Ξέσπασε πάλι, όπως συμβαίνει συχνά-πυκνά, μια διαμάχη σχετικά με το ζήτημα της εξόδου από το ευρώ ως άμεσου και απροϋπόθετου αιτήματος, με αφορμή δηλώσεις του ΓΓ του ΚΚΕ.
Στη διαμάχη αυτή δεν έχει κανένα νόημα να αντιπαρατεθεί κανείς με όσους προπαγανδίζουν ότι το ΚΚΕ είναι υπέρ του ευρώ. Τελούν είτε υπό αφόρητη σύγχυση, είτε εσκεμμένα συσκοτίζουν την πραγματικότητα -- αδιάφορο τι απ' τα δύο ή αν ισχύουν και τα δύο. Η απάντηση σε μια τέτοια θέση είναι πολύ απλή:
α) Πιστοποιημένα, το ΚΚΕ είναι το μοναδικό ελληνικό κόμμα με διαχρονική και σταθερή θέση για μη ένταξη, και μετά την ένταξη, για αποδέσμευση από την ΕΕ.
β) Δεν μπορεί μια χώρα που βγαίνει από την ΕΕ να έχει ευρώ, αν και υπάρχουν χώρες εντός ΕΕ που έχουν δικό τους νόμισμα. Συνεπώς το στάτους μέλους της ΕΕ είναι καθοριστικότερο ως συνδετικό στοιχείο μιας σειράς καπιταλιστικών οικονομιών από ό,τι το νόμισμά τους.
γ) Ως κόμμα της εργατικής τάξης, το ΚΚΕ έχει κάθε νόμιμο δικαίωμα να μην επιδιώκει μια κατάσταση η οποία μπορεί να ευνοήσει βέβαια ένα τμήμα του κεφαλαίου --είτε με το χρηματιστικό σπέκουλο και την εκμετάλλευση της πτώσης έγγειων και άλλων αξιών με σκοπό το κέρδος, είτε με την υποτίμηση της αξίας της εργασίας για την ενίσχυση των εξαγωγών του-- καθόλου όμως δεν ευνοεί την μισθωτή εργασία. Και συνεπώς, έχει κάθε νόμιμο λόγο να επιμένει στην προϋπόθεση της λαϊκής εξουσίας και στον έλεγχο στα μέσα παραγωγής ως απαραίτητη προϋπόθεση. Δεν οφείλει καμία απολογία, ως εκ τούτου, σε όσους αναμένουν να κερδίσουν από την έξοδο απ' το ευρώ εξαθλιώνοντας περαιτέρω άλλους, ούτε στα συνειδητά ή ασυνείδητα φερέφωνά τους.
