Ο μπαμπούλας του "ρώσικου ιμπεριαλισμού" (ΙΙΙ)

Επιπλέον, μεγάλο μέρος των εκροών κεφαλαίου από τη Ρωσία δεν είναι ξένες επενδύσεις αλλά απόκρυψη κεφαλαίων σε φορολογικούς οφσόρ παραδείσους. Δείτε τις χώρες που είναι αποδέκτες των ρωσικών ξένων "επενδύσεων": Ουκρανία 1.2%· υπόλοιπες χώρες της πρώην ΕΣΣΔ, 3.1%· αλλά Ευρωπαϊκή Ένωση, 64%, απ' τα οποία τα 122 δις δολάρια, το 34%, είναι στην Κύπρο (το 2012, το 43%) [Aleksei Kuznetsov, “Russian Multinationals FDI Outflows Geography: the Emerging Dominance of Greater Europe,” European Researcher [Vol. 67:1-2, 2014]]. Κύπρος; Όχι ένα κέντρο βιομηχανίας και πρώτων υλών αλλά ένας φορολογικός παράδεισος (τουλάχιστον, τέτοιος ήταν). Ο άλλος βασικός προορισμός, οι Βρετανικές Παρθένες Νήσοι (12.8% το 2012), έχουν έκτοτε αυξήσει δραματικά το μερίδιό τους από 49 δις δολάρια σε 80 δις, καθώς το ρώσικο χρήμα διέφυγε από το καταρρέον κυπριακό τραπεζικό σύστημα στον βρετανικό φορολογικό παράδεισο. Αντί να ενθαρρύνει τις ξένες επενδύσεις, η ρωσική κυβέρνηση παρακαλάει να επιστρέψει αυτό το κεφάλαιο στη χώρα, χωρίς βεβαίως αποτέλεσμα.[ “President Vladimir Putin’s calls for domestic companies to repatriate their funds back home from offshore jurisdictions have fallen on deaf ears: Russian Investors Flock to Virgin Islands After Cypriot Crisis,” Moscow Times, 18 Αυγ. 2013).]

Ο μπαμπούλας του "ρώσικου ιμπεριαλισμού" (ΙΙ)

Επ αφορμή των εξελίξεων στην ΠΓΔΜ και ευρύτερα στα Βαλκάνια, η ευκαιρία να ολοκληρωθεί μια μετάφραση που έμεινε στο "συνεχίζεται" πριν πολλούς μήνες. Το πρώτο μέρος της μετάφρασης εδώ.

LR

---

Είναι η Ρωσία ιμπεριαλιστική; Τα μονοπώλια και η εξαγωγή κεφαλαίων

Δεν επαναλαμβάνει όλη η αριστερά το ιμπεριαλιστικό ρεφραίν για την Ουκρανία, αλλά ανάμεσα σε αυτούς που δεν το κάνουν δεν υπάρχει ξεκαθαρισμένη αντίληψη για τη φύση των καπιταλιστικών κρατών που αναδύθηκαν από την αντεπανάσταση που κατέστρεψε την πολυεθνική Σοβιετική Ένωση. Αξίζει τον κόπο να ρωτήσουμε: Είναι η Ρωσία ιμπεριαλιστική; Χτίζει ο Πούτιν μια νέα ρωσική Αυτοκρατορία; Έτσι λένε οι αντικομμουνιστές, σαν τον σκοτεινό Timothy Snyder του Yale, ο οποίος δίνει συνέντευξη με θετική υποδοχή στην "προοδευτική" ραδιοτηλεοπτική εκπομπή του "Democracy Now." Ο Snyder είναι ο συγγραφέας του Bloodlands: Europe Between Hitler and Stalin (Basic Books, 2012), το οποίο αποπειράται την γκροτέσκα εξίσωση της Ναζιστικής Γερμανίας με την ΕΣΣΔ. Και τι γίνεται με την Ουκρανία και τα άλλα "μετασοβιετικά" κράτη της Ευρασίας; Είναι αποικίες ή ημιαποικίες που η μοίρα τους καθορίζεται απ' το Κρεμλίνο;

Λίγα συνοπτικά στοιχεία για τον ρωσικό καπιταλισμό

Οι ρώσοι κεφαλαιοκράτες, με τη γρήγορη συγκρότησή τους σε αστική τάξη κατά τη δεκαετία της παλινόρθωσης (του '90) αποτέλεσαν καρπό μιας πρωτοφανούς διαδικασίας γένεσης, ως προϊόν συμπαραγωγής με το κράτος τους.

Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους, όπως και η γενική ταυτότητα του κοινωνικοοικονομικού τους πλαισίου ως κρατικομονοπωλιακή καπιταλιστική οικονομία, απομένουν να μελετηθούν, όσο κι αν είναι ελκυστική η προοπτική απαλλαγής από τον κόπο αυτό με την καταφυγή σε εύκολες ιστορικές παρομοιώσεις (όπως αυτή με το λεγόμενο κρατικό καπιταλισμό).

Ελ. Βαγενάς-Η θέση της Ρωσίας στο ιμπεριαλιστικό σύστημα και η στάση του κομμουνιστικού κόμματος

Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΣΤΟ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ

του Ελισαίου Βαγενά

ΚΟΜΕΠ, Τεύχος: 2008 Τεύχος 4

Δεν πρέπει να μας διαφεύγει το γεγονός ότι ο ενεργειακός «πόλεμος»1 ανάμεσα στις ΗΠΑ, τη Ρωσία, την ΕΕ, είναι αναπόσπαστα δεμένος με το συνολικότερο «κουβάρι» των αντιθέσεων ανάμεσα στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Η εξασφάλιση των ενεργειακών πηγών, ο έλεγχος των δρόμων μεταφοράς της ενέργειας αποτελεί βασική προϋπόθεση για την αύξηση των κερδών των μονοπωλίων, μέσω της ανάπτυξης της βιομηχανίας, των κατασκευών, του εμπορίου κλπ. και σαφώς συνδέεται με τον ανταγωνισμό για τον έλεγχο των αγορών, την κατάκτησή τους, την «απόσπαση» νέων μεριδίων.

Τα τελευταία χρόνια είμαστε μάρτυρες μιας νέας όξυνσης που σχετίζεται με την αλλαγή του παγκόσμιου συσχετισμού δύναμης, την εμφάνιση στο προσκήνιο και άλλων ισχυρών οικονομικών δυνάμεων, όπως της Ρωσίας, η αστική τάξη της οποίας διεκδικεί μια τέτοια θέση στις παγκόσμιες εξελίξεις, που να αντιστοιχεί στην αυξανόμενη οικονομική και στρατιωτική ισχύ της.

Επίθεση της φιλοαμερικανικής αντιπολίτευσης υπέρ της ελεύθερης αγοράς στον "φιλορωσισμό" της κουβανικής κυβέρνησης: "Ρωσικού ιμπεριαλισμού" συνέχεια

Το όχι και τόσο αθώο σαρδάμ του Ραούλ Κάστρο για τη Ρωσία

Pedro Campos

Havana Times

HAVANA TIMES — "Υποστηρίζουμε την υφιστάμενη πολιτική της σταθερότητας και την έξυπνη πολιτική που επιζητά στον διεθνή στίβο η Σοβιετική Ένωση – εννοώ η Ρωσία," δήλωσε ο στρατηγός Ραούλ Κάστρο κατά την πρόσφατη επίσκεψη του Βλαντιμίρ Πούτιν στην Αβάνα.

Αυτό το "σαρδάμ" δεν είναι τόσο αθώο όσο φαίνεται. Συνηθίζεται στον κουβανέζικο Τύπο και σε πολλούς ψηλούς αξιωματούχους της κουβανικής κυβέρνησης να αναφέρονται στη σύγχρονη Ρωσία με φιλικούς όρους, σαν να μιλούσαν για τη Σοβιετική Ένωση.

Σε αναφορά του στην κατάρρευση της ΕΣΣΔ και του "σοσιαλιστικού μπλοκ" στην ίδια αυτή ομιλία, η Κάστρο είπε: "η ισορροπία ισχύος στον κόσμο ανατράπηκε όταν η δύναμη που κρατούσε την ισορροπία εξαφανίστηκε." "Η δύναμη αυτή," πρόσθεσε, "αρχίζει να ανακάμπτει, και βλέπουμε ήδη τα αποτελέσματα, πρώτα απ' όλα στο διεθνές επίπεδο, και δεύτερο, στις νέες διμερείς σχέσεις της Ρωσίας."

Ρωσία: Το ξύπνημα του ιμπεριαλισμού (Financial Times)

Ρωσία: Το ξύπνημα του ιμπεριαλισμού

Η επέμβαση του Πούτιν στην Κριμαία δημιούργησε πλατιά στήριξη μέσα στη Ρωσία και δημιούργησε συζητήσεις για το σοβιετικό παρελθόν

της Kathrin Hille

Financial Times, 14 Μάρτη 2014 

Μτφρ.: Lenin Reloaded

Η πάλη ενάντια στον Βλαντιμίρ Πούτιν είναι μέρος της δουλειάς του Ντμίτρι Αγκρανόφσκι. Για χρόνια, καθώς ο μοσχοβίτης δικηγόρος υπερασπιζόταν τους ακτιβιστές για τα κοινωνικά δικαιώματα στα δικαστήρια, έβρισκε τον εαυτό του στο ένα στρατόπεδο και τον Ρώσο πρόεδρο στο άλλο.

Michael Pröbsting-Η διαμόρφωση του Ρωσικού Μονοπωλιακού Κεφαλαίου και η Αυτοκρατορία του (II)

Εισαγωγή

Η πολιτική κρίση στην Ουκρανία και ο εμφύλιος πόλεμος στη Συρία έδειξαν για άλλη μια φορά τη σημασία της Ρωσίας ως ιμπεριαλιστικής δύναμης. Στην πραγματικότητα, η ανάδυση της Ρωσίας και της Κίνας ως μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων αποτελεί μια από τις σημαντικότερες εξελίξεις της παγκόσμιας πολιτικής κατά την τελευταία δεκαετία. Αύξησε σημαντικά τον ενδο-ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό, κι έτσι αποτελεί τη βάση της εντατικοποίησης διάφορων τοπικών συγκρούσεων και εμφύλιων πολέμων. Παραπέμπουμε συγκεκριμένα στον πόλεμο της Γεωργίας το 2008, την σύγκρουση στην Ανατολική Κινέζικη Θάλασσα ανάμεσα στην Κίνα, την Ιαπωνία και τις ΗΠΑ, τον Συριακό εμφύλιο πόλεμο και τώρα, τα γεγονότα στην Ουκρανία.  

The Internationalist-Ο μπαμπούλας του "ρωσικού ιμπεριαλισμού" (I)

Ο μπαμπούλας του "ρωσικού ιμπεριαλισμού"

The Internationalist (4η Διεθνής)

Μτφρ.: Lenin Reloaded

Στην παγκόσμια κρίση που ξέσπασε με τον πόλεμο για την Ουκρανία, οι ιμπεριαλιστές προετοιμάζουν έναν νέο Ψυχρό Πόλεμο. Στον πρώτο Ψυχρό Πόλεμο, μετά τον Β Παγκόσμιο, στόχος των πολεμικών, οικονομικών και πολιτικών απειλών ήταν το γραφειοκρατικά εκφυλισμένο εργατικό κράτος της Σοβιετικής Ένωσης.  Μετά από ένα σύντομο διάλειμμα, ως αποτέλεσμα της ατιμωτικής ήττας των ΗΠΑ στο Βιετνάμ το 1975, εξαπολύθηκε ένας δεύτερος αντισοβιετικός Ψυχρός Πόλεμος όταν η Ουάσινγκτον προκάλεσε την παρέμβαση της Μόσχας στο Αφγανιστάν το 1980.  Τώρα, δύο δεκαετίες μετά την αντεπανάσταση του 1989-1992, η οποία ανέτρεψε το Σοβιετικό μπλοκ και διέλυσε την ΕΣΣΔ, εμφανίζεται ένας τρίτος Ψυχρός Πόλεμος, ενάντια στην καπιταλιστική Ρωσία. Οι καθημερινές αποκυρήξεις και οι κυρώσεις από τις ΗΠΑ και τους νατοϊκούς συμμάχους της, μαζί με την υστερία των ιμπεριαλιστικών ΜΜΕ, είναι τρομακτικά οικεία πράγματα. Για τώρα, οι απειλές είναι κυρίως λεκτικές, με αναφορές στην ανάγκη "τιμωρίας" του Πούτιν για την παραβίαση των κανόνων της "Νέας Παγκόσμιας Τάξης" της ανεξέλεγκτης Αμερικανικής ηγεμονίας. Αλλά ο πόλεμος προπαγάνδας και ο οικονομικός πόλεμος προοικονομούν στο τέλος έναν πόλεμο με όπλα. 

Michael Pröbsting-Η διαμόρφωση του Ρωσικού Μονοπωλιακού Κεφαλαίου και η Αυτοκρατορία του (I)

Η διαμόρφωση του Ρωσικού Μονοπωλιακού Κεφαλαίου και η Αυτοκρατορία του - Απάντηση στους επικριτές μας

Του Michael Pröbsting*, Revolutionary Communist International Tendency** (RCIT), 18 Μάρτη 2014

Μτφρ.: Lenin Reloaded

Άλλα κείμενα του Michael Pröbsting και του RCIT: 

- Οι ιμπεριαλιστικές Κίνα και Ρωσία

- Ξεπουλήθηκε η Κουβανική επανάσταση; Ο δρόμος από την επανάσταση στην παλινόρθωση του καπιταλισμού

- Γιατί η Κίνα είναι ιμπεριαλιστική

- Οι Κινέζοι εργάτες και αγρότες ενάντια στον Κινέζικο ιμπεριαλισμό: Για τη σοσιαλιστική επανάσταση!

- Η θεωρία του Λένιν για τον ιμπεριαλισμό και η ανάδυση της Ρωσίας ως μεγάλης δύναμης: Άλλη μια απάντηση στους επικριτές μας

Γιατί η Ρωσία και η Κίνα είναι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και όχι καπιταλιστικές ημι-αποικίες; (II)

Θα δούμε πως μια σειρά από εμπειρικιστικές, μη μαρξιστικές θεωρίες αποτυγχάνουν να εξηγήσουν αυτή την απτή πραγματικότητα [του ιμπεριαλισμού] στη σημερινή Ρωσία και Κίνα. Απ' αυτή την ανάλυση, αποκλείουμε τα Σταλινικά Κομμουνιστικά Κόμματα και τα συνδεόμενα με αυτά ρεύματα. Αυτά υπερασπίστηκαν την ΕΣΣΔ άκριτα και πολλά απ' αυτά εξακολουθούν να βλέπουν την Κίνα ως "σοσιαλιστική" (με τη γλώσσα του Στάλιν), παρά τη διείσδυση του παγκόσμιου καπιταλισμού. Θα περιορίσουμε εδώ την ανάλυση στους αυτο-αποκαλούμενους Τροτσκιστές της παράδοσης της 4ης Διεθνούς. Εστιαζόμαστε σε αυτές τις ομάδες για να δείξουμε ότι η θεωρία του Λένιν για τον ιμπεριαλισμό και η θεωρία του Τρότσκι για το εργατικό κράτος είναι εξίσου σημαντικές στις περιπτώσεις της Ρωσίας και της Κίνας σήμερα, ώστε να αποδειχτεί ότι εναλλακτικές εμπειριστικές θεωρίες που βασίζονται σε εντυπώσεις, ή σε επιφαινόμενα, της απτής πραγματικότητας αποτυγχάνουν να προσφέρουν έναν οδηγό στην επαναστατική πρακτική. Η προγραμματική συνέπεια μιας τέτοιας αστικής, αντι-μαρξιστικής μεθόδου είναι ένα αστικό πρόγραμμα ενάντιο στο επαναστατικό πρόγραμμα του προλεταριάτου.

Γιατί η Ρωσία και η Κίνα είναι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και όχι καπιταλιστικές ημι-αποικίες; (I)

Γιατί η Ρωσία και η Κίνα είναι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και όχι καπιταλιστικές ημι-αποικίες;

Living Marxism

Μτφρ.: Lenin Reloaded

Επεξεργασία του Λένιν και του Τρότσκι για τη μετασοβιετική Ρωσία και Κίνα 

Πολύ συζήτηση γίνεται για το αν η Ρωσία και η Κίνα είναι σήμερα ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Η συζήτηση αναδύεται όταν γίνεται σαφές ότι οι μεγάλοι τοπικοί και περιφερειακοί πόλεμοι στον κόσμο, όπως αυτός στην Ουκρανία, είναι στην πραγματικότητα πόλεμοι δια αντιπροσώπων ανάμεσα στις εδραιωμένες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις με ηγέτη τις ΗΠΑ και τους νέους διεκδικητές, τη Ρωσία και την Κίνα. Με τη ραγδαία άνοδο του ενδο-ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού ανάμεσα στα μπλοκ των οποίων ηγούνται οι ΗΠΑ και η Κίνα, το ερώτημα γίνεται επείγον διότι αφορά μια πολιτική ήττας και για τις δύο πλευρές αν είναι ιμπεριαλιστικές ή την υπεράσπιση της Ρωσίας και/ή της Κίνας, αν δεν είναι. Σε αντίθεση με μεγάλο τμήμα της αριστεράς, το οποίο θεωρεί ότι οι παλιές συζητήσεις για τα εργατικά κράτη δεν έχουν σημασία σήμερα, ισχυρίζομαι ότι οι ουσιώδεις διαφορές που εμφανίστηκαν σε σχέση με τα εργατικά κράτη περίπου έναν αιώνα πριν μεταφέρονται στον 21ο αιώνα, και στη ρεβιζιονιστική πολιτική νέων τμημάτων Μενσεβίκων, οι οποίοι αντικαθιστούν την επαναστατική δράση του προλεταριάτου με τους μικροαστούς.

Είναι η Ρωσία ιμπεριαλιστική; Φόρουμ διεθνούς αρθρογραφίας

Στις 4 Αυγούστου αναδημοσιεύτηκαν εδώ αποσπάσματα από ένα εκτεταμένο άρθρο του Sam Williams με τίτλο "Είναι η Ρωσία ιμπεριαλιστική;" (πρωτότυπο εδώ, πλήρης μετάφραση εδώ). Το άρθρο, που απαντά αρνητικά στο ερώτημα, δημιούργησε άμεσα συζητήσεις και αντιπαραθέσεις, οι οποίες κρατάνε ως σήμερα. Καθώς δεν προβλέπεται τα ζητήματα που τίθενται να περάσουν σε δεύτερη μοίρα καθώς τρέχουν οι εξελίξεις στην Ουκρανία και αλλού (μάλλον το αντίθετο), είναι σημαντικό να υπάρξει μια σφαιρικότερη εικόνα της συζήτησης για αυτό το θέμα παγκόσμια. Γιατί το συγκεκριμένο ερώτημα έχει ήδη προκαλέσει πάρα πολλές τοποθετήσεις, τόσο εντός όσο και εκτός μαρξιστικών κύκλων, και είναι σημαντικό να υπάρχει επίγνωση για τα πλαίσια, τα κίνητρα, τις αφετηρίες και τα συμπεράσματα της εκτός Ελλάδας συζήτησης. Τα κείμενα (περιλαμβανομένου του πρώτου, του Williams) θα συλλεχθούν σε ειδική ετικέτα με τον σχετικό τίτλο για εύκολη αναζήτηση.

Οι διαφορές ανάμεσα στη Ρωσία του Γέλτσιν και τη Ρωσία του Πούτιν από τη σκοπιά της Ρωσικής αστικής τάξης

Από το "Οι διαφορές ανάμεσα στη Ρωσία του Πούτιν και τη Ρωσία του Γέλτσιν", του Αλεξάντρ Τσίπκο, περιοδικό Prism, τόμος 6, τεύχος 7, 31 Ιουλίου 2000 (αποσπάσματα). Για να γίνει κατανοητό γιατί η νατοϊκή Δύση μισεί θανάσιμα τον Πούτιν -- επειδή απέτρεψε την διάλυση της Ρωσικής Ομοσπονδίας στη βάση του μοντέλου "Λιβύη" και "Ιράκ", δηλαδή, διαρκούς εμφυλίου και εθνικού κατακερματισμού, επειδή στήριξε την δημιουργία "εθνικής αστικής τάξης", επειδή δημιούργησε τις προοπτικές ενδυνάμωσης της Ρωσικής αστικής οικονομίας έναντι των δυτικών οικονομιών. Γίνεται δηλαδή κατανοητό με μεγάλη σαφήνεια ότι αυτό που εξοργίζει μέχρι αφρίσματος τη νατοϊκή Δύση δεν είναι καθόλου ο "ανατολίτικος δεσποτισμός" του Πούτιν αλλά ακριβώς η προσπάθειά του να μετατρέψει τη Ρωσία σε μια "φυσιολογική", δυτική καπιταλιστική δημοκρατία. Συνεπώς, το ερώτημα που ανακύπτει είναι πολύ σαφές: γιατί δεν θέλει επουδενί η Δύση τον πραγματικό (σε αντιπαράθεση με τον "μπανανιακό") "εκδυτικισμό" της Ρωσίας, την πραγματική της εξέλιξη σε σύγχρονη αστική δημοκρατία; Γιατί προτιμά τοπικούς φυλάρχους και ολιγάρχες από το αστικό κοινοβούλιο; Γιατί θέλει να καταστρέψει μια για πάντα στη Ρωσία τον "αστικό εκσυγχρονισμό" που υποτίθεται ότι πρεσβεύει και υπερασπίζεται όταν παρεμβαίνει σε διεθνείς υποθέσεις;

***

Sam Williams-Είναι η Ρωσία ιμπεριαλιστική;

Sam Williams

Είναι η Ρωσία ιμπεριαλιστική;

(απόσπασμα)

Πηγή-Μτφρ.: Avant garde

[...]

Ήταν ιμπεριαλιστική η Σοβιετική Ένωση;

Η ιμπεριαλιστική δυτική προπαγάνδα και οι εξαγορασμένοι ιστορικοί της ισχυρίζονται ότι η Σοβιετική Ένωση, η οποία προέκυψε από την Οκτωβριανή Επανάσταση ήταν στην πραγματικότητα απλά μια συνέχεια της παλιάς ρωσικής αυτοκρατορίας σε μια νέα μορφή. Ο όρος “Σοβιετική Αυτοκρατορία” που συχνά εμφανίζεται στα καπιταλιστικά media σχεδιάστηκε για να “επικοινωνήσει” αυτό το σημείο. Οι διάφορες “κρατικο-καπιταλιστικές” τάσεις μέσα στο σοσιαλιστικό κίνημα σήμερα απηχούν τους ισχυρισμούς αυτών των ιμπεριαλιστών ιστορικών. Για παράδειγμα, η πλέον πολυδιασμπασμένη Διεθνής Σοσιαλιστική Τάση (IST) που ιδρύθηκε από τον αείμνηστο Τόνι Κλιφ υποστηρίζει την άποψη ότι η σοβιετική οικονομία ήταν μια μορφή καπιταλισμού που αποκαλούν “κρατικό καπιταλισμό”.