Τετάρτη, 6 Μαΐου 2015

Κοκτέιλ Μολότωφ #364

Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα σε μια συζήτηση, όταν κάποιος προσπαθεί να μιλήσει από κομμουνιστική σκοπιά, απ' το να πέσει στην παγίδα της "κατά βάση συμφωνίας." Η μόνιμη τακτική του οπορτουνισμού ως στάσης ζωής (καθόλου απαραίτητα ενσυνείδητης!) είναι να ξεκινά απ' τη βάση ότι "κατά βάση συμφωνούμε", και ότι όλα τα υπόλοιπα είναι θλιβερά αποτελέσματα αδυναμιών να επικοινωνήσουμε και να λύσουμε τις παρεξηγήσεις.

Όποιος δίνει χώρο σε μια τέτοια αντίληψη προωθεί ο ίδιος την μεγαλύτερη των παρεξηγήσεων, που είναι ότι πρόκειται τελικά απλώς για παρεξήγηση.

Αντιθέτως, όταν αναδεικνύονται στις σωστές τους διαστάσεις οι διαφωνίες, όταν ο χαρακτήρας των διαφωνιών αποτυπώνεται καθαρά σε μια συζήτηση, ο κομμουνιστής είναι πάντα κερδισμένος και μπορεί να είναι χωρίς κόστος ευγενέστατος στον συνομιλητή του, ακόμα κι αν αυτός στέκεται εντελώς απέναντι στον ίδιο. 

Αυτά, επειδή στην ουσία της, η "συζήτηση" δεν διαφέρει σε τίποτε απ' την ταξική πάλη: η οπορτουνιστική πλευρά επιδιώκει να αποκρύψει τους ανταγωνισμούς, η κομμουνιστική να τους αναδείξει σε όλη τους την έκταση και σφοδρότητα. Σε μια δημόσια συζήτηση, λοιπόν, είναι πάντα κέρδος να αναδεικνύεται η ασυμβατότητα θέσεων, ποτέ να συγκαλύπτεται στο όνομα μιας ανύπαρκτης συμφωνίας "αγαθών προθέσεων."

3 σχόλια:

  1. Ενώ δεν διαφωνώ στην ουσία αυτού που λες βλέπω να ισχύει απόλυτα σε μία συγκεκριμένη συγκυρία και όχι γενικώς. Εξηγούμαι: Σε κάθε συζήτηση - αντιπαράθεση με άτομο που σε προσεγγίζει "εγώ δεν θέλω να συζητήσω για να αλλάξω γνώμη αλλά για να στην πω" είναι επιβεβλημένη η θέση μας όπως την περιγράφεις.
    Σε προσεγγίσεις που κάνουμε σε μικροεβέδες ή απλούς μεροκαματιάρηδες με ύφος "εγώ τα καταφέρνω" πολλές φορές χρησιμοποιώ το "κατά βάση συμφωνούμε" και έλα να "λύσουμε τις παρεξηγήσεις".
    Η αλήθεια είναι πως τις περισσότερες φορές όταν λέω πως δεν είμαι μέλος του Κόμματος μου λένε πως το είχαν καταλάβει από αυτά που έλεγα...LoL

    Γενικά, πάντως βλέπω να μου βγαίνει φυσικά μια προσέγγιση προς τον καλοπροαίρετο που στέκεται απέναντί μου ως "νομίζεις πως διαφωνείς με το ΚΚΕ" παρά να πιαστώ από την πρώτη (και γελοία πολλές φορές) έκφραση διαφωνίας του. Φαντάσου πως λίγες μέρες πριν όταν του δώσαμε μπροσούρα κάποιος μονολογώντας "το 6% του ελληνικού λαού που μόνο αυτό έχει δίκιο" ήθελε να μας τσιγλίσει για αντιπαράθεση. Προσωπικά, χάρηκα για την αύξηση του ποσοστού (LoL όχι δημοσκοπικό 5,5% ) και ζητήσαμε την θέση του για το θέμα των μεταναστών. Υγειονομικό, Ανθρωπιστικό και να βρεθεί λύση ήταν τα σημεία που έβαλε. Η μπροσούρα είχε ακριβώς αυτά βάση της επερώτησης του ΚΚΕ και χρειάστηκε να αναπτύξουμε λίγο τα γεγονότα για το ότι το κράτος πληρώνεται για κάθε έναν μετανάστη και στο γιατί δεν μπορούν να βρουν λύση μέσα σε Σέγκεν κτλ.
    Ταύτιση δεν είδα αλλά πλήρη συμφωνία του σε όσα έγραφε η επερώτηση την έβλεπε ο καθένας. Γιατί να θέλω περισσότερα και να κάτσω να ανοίξω κάθε παπάτζα που θα του ερχόταν μετά για "και εσείς που δεν μπορείτε με τους άλλου" κλτ κτλ;

    Πρακτικάριος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιατί αργά η γρήγορα θα σου τα βγάλει. Αφού τα κουβαλάει. Δεν μπορείς να εξασφαλίσεις κατι αποφεύγοντας όσα ξέρεις οτι θα βγάλουν τη διαφωνία στον αέρα. Ενώ αν τη βγάλεις, με σωστό τροπο βέβαια, αφήνεις κι ενα σπόρο για το μέλλον. Αν σου αρκεί η περιορισμένη συμφωνία, δεν ανοίγεις τα θέματα, κι όταν τα βρει μπροστά του δεν έχει έστω έναν πιθανό αντίλογο στις σκέψεις του.

      Διαγραφή
    2. Την εχθρότητα ειναι πάντα καλό να αποφεύγεις, όχι τη διαφωνία. Το δεύτερο ειναι ζήτημα σκέψης, το πρώτο ειναι ανακλαστικό καθαρά.

      Διαγραφή