Δευτέρα, 19 Ιανουαρίου 2015

Ο αιώνιος Πασοκτζής (hommage à Akis)


Αποτελεί δυστύχημα για τη χώρα, κατά την άποψή μου, ότι δεν κατάφερε ποτέ να δημιουργήσει ένα καλλιτεχνικό έργο που να συλλαμβάνει και να αποδίδει την ουσία του homo Pasokus ως χαρακτήρα και ως ανθρώπινου ιδιότυπου. Ο Άκης Τσοχατζόπουλος, και τόσοι άλλοι σαν αυτόν, κινδυνεύουν να φύγουν απ' τη ζωή χωρίς να αφήσουν πίσω τους το ίχνος τους σε ένα έργο καλλιτεχνικών αξιώσεων στην πολιτιστική μας παραγωγή. Ευτυχώς, ο σκηνοθέτης ενός γειτονικού λαού, σκιαγραφώντας έναν δικό του χαρακτήρα, συνέλαβε κατά την ταπεινή μου γνώμη και την εσάνς του homo Pasokus που γνωρίσαμε, όσοι τέλος πάντων από εμάς τον γνωρίσαμε, από τη μεταπολίτευση και δώθε. Το πορτραίτο αυτό, το οποίο υπενθυμίζω ως ένα είδος hommage στον έγκλειστο Άκη, είναι ο Μάρκο Ντρεν (Μίκι Μανόλοβιτς) της ταινίας Underground του Εμίρ Κουστουρίτσα: μέλος του ΚΚ Γιουγκοσλαβίας, μπον βιβέρ, πότης, γυναικάς, εκμεταλλευτής, φαφλατάς, ρήτορας, ονειροπόλος, υποκριτής, ψεύτης, έμπορος όπλων, χωρατατζής, αυτοσαρκαστικός, πατριδοκάπηλος, θρασύδειλος, προδότης, μεγαλομανής, καραγκιοζάκος, μεφιστοφελικός, μακιαβελλικός, φαλσταφικός, αμλετικός, πρωτεϊκός, ανεξέλεγκτος, μηδενιστής, επικούρειος, νιτσεϊκός, γελοίος, χαμερπής, αυτοκαταστροφικός, καταστροφικός για τους γύρω του, αρριβιστής, τυχοδιώκτης, αρπακόλλας, συνωμότης, επιδειξιομανής, κρυψίνους, πανηγυρτζής, ξέχειλα λιμπιντινικός, αέναα πεινασμένος, αθεράπευτα καυλιάρης και εντελώς θανατηφόρος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου