Δευτέρα, 12 Ιανουαρίου 2015

Με αφορμή την τοποθέτηση του Κ. Τσουκαλά ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ

Εκσυγχρονισμός (Τίποτα δεν πάει χαμένο)
Έγγραφο 1:
Το παράδοξο ωστόσο είναι ότι, παρά την αδιαμφισβήτητη «επικυριαρχία» και την πρωτεύουσα θέση του κράτους και της πολιτικής πάνω στους λοιπούς κοινωνικούς θεσμούς, ο βαθμός της ουσιαστικής επίδρασης και της επιρροής τους για τον συνολικό εκσυγχρονισμό και την ταχύρρυθμη εξέλιξη της οικονομίας και της κοινωνίας παρέμεινε μάλλον περιορισμένος. Ο τρόπος και ο όγκος της παρέμβασης και της διείσδυσης του κράτους και της πολιτικής στην οικονομία και στην κοινωνία (και του πολιτισμού συμπεριλαμβανομένου) υπήρξαν εκτεταμένοι, τα πραγματικά αποτελέσματα όμως παρέμεναν ατελή και όχι ιδιαίτερα ικανοποιητικά. Η κοινωνική πραγματικότητα εξακολουθούσε να «ανθίσταται» και να καθυστερεί, η οικονομία αναπτυσσόταν κατά τρόπον εν πολλοίς παρασιτικό, το κράτος και η διοίκηση διογκώνονταν ποσοτικά, αλλά παρέμειναν ατροφικά από τη σκοπιά της ποιότητας και της αποτελεσματικότητας. Οι εκφράσεις «γίγαντας με πήλινα πόδια» (Ν. Μουζέλης), «υδροκέφαλος με ατροφικά άκρα» (Κ. Τσουκαλάς) αποτελούν συνήθεις εξεικονίσεις της κρατικής διοίκησης και της δημόσιας γραφειοκρατίας στην Ελλάδα από τα μέσα του 19ου αιώνα και μετέπειτα.

Πελατειακές σχέσεις
Η άνιση ανάπτυξη του κράτους και της κοινωνίας --υπερτροφικό το πρώτο, ατελώς διαφοροποιημένη, υποτελής και εξαρτημένη η δεύτερη-- ­ είναι φαινόμενο που εξηγεί εν τέλει και τα χαμηλά επίπεδα συνολικής αποτελεσματικότητας της κρατικής (πολιτικής) διείσδυσης και παρέμβασης στη διαμόρφωση και στη συνολική εξέλιξη της νεοελληνικής κοινωνίας. Ετσι το κράτος και η πολιτική, παρά την έκταση και τον όγκο της παρέμβασής τους, ποτέ δεν μπόρεσαν να κινητοποιήσουν με τρόπο απόλυτα δημιουργικό το σύνολο των κοινωνικών δυνάμεων, να αφυπνίσουν και να ενδυναμώσουν την κοινωνία (των πολιτών), την οικονομία και τον πολιτισμό σε μια «πολυ-λογική» (όπως την έχει χαρακτηρίσει ο Ν. Μουζέλης) στρατηγική συνολικού κοινωνικού εκσυγχρονισμού και προόδου στη σφαίρα της οικονομίας, της πολιτικής, του πολιτισμού και της κοινωνίας.


Έγγραφο 2:
Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια άλλαξε. Η Ελλάδα συνεχίζει να αλλάζει.

[...] Εντάξαμε την Ελλάδα στην Ευρωζώνη και κάναμε την οικονομία μας την πιο γρήγορα αναπτυσσόμενη στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αναβαθμίσαμε το κύρος της Ελλάδας στην Ένωση και στον διεθνή περίγυρό μας. Εντάξαμε την Κύπρο στην Ένωση.

Προωθήσαμε με διαρκώς αυξανόμενους ρυθμούς την πραγματική σύγκλιση. Αυξήσαμε τους πραγματικούς μισθούς και τις συντάξεις με ετήσιες αυξήσεις πάνω από τον πληθωρισμό.

Μεταρρυθμίσαμε το φορολογικό σύστημα σε όφελος των πιο αδύναμων και της μεσαίας τάξης.

Αυξήσαμε τους πόρους για το κοινωνικό κράτος και τις κοινωνικές δαπάνες ως ποσοστό του ΑΕΠ συγκλίνοντας με το μέσο όρο της ΕΕ. Διασφαλίσαμε τη βιωσιμότητα του Ασφαλιστικού συστήματος και προωθήσαμε την ανέγερση και ολοκλήρωση περιφερειακών νοσοκομείων σ' όλη τη χώρα.

Υλοποιήσαμε ένα πρωτόγνωρο έργο υποδομών στην ιστορία της Ελλάδας και συνεχίζουμε.

Εξασφαλίσαμε το Γ' ΚΠΣ. 

Ολοκληρώνουμε με επιτυχία την προετοιμασία για τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Εκσυγχρονίσαμε κρίσιμους θεσμούς και λειτουργίες της δημοκρατίας περιορίζοντας δραστικά το πελατειακό κράτος. Αναβαθμίζουμε συνεχώς την ποιότητα των υπηρεσιών προς τον πολίτη. Προχωρήσαμε στην αποκέντρωση της κεντρικής εξουσίας.
Κώστας Σημίτης, Ομιλία στο εθνικό συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ, 9 Οκτωβρίου 2003

Έγγραφο 3:
Το πρόβλημα έγκειται στο ότι το κοινωνικό κράτος, όπως λειτουργεί σήμερα, αδυνατεί να παράσχει στους πολίτες τις υπηρεσίες που οι τελευταίοι απαιτούν από αυτό. Η ζήτηση με άλλα λόγια για ποιοτικού χαρακτήρα κοινωνικές υπηρεσίες ξεπερνά κατά πολύ την προσφορά. Παίρνοντας την υγεία ως παράδειγμα, στις ανεπτυγμένες χώρες η ραγδαία γήρανση του πληθυσμού σε συνδυασμό με την ανάπτυξη πολυδάπανων ιατρικών τεχνολογιών κάνει κυριολεκτικά αδύνατη τη διαιώνιση ενός συστήματος που έχει σκοπό την παροχή δωρεάν υπηρεσιών σε όλους τους πολίτες.
Ο βουλευτής επικρατείας του ΠΑΣΟΚ Νίκος Μουζέλης αναλύει το κράτος πρόνοιας, τα αδιέξοδα και τη λύση...(Αξίζει να το διαβάσετε όλοι). Αρχική δημοσίευση: Το Βήμα, 6 Μαϊου 2001

Έγγραφο 4:
Η δημιουργία ενός σώματος δημοσίων υπαλλήλων αυτή καθαυτή δεν αποτελεί βέβαια μοναδικά ελληνικό φαινόμενο. Πρέπει όμως να δώσουμε έμφαση στο γεγονός εξαιτίας της ραγδαίας διόγκωσης της διοίκησης, η οποία, από τα μέσα του περασμένου αιώνα, λαμβάνει πραγματικά υπετροφικές διαστάσεις [...] Ακόμα και σε σχέση με καθημερινές και ήσσονος σημασίας κρατικές λειτουργίες, το κρατικό όργανο --είτε υψηλόβαθμο είτε χαμηλόβαθμο-- αντιμετωπίζεται από τον μέσο πολίτη με παρακάλια, φόβο και αβεβαιότητα. Η αρχή του "μέσου" συνεχίζει να κυριαρχεί. Αναμφίβολα, η ελειμματική λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών αποτελεί τη ρεαλιστική βάση για την επιβίωση των "δυσλειτουργικών" συναλλαγών που αφορούν στην διευκόλυνση των διοικητικών υποθέσεων. Αλλά οι ρίζες μιας εποχής στην οποία η απλή επίκληση ενός δικαιώματος δεν ήταν απλά μη επικερδής αλλά και ασύλληπτη χωρίς την μεσολάβηση ενός πάτρωνα-προστάτη στιγματίζει ακόμα πιο ολοκληρωμένα το σύνολο των συλλογικών συμπεριφορών.
Κωνσταντίνος Τσουκαλάς, "Για το πρόβλημα της πολιτικής πελατειοκρατίας στην Ελλάδα του 19ου αιώνα", μέρος δεύτερο, Journal of the Hellenic Diaspora, σσ. 5, 13.

Έγγραφο 5:
Η δρακόντεια σύμβαση που υπογράψαμε με τους εταίρους μας προκειμένου να μας δοθεί μια παράταση ζωής υπό όρους, ήταν κατά βάθος ένα στοίχημα με τον εαυτό μας: Δεσμευθήκαμε ν’ αλλάξουμε ριζικά, για να μη βρεθούμε εκτός ευρωπαϊκής τροχιάς. Δηλώσαμε έτοιμοι ν’ αποδομήσουμε συθέμελα το χρεοκοπημένο πελατειακό κράτος για να μη χρεοκοπήσουμε συλλογικά. Αναδεχθήκαμε την αδήριτη ανάγκη να φτωχύνουμε πρόσκαιρα ως λαός για να μην πτωχεύσουμε οριστικά ως έθνος.

Πού αποτύχαμε; Τις πταίει; Τι μας φταίει;

Η απάντηση είναι σύνθετη και ταυτόχρονα πολύ απλή. Αποτύχαμε γιατί αντιμετωπίσαμε με το μπαμπάκι κι όχι με το νυστέρι το καρκίνωμα που ευθύνεται για την κρίση και τη διαιώνισή της: το κραταιό πελατειακό κράτος.

Υπερτροφικό και παρασιτικό, οικειοποιείται τα δάνεια που μας δίνουν οι εταίροι μας για ν’ αλλάξουμε και ακυρώνει κάθε αλλαγή. Με εμπροσθοφυλακή τους εργατοπατέρες και τις συντεχνίες, με οπισθοφυλακή την αντιδραστική γραφειοκρατία, σαμποτάρει κάθε απόπειρα εξορθολογισμού και εκσυγχρονισμού. Ταυτίζει δημαγωγικά τα συμφέροντά του με το «καλό του λαού», για να πείσει τον λαό ότι όλοι οι άλλοι είναι εχθροί του. 

Έγγραφο 6
Πλάι στο πλεόνασμα ανεκδότων, να και το έλλειμμα τσίπας- ή τουλάχιστον στοιχειώδους προνοητικότητας: το σκέφτηκαν άραγε καλά οι εμπνευστές της διακήρυξης υπέρ του Μνημονίου (οι 32 υπογραφές) προτού συμπεριλάβουν στη λίστα των ... πεφωτισμένων το σύμβουλο του Κ. Σημίτη, Νίκο Μουζέλη, ο οποίος μάλιστα εμφανίστηκε καμαρωτός – καμαρωτός σε σχετικό τηλεοπτικό ρεπορτάζ; Για όσους ξέχασαν, ο καθηγητής Ν. Μουζέλης υπήρξε «ιδεολογικός πατριάρχης» του «εκσυγχρονισμού», έτσι όπως τον βιώσαμε την εποχή της πρωθυπουργίας Σημίτη. 

Ναι, ήταν «ένδοξη» εποχή... Ήταν τότε που μεγαλουργούσε η «δημιουργική λογιστική», αυτή η ... επιστήμη της απόκρυψης του δημόσιου χρέους την οποία σε «ανώτατο» επίπεδο υπηρέτησε (2001) και το κόλπο με την Goldman Sachs.
Δ. Ελευθεράτος, Αριστερό Βήμα, 9 Ιουνίου 2011

Έγγραφο 7:
Εμείς δεν θέλουμε να βασιστούμε σε ένα κράτος πελατειακό, έτσι όπως το έστησαν τα δυο κόμματα εξουσίας. Εμείς δεν είμαστε με το κράτος. Είμαστε με τις ανάγκες της κοινωνίας και θέλουμε ένα Δημόσιο αξιοκρατικά δομημένο, προκειμένου να εξυπηρετεί τις ανάγκες της κοινωνίας, τις ανάγκες του πολίτη.
Αλέξης Τσίπρας, Το Βήμα, 7 Ιουνίου 2012

Έγγραφο 8:
Στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, π.χ. στους Δήμους, αλλά και σε πολλές μεγάλες ιδιωτικές επιχειρήσεις οι οποίες τύγχαναν χρηματοπιστωτικής διευκόλυνσης μέσω πολιτικών παρεμβάσεων, έγιναν αθρόες προσλήψεις, με κριτήριο την πολιτική θέση και πολύ περισσότερο την κάρτα μέλους του ΠΑΣΟΚ ή μετά της Ν.Δ.

Γενικά, ένας τεράστιος μηχανισμός πελατειακού κράτους υφάνθηκε σε όλες τις εκφάνσεις της λειτουργίας της οικονομίας, της εργασίας, της δικαιοσύνης, των κοινωνικών υποδομών κ.ά., τον οποίο δύσκολα μπορούσε κάποιος να παρακάμψει και να λειτουργήσει αποτελεσματικά μέσω αντικειμενικών διαδικασιών.

Το σύστημα, στην πιο προχωρημένη νεοφιλελεύθερη έκφρασή του (ιδιαίτερα επί κυβερνήσεων Σημίτη και μετά), επιχείρησε (λόγω και της οικονομικής κρίσης της δεκαετίας του ’80) πιο συστηματικά, μέσω της ατομικής ανέλιξης, να αλλοτριώσει και να «οικειοποιηθεί» σημαντικό τμήμα της μισθωτής εργασίας, κυρίως στους χώρους που προανέφερα. Ο ατομικός δρόμος, η ατομική λύση των προβλημάτων και η ατομική εξέλιξη, το δόγμα του νεοφιλελευθερισμού, βρήκε την έκφρασή της σ΄αυτές τις επιχειρήσεις με τη λογική του merit system, των bonus, των υψηλόβαθμων στελεχών-συνεργατών της εργοδοσίας, που αποξενώθηκαν από το υπόλοιπο κομμάτι των εργαζομένων, ακολουθώντας άλλους κανόνες για την εξέλιξή τους και προφανώς άλλες αμοιβές.

Έγγραφο 9:
Μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να εκφράζει το ριζοσπαστικό κίνημα και τη νέα πρόταση εξουσίας; Αυτό εξαρτάται από τον τρόπο με τον οποίο θα χειριστεί τη μετεκλογική κρίση της χώρας. Πιο συγκεκριμένα, όπως η ύφεση και η ανεργία εντείνονται στις περισσότερες χώρες της ΕΕ οδηγώντας στην άνοδο της ακροδεξιάς, γίνεται όλο και πιο προφανές πως η εμμονή της Γερμανίδας καγκελαρίου στο λάθος «timing» (δηλαδή πως πρώτα χρειάζεται σιδηρά δημοσιονομική πειθαρχία και μετά ανάπτυξη) οδηγεί σε αδιέξοδο. Ακόμη και η κυρία Λαγκάρντ άρχισε να βάζει νερό στο κρασί της υποστηρίζοντας πως η μη επίτευξη των στόχων στις χώρες του ευρωπαϊκού νότου μπορεί να γίνει αποδεκτή όταν συνδέεται με την ένταση της ύφεσης. Μέσα σ' αυτό το νέο κλίμα, η πρόσφατη νίκη του Φρανσουά Ολάντ μπορεί να βοηθήσει (αν όχι βραχυπρόθεσμα, πιο σίγουρα μεσοπρόθεσμα) στο πέρασμα από την τιμωρητική λιτότητα της κυρίας Μέρκελ στην αναπτυξιακή αλληλεγγύη.

Μέσα σ' αυτό το ραγδαία εξελισσόμενο ευρωπαϊκό τοπίο, ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο. Μπορεί π.χ. να συμβάλει στη δημιουργία ενός νοτιοευρωπαϊκού μπλοκ που, υπό γαλλική ηγεσία, θα αντιταχθεί σθεναρά και με επιτυχία στην κοντόφθαλμη γερμανική στρατηγική. Για να μπορέσει όμως να παίξει αυτόν τον ρόλο θα πρέπει η Ελλάδα ν' αποφύγει τη στάση πληρωμών, δηλαδή τη μη υποστηριζόμενη από τους εταίρους μας πτώχευση.

Έγγραφο 10: 
Στο πλαίσιο των Κρίση-μων σεμιναρίων, που οργανώνει η Πρωτοβουλία για την Υπεράσπιση της Κοινωνίας και της Δημοκρατίας, αυτή την Τρίτη 5 Ιουνίου θα μιλήσει ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς με θέμα «Η ελληνική κοινωνία μπροστά στην κρίση.» Τη συζήτηση θα συντονίσει η δημοσιογράφος Εριφύλη Μαρωνίτη. Στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων (Ακαδημίας 50). 

Έγγραφο 11:
Εκδήλωση της εφημερίδας Αυγή με την υποστήριξη του Ινστιτούτο Νίκος Πουλαντζάς.

Ομιλητές/ομιλήτριες:

Νίκος Κοτζιάς, καθηγητής Πολιτικών Θεωριών και Ευρωπαϊκών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Πειραιά

Νίκος Κωνσταντόπουλος, δικηγόρος, πρώην πρόεδρος του Συνασπισμού

Κωνσταντίνος Τσουκαλάς, ομότιμος καθηγητής Κοινωνιολογίας, Πανεπιστήμιο Αθηνών

Τασία Χριστοδουλοπούλου, δικηγόρος, μέλος της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ

Χαιρετίζει ο Αλέξης Τσίπρας, πρόεδρος του Συνασπισμού και της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ
"Η δημοκρατία σε κρίση", εκδήλωση του Ινστιτούτου Πουλαντζάς, 14 Οκτωβρίου 2011

Αρχική δημοσίευση: Lenin Reloaded, 5 Ιανουαρίου 2013

Το ψηφοδέλτιο επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ.

14 σχόλια:

  1. Ράνια Αντωνοπούλου (#2): http://www.levyinstitute.org/scholars/rania-antonopoulos

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νικος Τόσκας (#5): Ο Νίκος Τόσκας ήταν βασικός συντάκτης του προγράμματος του ΠΑΣΟΚ για την άμυνα στις εκλογές του 2000 και επικεφαλής του γραφείου του Πάνου Μπεγλίτη επί διετία.
      http://www.thetoc.gr/politiki/article/n-toskas-o-kokkinos-stratigos-sto-epikrateias-tou-suriza

      Διαγραφή
    2. Εκτοτε, δίνει το «παρών» στην πολιτική, μέσω της πολιτικής κίνησης «Πράττω», της οποίας ηγείται ο Νίκος Κοτζιάς και συντονίζει ο Νίκος Τόσκας.

      Διαγραφή
  2. Από δημοσίευμα στη real
    ''Μετά την αρνητική απάντηση του Κώστα Γαβρά, επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς.''

    ''Επίδειξη δύναμης επιδιώκει η Κουμουνδούρου, η ηγεσία της οποίας φέρεται αποφασισμένη να φλερτάρει με την οποία η προεκλογική συγκέντρωση του κόμματος στην Αθήνα, τη μεθεπόμενη Πέμπτη, να είναι ανοιχτή και να πραγματοποιηθεί είτε στο Σύνταγμα, είτε στην Ομόνοια. Απόφαση που αποτελεί, λόγω του καιρού, μεγάλο ρίσκο.''

    Την ίδια μέρα έχουμε κι εμείς συγκέντρωση....
    Προσωπικά εύχομαι να ρίξει καρέκλες...Θα πέσει πολύ μοντάζ από αυτούς και γέλιο από εμάς...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. την πεμπτη στο συνταγμα ειναι το ΚΚΕ! οντως θα γελασουμε!!!! :) :) :)

      Διαγραφή
  3. http://youtu.be/mOzXaiIGJao

    το νεο "μεσοπροθεσμο προγραμμα"=μνημονιο του Συριζα για τους υγιεις επιχειρηματιες. Απο τη χθεσινη εκπομπη του Τσιμα. Να δω που θα κρυφτουν...

    ρεδ αλερτ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. http://www.902.gr/eidisi/ekloges-genari-2015/58977/metriopathis-keynsianismos-programma-toy-syriza-video
    Μα γιατί να κρυφτούν? gorf

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αλ. Τσίπρας: Οι δεσμεύσεις ισχύουν αν είμαστε αυτοδύναμοι

    Πιθανές θεωρεί ο Αλ. Τσίπρας τις πιέσεις που θα ασκηθούν ώστε να αποκλίνει από τις δεσμεύσεις του σε περίπτωση που δεν είναι αυτοδύναμος ο ΣΥΡΙΖΑ μετά τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου.

    Μιλώντας κατά την συνάντησή του με τους εκπροσώπους των Ποντιακών Ομοσπονδιών Ενώσεων και Σωματείων ο κ. Τσίπρας σημείωσε πως οι δεσμεύσεις που έχει περιγράψει «ισχύουν υπό την βασική προϋπόθεση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι αυτοδύναμος», αφήνοντας να εννοηθεί ότι αν αυτό δεν συμβεί, θα αναγκαστεί να συζητήσει όρους με ενδεχόμενους κυβερνητικούς εταίρους ή και ότι θα διεκδικήσει σε μία νέα εκλογική αναμέτρηση την αυτοδυναμία.
    http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=666631

    Το βάζω για το record. Για μένα το μακράν αποκαλυπτικότερο ήταν το άρθρο του Left.gr ότι έχουν μείνει πίσω οι πληρωμές των δανειστών απ' το λαό και το ταμείον είναι μείον. Αυτό νομίζω ότι εμπερικλείει όλη την ουσία. Τίποτε άλλο δε χρειάζεται να ξέρει κανείς για να καταλάβει. Περιέργως, δεν σχολιάστηκε καθόλου.

    http://leninreloaded.blogspot.com/2015/01/blog-post_11.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. νομιζω παντως οτι η υποψηφιοτητα Νο2 ειναι προκληση για οποιονδηποτε θελει να λεγετε "αριστερος".
    η υποψηφιοτητα της ειναι η εμπρακτη επιβεβαιωση του δεσιματος του βγδελυρου μορφωματος αυτου με τους ιμπεριαλιστες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η σχέση με το Ινστιτούτο Λεβύ είναι βαθιά, οργανική και αμοιβαία. Δεν θα μπορούσε παρά να εκφραστεί και αυτή στο Επικρατείας, σε πολύ ψηλό επίπεδο υποψηφιότητας. Πέραν των επισκέψεων, υπάρχει διαρκής συνεργασία, συνέδρια στις ΗΠΑ και εδώ, απασχόληση στελεχών εκεί, προφανώς οικονομικές σχέσεις, κοινή γραμμή στην προτεινόμενη οικονομική πολιτική, δεν γίνεται στενότερα.

      Δεν χρειαζόταν δηλαδή περισσότερα για να γνωρίζουμε τι συμβαίνει, αλλά η υποψηφιότητα απλά τα επισφραγίζει. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει οικονομική πολιτική έξω από τα think tank των ΗΠΑ, δεν είμαστε μωρά.

      Διαγραφή
  7. προφανως δεν ειμαστε μωρα, απλα υπαρχει κοσμος που ειναι, που τους πιστευει οτι ειναι ριζοσπαστες αριστεροι κτλ κτλ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτός ο κόσμος ούτε ενδιαφέρεται για το τι είναι το Levy Institute, ούτε του κάνει διαφορά. Μας αρέσει ή όχι, είτε δε δίνει δεκάρα, είτε το επικροτεί, γιατί δείχνει ότι "μετράμε στο εξωτερικό."

      Συνεπώς, όσοι ήταν να καταλάβουν έχουν καταλάβει καιρό, οι υπόλοιποι θα καταλάβουν με άλλους τρόπους, λιγότερο "θεωρητικούς" (χρωστάτε λέμε, έχουν μείνει τα ταμεία άδεια, τι θα γίνει;)

      Διαγραφή
  8. Τι κακιασμένοι άνθρωποι οι νεοφιλελέ, να μη δουν δικό τους άνθρωπο να προκόψει, αμέσως κάρφωμα!

    Ο Νίκος Μπίστης στρέφει τα πυρά του στον επικεφαλή του ψηφοδελτίου επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ , Κωνσταντίνο Τσουκαλά. Όπως αναφέρει το ΕΘΝΟΣ, σύμφωνα με τον κύριο Μπίστη από το βιογραφικό του κυρίου Τσουκαλά απουσιάζει η περίοδος 1996 – 2004 , κατά την οποία «όταν ως πολιτικός φίλος του Κώστα Σημίτη είχε στρατευτεί υπέρ του εκσυγχρονισμού» . Ο κύριος Μπίστης επισημαίνει ότι είναι σχήμα οξύμωρο ΣΥΡΙΖΑ – “Σημίτης” , ούτε η Κουμουνδούρου το αντέχει ούτε όμως και ο κύριος Τσουκαλάς.
    http://www.paraskhnio.gr/filos-toy-simiti-epikefalis-toy-epikr/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε, όχι και "σχήμα οξύμωρο" το "ΣΥΡΙΖΑ-Σημίτης" μωρή παλιά αλεπού! Μας δουλεύεις και ανοιχτά!

      Διαγραφή