Κυριακή, 31 Μαΐου 2015

Η ομιλία του διοικητή της Μονάδας 404, Αλεξέι Μαρκόφ, 23/2/2015

Το βίντεο της ομιλίας δημοσιεύτηκε εδώ και μεταφράζεται μετά από σχετικές παρακλήσεις αναγνωστών. Η ομιλία έγινε για την επέτειο της ημέρας "Υπεράσπισης της πατρικής γης" στις 23 Φλεβάρη. Λόγω της κακής ποιότητας της αγγλικής μετάφρασης, η μετάφραση δεν είναι απόλυτα αξιόπιστη.
LR
---

- Και τώρα προσκαλώ για να απευθύνει χαιρετισμό τον Κομισσάριο του Κομμουνιστικού Τάγματος Εθελοντών της ΛΔ του Λουγκάνσκ, Αλεξέι Μαρκόφ.


- Γεια σας σύντροφοι. 

Μου ζήτησαν να σας συγχαρώ όλους για την ημέρα του Σοβιετικού στρατού, την 23η Φλεβάρη. Δε μπορώ να πω ψέματα, κι έτσι θα πω τι πραγματικά πιστεύω. 

Οι πρόγονοί μας υπεράσπισαν τις κατακτήσεις της Οκτωβριανής επανάστασης, έδιωξαν τους παρεμβατιστές και κέρδισαν τον Εμφύλιο Πόλεμο. Οι πρόγονοί μας απελευθέρωσαν την Ευρώπη από το φασισμό και κέρδισαν τον σπουδαιότερο πόλεμο της ιστορίας. Οι πατεράδες μας εξερεύνησαν το διάστημα, έφτασαν στο Βόρειο Πόλο, δημιούργησαν τον ισχυρότερο στρατό του κόσμου και εξασφάλισαν 40 χρόνια ειρηνικής ζωής για μας. 

Αλλά τι να πούμε για μας, σήμερα, όταν κοιτάμε την εικόνα τους; Ότι το 1991 αφήσαμε σιωπηρά τη χώρα μας να διαλυθεί; Ότι κοιτάζαμε αμίλητοι όταν το 1993, τα τανκ του πρώην Σοβιετικού στρατού πυροβολούσαν άλλους Σοβιετικούς; Ότι είδαμε τη Λουφτβάφε να βομβαρδίζει το Βελιγράδι, όπως έκανε και πριν 50 χρόνια; 

Οπότε, μας ανήκει αλήθεια αυτή, η σημερινή γιορτή; 

Ντράπηκα πάρα πολύ. Και η ντροπή με έκανε να έρθω, όπως και άλλοι, στη Νοβορωσία. Γιατί εκεί δεν πολεμάμε μόνο για την υπεράσπιση των ντόπιων πολιτών από τους φασίστες, δεν πολεμάμε μόνο για την απελευθέρωση της αδελφικής Ουκρανίας, πολεμάμε επίσης για τη μελλοντική Ρωσία, μια Ρωσία όπου δεν θα κρύβουν από δειλία το Μαυσωλείο του Λένιν στις 9 του Μάη, τη χώρα όπου έγινε και η παρέλαση της Νίκης το 1945 και αυτή στις 7 Νοέμβρη 1941. Σ' αυτή τη μελλοντική Ρωσία δεν θα ζουν "βουβοί απόγονοι αυτών που νίκησαν με το βάρος του αριθμού τους και με ωμή ισχύ" αλλά άξιοι απόγονοι των μεγάλων προγόνων τους. 

Για να φτάσουμε ως εκεί υπάρχει δρόμος μακρύς, αλλά θα σας πω ότι στις αρχές του Δεκέμβρη το κόκκινο λάβαρο της Σοβιετικής μας Ένωσης υψώθηκε στο ψηλότερο σημείο του χωριού Komissarovka, κοντά στο Ντελμπάτσεβο. Μας είπαν: "παιδιά, το λάβαρο φαίνεται από τέτοια απόσταση που θα σας στοχεύσουν και θα σας ρίξουν [μονάδες πυροβολικού του εχθρού]". Και απαντήσαμε: "Να πάτε στο διάολο. Ας ξέρουν και οι ντόπιοι και οι εχθροί μας ότι εδώ βρισκόμαστε εμείς: οι κομμουνιστές. Και δεν θα εγκαταλείψουμε ποτέ αυτή τη γη." 

Στις 18 Φλεβάρη, η Σοβιετική μας σημαία υψώθηκε πάνω στο Διοικητήριο της περιοχής του Ντελμπάτσεβο. Και την επόμενη μέρα, η Σοβιετική μας κόκκινη σημαία υψώθηκε στο χωριό της Novogrigorovka, ολοκληρώνοντας έτσι την επιχείρηση περικύκλωσης και απελευθέρωσης του Ντελμπάτσεβο. 

Πριν υψωθούν τέτοιες κόκκινες σημαίες πάνω απ' το απελευθερωμένο Κίεβο και το Λβοφ βρίσκεται μπροστά μας η βρώμικη, αιματηρή και σκληρή στρατιωτική πάλη. 

Μόνο όμως όταν υψώσω τη σημαία μας πάνω απ' το Κίεβο θα μπορέσω να σας συγχαρώ για την 23η Φλεβάρη, ημέρα των Υπερασπιστών της Πατρίδας μας.

2 σχόλια:

  1. Διαβαζοντας το κειμενο ένιωσα δέος. Επι την ευκαιρία να σημειωσω την πολυ μεγαλη ικανοποιηση που προσωπικα αισθανομαι, παρατηρωντας την θεματολογια του μπλογκ τον τελευταίο μηνα.

    Ειδικα στο ζητημα της Κίνας οι τοποθετησεις ηταν πολλές (στα σχόλια), οι αναρτησεις αρκετες, κ τελικα δεν καταφερα να τοποθετηθω αλλά ουτε κ να εξαγω ενα συμπερασμα. Ετσι έμεινα στη παλαιοτερη θέση μου, την απαισιοδοξη, οτι ο Ντενγκ αντεστρεψε ολοκληρωτικά (σε συναρτηση κ με τις διεθνεις εξελιξεις) την πολιτική του Μάο, κατα συνεπεια δεν υπαρχει κατι να αναζητησουμε στο κεφαλαιο "Κινα" . Ελπιζω λοιπον να βρω το χρόνο να ξαναδιαβασω εκεινες τις αναρτησεις ή να ανεβει ενα συνοπτικό κειμενο-συμπερασμάτων μετα κ τον διαλογο που υπήρξε. Καλη δυναμη για την συνεχεια

    Διονυσης Ε

    ΑπάντησηΔιαγραφή