Τρίτη, 2 Δεκεμβρίου 2014

Κοκτέιλ Μολότωφ #367

Πριν τρελαθεί ο τσιγκούνης, καθότανε ρακένδυτος και αναμαλλιασμένος, με τη σόμπα στο δωμάτιο σβηστή για οικονομία, και θώπευε μια-μια τις χρυσές του τις λιρίτσες.

Στην γειτονιά όλοι τον έλεγαν ήδη τρελό. Όλοι εκτός από μένα, καθώς είχα περισσότερη υπομονή με του κάθε ανθρώπου τις παραξενιές.

Μια μέρα που τον κοίταζα, βλέπω να σιάχνει τα μαλλιά του και να χαμογελάει ξεδοντιασμένος, κοιτώντας μια λίρα. 

"Ο τσιγκούνης τρελάθηκε", ανακοίνωσα το βράδι στο καφενείο· "δεν είναι πια που απ' τα νιάτα του αυτό που ήτανε δικό του το πέρναγε για ξένο. Αυτό ήταν απλά μια ιδιοτροπία. Τώρα που γέρασε, περνά αυτό που χρόνια πια ξενώθηκε για καθρέφτη του. Στης λίρας τη βασίλισσα βλέπει τον εαυτό του."

2 σχόλια:

  1. "..περνά αυτο που χρόνια πια ξενώθηκε για καθρέφτη του"
    Διαμάντι.

    Απο περιέργεια, είναι απόσπασμα απο κάποιο διήγημα ή δικό σου πόνημα;

    Χαϊνης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δικό μου είναι. Τι πόνημα. Χθες το έγραψα. Αλλά σ' ευχαριστώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή