Παρασκευή, 23 Ιανουαρίου 2015

Για τους ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς

Για τους ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς

Γιατί λέει το ΚΚΕ ότι η αποδοχή των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών της ΕΕ σημαίνει τη συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής; Τι πρέπει να γίνει δηλαδή; Να ξαναγυρίσουμε στα ελλείμματα που μας έφεραν ως εδώ;

Ο κρατικός προϋπολογισμός, τόσο στο σκέλος των εσόδων όσο και σε αυτό των κρατικών δαπανών, αποτελεί εργαλείο αναδιανομής του κοινωνικού πλούτου, τον οποίο παράγουν αποκλειστικά και μόνο οι εργαζόμενοι.


Στους κρατικούς προϋπολογισμούς ενσωματώνονται τα έσοδα από τους φόρους και τα κάθε είδους αντιλαϊκά χαράτσια, αλλά και οι εισπράξεις από τις ιδιωτικοποιήσεις κρατικής περιουσίας, τα έσοδα από τις δοσοληψίες με την ΕΕ (ΕΣΠΑ), τα οποία από «πρώτο χέρι» αφορούν στην ενίσχυση των μερίδων του κεφαλαίου. Σε επίπεδο κρατικών δαπανών υπολογίζονται τα κονδύλια που αφορούν στην κάλυψη των στοιχειωδών λαϊκών αναγκών για συντάξεις, Υγεία, Πρόνοια, Παιδεία κ.ά. Μαζί με αυτά, «τσουβαλιάζονται» δαπάνες όπως αυτές του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ), που αφορούν στη διοχέτευση κεφαλαίων στους επιχειρηματικούς ομίλους (στα κάθε είδους νέα αλλά και παλαιότερα «επιχειρηματικά τζάκια»), οι δαπάνες για τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς, για τη συμμετοχή του αστικού κράτους στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς και μια σειρά άλλα.

Τα ποσά που πηγαίνουν στην πληρωμή του κρατικού χρέους εξαιρούνται από τον «κανόνα» των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών, ενώ παράλληλα περιλαμβάνονται μόνο τα ποσά για τους τόκους.

Ο ΣΥΡΙΖΑ και άλλες πολιτικές δυνάμεις καθώς και τμήματα του κεφαλαίου στην ΕΕ έχουν προτείνει να εξαιρεθούν από τον υπολογισμό των κρατικών ελλειμμάτων και οι δαπάνες του ΠΔΕ, δηλαδή να αφαιρεθούν και τα κεφάλαια που μια κυβέρνηση (εν προκειμένω του ΣΥΡΙΖΑ) θα αποδίδει άμεσα ή έμμεσα στους επιχειρηματίες, που είτε από μόνοι τους είτε σε συμπράξεις με το αστικό κράτος θα αναλαμβάνουν την εκτέλεση δημόσιων έργων και υποδομών, που έχει ανάγκη το κεφάλαιο και που ήδη έχουν χρυσοπληρωθεί από τον ελληνικό λαό, μέσω της βαριάς φορολογίας αλλά και της συρρίκνωσης των κονδυλίων, τα οποία αφορούν στις λαϊκές ανάγκες.

Ο ΣΥΡΙΖΑ καθημερινά διαβεβαιώνει ότι επιδιώκει ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς και όχι ελλείμματα, επιδιώκει δημοσιονομική σταθερότητα. Αυτό σημαίνει όρκους πίστης στο «Σύμφωνο Σταθερότητας» και αποδοχή των αντιλαϊκών ασφαλιστικών δικλίδων που ισχύουν στην ΕΕ, σχετικά με την επίτευξη αυτών των «ισοσκελισμένων προϋπολογισμών».

Οι κανόνες των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών και οι μηχανισμοί αυτόματης διόρθωσης αποκλίσεών τους είναι δεμένοι με τις αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις και τα μέτρα «ενισχυμένης δημοσιονομικής εποπτείας» που προβλέπονται για όλα ανεξαιρέτως τα κράτη - μέλη της ΕΕ, με βάση τις διαδικασίες του «Ευρωπαϊκού Εξαμήνου», των μόνιμων μνημονίων στην ΕΕ. Οι «ισοσκελισμένοι προϋπολογισμοί», για όλα τα επόμενα χρόνια, θα διαμορφωθούν σε συνθήκες παραπέρα μείωσης της φορολογίας στα επιχειρηματικά κέρδη, ανάπτυξης νέων «επενδυτικών εργαλείων» (νέο ΕΣΠΑ, «πακέτο Γιούνκερ» κ.ά.).

Με απλά λόγια, οι ισοσκελισμένοι προϋπολογισμοί απαιτούν λιτότητα διαρκείας για τους εργαζόμενους όσον αφορά τα δικαιώματά τους σε Υγεία, Παιδεία, Πρόνοια, Κοινωνική Ασφάλιση και υλοποίηση συγκεκριμένων αντιλαϊκών δεσμεύσεων (απελευθερώσεις αγορών, αναδιαρθρώσεις κ.λπ.) έτσι ώστε να επιτευχθεί η περιβόητη ανάκαμψη του κεφαλαίου. Η μόνη αντίρρηση του ΣΥΡΙΖΑ είναι να μην υπόκειται σε αυτούς τους κανόνες το τμήμα των χρημάτων του κρατικού προϋπολογισμού που πάει στο κεφάλαιο.

Γίνεται, λοιπόν, κατανοητό ότι ένα κόμμα που αποδέχεται ως θέσφατο το πλαίσιο της ΕΕ όχι μόνο δεν μπορεί να υποσχεθεί ανάκτηση των εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων και απωλειών της περιόδου της κρίσης, όχι μόνο δεν μπορεί καν να συζητά για ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών αλλά θα συνεχίσει να βαδίζει στον ίδιο αντιλαϊκό δρόμο, με όποιες διαφοροποιήσεις και αν έχει, όχι βεβαίως προς όφελος του λαού.

Οσον αφορά το ζήτημα των ελλειμμάτων πρέπει να σημειώσουμε τα εξής: Το δίλημμα ελλειμματικοί ή μη προϋπολογισμοί στο πλαίσιο της αστικής διαχείρισης είναι κάλπικο για το λαό γιατί και στη μια και στην άλλη περίπτωση αυτόν βάζουν να πληρώνει, είτε φορτώνοντας στις πλάτες του χρέη για να πληρωθούν αργότερα ή προχωρώντας σε μέτρα λιτότητας για να αντιμετωπιστούν τα ελλείμματα.

3 σχόλια:

  1. Συγνώμη που χαλάω την αναρτηση.
    Πάνω που σκεεφτόμουν ότι δε μας ειναι απαραιτητη η δημόσια στηριξη, αφου ειναι σα να παιζουμε σε ξενο γηπεδο,διάβασα τα σχόλια-παρουσίαση του ίδιου του site κ με επιασε αναγουλα.
    http://luben.tv/politix/48730/

    Και φυσικά θεωρειται ΚΑΙ ΑΥΤΟ ενα απο τα sites που κρατησαν ψηλά τη σημαία της αντιστασης

    Διονυσης Ε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χιπστεροναζί χαρακτηρίστηκε ο συντάκτης;

      Συμφωνώ και επαυξάνω.

      Διαγραφή
  2. Υπάρχει αυτό που λέμε καθήλωση της πολιτικής σκέψης στη μετεφηβεία. Εχει ορισμένα
    χαρακτηριστικά (όπως υπερεπαναστατικότητα και αντιδραστικός χαβαλές) και επίσης
    αρέσκεται σε συγκεκριμένη θεματολογία. Η τελευταία ειναι τέτοια που κάνει τον λόγο αυτόν να αναπαράγει νεοφιλελευθερες θέσεις διαρκώς.
    Μιλάω ακριβέστερα για τον άνθρωπο που έχει αρκετα χαλαρη σχέση με την πολιτική, δεν ασχολειται καθημερηνώς, αλλά πεταγεται από τον "υπνο" του και διαλαλέι σε όλους τους τόνους την φοβερά "προχωρημένη" αποψή του όταν η επικαιρότητα ερχεται σε συγκεκριμένα ζητήματα

    Παραδειγματα τέτοιας θεματολογίας :
    Φορολόγηση κλήρου, εκκλησίας .- Δικαιώματα ΛΟΑΤ - Οικολογική συμπεριφορά - Αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι - Νομιμοποίηση ναρκωτικών - Ελευθερία λόγου - "Ολοκληρωτισμός"

    Σε όλα τα παραπάνω υπάρχει αντίστοιχα κ απο μία "προοδευτική" τοποθέτηση,
    η οποία φένεται να συγκινεί έυκολα απο κεντροαριστερούς, χιπστεροποταμιστές μέχρι αυτοπροσδιοριζόμενους αναρχικούς. Η θέση αυτη όταν εξεταστεί λίγο παραπάνω, αποδεικνύεται
    αρκετα εως βαθυτατα συντηρητική, με συνέπεια να έρχεται στην επιφάνεια το νήμα που συνδέει κάθε πολιτική σταση απο την οποία απουσιαζει το ταξικό κριτηριο.

    Θα δώσω παραειγμα μόνο σε ένα κ όχι σε ολα για να μην φλυαρω.
    Αρχίζει ο άλλος κ λέει πόσο μισει τους παππάδες και πόσο πισω ειμαστε σαν χωρα που δεν εχουμε προχωρήσει σε διαχωρισμό εκκλησίας κράτους, οτι ο ίδιος ειναι αθεος και τελικά φτανει φυσικά στο σουπερ επαναστατικό συμπέρασμα πως ότι ανηκει στην εκκλησία θέλει να ανηκει στο αστικό κράτος!! Γιατι που αλλού θα κατεληγε βεβαια με τον τρόπο που σκεφτεται.

    Κλεινω για να μην κουράσω άλλο. Το ίδιο γινεται κ με τα υπόλοιπα θεματα που ανέφερα και τελικά διαπαιδαγωγειται ένας κόσμος σε θολά νερα χωρίς να ερχεται σε επαφη με την Μαρξιστική-επαναστατική πρόταση . Δεν ερχεται γιατι η φυση των θεμάτων αυτων (που για χ,ψ, λόγους τον απασχολούν) ειναι δευτερευουσα για το εργατικό κίνημα, χωρίς να σημαινει όμως οτι δεν ειναι υπαρκτη. Ειναι υπαρκτη, σαφής και επαναστατική όσο καταβάθος την θέλει αυτός που στα 18 την αναζητά. Ειναι κρίμας ο ανθρωπος αυτός να σουλατσάρει πολιτικά απο τις παρυφες των εξαρχειων στην αγκαλια του Τζημερου και τούμπαλιν κανοντας στάσεις σε μια σειρά απο ιντερνετικούς ινστρουχτουρες .

    Πραγματικά συγνωμη για το σχόλιο σιδηρόδρομο κ οφ τοπικ μάλιστα. Με ενδιαφερει πιο πολυ να το διαβάσεις κ μετα (αν θες) να το δημοσιευσεις

    Διονυσης Ε

    ΑπάντησηΔιαγραφή