Τρίτη, 30 Δεκεμβρίου 2014

Εις μνήμην Λιβύης

Στο screenshot βλέπετε σημερινό άρθρο του Left.gr για την καταστροφική κατάσταση στην οποία έχει βρεθεί η Λιβύη, χώρα που βρίσκεται στα πρόθυρα της διάλυσης τρία χρόνια μετά την ανατροπή Καντάφι με την στρατιωτική εμπλοκή των ΗΠΑ και της ΕΕ.

Στα πλαίσια της διαφύλαξης της ιστορικής μνήμης για τα εγκλήματα του ιμπεριαλισμού, αναζήτησα παλιότερα άρθρα του ίδιου κομματικού χώρου για το ίδιο θέμα.

Στις 26 Φλεβάρη του 2011 και στις 12 Μάρτη του 2011, η εφημερίδα "Αυγή" δημοσίευσε δύο άρθρα του Δ. Στούμπου με τίτλους "Η εξέγερση γεννάει μια νέα Λιβύη" και "Στις φλόγες η Λιβύη" αντίστοιχα:

Τα άρθρα αυτά έχουν εξαφανιστεί απ' το αρχείο της εφημερίδας, καθώς όλα τα υφιστάμενα λινκ που εμφανίζονται στο google οδηγούν στο κάτωθι μήνυμα:

Διασώζεται μόνο μια σύντομη περίληψη των πρώτων αράδων τους στην παρακάτω, εκτός "Αυγής" διεύθυνση: http://archive-gr.com/page/1711332/2013-03-24/http://www.avgi.gr/EditorActionshow.action?editorID=58&page=6

Από την διεύθυνση αυτή είναι τα screenshots των σχετικών άρθρων:

Αναζητούνται τα δύο άρθρα.

UPDATE: Τα προαναφερθέντα άρθρα, με ευχαριστίες στον Χέρμαν για την εύρεση.

Η εξέγερση γεννάει μια νέα Λιβύη
Στούμπος Δ.
Αυγή
Ημερομηνία δημοσίευσης: 26/02/2011

Η αντίστροφη μέτρηση για τον αιματοβαμμένο δικτάτορα Καντάφι έχει προ πολλού "τρέξει", και τώρα, μπροστά στη φουσκοθαλασσιά των εξεγερμένων, γίνεται όλο και πιο βάρβαρος, όλο και πιο άγριος, αλλά συνάμα τραγικά γελοίος. Δύο εβδομάδες τώρα, οι νέοι, ο λαός της Λιβύης, βγήκαν στους δρόμους αποφασισμένοι να βάλουν τέλος στον πάλαι ποτέ ανατροπέα του βασιλιά, που πολύ γρήγορα μετατράπηκε σ' έναν ακόμη σατράπη της περιοχής. Η σύγκρουση των εξεγερμένων με τις τελευταίες "πιστές" δυνάμεις στο καθεστώς είναι εκτεταμένη και πολύνεκρη, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο επιτακτική την άμεση εκδίωξη του ισόβιου πραξικοπηματία. Στην προσπάθειά του να αμαυρώσει την εξέγερση και να "συσπειρώσει" τους τελευταίους πραιτωριανούς, μιλάει για... ρόλο της Αλ Κάιντα και για νεαρούς υπό την επήρεια... αλκοόλ και ναρκωτικών! Την ίδια ώρα, ακόμη και αξιωματικοί, τμήματα των ενόπλων δυνάμεων, όχι μόνο αρνήθηκαν να χτυπήσουν τα αδέλφια τους, αλλά ενώθηκαν μαζί τους και τώρα ελέγχουν σειρά πόλεων και περιοχών.

Στην πραγματικότητα, όσα ψέματα και να λέει τώρα ο περικυκλωμένος σατράπης, η εξέγερση δεν έχει σχέση με την τρομοκρατία και την Αλ Κάιντα. Η μόνη τρομοκρατία είναι αυτή που έχει επί δεκαετίες επιβάλει το δικτατορικό καθεστώς του και ο τρόμος των σφαγών όσων σηκώνουν κεφάλι. Μπορεί και τώρα η Αλ Κάιντα να έστειλε μήνυμα, όμως οι εξεγερμένοι δεν πήραν "οδηγίες", ούτε ακουμπάνε στις ομάδες των τρομοκρατών του Μπιν Λάντεν κ.ά. Όσοι στη Δύση, όπως π.χ. ο Μπερλουσκόνι, ακόμη και τώρα θεωρούν "άμυνα" απέναντι στην Αλ Κάιντα τύπους όπως ο Καντάφι, απλά κάνουν τα "παιχνίδια" τους και είναι για γέλια να ακούς δηλώσεις για τον ισλαμιστικό - φονταμενταλιστικό κίνδυνο και να μην αντιδράς για τις μαζικές σφαγές του Καντάφι που του φιλούσες το χέρι (!), όπως ο μεγιστάνας των ΜΜΕ. Ακόμη και πρώην στενοί συνεργάτες του Καντάφι, όπως ο Αμπντ αλ Μουνεϊμ αλ Χάουνι (ήταν εκπρόσωπος της Λιβύης στον Αραβικό Σύνδεσμο), ξεκαθαρίζουν ότι η απομόνωση του Καντάφι είναι ολοκληρωτική. Η πλειοψηφία των πάλαι ποτέ συντρόφων του τον έχει εγκαταλείψει. Υπογραμμίζει χαρακτηριστικά ότι "ο Καντάφι έχει απομονωθεί εσωτερικά και διεθνώς και γι' αυτό οδηγείται σε τρελή συμπεριφορά". Γι' αυτό άλλωστε δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει και μισθοφόρους από το... Σουδάν, κυρίως ένοπλους από τις ομάδες του Νταρφούρ. Πολύ αργά "θυμήθηκε" (όπως και ο εκπεσών Φαραώ της Αιγύπτου Μουμπάρακ) να αυξήσει τους... μισθούς και τα επιδόματα για τις οικογένειες, ενώ "υπόσχεται" και ενισχύσεις σε τρόφιμα! Απεγνωσμένες κινήσεις, που δεν πρόκειται να σβήσουν την οργή και τη δίψα για αλλαγή του λαού της Λιβύης. Μπροστά στην εγκληματική στάση του δικτάτορα, αλγεινή εντύπωση προκάλεσε η υποστήριξή του από τον πρόεδρο της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες, που, όπως ακούστηκε, ίσως "προσφέρει" και φιλοξενία διαφυγής.

Ουσιαστικά ήδη η Λιβύη είναι σπασμένη στα "δύο", από τη μια η Κυρηναϊκή (που συνορεύει ανατολικά με την Αίγυπτο), όπου ήδη κυριάρχησε η εξέγερση και διάφορες ένοπλες ομάδες, λαϊκές επιτροπές και ισλαμιστές ελέγχουν την περιοχή, και από την άλλη η περιοχή (δυτικά) με την πρωτεύουσα Τρίπολη, που ακόμη ελέγχει το καθεστώς. Για πόσο ακόμη;

Ο τελευταίος εκβιασμός του καθεστώτος Καντάφι, "χωρίς εμένα ο εμφύλιος ή ο Μπιν Λάντεν", μπορεί σε κάποιους να "έπιανε" παλιότερα. Τώρα όμως είναι μόνο μια φάρσα. Είναι γεγονός ότι στη Λιβύη η προέλευση από τις διάφορες φυλές ακόμη παίζει σημαντικό ρόλο και δεν είναι τυχαίο ότι το καθεστώς ευνόησε τις περιοχές (δυτικά) των φυλών απ' όπου προέρχεται και που αρκετά στήριξαν τον δικτάτορα. Οι κοινωνικές - οικονομικές δυνάμεις συνέχισαν να αυξάνουν, η φτώχεια να ταλανίζει ολόκληρες περιοχές, ενώ οι πιστοί του καθεστώτος γέμιζαν πλούτη και θέσεις. Τώρα είναι αργά για "παροχές" και οι εξεγερμένοι πλησιάζουν τον σατράπη "εντός του φρουρίου" του στην Τρίπολη.

Η φυλή των ξένων από τη Λιβύη είναι η αποτύπωση της χρεωκοπίας του καθεστώτος που προσέφερε... "ασφάλεια" για επενδύσεις και η "γεωγραφία" των ξένων δείχνει τι σημαίνει σήμερα διεθνής εμπλοκή στα οικονομικά - παραγωγικά - εμπορικά συμφέροντα σε κάθε χώρα. Οι χιλιάδες των Κινέζων εργατών και υπαλλήλων ίσως είναι η καλύτερη "εικόνα" της σύγχρονης αλληλοσύνδεσης στον κόσμο μας, όπως και ο καλπασμός της τιμής του πετρελαίου. Όμως μπροστά στο τσουνάμι της λαϊκής εξέγερσης για δημοκρατία, ελευθερίες και κοινωνική δικαιοσύνη, δικτάτορες και σύμμαχοι (συμφερόντων και γεωπολιτικής) υποκύπτουν και έτσι γεννιέται και στη Λιβύη μια νέα περίοδος, που ελπίζουμε να αφήσει πίσω της το αίμα, την άγρια εκμετάλλευση και τον απολυταρχισμό.

http://webcache.googleusercontent.com/search?q=cache:TyIRlrQydnMJ:www.avgi.gr/ArticleActionshow.action%3FarticleID%3D601753+&cd=1&hl=en&ct=clnk&gl=gr

Στις φλόγες η Λιβύη
Στούμπος Δ.
Αυγή
Ημερομηνία δημοσίευσης: 12/03/2011

Γαντζωμένος στη δύναμη των όπλων του ο αιμοσταγής Καντάφι, αδιαφορώντας για το μακελειό που προκαλεί, επιδιώκει να αντιμετωπίσει τη λαϊκή οργή που έγινε εξέγερση καταφεύγοντας σε... πολεμική αναμέτρηση.

Από την εξέγερση σε... πόλεμο

Έχοντας χάσει κάθε ουσιαστικό πολιτικό στήριγμα στο εσωτερικό και διεθνές πεδίο, χρησιμοποιεί τη δύναμη πυρός και ισχύος που διαθέτει για να εξουθενώσει τους εξεγερμένους και να καταφέρει τουλάχιστον τη "σομαλοποίηση" της χώρας, καταγγέλλοντας μάλιστα τους εξεγερμένους γι' αυτό!

Οι επιχειρήσεις ανακατάληψης περιοχών και πόλεων, όπως η Ρας Λανουφ και η Ζαουίγια, αποτυπώνουν την καταστροφική "επιστροφή" του κανταφικού καθεστώτος, που προσπαθεί να αναλάβει και πάλι τον έλεγχο σε καίρια σημεία (πετρελαϊκής, εμπορικής, στρατηγικής σημασίας).

Έχοντας την υπεροπλία ο Καντάφι προσπαθεί να διασπάσει, να διαλύσει και τελικά να εξοντώσει τους εξεγερμένους, που μετά την αρχική ορμή και μαχητικότητα βρίσκονται υπό ανηλεές σφυροκόπημα και υπό διαρκή πίεση.

Η πρόσκληση από το Συμβούλιο των εξεγερμένων για άμεση υποστήριξη - επέμβαση της διεθνούς κοινότητας είναι ταυτόχρονα εκδήλωση - έκκληση απελπισίας, αλλά και "πρόσκληση" για μετατροπή της χώρας σε ένα νέο "Ιράκ".

Το πετρέλαιο της Λιβύης είναι πολύ και αποτελούσε πάντα μαγνήτη για τα τεράστια συμφέροντα της Δύσης, όμως τα πρόσφατα "διδάγματα" των επεμβάσεων τύπου Μπους είναι μάλλον αποτρεπτικά!

Ο Καντάφι έχει χάσει κάθε "νομιμοποίηση" από τον λαό του και διεθνώς, όμως καμιά "νομιμοποίηση" δεν υπάρχει για οποιαδήποτε μονομερή δυτική εισβολή - επέμβαση ή συσκευασία "προθύμων".

Ναι, τα θύματα είναι πολλά, όμως θα γίνουν περισσότερα από μια "δυτική" εισβολή που ο ίδιος ο λιβυκός λαός θα αισθανθεί δικαίως ως σταυροφορία. Μπορεί διάφοροι να σκέπτονται, να "ετοιμάζουν" ακόμη και μέτρα τύπου non fly zone (ζώνη απαγόρευσης πτήσεων), όμως και αυτά είναι βήματα τυχοδιωκτισμού και σπίρτα στο... πετρέλαιο.

Ίσως η μόνη περίπτωση μιας διεθνούς κίνησης απέναντι στον Καντάφι να ήταν μια συντονισμένη - συναποφασισμένη ενέργεια από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ με τη συμφωνία του Αραβικού Συνδέσμου και της Οργάνωσης Αφρικανικής Ενότητας.

Τέτοια προοπτική δεν υπάρχει, άλλωστε ήδη Ρωσία και Κίνα, παρ' ότι άδειασαν τον Καντάφι, εμφανίζονται αρνητικές (προς το παρόν;) σε ενδεχόμενη κάποιου είδους επέμβαση (και η Γερμανία αποκλείει τη ζώνη αεροπορικού αποκλεισμού).

Σήμερα συνεδριάζει και ο Αραβικός Σύνδεσμος, όπου η συζήτηση και οι όποιες "αποφάσεις" θα έχουν ιδιαίτερη σημασία για τη συνέχεια τόσο του κανταφικού καθεστώτος όσο και του αγώνα των εξεγερμένων. Έχει σοβαρή επίδραση μια πολιτική απόφαση - μήνυμα στον Καντάφι από τον Αραβικό Σύνδεσμο, ένα μήνυμα που, αν δεν υπάρξει, ουσιαστικά θα είναι "αποδοχή" της παραμονής του στην εξουσία με χιλιάδες πτώματα πίσω και μπροστά της.

Είναι μήνυμα όταν Ευρωπαίοι υπουργοί Εξωτερικών δηλώνουν ότι "ο Καντάφι τελείωσε", όμως το μήνυμα που θα μετρήσει πολιτικά είναι το (ενδεχόμενο) μήνυμα από τους συμμετέχοντες στον Αραβικό Σύνδεσμο. Πάντως το βήμα της Γαλλίας του Σαρκοζί με την αναγνώριση του Συμβουλίου των Εξεγερμένων είναι ενδιαφέρον.

Η παράταση των συγκρούσεων και οι όποιες μυστικές κινήσεις δεν δίνουν "απάντηση" στη δίψα του λαού για μια νέα εποχή στη Λιβύη.

Με τη συνεχιζόμενη πολιτική αβεβαιότητα (υπό την "εξουσία" του στρατού) στο Κάιρο και την πολεμική σύγκρουση στη Λιβύη ο αγώνας "σταθερότητας" στην άλλη πλευρά της Μεσογείου έχει εκλείψει και τώρα η Δύση (και άλλοι) "τρέχουν", αλλά δεν έχουν και "σταθερές" πλην της εκμετάλλευσης του πετρελαίου. Οι εξεγερμένοι στις αραβικές χώρες δεν χρειάζονται τα "φώτα" της Δύσης, που ουσιαστικά ανέχθηκε, συνεργάστηκε, στήριξε τα καθεστώτα που τώρα καταρρέουν...

Η δύναμη των εξεγερθέντων είναι μήνυμα για τα καθεστώτα της περιοχής και ταυτόχρονα μήνυμα ελπίδας για όλους, με την έννοια της συμμετοχής των πολιτών στην ανατροπή των Φαραώ και τον αγώνα για μια νέα εποχή στις χώρες τους και στην περιοχή μας.

http://webcache.googleusercontent.com/search?q=cache:fgbBm05n0M0J:www.avgi.gr/ArticleActionshow.action%3FarticleID%3D604420+&cd=1&hl=en&ct=clnk&gl=gr

39 σχόλια:

  1. Δεν πρέπει να έχει μείνει τίποτε.
    Στο internet archive wayback που έβρισκα τα "σβησμένα" της αυγης μου λέει "Page cannot be crawled or displayed due to robots.txt."

    http://web.archive.org/web/*/http://www.google.gr/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=1&cad=rja&uact=8&ved=0CCEQFjAA&url=http%3A%2F%2Fwww.avgi.gr%2FArticleActionshow.action%3FarticleID%3D601753&ei=ifyiVNbGNMv3asGPgfgJ&usg=AFQjCNHFY1-98IKzL4lZXOtMKaZcTFpskw&sig2=-BQbCWkyKyevarcZOgcmmw&bvm=bv.82001339,d.d2s

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να σχολιάσω κάτι για το γεγονός ότι η "Αυγή" σβήνει συστηματικά τα αρχεία της για να αποκρύψει τεκμήρια των θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ και του ρόλου του σε κρίσιμα ιστορικά γεγονότα;

      Φυσικά, υπάρχουν τα έντυπα αρχεία, η ιστοριογραφία δεν κινδυνεύει ακόμα απ' την επιβεβλημένη αμνησία του νεοφασισμού.

      Διαγραφή
    2. Το συμπέρασμα πάντως είναι ή ότι οι Συριζαίοι δεν διαβάζουν τις θέσεις του κόμματός τους ή ότι έχουν απόλυτη συνείδηση ότι είναι απατεώνες ολκής και οι ίδιοι και το κόμμα τους.

      Διαγραφή
    3. Το πρώτο πράγμα που θα έλεγαν αν κάποιος έβρισκε και αναπαρήγαγε τι έγραφε η εφημερίδα το 2011 θα ήταν ότι "δεν είναι θέσεις του κόμματος." Λειτούργησαν πανομοιότυπα ΚΑΙ στη Γιουγκοσλαβία, ΚΑΙ στη Συρία, ΚΑΙ στη Λιβύη ΚΑΙ στην Ουκρανία. Έγραψαν ένα κάρο βρωμιές και μετά κάναν ότι δεν συνέβη τίποτε και ποζάρουν ως κλαίουσες ιτιές.

      Διαγραφή
    4. Η Αυγή δεν είναι κομματικό έντυπο?

      Διαγραφή
    5. Δεν ξέρεις ότι αρνείται ότι είναι κομματικό έντυπο;

      Στην προμετωπίδα της δε γράφει "Η εφημερίδα της αριστεράς"; Λέει πουθενά "όργανο της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ";

      Διαγραφή
    6. "Πολυτασικότητα", "ελεύθερη διακίνηση ιδεών", "εμείς δεν είμαστε στρατιωτάκια", "δεν δεχόμαστε τον συγκεντρωτισμό στην έκφραση", κλπ κλπ. Τώρα θα μάθουμε πώς κάνει τη δουλειά της για τον ιμπεριαλισμό η σοσιαλδημοκρατία; Γεμίζεις τον τόπο βρωμιά και μετά ούτε γάτα ούτε ζημιά, απλά πράματα.

      Διαγραφή
    7. Όπως και το Κόκκινο, είναι το ραδιόφωνο που ... ακούει!
      Είναι ανεξάντλητοι, είναι ατελείωτοι, είναι απύθμενοι (όπως και οι παρατρεχάμενοί τους).

      Διαγραφή
  2. "Η Λιβύη και τα περί ηθικής διλήμματα - Η Αυγή online" - ΣΒΗΣΜΕΝΟ
    "Λιβύη και Αριστερά - Η Αυγή online"- ΣΒΗΣΜΕΝΟ
    "Δείξε μου τον φίλο σου... - Η Αυγή online" - ΣΒΗΣΜΕΝΟ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Δείξε μου το φίλο σου" (Χ. Λάσκος), εδώ: http://leftliberalsynthesis.blogspot.com/2011/03/blog-post_05.html

      "Η επικείμενη επέμβαση στη Λιβύη και η Αριστερά" (Σεβαστάκης): http://rnbnet.gr/details.php?id=2140

      Διαγραφή
    2. "Η Λιβύη και τα περί ηθικής διλήμματα" εδώ: http://tvxs.gr/news/έγραψαν-είπαν/η-λιβύη-και-τα-περί-ηθικής-διλήμματα-του-ανταίου-χρυσοστομίδη

      Διαγραφή
    3. Υπάρχει περίπτωση το αρχείο να σβήνεται μετά από κάποιο χρόνο για λόγους οικονομίας χώρου?

      Διαγραφή
    4. Ο "Ριζοσπάστης" έχει πλήρες αρχείο από το 1995 στο σάιτ του. Ο ΣΥΡΙΖΑ των 769 περιοδικών και των 1540 σάιτ έχει λιγότερα οικονομικά μέσα και πρέπει να εξοικονομήσει megabyte εξαλείφοντας άρθρα του 2011;

      Διαγραφή
  3. άσχετα με την ανάρτηση επειδή έτυχε και είχα μια συζήτηση προχθές για τον Σύριζα και μου επέμεναν οτι είναι εικασίες δικές μας οτι άλλα λέει στο εξωτερικό και άλλα εντος των συνόρων μήπως έχεις κάποιο λινκ να με παραπέμψεις;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α, το αγαπημένο μου "είσαστε τρελοί".

      Δύο παραδείγματα.

      Η συνέντευξη στο Reuters λίγο μετά τις εκλογές του 12, για την οποία εφηύραν τρελά πράγματα για να δικαιολογηθούν: http://leninreloaded.blogspot.com/2012/06/reuters-leftgr.html

      Διαγραφή
    2. Και η συνέντευξη στο CNBC: http://leninreloaded.blogspot.com/2012/05/blog-post_13.html

      Διαγραφή
  4. Απαντήσεις
    1. Μόλις παρέλαβα την παρακάτω επιστολή για να την υπογράψω μέσω δικτύου διεθνών ακαδημαϊκών. Προφανώς θα δημοσιοποιηθεί εντός ημερών, αφού την υπογράψουν συνάδελφοι από τις δυτικές χώρες:


      CHANGE GREECE, CHANGE EUROPE, CANGE 4 ALL
      Syriza’s potential victory in the upcoming elections in Greece is an issue of the utmost importance for all those who want Europe to change its course. Such a victory would be an expression of the need for dignity and justice; for hope. The threats and pressure applied by EU leaders, the Troika and financial circles to influence the social movement and the choices made by the Greek electorate are unacceptable.
      Throughout Europe, we are going to defend the right of the Greek people to make their decisions freely; to break with austerity; to say ‘no’ to the humanitarian crisis which has plagued the country; to pave the way for a completely different method, for social and democratic reorientation and for a new outlook for Greece.
      While most political forces in Greece chose to bow down to the Troika, Alexis Tsipras and Syriza – having decided to do the opposite – have been able to create, in close cooperation with several social movements, a broad coalition; a dynamism which could yet garner a majority. And so, it is proposed to fight back against the humanitarian crisis without delay, to restore the collective agreements and labour legislation, to create a fair tax system and to democratise the political system. A future Syriza government would want to make Greece a credible player and would make the survival of the country and the people a precondition at the outset of any negotiations. It wants to commit the country to a new path, one far-removed from corruption and patronage, opting instead for a new type of development which is in the general interest. It will propose a European Conference on Debt in order to have part of the debt cancelled while the reimbursement modalities for the remaining part could facilitate an economic recovery through a large public investment programme (which should not be included in the Stability and Growth Pact), and a response to urgent social needs. At European level, it will propose a “European New Deal” for human development and environmental transition. Throughout Europe, we need to break with the rationale which is destroying the collective in Europe and exerting a dangerous influence on nationalism and right-wing populism. We need a new project, one named inclusive development; cooperation; democracy.
      Throughout Europe, we believe that such a change in Greece will not affect the future of the Greek people alone. A victory for Syriza would allow Greece to escape from the current catastrophic situation, but it would also represent the green shoots of change in Europe. Breaking with the austerity policies spearheaded by the European institutions and governments would be a signal, a source of hope for those who want to stand tall. At the same time, if Syriza are voted into power, the future Greek government will need massive support from the European people in the face of the pressures of the financial markets and political forces which fear any departure from the obsolete framework of capitalist globalisation.
      Political and social stakeholders; trade union and community-based stakeholders; intellectuals, researchers, artists, women and men of culture: we do not accept the pressurising forces which seek to prevent the Greek people from exercising their free choice. Those exerting this pressure today share responsibility for the Troika’s actions and the current government’s decisions, for the perpetuation of the power structures which are rightly criticised and seek to pursue harmful ‘shock therapy’ at all costs.
      Throughout Europe, we are going to assume our responsibilities, support those engaged in the struggle, change the balance of power, wage the battle of ideas and unite all those who want to build – alongside the Greek people – a social, environmental, democratic Europe. We stand with the Greek people because their battle is also ours.

      Διαγραφή
    2. Το ότι θα δημοσιοποιηθεί το αναφέρω για να εξηγήσω ότι δεν παραβιάζω απόρρητη αλληλογραφία -- η επιστολή στέλνεται για να συλλέξει υπογραφές ώστε να δημοσιοποιηθεί ως παγκόσμια ακαδημαϊκή στήριξη στο ΣΥΡΙΖΑ.

      Διαγραφή
    3. κι εσύ πάλι προώθησε αυτό, για να δουν τι εστί πραγματικός ριζοσπαστισμός του έλληνα Αριστερού (και ταυτοχρόνως να μην καρφωθείς ότι είσαι δυσκοίλιος σταλινικός):
      "... η αρχή του τέλους των βρωμερών Σαμαροβενιζέλων επιτέλους έφτασε. Τώρα είναι η ευκαιρία για μια αναστροφή της καταστροφικής πορείας που ακολουθεί η χώρα. Τις επόμενες βέβαια ημέρες, θα αρχίσουν ξανά οι φοβέρες. Τα πουστοκάναλα της διαπλοκής θα περιγράφουν το μέλλον με τα πιο μελανά χρώματα. Μπροστά στα ΑΤΜ θα στέκονται οι συνταξιούχοι και όταν πατάνε το κουμπί αντί για ευρώ θα βγαίνουνε βατράχια με την μορφή του Τσίπρα.

      Προσωπικά, πιστεύω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ήδη προετοιμαστεί για να εφαρμόσει το πρώτο «αριστερό» μνημόνιο.

      Η οικονομική πολιτική θα παραμείνει η ίδια ακόμα κι αν αλλάξει το όνομα. Ό,τι όμως και να συμβεί στο επίπεδο της οικονομίας, ο ΣΥΡΙΖΑ θα βάλει τέλος στο ακροδεξιό παρακράτος των Σαμαροβενιζέλων.

      Περιμένω τουλάχιστον να ​ρίξ​ει φόλα στα λυσσασμένα σκυλιά των πραιτοριανών του παρακράτους, των σιχαμένων ΜΑΤατζήδων.

      Περιμένω τουλάχιστον την δραστική περικοπή των εξοπλιστικών δαπανών και την οργάνωση στοιχειωδών κοινωνικών δομών υποστήριξης των ανέργων και των στρωμάτων που έχουν πληγεί βάναυσα από τις πολιτικές λιτότητας και υποτέλειες που καθοδηγούνται από την ΕΕ και εφαρμόζονται από τις κυβερνήσεις των δοσίλογων.

      Περιμένω τουλάχιστον καυτό παλούκωμα των μεγαλοκαναλαρχών και μεγαλοεκδοτών. Περιμένω τουλάχιστον διαφάνεια στις αποφάσεις και στις ​κρατικές ​ συμβάσεις.

      ​ Περιμένω δραστικές παρεμβάσεις στο ανάπηρο και βαθιά διαπλεκόμενο σύστημα απονομής της δικαιοσύνης. ​

      Περιμένω τουλάχιστον ειλικρίνεια απέναντι στους πολίτες.

      Σε κάθε περίπτωση πάντως δεν είναι η ώρα του φόβου για κανέναν αριστερό για κανένα αξιοπρεπή πολίτη.

      Επιτέλους! Και το χειρότερο να συμβεί δεν μπορεί να αφήσουμε τα ίδια παλιοτόμαρα που χρεοκόπησαν την χώρα, τις ζωές μας και τις ζωές των παιδιών μας να εξακολουθούν να έχουν το χέρι τους βαθιά
      ​μέσα ​ στον κώλο μας.

      Σήμερα είναι από τις στιγμές εκείνες της ιστορίας που δεν υπάρχει ​καμιά ​ελπίδα, αν κοιτάξεις με τα μάτια της λογικής.

      ​Η μόνη ​​μας ίσως ​ελπίδα ​είναι ​ να σηκωθούν οι προσκυνημένοι, να αφυπνιστούν οι ραγιάδες.

      ​Όμως, ​έστω και χωρίς ελπίδα στην καρδιά, ένας είναι ο δρόμος μπροστά μας και πρέπει να τον πορευτούμε."
      http://pitsirikos.net/2014/12/u-turn/

      Διαγραφή
    4. Πολύ γκαουλάιτερ φούχτελ γερμανόδουλοι και σπλάτερ για τα γούστα μου. Εγώ είμαι φαν του Σταθάκη και των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών στο Σίτυ.

      Διαγραφή
    5. Και οι δικοί σου δεν τα λένε άσχημα:
      "a new type of development"
      "a new project, one named inclusive development; cooperation; democracy."
      Είναι το αέναο νέο, ο άλλος αέρας, ο κοπανιστός, αυτή η αλλη η Αριστερά που μας αξίζει επιτέλους.

      Διαγραφή
    6. Ευτυχώς, όλα τα καλά οι Αμερικάνοι τα χουν φυλάξει για την Ελλάδα. Τα κακά τα πήρε η Λιβύη.

      Διαγραφή
  5. ευχαριστώ!Τώρα αυτο το GHANGE μου θυμίζει τον Ροκυ όταν έπιασε το μικρόφωνο μετά που κέρδισε το Ρώσο όλο για ghange μιλούσε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Change" ήταν το βασικό σύνθημα της εκλογικής καμπάνιας του Ομπάμα
      http://www.imamuseum.org/blog/2008/05/13/political-portraits/
      καυ φυσικά του Αντρέα
      http://gianniotis.blogspot.com/2012/10/18-1981.html

      Αφού λοιπόν οι εξ Αμερικής προοδευτικοί συνάδελφοι άλλαξαν τις ΗΠΑ εκλέγοντας τον Ομπάμα, φυσιολογικό είναι να φιλοδοξούν να αλλάξουν και την Ελλάδα εκλέγοντας τον Τσίπρα.Πράγματι υπάρχει στενή συνάφεια ανάμεσα στους δύο, και για αυτό δικαιολογώ τους συναδέλφους που θα υπογράψουν αυτή τη δήλωση, και που φυσικά ψήφισαν όλοι Ομπάμα, απόλυτα.

      Διαγραφή
    2. Εγώ όμως δεν ψήφισα Ομπάμα, οπότε δεν θα πάρω και Τσίπρα.

      Διαγραφή
    3. Μεγάλης αλλαγή στις ΗΠΑ όμως: πλέον οι πολιτσμάνοι σκοτώνουν αφροαμερικάνους με τις ευλογίες ενός προέδρου... αφροαμερικάνου (!!!) (για να μην μιλήσουμε για την συμπαράσταση που δείχνει στους ναζί της Ουκρανίας ο Πρόεδρος ο... αφροαμερικάνος...) Από μία άποψη, είναι πρωτοπόροι στην εφαρμογή αυτού που αποκαλούν και οι εδώ αριστεροί ως ''κοινωνική συνοχή''. Και για να κλείσω το θέμα ''αλλαγή'', με μία γνωστή παροιμία: ΑΛΛΑΞΕ ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς.

      Όσον αφορά το θέμα της ανάρτησης, δεν νομίζω ότι χρειάζεται να πω πολλά για τους ''αριστερούς'' Τζέιμς Μποντ του ιμπεριαλισμού. Αλίμονο στους πραγματικούς ριζοσπάστες που τους ασπάζονται, απλά!!!

      Stevie O.

      Διαγραφή
    4. Άντε να πούμε κι εδώ μια σοβαρή και κάπως δυσάρεστη κουβέντα. Το φαινόμενο είναι σε ένα βαθμό απόρροια της πολιτικής χρεωκοπίας όλης της δυτικής "προοδευτικής" σκέψης μετά το 1968. Ειδικά ο Ομπάμα αναδεικνύει ως περίπτωση το θάνατο της συνολικής αμερικανικής παράδοσης του Civil Rights Movement, που παραδόθηκε αμαχητί στην υποψηφιότητά του και τώρα κάθεται και κοιτά καθώς δολοφονείται ο ένας Αφροαμερικανός μετά τον άλλο. Στην περίπτωσή μου, μιλάω για την ηθική και πολιτική χρεοκωπία των ακαδημαϊκών μου δασκάλων, τους οποίους γίνεται όλο και δυσκολότερο να σεβαστώ, πράγμα πάντα επώδυνο ψυχικά.

      Διαγραφή
    5. Αντίστοιχα και εδώ, τι θα έχουν να πουν εάν (βάζω το ''εάν'' για λόγους τακτ, μην μας πουν και προκατειλημμένους...) η αριστερή κυβέρνηση που τόσο οραματίζονται, αρχίζει να χτυπάει απεργούς, να βυθίζει πλοία με μετανάστες, να εφαρμόζει όλο το αντιλαικό οπλοστάσιο; Δεδομένου ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και ως αξιωματική αντιπολίτευση, κρατάει την στάση αυτήν που κρατάει απέναντι στο κίνημα, μάλλον οι εν λόγω κύριοι προκαταβολικά έχουν χρεοκοπήσει ηθικά και πολιτικά.

      Stevie O.

      Διαγραφή
  6. και merry christmas στο τέλος
    https://www.youtube.com/watch?v=MsJnxlXepsY

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "If I can change, then you can change. Everybody can change."

      http://pasthisprimeinnyc.tumblr.com/post/4209733709/diaper

      Διαγραφή
  7. Η εξέγερση γεννάει μια νέα Λιβύη
    Στούμπος Δ.
    Ημερομηνία δημοσίευσης: 26/02/2011

    Η αντίστροφη μέτρηση για τον αιματοβαμμένο δικτάτορα Καντάφι έχει προ πολλού "τρέξει", και τώρα, μπροστά στη φουσκοθαλασσιά των εξεγερμένων, γίνεται όλο και πιο βάρβαρος, όλο και πιο άγριος, αλλά συνάμα τραγικά γελοίος. Δύο εβδομάδες τώρα, οι νέοι, ο λαός της Λιβύης, βγήκαν στους δρόμους αποφασισμένοι να βάλουν τέλος στον πάλαι ποτέ ανατροπέα του βασιλιά, που πολύ γρήγορα μετατράπηκε σ' έναν ακόμη σατράπη της περιοχής. Η σύγκρουση των εξεγερμένων με τις τελευταίες "πιστές" δυνάμεις στο καθεστώς είναι εκτεταμένη και πολύνεκρη, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο επιτακτική την άμεση εκδίωξη του ισόβιου πραξικοπηματία. Στην προσπάθειά του να αμαυρώσει την εξέγερση και να "συσπειρώσει" τους τελευταίους πραιτωριανούς, μιλάει για... ρόλο της Αλ Κάιντα και για νεαρούς υπό την επήρεια... αλκοόλ και ναρκωτικών! Την ίδια ώρα, ακόμη και αξιωματικοί, τμήματα των ενόπλων δυνάμεων, όχι μόνο αρνήθηκαν να χτυπήσουν τα αδέλφια τους, αλλά ενώθηκαν μαζί τους και τώρα ελέγχουν σειρά πόλεων και περιοχών.

    Στην πραγματικότητα, όσα ψέματα και να λέει τώρα ο περικυκλωμένος σατράπης, η εξέγερση δεν έχει σχέση με την τρομοκρατία και την Αλ Κάιντα. Η μόνη τρομοκρατία είναι αυτή που έχει επί δεκαετίες επιβάλει το δικτατορικό καθεστώς του και ο τρόμος των σφαγών όσων σηκώνουν κεφάλι. Μπορεί και τώρα η Αλ Κάιντα να έστειλε μήνυμα, όμως οι εξεγερμένοι δεν πήραν "οδηγίες", ούτε ακουμπάνε στις ομάδες των τρομοκρατών του Μπιν Λάντεν κ.ά. Όσοι στη Δύση, όπως π.χ. ο Μπερλουσκόνι, ακόμη και τώρα θεωρούν "άμυνα" απέναντι στην Αλ Κάιντα τύπους όπως ο Καντάφι, απλά κάνουν τα "παιχνίδια" τους και είναι για γέλια να ακούς δηλώσεις για τον ισλαμιστικό - φονταμενταλιστικό κίνδυνο και να μην αντιδράς για τις μαζικές σφαγές του Καντάφι που του φιλούσες το χέρι (!), όπως ο μεγιστάνας των ΜΜΕ. Ακόμη και πρώην στενοί συνεργάτες του Καντάφι, όπως ο Αμπντ αλ Μουνεϊμ αλ Χάουνι (ήταν εκπρόσωπος της Λιβύης στον Αραβικό Σύνδεσμο), ξεκαθαρίζουν ότι η απομόνωση του Καντάφι είναι ολοκληρωτική. Η πλειοψηφία των πάλαι ποτέ συντρόφων του τον έχει εγκαταλείψει. Υπογραμμίζει χαρακτηριστικά ότι "ο Καντάφι έχει απομονωθεί εσωτερικά και διεθνώς και γι' αυτό οδηγείται σε τρελή συμπεριφορά". Γι' αυτό άλλωστε δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει και μισθοφόρους από το... Σουδάν, κυρίως ένοπλους από τις ομάδες του Νταρφούρ. Πολύ αργά "θυμήθηκε" (όπως και ο εκπεσών Φαραώ της Αιγύπτου Μουμπάρακ) να αυξήσει τους... μισθούς και τα επιδόματα για τις οικογένειες, ενώ "υπόσχεται" και ενισχύσεις σε τρόφιμα! Απεγνωσμένες κινήσεις, που δεν πρόκειται να σβήσουν την οργή και τη δίψα για αλλαγή του λαού της Λιβύης. Μπροστά στην εγκληματική στάση του δικτάτορα, αλγεινή εντύπωση προκάλεσε η υποστήριξή του από τον πρόεδρο της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες, που, όπως ακούστηκε, ίσως "προσφέρει" και φιλοξενία διαφυγής.

    (1/2)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

  8. Ουσιαστικά ήδη η Λιβύη είναι σπασμένη στα "δύο", από τη μια η Κυρηναϊκή (που συνορεύει ανατολικά με την Αίγυπτο), όπου ήδη κυριάρχησε η εξέγερση και διάφορες ένοπλες ομάδες, λαϊκές επιτροπές και ισλαμιστές ελέγχουν την περιοχή, και από την άλλη η περιοχή (δυτικά) με την πρωτεύουσα Τρίπολη, που ακόμη ελέγχει το καθεστώς. Για πόσο ακόμη;

    Ο τελευταίος εκβιασμός του καθεστώτος Καντάφι, "χωρίς εμένα ο εμφύλιος ή ο Μπιν Λάντεν", μπορεί σε κάποιους να "έπιανε" παλιότερα. Τώρα όμως είναι μόνο μια φάρσα. Είναι γεγονός ότι στη Λιβύη η προέλευση από τις διάφορες φυλές ακόμη παίζει σημαντικό ρόλο και δεν είναι τυχαίο ότι το καθεστώς ευνόησε τις περιοχές (δυτικά) των φυλών απ' όπου προέρχεται και που αρκετά στήριξαν τον δικτάτορα. Οι κοινωνικές - οικονομικές δυνάμεις συνέχισαν να αυξάνουν, η φτώχεια να ταλανίζει ολόκληρες περιοχές, ενώ οι πιστοί του καθεστώτος γέμιζαν πλούτη και θέσεις. Τώρα είναι αργά για "παροχές" και οι εξεγερμένοι πλησιάζουν τον σατράπη "εντός του φρουρίου" του στην Τρίπολη.

    Η φυλή των ξένων από τη Λιβύη είναι η αποτύπωση της χρεωκοπίας του καθεστώτος που προσέφερε... "ασφάλεια" για επενδύσεις και η "γεωγραφία" των ξένων δείχνει τι σημαίνει σήμερα διεθνής εμπλοκή στα οικονομικά - παραγωγικά - εμπορικά συμφέροντα σε κάθε χώρα. Οι χιλιάδες των Κινέζων εργατών και υπαλλήλων ίσως είναι η καλύτερη "εικόνα" της σύγχρονης αλληλοσύνδεσης στον κόσμο μας, όπως και ο καλπασμός της τιμής του πετρελαίου. Όμως μπροστά στο τσουνάμι της λαϊκής εξέγερσης για δημοκρατία, ελευθερίες και κοινωνική δικαιοσύνη, δικτάτορες και σύμμαχοι (συμφερόντων και γεωπολιτικής) υποκύπτουν και έτσι γεννιέται και στη Λιβύη μια νέα περίοδος, που ελπίζουμε να αφήσει πίσω της το αίμα, την άγρια εκμετάλλευση και τον απολυταρχισμό.

    ***
    http://webcache.googleusercontent.com/search?q=cache:TyIRlrQydnMJ:www.avgi.gr/ArticleActionshow.action%3FarticleID%3D601753+&cd=1&hl=en&ct=clnk&gl=gr
    Το σκρήνσοτ είνι τραγικής ποιότητας. :-(
    http://oi58.tinypic.com/mhara0.jpg

    (2/2)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Ο τελευταίος εκβιασμός του καθεστώτος Καντάφι, "χωρίς εμένα ο εμφύλιος ή ο Μπιν Λάντεν", μπορεί σε κάποιους να "έπιανε" παλιότερα. Τώρα όμως είναι μόνο μια φάρσα."

      Γελάσαμε....

      Ωραίος, Χέρμαν, ευχαριστώ πολύ.

      Διαγραφή
  9. Στις φλόγες η Λιβύη
    Στούμπος Δ.
    Ημερομηνία δημοσίευσης: 12/03/2011

    Γαντζωμένος στη δύναμη των όπλων του ο αιμοσταγής Καντάφι, αδιαφορώντας για το μακελειό που προκαλεί, επιδιώκει να αντιμετωπίσει τη λαϊκή οργή που έγινε εξέγερση καταφεύγοντας σε... πολεμική αναμέτρηση.

    Από την εξέγερση σε... πόλεμο

    Έχοντας χάσει κάθε ουσιαστικό πολιτικό στήριγμα στο εσωτερικό και διεθνές πεδίο, χρησιμοποιεί τη δύναμη πυρός και ισχύος που διαθέτει για να εξουθενώσει τους εξεγερμένους και να καταφέρει τουλάχιστον τη "σομαλοποίηση" της χώρας, καταγγέλλοντας μάλιστα τους εξεγερμένους γι' αυτό!

    Οι επιχειρήσεις ανακατάληψης περιοχών και πόλεων, όπως η Ρας Λανουφ και η Ζαουίγια, αποτυπώνουν την καταστροφική "επιστροφή" του κανταφικού καθεστώτος, που προσπαθεί να αναλάβει και πάλι τον έλεγχο σε καίρια σημεία (πετρελαϊκής, εμπορικής, στρατηγικής σημασίας).

    Έχοντας την υπεροπλία ο Καντάφι προσπαθεί να διασπάσει, να διαλύσει και τελικά να εξοντώσει τους εξεγερμένους, που μετά την αρχική ορμή και μαχητικότητα βρίσκονται υπό ανηλεές σφυροκόπημα και υπό διαρκή πίεση.

    Η πρόσκληση από το Συμβούλιο των εξεγερμένων για άμεση υποστήριξη - επέμβαση της διεθνούς κοινότητας είναι ταυτόχρονα εκδήλωση - έκκληση απελπισίας, αλλά και "πρόσκληση" για μετατροπή της χώρας σε ένα νέο "Ιράκ".

    Το πετρέλαιο της Λιβύης είναι πολύ και αποτελούσε πάντα μαγνήτη για τα τεράστια συμφέροντα της Δύσης, όμως τα πρόσφατα "διδάγματα" των επεμβάσεων τύπου Μπους είναι μάλλον αποτρεπτικά!

    Ο Καντάφι έχει χάσει κάθε "νομιμοποίηση" από τον λαό του και διεθνώς, όμως καμιά "νομιμοποίηση" δεν υπάρχει για οποιαδήποτε μονομερή δυτική εισβολή - επέμβαση ή συσκευασία "προθύμων".

    Ναι, τα θύματα είναι πολλά, όμως θα γίνουν περισσότερα από μια "δυτική" εισβολή που ο ίδιος ο λιβυκός λαός θα αισθανθεί δικαίως ως σταυροφορία. Μπορεί διάφοροι να σκέπτονται, να "ετοιμάζουν" ακόμη και μέτρα τύπου non fly zone (ζώνη απαγόρευσης πτήσεων), όμως και αυτά είναι βήματα τυχοδιωκτισμού και σπίρτα στο... πετρέλαιο.

    Ίσως η μόνη περίπτωση μιας διεθνούς κίνησης απέναντι στον Καντάφι να ήταν μια συντονισμένη - συναποφασισμένη ενέργεια από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ με τη συμφωνία του Αραβικού Συνδέσμου και της Οργάνωσης Αφρικανικής Ενότητας.

    Τέτοια προοπτική δεν υπάρχει, άλλωστε ήδη Ρωσία και Κίνα, παρ' ότι άδειασαν τον Καντάφι, εμφανίζονται αρνητικές (προς το παρόν;) σε ενδεχόμενη κάποιου είδους επέμβαση (και η Γερμανία αποκλείει τη ζώνη αεροπορικού αποκλεισμού).

    (1/2)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

  10. Σήμερα συνεδριάζει και ο Αραβικός Σύνδεσμος, όπου η συζήτηση και οι όποιες "αποφάσεις" θα έχουν ιδιαίτερη σημασία για τη συνέχεια τόσο του κανταφικού καθεστώτος όσο και του αγώνα των εξεγερμένων. Έχει σοβαρή επίδραση μια πολιτική απόφαση - μήνυμα στον Καντάφι από τον Αραβικό Σύνδεσμο, ένα μήνυμα που, αν δεν υπάρξει, ουσιαστικά θα είναι "αποδοχή" της παραμονής του στην εξουσία με χιλιάδες πτώματα πίσω και μπροστά της.

    Είναι μήνυμα όταν Ευρωπαίοι υπουργοί Εξωτερικών δηλώνουν ότι "ο Καντάφι τελείωσε", όμως το μήνυμα που θα μετρήσει πολιτικά είναι το (ενδεχόμενο) μήνυμα από τους συμμετέχοντες στον Αραβικό Σύνδεσμο. Πάντως το βήμα της Γαλλίας του Σαρκοζί με την αναγνώριση του Συμβουλίου των Εξεγερμένων είναι ενδιαφέρον.

    Η παράταση των συγκρούσεων και οι όποιες μυστικές κινήσεις δεν δίνουν "απάντηση" στη δίψα του λαού για μια νέα εποχή στη Λιβύη.

    Με τη συνεχιζόμενη πολιτική αβεβαιότητα (υπό την "εξουσία" του στρατού) στο Κάιρο και την πολεμική σύγκρουση στη Λιβύη ο αγώνας "σταθερότητας" στην άλλη πλευρά της Μεσογείου έχει εκλείψει και τώρα η Δύση (και άλλοι) "τρέχουν", αλλά δεν έχουν και "σταθερές" πλην της εκμετάλλευσης του πετρελαίου. Οι εξεγερμένοι στις αραβικές χώρες δεν χρειάζονται τα "φώτα" της Δύσης, που ουσιαστικά ανέχθηκε, συνεργάστηκε, στήριξε τα καθεστώτα που τώρα καταρρέουν...

    Η δύναμη των εξεγερθέντων είναι μήνυμα για τα καθεστώτα της περιοχής και ταυτόχρονα μήνυμα ελπίδας για όλους, με την έννοια της συμμετοχής των πολιτών στην ανατροπή των Φαραώ και τον αγώνα για μια νέα εποχή στις χώρες τους και στην περιοχή μας.

    ***
    http://webcache.googleusercontent.com/search?q=cache:fgbBm05n0M0J:www.avgi.gr/ArticleActionshow.action%3FarticleID%3D604420+&cd=1&hl=en&ct=clnk&gl=gr
    Και το επίσης τραγικής ποιότητας σκρήνσοτ: http://oi59.tinypic.com/vn2jcm.jpg

    ***
    Επειδή κι αυτά σβήνονται καλό θα ήταν όποιος ενδιαφέρεται να αποθηκεύει την ιστοσελίδα. (Στον firefox πατάμε Alt-->Aρχείο-->Αποθήκευση ιστοσελίδας ως...--> αποθηκεύουμε την πλήρη ιστοσελίδα)


    (2/2)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Και για τους αριστερούς που δεν είχαν ψαρώσει με τα παραπάνω, υπήρχαν πάντα και τα άρθρα "ουδετεροποίησης" (όλα έχουν γραφτεί κατά την διάρκεια της ιμπεριαλιστικής επέμβασης στην Λιβύη):

    Οι σχέσεις της χούντας με τη Λιβύη
    http://tvxs.gr/news/%CF%84%CE%B1%CE%BE%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CF%87%CF%81%CF%8C%CE%BD%CE%BF/%CE%BF%CE%B9-%CF%83%CF%87%CE%AD%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%87%CE%BF%CF%8D%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%82-%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%B7-%CE%BB%CE%B9%CE%B2%CF%8D%CE%B7-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BF-%CE%B1%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82-%CF%86%CF%8C%CE%B2%CE%BF%CF%82-%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%AF-%C2%AB%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AE%CE%BD%CF%89%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CE%BD

    Συνεργάτης του καθεστώτος Καντάφι ο Κ. Πλεύρης
    http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=398972

    ...and the winner is...
    ΟΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΟΥ ΚΑΝΤΑΦΙ
    Τζαμαχιρία αλά... ελληνικά
    Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΨΑΡΡΑ
    http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=258990

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Να υπάρχει και σ' αυτή την ανάρτηση ότι ο Δημήτρης Στούμπος, συντάκτης των 2 άρθρων για τη Λιβύη, είναι υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ στη Β' Αθηνών.

    http://air.euro2day.gr/cov/sy/syriza_2015_9_7_1_26_50.pdf

    ΑπάντησηΔιαγραφή