Κυριακή, 15 Φεβρουαρίου 2015

Τα ψίχουλα και η "εθνική υπερηφάνεια"

Η  Κ Research δημοσίευσε τη δική της δημοσκόπηση αυτές τις μέρες. Που είναι ενδιαφέρουσα. Είναι ενδιαφέρον, για παράδειγμα, ότι σε ένα διάστημα όπου ο ΣΥΡΙΖΑ εκτοξεύεται δημοσκοπικά σύμφωνα με την MARC, και όπου κυριαρχεί μια φρενήρης ευφορία, αυτοί που δεν είναι αισιόδοξοι για μια "ευνοϊκή συμφωνία" (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό στο μυαλό του καθένα) είναι το 51.1%. 



Εξίσου ενδιαφέρον είναι ότι αυτοί που προσδοκούν τα πράγματα να γίνουν "λίγο καλύτερα" είναι το 46.8%, ενώ αυτοί που αναμένουν να μείνουν τα ίδια ή χειρότερα είναι αθροιστικά το 39.7%.

Αυτές είναι οι "μειωμένες προσδοκίες" για τις οποίες έκανε λόγο το ΚΚΕ προεκλογικά. Και αυτές είναι οι "μειωμένες προσδοκίες", οι προσδοκίες για "ψίχουλα", που καθόρισαν όχι μόνο το εκλογικό αποτέλεσμα αλλά και το σημερινό κλίμα. Στις εκλογές αναμετρήθηκε η απελπισία με τις μειωμένες προσδοκίες και κέρδισαν καθαρά οι δεύτερες. Σήμερα, οι μειωμένες προσδοκίες, οι προσδοκίες για "ψίχουλα", βαφτίζουν τον εαυτό τους (δέχονται να βαφτιστούν απ' τους δημοσιολόγους, δηλαδή) "εθνική υπερηφάνεια" και αναζητούν να φάνε ζωντανό όποιον τις αμφισβητήσει, γιατί έχουν αποδεχτεί ότι η μόνη εναλλακτική στις "μειωμένες προσδοκίες" είναι η απόλυτη απελπισία και η συντριβή.

Θα χρειαστεί μπόλικη ψυχραιμία και καθαρό μυαλό στις μέρες που έρχονται. Το έδαφος της πολιτικής είναι πια στρωμένο με μπαρούτι. Για όλους. Και περισσότερο από όλους, για τον ΣΥΡΙΖΑ (με δεδομένο ότι είναι βέβαιη η οριστική παρακμή της ΝΔ, φυσικά). Γιατί η απόσταση ανάμεσα στο "λίγο καλύτερα" που έχει ο καθένας στο νου του και το "λίγο καλύτερα" στην πράξη δεν μπορεί να αποτιμηθεί χωρίς απτή εμπειρία. Και αυτή θα αποκτηθεί, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, από όλους.

Η δική μου εκτίμηση, οικονομικά;

Αν αυτή η κυβέρνηση κινηθεί στοιχειωδώς στην "αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης", της ακραίας φτώχειας, θα αποτελειώσει ιστορικά τα μικρομεσαία στρώματα που κατά βάση την στήριξαν. Γιατί το μόνο που είναι βέβαιο είναι ότι είναι αδύνατο για αυτή να χρηματοδοτήσει την όποια ανακούφιση των πολύ φτωχών χωρίς να ξεζουμίσει τους μικρομεσαίους.

9 σχόλια:

  1. Από ότι διάβασα σχετικά με τον ΕΝΦΥΑ θα απαλλαγει η πρώτη κατοικία μέχρι 200χιλ, και θα φορολογούνται τα πάντα από εκεί και πάνω απο το πρώτο ευρό. Μάλλον θα συμφωνήσω με την ανάρτηση. Ο ΣΥΡΙΖΑ αναγκαστικά θα στραφεί σε αυτούς που τον στηρίζουν.

    Σταύρος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το είδα το μέτρο, και είναι ενδεικτικό.

      Αλλά κάτσε να δούμε αν όντως θα στραφεί ενάντια στα μικρομεσαία στρώματα και σε ποιον βαθμό.

      Εννοείται ότι αν το κάνει, το μεγάλο κομμάτι αυτών των κομμάτων πάει Χ.Α, εντελώς οργανικά πλέον, μιας και ήδη εμποτίζεται φασισμό και εκεί που βρίσκεται τώρα.

      Διαγραφή
    2. Έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνει στη δίκη της ΧΑ.
      Σύμφωνα με το πόρισμα του εισσαγγελέα, πρόκειται για εκληματική οργάνωση, καμουφλαρισμένη σε κόμμα.

      Αν γίνει αυτό αποδεκτό από το δικαστήριο, τότε, λογικά - λογικά, ξαναλέω - δε θα μπορέσει να κατέβει σε επόμενες εκλογές, τουλάχιστο μ` αυτό το όνομα, και με αυτά τα "πρωτοπαλίκαρα" που τόσο αγάπησαν οι μικροαστοί...

      Συμφέρει κάτι τέτοιο το Συριζα;
      Καθόλου...

      Οψώμεθα...

      Μάνος

      Διαγραφή
  2. Απο το "και τα μισά να κάνεις ευχαριστημένοι θα είμαστε" φτάσαμε στο "δεν πειράζει που ελάχιστα πράγματα θα αλλάξουν, αρκεί που κρατήσαμε την -ελληνική- σημαία ψηλά και μας αντιμετωπίζουν σαν ισότιμους εταίρους"

    Ο ελληνικός μικροαστισμός σήμερα, μοιάζει με πόρνη που κάνει τη δουλειά της, πληρώνεται κανονικά αλλά στην προσωπική της αγγελία επιμένει να αυτοαποκαλείται ως "σύμβουλος γάμου".

    Χαϊνης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Προς το παρόν ρε σύντροφε μοιάζει με πόρνη που δεν πληρώνεται καν για τις υπηρεσίες της!

      Διαγραφή
    2. Και στο μέλλον, αν πιστέψουμε τη Βαλαβάνη, θα πληρώνει κιόλας!

      Διαγραφή
    3. Μάλλον πως έχεις δίκιο!

      Χαϊνης

      Διαγραφή
  3. Στα χώματα που μεγάλωσα με τα ψίχουλα δεν συμβιβάζονταν ούτε οι κότες!
    Οσο για εμάς που περπατούσαμε μια ώρα για το σχολείο,νοιώθαμε από τότε την ανάσα της αξιοπρέπειας στο λαχάνιασμα και στα γέλια του δρόμου.Οχι να τους χειροκροτήσουμε στις πλατείες, όχι να συμμετάσχουμε στην ...υποχρεωτική χαρά τους,ούτε τον πόνο μας δεν θα δουν.
    Μόνο τη γροθιά μας.Να καταλάβουν πως ο ανθρωπισμός των κομμουνιστών δεν ...περνάει καμμιά κρίση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή