Τετάρτη, 31 Δεκεμβρίου 2014

Κοκτέιλ Μολότωφ #344

Είναι κι αυτή μια διαφορά φιλοσοφίας, τελικά. Για κάποιους, συνέχεια έχει το κράτος: για παράδειγμα, μια μελλοντική κυβέρνηση διαφορετική απ' τη σημερινή δεν θα μπορεί να πουλάει τρέλα για όσα έχει συμφωνήσει η σημερινή, επειδή διακυβερνά το ίδιο κράτος, το ελληνικό καπιταλιστικό κράτος. Αυτό είναι σωστό: το κράτος, εφόσον παραμένει καπιταλιστικό, παραμένει το ίδιο κράτος, αλλά όταν το λέμε εμείς, δεν αρέσει καθόλου στους θιασώτες της "ελπίδας" και της "αλλαγής". Μάλλον επειδή δεν είμαστε όμορφοι.

Το ενδιαφέρον είναι ότι αυτοί που λένε ότι το κράτος έχει συνέχεια, λένε το αντίθετο για το κόμμα. Καμία συνέχεια δεν έχει για αυτούς το κόμμα. Άλλο ο ΣΥΝ, λένε, άλλο ο ΣΥΝ μετά τον ΣΥΡΙΖΑ, άλλο ο ΣΥΡΙΖΑ, άλλο ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, άλλο η ΑΚΟΑ, άλλο η Ρόζα, άλλο η ΚΟΕ, κι άλλο η ΔΕΑ. Άλλο ο Βίτσας, άλλο ο Δρίτσας, άλλο ο Στρατούλης κι άλλο ο Παπαδημούλης. Άλλο το City και το Brookings, άλλη η "Αυγή", άλλο το 'Ίσκρα", άλλο το "Κόκκινο", άλλο η "Νεολαία ΣΥΝ", άλλο η Δραπετσώνα, άλλο ο Δήμος Αριστοτέλη, κι άλλο το συνέδριο "Αριστερά και Εκκλησία." Όσο πιο πολύ πιστεύεις στην ανάγκη για συνέχεια του κράτους, φαίνεται, τόσο πιο πολύ διακηρύττεις την φαντασμαγορική ασυνέχεια του κόμματος. "Πολυτασικότητα" δεν το λέτε; Θεσπέσιο συνώνυμο του "ουδεμίαν ευθύνη αναλαμβάνουμε."

Με μας, ισχύει το αντίστροφο, τρόπον τινά. Η συνέχεια του κράτους είναι πράγμα σοβαρό, δεν το παίρνουμε ελαφρά, αλλά αυτή τη συνέχεια είναι που θέλουμε να σπάσουμε. Κι απ' την άλλη, το κόμμα, το κόμμα έχει συνέχεια. Δεν είναι "άλλο" το κόμμα του 1936 κι "άλλο" του 44, "άλλο" του 56 κι "άλλο" του 89, και πάλι "άλλο" του 98 κι "άλλο" του 2014. Όχι επειδή είναι τα ίδια, φυσικά. Όχι επειδή υπάρχει μια μεταφυσική και απαράλλαχτη ουσία του κόμματος. Επειδή είμαστε το ίδιο υπεύθυνοι για όλα σαν να 'ταν όλα, τα καλύτερα και τα χειρότερα, δικές μας πράξεις. Επειδή τα βαριά ονόματα είναι ονόματα με τα οποία δεν εισπράττεις απλώς χειροκρότημα (αλλιώς, σιγά τη δυσκολία!), αλλά χλεύη, ειρωνεία, απαξίωση, καχυποψία, ή και ξύλο, διώξεις, φυλακές, ό,τι τύχει στην κάθε γενιά. Κι εδώ που τα λέμε, αν εισπράξεις ποτέ το ένα (το χειροκρότημα) είναι επειδή εισέπραξες το άλλο μέχρι σκασμού. Και επειδή άντεξες. Και επειδή δεν φυγοδικείς απ' ό,τι μαγνητίζει σ' αυτό το όνομα όλο το μίσος και τη χολή του κόσμου. Δεν το αλλάζεις αναλόγως του αν είναι δημοφιλές ή όχι. Γι αυτό είναι βαρύ. Κι αυτή είναι η συνέχεια του κόμματος: κάθε γενιά θα σηκώσει το δικό της σταυρό, βαρύτερο ή ελαφρύτερο, και θα κριθεί στα μάτια της επόμενης. Τέτοια συνέχεια, έχει αποδειχτεί, δεν την θέλει κανένας απ' αυτούς που πίνουν νερό στη συνέχεια του κράτους. Γι αυτό επινοούν κάθε τρεις και λίγο ονόματα, αλλάζουν λογότυπα, διαφημιστικές εταιρείες, αλλάζουν σημαίες -- ενίοτε εμφανίζονται με λευκές, ενίοτε κάνουν πως δεν αναγνωρίζουν τις μαύρες, ενίοτε τις κάνουν εμπριμέ. Εμείς όμως λέμε: ΔΙΚΗ ΜΑΣ Η ΒΑΡΚΙΖΑ, ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ Ο ΕΛΑΣ, ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΚΙ Η ΚΑΖΕΡΤΑ ΚΑΙ Ο ΔΣΕ. Τα τρυπημένα στομάχια, τα χαλασμένα δόντια, η υψωμένη γροθιά, οι σύντροφοι στο κρεβάτι του νοσοκομείου που φεύγουν. Και όλα τα οικτρά λάθη, και η μαύρη απογοήτευση, και το παλαβό πείσμα, και όλος ο αδιανόητος ηρωισμός.

Με σας...με σας τι να πούμε; 

Όταν τολμήσετε κάποτε να αναμετρηθείτε με τη δική σας ιστορία (αυτή, ντε, που σβήνετε!), μπορεί να μπορέσετε να κρατήσετε, έστω, παρέα στον εαυτό σας. Αυτόν απ' τον οποίο όλο τρέχετε να γλιτώσετε, μα όλο σας προφταίνει. 

20 σχόλια:

  1. εξαιρετικό!!! θα μπορούσε να τιτλοφορείται "ένας ακόμη λόγος για να ψηφίσω ΚΚΕ"....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μου επιτρέπεις να το αναδημοσιεύσω.
    Καλή χρονιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Φρέσκος Καρτερός...

    http://iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=19045:karteros-kanellh&catid=72:dr-ekdilosis&Itemid=279

    Τάκης Ο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πρασινοφρουρός μοντέρνας κοπής. Και πολύ τιμητικό του είναι.

      Διαγραφή
    2. Να ασχοληθούμε και με τίποτε σοβαρό. Θα με ενδιέφερε ιδιαίτερα η ανάπτυξη της παρακάτω απόφασης του 14ου συνεδρίου, του 1991:

      "«Γενικότερα δεν έγινε έγκαιρα αντιληπτό ότι στην Ελλάδα έχουν διαμορφωθεί όροι ανάπτυξης της σοσιαλδημοκρατίας. Η βαθύτερη συνειδητοποίηση των εξελίξεων θα βοηθούσε το ΚΚΕ να αναπτύξει μια πιο εύστοχη και αντίστοιχη με τις ανάγκες ιδεολογικοπολιτική δουλιά και πρακτική στο μαζικό κίνημα."

      Πιο συγκεκριμένα, για ποιους λόγους θεωρεί το κόμμα

      α) ότι καθυστέρησαν τόσο πολύ να δημιουγηθούν όροι ανάπτυξης της σοσιαλδημοκρατίας

      β) ότι δεν προϋπήρχαν αυτοί οι όροι ήδη από την ίδρυση του ΣΕΚΕ, στο οποίο η διαπάλη με τις αστικοδημοκρατικές τάσεις μέχρι την επικράτηση της θέσης περί συμπόρευσης με την Τρίτη Διεθνή ήταν εντονότατη, και βέβαια και μέσα στην περίοδο 1944-1968.

      γ) αν το 1981 εισαγάγει μια ποιοτική αλλαγή στις προϋποθέσεις ανάπτυξης της σοσιαλδημοκρατίας, ποια είναι αυτή;

      Διαγραφή
    3. Πράγματι καλές ερωτήσεις, με πολύ "ψωμί".

      Διαγραφή
    4. Για το άρθρο Καρτερού: δεν έχω να σχολιάσω κάτι πάνω σε αυτά που λέει, αποτυχημένος αυριανιστής είναι ο άνθρωπος, ωστόσο έχει ενδιαφέρον ότι είναι μάλλον η πρώτη επίθεση του συριζα εναντίον του κκε (και είναι και αρκετά λάιτ, συγκρίνοντάς το πχ μόνο με άλλα άρθρα του καρτερού) η οποία έρχεται μετά από τις πάμπολλες λυσσασμένες πασοκοεπιθέσεις του εξωκοινοβουλίου. Πάει σιγά σιγά κι ο "αριστερισμός", μόνο λαλιώτης πλέον και για "τα παιδιά", είναι σημαντικό γιατί μάλλον αυτός θα είναι ο τόνος των επιθέσεων, πχ η "κοα" της "εργατικής κυβέρνησης" μας τέλειωσε (εδώ θα ήταν ενδιαφέρον ένα σχόλιο του Ονειρμού, μιας και του πάσαρε κατά καιρούς ως τους "σοβαρούς" και "διαβασμένους" του εξωκοινοβουλίου).

      Ijon Tichy

      Διαγραφή
    5. Συμφωνώ ότι για τα στάνταρ του Καρτερού είναι "light" το κείμενο.

      Η ΚΟΑ τι είναι; Εννοείς ΚΟΕ; ΑΚΟΑ;

      Δε θυμάμαι τέτοιο σχόλιο του Ονειρμού, αν και δεν κατάλαβα σε ποια οργάνωση αναφέρεσαι, οπότε δεν είμαι απόλυτα βέβαιος.

      Διαγραφή
    6. Σεχτάρ ο Τρομερός31 Δεκεμβρίου 2014 - 9:21 μ.μ.

      (2:57) Οσο θυμάμαι, στην 10-ετία ''70, ήταν θέσφατο η άποψη αυτή, περί μή ύπαρξης όρων ανάπτυξης σοσιαλδημοκρατίας, στις γραμμές του κόμματος.
      Νομίζω ότι η αιτία πρέπει να αναζητηθεί στην εκτίμηση για τον βαθμό ανάπτυξης των δυνάμεων παραγωγής και των σχέσεων παραγωγής στην Ελλάδα. "Χώρα αγροτική-βιομηχανική, με μέσο β.α. των π.δ., με στρεβλή οικονομική δομή, καθυστερημένα φεουδαλικά υπολείμματα, ανολοκλήρωτοι αστικοδημοκρατικοί μετασχηματισμοί, και εξαρτημένη κλπ.", κάπως έτσι. Οι ακριβείς διατυπώσεις μπορούν να αναζητηθούν στα εκάστοτε Προγράμματα.
      Το σκεπτικό, υποθέτω, ήταν τούτο: Αφού δεν είχαμε "εθνική αστική τάξη" δεν μπορούσαμε να έχουμε και το όργανό της, την σοσιαλδημοκρατία, στο εργατικό κίνημα, που ήταν έτσι και αλλιώς μειοψηφικό σε σχέση με την αγροτιά. Οταν γίνανε αυτές οι επεξεργασίες, τον μεσοπόλεμο, πράγματι η απασχόληση στην χώρα μας ήταν 80% αγροτιά-20%μισθωτοί εργαζόμενοι, που αργότερα έγινε 60%-40%. Γι αυτό και κατατάχτηκε από την Διεθνή στις "ενδιάμεσες χώρες", εξ ού και τα καθήκοντα για "αστικοδημοκρατική αλλαγή με τάσεις γρήγορης μετεξέλιξης σε επανάσταση, με την ηγεσία της ε.τ. και των συμμάχων της".
      Ολα κομπολόϊ. Βέβαια, (θεωρώ) η εκτίμηση των αντικειμενικών όρων ήταν σωστή, έτσι ήταν τότε τα πράγματα στην οικονομική βάση. Αλλά (πάλι προσωπική εκτίμηση) γινόταν μια μάλλον μηχανιστική απομόνωση της ελληνικής χώρας και της οικονομίας της, που θεωρούσαν πως έπρεπε, εν μέσω καπιταλισμού, να αναπτυχθεί σαν αυτοτελής σχηματισμός - το όραμα της "ανεξαρτησίας". Πιθανόν υποτιμούσαν αυτές οι αναλύσεις την οικονομική πλευρά του Ιμπεριαλισμού, (αυτό, που σήμερα, επειδή κάνει "μπαμ", το λένε οι άλλοι "παγκοσμιοποίηση", για να αποφύγουν τη λέξη ιμπεριαλισμός), η πιθανώς ερμήνευαν τις πράγματι αδύνατες-εμβρυακές τότε τάσεις οικονομικής συμπληρωματικότητας σαν επιβαλλόμενο καταναγκασμό έξωθεν στην εγχώρια αστική τάξη. Ηταν έξω από τη λογική τους οτι η εγχώρια αστική τάξη θα αναπτυσσόταν με γνώμονα το "καπιταλιστική" και όχι το "εθνική", άσχετα τι η ίδια προπαγάνδιζε για τον εαυτό της για να συσπειρώνει τον λαό.
      Πάντως, νομίζω πως είναι αλήθεια, πως και η ίδια η εγχώρια αστική τάξη βολευόταν με τα κεντρώα αστικά κόμματα και δεν είχε πρεμούρα για στήσιμο σοσιαλδημοκρατίας. Το ΚΚΕ ήταν παράνομο και η ΕΔΑ φαίνεται δεν θεωρούνταν απειλητικός ταξικός κίνδυνος, για να ληφθούν ειδικά αντίμετρα...
      Οι πρώτες κινήσεις για σοσιαλδημοκρατία έγιναν από τον Αντρέα Παπαντρέου το '64, όταν άρχισε να διαφοροποιείται από τον πατέρα του. Οι ζυμώσεις αυτές διακόπηκαν λόγω χούντας. Από το '75 και μετά φάνηκε καθαρά πως η Ενωση Κέντρου τελείωνε για να δώσει τη θέση της σε σοσιαλδημοκρατικό φαρέα. Ομως το κόμμα ήταν εγκλωβισμένο στις παλαιές αναλύσεις, που προέτασσαν το "μετωπικό" υποτιμώντας το ταξικό.
      Θα έπρεπε αυτά να διορθωθούν μετά το '50, όπως κι έγιναν κάποιες κινήσεις, αλλά βραχυκυκλώθηκαν από τις σκοπιμότητες του 20ου Συνεδρίου του ΚΚΣΕ και της 6ης Ολομέλειας του '56 στα καθ' ημάς.
      Μεγάλη κουβέντα, πρέπει να θίγονται αυτά στο Β' Δοκίμιο, δεν τώχω ξεψαχνίσει.

      Διαγραφή
    7. Ευχαριστώ για την απάντηση, πολύ ενδιαφέροντα αυτά που γράφεις. Δυσκολεύομαι λίγο με την προσέγγιση με όρους "εθνικής Α.Τ". Ιστορικά, η σοσιαλδημοκρατία διαμορφώνεται ως προοπτική στον Α Παγκόσμιο, και είναι αδύνατο να περιγραφεί το κομμάτι του ΣΕΚΕ που δεν ήθελε συμπόρευση με τη Γ Διεθνή παρά ως "σοσιαλδημοκρατικό". Το ίδιο αδύνατο είναι να περιγραφεί η πολιτική στάση ενός τμήματος της ΕΔΑ παρά ως "σοσιαλδημοκρατική". Άρα κάτι εδώ δεν "κολλάει". Φαντάζομαι ότι αυτό που μάλλον εννοεί το κόμμα είναι ότι δεν είχαν εμφανιστεί οι προϋποθέσεις όχι ΕΜΦΑΝΙΣΗΣ της σοσιαλδημοκρατίας, αλλά ΜΑΖΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ της και μετατροπής της σε κυρίαρχη πολιτική λύση, αυτό δηλαδή που περιγράφεις κι εσύ με το πέρασμα απ' τον Γιώργο Παπανδρέου στον Ανδρέα. Αυτές οι προϋποθέσεις έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το σήμερα, για το κατά πόσο και με ποιους όρους είναι αναστρέψιμη η διαδικασία ένταξης των ΜΑΖΩΝ στη σοσιαλδημοκρατία στις σημερινές συνθήκες. Γιατί ουσιαστικά, το χάσμα ανάμεσα στο κόμμα και στις μάζες σήμερα αυτό ακριβώς είναι: το κόμμα ανέστρεψε τη διαδικασία σοσιαλδημοκρατοποίησής του μετά το 1991, οι μάζες συνέχισαν στον ίδιο ακριβώς δρόμο. Και νομίζω ότι αυτό που έγινε μεταξύ Μάη και Ιούνη του 2012 έδειξε ακριβώς το βάθος αυτού του προβλήματος: ακόμα και μάζες μέσα στο κόμμα, ή φίλια προσκείμενες σ' αυτό, είχαν και αυτές ακολουθήσει τον σοσιαλδημοκρατικό δρόμο και έμεναν από αδράνεια μέσα στους κόλπους του επί χρόνια.

      Διαγραφή
    8. διαμορφώνεται ως προοπτική=ανοιχτά αντίθετη και εχθρική προς τον επαναστατικό κομμουνισμό, και φίλια διακείμενη προς το ιμπεριαλιστικό κεφάλαιο, εννοώ. Πριν τον Α' Παγκόσμιο, δεν είχε εκδηλωθεί αυτό το σχίσμα.

      Διαγραφή
    9. Ναι υπάρχει μπέρδεμα αφού έχουν εξαντλήσει όλα τα πιθανά αρχικά. Αναφέρομαι στην "Ανασύνταξη", ο Ονειρμός έχει αναφέρει πολλές φορές ότι τους θεωρεί σοβαρούς και θεωρητικά πολύ ντούρους γι'αυτό το είπα.

      Καλή μας χρονιά και με πολύ γερό στομάχι για τις επόμενες βδομάδες.

      Ijon Tichy

      Διαγραφή
    10. @Ijon Tichy


      Καλά ήταν τα γραπτά του Μπατίκα, και όσα από αυτά πέρασαν στην αντίληψη της ΚΟΑ. Το ''Συνδικάτα και Πολιτική'', το πιο πρόσφατο ''Η θεωρία μετάβασης στον σοσιαλισμό-κομμουνισμό''. Tα περιοδικά τους ήταν επίσης πολύ αξιοπρεπή, αν τα διαβάσεις, υπάρχουν αρκετά τεύχη στο διαδίκτυο. Προ κρίσης βρίσκονταν σε επικοινωνία με τη ''λογική της ιστορίας'', που επίσης θεωρούσα μια συγκροτημένη εκδοχή μαρξισμού. Εντός της κρίσης, η ΚΟΑ είχε γραμμή ''εργατική κυβέρνηση, μονομερής διαγραφή του χρέους'' κλπ. Εντός της κρίσης, μέλη της ''λογικής της ιστορίας'' έφτιαξαν την ''επαναστατική ενοποίηση της ανθρωπότητας'', η οποία έχει σχολιαστεί και σε αυτό το blog. Και η ΚΟΑ και η Λ.τ.Ι, κατά τη γνώμη μου εκτέθηκαν στο πολιτικά συγκεκριμένο, και έτσι φάνηκαν αδυναμίες, σφάλματα κλπ που από πριν υπήρχαν, και δεν μπορούσαν να φανούν προηγουμένως. Η γραμμή για ''εργατική κυβέρνηση'', δέχτηκε τρεις ''ερμηνείες'', την φιλοσυριζα, την φιλοανταρσυα, και την φιλοκκε, όταν το κκε είχε τη γραμμή για τη δυνατότητα να προκύψει αντιμονοπωλιακή-αντιιμπεριαλιστική προσωρινή κυβέρνηση (την οποία τώρα εκφράζουν και όχι απλά εκφράζουν, αλλά υπερτονίζουν και υπερδιογκώνουν κάποιοι αποχωρίσαντες από το κκε). Είναι εμφανές ότι οι αδυναμίες της γραμμής ''εργατική κυβέρνηση'', το ανεδαφικό και στρεβλό της, οι πυρηνικές αντιφάσεις της, φάνηκαν στο σήμερα, με την κατάληξη που γνωρίζετε. Το ίδιο συνέβη και στην ΚΟΑ, και στον Εργατικό Αγώνα, ακριβώς λόγω της γραμμής της ''εργατικής κυβέρνησης'' με βάση τη γνωστή απόφαση της ΚΔ και τα λοιπά και τα λοιπά.

      Αν δεν κάνω λάθος, έχω αναφέρει θετικά τον Μπατίκα και την ΚΟΑ όσον αφορά την ΕΣΣΔ και τη θεωρία μετάβασης.

      Διαγραφή
    11. Οκ, ευχαριστώ για την απάντηση, ξεκαθαρίζει αρκετά πράγματα.

      Δυστυχώς από την "ανασύνταξη" έχω υπ'όψιν μόνο κάποια σχετικά πρόσφατα κείμενά τους (μετά τις εκλογές του 12) τα οποία θεωρώ κάκιστα (σκόπιμες αρλουμπολογίες για "εργατική κυβέρνηση" και στο τέλος τέλος γραμμή ουράς στον συριζα).

      Ijon Tichy

      Διαγραφή
    12. @Ονειρμός,
      Δεν έχω διαβάσει κείμενα του Μπατίκα, ούτε θα κάνω τον κόπο, αν και έχουν ενδιαφέρον. Επειδή όμως παρακολουθώ τη στάση οργανώσεων σαν την "Ανασύνταξη" το τελευταίο τρίχρονο, ένα ζήτημα μπάινει:
      Η "Ανασύνταξη" συνεργάζεται επίσημα με τον ΣΥΡΙΖΑ στις επικείμενες εκλογές. Όπως επίσης γνωρίζω τη στάση στελέχών της που διέδιδαν το 2012 ότι "ψηφίζουν ΣΥΡΙΖΑ".
      Φαντάζομαι ότι αυτό δεν είναι η πρακτική εφαρμογή του θεωρητικού έργου του Μπατίκα ''Η θεωρία μετάβασης στον σοσιαλισμό-κομμουνισμό''!!! Ή μήπως είναι;
      Τα στερνά τιμούν τα πρώτα. Η πράξη είναι η επιβεβαιώση της θεωρίας. Όλα τα άλλα τα ακούω βερεσέ!
      Υ.Γ. Για όσους δεν γνωρίζουν, η Βαλαβάνη ήταν στην ομάδα Μπατίκα όταν αποχώρησαν από το ΚΚΕ!
      kk-1

      Διαγραφή
    13. Μίλησα για τρεις τάσεις, και για το ποιά τελικά επικράτησε, συνεπικουρούμενη από τη γραμμή ''εργατική κυβέρνηση''. Δες τί έγινε στις τελευταίες δημοτικές εκλογές στη Κέρκυρα, που ήταν μέχρι την τελευταία στιγμή κρίσιμες και μέλη της ανασύνταξης στήριξαν το ΚΚΕ.

      Κατά τα λοιπά, ποιά είναι η ένστασή σου?

      Όσον αφορά το αν συνδέονται τα γραπτά του Μπατίκα με την υπάρχουσα γραμμή, δεν το γνωρίζω. Βλέπω κάτι κοινό πάντως, στη λογική προσέγγισης του ΣΥΡΙΖΑ, σε σχέση με αυτό που είχε προτείνει το 1989 αντί για αυτό που έγινε. Η γενική του θέση είναι ότι συμμετοχή σε αστική κυβέρνηση ή στήριξη επιτρέπεται υπό δύο όρους: α) όταν δεν έχει γίνει αστικοδημοκρατική επανάσταση (Λένιν, στις ''δύο τακτικές''), και β) όταν το επιτρέπει ο συσχετισμός δυνάμεων (οι δύο προυποθέσεις πρέπει να συντρέχουν σωρευτικά).

      Διάβασε την ανάλυσή του για το νόμο της αξίας στο σοσιαλισμό με βάση το γερμανικό πρωτότυπο της Κριτικής του Προγράμματος της Γκότα, έχει ενδιαφέρον, συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς.

      Διαγραφή
    14. Κάτι είχα γράψει αλλά σβήστηκε. Σύντομα: δες τί έγινε στις δημοτικές στη Κέρκυρα και τί στήριξαν μέλη της ανασύνταξης, για να καταλάβεις τί εννοώ με τις τρεις τάσεις-ερμηνείες της εργ.κυβέρνησης. Η οποία ως γραμμή είπα ότι καταλήγει εκεί που καταλήγει.

      Όσον αφορά τον Μπατίκα, βλέπω κάτι κοινό σε σχέση με τα γραπτά του, λαμβάνοντας υπόψη αυτό που είχε προτείνει να γίνει το 1989, αντί για αυτό που τελικά έγινε. Για συμμετοχή ή στήριξη σε αστική κυβέρνηση, κατά τη γνώμη του πρέπει να συντρέχουν σωρευτικά οι παρακάτω δύο προυποθέσεις: α) να μην έχει γίνει αστικοδημοκρατική επανάσταση (Λένιν στις ''δύο τακτικές'', βλ. σε σχέση με τις ''Θέσεις του Απρίλη'' β) να υπάρχει καλός συσχετισμός δυνάμεων (αυτά στο ''Συνδικάτα και Πολιτική).

      Ενδιαφέρον έχει η ανάγνωσή του από το γερμ.πρωτότυπο της ''Κριτικής του Προγράμματος της Γκότα'' για το νόμο της αξίας στο σοσιαλισμό, σε σχέση με το γερμανικό πρωτότυπο, συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς, έχει ενδιαφέρον.

      Για θεωρία και πράξη, μάλλον δίκιο έχεις. Προς το παρόν, θριαμβεύει η πράξη και η θεωρία της αντεπανάστασης.

      Διαγραφή
  4. Αντωνη οι σοσιαλδημοκρατες κ οι οπορτουνιστες ποτε δεν ειχαν ενα κομμα. Παντα χτιζαν αναχωματα. Γι αυτο κανενας απο αυτους δεν εκανε αυτοκριτικη. Οταν ξερεις να κανεις αυτοκριτικη κ να αναγνωριζεις τα λαθη σου, ξερεις να παλευεις εχοντας συν/φο κ αρωγο την εμπειρια κ τα συμπερασματα απο την ιστορια σου.Ας ειναι χρονια με ατσαλινη σκεψη στην Μ-Λ κοσμοθεωρια μας κ ταξικο προσανατολισμο στο κινημα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εξ ορισμού δεν μπορεί να διεκδικήσει συνέχεια η σοσιαλδημοκρατία: είναι στη φύση της δουλειάς των απατεώνων να αλλάζουν προσωπεία και μεταμφιέσεις, αλλιώς δεν θα μπορούσαν να κάνουν απρόσκοπτα τη δουλειά τους.

      Διαγραφή