Μια ιστορία απ' τη Βενεζουέλα

Douglas Bravo, δεξιά. 10 Δεκέμβρη , 1962.

Το 1963, οι Guillermo García Ponce, Teodoro Petkoff, και Luis Miquilena βρίσκονται στη φυλακή στο Καράκας για συνεργασία με τις FALN, τις Ένοπλες Δυνάμεις Εθνικής Απελευθέρωσης, που αποτελούν τη στρατιωτική πτέρυγα του ΚΚ Βενεζουέλας (PCV). Η FALN βρίσκεται σε σύγκρουση με τον κυβερνητικό συνασπισμό της χώρας, που τον αποτελούν η Δημοκρατική Δράση και οι Χριστιανοδημοκράτες. Χρηματοδοτείται, εξοπλίζεται και εκπαιδεύεται κυρίως από την Κούβα, αλλά και από την Κίνα και από ιταλούς κομμουνιστές. Μετά την απόφαση ττης FALN να σαμποτάρει τις εκλογές του 1963, και αφού έχουν προηγηθεί δύο αποτυχημένες εξεγέρσεις, ο πρόεδρος της χώρας Μπετανκούρ, με την στήριξη των ΗΠΑ, διατάσσει μαζική καταστολή και οι τρεις είναι ανάμεσα στους συλληφθέντες. Ακολουθούν συλλήψεις, βασανιστήρια και δολοφονίες.

Συνέντευξη για το σοσιαλισμό στη Βουλγαρία

Κατάλογος πολέμων 1990-2002

1990-1991: Πόλεμος του Κόλπου (εμπλεκόμενα μέρη: συμμαχία ΗΠΑ, Αυστραλίας, Γαλλίας, Καναδά, Σαουδικής Αραβίας, Συρίας, Κουβέιτ, Αιγύπτου και Κατάρ εναντίον Ιράκ).

1991-1992: Πόλεμος της Νότιας Οσετίας (εμπλεκόμενα μέρη: Ρωσία, Νότια Οσετία, εθελοντές της Βόρειας Οσετίας εναντίον Γεωργίας).

1991-1995: Κροατικός πόλεμος (εμπλεκόμενα μέρη: Κροατία και Βοσνία-Ερζεγοβίνη εναντίον αρχικά Γιουγκοσλαβίας και μετέπειτα Σερβίας).

1992-1993:  Πόλεμος της Αμπχαζίας (εμπλεκόμενα μέρη: Ρωσία, Αμπχαζία εναντίον Γεωργίας).

V.I. Lenin-Εισαγωγή στο βιβλίο του Μπουχάριν "Ο Ιμπεριαλισμός και η παγκόσμια οικονομία"

Β. Ι. ΛΕΝΙΝ, ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΣΤΗΝ ΜΠΡΟΣΟΥΡΑ ΤΟΥ Ν. ΜΠΟΥΧΑΡΙΝ «Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ Ο ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ» (1915)
Μεταγραφή: Μη Απολιθωμένος (ακόμα!) από τις ακτές της Ανατολικής Βαλτικής

Η σπουδαιότητα και η επικαιρότητα του θέματος, στο οποίο είναι αφιερωμένη η εργασία του Ν. Ι. Μπουχάριν, δε χρειάζεται ιδιαίτερες εξηγήσεις. Το ζήτημα του ιμπεριαλισμού δεν είναι απλώς ένα από τα πιο ουσιαστικά, μα, μπορούμε να πούμε, είναι το πιο ουσιαστικό ζήτημα του τομέα εκείνου της οικονομικής επιστήμης, που μελετάει την αλλαγή των μορφών του καπιταλισμού στη νεότατη εποχή. Είναι απόλυτα απαραίτητο για τον καθένα που ενδιαφέρεται όχι μόνο για την οικονομία, μα και για οποιαδήποτε σφαίρα της σύγχρονης κοινωνικής ζωής να γνωρίσει τα σχετικά στοιχεία που έχει συγκεντρώσει τόσο άφθονα ο συγγραφέας με βάση τα τελευταία υλικά. Είναι αυτονόητο πως ούτε καν λόγος μπορεί να γίνει για συγκεκριμένη ιστορική εκτίμηση του σημερινού πολέμου, αν στη βάση αυτής της εκτίμησης δεν μπει η ολοκληρωτική διασάφηση της ουσίας του ιμπεριαλισμού, τόσο από την οικονομική, όσο και από την πολιτική του πλευρά. Διαφορετικά δεν μπορούμε να μπούμε στο νόημα της οικονομικής και διπλωματικής ιστορίας των τελευταίων δεκαετιών, και χωρίς αυτό είναι γελοίο και να λέμε ότι διαμορφώσαμε σωστή γνώμη για τον πόλεμο. Από την άποψη του μαρξισμού, που στο ζήτημα αυτό εκφράζει εξαιρετικά ανάγλυφα τις απαιτήσεις της σύγχρονης επιστήμης γενικά, δεν μπορεί παρά να προκαλέσει μόνο μειδιάματα η «επιστημονική» σημασία τέτιων μεθόδων, που όταν λένε συγκεκριμένη ιστορική εκτίμηση του πολέμου εννοούν την απόσπαση από τα διπλωματικά «ντοκουμέντα» ή από τα πολιτικά γεγονότα της ημέρας κλπ. ξεχωριστών μικρογεγονότων, ευχάριστων ή βολικών για τις κυρίαρχες τάξεις μιας χώρας. Ο κ. Πλεχάνοφ, λογουχάρη, θα πρέπει να έχει ξεκόψει τελείως από το μαρξισμό, για ν’ αντικαθιστά την ανάλυση των βασικών ιδιοτήτων και τάσεων του ιμπεριαλισμού, σαν συστήματος των οικονομικών σχέσεων του νεότατου, πολύ αναπτυγμένου, ώριμου και υπερώριμου καπιταλισμού, με το ψάρεμα ενός-δυο τέτιων μικρογεγονότων που είναι ευχάριστα και στους Πουρισκέβιτς και στον Μιλιουκόφ μαζί. Παράλληλα η επιστημονική έννοια του ιμπεριαλισμού υποβιβάζεται στο επίπεδο κάποιας υβριστικής έκφρασης για τους άμεσους ανταγωνιστές, συναγωνιστές και αντίπαλους των μόλις προαναφερόμενων ιμπεριαλιστών, που στέκονται σε εντελώς ομοιογενές ταξικό έδαφος με τους ανταγωνιστές και αντιπάλους τους! Στην εποχή μας που ξεχνιούνται τα λόγια, μπερδεύονται οι αρχές, ανατρέπονται κοσμοθεωρίες και ποδοπατούνται οι αποφάσεις και οι πανηγυρικές υποσχέσεις, δεν πρέπει ν’ απορεί κανείς γι’ αυτό το πράγμα.

Κατάλογος πολέμων 1970-1989

Ινδο-Πακιστανικός πόλεμος, 1971 (εμπλεκόμενοι: Ινδία, ΕΣΣΔ εναντίον ΗΠΑ, Πακιστάν, Ιράν, Ιορδανίας)

Πόλεμος του Γιομ Κιπούρ, 1973 (εμπλεκόμενοι: Ισραήλ εναντίον Αιγύπτου, Συρίας, Αλγερίας, άλλων αραβικών χωρών, Κούβας, Β. Κορέας)

Τουρκική εισβολή στην Κύπρο, 1974 (εμπλεκόμενοι: Τουρκία εναντίον Κυπριακής δημοκρατίας μετά από πραξικόπημα της ελληνικής δικτατορίας)

Κατάλογος πολέμων, 1945-1969

Πρώτος πόλεμος του Βιετνάμ, 1945-1946 (εμπλεκόμενοι: Βιετμίνχ εναντίον ΗΒ, Βρετανικού Ραζ, Ιαπωνίας, Γαλλίας)

Εθνική επανάσταση Ινδονησίας, 1945-1949 (εμπλεκόμενοι: Ινδονησία εναντίον ΗΒ, Ιαπωνίας, Ολλανδίας)

 

Πρώτος πόλεμος της Ινδοκίνας, 1946-1954 (εμπλεκόμενοι: ΕΣΣΔ, Κίνα, Βιετμίνχ κ.α εναντίον Γαλλικής Ένωσης)

Ελληνικός εμφύλιος πόλεμος, 1946-1949 (εμπλεκόμενοι: ΔΣΕ εναντίον ΗΒ, αστικής ελληνικής κυβέρνησης, ΗΠΑ)

ΧΑΡΙΛΑΟΣ ΦΛΩΡΑΚΗΣ: «Αυτός ο κόσμος μπορεί ν” αλλάξει και θ” αλλάξει!»-Ν. Μόττας

«Οι ζευγάδες φεύγουν, μωρέ! Η σπορά μένει.

Και φουντώνει. Και μεγαλώνει. Και καρπίζει.

Και ρίχνει νέους σπόρους στη γη.

Και θα σηκώσουν τη σημαία του αγώνα μέχρι τον ήλιο.

Είναι η σπορά, σου λέω…».

Στις 22 Μάη συμπληρώνονται δέκα χρόνια από τότε που ο ακούραστος κομμουνιστής, ο αγωνιστής καπετάνιος, ο λαϊκός ηγέτης, ο σύντροφος Χαρίλαος Φλωράκης έκλεισε για πάντα τα μάτια του. Στα 91 του χρόνια, ο καπετάν-Γιώτης συμπλήρωνε μια ζωή γεμάτη αγώνες, μια ζωή δοσμένη στα ιδανικά ενός καλύτερου κόσμου, για την προοπτική του σοσιαλισμού-κομμουνισμού, μια ζωή δοσμένη στο ΚΚΕ, στο Κόμμα που αγάπησε και έδωσε τα πάντα: «Γιατί να μην έχεις περισσότερες ζωές να του προσφέρεις…» είχε πει κάποτε, το 1998, όταν η ΚΕ του Κόμματος τον τίμησε με αναμνηστική πλακέτα.

Για τον Στάλιν, το 20ο συνέδριο και τον αναθεωρητισμό

Κείμενο: Μη Απολιθωμένος (ακόμα!) από τις ακτές της Ανατολικής Βαλτικής

Πέρασε σχεδόν ένα τρίτο του αιώνα (τριάντα τρία χρόνια για την ακρίβεια) για να δημοσιευτεί στην Σοβιετική Ένωση η εισήγηση του Ν. Σ. Χρουστσιόφ (πρβλ. О культе личности и его последствиях: Доклад первого секретаря ЦК КПСС Хрущева Н. С. XX съезду КПСС // Известия ЦК КПСС. 1989. № 3. С. 128–170 [Σχετικά με την προσωπολατρία και τις συνέπειές της: Εισήγηση του Πρώτου Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΣΕ Χρουστσιόφ Ν. Σ. στο 20ό Συνέδριο του ΚΚΣΕ, «Ειδήσεις της ΚΕ του ΚΚΣΕ», έτος 1989, αριθ. τεύχους 3, σσ. 128–170]). Η δημοσίευσή της σε συνδυασμό με το σπάσιμο της σιωπής και την εγκατάλειψη της άκριτης αποδοχής από πλευράς του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος των «θεσφάτων» των αποφάσεων του ΚΚΣΕ μεταξύ 1956 και 1961 έδωσε το έναυσμα στην βασανιστική διαδικασία της κριτικής σπουδής, μελέτης κι εξαγωγής συμπερασμάτων, μιαν διαδικασία που κατέστησαν αναγκαία οι αντεπαναστατικές ανατροπές της δεκαετίας του 1990 κι ο παγκόσμιος αντίκτυπός τους. Όπως και μετά την πρώτη, ανεπίσημη, δημοσίευση του 1956, έτσι και μετά την δεύτερη, επίσημη, δημοσίευση του 1989 οι εκτιμήσεις υπήρξαν —κι αυτό δεν ήταν κάτι το παράξενο— διαμετρικά αντίθετες, ιδίως σ’ ό,τι αφορούσε το «αντισταλινικό» τμήμα της εικοστοσυνεδριακής προπαγάνδας, το κατεξοχήν θέμα της εισήγησης του Χρουστσιόφ.

Κίνα: Η θέση του Σαμίρ Αμίν

Κίνα: η αναδυόμενη χώρα—Σαμίρ Αμίν (The Implosion of Capitalism, κεφ.3)

Δεν θεωρώ πειστικές τις τρέχουσες συζητήσεις που αφορούν το παρόν και το μέλλον τής Κίνας ως «αναδυόμενης» δύναμης. Μερικοί ισχυρίζονται ότι, έχοντας επιλέξει οριστικά τον «καπιταλιστικό δρόμο», η Κίνα προτίθεται μάλιστα να επιταχύνει την ενσωμάτωσή της στη σύγχρονη καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση. Επιπλέον, δηλώνουν αρκετά ευχαριστημένοι με την προοπτική αυτή, ελπίζοντας ότι η εν λόγω «επιστροφή στην ομαλότητα» (με «δεδομένο» το ότι ο καπιταλισμός είναι το «τέλος τής ιστορίας») θα συνοδευτεί από τη σταδιακή ανάπτυξη μιας δημοκρατίας δυτικού τύπου (πολυκομματισμός, εκλογές, ανθρώπινα δικαιώματα). Επιπροσθέτως, πιστεύουν ή έχουν ανάγκη να πιστεύουν ότι, από πλευράς κατά κεφαλήν εισοδήματος, η Κίνα θα μπορέσει κατ’ αυτόν τον τρόπο να «καλύψει την απόσταση» που τη χωρίζει από τις πλούσιες δυτικές κοινωνίες — πράγμα που εγώ θεωρώ αδύνατο. Η κινεζική «δεξιά» συμμερίζεται την άποψη αυτή. Κάποιοι άλλοι πάλι αποδοκιμάζουν τις εξελίξεις αυτές στο όνομα των αξιών ενός «σοσιαλισμού που προδώθηκε». Ορισμένοι μάλιστα ευθυγραμμίζονται με τις κυρίαρχες εκφράσεις τής καταγγελτικής στάσης έναντι τής Κίνας [China bashing] που επικρατεί στο δυτικό κόσμο. Υπάρχουν όμως και κάποιοι — οι ιθύνοντες τού Πεκίνου — που περιγράφουν την επιλεγείσα πορεία ως «σοσιαλισμό κινεζικού τύπου» χωρίς περαιτέρω εξειδικεύσεις. Μπορεί ωστόσο κάποιος να διακρίνει τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα τού εν λόγω «σοσιαλισμού» στηριζόμενος στην προσεκτική ανάγνωση επίσημων κρατικών κειμένων και, πιο συγκεκριμένα, των πενταετών σχεδίων, που όχι μόνο χαρακτηρίζονται από σαφήνεια, αλλά και τα οποία λαμβάνονται πολύ σοβαρά υπόψη.

Καταστατικό του ΚΚ Κίνας, 2012: Γενικό Πρόγραμμα (και μια δήλωση του Ντενγκ Σιάο-Πενγκ)

Το ΚΚ Κίνας είναι η πρωτοπορία τόσο της κινεζικής εργατικής τάξης όσο και του κινεζικού λαού και έθνους. Είναι ο πυρήνας της ηγεσίας για το αίτημα του σοσιαλισμού με κινεζικά χαρακτηριστικά και εκπροσωπεί τις αναπτυξιακές τάσεις των αναπτυγμένων παραγωγικών δυνάμεων της Κίνας, την κατεύθυνση της αναπτυγμένης κουλτούρας της Κίνας, και την συντριπτική πλειοψηφία του κινεζικού λαού. Η πραγμάτωση του κομμουνισμού είναι το υψηλότερο ιδανικό και ο τελικός στόχος του Κόμματος.

Το ΚΚ Κίνας παίρνει ως οδηγό δράσης του τον Μαρξισμό-Λενινισμό, την σκέψη του Μάο Τσετούνγκ, την θεωρία του Ντεγκ Σιάο-Πενγκ, την σημαντική σκέψη των Τριών Αρχών, και την Επιστημονική Αντίληψη της Ανάπτυξης.

Χρονολόγιο οικονομικών εξελίξεων στην πολιτική του ΚΚ Κίνας, 1978-2008, και κοινωνικές συνέπειες

1978

Οικονομική Μεταρρύθμιση - Σοσιαλισμός με κινεζικά χαρακτηριστικά

Η ΚΕ του ΚΚΚ αποφασίζει να αυξήσει σημαντικά το ρόλο των μηχανισμών της αγοράς στο σύστημα μειώνοντας (αλλά όχ εξαλείφοντας) τον κυβερνητικό προγραμματισμό και τον άμεσο έλεγχο της παραγωγής. Οι πρώτες μεταρρυθμίσεις συνίστανται στο άνοιγμα του εμπορίου με τον υπόλοιπο κόσμο και στην άδεια στους αγρότες να πουλούν στην αγορά την επιπρόσθετη σοδειά τους.

1979

Επίσημο καλοσώρισμα των ξένων επενδύσεων στην Κίνα. 

Ο Deng θέτει τις Τέσσερις Βασικές Αρχές: υπεράσπιση του σοσιαλιστικού δρόμου, δημοκρατική δικτατορία του λαού, ηγεσία του ΚΚΚ, και Μαρξιστική-Λενινιστική-Μαοϊστική σκέψη. Ο Deng δηλώνει πως οι Τέσσερις Βασικές Αρχές είναι απαραίτητες για την ανάπτυξη της Κίνας και επικυρώνει την νομιμότητα της ηγεσίας του ΚΚΚ.

Ho Chi Minh-Ο δρόμος που με οδήγησε στο Λενινισμό

Χο Τσι Μινχ

Ο δρόμος που με οδήγησε στο Λενινισμό (1960)

Μτφρ.: Lenin Reloaded

Μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο πόλεμο, έβγαζα τα προς το ζην στο Παρίσι, αρχικά ως ρετουσαριστής σε φωτογραφείο, μετά ως ζωγράφος "κινέζικων αρχαιοτήτων" (που φτιαχνόντουσαν στη Γαλλία!). Μοίραζα φυλλάδια που καταδίκαζαν τα εγκλήματα των Γάλλων αποικιοκρατών στο Βιετνάμ.

Τον καιρό εκείνο, η υποστήριξή μου στην Οκτωβριανή επανάσταση ήταν μόνο θέμα διαίσθησης. Δεν είχα ακόμα κατανοήσει εντελώς την πλήρη ιστορική της σημασία. Αγαπούσα και θαύμαζα τον Λένιν γιατί ήταν ένας μεγάλος πατριώτης που ελευθέρωσε τους συμπατριώτες του. Μέχρι τότε, δεν είχα διαβάσει κανένα βιβλίο του.

Ο λόγος που έγινα μέλος του Γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος ήταν πως αυτοί "οι κυρίες και κύριοι", όπως αποκαλούσα τότε τους συντρόφους μου, είχαν δείξει συμπάθεια για μένα, για την πάλη των καταπιεσμένων λαών. Αλλά δεν καταλάβαινα ούτε τι είναι ένα κόμμα, ένα συνδικάτο, ούτε τι ήταν ο σοσιαλισμός και ο κομμουνισμός.

Διαλεκτική των ψευδοεπαναστάσεων

1. Στην παρουσίαση-διαφήμιση του Gene Sharp από τον ιστότοπο του BBC αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι ο συγγραφέας του βασικού βιβλίου κανόνων για τις "χρωματιστές επαναστάσεις" φυλακίστηκε για 9 μήνες το 1953-54 για αντίθεση στη συμμετοχή των ΗΠΑ πόλεμο της Κορέας. Στο πρώτο του βιβλίο, που δημοσιεύτηκε το 1960, ο πρωταγωνιστής έμπνευσης ήταν ο Μαχάτμα Γκάντι, και τον πρόλογο έγραψε ο σοσιαλιστής και ειρηνιστής Άλμπερτ Άινσταϊν.

2. Και να ήθελε να παραγγείλει κανείς ένα τόσο τέλεια συμπυκνωμένο πορτραίτο της απόλυτης αντιστροφής, μέσα από τη δράση της CIA και των αμερικανικών υπηρεσιών εξωτερικής πολιτικής, του αντι-ιμπεριαλιστικού κινήματος της δεκαετίας του 1960 σε ιμπεριαλιστικό κίνημα μετά την πτώση της ΕΣΣΔ, δεν θα μπορούσε. Η συνολική ιστορική εξέλιξη είναι ακριβώς αυτή: τα συνθήματα, τα σύμβολα, τα μέσα της αντι-ιμπεριαλιστικής διαμαρτυρίας της δεκαετίας του 1960 είναι πλέον σημειωτικά και συμβολικά όπλα του αμερικανικού ιμπεριαλισμού και των εντολοδόχων του, συνειδητών και ασυνείδητων, σε όλη την υφήλιο.

Το αδιάφθορο

Σε μας δεν πρέπει να σαπίζουμε γαλήνια σε τάφους. [...] Τι είναι ο θάνατος για μας; Κάτι που το περιφρονούμε.

Nicolai Mayorov, σκοτώθηκε στο πεδίο της μάχης, Σμόλενσκ, 1942.

Ο 76χρονος Grigory Tepoyan, Αρμένης, περπάτησε 2.200 χιλιόμετρα, απ' την Αρμενία στη Μόσχα, προς τιμή και μνήμη του πατέρα του, που έφυγε από την Αρμενία για να υπερασπίσει την ΕΣΣΔ στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο πατέρας του δεν γύρισε ποτέ πίσω απ' τον δικό του δρόμο. Σκοτώθηκε, 30 ετών, τον Δεκέμβρη του 1943. Ο Grigory κάλυπτε 50 χιλιόμετρα τη μέρα για 46 μέρες. Έμενε όπου έβρισκε στο δρόμο. Όταν έφτασε, άφησε λουλούδια στον τάφο του Άγνωστου Στρατιώτη, στη μνήμη όλων των Σοβιετικών που έχασαν τη ζωή τους στην πάλη κατά του φασισμού.

9 Μάη, 70 χρόνια, Πλατεία 200 Ηρώων, Καισαριανή. Επειδή ο πόλεμος δεν τέλειωσε ποτέ

Εκδήλωση της Κ.Ο Κύπρου του ΚΚΕ για τα 70 χρόνια απ' την 9 Μάη, επέτειο της αντιφασιστικής νίκης των λαών

Η Κ.Ο. Κύπρου του Κ.Κ.Ε. σας προσκαλεί στην πολιτική - πολιτιστική εκδήλωση για τα 70 χρόνια από την Αντιφασιστική νίκη των Λαών.

Σάββατο 9 Μάη 2015 - Λευκωσία

Κτήριο 3, Αίθουσα 101 - ώρα 7.00μμ

Πανεπιστημιούπολη - Πανεπιστήμιο Κύπρου

θα μιλήσει ο Άκης Πούλος, Γραμματέας της Κ.Ο. Κύπρου του Κ.Κ.Ε.

*θα πραγματοποιηθεί προβολή βίντεο - αφιέρωμα για την 9η Μάη 1945, ενώ στο χώρο θα υπάρχει και έκθεση βιβλίου της Σύγχρονης Εποχής.

93 μέρες

24 Οκτώβρη 1917 (όλες οι ημερομηνίες με το παλιό ημερολόγιο): Έναρξη Οκτωβριανής επανάστασης.

26 Οκτώβρη: Απαγόρευση του εχθρικού Τύπου

2 Νοέμβρη: Διακήρυξη των δικαιωμάτων των λαών της Ρωσίας

10 Νοέμβρη: Κατάργηση όλων των αριστοκρατικών τίτλων και ιεραρχικών βαθμών στη διοίκηση

12-19 Νοέμβρη: Εκλογές για την Συντακτική Συνέλευση

21 Νοέμβρη: Διάταγμα για την ανακλητότητα όλων των πολιτικών ως δικαίωμα των πολιτών

23 Νοέμβρη: Διάταγμα μείωσης μισθών των υψηλών αξιωματούχων

26 Νοέμβρη: Έναρξη συνομιλιών για ειρήνη με τη Γερμανία στο Μπρεστ-Λιτόφσκ

2 Δεκέμβρη:  Ίδρυση του Ανώτατου Συμβουλίου για την Εθνική Οικονομία

3 Δεκέμβρη: Αναγνώριση απροϋπόθετου δικαιώματος Ουκρανίας να αποσχιστεί

6 Δεκέμβρη: Θέσπιση δικαιώματος ρωσίδων γυναικών στο διαζύγιο

7 Δεκέμβρη: Ίδρυση Τσεκά

14 Δεκέμβρη: Εθνικοποίηση των τραπεζών

15 Δεκέμβρη: Προσφορά εκεχειρίας στις Κεντρικές Δυνάμεις

31 Δεκέμβρη: Αναγνώριση ανεξαρτησίας της Φινλανδίας

18 Γενάρη 1918: Διάλυση της Συντακτικής Συνέλευσης μετά την άρνηση των Εσέρων να εγκρίνουν την πρόταση για νέο Σύνταγμα

21 Γενάρη: Πλήρης και καθολική διαγραφή του δημόσιου χρέους προς τρίτες χώρες, καθώς και των ιδιωτικών εγγυητικών περιουσιακών στοιχείων

25 Γενάρη: Ψήφιση νέου Συντάγματος. Ανακήρυξη της Ρωσίας σε Σοβιετική Δημοκρατία, διακήρυξη Ομοσπονδιακής αρχής, απαγόρευση συμμετοχής της άρχουσας τάξης στην κυβέρνηση. Όλη η εξουσία στα Σοβιέτ εργατών και στρατιωτών.

Μια αυθόρμητη φασιστική ομολογία

Μετά τη βεβήλωση του μνημείου του Νίκου Μπελογιάννη στο Γουδή, τα ναζιστικά αποβράσματα της χώρας μας βεβήλωσαν με τον αγκυλωτό σταυρό ένα ακόμα Μνημείο του λαϊκού κινήματος, αυτό του ΕΑΜ στα Προσφυγικά της Λ. Αλεξάνδρας.

Αλλά οι φασίστες δεν φημίζονται για την οξύτητα της νοημοσύνης τους. Βλέπετε, η επιγραφή την οποία κάλυψαν με το έμβλημα του Ράιχ στο οποίο ομνύουν έγραφε:

Τιμή και δόξα στους ηρωϊκούς μαχητές του ΚΚΕ και του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ που πολέμησαν τον Δεκέμβρη του 1944 ενάντια στην αστική τάξη και τον εγγλέζικο ιμπεριαλισμό.

Τι πέτυχαν λοιπόν βεβηλώνοντας με το ναζιστικό έμβλημα αυτή την επιτύμβια στήλη οι Ναζί;

Deja vu

Διακόσιοι: Χαϊδάρι-Καισαριανή