Ταξισυνειδησία

Πάντα είναι σημαντικό μαρξιστικά, για τον καθορισμό της τακτικής, να εξειδικεύει κανείς στα επί μέρους ταξικά στρώματα που εκπροσωπούνται από μια ιδεολογία, ή στα οποία απευθύνεται και έχει ανταπόκριση μια ιδεολογία. Όλα τα screenshots από τα σημερινά άρθρα του Δικτύου Ενημέρωσης Μικρής Λιανικής, www.synpeka.gr:

Πρότυ φωρά Αρυσταιρά!

Π. Καμμένος: Χαρακτήρισε «μονάδα επίθεσης» την ΕΛΔΥΚ

Στο στρατόπεδο της Ελληνικής Δύναμης Κύπρου (ΕΛΔΥΚ) βρέθηκε χτες ο υπουργός Άμυνας, Π. Καμμένος, ολοκληρώνοντας τη διήμερη επίσημη επίσκεψή του στην Κύπρο, την οποία πραγματοποίησε συνοδευόμενος από τον Α/ΓΕΕΘΑ, Μ. Κωσταράκο. Σύμφωνα με ελληνικά και κυπριακά ΜΜΕ, αφού κατέθεσε στεφάνι στο μνημείο των πεσόντων κατά την τουρκική εισβολή, ο Π. Καμμένος απευθύνθηκε στους στρατιώτες και χαρακτήρισε ιδιαίτερη τιμή την επίσκεψή του σε «μια μονάδα επίθεσης», που «όταν θα έρθει το πλήρωμα του χρόνου, θα είναι η μονάδα που θα σηκώσει πάλι τη σημαία της λευτεριάς στα κατεχόμενα εδάφη». Δηλώσεις που, ανεξάρτητα από το αν προορίζονται για «εσωτερική κατανάλωση», έρχονται σε μια περίοδο που εντείνονται οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί στην Ανατολική Μεσόγειο και οξύνεται η τουρκική προκλητικότητα σε Αιγαίο και Κύπρο, ενώ οι ελληνικές κυβερνήσεις -η τωρινή όπως και η προηγούμενη- βαθαίνουν την εμπλοκή της χώρας στους επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, σε άξονες και αντιάξονες στην περιοχή, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τους λαούς.

Περισσότερο σαρακοφαγωμένο σοσιαλσωβινισμό για κορόιδα έχετε;

Αίμα! Τιμή! Αριστερά!

Ο Τσίπρας στην Κορυφή, απέναντι στους Πρώσους

Γ. Μαλούχος

Το Βλήμα

Στην Κορυφή της Ευρώπης βρέθηκε χθες, κυριολεκτικά και μεταφορικά, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας.

Κυριολεκτικά γιατί αυτή ήταν η πρώτη του Σύνοδος Κορυφής στην οποία μάλιστα μονοπώλησε όχι το ελληνικό, ούτε καν το ευρωπαικό, αλλά περίπου το παγκόσμιο ενδιαφέρον. Στάθηκε όπως παντού: με απόλυτη άνεση και αυτοπεποίθηση, ακομπλεξάριστος και σίγουρος για τους σκοπούς και για τα βήματά του. Εχουν περάσει πάρα πολλά χρόνια από τότε που η Ελλάδα αντιπροσωπεύθηκε τελευταία φορά τόσο καλά και τόσο εθνικά σε επίπεδο ευρωπαικής Κορυφής, ενώ για πρώτη φορά αυτό συνδυάζεται και με τέτοιο διεθνές ενδιαφέρον.

Μακρόνησος, Μακρόνησος...ρε παιδιά, πού πέφτει η Μακρόνησος;

Συλλεκτικό αντίτυπο της "Ελεύθερης Ώρας" με το θρυλικό τυπογραφικό λάθος στον τίτλο. Στην πραγματικότητα, όπως κατέγραψε η ιστορία, ο Πούτιν πήρε τηλέφωνο τον Τσίπρα και του είπε: "ΠΟΔΕΜΟΣ."

Εγραφαν χτες τα «ΝΕΑ» στο βασικό τους άρθρο: «(...) Η συναίνεση είναι εφικτή (...) Πρέπει να ανοίξει η πόρτα της συναίνεσης σε μια πολύ κρίσιμη συγκυρία, κατά την οποία η πίεση που δέχεται η χώρα από τον ξένο παράγοντα είναι μεγάλη και ο κίνδυνος εκτροχιασμού ορατός».

V.I. Lenin-Κάτω από ξένες σημαίες (Ι)

V.I. Lenin

Κάτω από ξένες σημαίες

Γράφτηκε μετά τον Γενάρη του 1915. Δημοσιεύτηκε το 1917.

Από το Β.Ι. Λένιν: Για τον πόλεμο και τη σοσιαλιστική επανάσταση, εκδ. Σύγχρονη Εποχή, 2013

[...] "Ποιας πλευράς πρέπει να εύχεται κανείς πιο πολύ την επιτυχία" -- να τι πρέπει να καθοριστεί, κι αυτό όχι από εθνική αλλά από διεθνιστική άποψη· να που βρίσκεται η ουσία της μεθοδολογίας του Μαρξ· να τι δεν κάνει ο Κάουτσκι, που μετατρέπεται έτσι από "δικαστή" (μαρξιστή) σε "δικηγόρο" (εθνικοφιλελεύθερο). Αυτή είναι η σκέψη του Α. Πότρεσοφ. Ο ίδιος ο Α. Πότρεσοφ πιστεύει βαθιά ότι, υποστηρίζοντας πως πρέπει να εύχεται κανείς την επιτυχία της μίας πλευράς (και συγκεκριμένα της δικής του πλευράς), δεν κάνει καθόλου τον "δικηγόρο" αλλά καθοδηγείται από καθαρά διεθνιστικές σκέψεις για τα "υπέρμετρα" λάθη της άλλης πλευράς...

Τρεις απλές ερωτήσεις για τη συγκέντρωση της Χρυσής Αυγής

Σήμερα, η Χρυσή Αυγή έχει προγραμματίσει συγκέντρωση στην Αθήνα, για να "τιμήσει τους νεκρούς αξιωματικούς" του θερμού επεισοδίου στα Ίμια.

Η Ανταρσύα και ο Αντιφασιστικός συντονισμός κάλεσαν σε αντισυγκέντρωση με σύνθημα "Να φράξουμε το δρόμο στους φασίστες."

Έχω κάποιες πολύ απλές ερωτήσεις και απολογούμαι εκ των προτέρων για την αφέλειά τους. Πιθανώς να μου διαφεύγει κάτι που όλοι οι άλλοι κατάλαβαν:

1. ΓΙΑΤΙ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ ΣΤΟΥΣ ΥΠΟΔΙΚΟΥΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ; ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΝΕΧΕΤΑΙ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΝΑΖΙΣΤΩΝ;

Ανθέλλην ο κομμουνιστής Πελετίδης, αποκαλύπτει ο Κώστας Βαξεβάνης!

Άρθρο στο Κουτί της Πανδώρας.

Από κάτω, στα σχόλια του ιστότοπου, γελάει ο κόσμος με τον Ελληναρά δαιμόνιο:

Petros • 6 ώρες πριν

ΝΤΡΩΠΥ !! ΠΟΥ ΥΝΕ Ο ΠΙΡΟΙΝΑΣ ΤΟΙΣ ΠΑΤΡΑΣ ΝΑ ΔΟΡΙΣΥ ΜΙΑ ΚΕΝΟΥΡΓΟΙΑ ΣΥΜΕΑ ΣΤΩΝ ΔΟΙΜΟ ;;;;;

ΤΩ ΠΑΛΙΩΚΟΥΜΟΥΝΟΙ Ο ΔΙΜΑΡΧΩΣ ΦΤΕΟΙ !!!

14 • Απάντηση•Κοινοποίηση ›

George • 6 ώρες πριν

Λογικό είναι. Για πένθος μεσίστια, για κρίση κουρελιασμένη.

7 • Απάντηση•Κοινοποίηση ›

toelekma • 6 ώρες πριν

Τα μεταξωτά βρακιά θέλουν επιδέξιους κώλους.

3 • Απάντηση•Κοινοποίηση ›

Guest • 4 ώρες πριν

Εγώ πάντως τη βρίσκω πολύ ταιριαστή με την παρούσα κατάσταση της χώρας.

Βαλκάνια: Οι αστικές τάξεις αναμοχλεύουν τον εθνικισμό

ΒΑΛΚΑΝΙΑ

Οι αστικές τάξεις αναμοχλεύουν τον εθνικισμό

ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ - ΤΙΡΑΝΑ.--

Πρόσφορο έδαφος για την αναμόχλευση και όξυνση εθνικιστικών «παθών» που καλλιεργούν οι αστικές τάξεις στα Βαλκάνια, που διαμελίστηκαν από τους ιμπεριαλιστές, βρήκε η προβοκάτσια στον ποδοσφαιρικό αγώνα Σερβίας - Αλβανίας που σημειώθηκε το βράδυ της 14ης του Οκτώβρη. Χτες, για δεύτερο 24ωρο, συνεχίστηκε ο απόηχος του επεισοδίου με «πρωταγωνιστή» τη σημαία, που μετέφερε τηλεκατευθυνόμενο αεροπλανάκι με το χάρτη της «Μεγάλης Αλβανίας» να καλύπτει περιοχές της Σερβίας, της ΠΓΔΜ, του Μαυροβουνίου και της Ελλάδας, προκαλώντας τριγμούς στις σερβο-αλβανικές σχέσεις και μπαράζ βίαιων επεισοδίων στην ευρύτερη περιοχή.

Λόγια ξεχασμένα...

"Ο Στάλιν πρέπει να βρίσκει τα πράγματα δυσκολότερα κι από μένα", σκέφτηκε ο Τσαγκατάεφ. "Έχει μεμιάς μαζέψει τους πάντες γύρω του: Ρώσους, Τάταρους, Ουζμπέκους, Τουρκμένους, Λευκορώσους--έθνη ολόκληρα. Σύντομα θα έχει μαζέψει όλη την ανθρωπότητα και θα ξοδεύει όλη του την ψυχή για αυτή, έτσι ώστε οι άνθρωποι να έχουν κάτι για να τους κρατά στα πόδια τους στο μέλλον, ώστε να γνωρίζουν τι να σκέφτονται και τι να κάνουν."

Andrei Platonov, Dzhan, 1935

Στα 1945, μας λέει ο Ντομένικο Λοζούρντο, η Χάνα Άρεντ έγραφε:

Αυτό στο οποίο κάθε πολιτικό και εθνικό κίνημα των καιρών μας θα έπρεπε να δώσει την απόλυτη προσοχή του σε ό,τι αφορά τη Ρωσία --δηλαδή, την εντελώς καινοτόμο και επιτυχή της προσέγγιση στις εθνικές συγκρούσεις, την νέα μορφή της οργάνωσης διαφορετικών εθνών στη βάση της εθνικής ισότητας-- αυτό αγνοείται κι απ' τους φίλους της κι απ' τους εχθρούς της.

Η "εντελώς καινοτόμος και επιτυχής" προσέγγιση της Σοβιετικής Ρωσίας στο ζήτημα των εθνοτικών συγκρούσεων δεν ήταν άλλη από το μοντέλο της σοσιαλιστικής ομοσπονδίας λαών, το μοντέλο δηλαδή αυτού που σήμερα χλευάζεται ως μοντέλο του "πατερούλη Στάλιν", καθώς ο Στάλιν ήταν "πατέρας" ακριβώς των ετερογενών και διαφορετικών θρησκειών λαών που ζούσαν στην Σοβιετική Ένωση: Χριστιανών, Μουσουλμάνων, Εβραίων.

V.I. Lenin- Ο "εθνικός πολιτισμός", Το εθνικιστικό σκιάχτρο του "αφομοιωτισμού" (Εθνικό ζήτημα, Ουκρανία)

V.I. Lenin

Ο "εθνικός πολιτισμός"
και Το Εθνικιστικό σκιάχτρο του "αφομοιωτισμού" (1913)

Από το Κριτικά σημειώματα πάνω στο εθνικό ζήτημα, Σύγχρονη Εποχή, 2006

Όπως βλέπει ο αναγνώστης, το άρθρο της «Σέβερναγια Πράβντα» μας εξηγεί, με ένα απ’ τα παραδείγματα που χρησιμοποιεί και συγκεκριμένα με το ζήτημα της επίσημης γλώσσας του κράτους, την ασυνέπεια και τον οπορτουνισμό της φιλελεύθερης αστικής τάξης, που στο εθνικό ζήτημα απλώνει το χέρι στους τσιφλικάδες και τους αστυνομικούς. Καθένας καταλαβαίνει ότι εκτός από το ζήτημα της παγκρατικής γλώσσας η φιλελεύθερη αστική τάξη φέρνεται το ίδιο προδοτικά, υποκριτικά και κουτά (ακόμα και από την άποψη των συμφερόντων του φιλελευθερισμού) σε ολόκληρη σειρά άλλα παρόμοια ζητήματα.

Αντίσταση στη λήθη και την υποταγή (Agkarra)

Η φετινή επέτειος του διπλού εγκλήματος της Κύπρου, η πρώτη που η Αγκάρρα έχει την δυνατότητα να εκφέρει λόγο και άποψη, χαρακτηρίζεται από μια μεταβατική περίοδο. Την περίοδο μέσα από την οποία η ντόπια αστική τάξη, εκμεταλλευόμενη την δυναμική που έχει αποκτήσει από τις αποτυχίες και τις αδυναμίες της Κυπριακής Αριστεράς και της απουσίας ταξικής πολιτικής, να αποκτήσει προβάδισμα αναθεώρησης της ιστορίας με σκοπό την επιβολή των ιδιαίτερων συμφερόντων της στο άμεσο μέλλον. Καταβάλλει συνειδητές ψευδοεπιστημονικές προσπάθειες παραχάραξης της ιστορίας κατανοώντας ότι με την πάροδο του χρόνου και την λήθη που επέρχεται στην Κυπριακή κοινωνία αλλά και η στρατιά από-πολιτικοποιημένων και αδιάφορων νέων, είναι ένα αρκετά καλό περιβάλλον για να πιάσει τόπο. Την ώρα που ο Ιμπεριαλισμός πατάει γερά και σταθερά στον τόπο μας, οι διάφοροι κοσμοπολίτες φιλελεύθεροι προσπαθούν να εμπλέξουν τον Αμερικανικό παράγοντα όλο και περισσότερο στο Κυπριακό, προς αποφυγή του καναβάτσου στο οποίο περιήλθαν μετά τα γεγονότα του 2004. Με σημαία τον Γλαύκο Κληρίδη – σαν ιδέα – προσπαθούν να τραβήξουν όσο μεγαλύτερα ποσοστά της Αριστεράς για βοήθεια, γνωρίζοντας πως η λύση την οποία επιθυμούν περνάει μέσα από αυτήν. Από την άλλη το εθνικιστικό στρατόπεδο, γιγαντωμένο όπως ήταν και είναι μέσα από τους θεσμούς του αστικού κράτους, την επιρροή του κλήρου και την εμπλοκή του σε θέματα παιδείας προβάρει συναγερμούς για επιστράτευση. Κάποιοι θέλουν να μας πείσουν ότι σε αυτό το αστικό κονταροκτύπημα δεν χωράνε τρίτοι. Είτε είσαι εθνικιστής, είτε πρέπει να είσαι με τους κοσμοπολίτες αστούς.

John Puntis-Ο μύθος του ουκρανικού γενοκτονικού λιμού (ΙV)

Θύματα του αντιεβραϊκού πογκρόμ στο Lviv

Ο λιμός

Αν έλθουμε τώρα στο λιμό και τις αιτίες του, οι δεξιοί ιστορικοί δίνουν λίγη σημασία στους παράγοντες της ξηρασίας και του σαμποτάζ κατά την περίοδο της κολλεκτιβοποίησης. Είναι ενδιαφέρον ότι στο "Ιστορία της Ουκρανίας" του Mikhail Hrushevsky - γνωστού ανάμεσα στους ίδιους τους Ουκρανούς εθνικιστές ως "κορυφαίου ιστορικού της Ουκρανίας" - διαβάζουμε το εξής:  "Για άλλη μια χρονιά η ξηρασία συνέπεσε με χαοτικές συνθήκες στη γεωργία· και κατά το χειμώνα του 1932-33, ένας μεγάλος λιμός, όπως αυτός του 1921-22, ξέσπασε σε όλη τη Σοβιετική Ουκρανία." Πουθενά δεν λέει αυτή η ιστορική πραγματεία ότι ο λιμός ήταν ενσυνείδητος και ότι είχε τους Ουκρανούς ως στόχο· στην πραγματικότητα, αφιερώνεται περισσότερος χώρος στην εξέταση του λιμού του 1921-22. Υπάρχουν πολλές αναφορές στις συνθήκες ξηρασίας στην Ουκρανία κατά το 1931 και 1932. Ακόμα και ο Ewald Ammende, στο βιβλίο του "Η ανθρώπινη ζωή στη Ρωσία", αναφέρεται στις κλιματολογικές και φυσικές αιτίες του λιμού.

John Puntis-Ο μύθος του ουκρανικού γενοκτονικού λιμού (ΙII)

Το παιχνίδι των αριθμών

Οι θεωρητικοί του γενοκτονικού λιμού αδημονούν να εδραιώσουν την ιδέα ότι στην Ουκρανία πέθαναν εκατομμύρια άνθρωποι. Η μεθοδολογία τους είναι ως συνήθως ύποπτη. Μια "μελέτη-ορόσμημο" της Dana Dalrymple η οποία δημοσιεύτηκε στο "Soviet Studies" το 1964 καταλήγει σε έναν αριθμό 5.5 εκατομμυρίων, βασισμένη στις υποθέσεις 20 δυτικών δημοσιογράφων. Ένας από αυτούς είναι ο μυθοπλαστικός μας φίλος, ο Thomas Walker. Η Dalrymple ισχυρίζεται πως ο Walker έκανε την τουρνέ του στην ΕΣΣΔ εγκαταλείποντας μια οργανωμένη περιήγηση και ότι είχε προηγουμένως περάσει πολλά χρόνια σε περιηγήσεις της Ρωσίας, Παρατίθεται ένας παρόμοιος αριθμός απ' τον Αρχιεπίσκοπο του Καντέμπουρυ· αυτός ο ενθουσιώδης οπαδός του Χίτλερ είχε προσπαθήσει να θέσει το ζήτημα του λιμού στη Βουλή των Λόρδων το 1934, όταν στην πραγματικότητα, το Φόρεϊν Όφις δήλωνε ότι δεν υπήρχαν τεκμήρια που να υποστηρίζουν τις κατηγορίες ενάντια στη Σοβιετική κυβέρνηση. Περιττεύει να πούμε ότι απορρίπτεται από τους εθνικιστές η μαρτυρία του Sir John Maynard, διακεκριμένου ειδικού στους λιμούς, ο οποίος επισκέφθηκε την Ουκρανία το καλοκαίρι του 1933 και διέψευσε τις ιστορίες περί γενοκτονικού λιμού.

John Puntis-Ο μύθος του ουκρανικού γενοκτονικού λιμού (ΙI)

Ο Τύπος του Hearst

Βεβαίως, ο Τύπος του Hearst συνέχισε με την εκστρατεία του περί λιμού παρά το φιάσκο Walker. Αυτό δεν πρέπει να μας εκπλήσσει αν αναλογιστούμε ότι ο ίδιος ο Hearst ήταν γνωστός σε εκατομμύρια Αμερικανών ως "ο υπαριθμόν ένα φασίστας της Αμερικής" (μια από τις βασικές πηγές του προσωπικού εισοδήματος του Μουσσολίνι στις αρχές της δεκαετίας του 1930 ήταν ως έμμισθος ανταποκριτής του Τύπου του Hearst).

Το 1934, o Hearst επισκέφθηκε την ναζιστική Γερμανία και γνώρισε τον Χίτλερ. Μετά απ' αυτή την επίσκεψη άρχισε ο Τύπος του να προωθεί τα άρθρα περί γενοκτονικού λιμού στην Ουκρανία. Ο Γάλλος πρωθυπουργός Edward Herriot, ο οποίος είχε πρόσφατα επιστρέψει από ταξίδι στην Ουκρανία δημοσιοποίησε το γεγονός ότι δεν είχε δει ενδείξεις κανενός λιμού. Μετά τα άθρα του Walker, ο Hearst συνέχισε και προσπάθησε να πείσει τους Αμερικανούς ότι η Σοβιετική Ένωση ήταν μια γη απόλυτης πείνας, γενοκτονίας και κανιβαλισμού. Στην περίοδο εκείνη, αυτό αναγνωριζόταν ως κιτρινισμός με πολιτικά κίνητρα, αλλά με το πέρασμα των ετών μεταμορφώθηκε σε "πρωταρχικές πηγές τεκμηρίωσης."

Με αφορμή το εκλογικό αποτέλεσμα στη Θράκη

Με αφορμή το εκλογικό αποτέλεσμα στη Θράκη

Του Δημήτρη Παπατολίδη*

Το εκλογικό αποτέλεσμα στην περιοχή της Θράκης και ιδιαίτερα στους νομούς Ροδόπης και Ξάνθης, όπου η μουσουλμανική μειονότητα αποτελεί σχεδόν το μισό του πληθυσμού, έγινε πρωτοσέλιδο στον αστικό Τύπο της χώρας, ανησύχησε τόσο τα κόμματα της συγκυβέρνησης, όσο και τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις που συνοδοιπορούν στο μονόδρομο της καπιταλιστικής ανταγωνιστικότητας της ΕΕ, όπως ΣΥΡΙΖΑ, ΔΗΜΑΡ και ΑΝΕΛ.

Τα υψηλά ποσοστά του Κόμματος Ισότητας Ειρήνης και Φιλίας (ΚΙΕΦ ή DEB), δηλαδή του Κόμματος που είχε ιδρύσει ο Αχμέτ Σαδίκ, πρώην ανεξάρτητος βουλευτής της Ροδόπης (1989 - 1993) και που ανοιχτά στηρίζεται από την τουρκική κυβέρνηση, αξιοποιώντας το μηχανισμό του προξενείου στην περιοχή, στην ουσία ανέδειξαν τη μεγάλη επιρροή της αστικής τάξης της Τουρκίας στη μειονότητα.

John Puntis-Ο μύθος του ουκρανικού γενοκτονικού λιμού (Ι)

John Puntis

Ο μύθος του ουκρανικού γενοκτονικού λιμού

Stalin Society, Ιούλιος 2002

Μτφρ.: Lenin Reloaded

Το 1922, η Σοβιετική Ένωση αντιμετώπισε ακραίες συνθήκες λιμού σε ορισμένες περιοχές, μετά τους παρεμβατικούς πολέμους με τους οποίους οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις προσπάθησαν να συντρίψουν το νέο Σοβιετικό κράτος. Οι συνθήκες λιμού επανεμφανίστηκαν το 1933, ιδιαίτερα, όχι όμως αποκλειστικά, στην Ουκρανία. Για τον δεύτερο αυτό λιμό υπάρχουν δύο εκδοχές που διαφέρουν δραστικά. Μια αντικειμενική ανάλυση δείχνει πως ο λιμός ήταν αποτέλεσμα άσχημων κλιματολογικών συνθηκών και σαμποτάζ των πλούσιων χωρικών ή κουλάκων σε αντίποινα για την κολλεκτιβοποίηση της γεωργίας. Οι ουκρανοί εθνικιστές όμως ισχυρίζονται πως ο λιμός κατασκευάστηκε εσκεμμένα από τον Στάλιν για να καταρρεύσει το ηθικό του ουκρανικού λαού, και ότι είχε ως αποτέλεσμα εκατομμύρια αχρείαστων θανάτων, και μάλιστα ότι ο θάνατος και η καταστροφή ήταν τέτοιας κλίμακας ώστε να ωχριά μπροστά τους το ναζιστικό Ολοκαύτωμα. Τα τεκμήρια τα οποία προωθούνται για να υποστηριχτεί αυτός ο ισχυρισμός επικυρώνονται συχνά από ακαδημαϊκούς όπως ο Robert Conquest, ή ο  James Mace του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ. Αυτά τα τεκμήρια είναι εξαιρετικά αμφίβολα και βασίζονται συχνά σε διαψευσμένες αφηγήσεις του φιλοφασιστικού αμερικανικού Τύπου της δεκαετίας του 1930, ή ακόμα και σε ναζιστικά έγγραφα. Παρά το γεγονός αυτό, συνεχίζουν να επανεμφανίζονται, ιδιαίτερα κατά τη δεκαετία του 1980, ως μέρη της προσπάθειας των Ουκρανών εθνικιστών να τιμηθεί η πεντηκοστή επέτειος του λιμού, και την ίδια στιγμή, να ενισχυθεί η ψυχροπολεμική ρητορική της εποχής Ρήγκαν.

Ελλάδα και Τουρκία: Μια ωρολογιακή βόμβα που φωνάζει ότι έχει ενεργοποιηθεί

Στις 27/4/2014, ο Ριζοσπάστης δημοσίευσε ένα άρθρο με αφορμή την υπόθεση Σαμπιχά και με τίτλο "Για τη Μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη." Στο άρθρο αυτό αναφερόταν, μεταξύ άλλων:

...όπως γίνεται κατανοητό, στη Θράκη αλωνίζουν διάφοροι κρατικοί και παρακρατικοί μηχανισμοί, πρακτορεία διαφόρων ιμπεριαλιστικών κέντρων που υποδαυλίζουν τον εθνικισμό ένθεν και ένθεν. Το ζήτημα της μειονότητας εντάσσεται στα γενικότερα ζητήματα της ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης για το Αιγαίο, την Κύπρο κ.λπ. Στην επίσημη πολιτική των ελληνικών κυβερνήσεων εναλλάσσονται ο εθνικισμός και ο κοσμοπολιτισμός εντείνοντας και όχι λύνοντας τα προβλήματα. «Εκπρόσωποι» της μειονότητας που διατηρούν ανοιχτά σχέσεις και με την Τουρκία συμμετέχουν σταθερά στα ψηφοδέλτια των αστικών κομμάτων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, την ίδια στιγμή που στα ίδια κόμματα υπάρχουν ακραίες εθνικιστικές και υπερπατριωτικές τάσεις. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990 γίνεται προσπάθεια για αυτόνομη εμφάνιση μειονοτικών πολιτικών φορέων με βασική προσπάθεια την ίδρυση του Κόμματος Ισότητας, Ειρήνης και Φιλίας (ΚΙΕΦ) - DEB - το 1991 από τον Σαδίκ Αχμέτ.

Έστω και τώρα, σώσε την ανθρώπινη τιμή σου, σώσε τη χώρα σου απ' την αιώνια ντροπή!

Για το ναζισμό - φασισμό

Μέσα από τη συζήτηση που έχει ανοίξει για τη ΧΑ και το φασισμό - ναζισμό, έχει σημασία να βγουν συμπεράσματα, ώστε ο λαός με την οργανωμένη πάλη του να βάλει τέλος στην εγκληματική δράση της ΧΑ, να εξαλείψει την οποιαδήποτε επιρροή και ανοχή στις απάνθρωπες θεωρίες της του λεγόμενου εθνικοσοσιαλισμού, του ρατσισμού, του φυλετισμού και αντισημιτισμού, τη θέση της ότι βασικός της στόχος είναι η πάλη ενάντια στον κομμουνισμό και τον αισχρό αντικομμουνισμό της.

Ο λαός έχει τη δύναμη να απομονώσει, να ξεριζώσει στην κυριολεξία το φασισμό - ναζισμό, μαζί και τις αποκρουστικές απάνθρωπες θεωρίες του. Γιατί: Οι λαοί ιδιαίτερα της Ευρώπης και της χώρας μας έζησαν τις θηριωδίες του ναζισμού - φασισμού και των ντόπιων συνεργατών τους στη διάρκεια ιδιαίτερα του Β' Παγκόσμιου Πολέμου. Υπάρχει ιστορική πείρα, η οποία έχει μεγάλη σημασία και για σήμερα, ούτε έχει ξεχαστεί η μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη των Λαών, η τεράστια προσφορά του σοσιαλισμού, της ΕΣΣΔ, των εκατομμυρίων κομμουνιστών και αντιφασιστών αγωνιστών σε όλες τις χώρες, όπως και στη χώρα μας με το ΕΑΜ - ΕΛΑΣ. Εχει την πείρα επίσης από την πάλη του ενάντια στη δράση παρόμοιων αντιδραστικών οργανώσεων και παρακρατικών οργανώσεων στις δεκαετίες '50 - '60 και την αντιδικτατορική πάλη.

Κρίσιμες επισημάνσεις για τις ευρωεκλογές

[...] 

· Οι ευρωεκλογές θα είναι η μάνα των (ιδεολογικών) μαχών. Θα κριθούν πολλά. Αφενός η συναίνεση με την κυβερνητική πολιτική ή η αποδοκιμασία της. Αφετέρου το αν ο λαός θα αρκεστεί ζητώντας μια κυβερνητική αλλαγή ή αν θα αμφισβητήσει το ίδιο το σύστημα που αναπαράγει τη κρίση. Τέλος θα ξεκαθαριστεί αν η δυσαρέσκεια στην Eυρωένωση θα πάρει εθνικιστικό, μισαλλόδοξο πρόσημο ή πρόσημο αντιμονοπωλιακό που θα καταδικάζει την ιμπεριαλιστική φύση της Ε.Ε. και τις αντιλαϊκές πολιτικές που επιφυλάσσει για όλους τους λαούς.

· Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, με το μισό εκατομμύριο ψήφων που πήρε στις περιφερειακές εκλογές (8,9%), απέδειξε ότι μπορεί να αναδειχτεί τρίτο κόμμα και να κερδίσει μια παραπάνω έδρα, αφήνοντας πίσω τους νεοναζί και δίνοντας ένα αισιόδοξο μήνυμα στους αντιφασίστες όλου του κόσμου. Η Χ. Α. νομίζει ότι οι εκλογές αυτές είναι η ευκαιρία της, για να ξεπλύνει με τη λαϊκή ψήφο την εγκληματική δράση της. Αφού η αστική νομιμότητα δεν μπορεί και δεν θέλει να πάρει την ευθύνη, ας τους σπρώξει στο περιθώριο ο ίδιος ο λαός.

Σας καλώ να δώσουμε με σταθερό και σίγουρο χέρι, δύναμη στη δύναμή μας. Το ΚΚΕ. Η επόμενη μέρα πρέπει να προβληματίσει τους εχθρούς του λαού δηλαδή τους ντόπιους και ξένους αφεντάδες. Ας μην τους επιτρέψουμε να χαρούν πίνοντας στην υγειά των κορόιδων.

Βυσσινόκηπος, Ανοιχτή Επιστολή του Βασίλη Χατζηδάκη

Κι ένα δικό μου σχόλιο:

Δηλώνεις "αντιφασίστας"; Νιώθεις αηδία για το φασισμό; Είναι στο χέρι σου να είναι το ΚΚΕ τρίτη δύναμη ΚΑΙ αυτή την Κυριακή, να πάρει το πάνω χέρι απέναντι στο μαύρο εφιάλτη της Χρυσής Αυγής. Είχες πολλές ευκαιρίες να κρίνεις ποιοι είναι αληθινά αντιφασιστική δύναμη και ποιοι πούλησαν "αντιφασισμό" όσο ήταν βολικό και trendy και τώρα σφυράνε άλλους σκοπούς, δήθεν για να "πιέσουν προς τα αριστερά" τους φασίστες. Θα τους "πιέσουν" όπως "πίεσαν" τα αφεντικά τους, τους καπιταλιστές... 

Τι θα κάνεις λοιπόν;

Γιατί οι φασίστες θα εκμεταλλευτούν την ΕΕ για να χτίσουν δίκτυα, θα αποκτήσουν κι άλλες πηγές χρηματοδότησης απ' τους μεγαλοεργολάβους, και με τα χρήματα θα οργανώσουν εκ νέου Τάγματα Εφόδου, θα ξανασηκώσουν κεφάλι και σουγιά, και γρήγορα ή γρηγορότερα, θα σε κάψουν ζωντανό, όπως έκαναν οι κολλητοί τους σ' όποιον δεν συμφωνούσε μαζί τους στην Ουκρανία. 

Κατανοητό ή "ξύλινο";

Αστικές ομολογίες...

Ο Τσίπρας, το ντιμπέιτ και οι αλήθειες για την Ευρώπη

Γ. Μαλούχος

Βήμα

Είναι γνωστό ότι οι δύο βασικοί μονομάχοι για το αξίωμα του προέδρου της Ευρωπαικής Επιτροπής από το Ευρωπαικό Λαικό Κόμμα και το Σοσιαλιστικό Κόμμα δεν απέχουν μεταξύ τους σε ουσιαστικές θέσεις για την πορεία της Ευρώπης.

Μπορεί να απέχουν ρητορικά, αλλά όχι πραγματικά: στην ουσία υπερασπίζονται και οι δύο την υφιστάμενη πολιτική. Ο ένας ιδεολογικά και ο άλλος εθνικά: το γεγονός ότι ο Μάρτιν Σουλτς είναι γερμανός έχει ήδη αποδειχθεί μακράν ισχυρότερο από το γεγονός ότι είναι σοσιαλιστής.