Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2014

Δυο λόγια για τον Ν. Ρωμανό (του Γ.Π)

ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ Ν. ΡΩΜΑΝΟ
του Γ.Π

Η ικανότητα να θεάται, να ανιχνεύει κανείς το γενικό εντός του ειδικού είναι θεμελιώδης προϋπόθεση και εκ των συστατικών όρων της κριτικής σκέψης, καθώς το γενικό είναι αυτό που καθιστά δυνατό το ειδικό. Αυτή δε η ικανότητα δεν είναι αδιαμεσολάβητη, αλλά προσδιορισμένη ιστορικά. Η «υπεράσπιση» του Ν.Ρ. μπροστά στο φάσμα του θανάτου κινήθηκε στα πλαίσια της υπεράσπισης των κάθε λογής φιλελεύθερων δικαιωμάτων διασφαλισμένων συνταγματικά, πασπαλισμένα με τα μικροαστικά κλαψουρίσματα περί πανανθρώπινων, κυρίως, αξιών, πολιτισμού κοκ. Τί αποκρύπτουν όμως αυτού του είδους τα επιχειρήματα και η αντιστοιχούσα σε αυτά υπεράσπιση; Απλά το γενικό εντός του οποίου καθίσταται δυνατή και αυτή η συγκεκριμένη εκφορά του λόγου. Αποκρύπτεται το αστικό-καπιταλιστικό πλαίσιο το οποίο επικαλείται ιδεολογικά όλα τα παραπάνω. Πολιτισμός, αξίες, δικαιώματα δεν είναι παρά πολιτισμός, αξίες, δικαιώματα της αστικής καπιταλιστικής κοινωνίας. Οποιαδήποτε περιεχομενική αναφορά στα παραπάνω είναι άνευ νοήματος, καθώς θα προϋπέθετε την μετάβαση του υπάρχοντος κοινωνικού συστήματος σε άλλο γένος, δηλαδή θα προϋπέθετε την άρση και την καταστροφή του. 


Οι θλιβερές, γελοίες κινήσεις (βραχιολάκια, τηλεμαθήματα κλπ), δεν είναι παρά γελοίες κινήσεις των ορίων της αστικής σκέψης του νομικού και όποιου άλλου πολιτισμού της. Ή μήπως δεν είναι στις αξίες της αστικής καπιταλιστικής κοινωνίας το homo hominis lupus, ο καθολικός μέχρι εξόντωσης ανταγωνισμός για κέρδος; Ή μήπως η έννοια του δικαιώματος δεν είναι η πολιτική έκφραση της υλικής κυριαρχίας της αστικής τάξης (κοινωνίας); «Η βία που εμφανίζεται εδώ ως συγκεκριμένη μορφή του ορίου ανορθολογικότητας του καπιταλιστικού ορθολογισμού, του σημείου που οι νόμοι του παύουν να λειτουργούν, είναι κάτι εντελώς διαφορετικό για την αστική τάξη απ’ό,τι για το προλεταριάτο. Για την πρώτη, η βία είναι η άμεση συνέχιση της καθημερινής της ζωής…» (Γ.Λούκατς, Η πραγμοποίηση και η συνείδηση του προλεταριάτου, μετ. Κ.Καβουλάκος. σελ.265)

Οποιαδήποτε επέκταση της έννοιας δικαίωμα δεν μπορεί να υπερβεί τα θεμέλια της υλικής κυριαρχίας της αστικής τάξης. Η διεύρυνση προϋποθέτει την άρση της αστικής κοινωνίας ως τέτοιας, όμως τότε δεν ομιλούμε για δικαίωμα, αλλά για επανάκτηση της ουσίας του καθολικού. Το αστικό δικαίωμα είναι ο διαρκής εμπειρικός διχασμός, ο αναδιπλασιασμός του και ο προσδιορισμός του ως συμβεβηκός, με άλλα λόγια η ισχύς του καπιταλιστή να επιβάλλει έννοιες για το ποιός έχει δικαίωμα να έχει δικαιώματα. Γράφει ο Μαρξ, ειρωνευόμενος μεταξύ άλλων και τους σημερινούς λάτρεις των δικαιωμάτων π.χ. της αστικής δικαιοσύνης:
Η σφαίρα της κυκλοφορίας ή της ανταλλαγής εμπορευμάτων, που μέσα στα πλαίσιά της κινείται η αγορά και η πούληση της εργατικής δύναμης ήταν στην πραγματικότητα αληθινή Εδέμ των φυσικών δικαιωμάτων του ανθρώπου. Εδώ κυριαρχούν μόνο η ελευθερία, η ισότητα, η ιδιοκτησία, και ο Μπένθαμ. Ελευθερία! Επειδή ο αγοραστής και ο πουλητής ενός εμπορεύματος λ.χ. της εργατικής δύναμης, υποτάσσονται μόνο στην ελεύθερη θέλησή τους. Συμβάλλονται σαν ελεύθερα νομικώς ισότιμα πρόσωπα. Το συμβόλαιο είναι το τελικό αποτέλεσμα, στο οποίο οι θελήσεις τους βρίσκουν μια κοινή νομική έκφραση. Ισότητα! Επειδή σχετίζονται μεταξύ τους μόνο σαν κάτοχοι εμπορευμάτων και ανταλλάσουν ισοδύναμο με ισοδύναμο. Ιδιοκτησία! Επειδή ο καθένας εξουσιάζει μόνο αυτό που είναι δικό του. Μπένθαμ! Επειδή ο καθένας νοιάζεται μόνο για τον εαυτό του. Η μόνη δύναμη που τους συνδέει και τους σχετίζει είναι η δύναμη της ιδιοτέλειάς τους, του προσωπικού κέρδους, των ατομικών τους συμφερόντων. Και ακριβώς επειδή έτσι ο καθένας φροντίζει για τον εαυτό του και κανένας για τον άλλο, επιτελούν όλοι εξαιτίας μιας προκαθορισμένης αρμονίας των πραγμάτων, ή κάτω από τα κελεύσματα μιας παμπόνηρης πρόνοιας μόνο το έργο του αμοιβαίου τους οφέλους, της κοινής ωφέλειας, του γενικού συμφέροντος. 
Αποχωρώντας από αυτή τη σφαίρα της απλής κυκλοφορίας ή της ανταλλαγής εμπορευμάτων, από την οποία ο vulgaris [κοινός] οπαδός (πρωτ. vulgaris Anschauungen) του ελεύθερου εμπορίου δανείζεται έννοιες και κανόνες για την κρίση του σχετικά με την κοινωνία του κεφαλαίου και της μισθωτής εργασίας, όπως φαίνεται, μεταβάλλεται κιόλας κάπως η φυσιογνωμία των dramatis personae [δρώντων προσώπων] μας. Ο πρώην κάτοχος χρήματος προπορεύεται σαν κεφαλαιοκράτης και ο κάτοχος της εργατικής δύναμης τον ακολουθεί σαν εργάτης του. Ο πρώτος μ’ ένα πολυσήμαντο μειδίαμα και πολυάσχολος, ο δεύτερος συνεσταλμένος, διστακτικός, σαν τον άνθρωπο που φέρνει στην αγορά για να πουλήσει το ίδιο το δικό του τομάρι, ξέροντας ότι το μόνο που τον περιμένει είναι το – γδάρσιμο. Κ.Μάρξ, Το Κεφάλαιο, τόμος Ι., μετ. Π.Μαυρομάτη, σελ. 188-9.
Αυτή ή από αυτήν την κοινωνία ζητάται να επιδειχθεί ελεήμον πρόσωπο ή να είναι ανθρωπιστική; Αυτού του είδους η επιχειρηματολογία αποκρύπτει ότι η ρητότητα της αστικής καπιταλιστικής κοινωνίας είναι ο φασισμός σε κάθε επίπεδο συγκρότησης της κοινωνίας. Αυτή τη ρητότητα ανακτά πάλι η αστική κοινωνία. Καμμία μερική χειραφέτηση δεν είναι καθολική ειδολογική χειραφέτηση. Καμμία χειραφέτηση δεν είναι δυνατή στην αστική-καπιταλιστική κοινωνία. Μόνο η καθολική συντριβή της καπιταλιστικής κοινωνίας μπορεί να θέσει τους όρους δυνατότητας μιας άλλης κοινωνίας, με καθολικά αιτήματα.

20 σχόλια:

  1. Πολύ καλό κείμενο!
    Σε τελική ανάλυση ο μόνος λόγος να περιμένουμε κάτι από τους αστικούς νόμους, είναι η πιθανότητα να βρεθούμε τυχεροί, και άμα!
    Εννοείτε φαντάζομαι και το κείμενο μιλάει για την περίπτωση που έρχεται κάποιος αντιμέτωπος ή με το αστικό κράτος, ή με τον αστό, όχι για θέματα τις πλάκας ανάμεσα σε "κοινούς θνητούς"...

    Κώστας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Τυχεροί" θα μπορούσαμε να βρεθούμε αν υπήρχε κάτι "τυχαίο" στο αστικό νομικό σύστημα.

      Αλλά δεν υπάρχει τίποτε τέτοιο. Όλα τα "λαχεία" χάνουν αν δεν είσαι αστική τάξη.

      Διαγραφή
    2. Δεν έχεις άδικο, το λαχείο που κερδίζει είναι ΠΟΛΥ ακριβό και τους φτωχοδιάβολους...

      Κώστας

      Διαγραφή
  2. "Ολόκληρη η δήλωση του Νίκου Ρωμανού:
    "Μετά από 31 μέρες σκληρού και ανυποχώρητου αγώνα σταματάω την απεργία πείνας, έχοντας σημειώσει μια σημαντική νίκη.
    Η τροπολογία που ψηφίστηκε στην Βουλή με μοναδικό αποδέκτη εμένα, είχε μεγάλες διαφορές από τις αρχικές εξαγγελίες του υπουργού Δικαιοσύνης, κάνοντας εν τέλει αποδεκτή την απαίτησή μου, ακόμα κι αν αυτό συνεπάγεται, να 'φοράω βραχιολάκι'.
    Το μόνο σίγουρο είναι, ότι αυτή η νίκη ήταν αποτέλεσμα της πολιτικής πίεσης που ασκήσαμε γι αυτό και ο κόσμος του αγώνα και η Μαχητική Αναρχία είναι αδιαμφισβήτητα ηθικά, πολιτικά και πρακτικά οι μεγάλοι νικητές.
    Ο πολύμορφος επαναστατικός αγώνας και εμείς οι πολιτικοί κρατούμενοι, βγαίνουμε πιο δυνατοί από αυτήν την μάχη.
    Υψώνω τη γροθιά μου, στέλνοντας τους πιο θερμούς χαιρετισμούς και την απεριόριστη αγάπη μου, σε όλους εκείνους τους συντρόφους, που στάθηκαν δίπλα μου ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΣΑ"
    ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ
    ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ
    ΥΓ1: Θα ακολουθήσει αναλυτικό κείμενο τις επόμενες μέρες
    ΥΓ2: Θέλω να ευχαριστήσω επίσης όλους τους γιατρούς του νοσοκομείου που αρνήθηκαν να υποκύψουν στις εισαγγελικές πιέσεις για αναγκαστική σίτιση και με στήριξαν όσο μπορούσαν."

    Πανηγυρι για το βραχιολακι....
    Δυστυχως το κομμα οτι και να κανε ηταν μπρος γκρεμος και πισω ρεμα.
    Για μια ακομα φορα η "μαχητικη αναρχια" προσεφερε μεγαλες υπηρεσιες. Τελικα οσο και αν ακουγεται καπως αυτο δεν πρεπει ποτε ο κομμουνιστης να βαζει το συναισθημα πανω απο τη λογικη. Χρειαζεται η σωστη ισσοροπια.
    Η εικονα ενος 20χρονου απεργου πεινας για 30 μερες που τον τσακιζε το αστικο κρατος θολωσε πολλους απο εμας τοσο , οσο αρκουσε για να συρθουμε στην επιλογη να μας τσουβαλιασουν με τη ΧΑ καταψηφιζοντας ή να ψηφισουμε μια υπουλη τροπολογια.

    ratm

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τεχνικά, αν και δεν έχει ιδιαίτερη σημασία. Δεν υπήρχε λογική στο να την καταψηφίσουμε, η ιδέα ήταν ξεχωριστή, δική μας πρόταση (χωρίς "βραχιολάκια") και, εφόσον καταψηφιζόταν αυτή απ' τους "συμμάχους", τότε αναγκαστικό "ναι" στη δική τους με εξήγηση βέβαια ότι δεν γίνεται πλέον τίποτε άλλο υπ ευθύνη του συνολικού αστικού συστήματος και του ίδιου του δικηγόρου του, που δήλωσε ότι το αποδέχεται.

      Διαγραφή
    2. Τώρα, ως δήλωση, θα μου επιτραπεί να μην την σχολιάσω. Δεν έχει νόημα να πω κάτι για το πόσο στέκει λογικά και πολιτικά. Καλή ανάρρωση να έχει.

      Διαγραφή
    3. Δεν έχουμε αρκετούς βουλευτές για να υποβάλουμε νομοσχέδια μόνοι μας
      (Θυμάσαι για την κατάργηση του μνημόνιου και των εφαρμοστικών;)

      Διαγραφή
    4. Καλά, μιλάμε για τροπολογία, όχι νομοσχέδιο, και δεν ξέρω και κατά πόσο κατατέθηκε νομοτεχνικά ως τροπολογία. Τεσ πα, δεν έχει κανένα νόημα τώρα. Επιστρέφουμε στους πόνους μας, και οι υπόλοιποι στα πάρτι τους.

      Διαγραφή
  3. Το ΚΚΕ ψήφισε μια τροπολογία σε ένα άρθρο ενός νόμου («Ρυθμίσεις Ποινικού και Σωφρονιστικού Δικαίου και άλλες διατάξεις») που τον είχε καταψηφίσει στο σύνολό του (http://www.902.gr/eidisi/politiki/46723/aposyrsi-toy-nomoshedioy-gia-tis-fylakes-kolastiria-apaitei-kke-synehizetai-i) και ζητούσε την πλήρη απόσυρσή του. Ο Σύριζα τότε την είχε τοποθετηθεί με Παρών.

    Στην τοποθετισή του στη βουλή το ΚΚΕ είχε τοποθετηθεί ως εξής: «γνωρίζουμε σε ποια κοινωνία ζούμε, γνωρίζουμε ότι οι αξίες αυτής της κοινωνίας θεοποιούν το κέρδος, αναπαράγουν και τροφοδοτούν την εγκληματικότητα. Και επειδή μιλάμε για οργανωμένο έγκλημα και τη λεγόμενη τρομοκρατία, αυτά ενισχύονται από διάφορα κέντρα και παράκεντρα του συστήματος. Όμως ακόμα και σήμερα θα μπορούσαν, αν υπήρχαν πρόληψη, σωφρονισμός και κοινωνική επανένταξη των φυλακισμένων, να περιορίζονταν κάποιες αρνητικές συνέπειες, να μην είναι τόσο μεγάλο το ποσοστό της υποτροπής».

    Η πρόσφατη υπερψήφιση της τροπολογίας (για τα βραχιολάκια) που κατέθεσε η κυβέρνηση δε συνιστά σε καμιά περίπτωση αποδοχή του "σωφρονιστικό κώδικα" και των αρχών του αστικού "νομικού πολιτισμού" για τη λεγόμενη "κοινωνική επανένταξη". Το ΚΚΕ σε αντίθεση με διάφορους δεν πανηγύρισε, δεν έστησε πάρτυ, ούτε μίλησε για "νίκη της Δημοκρατίας".

    Αυτό ωστόσο δεν αναιρεί το γεγονός ότι εκ των πραγμάτων όμως έχουμε μια νίκη της αστικής δημοκρατίας: Ανέδειξε ψευδεπίγραφα και απατηλά ότι στη "Δημοκρατία" δεν υπάρχουν αδιέξοδα! Δημιουργησε και έλυσε το "πρόβλημα" με τους δικούς της όρους... Μια χιλιοπαιγμένη ιστορία που όταν θα υπάρξουν οι όροι στο κίνημα δεν θα μπορεί να ξαναπαιχθεί με επιτυχία...

    ΑΒ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Το ΚΚΕ σε αντίθεση με διάφορους δεν πανηγύρισε, δεν έστησε πάρτυ, ούτε μίλησε για "νίκη της Δημοκρατίας".

      Ασφαλώς και όχι. Αυτό έλειπε.

      Χρήσιμο σχόλιο, συμφωνώ πλήρως με την τελευταία παράγραφο. Και βέβαια δεν εξαντλείται εκεί το κέρδος του, συσπείρωσε κόσμο στα ψόφια αστικά σχήματα ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, τόνωσε τον κομματικό οπαδισμό και την ψευδοπόλωση που χρειάζεται ο δικομματισμός, κλπ.

      Διαγραφή
  4. Συμφωνώ απόλυτα με τη θέση του συντάκτη του κειμένου.

    Μόναχο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ποιος ο λόγος που επιλέχθηκε ως καλύτερη λύση το βραχιολάκι και όχι άλλες όπως η συνοδεία;

    Matata

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό ήθελε να περάσει η κυβέρνηση, δική της πρόταση ήταν, που την αποδέχτηκε ο Ρωμανός μέσω του δικηγόρου του.

      "Η υπόθεση του Νίκου Ρωμανού είναι θέμα χρόνου να λυθεί, με την επίσπευση της εφαρμογής του συστήματος ηλεκτρονικής επιτήρησης (βραχιολάκι) δήλωσε από το βήμα της Ολομέλειας ο υπουργός Δικαιοσύνης Χαράλαμπος Αθανασίου.

      Ο κ. Αθανασίου κάλεσε τους γονείς του απεργού πείνας, τους νομικούς παραστάτες του ή και ειδικούς που θα του παράσχουν ψυχολογική υποστήριξη να τον πείσουν ώστε να αντιληφθεί πως είναι θέμα χρόνου να ολοκληρωθεί το σύστημα της ηλεκτρονικής παρακολούθησης και να επιλυθεί η υπόθεσή του."
      http://www.naftemporiki.gr/story/889247/xar-athanasiou-thema-xronou-to-braxiolaki-gia-tin-upothesi-tou-romanou

      Διαγραφή
    2. Το βραχιολάκι είναι μια πολύ ωραία διαλεκτική αντιστροφή της πρότασης για "εξ απόστασης" παρακολούθησης μαθημάτων. Αντί να παρακολουθείς εσύ κάτι από απόσταση, σε παρακολουθούν αυτοί.

      Διαγραφή
  6. ΟΚ εννοώ ποιο επιχείρημα εκφράζεται κατά της συνοδείας; π.χ. θα βρισκόταν σε κίνδυνο ο συνοδός; Είναι πιο φθηνή λύση; Από κει και πέρα γεννιούνται ερωτήματα όπως από που θα αγοράσουμε τα βραχόλια, πόσο κάνουν, θα πληρώσουμε παραπάνω αφού τα θέλουμε σύντομα, τα βραχολάκια θα εντοπίζουν, θα "βλέπουν" και θα "ακούν"; Θεωρώ πιο ανθρώπινη την προσέγγιση της συνοδείας.

    Matata

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ρίξε μια ματιά εδώ: https://die3odos.wordpress.com/2014/12/10/ηλεκτρονική-επιτήρηση-και-επιτόπιο-η/

      Διαγραφή
    2. http://www.tharrosnews.gr/news/content/σε-κατ-οίκον-περιορισμό-οι-μεσσήνιοι

      Διαγραφή
  7. Λεπτομέρειες που θα τις βρούμε μπροστά μας την επόμενη φορά:
    1." Βελτιωτική τροπολογία για το θέμα των εκπαιδευτικών αδειών ψηφίστηκε τελικά σήμερα ομόφωνα στη Βουλή.."
    Ομόφωνα με ΧΑ μέσα στην Βουλή και με τον Άδωνι και τον Πλεύρη(βουλευτής στην θέση του Αβραμόπουλου) να φωνάζουν "κατά πλειοψηφία" είναι κάτι που θα το βρούμε μπροστά μας. Αστική σούπα με σουπιές και το μελάνι μέσα.
    2. Η ίδια η απόφαση: "Η νέα ρύθμιση προβλέπει τη χορήγηση εκπαιδευτικής άδειας σε κρατούμενους φοιτητές, με ηλεκτρονική παρακολούθηση, εφόσον έχουν παρακολουθήσει εξ αποστάσεως με επιτυχία, το ένα τρίτο των μαθημάτων και των εργαστηρίων ενός ακαδημαϊκού εξαμήνου."
    Δεν έχει κουνήσει ρούπι από τις αδιαπραγμάτευτες πρώτες θέσεις του, ο Αθανασίου.
    3. Αυτή η "ισοπαλία", που ο Αθανασίου δέχτηκε να πει το ίδιο ανεφάρμοστο που έλεγε από την αρχή με άλλα λόγια, ενώ οι υπόλοιποι διατρανώνουν την νίκη μίας "υπεργαλαξιακής" συμμαχίας ώστε σε μερικά τέρμινα* να μπορέσει ο Ρωμανός εξ αποστάσεως με 3D ολόγραμμα να παρακολουθήσει μερικά εργαστήρια στα ΤΕΙ είναι η σημερινή "ισορροπία του τρόμου". Μπορεί να σπάσει αύριο ή οποτεδήποτε συμφέρει.

    Τέλος καλό, λοιπόν, ή δημιουργήθηκε μία μελλοντική κατάσταση προς εκμετάλλευση;

    *τέρμινα= ακαθορίστου μεγέθους χρονικά διαστήματα

    AtG

    ΥΓ. Ενώ θεωρώ πως η πολιτική προσέγγιση του ιστογράφου είναι οξυδερκής και πολιτικά ορθή στο συγκεκριμένο θέμα βρίσκω και την αντίδραση του ΚΚΕ ως μονόδρομο για να σπάσει την μέθοδο "χρειαζόμαστε έναν νεκρό" που ιστορικά χρησιμοποιείται όταν το μαζικό κίνημα πάει να ξαναβρεί τα πρώτα του βήματα. Δεν ακούω τίποτα άλλο από "εσείς η κυβέρνηση θέλετε έναν νεκρό και αναλαμβάνεται την ευθύνη" τόσες μέρες από το Κόμμα. Πιστεύω πως έκρινε το ΚΚΕ πως έτσι υπερασπιζόταν το μαζικό κίνημα που πάει για άλλη μία φορά να ορθοποδήσει με 1η Νοέμβρη κτλ.
    Μπορεί να κάνω και λάθος φυσικά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Κάποιες δικές μου διαπιστώσεις:

    Ο μόνος κερδισμένος, πολιτικά, από αυτή την ιστορία είναι η αστική δημοκρατία. "Αναβαπτισμένη" στη νίκη "του κοινοβουλευτισμού", της "ανθρωπιάς" ή της "αλληλεγγύης" καμαρώνει ξανά ως εγγυήτρια του ότι "δεν υπάρχουν αδιέξοδα". Η υπόθεση γι'αυτήν θα μπορούσε να περιπλακεί - σχετικά - μόνο αν πέθαινε ο Ρωμανός , κάτι που θα συνέβαινε μόνο αν η α.τ. μας ήταν απελπιστικά άπειρη (πιστεύει κανείς ότι δεν πάρθηκαν γνώμες γιατρών σχετικά με το τί χρονικά περιθώρια είχε η κυβέρνηση;) ή αν το αίτημα του Ρ. πράγματι ξεπέρναγε τα όρια της αστικής πολιτικής.

    Απ'ό,τι κατάλαβα ο ίδιος ο Ρ. ήξερε πολιτικά τα όρια του αγώνα του. Ήξερε παράλληλα ότι όταν πρότασσε το "να σπουδάσω" η κατάληξη θα ήταν το βραχιολάκι. Το ήξερε ακόμα κι όταν έλεγε ότι σκοπός του ήταν να "εκθέσει τις αντιφάσεις του Κράτους" - λοιπόν τώρα οι "αντιφάσεις" άρθηκαν άραγε;

    Παρ'όλ'αυτά υπάρχουν οι αντιφάσεις. Παρ'όλ'αυτά το αστικό κράτος αναβαπτίζεται ως "δημοκρατικό" σε κάθε περίπτωση που μπορεί ακόμα να κρύψει την πραγματική του φύση από τον εχθρό του, που είναι μόνο το προλεταριάτο. Και η δουλειά που πρέπει το συνειδητό προλεταριάτο να κάνει είναι να αξιοποιήσει αυτό το γεγονός για ν'ανεβάσει την ταξική συνείδηση των υπόλοιπων.

    Τώρα εδώ δεν σ'εμποδίζει το ότι υπερψήφισες το βραχιολάκι. Άραγε αν οι Σύροι πρόσφυγες πάρουν ταξιδιωτικά έγγραφα δεν θα υπάχθούν στην αστική νομιμότητα , δεν θα μας αποδείξει η "δημοκρατία" τους τη "γενναιοδωρία" της; (Ήδη εξάλλου το "κράτος μας", που εγκρίνει λιγότερο από το 1% των αιτήσεων για πολιτικό άσυλο τους διακοίνωσε ότι θα πάρουν πολιτικό άσυλο όλοι...). Μήπως και οι άστεγοι δεν πρέπει να βρουν χώρους φιλοξενίας; Κλπ.

    Αυτά σαν σκέψεις.

    Παρεμπιπτόντως μολονότι ο Πασουκάνις δεν πιστεύω ότι άξιζε την τύχη που είχε, πάντως ήταν αρκετά αδύναμος μαρξιστής. Η "γενική θεωρία του δικαίου" του είναι , στην καλύτερη, μαρξίζουσα και σε πολλά σημεία άστοχη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Κατά τη γνώμη μου, η υπόθεση Ρωμανού, η εξέλιξη και η κατάληξή της ήταν ενταγμένη απόλυτα στα πλαίσια της πολιτικής και ιδεολογικής ηγεμονίας της άρχουσας τάξης. Ο Ν.Ρ. γνώριζε από την αρχή τα όρια "αμφισβήτησης" του συστήματος και κινήθηκε σε μεγάλο βαθμό συνειδητά και συντεταγμένα μέσα σε αυτά. Το ίδιο έκανε και η κυβέρνηση από τη μεριά της, αλλά και τα υπόλοιπα πολιτικά κόμματα, με εξαίρεση το ΚΚΕ. Όλοι στόχευαν στο θυμικό του μέσου πολίτη, που φυσικά ελέγχουν ήδη με πολυεπίπεδους μηχανισμούς. Ήταν περισσότερο μια κίνηση τακτικής που από την αρχή είχε σαν δεδομένη την κατάληξή της, ενώ ήταν σε όλους κατανοητό ότι οι στρατηγικοί στόχοι δεν πρόκειται να θιγούν. Με την έννοια λοιπόν αυτοί εγώ δεν βλέπω καμιά "νίκη"... Ούτε της κυβέρνησης, ούτε των "πανανθρώπινων" αξιών μιας ιδεατής ολιστικής δημοκρατίας (που φυσικά δεν αμφισβητεί στο ελάχιστο τον αστικό χαρακτήρα της), ούτε πολύ περισσότερο της "αναρχίας"... Απλά επιβεβαιώνεται για άλλη μια φορά η σχεδόν απόλυτη ηγεμονία της άρχουσας τάξης και των συμπληρωμάτων της και στον ιδεολογικό τομέα.
    Η θέση του ΚΚΕ, στα πλαίσια του αστικού κοινοβουλίου ήταν από την άποψη της τακτικής, αυτή που έπρεπε και αυτή που μπορούσε να είναι, στα πλαίσια πάντα των δεδομένων συνθηκών. Αποκάλυψη του ρόλου των θεσμών του αστικού κράτους, υπεράσπιση των δικαιωμάτων του πολίτη, με προεξάρχον στην περίπτωση το δικαίωμα στη ζωή και αποφυγή τοποθετήσεων που θα μετέθεταν τη συζήτηση σε ιδεολογικά θέματα που, κάτω από τη συναισθηματική φόρτιση, μπορούσαν να χαρακτηριστούν από κάποιους σαν "σεχταριστικά".
    Αυτό το τελευταίο σημείο, νομίζω έχει μείνει ανοιχτό και πρέπει να αναδειχτεί σε όλο το μέγεθός του εκτός κοινοβουλίου, στην καθημερινότητα του κάθε εργαζόμενου. Τα σχόλια που ήδη έχουν γραφτεί εδώ αλλά και αλλού, είναι πολύ σημαντικά κατά τη γνώμη μου, και αξίζει να επεκταθούν και να διαδοθούν περισσότερο. Περιμένω και ανάλογους σχολιασμούς και ερεθίσματα για συζήτηση και από τον Ριζοσπάστη, την Κομέπ κλπ.

    Κ.Χ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή