Σάββατο, 16 Μαΐου 2015

Homo Occidentalis, Homo Orientalis

"Ανατολή" είναι το όνομα ενός ψεύδους, του ψεύδους της Δύσης. Η συνείδηση του ψεύδους είναι ο μοναδικός δρόμος προς την αλήθεια. Η Ανατολή αναδεικνύει το ψεύδος στο οποίο ζει ο δυτικός άνθρωπος, που είναι λιγότερο άνθρωπος όσο περισσότερο θεωρεί πως είναι άνθρωπος, περισσότερο από τους άλλους ανθρώπους -- άνθρωπος προστατευμένος από την απανθρωποποίηση, την αφαίρεση της ανθρώπινης ιδιότητας, επειδή είναι λευκός και "πολιτισμένος". Η Ανατολή αναδεικνύει την ανάγκη του δυτικού ανθρώπου για το ψεύδος, την ταύτισή του με το ψεύδος. Το θεμέλιο του ψεύδους είναι η αντίληψη πως η εκμετάλλευση δεν δηλητηριάζει τη συνείδηση, πως υπάρχει "αυθόρμητη" συνείδηση εντός των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής χωρίς υλικές προϋποθέσεις στην εκμετάλλευση. Ο δυτικός άνθρωπος είναι ο άνθρωπος που απολαμβάνει τους καρπούς της εκμετάλλευσης και της βίας που αυτή προϋποθέτει μα αρνείται να αποδεχτεί ότι το κάνει. Ο δυτικός άνθρωπος είναι αυτός που έχει ξεχάσει την Ανατολή, που δεν θέλει να ξέρει για την Ανατολή, και που καμώνεται πως "ξέρει" τι είναι η εκμετάλλευση παρ' όλα αυτά. Ο δυτικός άνθρωπος είναι αυτός που μπορεί να καταδεχτεί να μιλήσει για τον καπιταλισμό φτάνει να μη μιλήσει ποτέ για τον ιμπεριαλισμό. Γιατί για αυτόν "καπιταλισμός" είναι κάτι που δεν εμπλέκει την Ανατολή, δεν βαφτίζεται στο αίμα της -- πρωταγωνιστής του και θύμα του, φρονεί ο δυτικός άνθρωπος, είναι πάλι ο δυτικός άνθρωπος. Όπως ο ιμπεριαλισμός, ο δυτικός άνθρωπος είναι μια παρασιτική οντότητα που ονειρεύεται πως είναι το οικουμενικό υποκείμενο: πως οι φαντασιώσεις του είναι πραγματικότητα, οι επιθυμίες του ηθικός νόμος, η ικανοποίηση του Εγώ του ηθικό αίτημα, οι ηδονές του ο ιστορικός σκοπός που αγιάζει τα μέσα των μαρτυρίων άλλων. Ο κόσμος, που δεν είναι ο δυτικός άνθρωπος, θα εξελίσσεται όλο και περισσότερο στην κατεύθυνση της κόλασης όσο κάθε άνθρωπος δεν εξεγείρεται απέναντι στην ατιμία του να είναι κανείς "δυτικός άνθρωπος" πια.

7 Μάη, Συρία:


9 Μάη, Αθήνα:

1 σχόλιο:

  1. Oι τζιχαντιστές πάντως πολεμούν σαν κατσαπλιάδες. Αν δεν είχαν βοήθεια από τους γνωστούς "συμμάχους" δεν θα είχαν καμία ελπίδα απέναντι στον στρατό του Ασαντ. Και πράγματι όπου αντιμετώπισαν εκπαίδευμένα και αποφασισμένα στρατεύματα υπέστησαν σημαντικές ήττες.

    Σταύρος

    ΑπάντησηΔιαγραφή