Σάββατο, 14 Φεβρουαρίου 2015

Ρίζες και δρόμοι του πρωτογενούς φασισμού

Η φασιστική σοσιαλδημαγωγία στην «διπλή κόκκινη χρονιά»

Αποσπάσματα από το βιβλίο του Γκέοργκ Σόιερ [Georg Scheuer] Σύντροφος Μουσολίνι: Ρίζες και δρόμοι του πρωτογενούς φασισμού, εκδ.Φιλίστωρ 1999, κεφ.8, σελ. 94-96


...Ο μεταπολεμικός (μετά τον Α’ΠΠ) φασισμός θα εμφανιστεί και πάλι στην αρχή με προλεταριακή-επαναστατική φρασεολογία και θα προσπαθήσει να υπερθεματίσει σε αριστερίστικη ζύμωση και προπαγάνδα. Ο Μουσολίνι θα παραμείνει στα πλαίσια του προπολεμικού του ύφους και της εθνικιστικής υπέρ του πολέμου προπαγάνδας, ντύνοντας την όμως τώρα με επαναστατική φρασεολογία.


[...]

Μια από τις πρώτες καταλήψεις εργοστασίων, αν όχι γενικά η πρώτη, θα οργανωθεί από τους οπαδούς του Μουσολίνι στις 17/3/1919 στο εργοστάσιο “Franchi e Gregorini” στο Ντάλμινε, επαρχία Μπέργκαμο.

Στις 20/3 ο Μουσολίνι θα πάει ο ίδιος στο υπό κατάληψη εργοστάσιο και θα δηλώσει στους εργάτες ότι πρόκειται «όχι πια για μια απεργία παλιάς μορφής, αλλά για μια δημιουργική απεργία». Θα τους πει ακόμα: «εσείς στέκεστε εδώ στο έδαφος της τάξης σας, δεν ξεχάσατε όμως το έθνος ...Εσείς διδάσκετε σε ορισμένους βιομηχάνους, ιδιαίτερα σε όσους αγωνιούν για όσα έχουν συμβεί τα τελευταία χρόνια στον κόσμο, πως η φιγούρα του παλιού, άπληστου και εκμεταλλευτή βιομήχανου θα πρέπει τώρα να κάνει τόπο στον καπετάνιο-βιομήχανο, που θα μπορεί να αξιώνει τα αναγκαία για τον εαυτό του, αλλά και που δεν θα επιτρέπει να φέρνει αθλιότητα στους παραγωγούς του πλούτου».

Κάτω από αυτόν τον σοσιαλδημαγωγικό αστερισμό θα γίνει τρεις μέρες αργότερα η ιδρυτική συνέλευση της «φασιστικής ένωσης» στο Μιλάνο.

[...]

Με μια λογοδιάρροια από ρεπουμπλικάνικη και επαναστατική φρασεολογία στο πρώτο αυτό πρόγραμμα των φασιστών, θα λέγεται:

«Εμείς είμαστε πάντα ρεπουμπλικάνοι και τώρα λέμε πάλι Republik! [Δημοκρατία]»

[...]

Σε μια από τις πρώτες συνελεύσεις τους οι φασίστες θα αξιώσουν την «σύγκληση μιας συνταγματικής εθνοσυνέλευσης» (το αίτημα αυτό θα το πάρουν από το πρόγραμμα της Συνδικαλιστικής Συνομοσπονδίας της Ιταλίας), την «ανακύρηξη της δημοκρατίας (Republik), την αποκέντρωση, την λαϊκή κυριαρχία μέσα από το γενικό εκλογικό δικαίωμα, την κατάργηση της γραφειοκρατίας και την αναδιοργάνωση της δημόσιας διοίκησης, την κατάργηση της Γερουσίας και άλλων περιορισμών της λαϊκής κυριαρχίας, την διάλυση της πολιτικής αστυνομίας, την συγκρότηση μιας πολιτοφυλακής σε δημοτικό και εθνικό επίπεδο, την κατάργηση όλων των τίτλων της τάξης των ευγενών, την κατάργηση της καθολικής υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας, τον γενικό αφοπλισμό και την απαγόρευση της παραγωγής πολεμικών όπλων που θα είναι δεσμευτική για όλα τα έθνη, την ελευθερία των ιδεών, την ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης, την ελευθερία του τύπου»


Οι πρώτοι μεταπολεμικοί (σ.σ. από τον Α’ΠΠ) φασίστες θα δανειστούν τα συνθήματα τους ανενδοίαστα και απευθείας από τα προγράμματα με τα αιτήματα των κομμάτων της αριστεράς.

Οι ίδιοι θα τονίζουν ταυτόχρονα πως δεν θέλουν να τοποθετηθούν κοσμοθεωρητικά:

«Απεχθανόμαστε τα θεωρητικά και φιλοσοφικά αιτήματα, αφού η δική μας ιδιοσυγκρασία είναι ενάντια σε κάθε προκατειλημμένη ιδεολογία».

[...]

Τον Οχτώβρη του 1919 οι Fasci στην Φλωρεντία θα ψηφίσουν ένα νέο πρόγραμμα.

Πιο πριν θα χαρακτηρίζουν το «κίνημα» τους «επαναστατικό επειδή είναι αντιδογματικό και αντιδημαγωγικό, ανατρεπτικά νέο, επειδή είναι ενάντια σε κάθε είδους προλήψεις» και θα ζητήσουν την καθιέρωση του 8ωρου για όλους τους κλάδους της βιομηχανίας, τον καθορισμό του κατώτατου μεροκάματου, την συμμετοχή των εκπροσώπων των εργατών στην τεχνική διεύθυνση της βιομηχανίας» και την «εργατική συμμετοχή γενικά».

___________
*Η διετία 1919-1920 στην Ιταλία ονομάστηκε "διπλή κόκκινη χρονιά" εξαιτίας ενός αυθόρμητου κύμματος καταλήψεων εργοστασίων από τους εργάτες, που δεν περιορίζονταν σε μισθολογικά-εργασιακά αιτήματα, αλλά αξίωνε και την εργατική συμμετοχή στον σχεδιασμό της παραγωγής σαν πρώτο βήμα για την πλήρη απαλλοτρίωση των καπιταλιστών.

Εξού και οι επανειλημμένες αναφορές των φασιστών στην "εργατική συμμετοχή" που σήμερα ξενίζουν.

5 σχόλια:

  1. Οκ. Το επόμενο είναι να δούμε την ακροδεξιά να κάνει καταλήψεις στα εργοστάσια και να ζητάει οι εργάτες να έχουν μερίδιο στην παραγωγή. Τότε ο καλός βιομήχανοι θα τους δώσει ή μετοχές ή υποσχέσεις για μελοντικα μερίσματα με παρακράτηση μισθού βεβαίως βεβαίως

    Johngr1973

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @Johngr1973:
      -Ποιά ακροδεξιά;
      "Αριστεροί" αυτοχάρακτηρίζονταν τα fascio μέχρι το '25!

      H Ιταλία είδε με τον Ντούτσε "πρώτη φορά αριστερά"!

      Διαγραφή
  2. Νέα αυτοκτονία μετανάστη, Κρατητήρια της Διεύθυνσης Αλλοδαπών Θεσ/νίκης: http://902.gr/eidisi/koinonia/61234/thessaloniki-nearos-allodapos-kratoymenos-aytoktonise-sto-keli-toy

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Προτείνω ειδικά για το θέμα αυτό, να τοποθετήσεις ένα μόνιμο ρολόϊ να μετρά τις ώρες της κυβέρνησης της αριστεράς μέχρι το κλείσιμο των κολαστηρίων, την καταγγελία του Δουβλίνο ΙΙ και τον εφοδιασμό με ταξιδιωτικά έγγραφα των ανθρώπων αυτών. Μέχρι το .. επέκεινα δηλαδή.

      sibel

      Διαγραφή
    2. Και ο γάλλος φασίστας διανοούμενος, Alain de Benoist (http://en.wikipedia.org/wiki/Alain_de_Benoist) υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ, που "δεν έχει τον σεχταρισμό άλλων 'αριστερών' της Ευρώπης"; http://blogelements.typepad.fr/blog/2015/02/alain-de-benoist-syriza-ne-partage-pas-le-sectarisme-de-certaines-autres-gauches-européennes-.html

      Διαγραφή