Κυριακή, 15 Μαρτίου 2015

Έχει ένα ΚΚ πολιτικούς;

Το ερώτημα του τίτλου μοιάζει κάπως αλλόκοτο, αλλά δεν είναι. Φαντάζομαι ότι η μεγάλη πλειοψηφία θα απαντούσε άμεσα θετικά, θα απαντούσε δηλαδή ότι βεβαίως και έχει, όπως κάθε άλλο κόμμα. Ωστόσο θα άξιζε, σε μια τέτοια περίπτωση, να επιμείνει κανείς σε μια κάπως σωκρατική ερώτηση: "τι είναι ο πολιτικός;"

Ο πολιτικός, και πάλι θα απαντούσε η μεγάλη πλειοψηφία, είναι ο επαγγελματίας της πολιτικής. Και επειδή είναι επαγγελματίας της πολιτικής, ζει από αυτή, βγάζει τα προς το ζην από την πολιτική του δράση.


Όμως στο ΚΚΕ, για παράδειγμα, οι βουλευτές του κόμματος δεν διαφέρουν σε τίποτε από τα στελέχη του, είναι στην μεγάλη τους πλειοψηφία στελέχη του, τα οποία εξελέγησαν επιπρόσθετα βουλευτές. Δεν αμείβονται περισσότερο από ένα οποιοδήποτε επαγγελματικό στέλεχος, και δεν αποκτούν περισσότερη αίγλη ή κύρος από ένα οποιοδήποτε στέλεχος. Με δεδομένη τη μικρή του κοινοβουλευτική δύναμη και να σκαμπανεβάσματά του, πολύ λίγοι μένουν βουλευτές για διαστήματα ανάλογα με τα στάνταρ των βουλευτών αστικών κομμάτων. Επιπρόσθετα, το κόμμα κατανέμει υποχρεώσεις που αφορούν τη δημόσια απεύθυνση (ομιλίες, εμφανίσεις στην τηλεόραση ή στο ραδιόφωνο, εκδηλώσεις) στη βάση "χρεώσεων", έτσι ώστε όλοι να πρέπει να κάνουν εμφανίσεις και δεν προωθεί περισσότερο μιντιακά αυτούς που βρίσκονται ψηλότερα στην εσωτερική του ιεραρχία.

Μια δεύτερη διάσταση του τι καταλαβαίνει η πλειοψηφία με τον όρο "πολιτικός" είναι η "χαρισματικότητα", η ιδιαίτερη ευφράδεια ή φωτογένεια κάποιου πολιτικού, ο ιδιαίτερος μαγνητισμός του στα πλήθη, κλπ. Και αυτά είναι χαρακτηριστικά που δεν αποκτούν ιδιαίτερη σημασία στο ΚΚΕ. Υπάρχουν, αναμφισβήτητα, περισσότερο και λιγότερο ρητορικά ικανά στελέχη, και ακόμα και περισσότερο ή λιγότερο φωτογενή και "τραβηχτικά", αλλά αυτό δεν θεωρείται κριτήριο της αξίας τους για το κόμμα, με αποτέλεσμα τη συχνή απογοήτευση όσων το θεωρούν κριτήριο αποφάσεων για την κομματική ιεραρχία   (όπως στο γνωστό "Μπογιόπουλος για ΓΓ").

Μια τρίτη, και αλληλένδετη με τη δεύτερη, διάσταση, είναι η αίσθηση της "ατομικότητας" που υποτίθεται πως πρέπει να χαρακτηρίζει τον πολιτικό, το να "ξεχωρίζει" δηλαδή. Και αυτό στα αστικά κόμματα εκφράζεται πάντα και με μια δόση "ιδιοσυγκρασιακότητας", την οποία το κοινό συγχέει με αυτό που ονομάζει "προσωπικότητα." Αναφερόμενος στον Γιάνη Βαρουφάκη στη χθεσινή του συνέντευξη, για παράδειγμα, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης λέει: "ο Γ. Βαρουφάκης δίνει έντονα το προσωπικό του χρώμα". Δεν το εννοεί ακριβώς ως κομπλιμέντο, αλλά αυτό έχει λίγη σημασία. Σημασία έχει ότι είναι αποδεκτό το να γίνεται λόγος για "προσωπικό χρώμα" σε ένα αστικό πολιτικό κόμμα, ενώ σ' ένα κομμουνιστικό μια τέτοια αναφορά θα ήταν το λιγότερο παράξενη και θα προκαλούσε ποικίλες αντιδράσεις. Διότι ο δημοκρατικός συγκεντρωτισμός ως αρχή σημαίνει ότι δεν υπάρχει χώρος για "προσωπικό χρώμα", και άρα και για την προσωπική, ατομοκεντρική προβολή που συνδέεται με την κοινή αντίληψη του τι είναι ο πολιτικός.

Έχει ένα επιπρόσθετο ενδιαφέρον να παραπέμψει κανείς τον αναγνώστη σε συνεντεύξεις τής επί πλέον της εικοσαετίας ΓΓ του ΚΚΕ, Αλέκας Παπαπαρήγα, μετά την αποχώρησή της από τη θέση και την αντικατάστασή της από τον Δημήτρη Κουτσούμπα: τέτοιες συνεντεύξεις ο αναγνώστης δεν θα βρει, γιατί η Παπαρήγα δεν δίνει συνεντεύξεις από τότε που δεν είναι πλέον ΓΓ. Το θέμα είχε σχολιαστεί σε ανύποπτο χρόνο από τον αστικό Τύπο, και είναι έκφραση της γενικής αρχής που διέπει τη λειτουργία των στελεχών: πρέπει να δρουν ως "απλοί στρατιώτες" του κόμματος κα του κινήματος και να μην αναζητούν ποτέ την προσωπική προβολή. Πράγμα που εξηγεί βεβαίως εύκολα και την ασφυξία που νιώθει κάθε "χαρισματικός" τύπου Αλαβάνου, Λαφαζάνη, Ανδρουλάκη, Κοτζιά, κλπ σε ένα κόμμα που δομικά απαγορεύει την προσωποπαγή έκφραση και την ατομική είσπραξη των ωφελημάτων της "χαρισματικότητας", καθώς και την γενική απαξία του "Περισσού" για το γεγονός ότι αρνείται έμπρακτα μια θεμελιώδη αξία της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας όπως είναι ο ατομικισμός, και μάλιστα ο ατομικισμός στην πιο ενσυνείδητα ανταγωνιστική (με άλλους ατομικισμούς) μορφή του.

Μπορούμε λοιπόν τώρα να απαντήσουμε στην ερώτηση του τίτλου μας:

Όχι, ένα αυθεντικό ΚΚ δεν έχει, ούτε μπορεί να έχει "πολιτικούς", για όλους τους λόγους που προαναφέρθηκαν και για έναν τελευταίο, και ίσως τον σημαντικότερο: για ένα αυθεντικό ΚΚ η "πολιτική" δεν είναι μια αυτόνομη σφαίρα, είναι μια σφαίρα που καθορίζεται στρατηγικά από τις σχέσεις παραγωγής, και συνεπώς κάθε επιλογή που την αποσπά απ' αυτόν τον καθορισμό, που δημιουργεί την ψευδαίσθηση της αυτονομίας της, είναι θεμελιωδώς ασύμβατη με τον ιστορικό υλισμό. Σε αντίθεση με το τι συμβαίνει σε ένα αστικό κόμμα, όπου η απόσπαση της πολιτικής από την οικονομία είναι θεμελιώδους σημασίας προϋπόθεση για να πειστεί η εκλογική μάζα ότι "άλλοι πολιτικοί" σημαίνει επίσης "άλλη πολιτική", και ότι "άλλη πολιτική" σημαίνει επίσης "άλλη οικονομία".

Ένα αυθεντικό ΚΚ έχει πολιτικά στελέχη, πολιτικά όργανα, ποτέ "πολιτικούς" με την αστική έννοια της λέξης, που καθορίζει και την συνολική της σημασία για τη σημερινή κοινωνία, εφόσον "σε κάθε εποχή, η ιδεολογία της κυρίαρχης τάξης είναι επίσης η κυρίαρχη ιδεολογία".

11 σχόλια:

  1. Αν κανουμε μια προσπάθεια να επικοινωνησουμε αυτη τη σταση, ισως (στην χειρότερη) γλυτωσουμε απο την Μπογιοπουλιάδα Νο 342 .Στην καλυτερη, μερικοι άνθρωποι θα ερθουν πιο κοντά σαυτο που θέλουν να λένε οτι πιστευουν, δηλ στην αποδόμηση του σταρ-συστεμ
    Προσυπογράφω εννοειται

    Διονύσης Ε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. στο μονο που δεν απαντας ειναι σε αυτο που ρωτησες."τι ειναι πολιτικος"...λες τι εμπειρικα πιστευει ο κοσμος,κι αναφερεις και επιμερους πτυχες-χαραχτηριστικα.Δωσε ορισμο και μετα βλεπουμε αν ειναι η οχι πολιτικοι οι βουλευτες και οι δημαρχοι του ΚΚΕ..... νοτης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Απάντησα, φυσικά απ' τη δεύτερη παράγραφο.

      Για το τι σημαίνει "πολιτικός" για την αστική ιδεολογία.

      Αν ρωτάς τι σημαίνει "πολιτικός" για την μαρξιστική, η απάντηση είναι εξαιρετικά εύκολη.

      Ο επαγγελματίας επαναστάτης.

      Διαγραφή
  3. πολιτικος σε μια κοινοβουλευτικη δημοκρατια οπως η δικη μας,ειναι αυτος που ασχολειται με την πολιτικη,μεσα απο ενα δημοσιο-αιρετο η μη- αξιωμα.Συγκεκριμενα πολιτικοι ειναι ο πρωθυπουργος,οι υπουργοι,οι βουλευτες οι δημαρχοι αλλα και οι αμισθοι δημοτικοι συμβουλοι γιατι συμμετεχουν σε ενα οργανο το οποιο υποτιθεται παραγει πολιτικη.Με αυτη την εννοια και οι αιρετοι του ΚΚΕ ειναι πολιτικοι.Τωρα το οτι ο Παφιλης δεν ειναι Γιακουματος,ε,δεν ανακαλυψες και την Αμερικη.Επιπλεον παρατηρησεις-1.κομματικη στελεχικη δουλια κανουν και βουλευτες των αστικων κομματων.2.δημοκρατικος συγκεντρωτισμος δεν ειναι προκρουστης........νοτης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ μπούρδα μαζεμένη, αδερφέ. "Κομματική στελεχική δουλειά κάνουν και βουλευτές των αστικών κομμάτων"; Ξέχασες ότι κάνουν επίσης και μεταγραφές σαν βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές όμως.

      Αν σε τρώει τόσο πολύ να δείξεις ότι έχεις εγκέφαλο (δεν έχεις) φτιάξε δικό σου μπλογκ να αραδιάζεις τις κοτσάνες σου, εγώ τι φταίω;

      Διαγραφή
    2. Κακως το επιασες το θεμα,δεν τοχεις και κατεληξες σε μεγαλοστομιες,για ανθρωπους ταπεινους,που και οι ιδιοι θα απεριπταν την κονκαρδα που τους καρφιτσωσες.Μεινε στις αναδημοσιευσεις,εισαι λιγο καλυτερος στο κοπυ πεηστ.Παρακληση,διπλα απο το σχολια γραψε "μονο για οσους συμφωνουν" για να γλυτωσουμε εσυ απο την ταραχη κι εμεις απο αναιτιες προσβολες.Οσο για την ιατρικη σου παρατηρηση,ειναι καθαρο οτι σου εχει μεινει ενα μικρο απωθημενο απο το παλιο ανεκδοτο "τι ειναι μια ευθεια γραμμη?"...νοτης

      Διαγραφή
    3. Το ότι σε θεωρώ βλάκα δε σημαίνει ότι δε σου επιτρέπω να διαφωνείς. Απλώς σημαίνει ότι σε θεωρώ βλάκα.

      Διαγραφή
  4. Μαρξ,Ένγκελς,Λένιν,Στάλιν,Χο Τσι Μινχ,Μάο,Φιντέλ Κάστρο,Τσε Γκεβάρα,Τίτο,Βελουχιώτης,Ζαχαριάδης.

    Α.Κ.Α.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, τι τα αράδιασες τα ονόματα; Ως ονόματα "πολιτικών";

      Αυτοί είναι ένας προς έναν state revolutionaries, επαγγελματίες επαναστάτες.

      "Πολιτικός" είναι ο Σταύρος Θεοδωράκης, ο Λαφαζάνης, ο Άδωνις Γεωργιάδης, αυτοί.

      Διαγραφή
    2. απο την αλλη υπαρχουν οι πολιτικοι τυπου φλαμπουραρη που δηλωνουν οτι χωρες οπως η πολωνια και η αυστρια συνεργαστηκαν με τους γερμανους και δεν κουνιεται φυλλο

      Διαγραφή
    3. Εννοώ πως και η προσωπικότητα του αρχηγού ενός κ.κ. παίζει και αυτή τον ρόλο της.Αυτό και τίποτα άλλο.

      Α.Κ.Α.

      Διαγραφή