Πέμπτη, 21 Μαΐου 2015

Το ιμπεριαλιστικό σύστημα σήμερα ως διακρατικό μόρφωμα-Η δική μου "πυραμίδα"

Με ιεραρχική αρίθμηση

1. ΗΠΑ 
(η ολοκληρωμένη διαλεκτική ανάμεσα στην μηχανή κεφαλαιοκρατικής συσσώρευσης δια της παγκόσμιας εκμετάλλευσης και της στρατιωτικής μηχανής βίας και επιβολής· ο παγκόσμιος ηγεμόνας)

2α.ΕΕ

2α1.
Ο κεφαλαιοκρατικός πυρήνας των μεγάλων πρώην αποικιακών δυνάμεων: παγκόσμια χρηματοπιστωτικά κέντρα
Γερμανία (NATO)
Γαλλία (NATO)
Μεγάλη Βρετανία (NATO)
------------------------------

2α2-Ι.
Ο δευτερογενής πυρήνας μικρότερων πρώην αποικιακών δυνάμεων
Ιταλία (NATO)
Ισπανία (NATO)

2α2-ΙΙ.
Χρηματοπιστωτικά δευτερεύοντα κέντρα
Αυστρία
Βέλγιο (ΝΑΤΟ)
Δανία (ΝΑΤΟ)
Λουξεμβούργο (ΝΑΤΟ)
Ολλανδία (ΝΑΤΟ)
Σουηδία

2α3.
Περιφέρειες 1, "δυτικοευρωπαϊκές"--συγκράτηση μεταναστευτικών ρευμάτων
Ελλάδα (ημιαποικία, νοτιανατολικό άκρο) (ΝΑΤΟ)
Ιρλανδία* (ημιαποικία, βορειοδυτικό άκρο, σχέση δορυφόρου με ΗΒ)
Μάλτα (ημιαποικία, νοτιοδυτικό άκρο)
Πορτογαλία (ημιαποικία, νοτιοδυτικό άκρο, ΝΑΤΟ)
Κύπρος (ημιαποικία, νοτιοανατολικό άκρο)

2α4.
Περιφέρειες 2, "ανατολικοευρωπαϊκές"--προκεχωρημένα στρατιωτικά φρούρια, πρώην "δορυφόροι" της ΕΣΣΔ
Βουλγαρία (ημιαποικία ΗΠΑ, ΝΑΤΟ)
Κροατία (ημιαποικία ΗΠΑ, ΝΑΤΟ)
Τσεχία (ημιαποικία ΗΠΑ, ΝΑΤΟ)
Εσθονία (ημιαποικία ΗΠΑ, ΝΑΤΟ)
Λετονία (ημιαποικία ΗΠΑ, ΝΑΤΟ)
Λιθουανία (ημιαποικία ΗΠΑ, ΝΑΤΟ)
Ουγγαρία (ημιαποικία ΗΠΑ, ΝΑΤΟ)
 Πολωνία (ημιαποικία ΗΠΑ-Γερμανίας, ΝΑΤΟ)
Ρουμανία (ημιαποικία ΗΠΑ, ΝΑΤΟ)
Σλοβακία (ημιαποικία ΗΠΑ, ΝΑΤΟ)
Σλοβενία (ημιαποικία ΗΠΑ, ΝΑΤΟ)
Φινλανδία (σταθερός υπηρέτης του δυτικού μπλοκ εξουσίας)

2α-α.
Οι μεγάλοι περιφερειακοί σύμμαχοι-τοποτηρητές

Ιαπωνία (Ιμπεριαλιστικός πόλος της Ασίας από τις αρχές του 20ου αιώνα, μέλος του κορυφαίου πυρήνα μαζί με ΗΠΑ, Γερμανία, Μ. Βρετανία, Γαλλία)

Αυστραλία (Τοποτηρητής, Αγγλοσαξωνικό ιμπεριαλιστικό γκρουπ)

Καναδάς (Βοηθητική αστυνομική δύναμη, Αγγλοσαξωνικό ιμπεριαλιστικό γκρουπ, ΝΑΤΟ)

Τουρκία (στρατιωτικός μοχλός, ΝΑΤΟ)

Σαουδική Αραβία (στρατιωτικός μοχλός)

Ισραήλ (στρατιωτικός μοχλός)

Ινδονησία (Τοποτηρητής, ημιαποικία ιστορικά αντικομμουνιστικού προσανατολισμού)


2β.
Μικρότερης εμβέλειας σύμμαχοι-τοποτηρητές και βάσεις

Νότια Κορέα (Τοποτηρητής, μεγάλη βιομηχανική-χρηματοπιστωτική εμβέλεια)

Αίγυπτος (στρατιωτικός μοχλός, ημιαποικία)

Αλβανία (ημιαποικία, ΝΑΤΟ)

Ισλανδία (ΝΑΤΟ)

Αραβικά Πριγκηπάτα και Εμιράτα (Ντουμπάι, Κατάρ, ΗΑΕ, ημιφεουδαρχίες)

Κολομβία (ημιαποικία, τοποτηρητής)

Μεξικό (ημιαποικία, τοποτηρητής)

κ.α.

3. Εκτός επίσημων διακρατικών συστημάτων χρηματοπιστωτικός νευρώνας του ιμπεριαλιστικού συστήματος

Ελβετία

------
Εκτός συστήματος ή με πολύ υποβαθμισμένη και επισφαλή σχέση:

 Περίπου το 75% της Λ. Αμερικής (με όρους πληθυσμού)

Περίπου το 90% της Ασίας

Περίπου το 90% της Αφρικής

109 σχόλια:

  1. Γιατι η Κινα στα εκτος?

    Κινεζος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μπορεις σε παρακαλω να εξηγησεις γιατι απουσιαζουν Ρωσια, Κινα, Ινδια, Βραζιλια?

    Κοστας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δωσε ενα link τοτε, δεν ειναι κακοπροαιρετη η απορια ουτε εχουμε ολοι τον χρονο η το επιπεδο να εντρυφησουμε σε ολες σου τις αναρτησεις.

    Κοστας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Sorry. Ό,τι δίνεις παίρνεις.

      Διαγραφή
    2. Για οποιον αναρωτιεται ακομα, εδω http://leninreloaded.blogspot.gr/2015/05/blog-post_84.html, με tag απο κατω "Ειναι η Ρωσια ιμπεριαλιστικη?".

      Για τις υπολοιπες θα συνεχιστει το ψαξιμο.

      Επισης η κουβεντα στο http://leninreloaded.blogspot.gr/2015/05/2014.html απαντα σε καποια ερωτηματα, μαζι με το tag Ιμπεριαλισμος για οποιον εχει ορεξη να ψαξει παραπανω.

      Κοστας

      Διαγραφή
    3. Για την Ινδια ισως βοηθησουν αυτα http://www.rizospastis.gr/story.do?id=8402178 , http://www.rizospastis.gr/story.do?id=8115168 μαζι με το 5 κριτηρια.

      Κοστας

      Διαγραφή
  4. Από ότι βλέπω έχεις ορίσει ως "ημιαποικία" και την Ελλάδα.
    Δεν θα σταθώ εδώ στην διαφορά με την ανάλυση του Κόμματος που μιλάει για "ελληνικό ιμπεριαλισμό" (δεν είσαι ούτως ή άλλως υποχρεωμένος να συμφωνείς με αυτήν) αλλά με τα καθήκοντα που απορρέουν από μια τέτοια (την "ημιαποικιακή") θεώρηση, που αυτόματα βάζουν εθνικοαπελευθερωτικό ζήτημα και συνακόλουθα και αστοδημοκρατικά επαναστατικά καθήκοντα.
    Δεν λέω πως τα βάζεις εσύ, πως προκύπτουν λέω, τουλάχιστον στο δικό μου κεφάλι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ για την ερώτηση, είναι αναμενόμενη και φυσιολογική. Θεωρώ την Ελλάδα κάτι ελάχιστα διαφορετικό από χώρες όπως η Ιρλανδία και η Πορτογαλία στη Δύση ή οι Τσεχία και Ουγγαρία στην Ανατολή. Είναι χώρες οι οποίες ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ, ασκούν δηλαδή ιμπεριαλιστικό ρόλο, ως περιφερειακά και εξαρτημένα απ' τον πυρήνα κομμάτια του. Εξού και η χθεσινή ερώτηση για το τι θα ήταν η Ελλάδα αν πετιόταν έξω από ΝΑΤΟ και ΕΕ χωρίς να αλλάξει μορφή η εξουσία.

      Για τους προαναφερθέντες λόγους εμφανίζονται και οι αντίρροπες τάσεις που εγώ θεωρώ εξίσου λανθασμένες. Τουτέστιν, να εμφανίζεται η Ελλάδα ως "αποικία" (Α.Π, ΜΛ-ΚΚΕ, κ.α) χωρίς να γίνεται καμία μνεία στην ενεργό και αυτόβουλη συμμετοχή της στο ιμπεριαλιστικό σύστημα, ή, αντίθετα, να εμφανίζεται απλώς ως "λιγότερο ισχυρή ιμπεριαλιστική δύναμη", σαν να μην έχει καμία ποιοτική και λειτουργική διαφορά απ' τις χώρες του πυρήνα.

      Διαγραφή
    2. Ένας άλλος τρόπος να τεθεί το ίδιο ζήτημα θα ήταν να πω ότι πράγματι η Ελλάδα κατέχει "μεσαία θέση στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα", αλλά τα στρώματα της πυραμίδας έχουν ποιοτικές και λειτουργικές διαφοροποιήσεις που είναι υποχρεωτικό να ληφθούν υπόψη αν θέλει κανείς να μην καταλήξει σε άνευ νοήματος ισοπεδώσεις των αντιφάσεων σε παγκόσμια κλίμακα.

      Διαγραφή
    3. Εν τω μεταξύ στην επεξεργασία κειμένου σβήστηκε κατά λάθος η Πολωνία, που έχει έναν σημαντικό ρόλο στο σύστημα. Προστέθηκε ξανά τώρα.

      Διαγραφή
    4. Εγώ δεν κατάλαβα πάλι πως προκύπτει ότι εάν η Ελλάδα είναι "ημιαποικία" αυτό συνεπάγεται "αστοδημοκρατικά επαναστατικά καθήκοντα".

      Μικρός

      Διαγραφή
    5. Η σύντομη απάντηση είναι '¨Οχι, δεν περιλαμβάνει καθόλου τέτοια."

      Αλλά αν θέλεις την μακροσκελέστερη, θα πρέπει να κάνουμε ένα διάλογο.

      Τα "αστοδημοκρατικά επαναστατικά καθήκοντα" έχουν μια ιστορική προϋπόθεση. Ότι δεν έχουμε μπει ακόμα στο ιμπεριαλιστικό στάδιο. Αλλά έχουμε μπει σ' αυτό το στάδιο. Στην πραγματικότητα ΚΑΘΕ ΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΣΕ ΚΑΘΕ ΧΩΡΑ έχει μπει σ' αυτό το στάδιο. Και στην Ελλάδα, και στη Ρωσία, και στη Νιγηρία.

      Ο ένας δρόμος, αυτός τον οποίο θεωρώ αυστηρά παράλογο, είναι να πεις "άρα είναι όλες ιμπεριαλιστικές, end of story." Διότι τότε έχεις έναν πλανήτη με 50 αφεντικά κι έναν εργάτη.

      Διαγραφή
    6. Ο άλλος δρόμος είναι να πεις "επειδή ισχύει αυτό, ο ιμπεριαλισμός ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ ΜΕ ΑΣΤΟΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ." Το οποίο, αν θυμάμαι καλά, έλεγε και ο Λένιν. Αυτό είπε. Και δεν νομίζω να λέω κάτι διαφορετικό. Απλά για κάποιο λόγο, σήμερα όποιος δεν λέει αυτά που λέει ο Νέγκρι θεωρείται ότι αντιτίθεται σε αυτά που λέει ο Λένιν. Δεν ξέρω γιατί συμβαίνει αυτό.

      Αλλά μακρυγορώ. Όχι, για τους προαναφερθέντες λόγους, στην Ελλάδα ΔΕΝ μπορεί να γίνει "αστοδημοκρατική επανάσταση", όπως ΔΕΝ μπορεί να γίνει στη Ρωσία. Μπορεί να γίνει ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ επανάσταση, ή τίποτα και πολύ κουβέντα για το τίποτα για την επόμενη εκατονταετία.

      Διαγραφή
    7. Δεν έχω διαβάσει τον Ιμπεριαλισμό. Νόμιζα πως ήξερα τι θα πει όμως ιμπεριαλισμός και δεν είχα υπόψη μου ότι υπάρχει διαχωρισμός ανάμεσα σε "ιμπεριαλιστική χώρα" και στο ότι "ΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΣΕ ΚΑΘΕ ΧΩΡΑ έχει μπει σ' αυτό το στάδιο" (το ιμπεριαλιστικό).

      Ότι δηλαδή η α.τ. της Ελλάδας έχει μπει σε αυτό το στάδιο, είναι διαφορετικό από το εάν η Ελλάδα χαρακτηρίζεται ως ιμπεριαλιστική.

      Έχει ενδιαφέρον το θέμα σίγουρα, αλλά επίσης δυσκολεύομαι να κατανοήσω αυτή τη σχεδόν αυτόματη συνεπαγωγή που γίνεται από πολλούς και που είναι του στυλ "Εφόσον η Ελλάδα δεν είναι "ημιαποικία" ή βαθιά εξαρτημένη χώρα τέλος πάντων, μπορούμε να μιλάμε για "κατευθείαν" Σοσιαλιστική Επανάσταση, αλλίως (αν δεν ήταν ιμπεριαλιστική δηλαδή) θα μιλούσαμε για ένα "στάδιο" σε επίπεδο τακτικής."

      Θα επιστρέψω, τώρα πρέπει να φύγω, έχουμε και τις γιορτές.

      Μικρός

      Διαγραφή
    8. Χωρίς αυτόν τον διαχωρισμό, η επικαιροποίηση του Λένιν ή είναι αδύνατη ή σε οδηγεί στον Νέγκρι. Και ο διαχωρισμός έχει μια πολύ βασική λογική: πόση από την παγκόσμια εργασία εκμεταλλεύεται μια αστική τάξη σε μια χώρα. Δεν εκμεταλλεύονται καθόλου το ίδιο ποσοστό, και κατά συνέπεια δεν μπορούν καθόλου να αναπτύξουν την εργατική αριστοκρατία στον ίδιο βαθμό, δεν μετατρέπονται σε "θέρετρα επενδυτών" στον ίδιο βαθμό, δεν απομυζούν και παρασιτούν πάνω στην παγκόσμια εργατική τάξη στον ίδιο βαθμό. Και αυτά είναι κεντρικά ζητήματα στον Ιμπεριαλισμό του Λένιν.

      Διαγραφή
  5. "τι θα ήταν η Ελλάδα αν πετιόταν έξω από ΝΑΤΟ και ΕΕ χωρίς να αλλάξει μορφή η εξουσία."
    Νομίζω πάλι θα ήταν μια ιμπεριαλιστική χώρα. Η ελληνική Α.Τ. και πάλι θα προσπαθούσε είτε με οικονομικούς όρους είτε με πόλεμο να επεκταθεί στα γειτονικά της κράτη και να καρπωθεί το εργατικό τους δυναμικό, τις αγορές τους και τις πρώτες ύλες τους και να τοποθετήσει με επικερδέστερους όρους τα κεφάλαια της. Διαφορετικά, στο στάδιο που βρίσκεται ο ελληνικός καπιταλισμός δεν θα μπορούσε να συνεχίσει να υπάρχει.
    Το ότι σήμερα το κάνει σαν μέρος ευρύτερων ιμπεριαλιστικών σχηματισμών, θεωρώ ότι δεν αλλάζει κάτι επί της ουσίας. Το ίδιο κάνουν όλα τα ιμπεριαλιστικά κράτη.
    Όσο για την Ρωσία, την Κίνα κλπ., παρότι διάβασα τα προηγούμενα κείμενα σου, δεν καταλαβαίνω γιατί λείπουν από τον πίνακα. Κάπου, σε κάποιο σημείο του πίνακα, πρέπει να ανήκουν και αυτά τα κράτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Νομίζω πάλι θα ήταν μια ιμπεριαλιστική χώρα."

      Θα ήταν μια ιμπεριαλιστική χώρα που θα χρωστούσε και της Μιχαλούς και η οποία θα γινόταν σε χρόνο μηδέν κομμάτια και θα μοιραζόταν, βέβαια.

      "Όσο για την Ρωσία, την Κίνα κλπ., παρότι διάβασα τα προηγούμενα κείμενα σου, δεν καταλαβαίνω γιατί λείπουν από τον πίνακα. Κάπου, σε κάποιο σημείο του πίνακα, πρέπει να ανήκουν και αυτά τα κράτη."

      Αν πίστευα στο Empire, στη θεωρία ότι δεν υπάρχει πια ιμπεριαλισμός αλλά παγκόσμια "Αυτοκρατορία", θα ήμουν με τον Νέγκρι και όχι με τον Λένιν. Αντιθέτως, φρονώ πως όπως είναι αυστηρά παράλογο στον καπιταλισμό οι εκμεταλλευτές να είναι η πλειοψηφία και οι εκμεταλλευόμενοι η μειοψηφία, έτσι και στον ιμπεριαλισμό, που είναι καπιταλισμός, είναι αυστηρά παράλογο --και εντελώς αντιμαρξιστικό-- να θεωρείται η πλειοψηφία του πλανήτη --αν όχι και όλος ο πλανήτης-- ιμπεριαλιστική. Εκτός και αν τα θύματα ενός τέτοιου ιμπεριαλισμού είναι χώρες άλλου πλανήτη.

      Διαγραφή
    2. Αντωνη, εγω πιστευω οτι δεν το σκεφτεσαι ορθα... τι θελω να πω. Κατα τη γνωμη μου δεν ειναι το ζητημα αν χωριζεται ο κοσμος σε χωρες εκμεταλλευτες και εκμεταλλευομενους, αλλα το οτι υπαρχουν διαφορετικα επιπεδα εκμεταλλευσης των λαων αυτων των χωρων, ή των εργατικων τους ταξεων αν προτιμας. Υπαρχουν βεβαια διαφορετικα επιπεδα αναπτυξης, διαφορετικες δυναμικες κλπκλπ, αλλα ειναι-εγω πιστευω-αποπροσανατολιστικος ο συλογισμος χωρεε εκμεταλλευτες και χωρες εκμεταλλευομενοι... οι περισσοτερες χωρες ειναι και τα δυο οσον αφορα το ρολο τους στη διεθνη σκακιερα, και στις περισσοτερες υπαρχει μια αστικη ταξη που κερδιζει λιγοτερο η περισσοτερο, και που ειναι δυνατοτερη η πιο αδυναμη σε σχεση με αλλες, και ο λαος που επισης χανει λιγοτερο η περισσοτερο, και ειναι λιγοτερο η περισσοτερο κακομοιρης σε σχεση με αλλους λαους. Εχουμε βεβαια και χωρες που παρουσιαζουν ιδαιτεροτητες, οπως πχ καποια κράτη της αφρικης τα οποια μπορεις να πεις οτι ειναι ακομα σχεδον αποικιες...

      Διαγραφή
    3. "Αντωνη, εγω πιστευω οτι δεν το σκεφτεσαι ορθα... τι θελω να πω. Κατα τη γνωμη μου δεν ειναι το ζητημα αν χωριζεται ο κοσμος σε χωρες εκμεταλλευτες και εκμεταλλευομενους, αλλα το οτι υπαρχουν διαφορετικα επιπεδα εκμεταλλευσης των λαων αυτων των χωρων, ή των εργατικων τους ταξεων αν προτιμας."

      Πόση είναι η απόσταση ανάμεσα στο 1 και στο 2; Αν μετράς με το 1/2, είναι 2 1/2. Αν μετράς με το 1/1000000000 είναι πολύ μεγαλύτερη. Πόσα είναι τα διαφορετικά επίπεδα εκμετάλλευσης μεταξύ χωρών; Όσα, τουλάχιστον είναι και εντός κάθε χώρας. Αλλά ο Μαρξισμός δεν μίλησε για 432 τάξεις, μίλησε για δύο. Στηρίχτηκε στη μη διάλυση της πρωταρχικής αντίθεσης απ' τα δεκάδες επίπεδα που μπορεί κανείς να διακρίνει, και αποκάλεσε αυτή την εμμονή στις δεκάδες διαβαθμίσεις ως οπορτουνισμό.

      Διαγραφή
    4. Μαρξιστικό-Λενινιστικό σύστημα λοιπόν το οποίο δεν περιέχει πρωταρχική αντίφαση αλλά απλώς διαβαθμίσεις μόνο εγώ ούτε γνωρίζω ούτε άκουσα ποτέ. Και μιας και η αντίφαση κεφάλαιο-εργασία υπάρχει σε κάθε χώρα, το να πούμε ότι έχουμε αυτή όταν μιλάμε για παγκόσμιο σύστημα μας οδηγεί στο μηδέν που προανέφερα, τουτέστιν ΗΠΑ=Ελλάδα=Νιγηρία, όλες έχουν αστική τάξη και προλεταριάτο και συνεπώς διεθνώς έχει εξαφανιστεί πλήρως το ανταγωνιστικό όριο και άρα Νέγκρι και Αυτοκρατορία ή υπεριμπεριαλισμός. Ελπίζω να είναι σαφέστερο τώρα.

      Διαγραφή
    5. Ομολογω δεν καλοκαταλαβα τι θες να πεις(αν θες γινε πιο επεξηγηματικος). Παντως εγω δεν μιλαω για 432 ταξεις, για δυο μιλαω αλλα υπαρχουν διαφορετικα επιπεδα εντασης της εκμεταλλευσης σε καθε χωρα κατα μεσο ορο. Ο διαχωρισμος χωρες εκμεταλλευτες χωρες εκμεταλλευομενοι θεωρω οτι δεν ειναι σωστος γιατι οι περισσοτερες χωρες επιμενω ειναι και τα δυο, δεν βρισκομαστε στο 1700-1800 που υπηρχαν οι κυριαρχες πρωτεργατριες καπιταλιστικες χωρες που απομυζουσαν τις μη καπιταλιστικες και καθυστερημενες. Τωρα στην συντριπτικη τους πλειοψηφια οι χωρες ειναι καπιταλιστικες και για αυτο δεν μπορουν να χωριστουν σε εκμεταλλευτριες και εκμεταλλευομενες... νταξ ειπαμε καποια αφρικανικα και καποια ασιατικα κρατη ισως ειναι ειδικες περιπτωσεις.

      Διαγραφή
    6. "τουτέστιν ΗΠΑ=Ελλάδα=Νιγηρία, όλες έχουν αστική τάξη και προλεταριάτο και συνεπώς διεθνώς έχει εξαφανιστεί πλήρως το ανταγωνιστικό όριο και άρα Νέγκρι και Αυτοκρατορία ή υπεριμπεριαλισμός."


      Εγω δεν λεω αυτο, δες και το δευτερο σχολιο που εκανα. Το οτι υπαρχουν καποιες χωρες που οι αστικες τους ταξεις ειναι πολυ περισσοτερο ισχυρες, δεν σημαινει οτι οι αλλες που εχουν πιο ανισχυρη αστικη ταξη, εως και πολυ πιο ανιστυρη, ειναι εκμεταλλευομενοι, και οτι αν παμε να χωρισουμε βασει αυτου του "κανονα" τα κρατη πιστευω οτι κανουμε λαθος.

      Εκει που βρισκεται για εμενα το κλειδι, ειναι στον παγκοσμιο καταμερισμο της εργασιας, που ολοενα και ξεφευγει απο το εθνικο επιπεδο και πηγαινει προς το διεθνες ή το παγκοσμιο. Όχι οτι θα καταργηθουν οι κρατικες οντοτητες στον καπιταλισμο, δεν εννοω αυτο για να μην παρεξηγηθω.

      Διαγραφή
    7. Υπάρχουν δύο τάξεις γράφεις. Δηλαδή αστοί και προλετάριοι, εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενοι.

      Και αμέσως μετά γράφεις "Ο διαχωρισμος χωρες εκμεταλλευτες χωρες εκμεταλλευομενοι θεωρω οτι δεν ειναι σωστος"

      Συνεπώς, έχει πλέον καταργηθεί ότι η διεθνής πραγματικότητα είναι δομημένη ομόλογα με την εθνική. Όλες οι αναφορές του Λένιν σε εκμεταλλεύτριες και εκμεταλλευόμενες χώρες φεύγουν απ' το παράθυρο ως μη ισχύουσες. Παρά το γεγονός ότι ο ιμπεριαλισμός είναι καπιταλισμός, δεν αντανακλά τη βασική αντίθεση του καπιταλισμού ανάμεσα σε εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους, αλλά "διαβαθμίσεις" και μόνο "διαβαθμίσεις" (και το σχήμα επάνω έχει διαβαθμίσεις, δεν καταργεί όμως την βασική αντίθεση σε εκμεταλλευτικές και εκμεταλλευόμενες χώρες γιατί τέτοιο πράμα στον λενινισμό δεν υφίσταται).

      Οπότε εγώ ρωτά τώρα, κατάλαβα καλά τι λες;

      Διαγραφή
    8. "Το οτι υπαρχουν καποιες χωρες που οι αστικες τους ταξεις ειναι πολυ περισσοτερο ισχυρες, δεν σημαινει οτι οι αλλες που εχουν πιο ανισχυρη αστικη ταξη, εως και πολυ πιο ανιστυρη, ειναι εκμεταλλευομενοι, και οτι αν παμε να χωρισουμε βασει αυτου του "κανονα" τα κρατη πιστευω οτι κανουμε λαθος."

      "Η ανάλυση του Λένιν, που ισχύει πάντα, λέει ότι η εξήγηση βρίσκεται στο μονοπωλιακό καπιταλισμό, στο δυνάμωμα των μονοπωλίων, στην εξαγωγή κεφαλαίων και την επιστροφή υψηλών κερδών από τις εκμεταλλευόμενες χώρες στις μητροπόλεις των πλούσιων χωρών. Ενα μέρος από τα κέρδη χρησιμοποιείται στη δημιουργία της διεφθαρμένης εργατικής αριστοκρατίας."
      http://www.rizospastis.gr/story.do?id=1179548

      Κάτι δεν πάει καλά, σφε.

      Διαγραφή
    9. Υπαρχουν ισχυροτερες και λιγοτερο ισχυρες καπιταλιστικες χωρες... αυτο δεν αλλαζει. Αλλα και οι λιγοτερο ισχυρες εκμεταλλευονται και αυτες αλλες χωρες. Αυτο λοιπον που εγω θελω να πω, ειναι οτι για αυτον τον λογο δεν μπορεις να βαλεις μια διαχωριστικη γραμμη και να πεις αυτες ειναι εκμεταλλευτριες και αυτες ειναι εκμεταλλευομενες.

      Διαγραφή
    10. Ο ΕΒΕ εκμεταλλεύεται και αυτός, και ο έλληνας εργάτης τον βούλγαρο. Έμμεσα, άμμεσα, όλες οι σχέσεις είναι δομημένες έτσι. Λοιπόν; Αναιρέθηκε η αντίθεση κεφαλαίου εργασίας; Ξέρεις πόσες αναφορές σε εκμεταλλευμένες χώρες υπάρχουν στο έργο του Λένιν; Καταργήθηκε αυτό το έργο;

      Διαγραφή
    11. Οχι δεν καταργηθηκε, αλλα πχ η ελλαδα δεν ειναι ταυτοχρονα και εκμεταλλευτρια χωρα και εκμεταλλευομενη;

      Διαγραφή
    12. Καταλαβαίνεις ότι αυτό ισχύει μέσα σε μια χώρα για οποιαδήποτε συγκεκριμένη ταξική θέση; Ότι ο άνεργος που παίρνει επίδομα είναι προνομιούχος σε σχέση με αυτόν που δεν παίρνει, ενώ είναι ταυτόχρονα και οι δύο εκμεταλλευμένοι από ένα τρίτο, που είναι ο κεφαλαιοκράτης;

      Υπάρχει κατάργηση του να είσαι από μια απτή οπτική εκμεταλλευόμενος και εκμεταλλευτής ταυτόχρονα χωρίς κατάργηση των κεφαλαιοκρατικών σχέσεων; Όχι.

      Αναιρεί αυτό τη βασική αντίθεση κεφαλαίου εργασίας;

      Ούτε.

      Μπορεί μια χώρα να μην είναι ταυτόχρονα εκμεταλλεύτρια και εκμεταλλευόμενη όσο υπάρχει ιμπεριαλισμός αν δεν βρίσκεται στην κορυφή, στην αντίστοιχη διεθνή θέση του κεφαλαιοκράτη;

      Όχι.

      Αναιρεί αυτό την αντίθεση εκμεταλλευτριών και εκμεταλλευόμενων χωρών;

      Ο Λένιν έλεγε όχι, κι εγώ δεν μπορώ να διανοηθώ να πω ναι.

      Διαγραφή
    13. Αν λοιπον επρεπε να χωρισουμε τα κρατη σε εκμεταλλευομενα και εκμεταλλευτικα, που θα βαζαμε την ελλαδα; Ποιο θα ηταν το διακριτικο για να πουμε αυτο το κρατος ειναι εκμεταλλευτικο και αυτο το κρατος ειναι εκμεταλλευομενο και να το βαλουμε απο τη μια η απο την αλλη; Υπαρχει μια ροη απο ας πουμε την "περιφερεια" προς το "κεντρο" οπου το κεντρο "απομυζα" την περιφερεια, αλλα ενα σωρο ενδιαμεσες χωρες απομυζουν και αυτες καποιες αλλες πιο αδυναμες. Αρα συμφωνα με τη δικη μου λογικη δεν μπορει να μπει διαχωριστικη γραμμη "εκμεταλλευτριες" και "εκμεταλευομενες" γιατι ενας πολυ μεγαλος αριθμος κρατων ειναι και τα δυο αυτο θελω απο την αρχη να πω, δεν μπορω να το κανω πιο ξεκαθαρο και δεν επιμενω οτι εχω δικιο.

      Διαγραφή
    14. Καταλαβαινω τι λες
      Εμενα η ενσταση μου εχει να κανει με το οτι δεν θεωρω οτι μπορεις να βαλεις μια (κοκκινη:)γραμμη και να πεις αριστερα οι εκμεταλλευτριες και δεξια οι εκμεταλλευομενες. Τεσπα παω να διαβασω και το αρθρο για το αν η ρωσια ειναι ιμπεριαλιστικη.

      Διαγραφή
    15. Νομίζω ότι μιας και εξ ορισμού αυτό που λέω εγώ είναι ασήμαντο ούτως ή άλλως, θα ήταν καλό να διαβάσεις τα 5 τελευταία κείμενα Λένιν που ανέβηκαν και να σκεφτείς το θέμα των προβληματισμών σου, να κρίνεις εσύ αν επιβεβαιώνονται ή διαψεύδονται. Το απόσπασμα "ένας καθρέφτης για να κοιτάξουμε τα μούτρα μας", απ' τον Ιμπεριαλισμό, μιλάει για τη θέση της ευρωπαϊκής εργατικής τάξης απέναντι στις μη ευρωπαϊκές και τη μη ευρωπαϊκή αγροτιά. Ξεκίνα από εκεί, είναι δύο παράγραφοι. Και ξανασυζητάμε αν θέλεις.

      Διαγραφή
    16. Αυτό: http://leninreloaded.blogspot.com/2015/05/blog-post_19.html

      Τα υπόλοιπα στο αρχείο Λένιν ή στην ετικέτα.

      Διαγραφή
    17. Α και κατι για το τελος

      Λες " φρονώ πως όπως είναι αυστηρά παράλογο στον καπιταλισμό οι εκμεταλλευτές να είναι η πλειοψηφία και οι εκμεταλλευόμενοι η μειοψηφία", εκει κολλησα εγω γιατι σκεφτηκα οτι μπορει μια χωρα, πχ η ελλαδα να εκμεταλλευεται την βουλγαρια σε βαθμο Χ, αλλα την ελλαδα να την εκμεταλλευεται η γερμανια σε βαθμο 3Χ. Αρα μεταξυ τριων χωρων, βουλγαρια, ελλαδα, γερμανια, εχεις ταυτοχρονα 2 που εκμεταλλευονται, αλλα και δυο που πεφτουν θυματα εκμεταλλευσης. Σημασια εν τελει εχει το οτι το ισοζυγιο γερνει υπερ της γερμανιας, και οχι το οτι ειναι λιγοτερες η περισσοτερες οι εκμεταλευτριες αριθμητικα.

      Δεν εχω τιποτε αλλο να προσθεσω...

      Διαγραφή
    18. Καποια τα εχω διαβασει και εδω μεσα(οπως και αυτο μ τις δυο παραγραφους), και εχω διαβασει και τον "ιμπεριαλισμο" του λενιν, αλλα δεν μπορω να πω οτι μετα απο τοσο καιρο που το διαβασα το εχω και τοσο ξεκαθαρο στο μυαλο μου.

      Διαγραφή
  6. Πως γίνεται να είναι ''μισοαποικία'' μια χώρα της οποίας η αστική τάξη ήταν μέχρι πριν λίγο ο πρώτος επενδυτής σε π.γ.δ.μ ,δεύτερος σε Αλβανία, κατείχε το 1/4 σε Ρουμανία και Βουλγαρία,και το προβάδισμα σε Σερβία;Παράλληλα,στηρίζει μεγάλο μέρος του ΑΕΠ της στην υπερεκμετάλλευση εργατών που έρχονται (και όχι μόνο) από τις χώρες αυτές.Αν η Ελλάδη είναι μισοαποικία θα έπρεπε να βλέπουμε επιβίωση φεουδαρχικών στοιχείων .Η Ελλάδα, αν είναι μισοαποικία,είναι υποανάπτυκτη και διατηρεί την κρατική της αυτοτέλεια μόνο τυπικά;
    Αν η Ελλάδα έφευγε από το Νατο θα έπαυε να είναι ιμπεριαλιστική;

    Δεν θέλω να κουράσω με τα ερωτήματα,αλλά πραγματικά μπερδεύτηκα..

    α.π.δ.ε.ψ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Πως γίνεται να είναι ''μισοαποικία'' μια χώρα της οποίας η αστική τάξη ήταν μέχρι πριν λίγο ο πρώτος επενδυτής σε π.γ.δ.μ ,δεύτερος σε Αλβανία, κατείχε το 1/4 σε Ρουμανία και Βουλγαρία,και το προβάδισμα σε Σερβία;"

      Να σου εξηγήσω. Από ό,τι ξέρω, όλη η Ελλάδα πλην μιας ελάχιστης μειοψηφίας που έχει εξασφαλισμένα και τα δισέγγονά της (και έχει και τις επενδύσεις της), περιμένει τέσσερις μήνες για να δει αν θα ζήσει αφαιμασσόμενη και εκμεταλλευμένη απ' την ΕΚΤ και το ΔΝΤ ή αν θα μεταναστεύσει ή ψοφήσει. Νομίζω πως απ' το 2010 αυτό το θέμα ήταν στην ημερήσια διάταξη όλης της πολιτικο-οικονομικής συζήτησης και καθόρισε το σύνολο της πολιτικής διαδικασίας. Σου διέφυγε;

      Διαγραφή
    2. Δεν μου διέφυγε ,απλά δεν καταλαβαίνω το πως το ένα αναιρεί το άλλο.Μάλιστα,πιστέυω ότι το ένα είναι αιτία του άλλου.Θέλω να πω,ότι ένας βασικός λόγος που από το 2010 και μετά, η συντριπτική πλειοψηφία περιμένει αν θα ζήσει ή πεθάνει (προσωπικά πιστεύω ότι δεν είναι μια ελάχιστη μειοψηφία που επιθυμεί μια τέτοια κατάσταση) είναι ότι το κράτος αφαίμαξε όλους τους άλλους για να σώσει τις τράπεζες που αποτελούσαν και αποτελούν τον πυλώνα του ελλ.ιμπεριαλισμού.

      α.π.δ.ε.ψ

      Διαγραφή
    3. Το κράτος τους αφαίμαξε για να πληρώσει δανειστές στο εξωτερικό, με τα δάνεια των οποίων η ελληνική Α.Τ έκανε επενδύσεις και περιουσίες που έβγαλε έξω, επένδυσε έξω, κλπ.

      Επαναλαμβάνω: ΟΛΕΣ οι Α.Τ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ λειτουργούν έτσι, δεν υπάρχει "πατριωτική Α.Τ", ούτε "πατριωτική μερίδα της Α.Τ", και ταυτόχρονα ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΡΙΤΗΡΙΟ για το ποια χώρα είναι ιμπεριαλιστική, ποια είναι στην κορυφή, ποια έχει ιμπεριαλιστική λειτουργία ενώ είναι ημιαοποικία, ειδάλλως δεν υπάρχει ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ανάμεσα σε Νιγηρία, ΗΠΑ και Ελλάδα και όλα γίνονται σούπα. Δεν μπορείς να αντιληφθείς το παγκόσμιο σύστημα απλώς με το κριτήριο του τι προσανατολισμό έχει η Α.Τ. Αυτό το κριτήριο μόνο του, όπως και το κριτήριο ότι κάθε Α.Τ είναι εκμεταλλεύτρια, απλώς ισοπεδώνει τα πάντα και σε αφήνει να κοιτάς.

      Διαγραφή
    4. Η α. τ. της Νιγηρίας δεν γνωρίζω αν έχει επενδύσεις σε άλλες χώρες.Η ελλ. αστική τάξη έχει ,ακόμα και σήμερα.(βλέπε jumpο , Γερμανός, Σαράντης,Τράπεζες κ.α) .Αν και η ίδια δεν είναι πατριωτική,είναι σίγουρο ότι θα χρειαστεί το ελλ.κράτος για να υπερασπιστεί τις επενδύσεις της.Αυτό είναι ιμπεριαλισμός.Κάποτε είχε αποκαλυφθεί ότι ο Μητσοτάκης είχε στείλει στρατό στα σύνορα για να εισβάλλουν στην π.γ.δ.μ ώστε να πειθαρχήσει ο Γκεοργκιέφσκι,ο οποίος αν και είχε στηριχθεί από τον Νίκας Αλλαντικά,δεν πειθαρχούσε και τόσο στο ελληνικό κεφάλαιο...Η Ελλάδα έχει στείλει στρατό σε όλες τις χώρες που έχει επενδυθεί κεφάλαιο της ελλ . αστ.τάξης (μέχρι και στη Σομαλία για να σουλατσάρουν ελεύθερα οι εφοπλιστάδες της).'Οπως είπε ο γ.γ. η ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου έχει εθνοκρατική αφετηρία ,αλλά διεθνική αναφορά.

      α.π.δ.ε.ψ.

      Διαγραφή
    5. "Αν και η ίδια δεν είναι πατριωτική,είναι σίγουρο ότι θα χρειαστεί το ελλ.κράτος για να υπερασπιστεί τις επενδύσεις της.Αυτό είναι ιμπεριαλισμός"

      Ομολογώ ότι δεν γνωρίζω τετοιο ορισμό του ιμπεριαλισμού. Δεν γνωρίζω επίσης την ελλ. Α.Τ. να έχει αποπειραθεί να χρησιμοποιήσει τον εθνικό στρατό της για να επιβάλλει τα εθνικά συμφέροντά της σε αντιπαράθεση με άλλους εθνικούς στρατούς από το 1922 (όπου ήλπιζε ότι θα είχε διεθνή στήριξη). Από την Κορέα και μετά συμμετέχει σε ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις μαζί με το μπλοκ στο οποίο ανήκει. Αυτό δεν γνωρίζω απο ποιον αμφισβητείται σε μια ανάρτηση όπου είναι σαφές ότι η Ελλάδα εντάσσεται στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα.

      "Η α. τ. της Νιγηρίας δεν γνωρίζω αν έχει επενδύσεις σε άλλες χώρες.Η ελλ. αστική τάξη έχει ,ακόμα και σήμερα"

      Θα μπορούσες να διαβάσεις την ανάρτηση που παραπέμπει στο ΑΕΠ της κάθε μίας και να αναρωτηθείς γιατί η νιγηριανή αστική τάξη θα ήταν λογικό να έχει λιγότερες ξένες επενδύσεις απ' την ελληνική, απ' τη στιγμή που η χώρα έχει πολλαπλάσιο ΑΕΠ.

      Διαγραφή
    6. Το ότι το ελλ,κράτος ορίζεται ιμπεριαλιστικό επειδή επεμβαίνει (εντός μιας συμμαχίας όπως το ΝΑΤΟ) στις χώρες που έχει επενδυθεί μονοπωλιακό κεφάλαιο της ελλ. α.τ. ,είναι κάτι που δεν το λέω εγώ,αλλά το κκε.Μάλιστα σήμερα γίνονται εμφανής προσπάθειες της ελλ. α.τ να διαχειριστεί εκμεταλλευόμενη τη γεωστρατηγική της θέση,προς όφελός της ,την τάση ανακατάταξης στα μερίδια αγοράς ανάμεσα στις ισχυρότερες ιμπ.δυνάμεις.

      Γιατί η Ελλάδα του 1922 (όπου επιβίωναν φεουδαρχικά στοιχεία) να είναι ιμπεριαλιστική και όχι μισοαποικία,και η Ελλάδα του 2015 να είναι μισοαποικία;Αυτό είναι που δεν μπορώ να καταλάβω.

      Όσο αφορά τη Νιγηρία ,ειλικρινά αν και είδα την ανάρτηση δεν έβγαλα συμπέρασμα.Μήπως ,λέω χωρίς να ξέρω,η απάντηση είναι ότι το ΑΕΠ της Νιγηρίας δεν ''γεύεται'' τους καρπούς των εξωτερικών επενδύσεων όπως συμβαίνει στην Ελλλάδα ,που το 15% της ετήσιας αύξησης του ΑΕΠ της ήταν μέχρι το 2010 από επαναπατρισμό κεφαλαίου (και αυτό μάλλον κάνει την Ελλάδα πιο αναβαθμισμένη στο ιμπεριαλιστικό σύστημα;)

      α.π.δ.εψ.

      Διαγραφή
  7. Σε συνεχεια της χτεσινης συζητησης ,μια και εβαλες νεα ποιοτικα χαρακτηριστικα ...
    Νομιζω δεν πηραμε υπ οψη μας εναν σοβαρο παραγοντα ,που εχει σαφως αλλα χαρακτηριστικα απο την εποχη του Λενιν ...την "Δυναμη των Λαων" , την "κοινη γνωμη" .Κατι που αποτελει τον κακο δαιμονα του Ιμπεριαλισμου απο την εποχη του Βιετναμ ακομα ..
    Στο πολυ προσφατο παρελθον κι ενω επικειτο η ανοικτη ΕΙΣΒΟΛΗ στην Συρια του ΝΑΤΟ για την βιαιη ανατροπη του καθεστωτος Ασαντ ,η διεθνης ειδησιογραφια κατεγραψε "κινηση ΜΑΤ " της Ρωσιας που βοηθησε την αποτροπη και ηττα στα "σημεια"των Ιμπεριαλιστων ,και ετσι την παρουσιασε ...Ομως ,
    ...ελπιζω να μην ειμαι ο μονος που κατεγραψε τεραστιες διαδηλωσεις των λαων ,απο τις ΗΠΑ ως την Βενεζουελα και απο την Γαλλια ως την Αυστραλια ...(στην δε Γερμανια ειχαμε διαδηλωσεις σε 100 πολεις αν θυμαμαι καλα) .. Τοτε το αντιμετωπισα προσωπικα με εκπληξη και με το φτωχο μου το μυαλο το απεδωσα α) στην ισχυρη διασπορα Συριων ,Κουρδων ή και Τουρκων προοδευτικων ανα τον κοσμο αλλα και β) στην ελλειψη εντονης προπαρασκευαστικης προπαγανδας των Ιμπεριαλιστων κατα Ασαντ (κατι που δεν ισχυσε στην περιπτωση των Σανταμ και Κανταφι που την "δουλευαν" απο χρονια στην κοινη γνωμη τους ) .Δεν ισχυριζομαι οτι αυτη η κινητοποιηση των λαων ηταν το καθοριστικο για την αποτροπη (ή καποια αλλαγη σχεδιων και των ιδιων για διαλυση της Συριας με αλλα μεσα) παντως ειναι μια παραμετρος που οφειλουμε να παιρνουμε υπ οψην γιατι μας ΑΦΟΡΑ αμεσα ...
    Θα ηταν ενδιαφερουσα να γινοταν μια παγκοσμια ερευνα ΠΩΣ θα υποδεχονταν οι λαοι ανα τον κοσμο κατι αντιστοιχο για την Ελλαδα στον βαθμο που ο "ταλαιπωρημενος" μας απο τους ...."δανειστες" λαος αποφασιζε να παρει την τυχη του στα χερια του ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η δύναμη των λαών δεν είναι ΕΝΑ ποιοτικό χαρακτηριστικό, είναι το ποιοτικό χαρακτηριστικό που μπορεί να ανατρέψει όλο το σύστημα, το μόνο που μπορεί να το κάνει (όχι, ο Πούτιν ούτε μπορεί ούτε θέλει να το κάνει).

      Αλλά η δύναμη των λαών έχει προϋποθέσεις στην θεωρητική και πρακτική πρωτοπορία και στην σωστή και συντονισμένη δράση των ΚΚ και ΕΚ, την πλήρη εκμετάλλευση των αδυναμιών του αντιπάλου, κλπ κλπ.

      Κι επειδή παρακολούθησα πολύ στενά τις αντιδράσεις της ελληνικής κοινής γνώμης στα τεκταινόμενα στα σύνορά της, είδα ότι αυτή ασχολιόταν με τον τελικό μπάσκετ, το Βαρουφάκη, τέτοια.

      Και εκεί ανησύχησα σφοδρά και αποφάσισα να ξανανοίξω μια κουβέντα γιατί δεν πάνε καθόλου καλά τα πράματα στην Ελλάδα. Έχει πέσει βαθύς ύπνος.

      Διαγραφή
    2. Μακαρι να ηταν "βαθυς υπνος" Αντωνη ,ειναι κατι χειροτερο ... απολαμβανουν την "ασφαλεια "του ΝΑΤΟ και των "εταιρων" οι περισσοτεροι ,μεσα σε εναν κοσμο γυρω τους που φλεγεται ηδη ..
      Και το 74 ετσι μας ηρθε ..."ο ερωτας" κατακουτελα

      Διαγραφή
    3. Εσένα πρέπει να σε προσέχω, σύντροφε, καταλαβαίνεις πολλά:-)

      Διαγραφή
  8. Ο καπιταλισμός στην Ελλάδα βρίσκεται στο ιμπεριαλιστικό στάδιο ανάπτυξής του ??
    Νομίζω ... κατά Λένιν ... ναί.
    Ο καπιταλισμός στην Ελλάδα βρίσκεται σε ενδιάμεση θέση στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα, με ισχυρές ανισότιμες (ανισομετρία) εξαρτήσεις από τις ΗΠΑ και την ΕΕ ... οπότε κανένα τμήμα της ελληνικής αστικής τάξης (παρά τις ενδοαστικές αντιθέσεις) ... δεν έχει να παίξει κανέναν προοδευτικό ρόλο στο μέλλον ??
    ή λειτουργεί εκτός (ή στις παρυφές) παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού συστήματος μέσα σε μιά “αποικία ή μισοαποικία” (άρα τα λενινιστικά χαρακτηριστικά του ιμπεριαλισμού δεν χαρακτηρίζουν με καθοριστική βαρύτητα τον σημερινό ελληνικό καπιταλισμό) ... οπότε αναπόφευκτα, κάποια τμήματα της ελληνικής αστικής τάξης (εδώ οι ενδοαστικές αντιθέσεις αποκτούν άλλη βαρύτητα) ... θα είναι συμμαχικά στην λαική υπόθεση και επομένως το μέλλον τους επιφυλάσει προοδευτικό (και μάλιστα αντιιμπεριαλιστικό αλλά όχι αντικαπιταλιστικό) ρόλο ??

    Περί αυτού πρόκειται.

    Υ.Γ. Ο βρετανικός, ο γαλλικός ή ο γιαπωνέζικος ιμπεριαλισμός δεν υπόκεινται σε καμμία σχέση εξάρτησης απο τον αμερικάνικο ??

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Υ.Γ. Ο βρετανικός, ο γαλλικός ή ο γιαπωνέζικος ιμπεριαλισμός δεν υπόκεινται σε καμμία σχέση εξάρτησης απο τον αμερικάνικο ??"

      Όπως γράφω στην ανάρτηση, η αρίθμηση είναι ιεραρχική. Γι αυτό άλλωστε, μιλάω και εγώ για πυραμίδα (ιεραρχία). Λόγω απουσίας γραφικών (γραφιστική αμπαλοσύνη) δημιουργήθηκε παρεξήγηση. Στην κορυφή είναι ΜΟΝΟ οι ΗΠΑ. Αμέσως από κάτω είναι:

      α. Ο σκληρός πυρήνας της ΕΕ (τρία κράτη)

      β. Οι μεγάλες περιφερειακές δυνάμεις, με προεξάρχουσα ξεκάθαρα την Ιαπωνία

      γ. Το μεγάλο τραπεζιτικό και χρηματοπιστωτικό κέντρο, η Ελβετία.

      Η απάντηση λοιπόν στην ερώτησή σου είναι: ΝΑΙ, εμφαντικά ΝΑΙ.

      Διαγραφή
    2. Την άποψή μου για τα άλλα ερωτήματα την εκφράζω σε άλλη απάντηση, καθώς και στην ανάρτηση αυτή: http://leninreloaded.blogspot.com/2015/01/blog-post_12.html

      Δεν θεωρώ εφικτή την "προοδευτική αστικοδημοκρατική επανάσταση", ούτε τον "εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα", ούτε τη συμμαχία με "προοδευτικά αστικά στρώματα", θεωρώ σωστή τη γραμμή της Λαϊκής Συμμαχίας όπως διατυπώνεται απ' το ΚΚΕ σε ό,τι αφορά το εσωτερικό της χώρας.

      Διαγραφή
    3. Συγνώμη αλλά το «ανισότιμες εξαρτήσεις» είναι νοηματικά ασύντακτο. Ή έχεις μεγάλες ή μικρές εξαρτήσεις (τωρά γιατί γίνανε πολλές οι εξαρτήσεις ...) ή έχεις ανισότιμες αλληλεξαρτήσεις προφανώς όμως σε βαθμό που δεν αναγνωρίζεις ποιοτικά χαρακτηριστικά σε αυτή την ανισοτιμία (αντίθετα πχ από τον εργατη και τον εργοδότη που «αλληλεξαρτώνται» αλλά η «ανισοτιμία» που υπάρχει αποκτά ποιοτικά χαρακτηριστικά ....).
      Κάπως έτσι βγάζουμε εξαρτήσεις με το τσιγκέλι πχ οι ΗΠΑ εξαρτώνται από την Ελλάδα επειδή έχουν εδώ σημαντικές βάσεις (δηλ εξαρτώνται και από την Κούβα;)
      Πριμ

      Διαγραφή
    4. Πνιγόμαστε σε μιά κουταλιά νερό ?
      Σε εθνικό επίπεδο (κάτω από την ομπρέλα της βασικής αντίθεσης του καπιταλισμού) ... υπάρχουν τμήματα της αστικής τάξης που είναι εξαρτημένα και συνεπώς εκμεταλλευόμενα από το ανώτερο τμήμα της - και ταυτόχρονα εκμεταλλευτές εργατών ?? Προφανώς. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και σε υπερεθνικό επίπεδο. Τα συμφέροντα των εργατών των δύο αυτών “τομέων” τα ορίζει η ενδοαστική αντίθεση ή η βασική αντίθεση του καπιταλισμού ?? Η απάντηση είναι προφανής. Οι εργαζόμενοι των δυό “τομέων” που περιγράφω δεν υφίστανται τον ίδιο βαθμό εκμετάλλευσης ... αλλά αυτό δεν αλλάζει τίποτα.
      Ο Εγγλέζος εργάτης που μπορεί να εξαγοράζεται από τον εθνικό καπιταλιστή πιό “αποδοτικά” από ότι ο Έλληνας και αυτός με την σειρά του πιό “αποδοτικά” σε σχέση με τον Νιγηριανό ... δεν αναιρεί την βασική και πρωταρχική αντίθεση κεφάλαιου-εργασίας ... απλά την κάνει πιό πολύπλοκη χωρίς να της προσθέτει νέα ποιοτικά χαρακτηριστικά. Τελικά εαν δεν υπήρχε στην φύση του καπιταλισμού αυτή η πολυπλοκότητα στην άναρχη αναζήτηση του κέρδους ... δεν θα είχε καμμιά ανάγκη ο Λένιν να μιλά για ανισομετρία ... ούτε εμείς σήμερα θα σπάγαμε τα κεφάλια μας με τα μεσαία στρώματα και τις λοιπές διαστρωματώσεις σε εθνικό ή υπερεθνικό επίπεδο.
      Η ανισομετρία είναι σύμφυτη με τον καπιταλισμό ... αλλά δεν είναι δυνατόν να θεωρητικοποιηθεί ώστε να μας προκύψει ένα μοντέλο πρόβλεψης της κάθε τάσης. Ενα δασμό εφαρμόζει ένα κράτος ... και αυτόματα αλλάζει η συσχέτιση εκμετάλλευσης της εργασίας σε δέκα ή δεκαπέντε χώρες. Ο Λένιν και ο Στάλιν δεν συμφώνησαν με τους Γερμανούς με βάση κάποιο προβλέψιμο μοντέλο ... αλλά εκμεταλλεύθηκαν συγκυριακές (και μη προβλέψιμες εκ των προτέρων) αντιθέσεις.
      Κάθε καπιταλιστής αυτού του ντουνιά δικαιούται την θεσούλα του στην πυραμίδα. Εκτός αν θέλουμε να φτιάξουμε “σύστημα” πολλαπλών πυραμίδων με αλληλοκαλυπτόμενα τμήματα. Είτε έτσι είτε αλλοιώς ... κανένα πυραμιδικό σύστημα δεν μπορεί να αποκρυσταλλωθεί σε ένα θεωρητικό μοντέλο κίνησης με βάση το οποίο τα εργατικά κινήματα μπορούν στρατηγικά να καθορίσουν κάποια τμήματα της εθνικής ή της παγκόσμιας αστικής τάξης σαν εν΄δυνάμει συμμαχικά, έστω και συγκυριακά. Αυτή ακριβώς η αδυναμία – κατά την γνώμη μου – δεν μπορεί να περιγραφεί παρά μόνο με την διατύπωση ... ανισότιμες εξαρτήσεις μέσα σε ένα κοινωνικοοικονομικό σύστημα που αναπτύσεται και καταστρέφεται απρόβλεπτα και ανισόμετρα.

      Διαγραφή
    5. Υ.Γ. Στον μονοπωλιακό καπιταλισμό των αρχών του 20ου αιώνα έχουν "προστεθεί" κάποια νέα ποιοτικά χαρακτηριστικά μέσα απο τις ποσοτικές διακυμάνσεις ... και ποιά είναι αυτά ??

      Διαγραφή
  9. Δυο βασικά ζητήματα με προβληματίζουν στην συγκεκριμένη ανάρτηση:

    1) Βασικά η πυραμίδα αποτελείται εξ'ολοκλήρου από μέλη του ΝΑΤΟ και την περιφέρειά του. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι εδώ και δεκαετίες όλοι οι ιμπεριαλιστές σε κάθε ιμπεριαλιστικό πόλεμο λειτουργούν σε μία πρωτοφανή σύμπραξη ειδικά σε επίπεδο κορυφής. Εδώ είχαμε ανοιχτές ενδοιμπεριαλιστικές συγκρούσεις επί Ψυχρού Πολέμου με τον "μπαμπούλα" της ΕΣΣΔ απέναντι (βλέπε διαμάχη για το Σουέζ) και τώρα που ο "μπαμπούλας" χάθηκε οι συγκρούσεις π.χ. μεταξύ ΗΠΑ και Γερμανίας δεν έχουν τουλάχιστον την ίδια οξύτητα αν όχι χειρότερη όπως θα περίμενε κανείς; Θεωρώντας ότι η Ρωσία δεν συμμετέχει στην πυραμίδα τι ακριβώς χαρακτήρα έχουν οι ανοιχτές διαμάχες που έχει με το ΝΑΤΟ από την δικιά της σκοπιά; Ενδοϊμπεριαλιστικό; Αντιιμπεριαλιστικό; Κάποιον άλλον;

    2)Χαρακτηρίζονται με κοινούς χαρακτηρισμούς χώρες με προφανείς διαφορές σε κάθε είδους δυναμική (Ελλάδα-Βουλγαρία στον όρο ημιαποικία) (Ισραήλ-Τουρκία στον όρο στρατιωτικός μοχλός). Κατά την γνώμη μου κάπως θα έπρεπε να φαίνεται αυτή η διαφορά δυναμικής.

    Ο.Χ.Ε.Π.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. 1. Έχει απαντηθεί εκ μέρους μου αυτό το ερώτημα, στην ανάρτηση "Η ιμπεριαλιστική διπλωματία της ατομικής βόμβας", http://leninreloaded.blogspot.com/2014/08/blog-post_5.html

      "Θεωρώντας ότι η Ρωσία δεν συμμετέχει στην πυραμίδα τι ακριβώς χαρακτήρα έχουν οι ανοιχτές διαμάχες που έχει με το ΝΑΤΟ από την δικιά της σκοπιά; Ενδοϊμπεριαλιστικό; Αντιιμπεριαλιστικό; Κάποιον άλλον;"

      Επίσης έχω απαντήσει σε ό,τι με αφορά, ότι εδώ συγκρούεται το υφιστάμενο ιμπεριαλιστικό σύστημα, με κυρίαρχη δύναμη της ΗΠΑ, με μια αναπτυσσόμενη καπιταλιστική χώρα, ώστε να εξασφαλίσει τα μερίσματά του στο ποσοστό του παγκόσμιου εκμεταλλευόμενου πληθυσμού από έναν δυνητικό ανταγωνισμό. Τίποτε δεν εμποδίζει την αναπτυσσόμενη καπιταλιστική χώρα να τείνει σε ιμπεριαλιστική κατεύθυνση άλλο απ' τον πραγματικό, υφιστάμενο ιμπεριαλισμό, που έχει ανάγκη να την συντρίψει για να διαφυλάξει το δικό του παρασιτικό κέρδος. Ως εκ τούτου, η παρουσίαση της σύγκρουσης ως "ενδο-ιμπεριαλιστικής" σβήνει από την εικόνα όλα αυτά, ομοιογενοποιεί πλήρως τους πόλους, και δημιουργεί προβήματα κατανόησης των διακυβευμάτων, λειτουργώντας ευνοϊκά για τον ισχυρότερο πόλο. Η συντριβή της ρωσικής α.τ δεν θα φέρει τον σοσιαλισμό, θα επεκτείνει την παγκόσμια αντίδραση, θα επιτείνει την ολομέτωπη επίθεση του δυτικού ιμπεριαλισμού στους λαούς. Αυτό πρέπει να είναι σαφέστατο, και δεν φτάνει η αναγνώριση του ότι η ρωσική α.τ ούτε σοσιαλισμό θέλει, ούτε προοδευτική είναι για να το απαλείψει από την πολιτική συνείδηση κομμουνιστών.

      Διαγραφή
    2. "2. Χαρακτηρίζονται με κοινούς χαρακτηρισμούς χώρες με προφανείς διαφορές σε κάθε είδους δυναμική (Ελλάδα-Βουλγαρία στον όρο ημιαποικία) (Ισραήλ-Τουρκία στον όρο στρατιωτικός μοχλός). Κατά την γνώμη μου κάπως θα έπρεπε να φαίνεται αυτή η διαφορά δυναμικής."

      Κάθε ομαδοποίηση είναι εξίσου αναγκαία και περιλαμβάνει απάλειψη επιμέρους διαφορών. Το ουσιώδες είναι αν η ομαδοποίησή μου είναι λάθος γιατί υπάρχει άλλη καλύτερη, και για ποιο λόγο. Αυτό θα προωθούσε τη γνώση. Εγώ έκανα μόνο μια πρώτη απόπειρα συγκεκριμένης χαρτογράφησης του ιμπεριαλιστικού συστήματος, και όταν λέω πρώτη, εννοώ ότι δεν έχω δει πουθενά στην Ελλάδα καμία άλλη.

      Διαγραφή
    3. Αρχικά σε ευχαριστώ για τις εκτενέστατες απαντήσεις.

      1)Η ανάρτηση εξηγεί βεβαίως γιατί δεν έχουμε συγκρούσεις προπολεμικής και μεσοπολεμικής περιόδου, αλλά το γεγονός που ανέφερα (για το Σουέζ) λαμβάνει χώρα μέσα στην εποχή "της διπλωματίας της ατομικής βόμβας". Το ίδιο ισχύει και για την αποχώρηση της Γαλλίας από το ΝΑΤΟ το 66'. Τα τελευταία 25 χρόνια δεν έχουμε κανένα αντίστοιχο παράδειγμα και ενώ το αναμενόμενο θα ήταν μετά την προσωρινή ήττα του εργατικού κινήματος παγκοσμίως το 91' να υπάρχει όξυνση των αντιθέσεων ή έστω διατήρηση των υπαρκτών κάτι τέτοιο δεν φαίνεται να ισχύει.

      Πειστική η ανάλυση για την Ρωσία, αλλά δεν συμφωνώ στο δεύτερο σκέλος που θεωρεί τον χαρακτηρισμό περί ενδοϊμπεριαλιστικής αντιπαράθεσης ισοπεδωτικό, αλλά ίσα ίσα το καλύτερο στην συγκεκριμένη χρονική συγκυρία. Ο κύριος σκοπός για τους κομμουνιστές των χωρών που αναφέρονται στην πυραμίδα παραμένει η ήττα των δικών τους ιμπεριαλιστών και αυτό μία ενδεχόμενη ιμπεριαλιστική Ρωσία δεν το αλλάζει. Αντίθετα, μία ανάλυση σαν την πάνω από τους Ρώσους κομμουνιστές δυνητικά μπορεί να τους οδηγήσει σε ενσωμάτωση.

      2)Από την στιγμή που υπάρχει μία τόσο λεπτομερής καταγραφή της ιμπεριαλιστικής πυραμίδας νομίζω είναι αυτονόητο να θέτω και πιο λεπτομερειακά θέματα. Με μία επιφύλαξη για την απάντηση σου. Το Apollo 1 ήταν επίσης μία πρώτη απόπειρα, αλλά οι επιστήμονες του project δεν θα έπρεπε να περιμένουν ότι οι νόμοι της φυσικής θα λειτουργούσαν με χαλαρότητα στις λεπτομέρειες ή ότι θα έπρεπε να δημιουργηθεί άλλη εναλλακτική από τον πρώτο άνθρωπο που θα επιχειρηματολογούσε σε λογικά πλαίσια για την μη ασφάλεια του αρχικού project. Φαντάζομαι ότι μια παρόμοια λογική θα πρέπει να επικρατεί συνολικά σε κάθε ανάλυση με επιστημονικούς όρους.

      Ο.Χ.Ε.Π.

      Διαγραφή
    4. "Η ανάρτηση εξηγεί βεβαίως γιατί δεν έχουμε συγκρούσεις προπολεμικής και μεσοπολεμικής περιόδου, αλλά το γεγονός που ανέφερα (για το Σουέζ) λαμβάνει χώρα μέσα στην εποχή "της διπλωματίας της ατομικής βόμβας". Το ίδιο ισχύει και για την αποχώρηση της Γαλλίας από το ΝΑΤΟ το 66'. Τα τελευταία 25 χρόνια δεν έχουμε κανένα αντίστοιχο παράδειγμα και ενώ το αναμενόμενο θα ήταν μετά την προσωρινή ήττα του εργατικού κινήματος παγκοσμίως το 91' να υπάρχει όξυνση των αντιθέσεων ή έστω διατήρηση των υπαρκτών κάτι τέτοιο δεν φαίνεται να ισχύει. "

      Έχεις δίκαιο, δεν πρόσεξα όσο έπρεπε τα παραδείγματα, παρά το γεγονός ότι το πλαίσιο που αναφέρεις συζητιέται στο Μαϊλη (ανάρτηση εδώ).

      Πράγματι τίθεται ένα ζήτημα εδώ για το οποίο δεν έχω έτοιμη απάντηση, θα είμαι ειλικρινής.

      Διαγραφή
    5. "Πειστική η ανάλυση για την Ρωσία, αλλά δεν συμφωνώ στο δεύτερο σκέλος που θεωρεί τον χαρακτηρισμό περί ενδοϊμπεριαλιστικής αντιπαράθεσης ισοπεδωτικό, αλλά ίσα ίσα το καλύτερο στην συγκεκριμένη χρονική συγκυρία. Ο κύριος σκοπός για τους κομμουνιστές των χωρών που αναφέρονται στην πυραμίδα παραμένει η ήττα των δικών τους ιμπεριαλιστών και αυτό μία ενδεχόμενη ιμπεριαλιστική Ρωσία δεν το αλλάζει. Αντίθετα, μία ανάλυση σαν την πάνω από τους Ρώσους κομμουνιστές δυνητικά μπορεί να τους οδηγήσει σε ενσωμάτωση."

      Οι συγκρούσεις, αντιθέσεις και τα διλήμματα δεν τίθενται στη βάση του τι ΔΥΝΗΤΙΚΑ μπορεί να γίνει αλλά του τι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ υπάρχει, και αυτό για μένα είναι κρίσιμο. Δυνητικά η Ρωσία μπορεί να εξελιχθεί η ίδια σε ιμπεριαλιστική δύναμη υπό χ και ψ προϋποθέσεις, αλλά ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ και τη στιγμή που μιλάμε το ΝΑΤΟ προωθεί παγκόσμια τις απροκάλυπτες επεμβάσεις, τον φασισμό, τον φονταμενταλιστικό σκοταδισμό. Βλέπεις λοιπόν ότι πράγματι διαφωνούμε γιατί για μένα το "δυνητικό" δεν υποκαθιστά ποτέ την ανάγκη λήψης ξεκάθαρης θέσης στο πραγματικό, και η αντίληψή μου είναι ότι ο Λένιν το είχε πάντα ξεκαθαρισμένο αυτό.

      Διαγραφή
    6. Από την στιγμή που υπάρχει μία τόσο λεπτομερής καταγραφή της ιμπεριαλιστικής πυραμίδας νομίζω είναι αυτονόητο να θέτω και πιο λεπτομερειακά θέματα. Με μία επιφύλαξη για την απάντηση σου. Το Apollo 1 ήταν επίσης μία πρώτη απόπειρα, αλλά οι επιστήμονες του project δεν θα έπρεπε να περιμένουν ότι οι νόμοι της φυσικής θα λειτουργούσαν με χαλαρότητα στις λεπτομέρειες ή ότι θα έπρεπε να δημιουργηθεί άλλη εναλλακτική από τον πρώτο άνθρωπο που θα επιχειρηματολογούσε σε λογικά πλαίσια για την μη ασφάλεια του αρχικού project. Φαντάζομαι ότι μια παρόμοια λογική θα πρέπει να επικρατεί συνολικά σε κάθε ανάλυση με επιστημονικούς όρους.

      Είναι πολύ απλή η διαδικασία. Για να θέσεις ένα ερώτημα προς την ανάρτηση θα πρέπει να επιχειρηματολογήσεις ποιο είναι το πρόβλημα με τη συγκεκριμένη ομαδοποίηση και να προτείνεις κάτι άλλο στη θέση του. Το να σου αποδείξω γιατί είναι σωστή χωρίς να μου επισημαίνεις τι είναι λάθος είναι αδύνατο.

      Διαγραφή
    7. Αφήνω τα δύο πρώτα θέματα στην άκρη για άλλη ανάρτηση πάνω στο θέμα και συνεχίζω με το τρίτο που δικαίως ζητάς εξηγήσεις.

      Στις κατηγοριοποιήσεις νομίζω ότι το βασικό πρόβλημα είναι ότι έχει υποτιμηθεί η θέση ορισμένων χωρών. Το Ισραήλ έχει μια α.τ. με πολύ ισχυρές διασυνδέσεις με τον αμερικάνικο χρηματοπιστωτικό τομέα που ένας στρατιωτικός μοχλός δεν διαθέτει. Μάλλον ο χαρακτηρισμός του θα έπρεπε να προσομοιάζει τον αντίστοιχο της Ιαπωνίας (ως ιμπεριαλιστικός πόλος της Ασίας) παρά της Τουρκίας (ως στρατιωτικός μοχλός). Για την Ελλάδα και όλες τις χώρες στο 2α3. (με εξαίρεση την Κύπρο) νομίζω ότι ο χαρακτηρισμός ημιαποικία είναι εσφαλμένος. Είναι ναι μεν περιφέρεια της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, αλλά ένας χαρακτηρισμός ως ημιαποικία δεν θα έπρεπε να εξηγήσει ποια χώρα βρίσκεται στην άλλη μεριά της σχέσης εξάρτησης; Ρωτάω με την έννοια ότι με δεν είμαι και το πιο διαβασμένο άτομο στο θέμα ιμπεριαλισμός. Στην Ελλάδα κάτι τέτοιο δεν είναι ξεκάθαρο αφού η α.τ. "επιλέγει άλογο" εδώ και χρόνια ανάμεσα σε ΗΠΑ και Γερμανία ανάλογα με τα συμφέροντά της, ενώ ο χαρακτηρισμός ημιαποικία παραπέμπει σε καθαρή και συμπαγή σχέση εξάρτησης. Αντίστοιχα σε Ιρλανδία με ΗΒ και Γερμανία. Χώρια την ισχυρή παρέμβαση που έχουν σε οικονομίες άλλων χωρών που δεν θα ταίριαζε σε ημιαποικίες (βλ. Ελλάδα στα Βαλκάνια, Πορτογαλία που ήταν μέχρι πολύ πρόσφατα αποικιακή δύναμη και έχει ισχυρή παρέμβαση σε πρώην αποικίες της στην Αφρική).

      Ο.Χ.Ε.Π.

      Διαγραφή
    8. Ο αντίλογος είναι νόμιμος, έχω σκέψεις για το γιατί προέβην σε αυτές τις επιλογές στις οποίες αναφέρεσαι τώρα συγκεκριμένα, αλλά θα προτιμούσα να αφήσω να αναπτυχθεί μια σοβαρή αντιπρόταση για επιμέρους απόψεις, καθώς αυτό θα είναι κέρδος για όλους. Δεν έχω καμία ψευδαίσθηση ότι έγραψα τις 10 εντολές του Μωυσή και παρεμβάσεις όπως η πιο πάνω μόνο χρήσιμες μπορεί να είναι και για μένα και ελπιζω για όλους.

      Διαγραφή
    9. Αντώνη, γράφεις: "... Η συντριβή της ρωσικής α.τ δεν θα φέρει τον σοσιαλισμό, θα επεκτείνει την παγκόσμια αντίδραση, θα επιτείνει την ολομέτωπη επίθεση του δυτικού ιμπεριαλισμού στους λαούς..."
      Κατά τη γνώμη μου είναι σαφώς μια ορθή παρατήρηση. Ομως, το ζουμί δεν είναι σε αυτήν την πιθανή εξέλιξη, αλλά στην άλλη. Δηλαδή: ΜΗ συντριβή της ρώσικης α/τ ή/και μία εν μέρει ήττα της α/τ των ΗΠΑ και ΕΕ φρενάρει την παγκόσμια αντίδραση; αναστέλλει την επίθεση απέναντι στους λαούς;
      Επειδή σε ό,τι με αφορά η απάντηση είναι σαφώς και όχι τότε μονομιάς χάνει την ουσία του το ερώτημα το οποίο έβαλες και απάντησες. Προσοχή, δεν θεωρώ άνευ νοήματος την ανάλυση, την ανέρευση των ποιοτικών διαφορών ή την μελέτη ώστε να αποφευχθούν οι ισοπεδωτισμοί.
      Αλλά, η θεώρηση ότι καταρχήν η Ρωσία δεν είναι ιμπεριαλιστική μας οδηγεί στο καταρχήν περίεργο σκεπτικό ότι οι ισχυρές ιμπεριαλιστικές χώρες μάχονται ενάντια σε μία αναπτυσσόμενη καπιταλιστική χώρα... η οποία άραγε τι αγώνα δίνει; προφανώς όχι αντί-ιμπεριαλιστικό, αλλά ίσως αγώνα να αναπτυχθεί έτσι και τόσο ώστε να καταστεί ιμπεριαλιστική δύναμη (αν θεωρήσουμε πως δεν είναι). Ακόμη και σε αυτήν την διαπάλη, λοιπόν, δεν ευνοείται ο ισχυρότερος πόλος όταν διαπιστώνεις "ενδο-ιμπεριαλιστικές" αντιθέσεις. Πάντα θα υπάρχει σε μία διαπάλη ή πόλεμο ισχυρότερος πόλος, αλλά τα ΚΚ δεν νομίζω ότι πρέπει να προσαρμόζουν την ανάλυση ή την τακτική τους με κριτήριο την "ιμπεριαλιστική ισχύ".

      @ψηρίς

      Διαγραφή
    10. "ΜΗ συντριβή της ρώσικης α/τ ή/και μία εν μέρει ήττα της α/τ των ΗΠΑ και ΕΕ φρενάρει την παγκόσμια αντίδραση; αναστέλλει την επίθεση απέναντι στους λαούς;"

      Το ελάχιστο που κάνει είναι να κερδίσει χρόνο για το Εργ. Κίνημα, που αν συνεχιστεί η παρούσα κατάσταση --τουτέστιν, διαλύσεις κρατών, κυριαρχία εθνοτισμών, απαγορεύσεις ΚΚ και καταστολή-- δεν βλέπω καμία προοπτική για αυτό στην Ευρώπη.

      Και θα αρκεστώ σε αυτό το κρίσιμο, εντελώς κρίσιμο για μένα, ελάχιστο.

      Για αυτό άλλωστε και το ερώτημά μου έχει πολύ μεγάλο νόημα για μένα.

      Διαγραφή
    11. στην Ευρώπη.*

      Και όχι μόνο· ίδε Βενεζουέλα, καταστροφή θεμελιώδους βάσης της ΠΣΟ στη Συρία και τη Λιβύη, κλπ.

      Διαγραφή
    12. Ναι, αλλά έτσι παραβλέπουμε την ίδια την δράση της Ρώσικης α/τ. Η την καταστροφική παλιότερα δράση καθεστώτων , όπως του Ιράν ή της Αιγύπτου π.χ. που ενώ "αντιστεκόντουσαν" στον Ιμπεριαλισμό, ταυτόχρονα ποδηγετούσαν, απαγόρευαν ΚΚ, δολοφονούσαν κλπ. Ενώ σε ό,τι αφορά το σενάριο που είπα, η "επικράτηση", έστω και χρονικώς σχετική ή προσωρινή της Ρώσικης α/τ θα οδηγήσει και σε ένταση της πίεσης προς την ρώσικη εργατική τάξη, σε επιδείνωση και πάλι της θέσης των λαών, αυτή τη φορά σε βάρος άλλου ιμπεριαλιστή.
      Αυτό που λέω δεν αναιρεί βέβαια το καθήκον των ΚΚ παγκοσμίως να αντιτίθενται σε επεμβάσεις, σε αλλαγές συνόρων, να στοχεύει κατά προτεραιότητα στο ΝΑΤΟ κλπ. τουναντίον.
      Η εκτίμηση για "κέρδισμα χρόνου" είναι σαν να δεχόμαστε την Ρώσικη ή την Βραζιλιάνικη π.χ. αστική τάξη ως tabula rasa, ως κάτι κενό, ασαφές και ουδέτερο απέναντι σε κάτι προκαθορισμένα "αντιλαικό", ήτοι ιμπεριαλιστικό, ενώ προφανώς και δεν είναι έτσι. Ακόμη κι αν κάποιος ανέλυε την Ρωσία ως κράτος που δεν έχει κρατικομονοπωλιακή βάση και ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα, θα έπρεπε νομίζω να προσθέσει, ότι η κατεύθυνση και πορεία του κάθε καπιταλισμού είναι αναπόφευκτη προς τα εκεί. Η δε στάση/φρενάρισμα ή αποτυχία της κάθε αστικής τάξης ως προς τούτο δεν επιφέρει στον λαό και την ε/τ χειρότερη ή καλύτερη θέση (παρά μόνο σχετικώς) ειδάλλως θα φτάναμε στο συμπέρασμα ότι η ε/τ της Βραζιλίας και της Ρωσίας ζουν καλύτερα από την ε/τ π.χ. της Ισπανίας, επειδή των πρώτων οι λαοί ζουν σε μη ιμπεριαλιστικές χώρες ή ότι μακάρι να παραμείνει η Ρωσία προκαπιταλιστική για να επιβιώσουν για περισσότερο τα προοδευτικά, εργατικά, κομμουνιστικά κινήματα εντός της και να διατηρηθούν οι προϋποθέσεις πραγματοποίησης του αγώνα τους.
      Αρα δεν μπορεί να ειδωθεί άλλο συμφέρον για την ρώσικη εργ. τάξη από την ανατροπή της ρώσικης α/τ και αν αυτό είναι αυτονόητο το ίδιο ισχύει και για την τύχη της ουκρανικής α/τ. Οι φαινομενικά καλύτερες προυποθέσεις δράσεις του εργατικού-κομμουνιστικού κινήματος στην Ανατολική Ουκρανία ή στην Κριμαία κι αλλού, υπάρχουν μόνο όσο η αστική τάξη καθοδηγεί ή/και ποδηγετεί ιδεολογικά το εκεί κομμουνιστικό κίνημα. Αντίθετα το ΚΕΚΡ-ΚΚΡ στην Ρωσία είναι μονίμως υπό διωγμό.

      @ψηρίς

      Διαγραφή
    13. Δεν έχω την ίδια εκτίμηση για την καταστροφικότητα και επικινδυνότητα για το Ε.Κ παγκόσμια της δράσης της ρωσικής α.τ, νομίζω ότι είναι οφθαλμοφανές ότι δεν συγκρίνονται καθόλου παρόμοια πράγματα: Ούτε με διάλυση κρατικών οντοτήτων βαρύνεται κατά την δική μου αντίληψη, ούτε με καταστροφές χωρών με σημαντική συμμετοχή στο ταξικό εργατικό κίνημα, ούτε με πληθώρα χρηματοδοτημένων ανατροπών κυβερνήσεων, ούτε με τη σφοδρότητα των αντικομμουνιστικών διώξεων στην Ουκρανία μπορεί να συγκριθεί η απαγόρευση συμμετοχής στις εκλογές στο ΚΕΚΡ.

      Αν σε μια τακτική εκτίμηση οι δύο πόλοι είναι ισοβαρείς σε επικινδυνότητα/αντιδραστικότητα είναι προφανές ότι υπάρχει άλλη θεώρηση, σαφώς και για μένα δεν είναι.

      Διαγραφή
  10. Η Νορβηγία ;

    Ασυνείδητος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που δεν σας ξεφεύγει τίποτα;-)

      Η Νορβηγία με προβληματίζει και δεν μπόρεσα να βρω λύση. Είναι μέλος ΝΑΤΟ, έχει πάρα πολλά κοινά με τις άλλες σκανδιναβικές, αλλά δεν είναι στην ΕΕ. Κατά κάποιο τρόπο είναι μια κατηγορία μόνη της με τον τρόπο που το χαρτογράφησα. Ομολογώ ότι δεν βρίσκω ξεκάθαρο ρόλο για αυτή, αν και είμαι βέβαιος ότι υπάρχει.

      Διαγραφή
  11. Το ρωτάω μεταξύ άλλων κι από την άποψη ότι είναι γνωστός εξαγωγέας όπλων. Το τελευταίο αποτελεί κριτήριο ένταξης στην πυραμίδα ;

    Ασυνείδητος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Από μόνο του, όχι. Και η ΕΣΣΔ ήταν εξαγωγέας όπλων.

      Διαγραφή
    2. Αναμενόμενη απάντηση και εν μέρει σωστή. Είναι τυχαίο όμως που στις 3 πρώτες θέσεις όπως τις έχεις κατηγοριοποιήσει (ΗΠΑ / Γερμανία, Γαλλία , Μεγάλη Βρεττανία / Ελβετία) βρίσκονται χώρες εξαιρετικά δραστήριες στον τομέα της πολεμικής βιομηχανίας ; Εξάλλου στην πυραμίδα που προτείνεις, οι ΗΠΑ κατέχουν ηγεμονική θέση ακριβώς λόγω της διαλεκτικής κεφαλαιακής συσσώρευσης και στρατιωτικής επιβολής. Είναι λάθος να ταυτίζουμε τον ιμπεριαλισμό με τη στρατιωτική βία, είναι όμως εξίσου ανεπαρκές να βλέπουμε την τελευταία μονάχα στην εκδήλωσή της (φαινόμενο) και όχι στην παραγωγή της (ουσία του καπιταλισμού).

      Ασυνείδητος

      Διαγραφή
  12. Γιατί όχι μια διάκριση κέντρου-ημιπεριφέρειας-περιφέρειας, όπου η Ελλάδα είναι ημιπεριφέρεια και άρα α) περιφέρεια του κέντρου (της Ε.Ε, του δυτικού μπλοκ, με ό,τι αυτό συνεπάγεται) και ταυτόχρονα πιο κεντρική σε σχέση με την περιφέρεια του καπιταλισμού. Άρα ημιπεριφέρεια, που μπορεί να βρίσκεται σε ανώτερη θέση σε σχέση με την περιφέρεια, ακριβώς επειδή είναι η ίδια η Ελλάδα περιφέρεια του κέντρου. Ως προς όλα αυτά, το κρίσιμο είναι το σύστημα αναφοράς. Συμβολικό αυτή η υλική σχέση εκφράζεται στη δαιμονοποίηση της Ελλάδας από το κέντρο αλλά και την ταυτόχρονη συμμετοχή του ελληναριού στον δυτικού ρατσισμό έναντι των ανατολιτών (το πρώτο είναι έκφραση μιας περιφέρειας του κέντρου, το δεύτερο μιας κεντρώας περιφέρειας έναντι της εξωτερικής περιφέρειας) https://ilesxi.wordpress.com/2013/01/18/%CE%B5-%CE%B5-%CE%B6%CF%89%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B1%CE%B4%CF%8D%CE%BD%CE%B1%CE%BC%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CF%81%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CF%82-%CE%AD%CE%BD%CE%B1-%CE%B5/

    Αν η ελλάδα πατάει σε δύο βάρκες (σαν τον μικροαστό) το ερώτημα είναι ποιά βαραίνει περισσότερο. Κατά τη γνώμη μου στο συνολικό καπιταλιστικό στερέωμα, βαραίνει περισσότερο η συμμετοχή στο κέντρο ως περιφέρειά του, παρά η περιφερειακή θέση. Το ζήτημα είναι αν τη θέση θα τη διαβάσει κανείς ως ημιαποικιακή, ή ως ακριβώς εσωτερική περιφέρεια του καπιταλιστικού κέντρου.

    Το ερώτημά μου είναι, δηλαδή, γιατί να γίνει η χρήση του όρου ημιαποικία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η απάντηση είναι ότι δεν βλέπω ουσιώδεις διαφορές ανάμεσα στις Περιφέρειες 1 και Περιφέρειες 2, άλλες απ' το γεγονός της μεγαλύτερης εξάρτησης των Περιφερειών 1 απ' τον ευρενωσιακό πυρήνα και των Περιφερειών 2 απ' τις ΗΠΑ.

      Μπορεί να κάνω και λάθος, αλλά έτσι αντιλαμβάνομαι τη δομή. Ότι δηλαδή η Ελλάδα είναι για τον πυρήνα της ΕΕ ό,τι είναι η Τσεχία ή η Λετονία για τις ΗΠΑ. Αν θες να τις πούμε και τις δύο ξερωγώ "εξαρτημένες περιφέρειες" αντί για "ημιαποικίες", δεν έχω κανένα ανυπέρβλητο πρόβλημα, δεν ξέρω τι ακριβώς κερδίζουμε ή χάνουμε ομως.

      Διαγραφή
    2. Η ουσία ότι συμμετέχουν στο ιμπεριαλιστικό σύστημα αυτοβούλως και συνάμα από θέση άμεσης εξάρτησης από ψηλότερα ιστάμενους παίχτες για να μπορέσουν να αντλήσουν οι Α.Τ τους κέρδη απ' τη συνολική εκμετάλλευση της Ε.Τ παγκόσμια δεν αλλάζει.

      Διαγραφή
  13. Πάντως η τοποθέτηση που κάνεις είναι η μόνη σοβαρή συγγενής τοποθέτηση, και το μόνο δυνατό και με αξιώσεις update λενινισμού, κατά τη γνώμη μου.

    Επίσης, δεν πιστεύω ότι η επιλογή είναι ή Νέγκρι, ή παλιός Λένιν, ή επικαιροποιημένος Λένιν. Αν αναδιπλασιάσουμε την σχηματικά ''νεγκρική'' λογική, μπορεί να είναι ένας προσαρμοσμένος Νέγκρι. Η δυτική αυτοκρατορία (ολοκλήρωση του ιστορικού δυτικού καπιταλισμού) θα είχε τη δίδυμη κεφαλή ΗΠΑ-Ε.Ε και στρατιωτική μηχανή το ΝΑΤΟ, στο εσωτερικό της Ε.Ε τη διάκριση κέντρο-περιφέρεια, και οι ''βάρβαροι'' απέναντι στη συνολικά επιθετική οικονομικά και ρατσιστική δυτική αυτοκρατορία θα ήταν η εξωτερική περιφέρεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΗΠΑ-ΕΕ δεν είναι δίδυμη κεφαλή, έχουν απόλυτα ξεκάθαρη ιεραρχική σχέση και οικονομικά και στρατιωτικά, η επεκτασιμότητα του σχήματος έχει όρια που δραματοποιούνται απ' τις εξελίξεις με τη Ρωσία, και το σύνολο δεν έχει περιφέρειες μόνο στην Ευρώπη, ούτε αναιρεί τις διαφοροποιήσεις εκτός του συστήματος -- δεν υπάρχουν αδιαφοροποίητοι "βάρβαροι" γενικά εκτός, και το "εκτός" είναι ιεραρχημένο.

      Διαγραφή
    2. -Για περιφέρειες 1 και 2. Εγώ διαφωνώ πολύ σε αυτό. Βλέπω ουσιώδεις διαφορές ανάμεσα στα δύο είδη περιφερειών, και τεράστιες διαφορές στις μορφές κοινωνικής συνείδησης ανάμεσα στην ελλάδα (περιφέρεια 1) και τις περιφέρειες εκτός Ε.Ε, οι οποίες μορφές κοινωνικής συνείδησης διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό λόγω της πολύ διαφορετικής ταξικής σύνθεσης. Και μόνο ότι στην ελλάδα έχεις μικρό αγροτικό πληθυσμό είναι μια τεράστια διαφορά σε σχέση με μια κλασική περιφέρεια. Πιστεύω δηλαδή ότι αν δεν θεωρήσουμε πολυεπίπεδη τη διαφορά των δύο περιφερειών και τείνουμε να ταυτίσουμε τις πρώτες με τις δεύτερες ή τείνουμε στο να θεωρούμε αμελητέες τις διαφορές τους, αυτό έχει μεγάλες επιπτώσεις στην πολιτική αντίληψη των αναγκών και των επιθυμιών των ανθρώπων στις μεν και τις δε, στην εμπειρία των αστικών τους τάξεων και των κρατών, κλπ.


      - Όπως γνωρίζεις πυραμιδωτή μορφή δίνουν στην ''Αυτοκρατορία'' οι Νέγκρι-Χάρντ (βέβαια στην κορυφή αν θυμάμαι σωστά δεν είναι κρατικοί δρώντες). Σε κάθε περίπτωση η σύλληψη μιας ''αυτοκρατικής ολοκλήρωσης'' του κεφαλαίου δεν αναιρεί την ιεραρχία στο εσωτερικό. Λάθος διατύπωση η δίδυμη κεφαλή, προφανώς οι ΗΠΑ είναι στην κορυφή. Εννοούσα κάτι σαν επικράτειες ή επαρχίες, σε ιεραρχική σχέση μεταξύ τους. Ούτε την ιεραρχία στο εξωτερικό αναιρεί αυτό το σχήμα. Οι ''βάρβαροι'' είναι ''βάρβαροι'' από τη σκοπιά των κυρίαρχων. Όπως και το σχήμα κέντρο-περιφέρεια, είναι από τη σκοπιά του κέντρου. Αν παρατηρήσουμε τα τεκταινόμενα των ''βαρβάρων'', συγκροτούν και αυτοί ολοκληρώσεις, τράπεζες, ζώνες συναλλαγών, στρατιωτικά γυμνάσια, κ.ο.κ. Μόνο που όλα αυτά δεν είναι συμμετρικά προς το ήδη παρακμάζον δυτικό κεφαλαιοκρατικό σύστημα. Κάποιος αντιηγεμονικός συνασπισμός ίσως πάει να χτιστεί. Στο εσωτερικό του, συντελούνται οικονομικές και πολιτικές ολοκληρώσεις και το ζήτημα είναι αν γεννιούνται κρατικομονοπωλιακά συστήματα, με όρους Λένιν. Το παράδοξο όμως, τότε, θα ήταν στην ''περιφέρεια'' να φύτρωνε ένα καινούργιο ''ιμπεριαλιστικό'' σύστημα. Ασφαλώς και έχεις δίκιο ότι δεν μπορούμε να το πούμε ''ιμπεριαλιστικό'', ο ιμπεριαλισμός έχει παραδοσιακά δυτικό ιμπεριαλιστικό κέντρο και περιφέρεια. Πόσοι περίμεναν όμως ότι θα διαψευστούν οι θεωρίες ''ανάπτυξης της υπανάπτυξης'' και ότι Κίνα, Ινδία κλπ θα αποκτήσουν τέτοια οικονομική δυναμική? Λίγοι. Αυτό που ήταν έξω και από την ορατότητα ενός Λένιν ήταν να γίνει η περιφέρεια υποψήφια κέντρο. Η οικονομική δυναμική έχει μετατοπιστεί εκτός ευρωατλαντικού άξονα και πρώην περιφέρειες όπως η Κίνα μετατράπηκαν σε υπερδυνάμεις, αυτό είναι ιστορικά πρωτότυπο, και δεν βλέπω πώς ο ''ιμπεριαλισμός'' μπορεί να το συλλάβει. Θα πεις, έτσι δεν έγινε και παλιότερα, όταν πχ η τσαρική ρωσία έγινε ΕΣΣΔ? Πώς θα εξηγούσε το σύστημα ιμπεριαλιστικά κράτη-αποικίες, την ίδια την ύπαρξη του ''σοσιαλιστικού μπλοκ''? Αλλά και η ίδια η ύπαρξη μετασοσιαλιστικών χωρών, το έχεις αναφέρει, είναι σημαντική ιστορική καινοτομία.


      Διαγραφή
    3. "Για περιφέρειες 1 και 2. Εγώ διαφωνώ πολύ σε αυτό. Βλέπω ουσιώδεις διαφορές ανάμεσα στα δύο είδη περιφερειών, και τεράστιες διαφορές στις μορφές κοινωνικής συνείδησης ανάμεσα στην ελλάδα (περιφέρεια 1) και τις περιφέρειες εκτός Ε.Ε"

      Οι "περιφέρειες 1 και 2" είναι και οι δύο ΕΝΤΟΣ ΕΕ, δες ξανά την ανάρτηση και το σχόλιό μου.

      Διαγραφή
    4. " Αυτό που ήταν έξω και από την ορατότητα ενός Λένιν ήταν να γίνει η περιφέρεια υποψήφια κέντρο."

      "...εργαζόμαστε κάτω από το μειονέκτημα ότι οι ιμπεριαλιστές πέτυχαν να χωρίσουν τον κόσμο σε δύο στρατόπεδα [...] Όλες οι καπιταλιστικές δυνάμεις αυτού που αποκαλείται Δύση την παρενοχλούν και την εμποδίζουν να σηκωθεί στα πόδια της. [...] το αποτέλεσμα της σύγκρουσης ως σύνολο μπορεί να προβλεφθεί μόνο επειδή μακροπρόθεσμα, ο ίδιος ο καπιταλισμός εκπαιδεύει την τεράστια πλειοψηφία του πληθυσμού του πλανήτη για τη σύγκρουση.

      Σε τελική ανάλυση, το αποτέλεσμα της σύγκρουσης θα καθοριστεί από το γεγονός ότι η Ρωσία, η Ινδία, η Κίνα, κλπ, περιλαμβάνουν την συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού του πλανήτη. Και κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών, η πλειοψηφία αυτή έχει συρθεί στην πάλη για τη χειραφέτηση με εξαιρετική ταχύτητα, έτσι ώστε από αυτή την άποψη να μην υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία για το ποιό θα είναι το τελικό αποτέλεσμα της παγκόσμια σύγκρουσης. Με την έννοια αυτή, η πλήρης νίκη του σοσιαλισμού είναι πλήρως και απόλυτα εξασφαλισμένη."
      "Καλύτερα λιγότερα, αλλά καλύτερα", 1923.
      http://leninreloaded.blogspot.com/2012/01/vi-lenin-iv.html

      Διαγραφή
    5. Empire: Δεν καταλαβαίνω γιατί, εφόσον δέχεσαι ότι υπάρχει πυραμίδα και ότι στην κορυφή βρίσκονται αδιαμφισβήτητα οι ΗΠΑ, βλέπεις να σώζεται κάτι από Χαρντ και Νέγκρι και τι είναι αυτό.

      "The United States does not, and indeed no nation state can today, form the center of an imperialist project. Imperialism is over." (Empire, xii-xiii).

      "The concept of Empire is characterized fundamentally by a lack of boundaries: Empire's rule has no limits....the concept of Empire posis a regime that effectively encompasses the spatial totality" (xiv)

      "the concept of Empire prsentes itself not as a historical regime originating in conquest, but rather as an order that suspends history" (xiv)

      Δεν θα μπορούσε η οπτική μου να είναι περισσότερο ασύμβατη με και εχθρική προς το συνολικό σκεπτικό των Χαρντ και Νέγκρι, που, μεταξύ άλλων αρνείται θεμελιώδεις εγελιανές αρχές για την σημασία των ορίων και του περιορισμού στην ανάπτυξη κάθε "ιδέας", μεταξύ των οποίων και οι ιμπεριαλιστικού χαρακτήρα ενώσεις, βεβαίως.

      Διαγραφή
    6. Η δική μου οπτική, όπως διαφαίνεται ξεκάθαρα στην παραπάνω ανάρτηση, λέει "Imperialism is not over, the United States is the center of the imperialist project, there is nothing ahistorical about imperialism, imperialism is not at all characterized by a lack of boundaries."

      Είναι στους ακριβείς αντίποδες των Χαρντ και Νέγκρι, των οποίων το έργο θεωρώ απόλυτα ιδεολογικό, αποκύημα των φαντασιώσεων του δυτικού κέντρου.

      Διαγραφή
    7. -Οκ, όσον αφορά τους όρους: Στο δίπολο ιμπεριαλιστικά κράτη-αποικίες, έχοντας μια ενδιάμεση βαθμίδα ''ημιαποικίας'', φτιάχνεις κέντρο-ημιπεριφέρεια-περιφέρεια, και τις χώρες ''εκτός''. Εγώ λέω ότι οι χώρες που ονομάζεις ''ημιαποικίες'' είναι στην εσωτερική περιφέρεια του κέντρου (εντός Ε.Ε, δλδ ημιπεριφέρεια), σε αντίθεση με χώρες στην εξωτερική περιφέρεια. Βλέποντας το σύστημα αναφοράς Ε.Ε και το σύστημα αναφοράς ''παγκόσμιος καπιταλισμός'', ονομάζοντας πχ την Ελλάδα ημιαποικία, προκρίνεις ως καθοριστικότερη τη περιφερειακή θέση της Ελλάδας εντός της Ε.Ε, παρά την ημιπεριφερειακή στο παγκόσμιο σύστημα. Εγώ θεωρώ το αντίθετο, για αυτό δεν προκρίνω τη σχέση της ελλάδας με την Ε.Ε (άρα και τις εποπτείες, ΔΝΤ κλπ) αλλά τη σχέση της ελλάδας με το παγκόσμιο καπιταλιστικό στερέωμα. Στο παγκόσμιο καπιταλιστικό στερέωμα το να μιλήσουμε για μια ''ημιαποικία'' για μένα παραβλέπει την ταξική σύνθεση της ελλάδας, το ειδικό βάρος του τριτογενή τομέα και του μορφωμένου εργατικού δυναμικού, τον μικρό αγροτικό πληθυσμό, το πλήθος μικροεπιχειρήσεων αλλά και την ύπαρξη κεφαλαιοκρατικών ομίλων κλπ. Δεν βλέπω πώς μπορούμε να θεωρήσουμε μια τέτοια δομή κάποια μορφή αποικίας. Πολιτικά, κάτι τέτοια θα έπρεπε να οριοθετηθεί από ''αποικίες χρέους'' κλπ (Κοτζιάς κλπ), και πράγματι, η εθνικοδημοκρατική αφήγηση είναι αυτό που σκέφτεται κανείς όταν βλέπει τον όρο αποικία.

      Όσον αφορά την ''Αυτοκρατορία''. Αυτό που βλέπω ότι μπορεί να κρατήσει κανείς, είναι η βαθύτερη ολοκλήρωση του δυτικοκεντρικού καπιταλισμού με τρόπο που δεν μπορεί να περιγράψει η ''ιμπεριαλιστική αλυσίδα κρατών'' (βλ. ανάλυση π είχες κάνει επ'αυτού). Ο δυτικοκεντρικός καπιταλισμός έχει ολοκληρώσεις, και θα αποκτήσει βαθύτερη οικονομική ολοκλήρωση σύμφωνα με τις προδιαγεγραμμένες ευρωατλαντικές συμφωνίες. Αυτή η ενοποίηση-ολοκλήρωση είναι που θεωρώ ότι κάνει την ''αυτοκρατορία'' ενδιαφέρον concept, όμως η διαφορά από τους Νέγκρι-Χάρντ είναι ότι αυτοί ονομάζουν Αυτοκρατορία όλο το κεφαλαιοκρατικό σύστημα και όχι τη δυτικοκεντρική ολοκλήρωσή του. Άρα υπονοούν συχνά ότι δεν υπάρχει ''εξωτερικό'' σε σχέση με αυτό το ''πεδίο εμμένειας''. Πράγμα με το οποίο διαφωνώ, και το οποίο είναι πολύ βασικό. Όσον αφορά τις ΗΠΑ, φάσκουν και αντιφάσκουν, πράγμα που δεν θα συνέβαινε, αν αναγνώριζαν, όπως είπα, ότι η αυτοκρατορική ολοκλήρωση του κεφαλαίου βαίνει εμπρός όχι σε όλο το πλανήτη αλλά με άξονα ΗΠΑ-Ε.Ε.

      -To απόσπασμα που δίνεις από το ''κάλλιο λιγότερα αλλά καλύτερα'' μιλά για τη Ρωσία και την Κίνα υπό τη προοπτική ότι ο σοσιαλισμός νίκησε ή θα νικήσει. Όχι υπό τη προοπτική του σοβιετικού μπλοκ, της ανατροπής του, της ανάπτυξης του καπιταλισμού εκεί, και της μετατροπής της Κίνας σε καπιταλιστική υπερδύναμη.

      Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι πώς ένα θεωρητικό σχήμα, του Λένιν, που αναγνωρίζει α) δυτικοκεντρική ιμπεριαλιστική αλυσίδα β) ημιαποικίες γ) αποικίες, μπορεί να συλλάβει την ανάπτυξη μιας καπιταλιστικής (μετά το 1990) υπερδύναμης, που δεν είναι ούτε το α), ούτε το β), ούτε το γ) (πχ Κίνα, αλλά βλ. και Ρωσία, Ινδία).

      Γενικά, βλέπω τρόπο κατανόησης, με βάση τον ιμπεριαλισμό του Λένιν, του πώς ένα κεφαλαιο-κράτος μπορεί να βρίσκεται και εκτός ιμπεριαλιστικής αλυσίδας, και να μην είναι ημιαποικία, και να μην είναι αποικία σκέτο. Και πώς αυτό το κεφαλαιο-κράτος μπορεί να προωθεί τις δικές του ολοκληρώσεις, αναπτυξιακή τράπεζα, να συμμετέχει στον APEC, κ.ο.κ.

      Διαγραφή
  14. Μια άλλη οπτική για το θέμα είναι αυτή των εταιρειών.
    Ένας μονοπωλιακός όμιλος τροφίμων όπως η ΦΑΓΕ, έχει παγκόσκιο τζίρο 330 εκ.$.
    Ένας αντίστοιχος όμιλος, του ίδιου κλάδου των τροφίμων, όπως η NESTLE,έχει παγκόσμιο τζίρο 65 δις $.
    Αυτή η σχέση 1:200, είναι μόνο ποσοτική; Δεν υπάρχει μετατροπή της ποσότητας σε ποιόητα με κάποιο τρόπο;

    ημιάγριος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν η πυραμίδα ήταν χτισμένη απλώς ποσοτικά και περιλάμβανε τους πάντες σε "ενδοϊμπεριαλιστικές συγκρούσεις", τότε, πχ: ΗΠΑ ιμπεριαλισμός 10, Γερμανία ιμπεριαλισμός 9, Κίνα ιμπεριαλισμός 8, Ρωσία ιμπεριαλισμός 7, Ελλάδα ιμπεριαλισμός 5, Κιριμπάτι ιμπεριαλισμός 1.

      Το ανάλογο εντός της χώρας θα ήταν Μάνεσης κεφάλαιο 8, καθαρίστριες ΥΠΟΙΚ κεφάλαιο 3, απολυμένος χαλυβουργός κεφάλαιο 1.

      Διαγραφή
    2. Επαναλαμβάνω λοιπόν ότι α) πρέπει να υπάρχει ένα όριο στην επεκτασιμότητα της πυραμίδας για να είναι καν πυραμίδα β) οι διαβαθμίσεις σε ό,τι βρίσκεται εντός της δεν μπορούν να είναι μόνο ποσοτικές, πρέπει να είναι και ποιοτικές, ακολουθώντας τη διαλεκτική αρχή της μετατρεψιμότητας της ποσότητας σε ποιότητα (Ένγκελς, Αντι-Ντύρινγκ).

      Διαγραφή
  15. Αντώνη, σού αξίζουν συγχαρητήρια γιατί όντως το κείμενό σου είναι η πρώτη απόπειρα να συγκεκριμενοποιηθεί η ιμπεριαλιστική πυραμίδα *σήμερα*.

    Κάποιος που είχε άλλο nick

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Μάλλον κάποιος που είχε ανεβάσει μια σειρά αναρτήσεων με τίτλο "Ελληνικό κεφάλαιο και Ιμπεριαλισμός", μου διαφεύγει τώρα το όνομά του, προφανώς το είχε κάνει για να πει ότι η Ελλάδα είναι ημιαποικία. Ήθελε να πει ότι ο καπιταλισμός εντός μιας καπιταλιστικής χώρας μπορεί να αναπτύσσεται συνεχώς χωρίς ποτέ να φτάνει στο ανώτατο στάδιό του τον ιμπεριαλισμό. Υπάρχει κι ο Σισύφειος καπιταλισμός άλλωστε...

    Παπα-Λάμπρος



    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εχω ηδη απαντησει και τα υπονοιυμενα δεν αλλαζουν κατι. Σε καθε καπιταλιστικη χωρα η α.τ αναπτυσσεται μονοπωλισκα. Αν θεωρεις οτι αυτο αιρει καθε αρχη διαφοροποιησης χωρων και την αντιθεση εκμεταλλευτη εκμεταλλευομενου ως δομικη αρχη διαιρεσης, βρεστα με τις βασικες αρχες της λενινιστικης θεωριας.

      Διαγραφή
    2. Κσλο θα ηταν επισης καποιοι να σταματησετε να υπεκφευγετε αιωνιως για τη ομη του συστηματος και να την παρουσιασετε, να τη δουμε και οι υπολοιποι. Καθ να δουμε τι κατηγοριες θα χρησιμοποιει κ ποια σχεση θα εχουν με το εργο του Λενιν.

      Διαγραφή
    3. Ερώτηση: Σύμφωνα με τη φόρμουλα "μια χούφτα κράτη", από την ΕΕ των 27, "ιμπεριαλιστικά", άντε να είναι 2-3, καθώς οπωσδήποτε πρέπει να αφήσουμε χώρα απ' τα 5-6 για τους γίγαντες ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα.

      Η ΕΕ λοιπόν είναι 2-3 ιμπεριαλιστικά κράτη και καμιά 24 εξαρτώμενα. Ωραία.

      Τα εξαρτώμενα γιατί δέχτηκαν είναι εξαρτώμενα; Γιατί μπήκαν στην ΕΕ; Τα απείλησε η Μπενελούξ ή η Γερμανία με βομβαρδισμό αν δεν μπουν;

      Όχι, δεν τα απείλησε κανένας με βομβαρδισμό. Η ΕΕ σχηματίστηκε συναινετικά.

      Ποια ήταν η βάση της συναίνεσης; Το οικονομικό συμφέρον των αστικών τάξεων κάθε χώρας. Μπορεί να εννοιολογηθεί αυτό το κίνητρο με όρους "εξάρτησης";

      Όχι, γιατί η "εξάρτηση" ΜΕΣΑ στην ΕΕ δημιουργήθηκε από το κίνητρο του κέρδους των αστικών τάξεων. Δεν μπορώ εγώ να πάω κάπου εθελοντικά και μετά να κλαίγομαι ότι είμαι εξαρτημένος. Αφού η εξάρτησή μου επιτάθηκε εκθετικά από την είσοδό μου, που ήταν εθελοντική και διακαής επιθυμία της αστικής τάξης μου.

      Κοροϊδευόμαστε λοιπόν; Για να ξέρω δηλαδή.

      -

      Τελικά ίσως όντως να κοροϊδευόμστε
      Παπα-Λάμπρος

      Διαγραφή
    4. "Τα εξαρτώμενα γιατί δέχτηκαν είναι εξαρτώμενα; Γιατί μπήκαν στην ΕΕ; Τα απείλησε η Μπενελούξ ή η Γερμανία με βομβαρδισμό αν δεν μπουν;"

      "Κοροϊδευόμαστε λοιπόν; Για να ξέρω δηλαδή."

      "Αντωνης22 Μαΐου 2015 - 1:40 π.μ.

      Η ουσία ότι συμμετέχουν στο ιμπεριαλιστικό σύστημα αυτοβούλως και συνάμα από θέση άμεσης εξάρτησης από ψηλότερα ιστάμενους παίχτες για να μπορέσουν να αντλήσουν οι Α.Τ τους κέρδη απ' τη συνολική εκμετάλλευση της Ε.Τ παγκόσμια δεν αλλάζει.

      Αντωνης21 Μαΐου 2015 - 2:12 μ.μ.

      Το ότι ο Λένιν πήρε την έννοια από τον Χόμπσον είναι γνωστό. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι την άφησε ανέγγιχτη. Πρώτα και κύρια γιατί συνέδεσε άμεσα και πρακτικά τον αντι-ιμπεριαλιστικό και τον προλεταριακό αγώνα, και όχι απλώς τις εκφάνσεις του ιμπεριαλισμού με εξελίξεις στον τρόπο παραγωγής.

      Περί "κρατικομονοπωλιακού καπιταλισμού": η διαμεσολάβηση του χρηματιστικού κεφαλαίου από την κρατική στήριξη και παρέμβαση είναι χαρακτηριστικό του ιμπεριαλιστικού σταδίου, μόνο που αυτό δεν μας λέει τίποτε για το είδος κρατών που εμπλέκονται. Υπάρχουν μεγάλες διαφορές ανάμεσα στο ρωσικό και το κινεζικό κράτος και τη σχέση της κεφαλαιοκρατικής συσσώρευσης με αυτά, για παράδειγμα, καθώς στο δεύτερο, το κράτος παραμένει το απόλυτο αφεντικό απέναντι σε κάθε ατομικό καπιταλιστή, ενώ στο πρώτο έχει εξ αρχής μετατραπεί σε μέσο άσκησης εξουσίας κεφαλαιοκρατικών ομάδων συμφερόντων, όντας με αυτή την έννοια πολύ πιο παραπλήσιο με το κράτος στις ΗΠΑ.

      Τέλος, δημιουργείται τεράστια σύγχυση όταν συγχέεται το σε πιο στάδιο βρίσκεται η παγκόσμια καπιταλιστική ανάπτυξη (βρίσκεται στο ιμπεριαλιστικό στάδιο) και το τι χαρακτήρα έχει μια χώρα. Αν πάρουμε ως παράδειγμα τη Νιγηρία, είναι σαφέστατο ότι η οικονομική της ελίτ αναπτύσσεται στη βάση του παγκόσμιου μονοπωλιακού καπιταλισμού και δεν μπορεί να αναπτυχθεί αλλιώς. Ωστόσο, η θέση της εργασίας στην Νιγηρία δεν έχει την παραμικρή αντιστοιχία με τη θέση της εργασίας στις ΗΠΑ, διότι στις ΗΠΑ η θέση της εργασίας καθορίζεται και από το trickle down μιας αστικής τάξης που εκμεταλλεύεται το σύνολο της παγκόσμιας εργασίας, ενώ στην Νιγηρία, η Α.Τ εκμεταλλεύεται συντριπτικά την εθνική εργασία και δεν υπάρχει καθόλου συγκρίσιμο trickle down.

      Όταν αγνοούμε αυτό, τότε όλες οι χώρες παγκόσμια μπορούν να αναγορευτούν σε εξίσου ιμπεριαλιστικές και όλοι οι λαοί σε εξίσου εκμεταλλευμένους. Αυτό όμως δεν είναι πια μαρξισμός, είναι σούπα χωρίς καμία δυνατότητα παρέμβασης σε τίποτε, χωρίς δυνατότητα λήψης θέσης, χωρίς δυνατότητα ανάλυσης αντιφάσεων (και η σύγκρουση ομοειδών πραγμάτων δεν είναι αντίφαση), ένα κενόλογο και ανήμπορο πράγμα.

      Είναι ομόλογη σύγχυση με αυτή ανάμεσα σε επαναστατική εποχή και επαναστατική κατάσταση, αν θέλεις. Άλλο πράγμα είναι ο συνολικός χαρακτήρας του σταδίου του καπιταλισμού που διαμορφώνει στη βάση του κάθε επιμέρους καπιταλισμό, άλλο η συγκεκριμένη θέση μιας οικονομίας στο παγκόσμιο δίκτυο εκμετάλλευσης. Κατά συνέπεια, δεν είναι καθόλου αυτονόητη η εξίσωση που κάνεις ανάμεσα σε υπερκέραση του σταδίου του ελεύθερου ανταγωνισμού (που έχει συμβεί σε όλες τις οικονομίες της γης) και στο ιμπεριαλιστικό στάτους μιας χώρας."

      Συμπέρασμα: Go troll elsewhere. Κάπου πιο ιστοριοδιφικά από δω.

      Διαγραφή
  17. Δεν ξέρω πάντως όλα αυτά που αναφέρετε ρε παιδιά μου θυμίζουν την θεωρία του Wallerstein με Core Nations, Periphery nation, Semi-periphery nations και external areas. H συζήτηση πάντως είναι ενδιαφέρουσα.

    Σταύρος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η υπαρχει ιμπεριαλιστικη πυραμιδα η οχι. Και ολα τα στρωματα της ειναι ιδια ποιοτικα και λειτουργικα η οχι. Αν δεν ειναι τοτε ειναι απαραιτητοι καποιου ειδους προσδιορισμοι. Παρεμπιπτοντως, ο Βαλερσταιν αποδειχτηκε εμπρακτα οτι δεν εναντιωνεται στον ιμπεριαλισμο κ υπεκφευγει για ολα τα κρισιμα ζητηματα σημερα.

      Διαγραφή
    2. Συμφωνώ με με την άποψη σου για τον Wallerstein, είναι όπως τα λες. Πάντως το θέμα που καταπιάστηκες είναι πολύ ευρύ και μπορεί κανείς να γράψει ολόκλητο βιβλίο!

      Σταύρος

      Διαγραφή
  18. «Αυτός ο Αγρίκολα απέστειλε την αρμάδα του για να λεηλατήσει πολλά σημεία και ενέσπειρε ανησυχία και τρόμο. Και έχοντας απέναντί του ένα στρατό να προελαύνει, ο οποίος έχει ενισχυθεί με τους πιο γενναίους από τους κατοίκους της Βρετανίας και αυτούς, των οποίων η υπακοή έχει δοκιμασθεί κατά τη διάρκεια μιας μακράς ειρήνης, προσέγγισε τον ποταμό Γκραουπιανό, τον οποίο τον βρήκε κατειλημμένο από τον εχθρό. Οι κάτοικοι της Βρετανίας ήταν πράγματι απτόητοι, παρ’ όλες τις απώλειες της προηγούμενης μάχης και χαιρέτισαν αυτήν την επιλογή εν όψει της εκδίκησης ή της υποδούλωσης. Συνειδητοποίησαν ότι η κοινή δράση θα πρέπει να συνοδευθεί με το κοινό κίνδυνο και έστειλαν παντού πρεσβείες και σύναψαν συμφωνίες, με σκοπό να συγκεντρώσουν την πλήρη δύναμη όλων των πολιτειών τους. Ήδη πάνω από 30.000 άνδρες έκαναν μια γενναία εμφάνιση και συνέρρευσαν όλοι οι νέοι άνδρες και αυτοί που στα νιάτα τους ήταν δυνατοί, βαμμένοι με χρώματα και φέροντες πάνω τους τα παράσημα των μαχών. Τότε ένας από τους ηγέτες τους, που ονομαζόταν Καλγάκιος, ένας άνδρας εξαιρετικής ανδρείας και ευγενικής καταγωγής, συγκέντρωσε τις μάζες, οι οποίες διψούσαν για μάχη και απευθύνθηκε σε αυτές, μιλώντας τους ως ακολούθως:

    από αντιιμπεριαλιστής

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. «Όποτε αναλογίζομαι την προέλευση αυτού του πολέμου και τις ανάγκες που έχει η κατάστασή μας, έχω μια πλήρη βεβαιότητα ότι αυτή η μέρα και αυτή ένωσή μας θα είναι η έναρξη για την απελευθέρωση όλης της Βρετανίας. Σε όλους μας η σκλαβιά είναι ένα άγνωστο πράγμα. Δεν υπάρχει γη πίσω μας και ακόμα και η θάλασσα δεν είναι ασφαλής, απειλούμενοι όπως είμαστε, από τον ρωμαϊκό στόλο. Και έτσι στον πόλεμο και στη μάχη, όπου οι γενναίοι αποκτούν την δόξα, ακόμα και οι δειλοί θα βρουν ασφάλεια. Οι προγενέστεροι αγώνες μας, έναντι των οποίων οι Ρωμαίοι με ποικίλες τύχες αντιστάθηκαν, ακόμα καταλείπουν σε μας μια τελευταία ελπίδα συνδρομής, καθ’ όσον είμαστε το πιο δοξασμένο έθνος της Βρετανίας, το οποίο κατοικεί στην εξώτερη ενδοχώρα του νησιού και εκτός οπτικού πεδίου των ακτών, οι οποίες κατακτήθηκαν. Παρόλ’ αυτά θα κρατήσουμε τα μάτια μας αμόλυντα από τη μόλυνση της υποδούλωσης. Σε εμάς που κατοικούμε στα εξώτερα όρια της γης και της ελευθερίας, αυτό το απόμερο θυσιαστήριο της δόξας της Βρετανίας έχει φτάσει ο καιρός να γίνει μια άμυνα. Τώρα τα απώτατα σύνορα της Βρετανίας διανοίγονται και το άγνωστο διαπερνάται από το εξαίσιο. Ωστόσο δεν υπάρχουν άλλες φυλές πίσω μας, εκτός από κύματα και βράχια και ακόμα και οι πιο απαίσιοι Ρωμαίοι, η απόδραση από την καταπίεση των οποίων είναι μάταιη, είναι ευπρόσδεκτοι για υπακοή και υποταγή σε αυτούς. Ληστές του κόσμου, έχουν μέσω της οικουμενικής λεηλασίας εξουθενώσει τη γη και αρπάζουν τα πηγάδια. Αν ο εχθρός τους είναι πλούσιος, οι Ρωμαίοι γίνονται άπληστοι, αν είναι φτωχός, διψάνε για κυριαρχία, ούτε η ανατολή ούτε η δύση μπόρεσαν να τους ικανοποιήσουν.
    Μόνοι τους ανάμεσα στους ανθρώπους λιμπίζονται με την ίδια επιθυμία και τη φτώχεια και τα πλούτη. Στη ληστεία, τη σφαγή και τη λεηλασία δίνουν τη ψεύτικη ονομασία της αυτοκρατορίας. Δημιουργούν μια έρημο και αυτό το ονομάζουν ειρήνη.

    Η φύση έχει παραγγείλει ότι κάθε τέκνο και οι συγγενείς κάποιου θα είναι τα πιο αγαπημένα του πράγματα. Αυτά είναι διαχωρισμένα από εμάς λόγω του ότι θα πρέπει να βρίσκονται δούλοι κάπου αλλού. Οι γυναίκες μας και οι αδελφές μας, ακόμα και αυτές που δραπετεύουν από την βεβήλωση από τον εχθρό, ατιμάζονται με το πρόσχημα της φιλίας και της φιλοξενίας. Οι θεοί μας και οι περιουσίες μας συλλέγονται για το φόρο υποτελείας, οι σοδειές μας για τις σιταποθήκες τους. Τα γερά μας μπράτσα και τα κορμιά μας, κάτω από το μαστίγιο και την προσβολή, φθείρονται από το μόχθο του να καθαρίζουν δάση και έλη. Τα πλάσματα που γεννιούνται στη σκλαβιά πουλιούνται από τους αφέντες τους και η Βρετανία καθημερινά ταΐζει του υποδουλωμένους ανθρώπους της. Και όπως σε ένα νοικοκυριό ο τελευταίος που ήλθε ως σκλάβος είναι πάντα το υποκόπανο των συντρόφων του, έτσι και εμείς σε έναν κόσμο που επί μακρό συνήθισε τη σκλαβιά, μας έχουν ξεχωρίσει για να μας αφανίσουν. Δεν έχουμε καρπερές πεδιάδες, ούτε ορυχεία, ούτε λιμάνια, με τα οποία θα μπορούσαμε να ανταλλάξουμε τους εαυτούς μας. Η ανδρεία ωστόσο είναι ενοχλητική για τους άρχοντες, εκτός κι αν το πολύ απομακρυσμένο μας και η απομόνωσή μας τους προκαλέσουν υποψίες καθώς αυτοί θα παρέχουν ασφάλεια. Μέχρι τότε μην ελπίζετε καθόλου και να είστε θαρραλέοι σας ικετεύω και να γνωρίζετε ότι κατέχετε κάτι πολυτιμότερο.
    Κάτω από την ηγεσία μιας γυναίκας οι λεγεώνες ήταν ικανές να κάψουν μια αποικία, να αφανίσουν ένα στρατόπεδο. Αφήστε μας τότε, -εμάς έναν φρέσκο και αδούλωτο λαό να κάνουμε χρήση ως το τέλος της ελευθερίας μας. Δείξτε αμέσως με την πρώτη μας έφοδο τι ήρωες έχει η Καληδονία….»
    (Tacitus, Agricola 29-32, 85 μΧ)

    από αντιιμπεριαλιστής

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Για να διαφωνήσουμε ή να συμφωνήσουμε θα πρέπει πρώτα να είναι ξεκάθαρες οι θέσεις μας.
    Για να πετύχουμε πρώτα την καθαρότητα και ευκρίνεια των θέσεων μας θα μου επιτρέψεις LR να σου κάνω τις ακόλουθες προτάσεις:
    1. Είναι σίγουρο πως μορφές γραφημάτων είναι εντελώς ακατάλληλες για να δώσουν την εικόνα συγκεκριμένων δεδομένων. Για παράδειγμα διακύμανση δεδομένων με γράφημα πίτας που να χτυπιέσαι δεν βγαίνει… Η πυραμίδα εξ ορισμού αποπροσανατολίζει γιατί κολλάει περισσότερο σε «αυτοκρατορικά» δεδομένα. Για αυτούς και άλλους λόγους προσπάθησε να υιοθετήσεις γράφημα δικτύων ή νευρωνικό δίκτυο (neural network) για να φανερώσεις σχέσεις και αλληλεπιδράσεις ιμπεριαλιστικών κέντρων.
    2. Οι ΕΠΑ με αυτόν τον τρόπο θα εμφανιστούν να έχουν απολήξεις με το σύνολο - σχεδόν - των οικονομικών κόμβων του πλανήτη. Οι δεσμοί διαφορετικής περιεκτικότητας θα μας δώσουν και την γραφική παράσταση της ρήσης «…ανάλογα τα κεφάλαιά τους…)
    3. Ιμπεριαλιστικά κέντρα όπως η Γερμανία θα εμφανίσουν δεσμούς μοναδικούς με κράτη όπως η Ρωσία και θα δείξουν τις (περιορισμένες;) δυνατότητές τους για αυτόνομη εκμετάλλευση αμοιβαίων συμφερόντων τους. Με οποιοδήποτε κόστος θα πρέπει να εμφανιστούν οι «ενδο-ιμπεριαλιστικές» διενέξεις στο γράφημα άσχετα αν πρέπει να τετραγωνίσουμε τα τρίγωνα για να φανεί η Ελλάδα ως μέσο πίεσης για το θέμα της Ουκρανίας.
    4. Η Ρωσία θα πρέπει να εμφανίσει (επιτέλους!) τους δεσμούς της Ευρασιατικής Οικονομικής Ένωσης και τα κράτη μέλη της αντίστοιχους με αυτήν. (σκόπιμα δεν χαρακτηρίζω την Ρωσία LoL)
    5. O @ημιάγριος αλλά υπερ-ευφυής μας αναγκάζει και όλο αυτό το σχήμα να το βάλουμε σε ένα projection (αρχαιοελληνικά) στον χρόνο. Πως ήταν οι σχέσεις Αμερικής – Ρωσίας πριν την Ουκρανία και πως οι «σπασμένοι» δεσμοί αντικαθιστούνται νομοτελειακά από νέους «αγωγούς» συνεργασίας. Είτε μελλοντικούς με Τουρκία και Ελλάδα (μελλοντική προβολή), είτε παροντικοί με Κίνα και υπογραφή σε συμβόλαια.
    Με αυτά και με τα άλλα θα ικανοποιήσουμε και τον φιλοβορειοκορεάτη(ξέρει αυτός) που δεν μπαίνει καν στον κόπο να ονομάσει ιμπεριαλιστικά και νεοαποικιακά τα κράτη αλλά τον ενδιαφέρουν μόνον οι συσχετισμοί και οι μελλοντικές τους αλλαγές ώστε να μπορέσουμε να τις εκμεταλλευτούμε.

    Δημήτρης

    ΥΓ. Για όποιον θέλει να αφιερώσει λίγο χρόνο θα πρότεινα να δοκιμάσει το εξωτερικό εμπόριο ως βαθμό περιεκτικότητας δεσμού. Έχω μία αμφιβολία μήπως η ΕΕ θα πρέπει να δημιουργηθεί ως «οντότητα» σε ένα τέτοιο γράφημα αλλά ο Λένιν επιμένει πως οι ενώσεις γίνονται από τα κράτη κτλ.
    Πρόγραμμα για απεικονίσεις Gephi

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ψυχανεμίζομαι (για μια ακόμη φορά) πως ο «ιστρούχτορας» θα μου φωνάξει για τις ΑΞΕ (άμεσες ξένες επενδύσεις) οπότε για να τον προλάβω θα τις εντάξω ως παράγοντα δημιουργίας δεσμών με φορά και κατεύθυνση.
      Φυσικά και θα βγει πολύπλοκο και πολυσύνθετο το σχήμα αλλά σάμπως έτσι δεν είναι και η πραγματικότητα;

      Δημήτρης

      Διαγραφή
  21. Το νέο ποιοτικό στοιχείο, το οποίο εισαγάγει ο Λένιν στην κριτική του καπιταλισμού ως ιμπεριαλισμού, είναι η συνειδητοποίηση, ότι η σχέση κεφάλαιο-εργασία, ή καλύτερα η τάση πανκοινωνικοποίησης της σχέσης αυτής (το οικονομικό επιφαινόμενο της οποίας στην εποχή του Λένιν είναι το μονοπώλιο) τείνει να καταστεί και μία σχέση εξουσίας-ισχύος μεταξύ εθνών και κρατών.
    Το προτσές αυτό αποκτά αναβαθμισμένο χαρακτήρα μετά τον Β΄ΠΠ στην περίπτωση του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, ο οποίος αποστοιχίζοντας την στρατιωτική-πολεμική δραστηριότητα από το άμεσο οικονομικό κέρδος, αναθέτει στον εαυτό του το ρόλο να είναι ο παγκόσμιος μπάτσος-το παγκόσμιο πανοπτικό, με βασική λειτουργία την εκπλήρωση όλων των προϋποθέσεων σε πλανητικό επίπεδο για την γενική αναπαραγωγή της καπιταλιστικής σχέσης (πρβ Λούξεμπουργ, μιλιταρισμός και κοινωνική αναπαραγωγή). Αυτό είναι το νέο ποιοτικό στοιχείο στην ιμπεριαλιστική συγκρότηση σε σχέση με το 1916.

    ΥΓ. Δεν πρόκειται ποτέ των ποτών να καταλάβουμε τον "ιμπεριαλισμό" του Λένιν ως ένα πολιτικό κείμενο, αν δεν σταματήσουμε να σκεφτόμαστε ως δυτικοί, αν δεν σταματήσουμε να εγκλωβιζόμαστε στο πλαστό πολιτισμικό δίπολο ανατολή-δύση/βοράς-νότος

    από αντιιμπεριαλιστή

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "αν δεν σταματήσουμε να εγκλωβιζόμαστε στο πλαστό πολιτισμικό δίπολο ανατολή-δύση/βοράς-νότος"

      Από τη σκοπιά του επανασταστικού μαρξισμού, "Ανατολή" και "Δύση" δεν είναι ονόματα για μια γεωγραφική κατατομή του κόσμου, που αν δεν δεχτούμε ότι έχει ένα περιεχόμενο διαφορετικό από την απλή γεωγραφία δεν θα είχε καμία θεωρητική σημασία.

      Από τη σκοπιά του επαναστατικού μαρξισμού, όμως, "Ανατολή" και "Δύση" δεν είναι ούτε ονόματα για δύο διαφορετικές και ασύμβατες "πολιτισμικές σφαίρες", δυο διαφορετικές και ασύμβατες "κουλτούρες", ούτε, βέβαια για τους όρους μιας "σύγκρουσης πολιτισμών." Το περιεχόμενό τους για τον μαρξισμό δεν είναι "πολιτιστικο-ιδεολογικό."

      [...]

      Το ότι ιστορικά, το σχίσμα σοσιαλδημοκρατίας και μπολσεβικισμού προκύπτει ξεκάθαρα στη βάση της σχέσης με τον ιμπεριαλισμό δεν είναι καθόλου τυχαίο ή ασύνδετο με τα παραπάνω. Ο ιμπεριαλισμός παρουσιάζει στον σοσιαλισμό σε απόλυτα οξυμένη μορφή ένα καθοριστικό δίλημμα: ή σύνταξη της εργατικής τάξης με την αστική στο όνομα της επικράτησης του έθνους σε βάρος άλλων, ή "ταξική συνεργασία" και πρόθυμος ιμπεριαλιστικός πόλεμος δηλαδή, ή πόλεμος της εργατικής τάξης στην αστική, δηλαδή εμφύλιος πόλεμος σε άμεση σύνδεση με την απόπειρα επανάστασης. Έτσι, οι κρίκοι της νοηματικής αλυσίδας που προαναφέρθηκε συνδέονται μετά το 1914 ως εξής:

      α) μεταρρύθμιση-σοσιαλδημοκρατία-κατάκτηση του αστικού κράτους βαθμιαία και κοινοβουλευτικά-δημοκρατικός δρόμος στο σοσιαλισμό-συμμετοχή στον ιμπεριαλισμό κάτω απ' την αιγίδα της "ταξικής ειρήνης" εντός του έθνους-κράτους

      β) επανάσταση-μπολσεβικισμός-συντριβή του αστικού κράτους-δικτατορία του προλεταριάτου-χρησιμοποίηση του ιμπεριαλιστικού πολέμου για τον οπλισμό του και ανατροπή του αστικού κράτους ως οργάνου αστικής εξουσίας-"εμφύλιος" πόλεμος.
      http://leninreloaded.blogspot.com/2014/06/blog-post_9789.html

      Αυτά για το τι σήμαινε Ανατολή-Δύση απ' την σκοπιά του Λένιν μετά τη σύγκρουση με Κάουτσκι. Για τα υπόλοιπα, το τι ίσχυσε εκτός Λενινιστικής σφαίρας, σε άλλες χώρες, ή τι ισχύει σήμερα, δεν είμαι βέβαιος ότι έχει κριθεί ή ότι το καταλαβαίνω καλύτερα από οποιονδήποτε.

      Διαγραφή
    2. ίσως να βοηθάει στον παραπάνω προβληματισμό:

      "Αναλύοντας τη γένεση της καπιταλιστικής παραγωγής, λέω, "Στη βάση του κεφαλαιοκρατικού συστήματος υπάρχει λοιπόν ο ριζικός χωρισμός του παραγωγού από τα μέσα παραγωγής (...). Βάση όλης αυτής της εξέλιξης είναι η απαλλοτρίωση των αγροτών. Επιτελέστηκε με τον πιο ριζικό τρόπο μέχρι τώρα μόνο στην Αγγλία (...) Αλλά όλες οι άλλες χώρες της Δυτικής Ευρώπης κινούνται προς αυτή την κατεύθυνση "(σ. 315, στ. 1, γαλλική έκδοση Le Capital). Έχω λοιπόν περιορίσει ρητά τον "ιστορικά αναπόφευκτο" χαρακτήρα αυτής της κίνησης στις χώρες της Δυτικής Ευρώπης. Η θεμελίωση αυτού του περιορισμού εξηγείται στο κεφάλαιο XXXII: "Η ατομική ιδιοκτησία η οποία βασίζεται στην προσωπική εργασία ... θα αντικατασταθεί από την καπιταλιστική ατομική ιδιοκτησία η οποία βασίζεται στην εκμετάλλευση της εργασίας άλλων, στη μισθωτή εργασία"(ό.π.,σ. 341).
      Σε αυτή την κίνηση της Δύσης, πρόκειται λοιπόν, για το μετασχηματισμό μιας μορφής της ατομικής ιδιοκτησίας σε μια άλλη μορφή της ατομικής ιδιοκτησίας. Αντιθέτως, στους Ρώσους αγρότες,σε ατομική ιδιοκτησία θα έπρεπε να μετασχηματιστεί η κοινοτική ιδιοκτησία τους.

      Επομένως, η ανάλυση που γίνεται στο Κεφάλαιο δεν δίνει κανένα επιχείρημα που να μπορεί να χρησιμοποιηθεί ούτε υπέρ ούτε κατά της ικανότητας επιβίωσης της αγροτικής κοινότητας. Ομως οι ειδικές μελέτες πάνω σ’αυτήν, συμπεριλαμβανομένου και του υλικού στις πρωτότυπες πηγές, με έπεισαν ότι αυτή η κοινότητα μπορεί να είναι το στήριγμα της κοινωνικής αναγέννησης στη Ρωσία. Αλλά, για να μπορεί να λειτουργήσει ως τέτοιο, θα πρέπει πρώτα να εξαφανιστούν οι επιβλαβείς επιρροές που την πλήττουν από όλες τις πλευρές, και στη συνέχεια να της διασφαλιστούν οι συνθήκες για μια αυθόρμητη ανάπτυξη".
      Μαρξ, ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
      ΤΗΣ ΒΕΡΑΣ Ι. ZΑΣΟΥΛΙΤΣ, 1881

      από αντιιμπεριαλιστή

      Διαγραφή
    3. Σε διάκριση από τον Μαρξ, ο οποίος στην παραπάνω επιστολή (όπως και στα εκτενή προσχέδια αυτής) προ-βλέπει το νόμο της ανισόμετρης ανάπτυξης και έτσι είναι από πολιτική άποψη ικανός να δει, ότι το επαναστατικό κέντρο βάρους μετατοπίζεται ανατολικότερα, ο Γκράμσι στον "ιστορικό υλισμό" των Τετραδίων θα κάνει λόγο για "την ηγεμονία της δυτικής κουλτούρας πάνω σε όλη την παγκόσμια κουλτούρα" και θα προσδώσει σε αυτή τη δυτική ηγεμονία έναν σχεδόν αντικειμενικό-αναπόδραστο χαρακτήρα (βλ. σσ. 163-164 ελληνικής έκδοσης ιστορικού υλισμού-εκδ. οδυσσέας).
      Εδώ κατά τη γνώμη μου είναι ένα από τα λεπτά σημεία, πάνω στα οποία μπορεί να εντοπισθεί το όριο, το οποίο διακρίνει τον λενινισμό από τον "δυτικό μαρξισμό": ο οικουμενικός-καθολικός χαρακτήρας του Λένιν σε αντιδιαστολή με την μερικότητα του "δυτικού μαρξιστή"

      ΥΓ το παραπάνω σχόλιο ελπίζω να μην διαβάζεται ως ισοπεδωτικό και απαξιωτικό για τον Γκράμσι, στον οποίο σε κάθε περίπτωση κλίνω ταπεινά το γόνυ

      Διαγραφή
    4. το παραπάνω σχόλιο

      από αντιιμπεριαλιστή

      Διαγραφή
    5. Εικάζω ότι είσαι ο αντι-ιμπεριαλιστής (μην ξεχνάς ψευδώνυμο).

      Κι εγώ έχω πρόβλημα με τις παρατηρήσεις του Γκράμσι πάνω στο δίπολο Ανατολή-Δύση ως "αντικειμενικό"-συνδεδεμένο με σταθερές μορφές του κράτους, αν κι εγώ του κλίνω ταπεινά το γόνυ.

      Διαγραφή
  22. Μπορούμε αντί πυραμίδας να χρησιμοποιήσουμε αλυσίδα (αυτό κάνει το ΚΚΕ) που νομίζω ότι ταιριάζει καλύτερα στη σημερινή πραγματικότητα. Στην αλυσίδα μπορούμε να σχηματοποιήσουμε καλύτερα την θέση και την δύναμη του κάθε κράτους στο ιμπεριαλιστικό σύστημα. Επιπλέον, όσο μικρός και αδύναμος και αν είναι ένας κρίκος της, αν σπάσει, η αλυσίδα διαλύεται και αυτό είναι απόλυτα σύμφωνο με την σημερινή αλληλεξάρτηση των ιμπεριαλιστικών χωρών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Μπορούμε αντί πυραμίδας να χρησιμοποιήσουμε αλυσίδα (αυτό κάνει το ΚΚΕ)"

      Το 19ο συνέδριο του 2012:

      "Η εκδήλωση της γενικευμένης και συγχρονισμένης οικονομικής καπι­ταλιστικής κρίσης έφερε στο προσκήνιο τον ιστορικά ξεπερασμένο και απάνθρωπο χαρακτήρα του σύγχρονου καπιταλιστικού συστήματος, την ε­πικαιρότητα και αναγκαιότητα του σοσιαλισμού, την ανάγκη ανασύνταξης του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, της χειραφέτησης του εργατικού και λαϊκού κινήματος. Συνέβαλε στην όξυνση των ανισομετριών και των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων, στη μεταβολή του συσχετισμού δυνάμε­ων στη διεθνή ιμπεριαλιστική πυραμίδα, στη ρευστότητα των συμμαχιών και στην ανάφλεξη παλαιών και νέων εστιών πολέμου.

      ...

      Στο πλαίσιο της ανισόμετρης ανάπτυξης η Ελλάδα, με στοιχεία υποχώ­ρησης, παραμένει σε ενδιάμεση θέση στη διεθνή ιμπεριαλιστική πυ­ραμίδα, με εξαρτήσεις απ’ τις ΗΠΑ και την ΕΕ."
      http://www.902.gr/%CE%B5%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%83%CE%B7/%CF%83%CF%84%CE%B7-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CF%83%CE%B9%CE%BF%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1-%CE%BF%CE%B9-%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%83-%CF%84%CE%B7%CF%83-%CE%BA%CE%B5-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%BA%CE%B5-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-19%CE%BF-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B5%CE%B4%CF%81%CE%B9%CE%BF

      Το διεθνές σάιτ του κόμματος, πριν ένα περίπου μήνα: http://inter.kke.gr/en/articles/The-Leninist-approach-of-the-KKE-on-imperialism-and-imperialist-pyramid

      Εγώ αυτά γνωρίζω, δεν ξέρω για νέο σχήμα αλυσίδας αντί πυραμίδας.

      Διαγραφή
    2. Έχεις δίκιο, δεν το έγραψα καλά, χρησιμοποιούνται και οι δυο όροι.
      Από το πρόγραμμα λοιπόν του ΚΚΕ:
      "H δυνατότητα ωρίμανσης της επαναστατικής κατάστασης, διεξαγωγής και νίκης της σοσιαλιστικής επανάστασης, αρχικά σε μια χώρα ή σε μια ομάδα χωρών, προκύπτει από τη λειτουργία του νόμου της ανισόμετρης οικονομικής και πολιτικής ανάπτυξης του καπιταλισμού. Οι προϋποθέσεις, για να τεθεί η σοσιαλιστική επανάσταση στην ημερήσια διάταξη, δεν ωριμάζουν ταυτόχρονα σε παγκόσμιο επίπεδο. H ιμπεριαλιστική αλυσίδα θα σπάσει στον πιο αδύνατο κρίκο της."

      Διαγραφή