Τετάρτη, 3 Ιουνίου 2015

Πέντε ερωτήσεις, μια απάντηση

1. Μπορεί μια χώρα όπως η Ελλάδα να αναπτύξει οποιουδήποτε είδους φιλολαϊκή ή και σοσιαλιστική πολιτική όσο βρίσκεται εντός ΝΑΤΟ και EE;

Όχι.

2. Μπορεί μια χώρα όπως η Ελλάδα να αναπτύξει κάποιου είδους φιλολαϊκή ή και σοσιαλιστική πολιτική αν ο λαός της επιβάλλει να βρεθεί εκτός ΝΑΤΟ και EE;

3. Τι θα συμβεί σε μια χώρα όπως η Ελλάδα αν ο λαός της επιβάλλει να βρεθεί εκτός ΝΑΤΟ και EE με οποιαδήποτε μορφή εξουσίας; Τι είναι το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να αναμένει αυτός ο λαός να συμβεί, βάσει της παρατήρησής του για τα τεκταινόμενα στον κόσμο;

4. Πώς θα το αντιμετωπίσει; Ποιος θα ήταν ο καλύτερος πολιτικός τρόπος για το αντιμετωπίσει, εθνικά και διεθνώς;

5.  (πίσω στο 1, όσο δεν απαντώνται με απτό τρόπο τα 2, 3, 4). Ποιες "διαπραγματεύσεις"; Διαπραγματεύεται ο κρεμασμένος με τη θηλειά;

53 σχόλια:

  1. Πέρα από τις ΣΥΡΙΖΟπλάκες, ότι οι ιμπεριαλιστές είναι καλοί κλπ...
    Νομίζω ότι ο παγκόσμιος καπιταλισμός έχει ξεμείνει από επιλογές ενσωμάτωσης στο άμεσο μέλλον, που οι ΣΥΡΙΖΑΙοι όπου γης θα χάσουν και αυτή την επιρροή που έχουν, κυρίως λόγο του ότι οι εναλλακτικές καίγονται πιο γρήγορα από άλλες φορές, και εποχές...

    Βέβαια ίσως και να βιάζομαι λίγο, αλλά θυμάμαι ένα κομμάτι από ένα βιβλίο που διάβαζα για τον Οκτώβρη του 1917, που έλεγε ότι όταν ένα σύστημα και μια τάξη έχουν σαπίσει όσο δεν πάει άλλο, και αυτό φαίνεται και στην κοινωνία, ότι και να κάνει μετά από ένα στάδιο, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, απλά φέρνει το τέλος του πιο κοντά.

    Κώστας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. οι εναλλακτικές καίγονται πιο γρήγορα από άλλες φορές, και εποχές...

      Αυτό ισχύει μόνο σε χώρες που έχουν ειρήνη (αν ισχύει).

      Σε άλλες χώρες, απ' τον ιμπεριαλισμό καίγονται οι χώρες, όχι οι εναλλακτικές. Καταστρέφονται κοινωνίες, συνδικάτα, κοινωνικοί ιστοί, υποδομές, η βασική ικανότητα μιας κοινωνίας να ζήσει ως κοινωνία, οι ανθρώπινες ζωές, η ψυχική ισορροπία και κάθε τι ανθρώπινο.

      Διαγραφή
  2. Στο ζήτημα των ελληνοτουρκικών σχέσεων τι θα απαντούσες στο ενδεχόμενο της ερώτησης 2.

    JKL

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τι θα απαντούσα ότι θα συμβεί στις ελληνοτουρκικές σχέσεις αν ο λαός επέβαλλε να βγούμε από το ΝΑΤΟ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αρκετοί προβάλλουν αυτό το επιχείρημα και απλά θα ήθελα την γνώμη σου. Υποθέτοντας ότι η έξοδος από το ΝΑΤΟ δεν θα συνοδευόταν από έναν "αντι-τουρκικό" παροξυσμό από πλευράς ελλάδας, ενώ στην τουρκία τα πράγματα έμεναν τα ίδια και παρέμενε και μέλος του ΝΑΤΟ, αυτό πως θα επηρέαζε την ελλάδα?

      JKL

      Διαγραφή
    2. Έχω την εντύπωση πως όλοι γνωρίζουν ήδη ότι αν η Ελλάδα βγει απ' το ΝΑΤΟ με τις σημερινές συνθήκες, θα πέσουν πάνω τις όσες περίπου χώρες έπεσαν και στη Συρία, που είναι αρκετές.

      Με αυτό το δεδομένο, η ερώτηση που έχω εγώ είναι μάλλον "τι θα ωθούσε τότε αυτόν τον λαό να κάνει ένα τέτοιο βήμα, να πάρει σοβαρά ένα τέτοιο αίτημα;"

      Διαγραφή
    3. πάνω τις=πάνω της

      όσες περίπου χώρες έπεσαν και στη Συρία=Μίνιμουμ Τουρκία, Αλβανία, πιθανώς Βουλγαρία, Ισραήλ.

      Διαγραφή
    4. και γιατί να μην μας την πέσουν υπό άλλες συνθήκες: δηλαδή λαϊκή εξουσια;

      Διαγραφή
    5. Υποθετικά, η χώρα θα μπορούσε να βγει απ' το ΝΑΤΟ με λαϊκή εξουσία ή χωρίς. Στην πρώτη περίπτωση, αυτό που λες και αυτό που ρωτάω είναι το ίδιο πράγμα.

      Έχεις κάποια απάντηση στα ερωτήματα της ανάρτησης;

      Διαγραφή
    6. νομιζω οτι εχει μια βαση να απαντηθει γιατι οταν στερευουν τα επιχειρηματα τους τα πολιτικα, το γυρνανε στο θεμα της ασφαλειας.
      πριν ομως πουμε τι θα γινει με τη χωρα εξω απο το νατο, ας δουμε τι εχει γινει με τη χωρα στο νατο (ή εστω στο αρμα του νατο)
      Α) σφαγες στη κωνσταντινουπολη
      Β) ξεριζωμος με τον ενα ή τον αλλο τροπο για οσους ελληνες ειχαν μεινει στη τουρκια
      Γ) κυπρος
      Δ) ιμια
      Ε) γκριζες ζωνες στο αιγαιο και πλεον και στο μνημονιο.

      το ερωτημα λοιπον δεν απαντιεται μονολεκτικα! οπως και στο θεμα της απομονωσης (οικονομικης).
      προφανως λοιπον οταν θα εισαι ετοιμος να κανεις το βημα της εξουσιας -ή θα το εχεις κανει ηδη- προφανως και στη χωρα δεν θα διαδηλωνουν καποιοι παπαρες για να υπερασπιστουν μια κυβερνηση συριζα που θε υπογραφει μνημονια, αλλα θα διαδηλωνουν εκατονταδες χιλιαδες για να υπερασπιστουν τετοιες επιλογες.
      επισης τετοιες κοσμογονικες αλλαγες εδω, προφανως δεν θα εχουν μεινει μονο εσωτερικα αλλα θα υπαρχει κινηση και στις γυρω χωρες.
      να το πω αυτο με 2 παραδειγματα.

      1) τη περιοδο που οι δυτικες χωρες επεβαλαν τον εμφυλιο στη νεαρη σοβιετικη ενωση, στρατευματα εστειλε και ο βενιζελος να μακελευτουν στην ουκρανια. εδω λοιπον το κομμα μαζεψε λεφτα και εστειλε ενα πολυβολο (αυτο με τα ποδια). οι σοβιετικοι αυτο το οπλο το εστησαν απεναντι απο τις ελληνικες δυναμεις και με γνωστοποιηση του γεγονοτος.
      2) ειναι πολυ διδακτικο το πως χειριστηκαν οι μπολσεβικοι το 17 την επιθεση ιαπωνιας στα ανατολικα και γερμανιας/ανταντ στα δυτικα. το πως εκμεταλευτηκαν τις αντιθεσεις τους για να κερδισουν

      Διαγραφή
    7. @modesto Ακριβώς αυτό ήταν το σκεπτικό της ερώτησης μου διότι το έχω συναντήσει. Προφανώς και το ιδανικό θα ήταν μια ενδεχόμενη έξοδος από ΝΑΤΟ με Λ.Ε να συνοδευόταν από αντίστοιχες πορείες στις γειτονικές τουλάχιστον χώρες, αλλά αυτό δεν είναι αναγκαία συνθήκη για αυτές.

      Και για να απαντήσω στον Αντώνη, θα μπορούσα να πω ότι ένα τέτοιο αίτημα προϋποθέτει ένα ώριμο επίπεδο ανθρώπων και όχι φοβισμένων που επιλέγουν υποταγή αντί "δουλειά". Υποταγή στο κεφάλαιο ή "απομόνωση" από την δύση με ό,τι αυτό συνεπάγεται φαίνεται να είναι το δίλημμα. Ίσως δεν το εξέφρασα ικανοποιητικά.

      JKL

      Διαγραφή
  4. H απαντηση στο ενα (1) δεν ειναι απλα ΟΧΙ ,αλλα οτι οσο παραμενεις σ αυτα τοσο και πιο αντιλαικες πολιτικες θα εχεις σα λαος να αντιμετωπιζεις προιοντως του χρονου εν μεσω μιας παγκοσμιας κρισης που γιγαντωνεται ολοενα και περισσοτερο (και το γραφουμε και ευγενικα με το "αντιλαικες" γιατι στην πραξη θα μιλαμε για πληρη διαλυση καθε κοινωνικης συνοχης ,καπιταλιστικο αρμαγεδωνα ,λαικη γενοκτονια και απολυτη δουλοποιηση με ολες τις εκφανσεις και "εκδοσεις" του καπιταλισμου ,περιλαμβανομενου και του Φασισμου του ) .

    Στο 2 τηρουμενων των αναλογιων ειχες ξαναβγει απ το ΝΑΤΟ ,αλλα μετα απο "εθνικη" καταστροφη ,που προκαλεσε λαικη οργη ,την οποια η αστικη σου ταξη αποφασισε ετσι να κατευνασει .Σε αλλες εποχες με αλλα διεθνη δεδομενα κλπ .Τωρα που η εξαρτηση ειναι πλεον διπλη και "προχωρημενη" ,μονο ενας λαος αποφασισμενος και ....οπλισμενος στην μεγαλη του πλειοψηφια (ή να ΤΕΙΝΕΙ να θελει να οπλιστει) μπορει να επιβαλλει εξοδο .Αυτα που θα αντιμετωπισεις (απο εμπαργκο και αποκλεισμο ,μεχρι ανοικτη Ιμπεριαλιστικη επεμβαση ) μονο ετσι θα τα αντιμετωπισεις -και θα προσθετα απαραιτητο να εχεις κι ενα τμημα των ηγετικων κυκλων των ΕΔ στο πλευρο σου -....να πατε τον αγωνα ως το τελος ,εκμεταλλευομενος καθε "σταλα" βοηθειας υλικης ή και ηθικης απλα ( ποτε δεν ξεχνω την δυναμη των λαων στην περιπτωση της Συριας προσφατα πχ )

    Στις σημερινες Ιστορικες συνθηκες που ζουμε σαν λαος και σαν χωρα ,ειναι πλεον "Μπρος γκρεμος και πισω ...παλλαικος αγωνας " ,αναγκαστικα ! ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ για να χαιδευει αυτια ... Μα γι αυτα ολα ακριβως και το Κομμα μετα τα "ευκολακια" (Διαγραφη χρεους και εξοδο απο ΕΕ και ΝΑΤΟ ) ,προσθετει και τα ...."Κοινωνικοποιησεις ολων των πλουτοπαραγωγικων πηγων" (τα εργαλεια για να σταθεις αρχικα στα ποδια σου ,καλυπτοντας τις λαικες αναγκες ,χωρις την αστικη ταξη μεσα στα ποδια σου ,να οργανωσεις αμυνες κλπ) και το ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ολων : Λαικη Συμμαχια και εξουσια με αμεσα ανακλητους αντιπροσωπους κλπ .....που παραπεμπει ακριβως σε ενα λαο ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟ να παλεψει και να "επιβαλλει" .

    Οσοι φανταζονται τον λαο για χαχολο που δεν ξερει τι του γινεται αυταπατωνται ! Αυτα ολα που εβαλες ως ερωτηματα Αντωνη τα ΞΕΡΕΙ ,τα ΟΣΜΙΖΕΤΑΙ και τα βαζει σε ολους μας καθε μερα πολυς κοσμος και οχι ολοι υποβολιμιαια ,αλλα καποιοι και με σοβαροτατη αγωνια ! Εχετε δικιο ρε παιδια οι κκεδες αλλα (αυτα ΟΛΑ ειναι το "αλλα")...βγαινει απο πολλα στοματα ολο και περισσοτερο ...Δεν εχουν πειστει για την ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ακομα ...Πιστευουν ακομα οτι μπορει εκει πισω να υπαρχει ...απλως ενα ρεμα ,ασε που δεν ειναι σιγουροι και για την αβυσσο ...του γκρεμου μπροστα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα πειστούν ποτέ για την αναγκαιότητα χωρίς πολύ σαφή απάντηση στο γιατί να ενοχληθούν να βγουν ποτέ απ' το ΝΑΤΟ και την ΕΕ; Διαλέγουν τη δουλεία απ' το θάνατο. Είναι πολύπλοκο ως επιλογή; Δεν είναι.

      Το μόνο που είναι πολύπλοκο είναι το ερώτημα "γιατί να διαλέξουν διαφορετικά; Γιατί άλλοι διάλεξαν διαφορετικά;"

      Διαγραφή
    2. Πώς να το σχηματοποιήσω διαφορετικά; Δεν τίθεται κανένα ζήτημα Λαϊκής Εξουσίας γιατί δεν τίθεται καν το πρώτο βήμα ως δυνατότητα. Το πρώτο βήμα είναι τόσο τρομακτικό μόνο του που όλα τα άλλα εξαφανίζονται ως προοπτική. Το ότι δεν παραδέχεται κανείς ότι χέζεται πάνω στην ιδέα να βρει το ΝΑΤΟ απέναντι δεν αλλάζει κάτι. Ούτε ότι χέζεται, ούτε ότι άλλοι δεν χέστηκαν και περνάνε όσα περνάνε. Όλοι βλέπουν τι κόστος έχουν οι επιλογές, χαζοί δεν υπάρχουν. Και επιλέγουν δουλεία στο κεφάλαιο, για αυτούς και τα δισέγγονά τους.

      Πώς θα πειστούν να επιλέξουν αλλιώς;

      Διαγραφή
    3. "-Πώς θα πειστούν να επιλέξουν αλλιώς;"

      Mε έναν και μόνο τρόπο. Να μην φοβούνται πως κάτι θα πάθουν αν διαλλέξουν διαφορετικά.
      Πως μπορεί να σταματήσουν να φοβούνται αυτό το κάτι;
      Μόνο εάν το πάθουν, παρά τις επιλογές που έκαναν για να το αποφύγουν.

      Ο πόλεμος δεν αφορά ως ενδεχόμενο μόνο τους "άλλους", ούτε η ένταξη στο ΝΑΤΟ σου εξασφαλίζει πως θα είσαι εσαεί με τους "νικητές", και πολύ περισσότερο πως δεν θα πεθάνεις, βομβαρδιστείς, κλπ.

      Ούτε τα ρώσικα κανόνια δεν πετάνε στραγάλια, τώρα που το σκέφτομαι...

      Διαγραφή
    4. Τι να σου πω συντροφε ; Η μονη σιγουρια που υπαρχει ειναι η συλλογικη μας προσπαθεια ,να βλεπουν σταθερα και μονιμα καθε μερα εναν "καπετανιο" ,ενα συλλογικο ,οργανωμενο "υποκειμενο" να τους λεει με σταθερη φωνη τι να κανουν ή τι θα επρεπε να κανουν ,ακομα και κουραστικος να γινεται και αποκρουστικος καμμια φορα, νομιζω δεν παει χαμενο .Και νομιζω ειναι σημαντικο αυτο στις παρουσες συνθηκες ! Ο "Καπετανιος" ή ο επιδοξος τετοιος να μην ταλαντευεται , να μην του λεει αλλα τωρα αλλα αυριο ,να νοιωθει μια σιγουρια απεναντι του κι ας μην τον πολυγουσταρει και τον πολυεμπιστευεται σημερα .Στα δυσκολα η ιστορια θα ανταμειψει την σταθεροτητα σου ,την σιγουρια σου ,το θαρρος να τους τα λες και την αποκοτια σου ακομα να τους οργανωνεις ... Επειτα εκτος απο την μπαλλα ΚΑΙ η Ιστορια ειναι μεγαλη π....να επισης ...ποιος ξερει τι ξημερωνει σε δεκα μερες που και ΠΑΛΙ μπορουν να αλλαξουν τον κοσμο?

      Δυσκολο ολο αυτο πολυ δυσκολο ...θελει μεγαλο στομαχι ,αντοχες ,ξεκαθαρη σκεψη ,σοφια ,μαεστρια ,οργανωτικοτητα ,συνεπεια ,διορατικοτητα να βρεις τα μποσικα ιστορικα την καταλληλη ωρα ...Ως τοτε το κεφαλι κατω και μεσα στο καμινι της ταξικης παλης !
      αλλα και ποτε ηταν ευκολο ?

      Διαγραφή
  5. ακριβως επειδη υπαρχουν ακομα περιθωρια εξαθλιωσης της κοινωνιας, δεν εχει γινει ακομα ευρεως κατανοητο τι πρεπει να γινει, τι ειναι αναποφευκτο και ιστορικα και πρακτικα. και επειδη μου αρεσει να βρισκω παραλληλισμους και αλληγοριες, οριστε ενα αποσπασμα απο την ταινια "Οταν η Γη Σταματησει" (The Day The Earth Stood Still)

    "Εδω ειμαστε. Λες πως βρισκομαστε στο χειλος της καταστροφης και εχεις δικιο. Μα μονο εκει οι ανθρωποι βρισκουν τη θεληση να αλλαξουν. Μονο στην ακρη του γκρεμου εξελισομασθε. Αυτη ειναι η στιγμη μας. Βρισκομαστε κοντα στο να βρουμε την απαντηση."

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Κάππα Κάππα. Ε;4 Ιουνίου 2015 - 9:32 π.μ.

    Πώς θα πειστεί κάποιος λοιπόν; Εκεί καταλήγει το ερώτημα;

    Πώς πείθεται για ο,τιδήποτε έχει να κάνει με τη στράτευσή του στο λαϊκό κίνημα μετά την αντεπανάσταση;
    Κυρίως με σκληρή, επίμονη ιδεολογική δουλειά, με ποικίλες δραστηριότητες που ακουμπούν όλο και περισσότερες πτυχές της ζωής μας, με καλλιέργια της αισιοδοξίας που πηγάζει από το δίκιο μας, παράλληλα με την ετοιμότητα να αντιμετωπίσουμε ο,τιδήποτε μας αντιτάξει ο καπιταλισμός.

    Δεν είναι μονόδρομος η Συρία, δεν είναι μονόδρομος η Λιβύη, δεν είναι μονόδρομος η Ουκρανία ξέρεις.

    Άλλο το τί και πώς τους παίρνει να αποπειραθούν σε μια καπιταλιστική χώρα που για τους χ,ψ λόγους έχει επιλέξει να κινηθεί διαφορετικά από ότι θέλουν (που δε σημαίνει όμως πως και πάλι δε κινείται αντιλαϊκά), άλλο σε μια χώρα σοσιαλιστική.

    Η ιστορία δε διδάσκει μόνο Συρίες.
    Η ιστορία διδάσκει και Κούβες.

    Με άλλα λόγια, όσο πιο ενωμένος, έτοιμος και αποφασισμένος είναι ένας λαός να συγκρουστεί, τόσο καλύτερες πιθανότητες έχει να το αποφύγει ή να ξεπεράσει τη πρώτη σφοδρή απόπειρα του ιμπεριαλισμού εναντίον του πιο "εύκολα".
    Πάνω από όλα είναι λοιπόν η συνειδητή εργατική λαϊκή συμμετοχή και επαγρύπνιση.

    Πέραν αυτών, θα ήταν πολύ πιο δύσκολο για τον ιμπεριαλισμό ν' απομονώσει επικοινωνιακά μια ενδεχόμενη σοσιαλιστική Ελλάδα σε σχέση με τη Λιβύη ή τη Συρία.
    Οι δεσμοί μας με τους υπόλοιπους Ευρωπαϊκούς λαούς και χώρες, όπως αι τις ΗΠΑ ακόμη, δεν έχει καμία σχέση με αυτή των ισλαμικών και αφρικανικών χωρών, ή ακόμη και των πρώην σοσιαλιστικών χωρών.
    Δε θα 'ναι παιχνιδάκι να δικαιολογήσουν αντίστοιχες κινήσεις στην Ελλάδα.
    Συν του ότι πάντα μιλάμε για έναν κοινωνικό μετασχηματισμό που θα είναι σε εξέλιξη σε μια χώρα της Ευρώπης και στον οποίο κομμάτι του εργατικού κινήματος σε όλες τις χώρες θα δείχνει έμπρακτα τη συμπαράστασή του.

    Σε κάθε περίπτωση πάντως, η εκτίμηση του Λένιν πως η σοσιαλιστική επανάσταση για να πετύχει χρειάζεται τη πλειοψηφία της Ε.Τ. να είναι "αποφασισμένη να βαδίσει ως το θάνατο" φαίνεται πως είναι επίκαιρη, ακόμη κι έναν αιώνα μετά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Δεν είναι μονόδρομος η Συρία, δεν είναι μονόδρομος η Λιβύη, δεν είναι μονόδρομος η Ουκρανία ξέρεις.

      Άλλο το τί και πώς τους παίρνει να αποπειραθούν σε μια καπιταλιστική χώρα που για τους χ,ψ λόγους έχει επιλέξει να κινηθεί διαφορετικά από ότι θέλουν (που δε σημαίνει όμως πως και πάλι δε κινείται αντιλαϊκά), άλλο σε μια χώρα σοσιαλιστική.

      Η ιστορία δε διδάσκει μόνο Συρίες.
      Η ιστορία διδάσκει και Κούβες.

      Με άλλα λόγια, όσο πιο ενωμένος, έτοιμος και αποφασισμένος είναι ένας λαός να συγκρουστεί, τόσο καλύτερες πιθανότητες έχει να το αποφύγει ή να ξεπεράσει τη πρώτη σφοδρή απόπειρα του ιμπεριαλισμού εναντίον του πιο "εύκολα".

      Σωστά. Την Ελλάδα πώς την βλέπεις; Προς Κούβα, προς Συρία, ή προς τίποτε απολύτως;

      Διαγραφή
    2. Κάππα Κάππα. Ε;4 Ιουνίου 2015 - 12:49 μ.μ.

      Πάντα το πιθανότερο σενάριο είναι προς το τίποτε απολύτως.

      Αλλά λέω να μη προδικάζουμε τίποτα.

      Δε γνωρίζω πολλά για τη κατάσταση στο εκεί κίνημα πριν την επανάσταση, αλλά έχω την εντύπωση πως λιγότερα και από την Ελλάδα σήμερα προδίκαζαν στη Κούβα του '58 λ.χ. πως λίγα χρόνια μετά σύσσωμος ο λαός θα ήταν έτοιμος να φάει πυρηνικά στο κεφάλι και να αφανιστεί προκειμένου να υπερασπίσει μια σοσιαλιστική επανάσταση.

      Από τα (λίγα τέτοια ομολογουμένως) παραδείγματα βγαίνει πιθανόν το συμπέρασμα πως μια εργατική λαϊκή εξουσία που έχει προκύψει μέσα από τα σπλάχνα ενός λαού εξυψώνει το αίσθημα αυτοθυσίας του σε ασσύληπτα -για τη περίοδο πριν από αυτή- επίπεδα.
      Ρωσία-ΕΣΣΔ, Κίνα, Γιουγκοσλαβία(;), Κούβα, Βιετνάμ(;).
      Δε ξέρω αν έχουμε άλλες τέτοιες περιπτώσεις.

      Στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές πρώην σοσιαλιστικές χώρες νομίζω πάντα σημαντικό μέρος του λαού έβλεπε το σοσιαλισμό ως κάτι που του ήρθε απ' έξω.

      Για καλό ίσως, αλλά απ' έξω.

      Θα μου πεις το ζήτημα είναι πως φτάνουμε μέχρι εκεί...

      Διαγραφή
  7. Θα καταθέσω κάτι από τον μικρό μου περίγυρο. Το ερώτημα που θέτει το κείμενο είναι όπως αντιλαμβάνομαι προσωπικά ο μεγάλος φόβος του κόσμου. Όπως είπες διαλέγει τη δουλειά στο κεφάλαιο από την πολεμική καταστροφή. Τελεία και παύλα. Διαλέγει τον ψευτοτσαμπουκά του ΣΥΡΙΖΑ και ξέρει πολύ καλά ότι θα γίνει νέο μνημόνιο και νέα κατολίσθηση στο βιοτικό του επίπεδο. Προσωπική μου γνώμη είναι ότι χτύπησες κέντρο με αυτό το κείμενο και τον προβληματισμό που θέτεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τρόμος και φόβος. Να σας πω ότι έμαθα ότι άρχισαν να εμφανίζονται συνθήματα της ΙΣΙΣ στη Βόρεια Λευκωσία.

      Διαγραφή
  8. Στο ερώτημα 4 της ανάρτησης: 4. Πώς θα το αντιμετωπίσει; Ποιος θα ήταν ο καλύτερος πολιτικός τρόπος για το αντιμετωπίσει, εθνικά και διεθνώς;

    Μάλλον η απάντηση είναι πως μια Ελλάδα άλλης εξουσίας για να αντιμετωπίσει τα ζητήματα επέμβασης από άλλες γειτονικές χώρες θα πρέπει να συμμαχήσει με ισχυρές χώρες τύπου Ρωσία,Κίνα,Ιράν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Δε χτύπησε απλώς κέντρο η ανάρτηση, και ακόμα παραπάνω. Οι άλλοι τα έχουν σκεφτεί αυτά, τι θα σε αφήσουν έτσι να φύγεις, έτσι απλά; Δεν έχω απάντηση για το πώς πρέπει να αντιμετωπιστεί αυτό. Πάντως ο κόσμος πρέπει να είναι ενωμένος σε πολύ μεγάλο βαθμό και ξεκάθαρος στο τι θέλει. Αν εκτός από τους έξω έχεις και εσωτερικά μεγάλη αντίσταση τότε είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα. Τείνω προς το ότι πρέπει να έχεις και βοήθεια από κάποιον από έξω που έχει αντίθετα συμφέροντα με αυτούς που αυτή τη στιγμή βλέπω μόνο τη Ρωσία γιατί θα χρειαστείς εξοπλισμό, καύσιμα, όπλα, και άμεσα. Την Κίνα προσωπικά δεν την εμπιστεύομαι και πολύ, μακάρι να κάνω λάθος, δεν είναι διατεθειμένη να τα σπάσει με τους άλλους, το έχει λίγο δίπορτο. Και όταν λέω βόήθεια όχι πολιτική στήριξη και αέρα κοπανιστό, πραγματική βοήθεια. Αλλιώς δημιουργείται ένας κύκλος που όσο κανείς δεν φεύγει και οι άλλοι δυναμώνουν και κάνουν ότι θέλουν είναι πιο δύσκολο να τον σπάσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δίπορτο το έχουν όλοι αγαπητέ. Όσο υπάρχει ο νόμος του κέρδους για τις επιχειρήσεις, πάντα θα πρέπει να περιμένεις το πισώπλατο χτύπημα. Εγώ θα ήθελα να θέσω ένα άλλο ερώτημα το οποίο προκύπτει και από την ανάρτηση του εσωτερικού εχθρού στην Ουκρανία. Αν υπήρχε εκεί κίνημα κυρίαρχο (πολιτικά και στρατιωτικά) και με ξεκάθαρο προσανατολισμό τη λαϊκή εξουσία, ποια θα ήταν η στάση της Ρωσίας, Κίνας και λοιπών θεωρητικά πιθανών "συμμάχων"?

      Διαγραφή
    2. "Πάντως ο κόσμος πρέπει να είναι ενωμένος σε πολύ μεγάλο βαθμό και ξεκάθαρος στο τι θέλει". Ο κοσμος δεν είναι υποχρεωμένος να ξερει τι θελει, μπορει να θελει πολλα και διαφορετικα πραγματα. Υποχρεωμενη να "ξερει τι θελει " είναι η πρωτοπορια και επειτα θα επηρεασει τον κοσμο στο δρομο που πρεπει. Αρα το ερωτημα είναι αν ξερει τι θελει η πρωτοπορια. Αν δεν εχει ξεκαθαρει στοχευση δεν υπαρχει περιπτωση να ακολουθησει ο λαος.

      1. Μπορεί μια χώρα όπως η Ελλάδα να αναπτύξει οποιουδήποτε είδους φιλολαϊκή ή και σοσιαλιστική πολιτική όσο βρίσκεται εντός ΝΑΤΟ και EE;

      Τι σημαινει φιλολαικη και τι σοσιαλιστικη; Φιλολαικη πολιτικη για πολύ κοσμο είναι και το ΠΑΣΟΚ του 80 με“ Τσοβολα δωστα όλα”, το επιδομα ανεργειας, οδιορισμος ημετερων στο Δημοσιο, αυξησεις και καταργηση ποδιων-στολων στα σχολια. Φιλολαικη πολιτικη για τον ελληνα μπορει να είναι και οι ευρωπαικες επιδοτησεις στους αγροτες και στους νεοκοπους ξενοδοχους ακομα και η απομακρυνση των καγκελων από την βουλη και η ακυρωση των φυλακων τυπου Γ. Αυτά υπο το πλαισιο του ΝΑΤΟ και της ΕΕ εγιναν.

      2. Μπορεί μια χώρα όπως η Ελλάδα να αναπτύξει κάποιου είδους φιλολαϊκή ή και σοσιαλιστική πολιτική αν ο λαός της επιβάλλει να βρεθεί εκτός ΝΑΤΟ και EE;

      Τι σημαινει σοσιαλιστικη; Σοσιαλισμος σαν της Κουβας, της Κινας, της ΛΔ Β. Κορέας; Μηπως της Σ.Ε. ή του Τσαβες;

      Με βαση ποιο πετυχημενο παραδειγμα θα τροφοδοτησεις το οραμα για μια σοσιαλιστικη κοινωνια; Μπορει να είναι μακραν το πιο κλισε ερωτημα, αλλα επανερχεται και θα παραμενει ακλονητο οσο δεν υπαρχει μια ξεκαθαρη απαντηση.

      Γιατι ακομα και χωρις την αμερικανικη προπαγανδα, η δυναστεια των Κιμ παραμενει απωθητικη και ξενη προς την κοινη γνωμη. Για το κινεζικο μοντελο, θα ελεγα ότι ο ελληνας προτιμαει να αγοραζει κινεζικα προιοντα παρα να παραγει ο ιδιος τετοια. Οσο για την Κουβα, οι εξελιξεις με τον Ραουλ είναι δειγμα προσεγγισης της Κουβας προς τον καπιταλισμο, παρα προσεγγιση των αμερικανων προς τον σοσιαλισμο.

      3. Τι θα συμβεί σε μια χώρα όπως η Ελλάδα αν ο λαός της επιβάλλει να βρεθεί εκτός ΝΑΤΟ και EE με οποιαδήποτε μορφή εξουσίας; Τι είναι το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να αναμένει αυτός ο λαός να συμβεί, βάσει της παρατήρησής του για τα τεκταινόμενα στον κόσμο;

      Είναι δυσκολο να προσπερασω το γεγονος ότι η ελλαδα παντα προσπαθουσε να μοιασει στις δυτικες κοινωνιες, κανει αγωνα να ξεφυγει από τα “μιζερα” βαλκανια και ενδομυχα “ζηλευε” δυτικες χωρες όπως την Γαλλια,την Γερμανια, το “περιφημο” Σκανδιναβικο συστημα και ποτέ καποια σοσιαλιστκη χωρα. Ποσο μαλλον όταν μεταναστες των πρωην Λ.Δ., χτυπάγανε και χτυπανε την πορτα της ελλαδας για δουλεια ηδη απο το 89.

      Επισης ο ισχυρισμος “ή ο λαος πρεπει να ξεσηκωθει για την σοσιαλιστκη προοπτικη ή αλλιως είναι δουλοπρεπης” είναι η απολυτη ισοπεδωση και υποτιμηση ενός λαου που όταν χρειαζεται ξερει να παλευει, αλλα ηλιθιος δεν είναι. Η μειωση μισθου, η ανεργια, η λιτοτητα οσο δυσκολες και εάν είναι, παραμενουν απειρως καλυτερα σεναρια από τον πολεμο, τον εμφυλιο, τους σκοτωμους, τους βομβαρδισμους. Ρωτηστε και αυτους τους δυστυχους προσφυγες που κυριολεκτικα κολυμπανε για να φτασουν στην “κακη ευρωπη της λιτοτητας, του νεοφασισμου, της λυκοσυμμαχιας,” αν θα ηθελαν να επιστρεψουν στην εμπολεμη κατασταση της χωρας τους.

      συνεχεια

      Διαγραφή
    3. 4. Πώς θα το αντιμετωπίσει; Ποιος θα ήταν ο καλύτερος πολιτικός τρόπος για το αντιμετωπίσει, εθνικά και διεθνώς;

      Με λιγα λογια ρωτατε αν αυτό που δεν εγινε το 44 -49, με την ευρεια λαικη αποδοχη του Κομματος, με τον κοκκινο στρατο ετοιμο στα συνορα, με συμμαχο μια υπερδυναμη σαν την ΕΣΣΔ και με τον ΔΣ μπαρουτοκαπνισμενο και εμπειρο στις μαχες, μπορει να γινει σημερα με τις παρουσες συνθήκες, με την υποχωρηση του εργατικου κινηματος και με την απουσια συμμαχων;

      Εδώ ολοκληρη “Πρωτη φορα αριστερα” εχουμε, χωρις καν σοσιαλιστικο προγραμμα, που και τρωει σφαλιαρες από τους εταιρους και τρωει πορτα ακομα και απο τους ποδεμους. Εδώ δεν υπαρχει καποια μαχη για να κερδηθει και πολιτικοι ελιγμοι, εδώ υπαρχει μονο Κουγκι.

      5. (πίσω στο 1, όσο δεν απαντώνται με απτό τρόπο τα 2, 3, 4). Ποιες "διαπραγματεύσεις"; Διαπραγματεύεται ο κρεμασμένος με τη θηλειά;

      Η πλειοψηφια του λαου δειχνει να είναι ετοιμη για θυσιες εντος ευρω, νατο, ΕΕ. Ξερει τι ειχε πριν το 2008, βλεπει το πώς ξεφευγουν από τα μνημονια πορτογαλια-ιρλανδια, ελπιζει για καλυτερο μελλον. Το "H ελπιδα ερχεται" μονο τυχαιο σύνθημα δεν ηταν.

      Από την άλλη, θυσιες για μια σοσιαλιστικη προοπτικη είναι αδυνατο να γινουν όταν δεν υπαρχουν βασικες προϋποθέσεις κοινης αντιληψης, όπως: – Δεν υπαρχει ξεκαθαρη στοχευση (το να βγεις από το νατο,ΕΕ είναι απλα ένα βημα. Το ιδιο λεει και η Ανταρσυα. Μετα τι;)– δεν υπαρχει ξεκαθαρο μοντελο παραγωγικης διαδικασιας που θα αντιγραψουμε ή εστω θα βασιστουμε – δεν υπαρχει οραμα και η σοβιετικη αλληλεγγυη - δεν υπαρχουν εμφανη, ξεκαθαρα, προφανη πλεονεκτηματα από αυτή την “επανασταση”. Αντιθετα οι κινδυνοι αυτου του δρομου είναι πιο πραγματικοι από ποτε και τους βλεπεις κάθε μερα στο δελτιο ειδησεων.

      Διαγραφή
    4. "Γιατι ακομα και χωρις την αμερικανικη προπαγανδα, η δυναστεια των Κιμ παραμενει απωθητικη και ξενη προς την κοινη γνωμη"

      Επιστημονική πρώτη. Βρέθηκε άνθρωπος που αφαίρεσε την ελληνική κοινωνία απ' την κυρίαρχη ιδεολογία την οποία φέρει και εξέτασε τι βρίσκεται μέσα στο κεφάλι της έχοντας αφαιρέσει την ιδεολογία.

      Διαγραφή
    5. "Αυτά υπο το πλαισιο του ΝΑΤΟ και της ΕΕ εγιναν."

      Ξανακάντα τότε. Ποιο είναι το πρόβλημα; Αφού έγιναν υπ αυτό το πλαίσιο, να ξαναγίνουν αδερφέ!

      Διαγραφή
    6. "Τι σημαινει σοσιαλιστικη;"

      Τι είναι ο άνθρωπος; Τι είναι η φύσις; Τι είναι ο αήρ, τα πουλιά, η τσουκνίδα; Κανείς δεν ξέρει.

      Διαγραφή
    7. @Ανδρέας
      Ναι εντάξει, χαιρόπουλος, αυτό που λες εσύ είναι δηλαδή ότι χωρίς κανένα σύμμαχο και βοήθεια από πουθενά μπορούμε μόνοι μας να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες; Απλώς ρωτάω. Δεν ξέρω τι στάση θα κρατούσαν στην περίπτωση που λες.
      @Στάθης
      Αν ο λαός δεν ξέρει τι θέλει άστο. Ποια πρωτοπορία, σήμερα δεν υπάρχει πρωτοπορία; Γιατί δεν ακολουθεί ο κόσμος; Αν ο κόσμος δεν θέλει κάτι συγκεκριμένο και δεν πειστεί για την αναγκαιότητά του πώς θα το υλοποίησει; Αφού πάντα ο καθένας θα θέλει κάτι άλλο γιατί να ακολουθήσει κάποιον που θα προτείνει ένα πράγμα;
      Οι σφαλιάρες ήταν αναμενόμενες, είναι η πρώτη ερώτηση, δεν συζητάμε για αυτό τώρα, για το μετά τι συζητάμε.

      Διαγραφή
    8. @ Ανδρέας:

      "Αν υπήρχε εκεί κίνημα κυρίαρχο (πολιτικά και στρατιωτικά) και με ξεκάθαρο προσανατολισμό τη λαϊκή εξουσία, ποια θα ήταν η στάση της Ρωσίας, Κίνας και λοιπών θεωρητικά πιθανών "συμμάχων"?"

      Δεδομένου ότι ήδη γνωρίζουμε ποιες είναι οι σχέσεις Ρωσίας-Κίνας με υφιστάμενες σοσιαλιστικές χώρες όπως η Κούβα και η Βόρεια Κορέα (και είναι γενικά πολύ καλές) από πού πηγάζει η ερώτηση ως αναρώτηση;

      Διαγραφή
    9. Υπάρχει μια διαφορά. Η Κούβα και η Β. Κορέα, είναι κληρονομιά της προηγούμενης περιόδου. Πιθανή αλλαγή στρατοπέδου της Ελλάδας, θα θεωρηθεί απόλυτα εχθρική ενέργεια, από τον Δυτικό ιμπεριαλισμό και τόσο η Ρωσία, όσο και η Κίνα, ιδιάιτερα, έχουν μια ατζέντα αποφυγής των συγκρούσεων και συνεννόησης με τους πιο μετριοπαθείς κύκλους των κυρίαρχων. Άλλωστε η χρησιμότητα της σημερινής Ελλάδας στους σχεδιασμούς τους, σχετίζεται με την θέση της στην ΕΕ.
      Αυτά βέβαια ισχύουν, όσο τα πράγματα δεν έχουν ξεφύγει τελείως.
      Από την άλλη, ακόμα και χωρίς γενικευμένη ρήξη, αν η Ελλάδα, για δικούς της λόγους, με η χωρίς ΛΕ, τα σπάσει με ΕΕ, ΝΑΤΟ (1:1000, το χωρίς) και αυτό είναι πλέον τετελεσμένο γεγονός, αλλάζουν και πάλι τα δεδομένα και δημιουργούνται περιθώρια ελιγμών, βέβαια, με αίμα, δάκρυα και ιδρώτα.
      Σε σχέση με την σύνδεση αποδέσμευσης από ΕΕ-ΝΑΤΟ και σοσιαλιστικής επανάστασης.
      Το γεγονός ότι είναι πλέον τόσο τρομερά δύσκολο το πρώτο, το φέρνει αναγκαστικά πολυ κοντά στο θεωρητικά πιο προωθημένο δεύτερο, δηλ. αν πρέπει να χρησιμοποιήσεις τόσο μεγάλα μέσα και να διακινδυνεύσεις τόσα πολλά για το (σχετικά) ελάσσον, δεν έχει νόημα αφού θα "πληρώσεις" αυτό τον μεγάλο λογαριασμό να μην επιδιώξεις και το (σχετικά)μείζον, που επιπλέον "κλειδώνει" και σταθεροποιεί το πρώτο.
      Όλα αυτά βέβαια σε μια χώρα, που οι Ισραηλινοί αποκαλούν (ιδιωτικά) "βόρεια επαρχία" και οι ιθαγενείς καμαρώνουν για την ασφάλεια που μας παρέχουν, ακούγονται λίγο εξωτικά. Αλλά πραγματικά νοιώθω ότι υπάρχει μια πρωτοπορία, ευρύτερη, η οποία σε περίπτωση, που μια τέτοια προοπτική αποκτήσει άμεσα πρακτικό-ρεαλιστικό περιεχόμενο, μπορεί να παίξει καταλυτικό ρόλο.

      ημιάγριος

      Διαγραφή
    10. Υπάρχει μια διαφορά. Η Κούβα και η Β. Κορέα, είναι κληρονομιά της προηγούμενης περιόδου.

      Ασφαλώς. Το ζήτημα είναι ότι αυτή είναι η τεκμηριωμένη βάση που έχουμε και δεν βλέπω πού μπορούμε να βασίσουμε αντικειμενικά πρόβλεψη διαφορετικής στάσης σε μια νέα σοσιαλιστική χώρα στις υφιστάμενες παγκόσμιες συνθήκες.

      Εκτός κι αν υπάρχει τέτοια βάση και δεν την έχω υπόψη.

      Διαγραφή
    11. Δεν υπάρχει άλλη.

      ημιάγριος

      Διαγραφή
    12. Κάπου διάβαζα ότι η Αμερική είναι πολύ δυσαρεστημένη με το ενδεχόμενο να περάσει από Ελλάδα ο ρώσικος αγωγός αερίου. Αυτά είναι χοντράδες, μιλάμε ότι σου λένε τι να κάνεις ανοιχτά. Οι ανταγωνισμοί είναι πολύ οξυμένοι και αν κάποιος δεν θέλει να τον φάνε λάχανο ή να μείνει στάσιμος πρέπει και να δυσαρεστήσει και να συγκρουστεί, δεν γίνεται αλλιώς. Αυτά μάλλον μπορούμε να εκμεταλευτούμε λέω εγώ τώρα.

      Διαγραφή
    13. 1. Αυτή η βάση έχει λίγο-πολύ αντικειμενικό και γενικό χαρακτήρα.
      Δηλ. υπάρχει ανεξάρτητα από μας και δημιουργεί ένα πλαίσιο.
      Απο κει και πέρα, τι θα χτίσουμε σε αυτή τη βάση είναι δική μας επιλογή, όχι αυθαίρετη, αλλά σε συνδυασμό με τον εκάστοτε συσχετισμό, συγκυρία κ.λ.π.

      2,Δεν νομίζω ότι ο λαός, δεν υποστηρίζει το ΚΚΕ, επειδή, ενδεχομένως, δεν είναι πειστικό και συγκεκριμένο το σχέδιο του.
      Ένα μέρος διαφωνεί με αυτό το σχέδιο και πιστεύει ότι η συμμετοχή στην ιμπεριαλιστκή ΕΕ, έστω και σε πιο υποβαθμισμένη θέση, θα του εξασφαλίσει μια υποφερτή ζωή.
      Σε κάποιο βαθμό αυτοεξαπατάται πιστεύοντας και τα παραμύθια για την δημοκρατική ευρώπη, σαν ψυχολογική άμυνα στην συνειδητοποίηση του εξευτελισμού του.
      Ένα άλλο μέρος, συμφωνεί, αλλά δεν συντάσσεται, γιατί δεν είναι διατεθειμένο να κάνει τις θυσίες που συνοδεύουν αυτό το σχέδιο, είτε γιατί εκτιμά, ότι οι θυσίες θα είναι μεγαλύτερες από τις επιπτώσεις της συνέχισης της υποταγής η/και έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει η δυνατότητα νίκης, οπότε θα αποβούν και μάταιες.

      ημιάγριος

      Διαγραφή
    14. Προσωπική εμπειρία είναι πως ο κόσμος ο οποίος "δεν πείθεται" από το ΚΚΕ είναι απλώς κόσμος ο οποίος δεν διαβάζει και δεν γνωρίζει τις θέσεις του κόμματος. Απλά αναπαράγει τις ομολογουμένως πετυχημένες (για να έχουν πείσει τόσο κόσμο) λασπολογίες των μέσων του Σύριζα και όχι μόνο. Επαναλαμβάνω, δεν γνώρισα ούτε και ένα άτομο που διαφωνεί με θέσεις του ΚΚΕ, είναι γενικά εναντίων για τα γνωστά: έδειραν τους αναρχικούς έξω από την βουλή αν είναι νέοι, δεν ήταν υπέρ του πολυτεχνείου εαν ήταν παλιοί, βαρκιζα, εναντίων της κυβέρνησης της αριστεράς κλπ.

      Ανδρέας.

      Διαγραφή
  10. Πρώτον πρέπει ο κόσμος να καταλάβει τι γίνεται και στην πλειοψηφία του να θέλει αλλαγή. Ότι δεν φταίνει μόνο κάποιοι κακοί πολιτικοί, υπάρχει πολύ περισσότερο βάθος σε αυτό, και ύστερα να επεξεργαστεί τους τρόπους αντιμετώπισης. Όταν υπάρχει πρόσφορο έδαφος πολλές φορές δημιουργούνται και οι τρόποι αντίδρασης. Υπάρχει και η πιθανότητα αυτό που προσπαθείς να αποφύγεις να σε βρει έτσι κιαλλιώς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Από τη στιγμή που το μόνο που θα μπορούσε να είναι αποτελεσματικό για το λαό είναι η αντιπαράθεση με το ΝΑΤΟ σε συνθήκες σοσιαλιστικής ανάπτυξης της χώρας ώστε να μπορεί ως κράτος να βυθίσει όποιες εγχώριες προσπάθειες ενός proxy-war, τότε το μεγάλο θέμα είναι η απευθείας πολεμική πρόκληση από γείτονα χώρα. Η μόνη τέτοια ικανή χώρα είναι η Τουρκία. Για αυτό και τα ανοίγματα και το ενδιαφέρων για το ΚΚ Τουρκίας και το εργατικό κίνημα εκεί από μέρους του δικού μας ΚΚ προφανώς δεν είναι καθόλου τυχαία, πέραν του διεθνιστικού χαρακτήρα που πρέπει να έχει ένα ΚΚ. gorf

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σημαντικη και καθολου τυχαια κινηση αυτη του κομματος σ αυτη τη συγκυρια ...οπως και το οργανωτικο πλησιασμα των προσφυγων ,μεταναστων με μεγαλυτερη ενταση

      Διαγραφή
  12. Στο ερώτημα 2, ή απάντηση που θα έδινα είναι πως αν ο λαός κάποτε μπορέσει να επιβάλλει στην χώρα του έξοδο από λυκοσυμμαχίες, τότε θα είναι ένας λαός που έπαψε να ανέχεται την θέση του δουλικού εξαρτήματος. Και προς αυτήν την κατεύθυνση μόνο το πιο αφυπνισμένο κομμάτι της εργ.τάξης παροτρύνει να πάμε. Άρα αυτό συνεπάγεται, όχι συγκεχυμένα "οποιουδήποτε είδους φιλολαϊκή ή και σοσιαλιστική πολιτική", αλλά, συγκεκριμένα, σοσιαλιστικό δρόμο ανάπτυξης.

    Τώρα, στο ερώτημα "3. Τι θα συμβεί;
    Μου είναι αδύνατο να φανταστώ έξοδο απ' αυτους τους λάκους "με οποιαδήποτε εξουσία". Δηλαδή τι άλλο πρεπει να δούμε για να πειστούμε οτι με αστική εξουσία αυτό είναι αδύνατον; Μόνο με εργατική εξουσία δύναμαι να το φανταστώ. Σ' αυτό το ερώτημα, λοιπον, κι επειδή πολύ ακούγεται, και είναι η πρώτη ένσταση που προβάλεται για το αν το πρόταγμα του ΚΚΕ είναι εφικτό (μας λένε: "θα πέσουμε πάνω μας να μας φάνε ωμούς ή ψητούς"), η απάντηση δεν μπορεί εκ των προτέρων να είναι δεδομένη. Εξαρτάται λοιπόν, κι εξαρτάται απο πολλά, πέραν του υποκειμενικού παράγοντα, εξαρτάται από το πως θα είναι οι διεθνείς συνθήκες στην δοσμένη στιγμή που θα εμφανιστεί η πιθανότητα, με την αίσθηση του "ή τώρα ή ποτέ". Απ' το άν η πρωτοπορεία έχει την δεξιότητα να εκμεταλλευτεί εσωτερικές αντιθέσεις της αστικής τάξης μέσα στη χώρα, και των ιμπεριαλιστών έξω απ' αυτήν.

    Αν ούτε μπορεί ούτε θέλει να εκμεταλλευτεί τέτοιες αντιθέσεις, τότε δεν μπορεί ουτε θέλει να πάει πουθενά. Και μάλλον θα μας πάει για σύγχρονα γουναράδικα, αν τολμήσει τυχοδιωκτικά να το κάνει, με την εργατική τάξη της χώρας κόντρα κι ενάντια στους πάντες και τα πάντα.

    Στο αν είναι εφικτή μια σοσιαλιστική επανάσταση, το παράδειγμα που φέρνω σε αυτούς που προβάλλουν την παραπάνω ένσταση είναι η Κούβα, που το έκανε κυριολεκτικά μέσα στο στόμα του λύκου, και, μετέπειτα, στάθηκε όρθια όταν ο υπόλοιπος σοσιαλιστικός κόσμος γκρεμιζόταν.

    Αν οι ιμπεριαλιστές έκαναν παντού και πάντοτε ότι επιθυμούσαν, θα είχαν σβήσει την Κούβα απ' τον χάρτη.

    Συνηθως κάνουν πολεμική επέμβαση :

    - εκεί που αισθάνονται και γνωρίζουν οτι ο λαός δεν είναι ενωμένος και σύσσωμος πίσω απο την κυβέρνηση του και οπλισμένος σαν αστακός,
    - εκεί που καταφέρνουν να βρουν ή να δημιουργήσουν ικανούς εσωτερικούς συμμάχους,
    - κι όταν θεωρουν οτι η χώρα στην οποία επιτίθενται τους επιτρέπει να έχουν προσχήματα, τα οποία είναι απαραίτητα για να δικαιολογήσουν στους λαούς τους την κάθε επιδρομή τους.

    Απόλυτα απροκάλυπτος πόλεμος και χωρίς ιδεολογική χειραγώγηση πριν ξεκινήσει, στην διάρκεια του, και κατόπιν, είναι αδιανόητος.

    Το ερώτημα 4, νομιζω απαντάται απ' τον τρόπο που απαντώνται τα προηγούμενα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα πράγματα λοιπόν είναι μια διαδικασία, κάτι που είναι ασαφές σε πρώτο στάδιο διασαφηνίζεται απ' τις αντικειμενικές πιέσεις αργότερα.

      Αλλά ένας λαός εντός ΕΕ και ΝΑΤΟ ενωμένος δεν είναι και δεν θα γίνει. Μήπως δεν το ξέρουμε ήδη; Ο στρατός; Υπάρχει περίπτωση να παίξει ποτέ προοδευτικό ρόλο σε μια χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ, όπου έχει απόλυτη και οργανική σύνδεση με τους ιμπεριαλιστές;

      Τα ερωτήματα λοιπόν παραμένουν. Αμείλικτα.

      Διαγραφή
    2. "Άρα αυτό συνεπάγεται, όχι συγκεχυμένα "οποιουδήποτε είδους φιλολαϊκή ή και σοσιαλιστική πολιτική", αλλά, συγκεκριμένα, σοσιαλιστικό δρόμο ανάπτυξης."

      Κατάλαβες πολύ καλά γιατί τα ερωτήματα είναι διαδοχικά και έχουν μια σειρά. Αλλά απ' το #1 δεν έχουμε ακόμα ξεφύγει ούτε χιλιοστό.

      Διαγραφή
    3. Συμφωνώ! Φυσικά και δεν έχουμε ξεφυγει απο το 1. Αν ειχαμε ξεφύγει, τα ερωτήματα που θα έθετες(εσύ, εγώ, κι οι υπόλοιποι), θα ηταν ριζικά διαφορετικά.
      Να πω κάτι για τον στρατό;
      Ο στρατός είναι ένας χάρτινος πύργος που, όσο οι πληβείοι παραμένουν κάτω από ιδεολογικό έλεγχο, φαντάζει σαν ατσάλινο, απόρθητο κάστρο. Αυτό οι αστοί το νιώθουν στο αδύναμο και λεπτεπίλεπτο πετσί τους καλύτερα από μας. Γιατί δεν έχουν δικό τους σώμα με το οποίο ν' ασκήσουν καταστολή. Χρησιμοποιούν το σώμα των πληβείων, το οποίο οργανώνουν, και ελέγχουν πάντα με την προϋπόθεση οτι οτι λειτουργεί ακέφαλα, και χωρίς αυτοσυνείδηση.
      Ο στρατός είναι το ακέφαλο προλεταριάτο που απειλεί το προλεταριάτο με αποκεφαλισμό.
      Δεν τον υποτιμώ! Ομως, το κλειδί για το άνοιγμα της πιθανότητας να λειτουργήσει διαφορετικά δεν είναι τόσο η αντιπαράθεση του προλεταριάτου με ενα δικο του, εφάμιλλο στρατιωτικό μηχανισμό, όσο είναι ο έλεγχος της ιδεολογίας. Είναι το να αποκτήσει το προλεταριάτο κεφάλι και να βρεί τον τρόπο να σηκώσει αυτό το κεφάλι πάνω απ' τους ώμους του που τώρα είναι ζωσμένοι με ιδεολογικα (συν τοις άλλοις) λουριά στα χέρια αστών, εμφυσώντας αυτοσυνείδηση στο κομματι του που λειτουργεί σαν βίαιος βραχίωνας των αστών εναντίον του. Το κλειδί βρίσκεται στην ουδετεροποίηση του στρατού την κρίσιμη ώρα, που είναι δυνατή μόνο με το κέρδισμα του λαού, με ιδεολογική ανατροπή σαν προϋπόθεση του.
      Τι εννοώ;
      Ας θυμηθούμε τι απέγινε ο στρατός στο Ιράν - η ισχυρότερη στρατιωτική μηχανή στη μέση ανατολή, εφάμιλλη του Ισραήλ - όταν ο λαός ξεσηκώθηκε εναντίον του σάχη. Παρέλυσε, διότι η κυρίαρχη ιδεολογία έπαψε να ελέγχεται απ' το καθεστώς του σάχη (άσχετα αν πέρασε στον έλεγχο των μουλάδων). Τι έγινε ο κραταιός κόκκινος στρατός, όταν άρχισαν τα πινάκια του ντόμινου να πέφτουν στη σειρα, το ένα ρίχνοντας το άλλο; Σαν υπερασπιστής του σοσιαλισμού, έμεινε ανάπηρος! Διότι υπέφερε την ίδια ιδεολογική σύγχυση και σοκ με τον υπόλοιπο λαό.
      Τίποτε δεν είναι δεδομένο για τους αστούς, γι αυτό και δεν αφήνουν τίποτε στην τύχη. Γι τούτο κι ο ιδεολογικος πόλεμος μαίνεται. Έτσι, πιστεύω, πρεπει να το δούμε κι εμείς. Άρα, η πιθανότητα είναι ανοικτή, αν η πρωτοπορεία των εργατών δεν αρκείται να μας θυμίζει οτι είναι πρωτοπορεία, θεωρητικά, και το αποδείξει στην πράξη επηρεάζοντας την Ιδεολογία.
      Αυτό που νομίζω πρέπει να γίνει επίγνωση είναι οτι η ιδεολογική πενία ενδεχομενως να είναι χειρότερη τροχοπέδη, στην σημερινή φάση, απ' την οργανωτική.

      Διαγραφή
  13. Τι ακριβώς συζητάτε ???
    Αν κυριαρχία της αστικής τάξης είναι παγιωμένη, μόνιμη και ακλόνητη ???

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Όχι, αν στην Ελλάδα κοροϊδεύουμε τελικά την κοινωνία.

    Παγκόσμια είναι σαφές ότι δεν είναι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κοροιδεύει την κοινωνία ποιός ??

      Διαγραφή
    2. Όλοι όσοι θεωρούν ότι τίθεται ζήτημα σοσιαλισμού χωρίς καμία συγκεκριμένη στρατηγική ρήξης με ΕΕ και ΝΑΤΟ και συγκεκριμένο σχέδιο επιβίωσης την επόμενη μέρα.

      Διαγραφή
    3. Δεν νομίζω ότι υπάρχει πολιτικός φορέας που επαγγέλλεται τον σοσιαλισμό χωρίς ρήξη με ΕΕ και ΝΑΤΟ. Εκτός αν μιλάμε για τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά το να ζητάς σοσιαλισμό από τον ΣΥΡΙΖΑ είναι τελείως άκυρο, είναι σαν να ζητάς σοσιαλισμό από τον Τσοχατζόπουλο και τον Βενιζέλο.
      Το ΚΚΕ έχει συγκεκριμένη στρατηγική ρήξης με τους ιμπεριαλιστές και συγκεκριμένο σχέδιο για την επόμενη ημέρα. Αυτό που μπορεί να συζητηθεί είναι ο εμπλουτισμός των θέσεων του, η παραπάνω ανάπτυξη των προτάσεων του τόσο σε θεωρητικό όσο και σε πρακτικό επίπεδο, η καλύτερη και περισσότερη δουλειά μέσα στο λαό.
      Από εκεί και έπειτα ξέρουμε ότι η επανάσταση δεν είναι μια στιγμή που ο λαός ξαφνικά αποφασίζει να πάρει την εξουσία στα χέρια του. Όταν, μέσα από τις καταστάσεις που αναπόφευκτα τον οδηγεί ο καπιταλισμός και μέσα από την δική του δράση καταλάβει ότι μπορεί να διεκδικήσει τον δικό του δρόμο, θα το κάνει και θα βρει και τις απαντήσεις στα ερωτήματα που θέτεις όχι μόνο θεωρητικά αλλά και πρακτικά. Θα τις βρει γιατί ο καπιταλισμός δεν είναι νομοτέλεια και ο ιμπεριαλισμός δεν είναι ανίκητος. Αλλοίμονο αν ήταν!
      Πράγματι, οι αστοί κοροϊδεύουν την κοινωνία αλλά ο προβληματισμός ο δικός μας έχει κάποια σχέση με αυτή την κοροϊδία, πέρα από το αναμφισβήτητο γεγονός να προσπαθούμε συνεχώς να τους ξεσκεπάζουμε;

      Διαγραφή
    4. @Aντώνης
      Συγκεκριμένο σχέδιο εννοείς εξοπλισμό από άλλη χώρα [τύπου Ιραν,Ρωσία] ή ένταξη σε άλλη ισχυρή συμμαχία[τύπου BRICS κλπ] που θα μας προστατέψει από τυχόν ιμπεριαλιστική επέμβαση;
      Γιατί αν δεν υπάρξει αντίστοιχη ας το πούμε επαναστατική κατάσταση στις γειτονικές χώρες, παίζει και το σενάριο που αναφέρεις.

      Διαγραφή
  15. Οκ. Το σχέδιο επιβίωσης για την επόμενη μέρα μάλλον μπορεί να οριοθετηθεί μα δεν μπορεί να προκαθορισθεί και κυρίως να θεωρητικοποιηθεί. Οσο για οριστικές εγγυήσεις θετικής έκβασης ... ούτε λόγος να γίνεται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή