Δευτέρα, 10 Νοεμβρίου 2014

Ο άνθρωπος και τα ιδεώδη του: Από την αλληλογραφία του George Orwell

Επιστολή στον αντζέντη του, Leonard Moore, 9 Νοέμβρη 1945, Αρχείο Berg, Εθνική Βιβλιοθήκη της Νέας Υόρκης:

Δεν μπορώ να επιτρέψω [στη Livraria Popular του Φρανσίσκο Φράνκο] να αποκτήσει τα δικαιώματα στο βιβλίο [Η Φάρμα των ζώων] αν συνδέεται με τους φασίστες...θα μου έκανε μεγάλη ζημιά σ' αυτή τη χώρα αν μαθευτεί, και θα μαθευόταν. Ξέρω βέβαια ότι η Πορτογαλία [όπου ο Όργουελ είχε ήδη συμφωνήσει έκδοση του έργου του, μεταφραστής Almirante Alberto Aprá, έκδοση 1946, τίτλος O Porco Triunfante, "Ο θρίαμβος των γουρουνιών"] έχει η ίδια ημιφασιστικό [sic] καθεστώς [του Αλαζάρ] και ότι θα έχει και αρκετά αυστηρή λογοκρισία, αλλά άλλο είναι να χρησιμοποιηθώ ξεκάθαρα ως προπαγάνδα απ' τον κύκλο του Φράνκο. Όσο για την ολλανδική έκδοση του Φάρμα των ζώων, σου εσωκλείω ένα μάλλον ανησυχητικό γράμμα των εκδοτών, με το οποίο ίσως μπορείς εσύ να δεις τι θα κάνεις. Είμαι βέβαιος ότι δεν ξέρω τι συμφωνίες κάναμε για έκδοση σε συνέχειες, αλλά αν γίνεται κάτι περίεργο, προσπάθησε να το σταματήσεις. Όσο για το γεγονός ότι η εφημερίδα που το δημοσιεύει είναι "αντιδραστική" [ήταν ακροδεξιά], δεν νομίζω να μπορούμε εμείς να κάνουμε κάτι για αυτό. Προφανώς ένα βιβλίο σαν αυτό θα χρησιμοποιηθεί από Συντηρητικούς, Καθολικούς, κλπ.

Παρατίθεται στο Andrew Rubin, "Ο Όργουελ και η Αυτοκρατορία: Ο Αντικομμουνισμός και η παγκοσμιοποίηση της λογοτεχνίας", στο Alif: Journal of Comparative Poetics, αρ. 28, 2008.

15 σχόλια:

  1. Το ηθικό μεγαλείο αυτού του ανθρώπου! Αξίζει να μάθεις την ιστορία του Ισπανικού εμφυλίου από έναν τέτοιο βράχο πολιτικής ηθικής!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Την "φαρμα των ζωων"την ειχα διαβασει στην 4η δημοτικου, και τοτε μου ειχε φανει τρομερη αλληγορια του διδκτατορικου καθεστωτος(οποουδηποτε καθεστωτος)-αλλα τοτε, φυσικα, δεν σκαμπαζα πολλα πραγματα απο πολιτικη, ποσο μαλλον για τη σχεση κοινωνικων ταξεων και πολιτικης .Λογοτεχνικες αρετες, παντως, απ οσο θυμαμαι, πρεπει να ειχε το εργο.Ο Οργουελ ειναι δεξιοτεχνης στο να περναει το μηνυμα που θελει.

    Προλεκαλτ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ το ξαναδιάβασα πέρυσι και μου φάνηκε λογοτεχνικά φρικτό και εντελώς παιδαριώδες.

      Διαγραφή
    2. Πάρε πχ την ατάκα "όλα τα ζώα είναι ίσα, αλλά μερικά είναι πιο ίσα." Υποτίθεται ότι αυτό είναι σάτιρα. Αλλά δεν έχει κανένα λογικό νόημα σε σχέση με το αντικείμενό της. Δεν υπάρχει τίποτε το "σταλινικό" σ' αυτή. Είναι απλώς μια αποτυχημένη εκδοχή λογικού παραδόξου.

      Διαγραφή
    3. Μπορει να χεις δικιο Αντωνη.Αλλωστε εχουν περασει πολλα χρονια απο τοτε που το πρωτοδιαβασα, και δεν ειχα διαμορφωμενο κριτηριο για τη λογοτεχνια.

      Προλεκαλτ

      Διαγραφή
    4. Απ τα πιο απαίσια βιβλία που διάβασα η "φάρμα", και λόγω περιεχομένου και λόγω της παιδιαρώδους γραφής του. Η ατάκα που λες Αντώνη πάντως στην αγγλική γλώσσα νομίζω ότι αποδίδεται με το πιο εύγλωττο "The pigs are walking here", το οποίο σε πολλές σειρές/ταινίες ακούγεται...

      Διαγραφή
  3. A decade later, Orwell's authorized biographer Michael Shelden speculated that
    Orwell was "engaged in a continuous exercise of determining who was
    sincere and who was not." The notebook was "primarily to satisfy
    [Orwell's] own curiosity," Shelden wrote.
    To θέμα είναι γιατί δεν ικανοποιούσε την περιέργειά του και καταγράφοντας και φασίστες διανοουμένους, π.χ. Ezra Pound.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ωραίο ανέκδοτο. Το σημειωματάριο το έδωσε στις μυστικές υπηρεσίες IRD επίσης για να "ικανοποιήσει την περιέργειά του", φαντάζομαι. Και τα "Εβραίος", "Ρωσίδα", "αντι-Βρετανός", τα κατέγραφε πάλι για να "ικανοποιήσει την περιέργειά του."

      Διαγραφή
    2. Ας ικανοποιήσει και το IRD την περιέργειά του μωρέ. Τι ατομιστικά θα ικανοποιείται; Σοσιαλιστής ήταν πάνω από όλα ο άνθρωπος. Μοιραζόταν τα πράγματα.

      Υ.Γ. : Πάντως φανερώνουν - πέρα από αντισταλινισμό - εθνικισμό και ρατσισμό οι δηλώσεις περί Εβραίων και αντι-Βρεατανών. Μέχρι και για anti-white negrο έγραψε για τον Paul Robeson. Και τώρα αυτός είναι το ίνδαλμα αντισταλινικών διανοουμένων.

      Διαγραφή
    3. Να δεις κάτι "αντισταλινικούς διανοούμενους" πως αντέδρασαν στην δημοσίευση αυτών των δυο ποστ στο twitter...

      Διαγραφή
    4. Για πες. Είμαι όλος αυτιά.

      Διαγραφή
    5. Freewheelin Franklin ‏@FreewheelinFra1 6h6 hours ago
      @kanekos69 @Obscureobjet @_LaScapigliata α,τιμή στον Όργουελ,όχι μόνο για τα αριστουργήματα του,αλλά επειδή έστελνε κομμούνια στο απόσπασμα

      Διαγραφή
  4. από το Andrew Rubin, "Ο Όργουελ και η Αυτοκρατορία: Ο Αντικομμουνισμός και η παγκοσμιοποίηση της λογοτεχνίας:
    "I think we should pay more
    attention to the small but violent separatist movements which exist
    within our own island," Orwell wrote in 1946; "They may look very
    unimportant now, but, after all, the Communist Manifesto was once
    an obscure document, and the Nazi party had only six members
    when Hitler joined it."

    Και ολίγον θεωρία των 2 άκρων. Να τον χαίρονται οι αντισταλινικοί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το μετέφρασα στην άλλη ανάρτηση για Όργουελ. Είπαμε, η θεωρία των δύο άκρων ήταν ήδη κομμάτι της αντικομμουνιστικής προπαγάνδας των σοσιαλδημοκρατών τουλάχιστο απ' το 1932.

      Διαγραφή
  5. Από τα 135 ονόματα στο σημειωματάριό του , ο Όργουελ συνέταξε έναν πιο περιορισμένο κατάλογο 35 ονομάτων, τα οποία έστειλε στο Information Research Department (IRD) στις 2 Μαϊου του 1949. Στις 2 Μαϊου έλαβε χώρα και ένα άλλο γεγονός: ο Arthur Miller κέρδισε το βραβείο Pulitzer για το έργο του ‘’Ο θάνατος του εμποράκου’’. Ο Arhtur Miller, επτά χρόνια αργότερα, θα αψηφίσει την Επιτροπή Αντιαμερικανικών Δραστηριοτήτων και θα αρνηθεί να καταθέσει ονόματα ύποπτων κομμουνιστών. Η περιφρόνησή του στον Μακαρθισμό * θα του στοιχίσει μία καταδίκη για απείθεια και μία άρνηση από τις αρχές να αποκτήσει διαβατήριο όταν ήθελε να πάει στις Βρυξέλες για να παρακολουθήσει την πρεμιέρα του έργου του ‘’Τhe Crucible’’ (μία αλληγορία του Μακαρθισμού) σχετικά με την Δίκη των Μαγισσών του Σάλεμ. Πρωτύτερα, ο αντιμακαρθισμός του θα τού στοιχίσει επίσης την φιλία του με τον ρουφιάνο σκηνοθέτη πρώην κομμουνιστή Ελία Καζάν (Ηλίας Καζαντζόγλου), τον Όργουελ της Αμερικής καθώς, το 1952 ,έδωσε λίστα 8 ατόμων που υπήρξαν μέλη του ΚΚ. Αν και θα τα ξαναβρούν μετά από μία δεκαετία.
    Τι κρίμα για τον Όργουελ που δεν τον συμπεριέλαβε και αυτόν στην λίστα και δεν το έστειλε πιο νωρίς εκείνο το χαρτί με τα ονόματα; Άκου εκεί να πάρει βραβείο Πούλιτζερ ένας ‘’κόκκινος’’. Δεν έζησε λίγο ακόμα ο έρμος να πιέσει για ανάκληση του βραβείου όπως πίεζαν άλλοι για τον Walter Duranty.

    ΑπάντησηΔιαγραφή