Το Κοάν της ημέρας

Ο κύριος Τσακαλώτος είναι κλασικός Μαρξιστής της Νέας Αριστεράς, ο οποίος, όταν απευθύνθηκε σε συγκέντρωση στο βρετανικό Κοινοβούλιο τον περασμένο μήνα, απέρριψε τις εκκλήσεις των αριστερών βουλευτών των Εργατικών να εγκαταλείψει η Ελλάδα το ευρώ, στη βάση ότι δεν λειτουργούν τα "εθνικά" οικονομικά προγράμματα. Ο κύριος Βαρουφάκης περιέγραψε κάποτε τον εαυτό του ως "ασταθή Μαρξιστή"· ο κύριος Τσακαλώτος προέρχεται από τη σχολή εκείνη του Μαρξισμού η οποία έμαθε από την δεκαετία του 1970 και μετά να συμβιβάζεται με την καπιταλιστική πραγματικότητα.

Paul "ευχαριστώ που με πληρώσατε να γυρίσω και ταινία", Mason, Channel 4.

Το Κοάν της ημέρας: Coup de grâce

Το ίδιο μπορούμε να πούμε για την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ στο σύνολό της, ότι δηλαδή η ριζοσπαστικότητά της είναι τέτοια ώστε, από μια ανέφικτη θέση μοναξιάς, να αρθρώνει την αλήθεια μιας καταστροφής και έτσι να ανοίγει το δρόμο για μια ρήξη με τον εξελικτικό ιστορικισμό και τον φυσιοκρατικό λεγκαλισμό της άτεγκτης ευθύνης για τις υποχρεώσεις και την πιστότητα [constancy]. Αντιμέτωπος με μια εξαναγκαστική επιλογή, σε μια ανέφικτη θέση, ο ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε το αδύνατο: ευλυγισία αντί ντετερμινιστικής επιβολής σε ανταπόκριση προς τις οικονομικές ευθύνες· να μην τον πετάξουν απ' την Ευρωζώνη· να υποχωρήσουν οι ευρωπαίοι αξιωματούχοι από την απειλή τους να καταρρεύσει το ελληνικό χρηματοπιστωτικό σύστημα πιεζόμενο εκτός ρευστότητας· χαλάρωση της νομισματικής πολιτικής. Όλα αυτά, ο ΣΥΡΙΖΑ τα πέτυχε.

Oscar Guardiola-Rivera, "Η καταστροφή του νόμου και το μεγαλείο του ΣΥΡΙΖΑ."

Το Κοάν της ημέρας

- Μπορείτε να σχολιάσετε το εννοιολογικό πλαίσιο της λιτότητας και το γιατί δεν μπορεί να οδηγήσει στην οικονομική ανάκαμψη;

- Η πολιτική της λιτότητας βασίστηκε στην θεωρητική έννοια της "επεκτατικής συρρίκνωσης", σε σύνδεση με οικονομικά, πολιτικά και ηθικά επιχειρήματα. Το βασικό επιχείρημα αυτής της έννοιας δεν είναι καινούργιο. [...] Στην περίπτωση της Ελλάδας — όπου δεν είχαμε πραγματική υποτίμηση ή επεκτατική χρηματική πολιτική  — αντί να έχουμε επεκτατική συρρίκνωση είχαμε συρρικνωτική συρρίκνωση. 

Έλενα Παπαδοπούλου, σύμβουλος ΥΠΟΙΚ, μέλος του Ινστιτούτου Πουλαντζάς και του transform!, συνέντευξη στο περιοδικό Jacobin.

Το Κοάν της ημέρας

Υπάρχει απ' την άλλη ένα προφανές πολιτικό αδιέξοδο που διαπερνά απ' την κορυφή ως τον πάτο τη στρατηγική των αλληλέγγυων: η συστηματική σύγκρουση με το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, έναν θεσμό χωρίς κανέναν απολύτως ρυθμιστικό ρόλο στα αιτήματά τους. Απ' τις εκλογές του Ιανουαρίου και μετά, φαίνεται να έχει ολοκληρωθεί μια διαδικασία εκλεκτικής απόσχισης κόμματος και κυβέρνησης που διαρρηγνύει τους πολιτικούς δεσμούς μεταξύ των δύο (όπως φάνηκε στην περίπτωση της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας), ενώ συγχρόνως συσχετίζει την πολιτική σταδιοδρομία της κυβέρνησης με τους όρους αναπαραγωγής μιας σημαντικής μερίδας μελών. Οι καταλήψεις της Κουμουνδούρου, της Αυγής και του «Κόκκινου» είναι σαν να παραβλέπουν αυτή τη συντελεσμένη ρήξη, σαν να εντοπίζουν σ' αυτούς τους χώρους ένα φυτίλι που οδηγεί, απευθείας και χωρίς ασυνέχειες, ως τον Υπουργό Δικαιοσύνης, θέση που καταλαμβάνει κάποιος ο οποίος δεν είχε καν προεκλογικούς δεσμούς με το κόμμα. Δεν είναι ανεξήγητη αυτή η παρανόηση: τέτοιες συγκρούσεις στην κεντρική πολιτική σκηνή είναι αναμενόμενο να περνούν απαρατήρητες όταν τα εννοιολογικά εργαλεία προϋποθέτουν ότι απέναντι υπάρχει ένα τεράστιο, άκαμπτο και αδιαφοροποίητο κράτος, χωρίς δικές του εσωτερικές διεργασίες.

Αγγέλα Δημητρίου, Red Notebook

Το Κοάν της ημέρας

Στους δύο πρώτους μήνες δράσης, η κυβέρνηση της Αριστεράς και των συμμάχων της μοιάζει να τείνει να μετατραπεί σε φιλολαϊκό διαχειριστή του υπάρχοντος, δηλαδή της κυριαρχίας του κεφαλαίου στην παγιωμένη νεοφιλελεύθερη μορφή της.

Περιοδικό Θέσεις, Editorial

Μάλιστα, υπάρχει "φιλολαϊκή διαχείριση" της "κυριαρχίας του κεφαλαίου." Ακριβώς όσο υπάρχει και διαφωνία του Γιάννη Μηλιού με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Το Κοάν της ημέρας

Πέρα από το ζήτημα της κυβερνητικής συμμαχίας με τους ΑΝΕΛ, έχουμε για πρώτη φορά κυβέρνηση της κομμουνιστογενούς Αριστεράς στην Ελλάδα. Κατά την έννοια της σοσιαλιστικής Αριστεράς ως ευρείας Αριστεράς με πρόταγμα το σοιαλδημοκρατικό συμβόλαιο, το 1981 ήταν, επίσης, μια περίπτωση κυβέρνησης της Αριστεράς στην Ελλάδα (αγνοώντας, πάντως, και τα εαμικά κατοχικά πειράματα).

Δημήτρης Μπελαντής ο κομμουνιστογενής, Ίσκρα.

Το Κοάν της ημέρας

"Αν κινεζοποιηθεί η Ελλάδα, θα ελληνοποιηθεί η Κίνα, γι αυτό ας τυπώσουμε ευρώ." Φτου γαμώτι, λάθος Κοάν, έχασα το φως μου!

Η Κίνα είναι εξάλλου η μόνη χώρα που έχει πραγματικό - ζωτικό συμφέρον να μην υποκύψει η Ελλάδα αλλά αντίθετα να παραμείνει μια χώρα σχετικά υψηλού βιωτικού επιπέδου γιατί γνωρίζει πως η "κινεζοποίηση" της Ελλάδας θα ήταν μία από τις αναγκαίες διεθνείς προϋποθέσεις για την από χρόνια σχεδιαζόμενη επίθεση σε αυτήν τη ίδια την Κίνα, με στόχο τον εμπορικό και πιθανά και τον φυσικό της αφανισμό μέσω ενός πολέμου των αμερικανών εναντίον της.

Για την κοινωνική αριστερά, "Τι θα λέγατε αν τυπώναμε 54 δις ευρώ;"

Το Κοάν της ημέρας

Κι όμως! Αν και οι αντικειμενικές συνθήκες είναι σχεδόν απαγορευτικές πλέον για την κενόλογη ιλαρότητα και τον ξεκαρδιστικό μπουρδουκλεμέ που αγαπήσαμε στον προεκλογικό ΣΥΡΙΖΑ, αν και είχαμε ξεγράψει τη δυνατότητα να διαιωνιστεί και φέτος ο θεσμός του Κοάν της ημέρας, κάποιοι επιμένουν γενναία να προσθέτουν νέα αριστουργήματα στο είδος! Δεν μπορούμε να τους αγνοήσουμε, είναι οι τελευταίοι μάστορες μιας τέχνης που απειλείται με εξαφάνιση!

Και είναι αλήθεια, πως με απορία κοιτάζουμε νέες τροπικότητες αληθείας να αναδύονται ανάμεσα στο αίτημα για υλοποίηση του προγράμματος της Θεσσαλονίκης και τις πολύμορφες απαντήσεις του εντός ΣΥΡΙΖΑ. Οι τροπικότητες αυτές γεννούν την ανοχή. Η ανοχή του κόσμου για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - εκτός συγκλονιστικού απροόπτου - θα παραμείνει. Τα ηγετικά επιτελεία του ΣΥΡΙΖΑ το έχουν αντιληφθεί και επενδύουν αυθόρμητα ή όχι με κάθε ευκαιρία στο συναίσθημα. Οι τεχνοκρατικές φωνές μοιάζουν να περνούν σε δεύτερη μοίρα και να χάνουν το προνομιακό τους πεδίο.

Αλεξάνδρα Πολιτάκη, Ίσκρα

Το Κοάν της ημέρας

Το Die Linke εκφράζει τη δική του 5ΩLIDΔRΦΤΔΤ στο KΞΝΝΤΚΞΦΝΞ GRΞΝΖΞΝ.

Του ανταποδίδουμε στα μούτρα του, στην ίδια καθάρια γλώσσα.

Το Κοάν της ημέρας

Όλοι οι δείκτες, οικονομικοί και πολιτικοί, οι λεγόμενοι και ποιοτικοί, δείχνουν πως η κοινωνία ξεπερνά τον φόβο μιας εξόδου από το ευρώ, όλο και περισσότεροι πολίτες ζητούν σκληρή διαπραγμάτευση με τους δανειστές αλλά σε συνεννόηση μαζί τους.

Left.gr

Το Κοάν της ημέρας

Οι ΑΝΕΛ είναι ένα γνήσια δεξιό και ταυτόχρονα γνήσια αντιδεξιό κόμμα.
Γ. Δελαστίκ, "Πώς παίρνει αυτοδυναμία ο ΣΥΡΙΖΑ"

Το Κοάν της ημέρας

Όλα ξεκίνησαν απ' τα ΕΑΑΚ...

Βεβαίως, όταν έρθει η ώρα να μας κρίνει η ιστορία, όταν γραφούν διατριβές και βιβλία, σενάρια και στίχοι για την εποχή μας, εκτός από τις σημαίες, τα πανό και τα συνθήματα, θα μελετηθούν και οι λεπτομέρειες. Και οι προκηρύξεις. Και πάνω από όλα, θα γίνει ταμείο στις πράξεις. Και για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και για τους δυνάμει συμμάχους της, ειδικά για τις οργανώσεις της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς οι οποίες αρνούνται πεισματικά να κάνουν την υπέρβαση που απαιτεί η εποχή μας.

Γ. Παυλόπουλος, Παντιέρα

Το Κοάν της ημέρας

Αντικαπιταλιστικός σεκταρισμός εναντίον συμπόρευσης ή αντικαπιταλισμός εναντίον συμπορευτικού σεκταρισμού;

Κεφαλίδα σε ανακοίνωση της ΟΚΔΕ-Σπάρτακος για τις εξελίξεις στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Το Κοάν της ημέρας

Το αληθινό ερώτημα είναι: Η Αριστερά αυτή [του Λυκούδη και του "Ποταμιού"] είναι η Αριστερά που εμείς θα θέλαμε;

Απαντάω ευθαρσώς όχι! Είναι κάτι πιο σπουδαίο απ’ αυτό, είναι η Αριστερά που δημιουργούμε, η Αριστερά που τείνει σ’ αυτό που θέλουμε. Είναι η Αριστερά που αλλάζει και ωριμάζει, που μεγαλώνει και διευρύνεται, η Αριστερά που πιέζεται από την κοινωνία να αναλάβει την ευθύνη και να την οδηγήσει σε μια διέξοδο. Η Αριστερά που προσαρμόζεται και αναβαθμίζεται, χωρίς να προδίδει την καταγωγή της. Η Αριστερά που είναι υποχρεωμένη να επαναπροσδιοριστεί, επιτελώντας ταυτοχρόνως έναν ιστορικό ρόλο που ξεπερνάει τις συμβατικές δυνάμεις της – αλλά έτσι δεν συνέβαινε πάντα στις μεγάλες στροφές της πολιτικής συγκυρίας; Είναι η Αριστερά που ανιχνεύει τα όριά της, η Αριστερά που συνειδητοποιεί όλο και περισσότερο -και το διακηρύσσει- ότι τίποτα δεν θα καταφέρει ως μηχανισμός, ότι μπορεί να υπάρξει και να υλοποιήσει το πρόγραμμά της μονάχα ως καταλύτης της κοινωνικής συνέγερσης, της κοινωνικής συμμετοχής - σε καμία περίπτωση ως εξάρτημα και παρακολούθημα των αστικών κομμάτων που διαγκωνίζονται για τη διεκπεραίωση μιας εξουσίας ταξικής και αντιδημοκρατικής, που μοχθούν για την παγίωση του κοινωνικού και πολιτικού στάτους κβο.

Χρ. Κάσδαγλης, "Η Αριστερά που θέλουμε", Press Project

Το Κοάν της ημέρας

Σε αυτή τη βάση και προς υπέρβαση των αδιεξόδων που προκλήθηκαν από τις ανθενωτικές, ηττοπαθείς και αντιμετωπικές δράσεις και στάσεις, συγκροτήθηκε και η Πρωτοβουλία για την Αριστερή Μετωπική Συμπόρευση από δυνάμεις και αγωνιστές που επιμένουν στη μετωπική συμπόρευση. Η Συλλογικότητα αγώνα για την ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ, παρά τις ενστάσεις της ως προς την ονομασία και κάποιες θέσεις αυτής της Πρωτοβουλίας (η «αριστεροσύνη» δεν μπορεί να τίθεται για εμάς ως κραυγαλέα προμετωπίδα «καθαρότητας» και ως προαπαιτούμενο για τη σύμπηξη του Μετώπου και την προώθηση των διεκδικήσεών του. Το τι πρεσβεύει ένα μέτωπο και ο επαναστατικός του χαρακτήρας, καθορίζεται αντικειμενικά από το πρόγραμμα, την οργάνωση και την πρακτική του δράση και όχι από υποκειμενικές αυτοπροσδιοριστικές του διακηρύξεις), αποφάσισε να την στηρίξει στη βάση της λογικής του μετωπικού αγώνα.

Το Κοάν της ημέρας

Ο Zizek έχει τον εκλεκτικισμό του μεταμοντέρνου, μαζί με την τάση για ανάμειξη των υψηλών και χαμηλών ειδών (genres). Τα βιβλία του είναι ασταθή έργα που πηδάνε τρικλίζοντας από θέμα σε θέμα. Το Absolute Recoil, που παραπαίει από τις ιδέες για την υστερία, την τέχνη και την απόλυτη γνώση στο Θεό, το θάνατο και την Πτώση, είναι μεγαλοπρεπώς υποτιτλισμένο «Προς μια νέα θεμελίωση του διαλεκτικού υλισμού», αλλά αυτό είναι μια απροκάλυπτη απάτη. Υπάρχουν μόνο ελάχιστες αναφορές στον διαλεκτικό υλισμό στις 400 σελίδες του. [...] Το Absolute Recoil, με τον περίτεχνο προβληματισμό του σχετικά με τον υλισμό και τη διαλεκτική, είναι πιθανό να έχει λιγότερους θαυμαστές.

Βιβλιοκριτική* του Τέρι Ήγκλτον για τον Σλαβόι Ζίζεκ

Το Κοάν της ημέρας

Ομμμμ...αγοράστε κι άλλα βιβλία να γίνω πλουσιότερος, ομμμμ....

Ενα παλιό ανέκδοτο των Μπολσεβίκων για έναν ικανότατο στην προπαγάνδα κομμουνιστή, ο οποίος, μετά τον θάνατό του, πάει στην Κόλαση, όπου πολύ σύντομα πείθει τους φρουρούς να τον αφήσουν να φύγει και να πάει στον Παράδεισο. Οταν ο Διάβολος προσέχει την απουσία του, γρήγορα επισκέπτεται τον Θεό, για να απαιτήσει να επιστρέψει στην Κόλαση. Ομως αμέσως μόλις ο Διάβολος αρχίζει να μιλάει στον Θεό: «Κύριε…», ο Θεός τον διακόπτει: «Πρώτον, δεν είμαι Κύριος αλλά σύντροφος. Δεύτερον, είσαι τρελός να μιλάς σε ένα φανταστικό ον; – Δεν υπάρχω! Και τρίτον, να είσαι σύντομος, αλλιώς θα χάσω τη συνέλευση του κομματικού πυρήνα μου». Αυτός είναι ο θεός που χρειάζεται σήμερα η ριζοσπαστική Αριστερά: ένας θεός που «έγινε εξ ολοκλήρου άνθρωπος» -ένας σύντροφος ανάμεσά μας, εσταυρωμένος μαζί με δύο κοινωνικά απόβλητους- και ο οποίος όχι μόνο «δεν υπάρχει», αλλά δεν το ξέρει και ο ίδιος, αποδέχεται την ανυπαρξία του, την αντιπαρέρχεται εντελώς για την αγάπη που ενώνει τα μέλη της Αγίας Τριάδας (το Κόμμα, η χειραφετημένη κοινότητα).

Βιβλίο ανεκδότων του Σλαβόι Ζίζεκ

Το Κοάν της ημέρας

Στην Ελλάδα ζούμε πρωτόγνωρες καταστάσεις. Υπάρχει η περίπτωση ενός ειρηνικού περάσματος προς μια δημοκρατία που ηγεμονική της δυναμη θα είναι ο κόσμος της εργασίας.

Β. Πριμικήρης, Ίσκρα

Το Κοάν της ημέρας (το διπλό χτύπημα της σαφήνειας βέρζιον)

Όσο για το ποιος επιφορτίζεται με το καθήκον της διαμόρφωσης του σύγχρονου κομμουνιστικού κόμματος ο Εργατικός Αγώνας απάντησε με σαφήνεια. Αυτοί είναι οι κομμουνιστές, οι αριστεροί άνθρωποι και γενικότερα ο κόσμος της αριστεράς με την συμβολή και τη στήριξη των πρωτοπόρων εργατών και γενικότερα της εργατικής τάξης.

Ο-ΕΑ

Το Κοάν της ημέρας

Η στρατηγική για παράδειγμα και εν προκειμένω αναφέρεται στο πώς συλλαμβάνει κανείς την Ελλάδα μετά την κρίση:

Σοσιαλιστική; Κυρίαρχη; Καπιταλιστική; Νεοφιλελεύθερη και αποικιοκρατούμενη; Δανία του Νότου; Μια μικρομεσαία Γερμανία του νότου;

Θέμης Τζήμας, Ίσκρα