Σάββατο, 6 Δεκεμβρίου 2014

Τζάμια και σοσιαλιστικές επαναστάσεις

Ο θρίαμβος της επανάστασης ήταν υπόδειγμα τάξης. Δεν υπήρξε λεηλασία, κανένας δεν σύρθηκε στους δρόμους, δεν υπήρξαν φόνοι, δεν έγιναν εγκλήματα. Υπήρξε απόλυτη τάξη.
Φιντέλ Κάστρο (24:43 της ταινίας. Λίγο μετά στο ίδιο βίντεο --26:39--, οι εκτελέσεις στελεχών του καθεστώτος Μπατίστα, βασανιστών του κουβανικού λαού. Οι εκτελέσεις έγιναν επίσης με απόλυτη τάξη).

Προς σύγκριση:

Η πραγματική λαϊκή εξέγερση δεν πρόκειται να σπάσει ένα τζάμι. Η πραγματική λαϊκή εξέγερση θα έχει αιτήματα και στόχους. Θα έχει πολιτικό σκοπό. Δε θα είναι απλώς αγανάκτηση. Η πραγματική λαϊκή εξέγερση, ακριβώς επειδή θέλει να μετατρέψει σε λαϊκή περιουσία ό,τι έχει δημιουργήσει ο εργαζόμενος λαός σε αυτόν τον τόπο, δε θέλει να την καταστρέψει. Γιατί να καταστρέψει επιχειρήσεις; Γιατί να σπάσει μηχανήματα; Γιατί να κάψει επιχειρήσεις; Γιατί να καταστρέψει τράπεζες; Λαϊκή περιουσία θέλει να τα κάνει.
Αλέκα Παπαρήγα, Δεκέμβρης 2008

Οταν θα γίνει σοσιαλισμός στην Ελλάδα, όλοι οι βιομήχανοι θα μας παραδώσουν τις βιομηχανίες τους και θα πούνε “πάρτε τα”; Θα είναι σκληρή η σύγκρουση. Και θα είναι και με τους συμμάχους τους, ανώτερα μεσαία στρώματα κτλ. Δεν κατάλαβα, δηλαδή. Βεβαίως θα υπάρξει βία, δεν το κρύβουμε.
Αλέκα Παπαρήγα, Νοέμβρης 2008

37 σχόλια:

  1. Πολλά σπασμένα τζάμια (2008) και ο ΓΑΠ στην εξουσία (2009);

    Ή κανένα σπασμένο τζάμι και λαϊκή εξουσία;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Επιμόρφωση: Στάλιν, "Αναρχισμός ή σοσιαλισμός;" (1907)
    https://www.marxists.org/reference/archive/stalin/works/1906/12/x01.htm

    Μετάφραση τμήματος: http://www2.rizospastis.gr/storyPlain.do?id=987065

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Συγγνώμη για το άσχετο, αν θες μετακίνησε το κάπου πιο σχετικά.

    Έχουμε αφιέρωση :
    "Φοβᾶμαι...” - Αφιερωμένο στους κ.κ. Α. Τσίπρα και Δ. Κουτσούμπα

    Στον πρώτο γιατί μας έχουν “ταράξει στη νομιμότητα” οι “δηλώσεις συμπαράστασης” των στελεχών και συνοδοιπόρων του ΣΥΡΙΖΑ, και στον δεύτερο γιατί το ΚΚΕ ήταν, είναι και θα είναι ο πιο συνεπής στυλοβάτης της ακροδεξιάς συγκυβέρνησης. Και ΟΧΙ, εγώ ΔΕΝ “Φοβᾶμαι...”, ούτε περίμενα κάτι διαφορετικό. Αυτοί όμως θα έπρεπε να φοβούνται, γιατί το αίμα του Νίκου Ρωμανού αυτούς τελικά θα πνίξει πρωτίστως."

    https://athens.indymedia.org/post/1535651/

    Θαυμάσιο σκεπτικό. Δε θέλω κυβέρνηση αριστεράς - ως αντιεξουσιαστής δε θέλω κυβέρνηση, ούτε καν κράτος- αλλά σε εγκαλώ γιατί στηρίζεις τη δεξιά κυβέρνηση. Αν στήριζες την αριστερά, θα σε έβλεπα με άλλο μάτι.
    Επίσης, εμείς θα πληγούμε ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ και όχι το κράτος που τον συνέλαβε, φυλάκισε, βασάνισε και οδήγησε στην απεργία πείνας.

    Τέλος, φαίνεται σε κανέναν άλλο οτι φαίνεται να έχει σίγουρη την έκβαση της απεργίας πείνας; Γιατί για να μας "πνίξει το αίμα του", θα πρέπει να πεθάνει το παλικάρι.

    Χαϊνης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Δεν είναι άσχετο, μια χαρά το βαλες εδώ που τό 'βαλες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Τα πρώτα απτά αποτελέσματα του πρώτου γύρου "συμπαράστασης" στον Ν. Ρωμανό από τα αναρχο-φράικορπς στην Πάτρα."Απελευθέρωση" του παραρτήματος, αντιεξουσιαστές εναντίον δημοτικής αρχής, ακροδεξιοί εναντίον δημοτικής αρχής--> ωραίο καρφάκι εξ αριστερών στα πλευρά του κόκκινου δήμου:
    http://www.thebest.gr/news/index/viewStory/303378

    και εν συνεχεία το προβλεπόμενο ακροδεξιό τρολάρισμα με πάσα τυπολογική συνέπεια: ασυναρτησία, ψεύδη, συνειρμοί και ως είθισται μεταφυσικό ξέπλυμα των α/α:
    http://www.thebest.gr/news/index/viewStory/303536

    χιλιαστής

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. γιατι οχι; καπου επρεπε να γινει κατι, στην αθηνα τοση ωρα το παλευουν και δεν τους καθετε, τωρα πανε στην "ασφαλεια" των εξαρχειων οπου εκει ειναι ευκολο.
      δεν καταλαβα με το παραρτημα της πατρας, ειναι στην δικαιοδοσια του δημου; και αν ειναι ο δημος πρεπει να εχει μπαστακα καποιον εκει; οι μπατσοι επεμβαινουν ακομα και αν πειραξουν καδο εκει δεν μπορουσαν; μας επεισαν

      Διαγραφή
    2. "Η αποψινή πορεία οργανώνεται από το ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση και η νεολαία Κομμουνιστική Απελευθερωση."

      Ψήφο στο ΣΥΡΙΖΑ. Να γράψει άρθρο αμέσως ο ειδικός στον Πελετίδη Μόσχος να τον κατακεραυνώσει που άφησε τα παιδιά απροστάτευτα.

      Διαγραφή
    3. παντως μια χαρα σημερα παιζεται το οικογενειακο διπλο στα εξαρχεια, καλυτερος τροπος για να δοκιμασουν επιχειρησιακα της αυρες σε πυκνο αστικο τοπιο δεν υπηρχε

      Διαγραφή
  6. ΖΑΡΑ Θεσσαλονικης:ενας "αγνωστος" τυπος,μπροστα σε ολους τους διαδηλωτες αλλα κ τον κοσμο που ηταν στα μαγαζια,πεταει καπνογονο μεσα στο ΖΑΡΑ κ φευγει τρεχοντας.Το μπλοκ των αναρχικων βγαζει τον κοσμο απ το μαγαζι.Τα ΜΑΤ φτανουν.Ξυλοφορτωνουν τους αναρχικους.Μαλλον γι αυτο κ το σημα της νικης,λιγο αργοτερα.
    Για να τα λέμε όλα.
    Αυτόπτης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. MEGA προπαγάνδα: Βάφτισαν «εργαζόμενους του Zara» τους αναρχικούς που έσβησαν τη φωτιά #NRomanos http://www.youtube.com/watch?v=fPjGX7IXbk4&sns=tw … via @youtube

      Διαγραφή
  7. Τα κείμενα που τίθενται σε σύγκριση αφορούν δύο εντελώς διαφορετικά γεγονότα οπότε η όποια ομοιότητα τους περισσότερο την επί της ουσίας διαφωνία αναδεικνύει παρά πολιτική συνέχεια. Ο Δεκέμβρης του '08 αφορούσε μια σειρά γεγονότων εξεγερσιακού χαρακτήρα, έκφραση των αντι-αυταρχικών αισθημάτων ενός νεολαιίστικου κινήματος. Δεν ήταν τα σπασμένα τζάμια και οι καταστροφές που εμπόδισαν την επανάσταση, το όποιο κίνημα εκφράζεται με τους τρόπους που είναι δυνατό να επιλέξει σύμφωνα με την πολιτικοποίηση του και τη γενικότερη κοινωνική κατάσταση, με λίγα λόγια έσπαγε γιατί δεν ήταν δυνατό να κάνει κάτι άλλο στη συγκεκριμένη φάση. Προς αποφυγή παρεξηγήσεων φυσικά υπήρχαν ασφαλίτες που έκαναν ή και καθοδηγούσαν άλλους σε χτυπήματα. Απλά υπήρχαν πάρα πολλοί νέοι οι οποίοι ούτε ασφαλίτες, ούτε αναρχικοί με αντικοινωνική δράση ούτε μέλη οποιουδήποτε οπορτουνίστικου χώρου ήταν, ήταν απλά άνθρωποι, οι περισσότεροι εντελώς άπειροι στην οργανωμένη δράση και μπορεί να πέταξαν μια πέτρα ή και να κατέβασαν μια βιτρίνα γιατί απλά δεν ήξεραν ή δεν πίστευαν σε άλλο δρόμο. Ο σωρευτικός καταλογισμός όλων αυτών των πράξεων σε ασφαλίτες ή εχθρούς του λαού είναι που δίνει την αφορμή για να πυροδοτηθούν αισθήματα ενάντια στο ΚΚΕ αλλά και σε άλλους αριστερούς χώρους. Η διάκριση ανάμεσα σε "ανυπόμονους" ανθρώπους του κινήματος και διαλυτικούς μηχανισμούς όσο και δύσκολη αν είναι πρέπει να γίνεται ώστε το φούσκωμα του κινήματος να αφήνει πίσω του κάτι περισσότερο από αναμνήσεις.
    Μάκης Μ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν είπε κανείς ότι τα τζάμια εμπόδισαν την επανάσταση.

      Αυτό που είπε ο Κάστρο και η Παπαρήγα είναι ότι τα τζάμια δεν κάνουν την επανάσταση. Ότι στόχος της επανάστασης δεν ήταν ποτέ να σπάει τζάμια. Άλλα πράγματα κάνει. Αυτών που ο στόχος ήταν να σπάσουν τζάμια δεν είδαμε ποτέ επανάσταση.

      Και το 2009, είδαμε ΓΑΠ. Η πολιτική ανημπόρια είναι το χαρακτηριστικό του Δεκέμβρη, και δεν κρύβεται πίσω από σπασμένα τζάμια.

      Διαγραφή
    2. Επίσης, δεν κατάλαβα ποια είναι η διαφορά της Κούβας του 59 στην οποία μίλησε ο Κάστρο και της Αθήνας του 2008. Καπιταλισμό είχαν αμφότερες, από όσο ξέρω, και δεξιές κυβερνήσεις.

      Διαγραφή
    3. Το δικό σου πρώτο σχόλιο βάζει από τη μία τα σπασμένα τζάμια και τη κυβέρνηση ΓΑΠ ως πακέτο και από την άλλη κανένα σπασμένο τζάμι και λαϊκή εξουσία, το πρώτο άμεσο συμπέρασμα είναι ότι αν βγάλεις από την πρώτη κατάσταση τα σπασμένα τζάμια αντί για ΓΑΠ πηγαίνεις στη λαϊκή εξουσία. Στο απόσπασμα που παραθέτεις ο Κάστρο μιλά για τη νίκη της επανάστασης και την απουσία ενός ανεξέλεγκτου εκδικητικού όχλου, η Παπαρήγα μιλά για τζάμια, η εξέγερση από την επανάσταση διακρίνεται από το πολιτικό περιεχόμενο, την οργάνωση και τους στόχους όχι από τα τζάμια. Ο Δεκέμβρης και πραγματική και λαϊκή και εξέγερση, επανάσταση δεν ήταν σίγουρα. Αυτή είναι η διαφορά με την Κούβα και όχι η φύση του καθεστώτος το να παραβλέπεις αυτό το γεγονός είναι σαν να παραβλέπεις την κατάσταση της εργατικής τάξης ως στοιχείο της αντικειμενικής κατάστασης και να μεταθέτεις το πρόβλημα σε κάποιες θεωρητικές ηγεσίες που είτε από σχέδιο είτε από λάθος οδηγούν το κίνημα αντί στην επανάσταση σε σπασίματα τζαμιών.
      Μάκης Μ.

      Διαγραφή
  8. Αν και συμφωνώ με το πνεύμα της ανάρτησης έχω μερικά πράγματα να προσθέσω/ρωτήσω:

    Η μορφή που παίρνουν οι αντιδράσεις της εργατικής τάξης δεν επιλέγονται από αυτήν κάθε φορά νηφάλια και πειθερχημένα. Το αντίθετο μάλιστα, οι προλεταριακές (όσον αφορά το υποκείμενο τους και όχι κατ'ανάγκη τη συνείδηση) εξεγέρσεις είναι πάρα πολλές φορές χυμαδιό, ανοργάνωτες, μη στοχευμένες στην κατάληψη της εξουσίας, ανακατεύουν στοιχεία πλιάτσικου και επανάστασης την ίδια ακριβώς στιγμή. Αυτό δεν είναι ιδανικό, δεν πρέπει να ενθαρρυνθεί και σίγουρα δεν πρέπει να αποτελεί την πρόταση της πρωτοπορίας στην ε.τ. Είναι όμως μια πραγματικότητα.

    Ότι έχουμε καπιταλισμό,έχουμε. Συμβαίνουν κι άλλα πράγματα όμως, όπως η απουσία εργατικού κινήματος με μεγάλη δύναμη και συσπείρωση κόσμου τόσο στην ελλάδα όσο και παγκόσμια. Το κομμουνιστικό κίνημα βαρύνεται επιπλέον από τις ανατροπές 89-91 και ο καπιταλισμός ξερνάει την μια κρίση μετά την άλλη, ενώ μη μπορώντας να ενσωματώσει σημαντικό μερίδιο της εργατικής τάξης έτσι όπως το έκανε παλιά, την στέλνει στην άμεση (πόλεμος) ή έμεσση (ανεργία) μηχανή του κιμά.

    Οι εργατικές εξεγέρσεις λοιπόν (ο δεκέμβρης του 08 δεν ήταν κάτι τέτοιο, τουναντίον ήταν η άρχη του πανηγυριού έξω τα κόμματα- έξω τα σωματεία) σε αυτή τη φάση που είμαστε τώρα δε βλέπω πώς δε θα μπορούσαν να σπάνε τζάμια, να απαλλοτριώνουν ότι βρουν μπροστά τους, εν τέλει (επειδή θα συμβούν κι αυτά κατ' εμέ) πολλές φορές να λεηλατούν και να σκοτώνουν. Η έλλειψη οργανωμένης πρωτοπορίας με μεγάλη επιρροή στις μεγαλύτερες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις (ΗΠΑ, Δ.Ευρώπη) είναι γεγονός ενώ υπάρχουν μερικές ντεμέκ περιπτώσεις που δε γεννούν καμία εμπιστοσύνη ή αισιοδοξία (ΚΚ Ρωσσίας, ΚΚ Κίνας κλπ). Το χρέος της διεθνούς εργατικής τάξης είναι λοιπόν να συγκροτήσει τέτοια κόμματα όπου δεν υπάρχουν ή όπου κάνουν μεγαλύτερο κακό απ' ότι καλό, Μέχρι όμως να γίνει αυτό μοιραία πολλές αντιδράσεις της ε.τ. θα ξεφεύγουν από τον αυστηρά επαναστατικό δρόμο για το σοσιαλισμό και θα μπλέκονται με πρωτογικές αντιδράσεις, πολλές φορές τυφλά βίαιες.

    Τυφλοί, ξετυφλοί όμως, αυτοί οι αγώνες θα παραμένουν αγώνες της τάξης μας. Αυτό δε σημαίνει να μην τους κάνεις τη σκληρότερη δυνατή κριτική. Σημαίνει όμως να μη τους θεωρείς αντιθετικούς προς την επανάσταση αλλά φυσιολογικό στάδιο πριν από αυτή στο οποίο υπάρχει έντονη καπιταλιστική κρίση αλλά όχι ανταγωνιστικό εργατικό κίνημα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η ανάρτηση, αγαπητέ, είχε έναν στόχο, και αυτός πρέπει να είναι προφανής.

      Ελάχιστες φράσεις της Παπαρήγα λοιδωρήθηκαν όσο αυτή, γιατί θεωρήθηκε ως δεδομένο ότι σήμαινε "εμείς θα είμαστε νομιμόφρονες", και αγνοήθηκε εντελώς ότι στο λόγο της το σπάσιμο τζαμιών δεν είναι συνώνυμο με την "επαναστατική βία", η οποία βεβαίως και αποτελεί κομμάτι κεντρικό της ιδεολογίας, αλλιώς θα ήμασταν σοσιαλδημοκράτες και θα προσβλέπαμε σε ψηφουλάκια και εδρούλες.

      Το χειρότερο; Συκοφαντήθηκε ακριβώς από τους σοσιαλδημοκράτες που στοχεύουν σε "ειρηνικό δρόμο" προς τον ... καπιταλισμό, ψηφουλάκια και εδρούλες.

      Θα ήταν πολύ ωραίο λοιπόν να σχολιάσει κανένα απ' αυτά τα geniuses την επιμονή του Κάστρο ότι η κουβανική επανάσταση δεν έσπασε ούτε τζάμι, ιδιαίτερα σε σχέση με τις πάνω από 500 εκτελέσεις στελεχών του Μπατίστα.

      Διαγραφή
    2. Αν και διαφανή, τα "τζάμια", βλέπεις, κρύβουν την ουσία. Και το χειρότερο, θεωρείται ότι την αποκαλύπτουν κιόλας. Έλα όμως που η "εκτέλεση" τζαμιών είναι η ΕΥΚΟΛΗ αντίληψη για το τι είναι επανάσταση...

      Διαγραφή
    3. οι σοσιαλδημοκράτες -ελευθεριακοί και κανονικοί- αντώνη είναι πολύ απασχολημένοι το να κατηγορούν το φιντέλ για "αυταρχισμό" (καθόλου πρωτοτυπια) και την Αλέκα για...αστισμό.

      Απ' "ευτυχώς ηττηθήκαμε σύντροφοι" μέχρι τα freikorps ένα τσιγάρο δρόμος.

      Διαγραφή
    4. Ας τον κατηγορούν όσο θέλουν. Φτάνει να συννενοούμαστε και να μη στρίβουν δια της ... τζαμαρίας απ' τα ζητούμενα. ΔΣΕ και ΟΠΛΑ ένας χώρος είχε. Οι άλλοι ασχολούνται με τζάμια.

      Διαγραφή
  9. επειδη χρόνια τσακωνομαι για να υπερασπιστω αυτη τη φραση της ΓΓ νομιζω (κ διορθωσε με αν κανω λαθος) οτι κλειδι ειναι το εξης.
    Ειπε "Η πραγματικη εξεγερση" κ οχι "ΣΤΗΝ πραγματικη..". Δηλ οπως εξηγει οι εργατες δεν εχουν λογο να καταστρεψουν τη λαικη περιουσια που εχτισαν .
    Απλως προκυπτει ενα θεμα χρονικης φασης αφου μαλλον αναφερεται σε μετα-επαναστατικη κατασταση και οχι όπως καταλαβαν οι περισσότεροι στην ιδια την επανασταση.

    Διονυσης Ε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα πρέπει να σκεφτείς τις προϋποθέσεις της επανάστασης, βασικά. Προϋπόθεση είναι ο συσχετισμός να είναι τόσο ευνοϊκός ώστε η επικράτηση να είναι αρκετά πιθανή. Πόσο αίμα χύθηκε τον Οκτώβρη του 1917;

      Στην περίφημη Οκτωβριανή επανάσταση, λοιπόν, ΔΕ ΣΚΟΤΩΘΗΚΕ ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

      (Wiki: Casualties and losses
      Few wounded red guard soldiers - Κερενσκικοί All deserted).

      Η επανάσταση της Κούβας ήταν επίσης η ίδια αναίμακτη.

      Δεν σπάνε τζάμια γιατί ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΓΟΣ. Δεν υπάρχει λόγος επειδή επανάσταση γίνεται όταν έχεις ΕΣΥ την υπεροπλία.

      Τζάμια σπάνε στις εξεγέρσεις, οι οποίες γίνονται με αρνητικό συσχετισμό και συντρίβονται.

      Οι παμπόνηροι σοσιαλδημοκράτες πήραν τη φράση για να "δείξουν" ότι το ΚΚΕ δεν μιλάει για επανάσταση.

      Ας τολμήσουν να μας πουν λοιπόν: ΠΟΣΑ ΤΖΑΜΙΑ ΕΣΠΑΣΕ Η ΟΚΤΩΒΡΙΑΝΗ;

      Διαγραφή
    2. Το μικροαστικό μυαλό όταν ακούει "επανάσταση" "βλέπει" σκηνές από εξεγέρσεις. Αδυνατεί να κατανοήσει την επανάσταση ως ιστορική διαδικασία, για αυτό και πάντα εσφαλμένα της αποδίδει αιματηρό χαρακτήρα.

      Αλλά το αίμα χύνεται μετά την επανάσταση....στην επανάσταση επικρατεί "απόλυτη τάξη", που λέει ο Κάστρο.

      Διαγραφή
    3. Στην περίφημη Οκτωβριανή επανάσταση, λοιπόν, ΔΕ ΣΚΟΤΩΘΗΚΕ ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

      Μαρφίν-Οκτωβριανή 1917=300% περισσότεροι νεκροί δηλαδή.

      Πολύ μεγάλη επανάσταση έγινε στη Μαρφίν...

      Διαγραφή
    4. ενω χθες ειχαμε αλλη μια επανασταση!!
      αφου λοιπον κανανε ποιο πλουσιο τον βαρδινογιαννη (με την παντελως ασκοπη χρηση βενζιμης στις μολοτοφ) δωσανε 200+ ακομα ομηρους στα χερια του κρατους, οι οποιοι θα δεθουν νομικα, θα στοχοποιηθουν και θα ειναι "αναπηροι" για οποιαδηποτε δραση στο μελλον.
      η μονη διαφορα που εχει το διδυμο ολυμπιακοι/παναθηναικοι με το μπατσοι/"αναρχικοι" ειναι οτι οι μεν πρωτοι δινουν το ραντεβου στα φανερα για να τις παιξουν και να ξεκαβλωσουν ενω οι αλλοι στα μουλωχτα.
      οι "αναρχικοι" προσφερουν απιστευτη τροφη στο συστημα δυσφημοντας τους αγωνες, δυσφιμιζοντας οποιονδηποτε αγωνιζεται οταν του προσφερουν στηριξη, προπονουν την αστυνομια στην καταστολη και οταν χρειαζεται παιζουν και τον ρολο της επιτιθομενοι στους εργατες

      Διαγραφή
  10. επειδη το 17 και το 56 υπηρξαν πραγματι συσχετισμοι πολυ καλοι
    Αυτο δεν αποκλειει όμως τους νεκρους κ σιγουρα την βια που "φυσικα θα υπαρχει βια"
    Σωστα?

    Διονυσης Ε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Για να το σκεφτούμε πιο συγκεκριμένα. Πολλούς νεκρούς είχες σε εξέγερση (Δεκεμβριανά) και στον εμφύλιο πόλεμο. Σοσιαλιστική επανάσταση στην Ελλάδα δεν είχαμε. Οι Σπαρτακιστές στη Γερμανία κάνουν εξέγερση με πολύ αρνητικό συσχετισμό δύναμης. Η Κομμούνα ήταν εξέγερση.

      Φυσικά, στην επανάσταση φτάνεις συνήθως μετά από μία ή περισσότερες εξεγέρσεις. Όπου και εκεί όμως, η μέριμνα δεν είναι το σπάσιμο τζαμιών. Είναι το στρατηγικό πλήγμα στον αντίπαλο. Όταν είναι εξεγέρσεις με πολιτική στόχευση, και όχι σπασμωδικά ξεσπάσματα. Και αυτόν τον διαχωρισμό έκανε η Παπαρήγα.

      Διαγραφή
    2. δυσκολα νοηματα, πολυ δυσκολα τους βαζεις αντωνη

      Διαγραφή
  11. Έχουμε και την αστική γαλλική επανάσταση του 1789 που πνίγηκε στο αίμα.Τι παίζει εκεί;Αν θέλει κάποιος ας αναφέρει κάτι. Πιστεύω πως σε μια επανάσταση και νεκρούς μπορεί να έχουμε και ανατινάξεις κτηρίων θα έχουμε(το '44 θέλαμε ανατίναξη της Μεγάλης Βρεττάνιας), αλλά δεν νομίζω ότι θα αναλωθούμε στο να πετάμε πέτρες και μολότοφ στους μπάτσους. Καμιά υπηρεσία δεν νομίζω ότι προσέφερε ο Δεκέμβρης του 2008 μέσα στην ανοργανωσιά στο ασφαλιτομάνι και το μακριά τα κόματα. Γιατί το πρώτιστο πραγμα που θα έχουμε είναι οργάνωση.Ακόμα και οι αναρχοκολεκτιβιστές της Ισπανίας είχαν οργάνωση (όχι τέτοια που θα εξασφάλιζε την νίκη βέβαια.)

    Atom

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Έχουμε και την αστική γαλλική επανάσταση του 1789 που πνίγηκε στο αίμα."

      Θύματα της γαλλικής επανάστασης του 1789 απ' την πλευρά του καθεστώτος:

      Ένας (1).

      http://en.wikipedia.org/wiki/Storming_of_the_Bastille

      Διαγραφή
    2. Θύματα του μετεπαναστατικού εμφυλίου πολέμου του 1793-94:

      117.00-250.000

      http://en.wikipedia.org/wiki/French_Revolution

      Διαγραφή
    3. 98 θάνατοι απ' την πλευρά των εξεγερμένων στην επιδρομή κατά της Βαστίλης τον Ιούλη του 1789. Περίπου το 1/11 των θυμάτων των Δεκεμβριανών.

      Διαγραφή
    4. Από πού έρχεται η μυθολογία ότι οι επαναστάσεις είναι αιματηρές (όταν οι δύο μεγαλύτερες επαναστάσεις της ανθρώπινης ιστορίας είχαν συνολικά 99 θύματα, 99 η γαλλική και 0 η Οκτωβριανή;)

      Το έχετε αναρωτηθεί;

      Διαγραφή
    5. Έχετε αναρωτηθεί γιατί η βία που ξεσπά όταν καλείσαι να ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΕΙΣ την επανάσταση κόντρα στην αντεπανάσταση φορτώνεται αναδρομικά στην ίδια την επανάσταση;

      Ποιος θέλει να φορτώνεται εκεί; Ποιος μεριμνά για να μην ξέρει ο λαός βασικά πράγματα στην ιστορία;

      Διαγραφή
  12. Συγγνώμη έκανα το γνωστό λάθος να αναπαράξω πληροφορία για την οποία δεν έχω μελετήσει ποτέ,όπως γίνεται με τους θανάτους επι Στάλιν(στα 20000000 το έχω αφήσει δεν ξέρω αν αυξήθηκε τελευταία).Παρ' όλ' αυτά, φίλε Αντώνη, και η υπεράσπιση της επανάστασης μέρος της επανάστασης δεν είναι; Σε τελική ανάλυση μπορεί να πει κανείς τι είναι αυτό που κάνει μια επανάσταση επανάσταση;

    Atom

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αφαλώς και η υπεράσπιση της επανάστασης είναι μέρος της επαναστατικής διαδικασίας. Ασφαλώς, απ' την άλλη, τις επαναστάσεις δεν τις κάνει ο αριθμός θυμάτων ή το σπάσιμο τζαμιών αλλά η αλλαγή του τρόπου παραγωγής, των κοινωνικών θεσμών, του συνολικού εποικοδομήματος. Η παρατήρησή μου αφορά την κρισιμότητα που έχει η αντεπανάσταση για τη βία, αφορά το γεγονός ότι χωρίς την αντεπανάσταση, οι επαναστάσεις θα ήταν ένα απ' τα ειρηνικότερα ιστορικά γεγονότα που μπορεί να σκεφτεί κανείς. Γεγονός που επιμελώς αποκρύπτεται και διαστρεβλώνεται στην αναπαράσταση της ιστορίας, και επί σκοπού.

      Διαγραφή