Η θεωρία του ιμπεριαλισμού ως πολιτικό εργαλείο ανάλυσης και επαναστατικής υπέρβασης της καπιταλιστικής κυριαρχίας (απόσπασμα)
του Χρήστου Μιάμη
(Το πλήρες κείμενο στην Μαρξιστική Επιθεώρηση Praxis, τεύχος 3)
Η θεωρία του ιμπεριαλισμού αποτελεί μέθοδο ανάλυσης της υφιστάμενης καπιταλιστικής πραγματικότητας σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο, και παρέχει τη δυνατότητα ιχνηλάτησης και εκφοράς ενός στρατηγικού και τακτικού σχεδιασμού σύγκρουσης και ανατροπής της καθεστηκυίας τάξης. Από αυτή τη σκοπιά, ο ιμπεριαλισμός, ως πολιτικό και οικονομικό εργαλείο, ανοίγει δρόμους στη δυνατότητα μια πολιτικά «ορθής», από την ιστορική οπτική των εργατικών συμφερόντων, ανάγνωσης της καπιταλιστικής πραγματικότητας, τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνικό επίπεδο, με στόχο να συγκροτηθεί μια πολιτική γραμμή που τακτικά και στρατηγικά θα φορτίζεται και θα σχηματοποιείται σε συνάρτηση με το ζήτημα της εργατικής εξουσίας. Από αυτή τη σκοπιά ο ιμπεριαλισμός και κάθε συζήτηση αναφορικά με αυτόν, τόσο σε επίπεδο θεωρίας όσο και πολιτικής πράξης, συνδέεται οργανικά με τρία θεμελιώδη ζητήματα: το ζήτημα της σχέσης τακτικής-στρατηγικής, το ζήτημα της σχέσης εθνικού-διεθνικού και –καθοριστικά– το ζήτημα της πολιτικής εξουσίας της εργατικής τάξης. Αυτοί οι τρεις πυλώνες, αυτό το πολιτικό, ιδεολογικό και θεωρητικό τρίγωνο, εμφανίζει μια διττή σχέση, καθώς αφενός συγκροτείται μια σχέση διαλεκτικής αλληλεπίδρασης των επιμέρους δίπολων που το συγκροτούν με το ζήτημα της εργατικής εξουσίας, και αφετέρου το απόσταγμα που παράγεται από την προαναφερθείσα αλληλεπίδραση καθορίζει την ιστορική αξιοποίηση και χρησιμότητα της θεωρίας του ιμπεριαλισμού ως εργαλείου, τόσο ενδελεχούς ανάλυσης όσο και, κυρίως, επαναστατικής υπέρβασης της καπιταλιστικής πολιτικής και οικονομικής κυριαρχίας.
