Donbass

Ο αιώνιος Πασοκτζής (hommage à Akis)

Αποτελεί δυστύχημα για τη χώρα, κατά την άποψή μου, ότι δεν κατάφερε ποτέ να δημιουργήσει ένα καλλιτεχνικό έργο που να συλλαμβάνει και να αποδίδει την ουσία του homo Pasokus ως χαρακτήρα και ως ανθρώπινου ιδιότυπου. Ο Άκης Τσοχατζόπουλος, και τόσοι άλλοι σαν αυτόν, κινδυνεύουν να φύγουν απ' τη ζωή χωρίς να αφήσουν πίσω τους το ίχνος τους σε ένα έργο καλλιτεχνικών αξιώσεων στην πολιτιστική μας παραγωγή. Ευτυχώς, ο σκηνοθέτης ενός γειτονικού λαού, σκιαγραφώντας έναν δικό του χαρακτήρα, συνέλαβε κατά την ταπεινή μου γνώμη και την εσάνς του homo Pasokus που γνωρίσαμε, όσοι τέλος πάντων από εμάς τον γνωρίσαμε, από τη μεταπολίτευση και δώθε. Το πορτραίτο αυτό, το οποίο υπενθυμίζω ως ένα είδος hommage στον έγκλειστο Άκη, είναι ο Μάρκο Ντρεν (Μίκι Μανόλοβιτς) της ταινίας Underground του Εμίρ Κουστουρίτσα: μέλος του ΚΚ Γιουγκοσλαβίας, μπον βιβέρ, πότης, γυναικάς, εκμεταλλευτής, φαφλατάς, ρήτορας, ονειροπόλος, υποκριτής, ψεύτης, έμπορος όπλων, χωρατατζής, αυτοσαρκαστικός, πατριδοκάπηλος, θρασύδειλος, προδότης, μεγαλομανής, καραγκιοζάκος, μεφιστοφελικός, μακιαβελλικός, φαλσταφικός, αμλετικός, πρωτεϊκός, ανεξέλεγκτος, μηδενιστής, επικούρειος, νιτσεϊκός, γελοίος, χαμερπής, αυτοκαταστροφικός, καταστροφικός για τους γύρω του, αρριβιστής, τυχοδιώκτης, αρπακόλλας, συνωμότης, επιδειξιομανής, κρυψίνους, πανηγυρτζής, ξέχειλα λιμπιντινικός, αέναα πεινασμένος, αθεράπευτα καυλιάρης και εντελώς θανατηφόρος.

C.R.E.E.P

Fils de Grèce

Ολοκληρώθηκε η κινηματογραφική ταινία «FILS DE GRÈCE» του σκηνοθέτη Διονύση Γρηγοράτου.

Ο τίτλος της ταινίας είναι από την έκκληση του Paul Eluard για τα παιδιά του Εμφυλίου Πολέμου στη διάρκεια της μυθιστορηματικής ανάβασής του στο Γράμμο και αναφέρεται σε ένα κεφάλαιο της Ιστορίας «απωθημένο στις συνειδήσεις μας -από τις παρενέργειες του Εμφυλίου και του Ψυχρού Πολέμου- που σημερινά γεγονότα το επαναφέρουν», σύμφωνα με τους δημιουργούς που προσθέτουν:

Θ. Αγγελόπουλος-Οι κυνηγοί (1977)

Αινίγματα για μελλοντικούς ιστορικούς

Αρχική δημοσίευση, Lenin Reloaded, 6 Νοέμβρη 2013.

Ι. Θυμήσου να ξεχάσεις ότι δεν θυμάσαι τίποτα

Σήμερα, 6 Νοέμβρη, ήταν η μέρα μιας γενικής απεργίας που σημαδεύτηκε από την εξαφάνιση της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και την μοναχική επιμονή του ΠΑΜΕ. Χθες, 5 Νοέμβρη, ήταν η παγκόσμια μέρα του κινήματος των τύπων που φοράνε μάσκες Guy Fawkes. Το TVXS, όπου πληροφορήθηκα για το θέμα, έχει αναλυτικό ρεπορτάζ από τις συγκεντρώσεις τους σε διάφορες πόλεις του κόσμου, όπου, όπως γράφει, κατέβηκαν "για να εκφράσουν την αντίθεση τους στο παγκόσμιο πολιτικοοικονομικό σύστημα", το οποίο προφανώς δεν έχει όνομα άλλο από "παγκόσμιο πολιτικοοικονομικό σύστημα", ή, επί το απλούστερον, "σύστημα." Για να γιορτάσει δε με τις δέουσες τιμές το παγκόσμιο κίνημα των τύπων με τις μάσκες Guy Fawkes κόντρα στο σύστημα, το TVXS ανέβασε και ιστορικό ρεπορτάζ για τον ορίτζιναλ Guy Fawkes.

Sammy Jankis, το αμνησιακό υποκείμενο

Κούβα: Υπεράσπιση του σοσιαλισμού, αντίσταση στον ιμπεριαλισμό

Καμπότζη: Η προδοσία (John Pilger, 1990)

Η πράξη του φόνου (Joshua Oppenheimer, 2012)

Chris Marker- La Jetée (1962)

Maya Deren- Πλέγματα του απογεύματος (Meshes of the Afternoon, 1943), Στοχασμός για τη βία (Meditation on Violence, 1948)

Joris Ivens-Η βροχή (Regen, 1929), Η γέφυρα (De Brug, 1928)

25 προτάσεις για σινεμά

Η Κομμούνα (Peter Watkins)
Οι αρμονίες του Werckmeister (Béla Tarr)
Στάλκερ (Andrej Tarkovsky)
Η γυναίκα στους αμμόλοφους (Hiroshi Teshigahara)
Ζαν Ντ' Αρκ (Carl Dreyer)
Η λευκή κορδέλα (Michael Haneke)
La Jetée (Chris Marker)
Τα πλέγματα του απογεύματος (Maya Deren)
Ο άνθρωπος με την κινηματογραφική μηχανή (Djiga Vertov)
Είμαι η Κούβα (Mikhail Kalatozov)
Γη χωρίς ψωμί (Luis Bunuel)
Η βροχή (Joris Ivens)
Οκτώβρης (Sergei Eisenstein)
Ο κλέφτης ποδηλάτων (Vittorio da Sica)
Η μάχη του Αλγεριού (Giulio Pontecorvo)
Οι κανόνες του παιχνιδιού (Jean Renoir)
Ο καθρέφτης (Andrej Tarkovsky)
Το χρήμα (Robert Bresson)
Ο θίασος (Θόδωρος Αγγελόπουλος)
Η χρυσή εποχή (Luis Bunuel)
Μ (Fritz Lang)
Η νύχτα του κυνηγού (Charles Laughton)
Η οργή του Θεού (Carl Dreyer)
Αρχάγγελος (Guy Maddin)
Κάσπαρ Χάουζερ (Werner Herzog)

Συνέντευξη του νέου Δήμαρχου Πετρούπολης Βαγγέλη Σίμου και πολιτιστικές δραστηριότητες στην Κινηματογραφική Λέσχη Πετρούπολης

Δείτε τη συνέντευξη που παραχώρησε ο Βαγγέλης Σίμος, δήμαρχος Πετρούπολης, εκλεγμένος με τη «Λαϊκή Συσπείρωση», στη δημοσιογράφο Πόπη Τσαπανίδου και την εκπομπή «LIVE U» του «STAR» το πρωί της Πέμπτης 29 Μάη.

O κομμουνιστής δήμαρχος απάντησε μεταξύ άλλων για τις προτεραιότητες της δημοτικής αρχής, αλλά και από πού θα βρει τους αναγκαίους πόρους για την άσκηση της πολιτικής του δήμου.

Gillo Pontecorvo-The Battle of Algiers (1966)

Ιμπεριαλιστικό άγχος

Κατά το τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα, και μέσω επιρροών κυρίως από τη γαλλική λογοτεχνία (Μπωντλαίρ, Ζολά, Νισάν, Ουϊσμάν, α/φοί Γκονκούρ), η θεματολογία και το ύφος ενός τμήματος της αγγλικής πεζογραφίας και ποίησης αποσπάται από τον "βικτωριανό" ρεαλισμό και στρέφεται προς την λεγόμενη "παρακμή", ή όπως επικράτησε να λέγεται από τα γαλλικά, την décadence.

Austin, Τέξας: Η πόλη που δεν σηκώνει όποιον μιλάει ακαταλαβίστικα!

Αινίγματα για μελλοντικούς ιστορικούς: Θεαματική αφάνεια (ή, ο παροξυσμός της εικονικότητας στην εποχή της κρίσης)

Από την συγκέντρωση στην Πλατεία Κοινοβουλίου, Λονδίνο, 5 Νοέμβρη 2013:  Ο "πραγματικός ακτιβισμός" μέσα απ' την μίμηση των θεατών της μίμησης του κινηματογραφικού "ακτιβισμού" 

Ανάμεσα στις πόλεις και τοποθεσίες όπου έλαβε χώρα το από τους "Anonymous" οργανωμένο "Million Mask March" προς τιμή της ψευδοεπετείου της 5ης Νοέμβρη (θυμίζουμε ότι η 7η του ίδιου μήνα είναι η επέτειος της Οκτωβριανής επανάστασης) ήταν και η πλατεία Κοινοβουλίου του Λονδίνου.

Αν το θέαμα μαυροντυμένων με μάσκες Guy Fawkes έξω από το βρετανικό κοινοβούλιο μοιάζει ήδη οικείο, αυτό συμβαίνει επειδή στην πραγματικότητα αποτελεί αναπαράσταση μιας σκηνής της ταινίας "V for Vendetta." Θυμίζω την πλοκή: σχεδιάζοντας να ανατινάξει το κοινοβούλιο, και για να αποφύγει την πρόωρη σύλληψή του από το καθεστώς, ο V διανέμει μέσω ταχυδρομείου χιλιάδες μάσκες πανομοιότυπες με τη δική του και καλεί τους πολίτες έξω από την πλατεία κοινοβουλίου την νύχτα της 5ης Νοέμβρη.

Αινίγματα για μελλοντικούς ιστορικούς: Glasgow smile

Είπαμε, στην προηγούμενη ανάρτηση για το θέμα, ότι η προτροπή του σύγχρονου "κινήματος" που χτίστηκε γύρω από την ταινία "V for Vendetta" για μνήμη είναι μια προτροπή για ιστορική λήθη, και για λήθη αυτής της λήθης. Είναι μια προτροπή για εικονική μνήμη, μνήμη της αποκομμένης από την ιστορία εικόνας--και συγκεκριμένα, της μιντιακής, κινηματογραφικής εικόνας.

Αν όμως το σημαινόμενο "Guy Fawkes" είναι ένα κενό, ένα "κούφιο" σημαινόμενο, το σημαινόμενο του "αχυρανθρώπου" που έγινε ο Guy Fawkes στις λαϊκές τελετουργίες καψίματος του ομοιωμάτός του, το σημαίνον της μάσκας που υποτίθεται πως παραπέμπει σ' αυτόν δεν εξαντλείται σ' αυτή την παραπομπή.