με απλά λόγια: η "Ευρώπη", λέει ο σοσιαλδημοκράτης, δεν είναι, δεν μπορεί να είναι, ένα πράγμα. Περιέχει πολλές χώρες, πολλούς πολιτισμούς, πολλές γλώσσες και πολλά είδη ανθρώπων. Άρα η Ευρώπη που βιώνουμε είναι μόνο μια απ' τις δυνητικές Ευρώπες, και άρα υπάρχει και "άλλη" Ευρώπη, και γιατί όχι, και "άλλη άλλη Ευρώπη", ή ακόμα και "άλλη άλλη άλλη Ευρώπη." Και, για να μην φλυαρούμε, πιθανώς, ένα απειροστικό σύνολο άλλων Ευρώπων, ώστε κάθε υλοποιημένη Ευρώπη που τυχαίνει να μας δυσαρεστεί να μπορεί πάντα να έχει ως εναλλακτική και μιαν άλλη.

Στη ζώνη του μυστηρίου ΙΙΙ: Εμάς γιατί μας αγαπάει τόσο ο Uncle Sam και κάνει τέτοιες εξαιρέσεις;

"Εκπληξη προκάλεσε μία αναφορά της κ. Βικτόριας Νούλαντ υφυπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, ότι η αμερικανική κυβέρνηση δεν έχει κανένα πρόβλημα με τη στενή σχέση συνεργασίας της Ελλάδας και της Ρωσίας."

Μ. Ιγνατίου

(Όπερ εστί μεθερμηνευόμενο: Μόνο η Ελλάδα του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να έχει στενές σχέσεις με τη Ρωσία, γιατί, ρε παιδί μου, τη γουστάρουμε πολύ την Ελλάδα του ΣΥΡΙΖΑ και κάνουμε την παγκόσμια εξαίρεση. Παντού αλλού απαγορεύεται).

Στις ΗΠΑ, τα καθεστωτικά ΜΜΕ είναι γενικά εχθρικά απέναντι στην "αριστερά" και τους "ριζοσπάστες" απ' τον 19ο αιώνα [...] Απ' τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο, αυτό το πλαίσιο κράτησε την αριστερά στο περιθώριο, μαζί με τους τρελούς και τους τρομοκράτες. Όσες κυβερνήσεις δεν ήταν επιθυμητές, όσο δημοκρατικά κι αν εκλέγονταν, μπορούσαν να ανατραπούν με ασφάλεια, αρκούσε να δειχτεί ότι ήταν "κομμουνιστικές", "αριστερές", ή ακόμα και μόνο "αριστερίζουσες."

Στη ζώνη του μυστηρίου

Στις 27 Απρίλη 2015, το 902 δημοσίευσε απόσπασμα παρέμβασης του Μάκη Παπαδόπουλου, Υπεύθυνου του Τμήματος Οικονομίας της ΚΕ του ΚΚΕ, στην εκπομπή "Ανατροπή" του Mega. Στην παρέμβαση αυτή, ο Παπαδόπουλος κατονομάζει τον Υπουργό Οικονομικών και πρώην σύμβουλο του Γ.Α. Παπανδρέου, Γιάνη Βαρουφάκη, την υπαριθμόν δύο του Ψηφοδελτίου Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ και πρώην εργαζόμενη στο Ινστιτούτο Levy Ράνια Αντωνοπούλου (σύζυγο του προέδρου του Ινστιτούτου, Δημήτρη Παπαδημητρίου), και την σύμβουλο της κυβέρνησης Φουτζιμόρι Έλενα Παναρίτη, ως μέλη ομάδας με άμεση σύνδεση με κύκλους του αμερικανικού χρηματιστικού κεφαλαίου, περιλαμβανομένου του Τζορτζ Σόρος, και ως άτομα όντα σε θέση να βοηθήσουν με τους χειρισμούς τους αυτό το κεφάλαιο να κερδοσκοπήσει.

Είναι προφανές σε όποιον δει το βίντεο ότι το θέμα δεν "ξεφεύγει" από τον Παπαδόπουλο σε κάποια στιγμή εκνευρισμού και ότι αποκαλύπτεται ενσυνείδητα και νηφάλια. Είναι επίσης γνωστό ότι η καταγγελία ξεφεύγει από τα συνηθισμένα πλαίσια στάσης του ΚΚΕ, που σπάνια "βγαίνει μπροστά" για τέτοιου είδους θέματα και φημίζεται για την προσεκτικότητά του και παροιμιώδη αυτοσυγκράτησή του.

"Ας σοβαρευτούμε λίγο σ' αυτή τη χώρα": Η συνέντευξη του Δ. Κουτσούμπα, 19 Απρίλη 2015

- Εκτιμάτε ότι τελικά θα υπάρξει συμφωνία της κυβέρνησης με τους εταίρους, κ. Κουτσούμπα, ή η χώρα θα κινδυνεύσει με Grexit;

- Αυτή τη στιγμή το ενδεχόμενο εξόδου από την Ευρωζώνη δεν φαίνεται άμεσα πιθανό. Η παραμονή στην Ευρωζώνη κυριαρχεί ως επιλογή σχεδόν του συνόλου της αστικής τάξης της χώρας, ενώ δεν φαίνεται ορατή η διαμόρφωση μιας άλλης εναλλακτικής νομισματικής ένωσης. Ακόμα και οι ΗΠΑ, που αμφισβητούν τη γερμανική κυριαρχία στην ΕΕ, δεν επιθυμούν τη διάλυσή της. Φυσικά, πάντα υπάρχει η πιθανότητα να υπάρξει μιας μορφής σύγκρουση με την Ευρωζώνη. Το ενδεχόμενο συνολικής αποσταθεροποίησης της Ευρωζώνης δεν μπορεί να αποκλειστεί, ως αποτέλεσμα όμως αγεφύρωτων αντιθέσεων εξαιτίας της πορείας της οικονομίας και της συνολικότερης όξυνσης των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.

- Θεωρείτε βέβαιο το νέο Μνημόνιο; Και αυτό θα θίγει τις «κόκκινες γραμμές» της κυβέρνησης, όπως π.χ. τη μείωση μισθών και συντάξεων, όχι νέα υφεσιακά μέτρα κ.ο.κ.;

- Ο συμβιβασμός που θα προκύψει και η νέα συμφωνία-μνημόνιο είναι σίγουρο ότι θα ικανοποιεί τις απαιτήσεις των ομίλων, την Κομισιόν, την ΕΚΤ, το ΔΝΤ, τις κυβερνήσεις τους. Δεν υπάρχει περίπτωση να ικανοποιεί και τον ελληνικό λαό. Κερδοφορία και ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου πάνε μαζί με ένταση της εκμετάλλευσης, με μείωση κοινωνικών παροχών. Όλοι οι εφαρμοστικοί νόμοι και οι επώδυνες αλλαγές των προηγούμενων μνημονίων θα είναι σε ισχύ, ενώ θα προστεθούν και νέες μνημονιακές δεσμεύσεις, όσο κι αν η κυβέρνηση βαφτίζει το κρέας ψάρι.

Σχετικά με την έξοδο από το ευρώ ως άμεσο και απροϋπόθετο αίτημα

Ξέσπασε πάλι, όπως συμβαίνει συχνά-πυκνά, μια διαμάχη σχετικά με το ζήτημα της εξόδου από το ευρώ ως άμεσου και απροϋπόθετου αιτήματος, με αφορμή δηλώσεις του ΓΓ του ΚΚΕ.

Στη διαμάχη αυτή δεν έχει κανένα νόημα να αντιπαρατεθεί κανείς με όσους προπαγανδίζουν ότι το ΚΚΕ είναι υπέρ του ευρώ. Τελούν είτε υπό αφόρητη σύγχυση, είτε εσκεμμένα συσκοτίζουν την πραγματικότητα -- αδιάφορο τι απ' τα δύο ή αν ισχύουν και τα δύο. Η απάντηση σε μια τέτοια θέση είναι πολύ απλή: 

α) Πιστοποιημένα, το ΚΚΕ είναι το μοναδικό ελληνικό κόμμα με διαχρονική και σταθερή θέση για μη ένταξη, και μετά την ένταξη, για αποδέσμευση από την ΕΕ.

β) Δεν μπορεί μια χώρα που βγαίνει από την ΕΕ να έχει ευρώ, αν και υπάρχουν χώρες εντός ΕΕ που έχουν δικό τους νόμισμα. Συνεπώς το στάτους μέλους της ΕΕ είναι καθοριστικότερο ως συνδετικό στοιχείο μιας σειράς καπιταλιστικών οικονομιών από ό,τι το νόμισμά τους. 

γ) Ως κόμμα της εργατικής τάξης, το ΚΚΕ έχει κάθε νόμιμο δικαίωμα να μην επιδιώκει μια κατάσταση η οποία μπορεί να ευνοήσει βέβαια ένα τμήμα του κεφαλαίου --είτε με το χρηματιστικό σπέκουλο και την εκμετάλλευση της πτώσης έγγειων και άλλων αξιών με σκοπό το κέρδος, είτε με την υποτίμηση της αξίας της εργασίας για την ενίσχυση των εξαγωγών του-- καθόλου όμως δεν ευνοεί την μισθωτή εργασία. Και συνεπώς, έχει κάθε νόμιμο λόγο να επιμένει στην προϋπόθεση της λαϊκής εξουσίας και στον έλεγχο στα μέσα παραγωγής ως απαραίτητη προϋπόθεση. Δεν οφείλει καμία απολογία, ως εκ τούτου, σε όσους αναμένουν να κερδίσουν από την έξοδο απ' το ευρώ εξαθλιώνοντας περαιτέρω άλλους, ούτε στα συνειδητά ή ασυνείδητα φερέφωνά τους.

Ανοιχτή συζήτηση για την κατάσταση ορισμένων κοινωνικών στρωμάτων

Χθες είχα μια μακροχρόνια κατ' ιδίαν συζήτηση με σύντροφο και αναγνώστη για ένα ζήτημα για το οποίο φοβάμαι ότι δεν υπάρχουν εύκολες απαντήσεις, και το οποίο με προβλημάτισε ιδιαίτερα κατά την παραμονή μου στην Ελλάδα και στις παρατηρήσεις που έκανα εκεί: αναφέρομαι στην υπόθεση --θα την πω υπόθεση-- περί ύπαρξης τμημάτων του πληθυσμού τα οποία δεν έχουν απλώς παραιτηθεί από διεκδικήσεις αλλά είναι από αρνητικά ως επιθετικά απέναντι σε μια θέση που, αναγκαστικά, βασίζεται στην ιδέα της ανάγκης διεκδίκησης μιας ικανοποίησης των αναγκών.

Τη στιγμή που το ΚΚΕ κάνει λόγο για "διευρυμένες" και "σύγχρονες" ανάγκες, υπονοώντας ότι το επίπεδο ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων και δυνατότητων σήμερα καθιστά εφικτά πράγματα τα οποία ούτε ο ιστορικός σοσιαλισμός μπορούσε ακόμα να ικανοποιήσει (αναφέρω ενδεικτικά την αναφορά Γεωργιανής που γνωρίζω σε πέντε φορές διακοπές τον χρόνο κατά τη δεκαετία του 1980) δείχνει να διαμορφώνεται και να παγιώνεται ως στάση ζωής μια στάση που δεν δηλώνει απλά παραίτηση από διεκδικήσεις (αποδεχόμενη πλήρως τη σχετική εξαθλίωση, αν όχι και την απόλυτη), αλλά τονίζει θριαμβευτικά και την απουσία αναγκών και απαιτήσεων: πιο συγκεκριμένα, το πορτραίτο που έχω κατά νου κοινωνικά είναι ενός συνήθως άνεργου ή χαμηλόμισθου, ο οποίος δεν προβληματίζεται δημόσια ή σε συζητήσεις για την ανεργία του ή το χαμηλό του μισθού του, δεν επιθυμεί καμία συζήτηση για την βελτίωση των συνθηκών του, και βρίσκει από απεχθές ως αστείο το εργατικό κίνημα ως προοπτική. Έναν άνθρωπο που έχει ανταλλάξει την ικανοποίηση των διευρυμένων υλικών του αναγκών (π.χ, για παιδεία, αναψυχή, ταξίδι ή πολιτισμό και όχι απλά για στενά υλικά αγαθά) με την απόλαυση της γνώμης, και που προτιμά να έχει "γνώμη" παρά να είναι σε θέση να διαβιώσει σε ένα αξιοπρεπές επίπεδο, ερμηνεύοντας την όποια κριτική σ' αυτή τη στάση ως επίθεση κατά της "ελευθερίας του."

Το «νομοθετικό έργο» της συγκυβέρνησης και η στάση του ΚΚΕ

Οι νομοθετικές ρυθμίσεις που έχει καταθέσει η κυβέρνηση μέχρι τώρα στη Βουλή, με κορυφαίες τις δύο Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, η μία για την αρπαγή των διαθέσιμων και η δεύτερη για τη διαγραφή έως και 100% των προστίμων φορολογικών παραβάσεων, ακόμα και για λαθρεμπόριο, των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, κινούνται στο αυστηρό πλαίσιο της δημοσιονομικής πειθαρχίας που θέτουν η Ευρωπαϊκή Ενωση και το ΔΝΤ (δηλαδή, οι δανειστές), προκειμένου να μη θιχτούν η ανταγωνιστικότητα και η κερδοφορία των μονοπωλιακών ομίλων, του μεγάλου κεφαλαίου.

Με τα νομοσχέδια αυτά η κυβέρνηση διατηρεί στο ακέραιο όλο το αντεργατικό, αντιλαϊκό θεσμικό πλαίσιο που έχει διαμορφωθεί με τους μνημονιακούς, εφαρμοστικούς νόμους των προηγούμενων κυβερνήσεων.

Είναι νομοθετικές ρυθμίσεις που βρίσκονται πιο πίσω ακόμα και από το προεκλογικό πρόγραμμα πτωχοκομείου που είχε εξαγγείλει ο ΣΥΡΙΖΑ (πρόγραμμα Θεσσαλονίκης), πετσοκόβοντας και αυτά τα ελάχιστα ψίχουλα που προβλέπονταν για όσους διαβιούν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας. Οχι μόνο δεν ανακουφίζουν στο ελάχιστο το λαό, αλλά στην ουσία του «λένε» να ξεχάσει ότι μπορεί να πάρει πίσω όλα όσα έχασε.

Επιστροφή στα δημοσκοπικά δεδομένα

Κυκλοφόρησε χθες, 29/4, η νέα δημοσκόπηση της MARC, την οποία επέλεξα αυθαίρετα να παρακολουθώ συγκριτικά. Παραθέτω τα ευρήματα για την πρόθεση ψήφου:

Θυμίζω τώρα τις δημοσκοπήσεις της 19/3:

Η κοινοβουλευτική προσπάθεια του ΚΚΕ για τις ΠΝΠ

Σε ανακοίνωσή της για την απόφαση της κυβερνητικής πλειοψηφίας ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ για την διαδικασία συζήτησης της δεύτερης Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου, η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ σημειωνει:

«Με νέα και προκλητική απόφαση η κυβερνητική πλειοψηφία ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, στη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής, αποφάσισε με διαδικασία fasttrack να συζητηθεί αύριο Παρασκευή η -δεύτερη μέσα σε ένα μήνα- Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου. Είναι προφανές ότι με συνοπτικές διαδικασίες επιχειρεί να σταματήσει τις δικαιολογημένες αντιδράσεις για τη δέσμευση των ταμειακών διαθέσιμων των οργανισμών που εποπτεύει.

Αποδεικνύεται ότι και η κυβέρνηση και η κυβερνητική πλειοψηφία στο Προεδρείο της Βουλής εφαρμόζουν και στο περιεχόμενο και στην μορφή την πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων. Οι Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου ονομάζονταν "πραξικοπήματα" από τους ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, ενώ σήμερα βαφτίζονται δημοκρατική ευαισθησία!!!

Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ θα καταθέσει αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας και ο καθένας να αναλάβει τις ευθύνες του».

902, Πέμπτη 23 Απρ.

Το οντολογικό τίποτα και η λειτουργία του αστικοδημοκρατικού διπόλου

Με τον αναντίρρητα βαρύγδουπο αυτό τίτλο προσπάθησα να συλλάβω κάτι απ' το πνεύμα αυτού εδώ του γραφήματος, που παρουσιάστηκε στα πλαίσια δημοσκοπικής έρευνας του Πανεπιστημίου Μακεδονίας για λογαριασμό του Σκάι:

Το γράφημα, που αναπαριστά με σπάνια καθαρότητα αυτό το οποίο θα με απασχολήσει εδώ, αφορά όπως λέει ο τίτλος, τη δημοτικότητα του Αντώνη Σαμαρά και του Αλέξη Τσίπρα ως αρχηγών κομμάτων από τον Απρίλη του 2014 στον Μάρτη του 2015.

Μετά τον Σεπτέμβρη του 2014, μήνα του "προγράμματος της Θεσσαλονίκης", η αρχική ψαλίδα των 10 περίπου ποσοστιαίων μονάδων διαφοράς στη δημοτικότητα των δύο "κλείνει", και από εκεί και πέρα οι ευθείες που την αναπαριστούν ακολουθούν η μία την άλλη σαν πιστές σκιές, η μια της άλλης: τον Οκτώβρη του 14 και οι δύο έχουν μικρή ανάκαμψη, τον Νοέμβρη και οι δύο έχουν πτώση, για να φτάσουν σε μια σύγκλιση στο διάστημα 10-12 Γενάρη 2015.

Και τότε...μπαμ! Η δημοτικότητα του Αλέξη Τσίπρα εξφενδονίζεται στα ουράνια με σχεδόν γεωμετρικά κατακόρυφη άνοδο, ενώ αυτή του Αντώνη Σαμαρά γκρεμοτσακίζεται το ίδιο αποφασιστικά και ανεπίστρεπτα. Φτάνοντας στις 25-27 Μάρτη του 15, ο ένας βρίσκεται στο 69.5% και ο άλλος στο 13%. 56.5% διαφορά.

Για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής και την ουσία, που πάει περίπατο...

Γνωστή η αιτία...

Στη φράση «σε δουλειά να βρισκόμαστε», παραπέμπει η απόφαση της κυβέρνησης για σύσταση εξεταστικής επιτροπής που θα διερευνήσει «την υπαγωγή της Ελλάδας στο καθεστώς των μνημονίων». Η αλήθεια είναι ότι με μια εξεταστική επιτροπή «ξεχνιέσαι». Ξεχνιέσαι από το γεγονός ότι η πολιτική των «μνημονίων» είναι εδώ πανταχού παρούσα. Ότι οι «μνημονιακοί» αντεργατικοί - αντιλαϊκοί νόμοι είναι όλοι σε ισχύ. Ξεχνιέσαι από το γεγονός ότι η «αντιμνημονιακή» συγκυβέρνηση έχει δεσμευτεί ουσιαστικά σε όσα δέσμευαν και τα «μνημόνια» τις προηγούμενες συγκυβερνήσεις: Ισοσκελισμένοι προϋπολογισμοί, ιδιωτικοποιήσεις (που θα τις λέμε «κοινοπραξίες») πρωτογενή πλεονάσματα, μειωμένες δαπάνες σε Υγεία, Πρόνοια κ.λπ. Ξεχνιέσαι από το γεγονός ότι η στρατηγική ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας, της ανάκαμψης των κερδών των μεγάλων επιχειρήσεων, η στρατηγική της ΕΕ σημαίνουν μνημόνια διαρκείας για τους λαούς. Ξεχνιέσαι από το γεγονός ότι αλλάζουν τα ονόματα, αλλά η ουσία της αντιλαϊκής πολιτικής μένει ίδια. Ξεχνιέσαι από το γεγονός ότι αποδείχτηκε περίτρανα πως ο διαχωρισμός «μνημονιακών - αντιμνημονιακών» ήταν απάτη για το λαό. Ξεχνιέσαι από το γεγονός ότι η συγκυβέρνηση δε διαπραγματεύεται προς όφελος του λαού, αλλά για λογαριασμό του κεφαλαίου, που ζητά περισσότερο χρήμα και διευκολύνσεις για τις επενδύσεις του.

Νομαρχιακό Τμήμα ΑΔΕΔΥ Χίου: 54.28% ο συνδυασμός του ΚΚΕ

Σάρωσε το ΚΚΕ στις εκλογές της ΑΔΕΔΥ Χίου

ΚΑΤΕΛΑΒΕ 6 ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΥΝΟΛΙΚΑ 9 ΕΔΡΕΣ

31 ΜΑΡ 2015 17:37

Την δυναμική που έχουν αναπτύξει οι δυνάμεις του ΚΚΕ στη Χίο επιβεβαίωσαν τα αποτελέσματα των σημερινών εκλογών στο Νομαρχιακό Τμήμα της ΑΔΕΔΥ.

Σε σύνολο 94 εγγεγραμμένων ψήφισαν συνολικά 92 και έλαβαν:

ΕΝΟΤΗΤΑ (που υποστηρίζεται από το ΚΚΕ) 59 ψήφους

ΜΕΤΑ (που υποστηρίζεται από τον ΣΥΡΙΖΑ) 32 ψήφους

Στην καταμέτρηση βρέθηκε κι ένα άκυρο ψηφοδέλτιο.

Magical Vote Converter

Το είδα σε ένα καταπληκτικό γράφημα, αλλά δεν μπόρεσα να το εντοπίσω για να το δημοσιεύσω εδώ, οπότε αναγκάζομαι σε λογοκλοπή της ουσίας του γραφήματος. Ως σχόλιο στο αποψινό απώγειο του καραγκιόζ μπερντέ στο Κοινοβούλιο:

Τι νομίζεις ότι ψήφισες και τι πραγματικά ψήφισες:

ΣΥΡΙΖΑ--->ΠΑΣΟΚ
ΝΔ--->Χ.Α
ΠΑΣΟΚ--->ΝΔ
ΑΝΕΛ--->ΝΔ
ΠΟΤΑΜΙ--->ΠΑΣΟΚ
ΚΙΔΗΣΟ--->ΠΑΣΟΚ
ΛΑΟΣ--->Χ.Α
ΔΗΜΑΡ--->ΠΑΣΟΚ
ΑΝΤΑΡΣΥΑ--->ΣΥΡΙΖΑ
Χ.Α--->Χίτλερ
ΚΚΕ--->ΚΚΕ.

Απόψε η συζήτηση-«εξπρές» για τα παζάρια με τους εταίρους

Με συνοπτικές διαδικασίες θα γίνει απόψε η συζήτηση στη Βουλή για τις διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης με τους εταίρους της και την επέκταση της δανειακής σύμβασης.

Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας θα ζητήσει τη στήριξη όλων των κομμάτων σε αυτά τα παζάρια που γίνονται για λογαριασμό της αστικής τάξης, σε μια προσπάθεια να εξασφαλίσει τη στράτευση όλων των δυνάμεων του αστικού πολιτικού συστήματος, αλλά κυρίως του λαού.

Η συζήτηση θα διεξαχθεί με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, σύμφωνα με το άρθρο 142Α του κανονισμού της Βουλής, που προβλέπει σύντομες τοποθετήσεις από τον πρωθυπουργό και τους πολιτικούς αρχηγούς. Είναι προφανές ότι με αυτό τον τρόπο η κυβέρνηση επιδιώκει να εξαντλήσει τη συζήτηση για την επέκταση της δανειακής σύμβασης, αντί να γίνει ουσιαστική συζήτηση και ψηφοφορία.

Το ΚΚΕ κατήγγειλε την απόφαση της κυβέρνησης να μην καταθέσει στη Βουλή τη συμφωνία που υπέγραψε με την τρόικα, για να γίνει συζήτηση και σχετική ψηφοφορία, και θεωρεί απαράδεκτη την προσπάθεια να κλείσει το θέμα με τη χρησιμοποίηση του άρθρου 142 του κανονισμού της Βουλής.

902

ΚΚΕ: Ανακοίνωση για την απόφαση της κυβέρνησης να φέρει τη συμφωνία μόνο για ενημέρωση στη Bουλή

Σε ανακοίνωση που εξέδωσε το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ για την απόφαση της κυβέρνησης να φέρει τη συμφωνία με τους εταίρους μόνο για ενημέρωση στη Βουλή, επισημαίνει τα εξής:

«Το ΚΚΕ καταγγέλλει την απόφαση της κυβέρνησης να μην καταθέσει στη Βουλή τη συμφωνία που υπέγραψε με την τρόικα, για να γίνει συζήτηση και σχετική ψηφοφορία, και θεωρεί απαράδεκτη την προσπάθεια να κλείσει το θέμα με τη χρησιμοποίηση του άρθρου 142 του κανονισμού της Βουλής, που προβλέπει σύντομη ενημέρωση του πρωθυπουργού, για το σοβαρό αυτό πολιτικό θέμα.

Το ΚΚΕ επαναφέρει την τοποθέτηση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κόμματος στις 26 Φλεβάρη, στην οποία, μεταξύ των άλλων, αναφέρεται ότι:

''Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ οφείλει να φέρει άμεσα για συζήτηση και ψήφιση στη Βουλή τη νέα συμφωνία που υπέγραψε με την ΕΕ, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ και ο κάθε βουλευτής να αναλάβει τις ευθύνες του με ονομαστική ψηφοφορία.

Αθέμιτος ανταγωνισμός, ή γιατί δεν έχει μέλλον η ΝΔ

ΝΔ: Κεφάλαιο, βιομήχανοι, ΣΕΒ, μίζες, διαπλοκή, στρατός, ΜΑΤ, ανήκομεν εις την Δύσιν, πατρίς-θρησκεία-οικογένεια, βασιλονοσταλγία, χουντονοσταλγία, ευρώ κι ας τρώγωμεν και πέτρες, οι Γερμανοί είναι φίλοι μας.

ΣΥΡΙΖΑ: Υπόγειο: Lifestyle αναρχία, ρεσώ, βαθιά κουλτούρα, ριζοσπαστική οικολογία, αποανάπτυξη, πράσινη ανάπτυξη, αυτοδιαχείριση, φεμινισμός, δικαιώματα, GLBT, ελευθεριακός σοσιαλισμός (υπάρχει), φιλομεταναστευτισμός, κοσμοπολιτισμός, λάτιν σοσιαλισμός, άμεση δημοκρατία, κινήματα κατά των εξορύξεων, βενσερέρμος, Ερνέστο το λένε το παιδί, ώπα παρακεί Κοσκότα. Δώρο παλαιστινιακά φουλάρια με υπογραφή Βαγγέλη Διαμαντόπουλου για κάθε επισκέπτη.

Ισόγειο: Σοσιαλδημοκρατία, έντιμοι συμβιβασμοί, μετονομασίες Μνημονίων, βαφτίσια Τρόικας, erratic Marxism, αριστερός ευρωπαϊσμός, Ινστιτούτα με ευρωενωσιακή χρηματοδότηση, Σόρος, Ανοιχτή Κοινωνία, ανοιχτά όλο το 24ωρο.