Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου 2014

Τι ζήτησε ο Ν. Ρωμανός και τι μπορώ να αποκριθώ εγώ


Πριν κατέλθει σε απεργία πείνας, ο Νίκος Ρωμανός, 21 ετών, έγραψε ένα κείμενο όπου εξηγούσε τους λόγους αυτής της απόφασης. Δυστυχώς, ως σήμερα, η πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας που του συμπαραστέκεται (γιατί η υπόλοιπη του εύχεται καθημερινά ψόφο) είτε δεν κατάλαβε είτε κάνει ότι δεν καταλαβαίνει τι είπε. 

Ας κάνω λοιπόν τον αυτόκλητο μεταφραστή του, αναλαμβάνοντας και το όποιο κόστος (μικρό, χωρίς άλλο) των συνεπειών αυτής της αυτόκλητης μετάφρασης.

Συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς με την ανάλυση την οποία κάνει, ο Ρωμανός ξεκινά με μια ανάλυση της λειτουργίας των νόμων στο αστικό κράτος. Η ανάλυση αυτή δεν εκπροσωπεί κάτι ουσιωδώς διαφορετικό από μαρξιστικές αναλύσεις. Στην μαρξιστική θεωρία του δικαίου, το δίκαιο είναι δύο πράγματα ταυτόχρονα: α) είναι αποκρυστάλλωση των συσχετισμών ταξικής δύναμης σε μια δοσμένη κοινωνία και β) είναι μέσο, εργαλείο, όργανο ταξικής εξουσίας, όπλο ταξικής πάλης στα χέρια της τάξης που έχει την εξουσία.

Στον βαθμό που ο νόμος είναι το β), είναι προφανές ότι δεν μπορεί να διεκδικήσει κανείς τίποτε απ' αυτόν, ότι η επίκλησή του είναι εις μάτην.

Στον βαθμό όμως που είναι επίσης το α), είναι εξίσου προφανές ότι ανάμεσα στον νόμο ως αποτύπωση έμπρακτα αποτυπωμένων (και για αυτό υποκείμενων σε μεταβολές) συσχετισμών ταξικής ισχύος και τον νόμο ως εργαλείο εξουσίας της άρχουσας τάξης υπάρχει απόσταση (το ίδιο ακριβώς ζήτημα τίθεται, και όχι τυχαία, από τη μαρξιστική θεωρία του κράτους, ειδικά σε ό,τι αφορά τη συμμετοχή στο αντιδραστικό κοινοβούλιο, την χρησιμότητα της έννομης δράσης, κλπ).

Η απόσταση αυτή μπορεί, κάτω από ορισμένες και καθορισμένες συνθήκες να δημιουργήσει ρήγματα. Να αναδείξει αντιφάσεις. Και κάνοντάς το αυτό, να υποβοηθήσει στην αμφισβήτηση της δοσμένης έννομης τάξης ως αποκρυστάλλωσης της υφιστάμενης ταξικής εξουσίας. Αυτό είναι πολιτικό επιχείρημα και εγχείρημα. Και το αίτημα του Ρωμανού είναι πολιτικό αίτημα και όχι ατομικό γιατί δεν απευθύνεται ως ικέτης στο κράτος (αυτό το οποίο μπορεί να ρυθμίσει το δικαίωμά του να σπουδάσει). Απευθύνεται στους πολίτες (ας μην πούμε "στο λαό", διότι ο ίδιος δεν το λέει, και ας ξεκαθαρίσουμε ότι δεν λέμε ότι ο Ρωμανός έχει πολύ σαφή αντίληψη του πού τελικά μπορεί να βρει απήχηση αυτό που λέει -- πράγμα απόλυτα κατανοητό· εδώ αυτά που έγραψε με τον νου που έχει στα 21 του ανάθεμα ποιος τα κατάλαβε ή έχει τη διάθεση να τα καταλάβει).

Στοιχειοθετώ τους ισχυρισμούς μου:

1. Ο Ρωμανός δεν απευθύνεται στο αστικό δίκαιο, γιατί δεν το θεωρεί αντικειμενικό ή αμερόληπτο, αλλά εχθρικό προς τον ίδιο εξ ορισμού, και δεν το κάνει επειδή αναμένει "δικαίωση" απ' αυτό: 
Την περασμένη άνοιξη έδωσα πανελλήνιες εξετάσεις μέσα από τη φυλακή και πέρασα σε μια πανεπιστημιακή σχολή στην Αθήνα. Με βάση τους δικούς τους νόμους, λοιπόν, από τον Σεπτέμβρη δικαιούμαι να αρχίσω να παίρνω εκπαιδευτικές άδειες από τη φυλακή για να παρακολουθώ το πρόγραμμα της σχολής.
Όπως είναι λογικό, οι αιτήσεις που έχω κάνει έχουν καταλήξει στα αζήτητα, γεγονός που με οδηγεί να διεκδικήσω αυτό το αίτημα με οδόφραγμα το σώμα μου.
"Ξέρω ότι με βάση τους δικούς τους νόμους δικαιούμαι κάτι, αλλά δεν μου κάνει καμία εντύπωση που δεν το παίρνω, γιατί ξέρω τι είναι οι δικοί τους νόμοι και ποιο σκοπό έχουν."

2. Επισημαίνει την αντίφαση, παρ' όλα αυτά, ανάμεσα στις δύο λειτουργίες του νόμου. Επιμένει στη δυνατότητα δημιουργίας ρήγματος μέσα από την προβολή ενός επιμέρους, καθαρά τακτικού χαρακτήρα αιτήματος· τη δυνατότητα δημιουργίας, μέσα απ' αυτή την τακτική επιλογή, ενός "μετώπου αγώνα":
Σε αυτό το σημείο είναι απαραίτητο να ξεκαθαρίσω το πολιτικό μου σκεπτικό ώστε να μπει ένα πλαίσιο γύρω από την επιλογή που πραγματοποιώ. 
Οι νόμοι, εκτός από εργαλεία ελέγχου και καταστολής, αποτελούν ταυτόχρονα και μια διατήρηση ισορροπιών ή αλλιώς αυτό που επιγραμματικά ονομάζουμε κοινωνικά συμβόλαια, αντανακλούν κοινωνικοπολιτικούς συσχετισμούς και διαμορφώνουν τμηματικά ορισμένες θέσεις διεξαγωγής του κοινωνικού πολέμου. 
Γι’ αυτό και η επιλογή που κάνω θέλω να είναι όσο το δυνατόν πιο ξεκάθαρη: δεν υπερασπίζομαι τη νομιμότητά τους· αντίθετα, απευθύνω έναν πολιτικό εκβιασμό ώστε να κερδίσω ανάσες ελευθερίας από την ισοπεδωτική συνθήκη του εγκλεισμού. 
Σε αυτό το σημείο ανοίγει ένα ζήτημα που αφορά τις διεκδικήσεις μας σε καθεστώς αιχμαλωσίας. Είναι δεδομένο πως αντιφάσεις πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν σε τέτοιες συνθήκες. Εμείς, για παράδειγμα, συμμετείχαμε στη μαζική απεργία πείνας των κρατουμένων ενάντια στο νέο νομοσχέδιο ενώ είμαστε φανατικοί εχθροί όλων των νόμων· αντίστοιχα πολλοί σύντροφοι έχουν διαπραγματευτεί με οδόφραγμα το σώμα τους τους όρους του εγκλεισμού τους («παράνομες» προφυλακίσεις, άρνηση σωματικού ελέγχου, παραμονή σε μία φυλακή), και πολύ καλά έκαναν. 
Το συμπέρασμα λοιπόν είναι ότι, από τη συνθήκη που βρισκόμαστε, πολλές φορές είμαστε αναγκασμένοι να μπούμε σε ένα στρατηγικό πόλεμο θέσεων που είναι αναγκαίο κακό εδώ που βρισκόμαστε. 
Με αυτή μου την επιλογή, τα πολιτικά χαρακτηριστικά της οποίας συγκεκριμενοποιούνται στον ίδιο τον τίτλο του κειμένου, δίνεται η δυνατότητα να ανοίξει ένα μέτωπο αγώνα σε μια χρονική συγκυρία ιδιαίτερα κρίσιμη για όλους μας.
"Ξέρω ότι αυτό που κάνω είναι αντιφατικό. Δεν μπορεί παρά να είναι. Και λόγω των συνθηκών υπό τις οποίες το κάνω, και λόγω της αντιφατικότητας της ίδιας της φύσης της έννομης τάξης (βλ. #2). Με την επιλογή που κάνω, να βάλω στην αντζέντα αυτό το επιμέρους αίτημα, δεν στοχεύω στο να μου ικανοποιηθεί το αίτημα γιατί δεν έχω ψευδαισθήσεις· θέλω, μέσα απ' αυτό, να ανοίξω ένα μέτωπο αγώνα σε μία περίοδο κρίσιμη για όλους μας."

3. Συνδέει την αναγκαιότητα αυτού του μετώπου αγώνα με την ύπαρξη ευρύτερης αυταρχοποίησης του κράτους εναντίον διάφορων κοινωνικών ομάδων και στρωμάτων, δηλαδή η προσπάθειά του είναι να αναδείξει ότι το ζήτημα δεν είναι απλώς ο Ρωμανός, ούτε οι συγκρατούμενοι φίλοι του, ούτε οι φυλακισμένοι, αλλά περιλαμβάνει και αυτούς έξω απ' τη φυλακή· θίγει επίσης το ζήτημα ότι δεν υπάρχουν οι δέουσες κοινωνικές αντιστάσεις, πράγμα που χειροτερεύει την επιθετικότητα του αστικού κράτους. Απεύθυνση όχι στο κράτος, λοιπόν, αλλά σε "συντρόφισσες και συντρόφους."
Συντρόφισσες και σύντροφοι, εδώ και καιρό μας εγκλωβίζουν. Από τα αστυνομικά μπλόκα και τα αντιτρομοκρατικά πογκρόμ, στα συμβούλια των οικονομολόγων που εξοντώνουν όσους δε χωράνε στις στατιστικές τους. Από τους έλληνες βιομηχάνους που αντιστέκονται στην επέλαση των πολυεθνικών κολοσσών στηρίζοντας τον όψιμο σοσιαλισμό του ΣΥΡΙΖΑ, στο καθεστώς έκτακτης ανάγκης, με πολιτικούς που προβάρουν το κοστούμι του υπερ-πατριώτη πάντα δουλικού για το καλό του τόπου, από τους μπάτσους και το στρατό που εξοπλίζονται με όπλα τελευταίας τεχνολογίας για την καταστολή εξεγέρσεων, στις φυλακές υψίστης ασφαλείας. 
Ας πούμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους: αν κάτι εκμεταλλεύεται το κράτος, αυτό δεν είναι άλλο από την αδράνεια που πλέον έχει μονιμοποιηθεί ως μια φυσιολογική συνθήκη
Σε λίγο θα είναι πια αργά, και η εξουσία με το μαγικό ραβδί της θα δίνει έλεος μόνο σε όσους γονατίζουν υποτακτικά μπροστά στην παντοδυναμία της. 
Το σύστημα οραματίζεται ένα μέλλον όπου οι επαναστάτες θα θάβονται ζωντανοί σε «καταστήματα κράτησης εντατικού σωφρονισμού», μέσα στα οποία θα επιχειρείται η σωματική, ψυχική και ηθική καταστροφή τους. 
Ένα πρωτότυπο μουσείο ανθρώπινης φρίκης όπου τα ζωντανά εκθέματα θα έχουν κρεμασμένη πάνω τους την ταμπέλα «παραδείγματα προς αποφυγή», ανθρώπινα πειραματόζωα πάνω στα οποία θα δοκιμαστούν όλες οι σαδιστικές προθέσεις της εξουσίας.
"Αν το κάλεσμά μου δεν σας κάνει να καταλάβετε πόσο επείγον είναι για σας να συνειδητοποιήσετε ότι είστε με την πλάτη στον τοίχο, ότι θα είστε οι επόμενοι από μένα, και οι μεθεπόμενοι από μένα, θα είναι πολύ αργά για όλους. Μην περιμένετε να σωθείτε από την πολιτική ανάθεση στη σοσιαλδημοκρατία και τις προκάτ "εναλλακτικές". Όσο αδρανοποιείστε, τόσο θα αυξάνεται η επίθεση εναντίον των δικαιωμάτων σας, εναντίον της ίδιας της ανθρώπινης φύσης σας."

4. Υπογραμμίζει την αναγκαιότητα, για να ξεκολλήσουν τα πράγματα απ' το τέλμα, μιας απόφασης σύγκρουσης. Ο ίδιος προσφέρει το σώμα του --την απειλή στη ζωή του-- για να δημιουργήσει αυτές τις προϋποθέσεις σύγκρουσης:
Ο καθένας απαντάει στα διλήμματα και κάνει τις επιλογές του. Ή θεατές σε απομονωμένες πολυθρόνες μιας ευνουχισμένης ζωής ή δράστες των γεγονότων που διαμορφώνουν την εξέλιξη της ιστορίας. 
Από τη Δευτέρα 10/11 ξεκινάω απεργία πείνας χωρίς να κάνω βήμα πίσω, με την αναρχία πάντα στην καρδιά μου.
5. Λέει ευθέως: Μην ξημεροβραδιάζεστε στο τουίτερ και ανάβετε ρεσώ. Πάρτε μια απόφαση να συγκρουστείτε. Δεν προαποφασίζει ούτε υπαγορεύει τα μέσα της σύγκρουσης (βασικό, γιατί δίνει οικουμενικότητα στο λόγο του).
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΠΙΘΕΣΗ
6. Δηλώνει πως αντιτάσσεται εκ των προτέρων στην οικειοποίηση του αγώνα του από πολιτικάντηδες και τηλεμαϊντανούς (δεν τους εμπόδισε βέβαια αυτό τους ΛακηδοΤζιμάκους).
ΥΓ. Προς όλους τους «αγωνιστές» των σαλονιών, τους επαγγελματίες ανθρωπιστές, τις «ευαίσθητες» προσωπικότητες της διανόησης και του πνεύματος: προκαταβολικά στα τσακίδια.
*** 

Μια βασική ανάλυση της φύσης του δικαϊκού συστήματος, μια ανάλυση τακτικών μέσων για ένα άτομο στη θέση του σε σχέση με αυτή την ανάλυση, κι ένα κάλεσμα στους εκτός της τυπικά περιτειχισμένης φυλακής (υπάρχει και η άλλη, η χωρίς τείχη) να εκμεταλλευτούν την απεργία πείνας για να διευρύνουν το ρήγμα που επιχειρεί να ανοίξει η ίδια περαιτέρω, να αναδείξουν την ταξική φύση του κράτους και του δικαίου, να αμφισβητήσουν έμπρακτα τη δύναμή του να πειθαρχεί τις μάζες, να δείξουν στην ισχύ του τη δική τους ισχύ.

Αυτό έγραψε ο Νίκος Ρωμανός, είτε αρέσει σε οποιονδήποτε είτε δεν του αρέσει. Δεν έγραψε "παρακαλώ το κράτος να με αφήσει να πάω να σπουδάσω." Με συγχωρείτε δηλαδή. Αν ήταν στην φυλακή ένας κομμουνιστής, η απαίτηση απ' αυτόν θα ήταν να οργανώσει τη λαϊκή πάλη με όποιον τρόπο μπορεί ή να "πάει να σπουδάσει"; Αυτό ήταν το καθήκον των κομμουνιστών στις φυλακές; Γιατί να είναι αυτό το καθήκον του αναρχικού; Μήπως αυτός που τα έγραψε αυτά είναι κανένας που του λείπει η μόρφωση και τη χρειάζεται επειγόντως; Πιο μορφωμένος από τη συντριπτική πλειοψηφία είναι ήδη. Ή μήπως ο στόχος του, απ' τη στιγμή που θεωρεί τον εαυτό του αγωνιστή, θα έπρεπε να είναι η ατομική καλυτέρευση των προοπτικών του να γίνει, πχ, ταμίας τράπεζας;

Δεν έχω απαιτήσεις από κανέναν να συμφωνήσει είτε με την ανάλυσή του είτε με τα συμπεράσματά της. Μπορεί να την βρει υπεραισιόδοξη, βολονταριστική, αφελή, ακόμα και επικίνδυνη. Ούτε εγώ συμφωνώ με την ανάλυσή του. Αλλά δεν θα κάνω πως δεν άκουσα τι είπε. Δε βρίσκω το λόγο να αλλάξω τα φώτα στο τι είπε (Να σπουδάσει το παλικάρι; Ο Χρυσαυγίτης, να σπουδάσει κι αυτός; Ο Μπρέιβικ, γιατί σπουδάζει; Ε, ρε κοίτα ρε τη Νορβηγία τι πολιτισμό έχει) για να μου κάνει εμένα, για να το φέρω στα μέτρα των δικών μου φοβιών (και ποιος δεν έχει τέτοιες;). Προτιμώ να εξηγήσω γιατί αυτό που είπε είναι χρήσιμο και υπό ποιες προϋποθέσεις είναι χρήσιμο απ' τη δική μου τη σκοπιά. Άλλωστε, τίποτε από όσα πράγματι είπε δεν μου το απαγορεύει (για αυτό και ο λόγος του είναι πολιτικός λόγος και όχι προσευχή στο κράτος).

Κλείνω με την ανακοίνωση της ΚΕ του Lenin Reloaded για την απεργία πείνας του Ν. Ρωμανού, γιατί από ό,τι κατάλαβα, αν δεν την γράψω μόνος μου και εκ μέρους του εαυτού μου (αυστηρά), δεν πρόκειται και να την διαβάσω. Δεν είναι καμιά ηρωική πράξη, φυσικά. Τα για μένα αυτονόητα είναι:

Ο δηλών εκφράζει την συμπαράστασή του στον δίκαιο αγώνα του Ν. Ρωμανού ενάντια στον αυταρχισμό, την εκδικητικότητα, την τρομοκρατία του ελληνικού ταξικού κράτους και του δικαίου του, τον ενεργό τους ρόλο στην φυσική και οικονομική εξόντωση τόσο ατόμων που αντιτάσσονται σ' αυτό όσο και των απλών αγωνιστών του εργατικού κινήματος, αλλά και ολόκληρων κοινωνικών στρωμάτων που "δεν χωράνε" στο μέλλον του καπιταλισμού. Ως οπαδός της μαρξιστικής ιδεολογίας, ο δηλών θεωρεί ότι η πραγματική δικαίωση του αγώνα του Ν. Ρωμανού περνάει μέσα από την ταξικά συνειδητή οργάνωση της λαϊκής αντίστασης, την εξάπλωση της ανυπακοής και της άρνησης συμμόρφωσης μέσα στην ελληνική εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα, την σχεδιασμένη και πειθαρχημένη τους αντεπίθεση στα αστικά συμφέροντα, στα Μονοπώλια και τελικά, όταν το κίνημα είναι αρκετά δυνατό και με αρκετή αυτοπεποίθηση έμπρακτα αποκτημένη, στο ίδιο το αστικό κράτος. Δεν μπορεί να είναι αποτελεσματικός ένας αγώνας που επαφίεται στην ηθική συνείδηση του ατόμου, γιατί απαιτείται επίσης η δυνατότητα να αποκαλυφθεί με τρόπο απτό και χειροπιαστό σε κάθε εργαζόμενο ότι έχει μεγαλύτερο και πολύ ουσιαστικότερο συμφέρον στην ανατροπή της σημερινής τάξης πραγμάτων από ό,τι στην διαιώνισή της.

Καθήκον όλων μας, λοιπόν, είναι η ανταπόκριση στο κάλεσμά του στη βάση της δικής μας τακτικής, που είναι η μετάδοση των επαναστατικών ιδεών και η έμπρακτη συμμετοχή στην συλλογική προσπάθεια να σπάσει το τείχος της παθητικότητας και της αδράνειας της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας που έχει συμφέρον σε μια διαφορετική οργάνωση της κοινωνίας, χωρίς ταξική εκμετάλλευση, χωρίς την κτηνώδη καταπίεση των λίγων σε βάρος των πολλών. Γιατί κανένας άλλος τρόπος, καμιά άλλη τακτική αγώνα, δεν έχει ρεαλιστικές ελπίδες να δημιουργήσει το είδος εκείνο της κοινωνικής συμμαχίας που θα επιτρέψει στο λαό όχι μόνο να αμυνθεί αποτελεσματικά στη διαρκή επίθεση του αστικού κράτους, αλλά και να οδηγήσει στη συντριβή του.

Χαιρετίζω το θάρρος, την ανυποταξία και το αγωνιστικό φρόνημά του ως αναρχικού, ποιότητες που τον καθιστούν φωτεινό φάρο για τον πραγματικό φορέα της επαναστατικής ανατροπής της αστικής εξουσίας, δηλαδή για τη συμμαχία της εργατικής τάξης, της αγροτιάς, των ανέργων, των αυτοαπασχολούμενων, της Λαϊκής Συμμαχίας. Μόνο με την οργάνωση και την συσπείρωση του καθενός που εμπνέεται από το σθένος και τη γενναιότητα όχι μονάχα του Ρωμανού αλλά και των δεκάδων καθημερινών ηρώων του εργατικού και λαϊκού κινήματος θα μπορέσει να υλοποιηθεί το όραμα της ελευθερίας απ' την αστική καταπίεση που και ο ίδιος υπερασπίζεται με τις δικές του ιδέες και μέσα. Και επειδή για μένα, ο στρατηγικός στόχος είναι η σοσιαλιστική κοινωνία και όχι η αναρχία, προτάσσω, ακριβώς ως μέσο της δικής μου αλληλεγγύης, τα δικά μου συνθήματα: Όλοι στο δρόμο την Κυριακή με το ΠΑΜΕ! Ζήτω η εργατική και λαϊκή απειθαρχία και ανυπακοή! Ελευθερία σε όλους όσους άδικα και εκδικητικά διώκει η αστική τάξη και τα Μονοπώλια για να καθυποτάξουν το λαό!

61 σχόλια:

  1. Συγκλονιστικό κείμενο διακήρυξη....!!!! οφείλει να προωθηθεί ανάλογα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Προσυπογράφω την ανακοίνωση της ...ΚΕ του blog, πολύ καλό κείμενο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κι εγώ προσυπογράφω. Εύγε, Αντώνη.

    Κάποιος που είχε άλλο nick

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μπράβο, επιτέλους. Μου κάθεται πολύ άκυρο και άκαιρο κι εμένα σαν αίτημα το "δικαίωμα στη μόρφωση" σε αυτό το σημείο. Η απάντηση πρέπει να είναι "αντίσταση και ανυπακοή". Κανένας δεν περισσεύει.

    Νίκος SB

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Υπάρχει η δήλωσή του, και η δήλωσή του είναι δεσμευτική στην όποια απάντηση. Δεν μπορεί άλλα να λέει και άλλα να απαντάς. Οφείλεις ντόμπρα να τοποθετηθείς σε όσα λέει. Δεν είναι καν θέμα πρώτιστα σεβασμού. Θέμα αυτοσεβασμού είναι πρώτα. Έχεις τους δικούς σου αγώνες, έχεις τη δική σου παρακαταθήκη, και στη δική τους βάση θα απαντήσεις.

      Διαγραφή
  5. Μπράβο Αντώνη!!!
    Τα σέβη μου για την ανακοίνωση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Χωρίς να θέλω καν, να διαφωνήσω με την ανάλυση που κάνεις, αφού με τη σειρά μου να δηλώσω ότι είναι απάιτηση πλέον η κυβέρνηση (και όχι άλλοι ...) ΟΦΕΙΛΕΙ να απαντήσει θετικά στο αίτημα του έγκλειστου νεαρού Νίκου Ρωμανού, αφού επίσης κάνω γνωστή την πλήρη διαφωνία μου με τον τρόπο που αγωνίζεται ο Νίκος Ρωμανός (θεωρώ ότι είναι μέχρι και επικίνδυνος για το λαϊκό ταξικό κίνημα) να μου επιτρέψεις Φίλε Αντώνη, να καταθέσω στο μπλογκ σου, τον εξής προβληματισμό.

    Έως και πριν λίγες μέρες, στη μεγάλη Πανελλαδική απεργία, η ομάδα των αναρχικών της πόλης που ζω (Αλεξανδρούπολη), κάνανε πορεία ΜΑΖΙ με τους πασόκους, τους συριζαίους, τους νεοδημοκράτες - όλοι μαζί, αν έχετε ακούσει ή διαβάσει το καινούργιο (αυτών των ημερών δηλαδή) ... σλόγκαν που προωθείται από την αστική εξουσία.

    Δεν είναι και τόσο αθώα η αναρχία ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φίλε Φάρε,

      Έχω μια παραξενιά, αν θέλεις να την πεις τέτοια. Αν δεις τις ετικέτες του ιστολογίου, η ετικέτα "αναρχία" χρησιμοποιείται ΜΟΝΟ για την υπόθεση των τεσσάρων, στην βάση κάποιων δεδομένων. Δεν την χρησιμοποίησα ποτέ για Πασοκο-Συριζαίους με κουκούλα. Οι συγκεκριμένοι πήραν ευθεία στάση περιφρόνησης απέναντι στ ΣΥΡΙΖΑ, Ανταρσύα και Α.Κ, και σημειωτέον, δεν έχουν ποτέ στο λόγο τους θίξει το λαϊκό κίνημα.

      Συνεπώς, θέλω να είμαι απόλυτα ξεκάθαρος ότι ΔΕΝ ΓΕΝΙΚΕΥΩ στους λεγόμενους "αναρχικούς" που τους ξέρω και τους βλέπουμε όλοι τι μέρος του λόγου είναι (δεν έχω τρόπο βέβαια να ξέρω τι ποσοστό αντιπροσωπεύουν). Κράτησα τη λέξη για κάποιον που δεν έχει δώσει τα δικαιώματα που σωστά επισημαίνεις. Και με την ιδεολογία του οποίου διαφωνώ.

      Διαγραφή
    2. Επίσης, και για να είναι και αυτό ξεκάθαρο σε όλους, δεν θεωρώ εφικτή την "συμπόρευση" με την ιδεολογία του Ρωμανού, ούτε επιθυμητή. Η τακτική και η στρατηγική μας είναι διαφορετικές και είναι κρίσιμο να μην χάσουν τον διακριτό τους χαρακτήρα. Αλλά άλλο αυτό, και άλλο να μην απαντάμε πάνω στο ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ, με τους δικούς μας βέβαια όρους, αλλά με όρους που προτάσσουν τα ΔΙΚΑ ΜΑΣ επιχειρήματα κόντρα στην κρατική τρομοκρατία και στην ανάγκη απειθαρχίας και ανυπακοής (όλες λέξεις που χρησιμοποιεί το ΔΙΚΟ ΜΑΣ κόμμα όταν απευθύνεται στα λαϊκά στρώματα).

      Διαγραφή
    3. Φαρε, δεν υπαρχει καμία αντίφαση.
      Ειναι πολυ ξεκάθαρη η θέση του Αντώνη.

      Διαγραφή
    4. Θεωρώ πως η παρέμβαση του ταξικού κινήματος ειναι επιβεβλημένη ακριβως για τους λόγους που αναλύει ο Αντώνης.
      Να συνδεθεί το ατομικό με το ταξικο και οτι η αντίσταση και η ανυπακοή ειναι μονόδρομος.

      Διαγραφή
    5. Περαιτέρω: Ας πούμε ότι ο Ρωμανός επιζητεί μπάχαλα. Ας πάρουμε αυτό το worst case scenario. Ας πούμε ακόμα ότι το κάνει επί σκοπού.

      Και τι μας επηρεάζει αυτό εμάς; Έχουμε αυτοτελή οργάνωση, τακτική, στρατηγική. Δεν δίνουμε "λευκή επιταγή" σε κανέναν. Εμείς απλώς βγαίνουμε, παίρνουμε τα σημεία που μας είναι χρήσιμα στην ανάλυσή του και λέμε: η πραγματική απάντηση σ' αυτά τα πραγματικά ζητήματα (κρατική τρομοκρατία, διώξεις, ρεβανσισμός, στόχευση στην μοιρολατρία και ηττοπάθεια του λαού) είναι ΑΥΤΗ. ΠΑΜΕ, Λα. Συ, ΜΑΣ, Λ.Σ. Καλούμε το λαό που νιώθει τα δίκια του αγώνα του Ρωμανού σ' αυτά τα πλαίσια να ενταχθεί, εκεί να παλέψει. Γιατί θεωρούμε ότι αυτός είναι ο αποτελεσματικός αγώνας και αυτός που δεν μπορεί να χειραγωγηθεί.

      Σεβόμαστε τον άνθρωπο και τις ιδέες του εφόσον δεν έχει δώσει άλλα δικαιώματα, σεβόμαστε ακόμα περισσότερο τις δικές μας ιδέες. Και οι δικές μας ιδέες δεν αφορούν πώς θα "αποκατασταθεί η δημοκρατία" του αστικού κράτους με μια άδεια να πάει ο Ρωμανός στο ΤΕΙ. Για κομμουνιστή αγωνιστή δεν θα το λέγαμε ποτέ αυτό. Ποτέ δεν είπαμε "δώστε μια αυξησούλα στους αγωνιστές του ΠΑΜΕ να πάμε σπίτια μας."

      Διαγραφή
    6. Επαναλαμβάνω τα λόγια της ΙΕ της ΚΕ του ΚΚΕ:

      Στην αφετηρία της επαναστατικής διαδικασίας είναι αδύνατο να γνωρίζει το Κόμμα εκ των προτέρων και με ακρίβεια χιλιοστού ολόκληρη την πορεία, τις μορφές οργάνωσης και πάλης, την τελική κορύφωση και έκβαση της επανάστασης. Όμως αυτό που κρίνει την επαναστατικότητά του, τον ίδιο το χαρακτήρα του, είναι η ικανότητά του να προετοιμάζεται το ίδιο και η εργατική τάξη για την ένοπλη σύγκρουση, αφού αυτή προκαλείται από τη βία της άρχουσας τάξης.

      [...]


      Από τους κύριους κανόνες αυτής της τέχνης ο Μαρξ τόνισε τους εξής:

      1) Ποτέ να μην παίζουμε με την εξέγερση, μα από τη στιγμή που θα την αρχίσουμε, να είμαστε απόλυτα βέβαιοι πως πρέπει να τραβήξουμε ως το τέλος.

      2) Πρέπει να πραγματοποιούμε μεγάλη υπεροχή δυνάμεων στο αποφασιστικό σημείο και στην αποφασιστική στιγμή, γιατί διαφορετικά ο εχθρός που έχει καλύτερη προετοιμασία και οργάνωση, θα εξοντώσει τους εξεγερμένους.

      3) Από τη στιγμή που θα έχει αρχίσει η εξέγερση, πρέπει να δρούμε με τη μεγαλύτερη αποφασιστικότητα και απαραίτητα, οπωσδήποτε, να περνάμε στην επίθεση. Ή άμυνα είναι ο θάνατος της ένοπλης εξέγερσης.

      4) Πρέπει να προσπαθούμε να αιφνιδιάσουμε τον εχθρό, να συλλάβουμε τη στιγμή που τα στρατεύματά του θα είναι ακόμη σκόρπια.

      5) Πρέπει να προσπαθούμε να έχουμε καθημερινά, έστω και μικρές επιτυχίες (μπορούμε να πούμε: κάθε ώρα, αν πρόκειται για πόλη), διατηρώντας με κάθε θυσία την “ηθική υπεροχή”.

      [...]

      Ποια είναι τα κριτήρια της ωρίμανσης της κατάλληλης στιγμής της εξέγερσης και της ετοιμότητας των επαναστατικών δυνάμεων για την ένοπλη εξέγερση; Ο Λένιν απαντούσε:

      «Εδώ πρέπει να βάζεις στον εαυτό σου όχι μόνο το ερώτημα, αν έχουμε πείσει την πρωτοπορία της επαναστατικής τάξης, αλλά ακόμη και το ερώτημα, αν οι ιστορικά ενεργητικές δυνάμεις όλων των τάξεων, όλων απολύτως των τάξεων μιας δοσμένης κοινωνίας, χωρίς καμία εξαίρεση, είναι διαταγμένες έτσι, ώστε η αποφασιστική μάχη να είναι πια εντελώς ώριμη - έτσι, ώστε (1) όλες οι εχθρικές προς εμάς ταξικές δυνάμεις να τα έχουν αρκετά χαμένα, να έχουν αρκετά φαγωθεί αναμεταξύ τους, αρκετά εξασθενίσει από έναν αγώνα ανώτερο από τις δυνάμεις τους· έτσι, ώστε (2) όλα τα ταλαντευόμενα, διατακτικά, ασταθή, ενδιάμεσα στοιχεία, δηλαδή η μικροαστική τάξη, η μικροαστική δημοκρατία σε διάκριση από την αστική τάξη, να έχουν αρκετά ξεσκεπαστεί μπροστά στο λαό, να έχουν αρκετά ρεζιλευτεί με τη χρεοκοπία τους στην πράξη · έτσι, ώστε (3) στο προλεταριάτο να έχει αρχίσει και να αναπτύσσεται εντατικά μια μαζική τάση για υποστήριξη των πιο αποφασιστικών, απεριόριστα τολμηρών, επαναστατικών ενεργειών ενάντια στην αστική τάξη.
      http://leninreloaded.blogspot.com/2013/11/i.html

      Και ξαναγράφω το κρίσιμο για την παρούσα υπόθεση τρίτο σημείο του Λένιν:

      "στο προλεταριάτο να έχει αρχίσει και να αναπτύσσεται εντατικά μια μαζική τάση για υποστήριξη των πιο αποφασιστικών, απεριόριστα τολμηρών, επαναστατικών ενεργειών ενάντια στην αστική τάξη."

      Αυτό πρέπει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να προετοιμάζεται. Και την ευθύνη της προετοιμασίας του την έχει ορισμικά η πρωτοπορία της εργ. τάξης, το κόμμα. Δεν την έχει βεβαίως ο Ρωμανός, αυτός ανήκει σε άλλο χώρο. Αλλά σου ρίχνει ένα "γάντι" και το "γάντι" δεν μπορείς να το αγνοήσεις αν θες να κάνεις τη δική σου δουλειά. Αυτό που οφείλεις είτε να την ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΕΙΣ, όχι να μην την κάνεις καθόλου.

      Διαγραφή
    7. Αυτό που οφείλεις είτε να την ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΕΙΣ=είναι να την ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΕΙΣ

      Διαγραφή
  7. "...όχι μονάχα του Ρωμανού αλλά και των δεκάδων καθημερινών ηρώων του εργατικού και λαϊκού κινήματος..."

    Εδώ βρίσκεται ένα μεγάλο πρόβλημα. Με τόσους "πεσόντες" σε εβδομαδιαία βάση στους χώρους δουλειάς, θεωρώ ότι πρέπει να γίνει μεγαλύτερη προσπάθεια προβολής των αγώνων αυτών των ανθρώπων. Παρά την σοβαρότητα της υπόθεσης ρωμανού, θεωρώ προβληματικό να μονοπωλείται και η δική μας ειδησεογραφία (σε έναν βαθμό) από αυτήν. Γιατί ως επί το πλείστον, ακόμη και από το κομμάτι του κόσμου (αρκετά μεγάλο) που έχει φασιστικοποιηθεί ως ένα σημείο και που βρίζει αισχρά τον ρωμανό, η πράξη του θεωρείται ότι βρίσκεται εκτός των συνηθισμένων, εν αντιθέση με την δράση των πρωτοπόρων αγωνιστών στους χώρους δουλειάς. Ο ρωμανός θα θεωρηθεί θύμα πολέμου από όλους, οι υπόλοιποι "θανάτοι" όμως θεωρούνται ότι προήλθαν από φυσικά αίτια.

    Ijon Tichy

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ξέρεις προφανώς, ότι το ζήτημα των συνδικαλιστικών διώξεων το παρακολουθώ όσο στενά μπορώ. Το θεωρώ κρίσιμο. Δεν υπάρχει καμία βοήθεια εκτός ΚΚΕ. Αυτή είναι η ωμή αλήθεια. Κάποιες φορές υπάρχει και ενεργητική υπόσκαψη και επίθεση. Είναι ένας αγώνας που τον κάνουμε μόνοι μας. Στην αντίπερα όχθη, ο Ρωμανός έχει πολύ "σπρώξιμο", πολύ περισσότερο απ' τον όποιο Σιφωνιό, πχ.

      Αλλά βεβαίως δεν είμαστε νήπια να το πάρουμε "να κι εγώ". Η δουλειά μας είναι οι δικοί μας άνθρωποι να βρεθούν στα χείλη όλο και περισσοτέρων με δέος και σεβασμό. Με την Τ.Δ κάνουμε βήματα σημαντικά. Τώρα έχουμε μια υπόθεση που πρέπει να την κάνουμε να λειτουργήσει υπέρ αυτού του ζητήματος. Όσο μπορούμε. Να βάλουμε κι εμείς τα θέματα που αγνοούν οι συμπαραστάτες του τουίτερ. Να θυμήσουμε κι εμείς τι τραβάει η Ε.Τ στα δικαστήριά τους. Να πιέσουμε τους "συμπαραστάτες" να ξεκαθαρίσουν τι είδους συμπαράσταση δίνουν: σε έναν μόνο και τους άλλους γραμμένους; Αλλά για να το παλέψουμε αυτό, πρέπει κι εμείς να βγούμε σθεναρά, όχι ως φιλάνθρωποι. Κυνηγημένοι αλύπητα είναι τα μέλη, τα στελέχη, οι φίλοι του κόμματος, όχι φιλάνθρωποι. Την αλληλεγγύη τους τη δίνουν ήδη με τους αγώνες τους, δεν έχουμε εμείς τίποτε να ντραπούμε.

      Διαγραφή
    2. Και των εκδικητικών απολύσεων, για να μην ξεχνιόμαστε...

      Διαγραφή
    3. Μια αυτό ακριβως.
      Συνδέοντας αυτό που ειναι στην επικαιρότητα (αδιάφορο για πια σκοπιμότητα) και οδηγό της το ταξικά, συνδέοντας το με τη δουλεια που καθημερινά αποσιωπάται, δημιουργείς κάτι εκρηκτικό, αφοπλίζονται τον εχθρό που το δημιουργεί και το οξύνει, για τους δικούς του σκοπούς.

      Αν μη τι αλλο, εξουδετερωνεις τα όπλα του εχθρου.

      Με τις πλατείες κατάφερε ο εχθρός να παίζει χωρις αντίπαλο.
      Αν αυτη τη στιγμή επιλέγει κάτι ανάλογο οδηγώντας τα πράγματα στα άκρα, βάζοντας το ταξικο κίνημα στη θέση του θεατή, απο κόβοντας τη νεολαία απο το ταξικο κίνημα, εσυ, το κίνημα πρέπει να το γυρίσεις μπούμερανγκ.

      Διαγραφή
    4. Α, οι πλατείες.

      Τι θέση είχα για τις πλατείες; Ότι πολύ καλά κάνει και μένει έξω και κρατάει αποστάσεις το κόμμα. Απόλυτα ορθά έπραξε.

      Αλλά το πλαίσιο των πλατειών δε σωζόταν με τίποτα. Έξω τα κόμματα, έξω τα συνδικάτα, έξω τα σφυροδρέπανα; Γεια χαρά νταν. Και για ποιον έκανε αυτό το πλαίσιο; Έκανε για τον ΣΥΡΙΖΑ, έκανε για την ΚΟΕ, για την Ανταρσύα, κλπ. Πολύ καλά. Ορμήχτε και αφήστε μας ήσυχους.

      Εδώ όμως; Εδώ πρώτα-πρώτα φίλε έχεις ένα στοιχείο που δεν το είχες πουθενά εκτός ΚΚΕ: Βγαίνουν οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές και λένε "τον πούλο ΣΥΡΙΖΑ, Ανταρσύα, Α.Κ." Το λένε και το ματαλένε και βέβαια έχει ουσιαστικά κλείσει την πόρτα στη εκμετάλλευση απ' τη σοσιαλδημοκρατία για υπερεπαναστατική εσάνς.

      Όλο το πεδίο δικό σου. Κάθεσαι και κοιτάς;

      Διαγραφή
    5. Θέλω να πω, αυτά τα πράματα θέλουν αξιολόγηση. Βεβαίως, έχεις απέναντι τους α/α, κάθε καρυδιάς καρύδι. Ναι, αλλά έχεις και ένα ακροατήριο το οποίο ξέρει ότι λύση ο Σφύριζα δεν μπορεί να δώσει καμία. Μπες και παίξε μπάλα με αυτό το ακροατήριο! Μίλα του! Βγες μπροστά και πες του, "εγώ σου μιλάω για όλα αυτά τα θέματα, είναι κρίσιμα θέματα, πρέπει να τα πάρεις σοβαρά. Αλλά έχω ένα διαφορετικό σχέδιο, ένα διαφορετικό πλάνο. Αν μείνεις παθητικός, αύριο θα είσαι εσύ μέσα αβοήθητος. Ποιος θα σταματήσει αυτό το κράτος; Το βλέπετε όλοι ότι είναι ένας "παρασιτικός μηχανισμός" πλέον που λεγε και ο μακαρίτης ο Μαρξ στην Μπρυμαίρ. Πώς θα στηθούν αναχώματα; Ποιος μπορεί να τα στήσει; Πώς μπορεί να τα στήσει; Γιατί, αν θες να σηκώσεις μπόι, δεν συμμετέχεις την Κυριακή;

      Αυτή την γενικότερη κατεύθυνση, και όχι την ουρά.

      Διαγραφή
    6. Αντώνη ίσως δεν το έγραψα προσεκτικά.
      Αυτό ακριβως ήθελα να πω.
      Οτι στις πλατείες έφτιαξαν ενα πλαίσιο όπου δεν χωρούσε το ταξικο κίνημα.
      Και τωρα μπορεί να έχουν ακριβως την ίδια στόχευση.
      Να απομονώσουν άλλη μια φορα το ταξικο κινημα, νομίζοντας οτι δεν αφήνουν περιθώρια; Στο κινημα να επέμβει.

      Ομως όπως πολυ διαλεκτικά έδειξες, έχουν κάνει λάθος.
      Το ταξικο κινημα εχει πολλά περιθώρια να χαλάσει τα οποία σχέδια.

      Διαγραφή
    7. Και μια θαυμάσια ευκαιρία να τραβήξεις οποιαδήποτε υγιή στοιχεία που απο ανωριμότητα και προκαταλυψεις, δεν έχουν αντιληφθεί οτι η θέση τους ειναι με το ταξικο κινημα και οχι απέναντι του.

      Διαγραφή
    8. Δεν ξέρω αν αναφέρεσαι στο κόμμα, πάντως σίγουρα δεν κάθεται να κοιτάει, συνέχεια δουλειά γίνεται (και σήμερα είχαμε διάφορα), δεν περίμενε ως αφορμή την υπόθεση ρωμανού.

      Ijon Tichy

      Διαγραφή
    9. Μια χαρά το έγραψες. Εγώ πήρα πάσα να εξηγήσω μια ουσιώδη για μένα διαφορά από τις πλατείες αναλυτικότερα.

      Διαγραφή
    10. Αναφέρομαι στην κομματική ανταπόκριση στο συγκεκριμένο ζήτημα, που αδικεί τα γερά του χαρτιά και τους κόπους του. Διότι για "δικαίωμα του παιδιού στη μόρφωση" μιλάει και ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν υπάρχει ανάγκη να κάνουμε ντουέτο. Το αντίθετο υπάρχει ανάγκη να κάνουμε. Να δείξουμε τον άλλο δρόμο, όπως τον δείχνουμε σε όλα τα άλλα ζητήματα.

      Διαγραφή
    11. Η υποχρέωση του φυλακισμένου αγωνιστή για μας τους ίδιους είναι να συνεχίζει τον ΠΟΛΙΤΙΚΟ αγώνα. Δεν μπορεί να υποτιμάται λοιπόν το σύνολο των ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ζητημάτων που τίθενται απ' την κατάσταση από μας τους ίδιους. Τα ΠΟΛΙΤΙΚΑ ζητήματα δεν αφορούν ένα άτομο, και αυτό το τονίζει σωστότατα ο ίδιος ο Ρωμανός.

      Το να τίθεται το ζήτημα με όρους του δικαιώματος των ΠΟΙΝΙΚΩΝ κρατουμένων στη μόρφωση λοιπόν είναι ένα ζήτημα που αποφεύγει εντελώς να θιχτούν τα ΠΟΛΙΤΙΚΑ ζητήματα που τίθενται αντικειμενικά, απ' τα ίδια τα γεγονότα. Ο Ρωμανός δεν δρα ως ποινικός, είτε μας αρέσει είτε όχι. Μας εκθέτει να τον αντιμετωπίζουμε ως απλώς έναν ακόμα ποινικό, γιατί δεν συμπεριφέρθηκε έτσι ούτε καν στη ληστεία. Άλλο διαφωνώ με τη στάση σου, αλλά δεν καταδέχομαι καν να τοποθετηθώ πολιτικά.

      Διαγραφή
    12. αλλά δεν καταδέχομαι=άλλο δεν καταδέχομαι

      Διαγραφή
    13. Ακριβως.
      Και η αστικη τάξη μπορεί κάποια στιγμή να πει,ψάξω απο την ΕΕ,
      αλλα μόνο το ταξικο κινημα έξοδος με Λαικη εξουσία και διαγραφη του χρεους.

      Ναι στη μόρφωση το λένε όλοι αλλα ανατροπη του αστικού κράτους δικαίου μόνο οι κομμουνιστές.

      Διαγραφή
    14. Δεν ξέρω αν κάνω λάθος αλλά αν παραβλέψουμε το πολιτικό ζήτημα τότε στην περίπτωση που το αστικό κράτος για οιοδήποτε λόγο ενδώσει στο αίτημα αποστειρωμένο απ' την ταξική του φύση όπως τίθεται δηλαδή σήμερα απ΄τους περισσότερους, τότε νομίζω δεν κάνουμε βήμα μπροστά αλλά μάλλον παγιδευόμαστε σε λογική επιστροφής στην "καλή" αστική δημοκρατία απ' την "κακή" του σαμαρά.

      Decadent

      Διαγραφή
    15. Κατά την κρίση μου, όχι απλά δεν κάνεις λάθος, αλλά πιάνεις το ζουμί του προβλήματος και τον λόγο που έγραψα αυτό το κείμενο. Η επιφυλακτικότητα δεν είναι πάντα προσεκτικότητα. Κάποιες φορές οδηγεί στο λάθος απ' την αντίθετη πλευρά απ' αυτή που θες να αποφύγεις (ταύτιση με ένα χώρο --τους α/α-- με τον οποίο πρέπει να είναι πυροβολημένος κάποιος για να σε ταυτίσει, και τους πυροβολημένους δεν θα τους κέρδιζες έτσι κι αλλιώς)

      Διαγραφή
  8. Εσύ Αντώνη βρίσκεσαι στην Κύπρο, αλλά βλέπεις καθαρότερα, νοιώθεις καλύτερα μέσα στο πετσί σου τι συμβαίνει στην Ελλάδα, από κάποιοις "περισπούδαστους διανοητές" του καναπέ...

    Μερικές φορές αναρωτιέμαι πως σε τόσο μικρή ηλικία έχει η σκέψη σου τόσο βάθος και τέτοιο εύρος μαρξιστικής και φιλοσοφικής μόρφωσης...

    Είμαι κι εγώ στα 40, έχω μελετήσει-διαβάσει αρκετά κυρίως ιστορία (πολύ πάνω από τον μ.ο.) αλλά ώρες ώρες με κάνεις να σκέφτομαι πόσο "λίγος" είμαι, πόσο νηπιακή είναι ακόμα η αντίληψή μου...

    Όλα αυτά τα γράφω όχι για να κολακέψω, (άλλωστε η αλήθεια δεν είναι ποτέ κολακεία) αλλά κυρίως γιατί αναρωτιέμαι πως έχεις καταφέρει να συνδυάζεις την αυτομόρφωσή σου, με την δουλειά σου και την δράση σου...(διαδυκτιακή και μή)...

    Πάντως ότι "μαγικά" κι αν κάνεις συνέχισε έτσι!

    Δημήτρης Χ. (οριτζινάλε)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Μία μικρή διαφωνία με τον Αντώνη σχετικά με το αίτημα για μόρφωση, επειδή ούτε ο Ρωμανός νομίζω το επέλεξε τυχαία ως αφορμή για τον αγώνα του:

    "Μάθαινε, άνθρωπε στο άσυλο
    Μάθαινε, άνθρωπε στη φυλακή!
    Μάθαινε, γυναίκα στην κουζίνα!
    Μάθαινε, εξηντάχρονε!
    Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία."

    Μπ. Μπρεχτ - Εγκώμιο στη μάθηση

    Μία μικρή διαφωνία με το Φάρο σχετικά με την αντιμετώπιση του Ρωμανού
    «Την "ηθική των αφεντικών" την αντιπάθησα όσο και την "ηθική των δούλων". Μια τρίτη ηθική έβλεπα να διαμορφώνεται μέσα μου: Δίνε το χέρι σου σε όποιον σηκώνεται».
    Μαξίμ Γκόρκι


    Την Κυριακή με το ΠΑΜΕ γιατί
    ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΠΙΘΕΣΗ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ/φε, το είδος της μόρφωσης που ζητούσε ο Μπρεχτ είναι η ταξική μόρφωση. Όχι το πτυχίο να το κάνεις κορνίζα. Αυτό δεν υπάρχει στις ανακοινώσεις μας για το δικαίωμα στη μόρφωση. Προφανώς, τη μόρφωση-"κορνίζα" δεν την έχει ανάγκη ο Ρωμανός, έχει ήδη μπόλικη. Την ταξική είναι πιθανότατο να μην την πάει ποτέ εκεί που θα ήταν ευκταίο να την πάει. Δεν μας ενοχλεί αυτό, δεν ελέγχει ένα άτομο τη συνολική εξέλιξη μιας γενιάς. Μπορεί υπό προϋποθέσεις να τη βοηθήσει όμως, έστω κι αν είναι με τρόπους διαφορετικούς απ' τους δικούς του.

      Διαγραφή
  10. "... είναι διαταγμένες έτσι, ώστε η αποφασιστική μάχη να είναι πια εντελώς ώριμη - έτσι, ώστε (1) όλες οι εχθρικές προς εμάς ταξικές δυνάμεις να τα έχουν αρκετά χαμένα, να έχουν αρκετά φαγωθεί αναμεταξύ τους, αρκετά εξασθενίσει από έναν αγώνα ανώτερο από τις δυνάμεις τους·"

    Δηλαδη σα να λέμε να έχουν συρθεί σε πόλεμο?

    Το 2) ισχυει ηδη σε μαγάλο βαθμο δεν μπορω να φανταστω μεγαλύτερο ωστόσο δεν φενεται επουδενι να οδηγει στο 3) και μαλιστα υπάρχει μεγαλη μερίδα κόσμου, και δεν εννοω φασιστες (που γεμισε ο τόπος) οι οποιοι δεν βρισκουν απεριόριστα τολμηρες τις διεκδικίσεις των ταξικων σωματείων, ακόμα κ αν καταδικαζοντε ανθρωποι γιαυτες.
    Δεν θα έπρεπε απο πριν να εχουμε καταστησει σαφες το γιατι η πρωτοπορία ειναι ο "οικοδόμος του συνδικατου" μπροστα στον οποίο νιωθω μικροαστος, και οχι ο μπαχαλος? Ετσι ωστε να ακολουθει ο κοσμος το δικό τους παραδειγμα, να ευαισθητοποιειται με το δικο τους αγωνα και οχι μονο με του Ρωμανου, (που επισης ειναι δικαιος)?

    Διονυσης Ε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Δηλαδη σα να λέμε να έχουν συρθεί σε πόλεμο?"

      Το πιθανότερο πρακτικό σενάριο, ναι.Εξού και η σημασία του ιμπεριαλισμού.

      Έχεις δίκαιο για το 2 σε σχέση με το 3 για την Ελλάδα, αλλά όχι βέβαια για τη Ρωσία. Στην Ρωσία συνδέθηκαν. Γιατί συνδέθηκαν; Ήταν ραγδαία η άνοδος του Ε.Τ για μια σειρά λόγων. Πραγματικά πρέπει να διαβάσεις τα εργατικά κείμενα απ' το 1895 και μετά για να καταλάβεις πόσο πίσω είμαστε απ' αυτό το επίπεδο.

      Αλλά αναιρεί το ότι είμαστε πίσω το 3); Όχι βέβαια, δεν το αναιρεί, και αν για το κόμμα το αναιρούσε, δεν θα το έθετε κάτω από τώρα.

      Για να πας απ' το 2 στο 3 πρέπει το επίπεδο της ταξικής συνείδησης να έχει ήδη ανέβει πολύ. Αλλιώς, όσο και να ξεφτιλιστούν οι σ/δημοκράτες, η αντίδραση θα είναι πλειοψηφικά Χ.Α ή σπίτι του ο καθένας με το τηλεκοντρόλ. Αυτό που γίνεται εδώ και κάποια χρόνια, δηλαδή.

      Διαγραφή
    2. @ Δήμος Μούτσης:

      Υπάρχει Νόμος, ο 2776 του 99, που λέει ότι επιτρέπεται κρατούμενος να σπουδάζει. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, που είναι ο Ρωμανός, με αφορμή τη δραπέτευση του Ξηρού, η πολιτική εξουσία, δηλαδή η κυβέρνηση, ψήφισε νύχτα νέο Νόμο που λέει ότι έγκειται στην διακριτική ευχέρεια του Εισαγγελέα να επιτρέψει ή όχι τον Νόμο 2776 του 99!

      Αυτό όμως θεωρείται καθαρή παρέμβαση. Κι από τη στιγμή που η πολιτική εξουσία παρεμβαίνει στην δικαστική,
      1ον) Δεν υπάρχει δικαιοσύνη
      2ον) Δεν υπάρχει δικαιοσύνη
      3ον) Δεν υπάρχει δικαιοσύνη,
      άρα
      4ον) γάμησέ τα!

      Μετά τιμής
      Δήμος Μούτσης»
      http://tsak-giorgis.blogspot.com/2014/12/blog-post_43.html

      Με όλο τον σεβασμό κύριε Μούτση, η εξουσία --αυτό το δίδαξε ο Λένιν και πριν απ' αυτόν οι Χομπς και Μποντέν-- είναι ΑΔΙΑΙΡΕΤΗ και μπορεί μονάχα να διαιρεθεί παροδικά, υπό το κράτος της επαναστατικής κατάστασης.

      Αυτά τα περί "διάκρισης εξουσιών" είναι ωραία λόγια των αστικών συνταγμάτων του 18ου αιώνα, τα οποία εφήυραν οι Αμερικανοί Τζέφερσον, Μάντισον και σία. Αν βλέπετε εσείς κάποια πραγματική διάκριση εξουσιών στις ΗΠΑ, που την εφήυρε ως έννοια, για να μην αναφερθώ στο αν υπήρξε ποτέ διάκριση της αστυνομικής από τη δικαστική και από την κυβερνητική εξουσία, γράφτε μου.

      Διαγραφή
    3. Άκου "παρεμβαίνει η πολτική εξουσία στη δικαστική"!

      ΜΙΑ εξουσία υπάρχει, κύριοι, και είναι εξουσία της αστικής τάξης. Ή φτιάχνεις ΔΕΥΤΕΡΗ, ή κάθεσαι και περιμένεις τις "εξουσίες" μιας τάξης να..."μαλώσουν."

      Διαγραφή
    4. 'Πραγματικά πρέπει να διαβάσεις τα εργατικά κείμενα απ' το 1895 και μετά για να καταλάβεις πόσο πίσω είμαστε απ' αυτό το επίπεδο.'.. Αντώνη νομίζω ότι έχεις κάνει κάποια ανάρτηση, υπάρχει συγκεκριμένο βιβλίο για αυτά τα κείμενα, έτσι δεν είναι ? Μπορείς να δώσεις ξανά την παραπομπή ? Γιώργος από Ηράκλειο Κρήτης

      Διαγραφή
  11. Ρωμανός: Με βάση τους δικούς τους νόμους, λοιπόν, από τον Σεπτέμβρη δικαιούμαι να αρχίσω να παίρνω εκπαιδευτικές άδειες από τη φυλακή για να παρακολουθώ το πρόγραμμα της σχολής.
    Όπως είναι λογικό, οι αιτήσεις που έχω κάνει έχουν καταλήξει στα αζήτητα, γεγονός που με οδηγεί να διεκδικήσω αυτό το αίτημα με οδόφραγμα το σώμα μου.
    Γκιόκας: Η κυβέρνηση έχει τεράστια ευθύνη και πρέπει να εξασφαλίσει με κάθε τρόπο ότι θα χορηγηθεί εκπαιδευτική άδεια στο Νίκο Ρωμανό.
    Εκφράσαμε τις αντιρρήσεις μας σχετικά με τη νομοθετική πρωτοβουλία του υπουργείου Δικαιοσύνης για τα μαθήματα εξ αποστάσεως.
    Καραθανασόπουλος: … παρά το γεγονός ότι οι συγκεκριμένες τους ενέργειες δεν έχουν καμία σχέση με τους κοινωνικούς αγώνες και το λαϊκό κίνημα, το αντίθετο μάλιστα τους υπονομεύει, αυτό όμως δεν δικαιολογεί με τίποτα τη στάση της κυβέρνησης να αρνείται στους συγκεκριμένους κατηγορούμενους έγκλειστους στις φυλακές, το δικαίωμα στη μόρφωση το οποίο κατά τη γνώμη μας είναι αναφαίρετο δικαίωμα για κάθε άνθρωπο ιδιαίτερα για το νέο.
    Έτσι λοιπόν κάθε απαγόρευση των εκπαιδευτικών αδειών σε κρατούμενους είναι απαράδεκτη και πρέπει άμεσα να αρθεί. Γι αυτό ακριβώς το λόγο καλούμε τη κυβέρνηση να αντιμετωπίσει άμεσα το ζήτημα και να δώσει λύση προς αυτή τη κατεύθυνση.

    Το Κόμμα δεν λέει άλλα από αυτά που λέει ο Ρωμανός. Και δεν σφυρίζει αδιάφορα. Ποιο είναι το ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ στο οποίο δεν απαντάει;
    «Υιοθετεί» το αίτημα Ρωμανού και καλεί σε απειθαρχία και ανυπακοή κόντρα στην κρατική τρομοκρατία, με όρους ταξικού κινήματος και όχι με όρους Ρωμανού.
    Τι άλλο έπρεπε να κάνει;
    Όσο για την τελευταία σου παράγραφο, σύντροφε, πώς χωράει ο Ρωμανός με τους δεκάδες καθημερινούς ήρωες του εργατικού και λαϊκού κινήματος, όταν ο ίδιος επέλεξε να είναι χώρια;
    Και οι δυο καταγγέλλουν την ίδρυση της τράπεζας, αλλά από κει μέχρι τη
    ληστεία της μεσολαβεί μια ολόκληρη κοσμοθεωρία.
    Ο άλλος, ο ατίθασος πύργος απέναντί τους δεν υψώνεται ‒το γνωρίζεις καλύτερα από εμένα, άλλωστε‒ με την ατομική ηθική στάση μας, αλλά με τη συλλογική.
    ΠΑΜΕ Ομόνοια, ΠΑΜΕ στα συνδικάτα μας, ΠΑΜΕ στα σχολειά μας, ΠΑΜΕ στις γειτονιές μας, ΠΑΜΕ στα ΚΑΠΗ μας. Με οδόφραγμα τα ΣΩΜΑΤΑ μας. Αλλιώς πάμε άκλαυτοι.

    Την αγάπη μου και την εκτίμησή μου, ούτως ή άλλως
    Με δύναμη πάλι και ΠΑΛΗ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "πώς χωράει ο Ρωμανός με τους δεκάδες καθημερινούς ήρωες του εργατικού και λαϊκού κινήματος, όταν ο ίδιος επέλεξε να είναι χώρια;"

      Το εργ. και λαϊκό κίνημα είναι ΑΝΩΤΕΡΗ δύναμη και για αυτό πρέπει κάθε στιγμή να είναι εμφανώς η αναμφισβήτητη ΗΘΙΚΗ δύναμη απέναντι στο αστικό κράτος.

      Για το ζήτημα των τοποθετήσεων είπα ήδη την άποψή μου, υπάρχουν σαφή προβλήματα διαφοροποίησης από τοποθετήσεις του σοσιαλδημοκρατικού χώρου επί του παρόντος και πρέπει να κοιταχτούν. Και σε νέα ανάρτηση έδωσα αυτό που θεωρώ ότι είναι δοσμένη πρακτική λύση στο επίπεδο των απτών αιτημάτων.

      Διαγραφή
    2. Και προσοχή: Δεν έβαλε πουθενά τον εαυτό του ΑΠΕΝΑΝΤΙ στο εργ. και λαϊκό κίνημα. Χώρια ναι (εμπράκτως), απέναντι ρητορικά όχι. Υπάρχει μεγάλη διαφορά. Είναι πολύ έξυπνος ο μικρός στο θέμα αυτό.

      Διαγραφή
    3. Το "πώς χωράει", Αντώνη, εννοείται "πώς χωράει από μόνος του ο Ρωμανός" και όχι ότι δεν θέλει να τον χωρέσει το εργατικό κίνημα.

      Βεβαίως και δεν έθεσε (ρητορικά) εαυτόν ΑΠΕΝΑΝΤΙ. Ξέρει πολύ καλά ότι ειλικρινή υποστήριξη θα βρει μόνο από την κομμουνιστική ηθική και όχι από τις τσιρίδες της Ζωής, η οποία μεθαύριο θα ποιεί τη νήσσα.
      Το Κόμμα δεν είναι Σωματείο, Αντώνη.

      Καλή συνέχεια

      Διαγραφή
    4. "Το Κόμμα δεν είναι Σωματείο, Αντώνη."

      Τι συγκεκριμένα σημαίνει αυτό; Εννοώ, επί της ουσίας των αιτημάτων.

      Διαγραφή
    5. Εργασόμενοι: Να ικανοποιηθούν τα αιτήματα του απεργού πείνας

      Γκιόκας: Η κυβέρνηση έχει τεράστια ευθύνη και πρέπει να εξασφαλίσει με κάθε τρόπο ότι θα χορηγηθεί εκπαιδευτική άδεια στο Νίκο Ρωμανό.

      Βλέπεις διαφορά στην ουσία;

      Διαγραφή
    6. Ναι, δύο. Πρώτο, ότι προτάσσεται το απαράδεκτο γεγονός της αστυνομοποίησης ενός χώρου που υποτίθεται ότι είναι ανεξάρτητος από την κρατική παρέμβαση. Ζήτημα που δεν αφορά απλώς τον Ρωμανό αλλά και τους εργαζόμενους. Και το κόμμα, καθώς αποτελεί δείγμα ακόμα πιο ασφυκτικής προέκτασης του μηχανισμού καταστολής (θυμίζω και το νέο ξύλο στους ΑΜΕΑ).

      Δεύτερο, το ζήτημα της προστασίας των ίδιων των εργαζόμενων στον τομέα υγείας από δικαστικές διώξεις επειδή κάνουν τη δουλειά τους. Άλλο κεφάλαιο αυταρχοποίησης αυτό, πάλι με θύματα όχι απλώς τον Ρωμανό, αλλά την τάξη για την οποία δίνεις μάχη.

      Και τα δύο ΣΥΝΔΕΟΥΝ το αίτημα του Ρωμανού με την πάλη της Ε.Τ ενάντια στην αυταρχοποίηση και την καταστολή του εργ. κινήματος, ΣΥΝΔΕΟΥΝ τη δική του "ανυπακοή" με την έμπρακτη ανυπακοή της Ε.Τ. Συνεπώς, κάνουν αυτό που είναι το ζητούμενο να γίνει -- να μην μείνει αυτό το θέμα θέμα "ανθρωπισμού" απ' τη δική μας πλευρά και "αντίστασης" απλώς απ' τους α/α. Στην περίπτωση αυτή χάνουν ΚΑΙ οι δύο.

      Επίσης, όταν είπα ότι τα μέσα είναι ολόσωστα, εννοούσα ότι οι πρωτοβουλίες δεν είναι καλό να πολυεμφανίζουν το κόμμα. Πολύ καλύτερη είναι η εμπλοκή των σωματείων, της Τ.Δ, των Λαϊκών Επιτροπών, και όχι στη βαση "αλληλεγγύη στο Ρωμανό" --δεν είπε αυτό το σωματείο-- αλλά στη βάση "όχι στην τρομοκράτηση των πάντων απ' αυτό το κράτος."

      Διαγραφή
  12. Απαντήσεις
    1. Σωστά, είναι και αυτοί:
      Παράσταση διαμαρτυρίας στο υπουργείο Δικαιοσύνης, πραγματοποίησε σήμερα Πέμπτη αντιπροσωπεία του ΠΑΜΕ, της ΟΓΕ, της Δημοκρατικής Συσπείρωσης για τις Λαϊκές Ελευθερίες και των δημάρχων Καισαριανής και Χαϊδαρίου Ηλία Σταμέλο και Μιχάλη Σελέκο αντίστοιχα.
      Η αντιπροσωπεία, που συναντήθηκε με τον υπουργό Δικαιοσύνης Χαράλαμπο Αθανασίου, απαίτησε να δοθεί εκπαιδευτική άδεια στο Νίκο Ρωμανό, ώστε να μπορεί να παρακολουθήσει απρόσκοπτα τις σπουδές του.

      Τους είχα συμπεριλάβει στο παραπάνω (12:45 π.μ.), αλλά με αντού στο γουώρντ τους έχασα. Είναι όμως παρόντες.

      Με δύναμη ΠΑΛΗ και ΠΑΛΗ

      Διαγραφή
    2. Τα ΜΕΣΑ (μέσα της Λ.Σ, Τ.Δ, κλπ) είναι ΟΛΟΣΩΣΤΑ. Δες τα αιτήματα των εργαζομένων στο Γ.Ν Γεννηματάς και θα δεις ότι δεν είναι κανένα μεγάλο άλμα αυτό που λέω. Το ίδιο σωματείο το είχαμε προβάλλει όταν πήρε θέση κόντρα στις αιμοδοσίες της Χ.Α. Και λογικά, έχουμε κόσμο μέσα.

      Διαγραφή
  13. ΣΥΝΤΡΟΦΕ Αν μπεις και μελετήσεις τον νέο νέο Indymedia θα αντιληφθείς, πως έχουνε κλέψει όλα τα συνθηματα, που με κοπο βγαλαμε το προηγουμενο διάστημα και ότι προσπαθουν να μας προσεταιριστουν με μετωπο μετωπα κοινης παλης κ.α. Σε διαβεβαιωνω λοιπον, πως κομμουνστες όπως ο συντροφος μου που είναι οικοδομος, αλλα και μεγαλο μερος λαού δεν θα μπορεσει ποτέ να ταυτιστεί - πέρα από την νεοτητα του Ρωμανου σε κανενα άλλο σημειο μαζί του, Για τους εργατες ο Ρωμανος είναι ένας μεσοαστος.-
    Προσωπικά λογο της ςνασχολισης μου γνωριζω πολλούς αναρχικούς -ες , σιγουρα έχουν αποκτησει μια μεγαλυτερη εμπειρια από το 2008 και μεχρι σημερα με τις βλακείες στις πλατειες και τον Σφυριζα, αλλά αυτοί η ανθρωποι ακόμη πιστευουν ότι θα φερουν - ¨όχι άυριο - αλλα αρκετα συντομα τον κομμουνισμο.
    Η πολυπλευρη στήριξη που παρεχει το κομμα και εσύ θα καταστρεψει την προσπαθεια επανεκινησης του ΜΑΣ στα πανεπιστημια. Τι θα κατεβαζουμε στον φοιτητικό σύλλογο, αν το κομμα και οι συντροφοι στηριζουν τον Ρωμανό;;;;; Το γνωστο: Να σταματησει η Καταληψη και να κάνουμε συνελευση με ορισμό αιτημάτων και κλιμακοτων μεσων πάλης;;;;;;; Δεν νομιζω;;; Προκειται για αναντιστοιχία. Και για ακομη γενια χαμενη στον αναρχισμο, απογοητευμενη, ηττημένη και ναρκοκουλτουριαρα.
    Οι ασκήσεις επι χάρτου είναι ωραιες, αλλά κάπου εκει μέσα υπαρχουν και αληθινα υποκειμενα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ξέχασες ψευδώνυμο, σφε.

      Επί της ουσίας και συνοπτικά:

      1. Ποιος ζήτησε να ταυτιστεί οποισδήποτε; Η βάση της πολιτικής είναι η ταύτιση; Δεν ταυτιζόμαστε, πώς θα ταυτιστούμε δηλαδή; Είδες πουθενά να μιλάω για ταύτιση;

      2. Αδιάφορο το τι νομίζουν οι α/α, δεν επηρεάζει σε τίποτα το ζήτημα και δεν θα ανακατευτούμε με τα πίτουρα.

      3. Η πολύπλευρη στήριξη που παρέχει το κόμμα (άσε με εμένα) θα καταστρέψει το ΜΑΣ; Δεν το κατάλαβα. Θα το περάσουν για αναρχικό; Μήπως προωθεί την ναρκοκουλτούρα το κόμμα;



      Διαγραφή
    2. Εγώ δεν είμαι συναισθηματικός τύπος σε ό,τι αφορά την πολιτική: το ΚΚΕ δεν έχει κάποια υποχρέωση στον Ρωμανό. Έχει ας πούμε μια ανθρωπιστική υποχρέωση όπως έχει απέναντι σε κάθε άνθρωπο, την οποία ήδη κάλυψε. Κανένα πρόβλημα ως εδώ. Μόνο που το ζήτημα που έθεσε ο ίδιος δεν είναι "ανθρωπιστικό."

      Φυσικά, αυτό μπορείς να το αγνοήσεις ως κόμμα. Με δικό σου ρίσκο όμως. Είναι λεπτές οι ισορροπίες. Όχι απέναντι στους α/α, βέβαια. Δεν είναι εκεί το θέμα.

      Διαγραφή
  14. Συμφωνώ απολύτως με το όλο σκεπτικό του κειμένου.Πράγματι το παλικάρι μάς "στρώνει την μπάλα", που λέει, με την ίδια του την ζωή και εμείς ακόμα στεκόμαστε στην επιφάνεια της πράξης του, θέλει να μορφωθεί. Πρέπει να αντιληφθεί ακριβώς αυτά που αναφέρεις, το κόμμα και να βγάλει μια ουσιώδη ανακοίνωση - κάλεσμα και να "σουτάρει την μπάλα" αφού ο Ρωμανός έχει αδειάσει και τους αμυντικούς(Σύριζα, Ανταρσύα κλπ).Ο Ρωμανός δεν ζητά από το κράτος τα δικαιώματά του, αλλά ζητά από εμάς να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας ώστε να τα έχει και αυτός.Πάντως δεν μπορώ να φανταστώ τις εξελίξεις αν συμβεί το μοιραίο.

    Atom

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Εδω ειναι και η ουσια των εξελιξεων στην περιπτωση του παλληκαριου .Το κομμα (δια του Γκιοκα ) αποκαλυπτει και σχεδον καταγγελει ενα αθλιο παιχνιδι της εξουσιας που προσπαθει να εκμεταλλευτει ακομα ΚΑΙ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ του μικρου ! Τι "σχεδον" ? Ανοικτα το λεει : "....δημιουργεί ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ και ρίχνει λάδι στη φωτιά, σε μια περίοδο που ο λαός ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΡΕΨΕΙ την προσοχή του στα νέα αντιλαϊκά μέτρα που έρχονται και στην ΟΡΓΑΝΩΣΗ της πάλης του».!!!!

    Η κυβερνηση ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ και ΕΥΧΕΤΑΙ να πεθανει ο νεαρος !.Δεν την νοιαζει να καει η Αθηνα ! Ακριβως γιατι το "καψιμο" θα ειναι ελεγχομενο , και εχει τα μεσα τα προπαγανδιστικα ωστε να τρομοκρατησει ,αποπροσανατολισει ,να συντηρητικοποιησει περαιτερω την κοινωνια ,εκμεταλλευομενη στο επακρο το πιθανο τραγικο γεγονος .Μια εξελιξη αντιστοιχη της ΜΑΡΦΙΝ δλδ που θα παει πισω για καιρο το εργατικο κινημα .
    Θα φταιει ο πιτσιρικας γι αυτο ? ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ ! Ο Ρωμανος προσπαθει να βαλει τον λαικο παραγοντα προ των ευθυνων του γενικα απεναντι στην εξουσια (καπιταλιστικο συστημα) .Δεν προτεινει ,ουτε προκρινει τροπους αντιδρασης ή οργανωσης του (κι εδω ειναι η ωριμοτητα και η μαγκια του μικρου) .Αυτο οφειλει να το κανει το εργατικο κινημα και το υποκειμενο (κομμα) και οχι μονο για την περιπτωση Ρωμανου (δεν θα το ηθελε και ο ιδιος ΜΟΝΟ γι αυτον ) .Σ αυτην λοιπον την συγκυρια πολυ σοφα το κομμα παλευει ,αρχικα να μην υπαρξει τετοια εξελιξη - δωρο στην εξουσια ,να την αποτρεψει ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΘΑΝΕΙ ο Ρωμανος ,ο μικρος να νικησει εστω στα σημεια (να του επιτραπουν τα δικαιωματα του ως εγκλειστος σπουδαστης ) ,οχι μονο για ανθρωπιστικους λογους αλλα και γιατι θα ειναι μια γενικοτερη αρνητικη εξελιξη και ....δευτερον ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΣΤΡΑΤΗΣΕΙ η σκεψη του λαικου παραγοντα και του εργ.κινηματος απο το κυριο αυτης της περιοδου : Οργανωση της παλης για τα χειροτερα που ερχονται .
    Ειμαι βεβαιος οτι ο λεβεντης μικρος ΤΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ αυτα απολυτα ,γιατι κι εγω σαν τον Αντωνη διακρινω εξ αρχης μια συγκροτηση στην σκεψη του που ξεπερνα παρασαγγας την πολιτικη σκεψη του μεσου αναρχομπαχαλου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Έστω και καθυστερημένα, προσυπογράφω το εξαιρετικό κείμενο της ΚΕ του LR. Δηλώνω επίσης ότι θεωρώ τον Ρωμανό και τον Μιχαηλίδη συνοδοιπόρους των κομμουνιστών στον ανειρήνευτο αγώνα ενάντια στους καπιταλιστές και το κράτος τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Προσυπογράφω και εγώ το κείμενο, πραγματικά δεν έχω λόγια για την στάση που κρατάς στην υπόθεση Ρωμανού. Και λέω παντού σε όλα τα κρυπτο-φανερο-φασισταριά ότι μακάρι να είχαν όλοι τα κότσια αυτού του πιτσιρικά, άσχετα από τις πράξεις του. Όπως και να 'χει, οι μπουρζουάδες θα ηττηθούν, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.

    Stevie O.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Προσυπογράφω το κείμενο, η στάση σου Αντώνη προυποθέτει γνώση ,συνείδηση και ΗΘΟΣ!!!!!!!!!!! ΑΝΤ.Π..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Συμφωνώ απόλυτα και προσυπογράφω το κείμενο !! Θεωρώ ότι αυτή πρέπει να είναι η πολιτική θέση κάθε ταξικά συνηδειτοποιημένου ατόμου.
    bod

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Οι μεταφράσεις είναι σαν τις γυναίκες. Όταν είναι ωραίες δεν είναι πιστές και όταν είναι πιστές δεν είναι ωραίες.
    Δεχόμενος αυτή τη ρήση θα έλεγα ότι η δικιά σου είναι περισσότερο ωραία παρά πιστή. Αλλά είπαμε μια δυνατή πράξη μπορεί να εμπνεύσει πολλούς και με διαφορετικό τρόπο.
    Μάκης Μ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Την Πέμπτη έτρεχαν κρόουλ στα πρωινάδικα κάποιες δηλώσεις του Αθανασίου που έλεγαν: α) για το πως ψάχνει τους γονείς του Ρωμανού για να τους πει πως σε δύο τρία εξάμηνα θα μπορέσει να ξεκινήσει με τηλεδιάσκεψη ο γιος τους και δεν τους βρίσκει, β) πως βεβαιώνει πως ο Ρωμανός λαμβάνει υγρή τροφή και δεν τίθεται ζήτημα υγείας εκτός από τα δέκα κιλά που έχει χάσει κτλ κτλ
    Επειδή και το απύθμενο θράσος θα πρέπει να βρίσκει κάποτε τον πάτο του ο Γραμματέας του ΚΚΕ σήμερα απάντησε λεπτομερώς σε ερώτηση για το θέμα του Ρωμανού και ξεκαθάρισε τα πράματα.
    Η Κυβέρνηση είναι αυτή που δημιουργεί, δυναμιτίζει και χρησιμοποιεί το θέμα αυτό. Μαζί της βρίσκονται και κάποιοι άλλοι κρατικοί μηχανισμοί με την ίδια ευθύνη της συντήρησης του θέματος αυτού. Οι δικαστές προσπαθούν να περάσουν την θέση τους πως σε κάθε υπόθεση κοιτούν την ουσία της. Σε αυτήν την υπόθεση η ουσία είναι πως πρέπει να πάρει εκπαιδευτική άδεια ένας κρατούμενος, Να του δοθεί ΤΩΡΑ.

    Πάνος απάνως

    Λοιπόν

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Η Κυβέρνηση είναι αυτή που δημιουργεί, δυναμιτίζει και χρησιμοποιεί το θέμα αυτό. Μαζί της βρίσκονται και κάποιοι άλλοι κρατικοί μηχανισμοί με την ίδια ευθύνη της συντήρησης του θέματος αυτού"

      Ασφαλώς. Αλλά για να ρωτήσω κάτι. Ποιος έδωσε εντολή να σαπιστούν στο ξύλο οι τέσσερις άμα τη συλλήψει και να διαπομπευτούν; Σίγουρα, ο Δένδιας ανέλαβε την ευθύνη για to δεύτερο, αλλά την εντολή στους αστυνομικούς να χτυπούν όταν αποδεδειγμένα δεν υπήρχε "αντίσταση κατά της αρχής" (δηλαδή να βασανίζουν) ποιος τον έδωσε; Γιατί την έδωσε; Τι εξυπηρετούσε στην εφαρμογή του ποινικού δικαίου;

      Διαγραφή