O Μαρξισμός στη Ρωσία: Βασικά ντοκουμέντα 1879-1906
Cambridge University Press, 1983/2008
Εισαγωγή του Neil Harding
Μτφρ.: Lenin Reloaded
Ο Ρωσικός Μαρξισμός αναδύθηκε και ανέπτυξε τον ιδιαίτερο χαρακτήρα και τη φήμη του κατά την περίοδο από τη δεκαετία του 1880 ως το 1905. Η φήμη του στο διεθνές σοσιαλιστικό κίνημα για ακέραια προσήλωση στα ζητήματα μαρξιστικής θεωρίας και για ανυποχώρητη στράτευση στα ζητήματα πρακτικής ήταν αποτέλεσμα της πάλης του και των διακηρύξεών του κατά την περίοδο αυτή -- του ηρωισμού του στην μάχη για πολιτική ελευθερία και καλύτερες συνθήκες για τους εργάτες ενάντια στη Ρωσική αυταρχικότητα, στην εμφατική του απόρριψη του αναθεωρητισμού κάθε απόχρωσης και στον στρατευμένο του ρόλο απέναντι στην καθοδήγηση της επανάστασης του 1905. Ο Ρωσικός Μαρξισμός απέκτησε επίσης μια φήμη που ήταν η αντίτσροφη πλευρά της αφοσίωσής του στις Μαρξιστικές αρχές -- θεωρούνταν απελπιστικά σχισματικός. Ως το 1905, έξι βαθιές εσωτερικές διαμάχες είχαν διαιρέσει τον Ρωσικό Μαρξισμό, και οι πλατιές γραμμές της συμμαχίας και της αντιπαλότητας που θα χαρακτήριζαν το κίνημα το 1917 είχαν ήδη αναδυθεί. Ένα μεγάλο κομμάτι της εξήγησης για τον μοναδικά ανυποχώρητο χαρακτήρα του Ρωσικού Μαρξισμού βρίσκεται στη σχέση των Ρώσων Μαρξιστών με το εγχώριο εργατικό κίνημα. Σχεδόν παντού αλλού στην Ευρώπη, ο Μαρξισμός ήταν αναγκασμένος να προσκολληθεί σε ήδη υπάρχοντα, και συχνά ισχυρά, εργατικά κινήματα. Τα κινήματα αυτά είχαν αναπτύξει τις δικές τους παραδόσεις σκέψης και οργάνωσης πολύ πριν ο Μαρξισμός αρχίσει να έχει σημαντικό αντίκτυπο στο ευρωπαϊκό εργατικό κίνημα, κατά τη δεκαετία του 1880.
