Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου 2014

Fils de Grèce


Ολοκληρώθηκε η κινηματογραφική ταινία «FILS DE GRÈCE» του σκηνοθέτη Διονύση Γρηγοράτου.

Ο τίτλος της ταινίας είναι από την έκκληση του Paul Eluard για τα παιδιά του Εμφυλίου Πολέμου στη διάρκεια της μυθιστορηματικής ανάβασής του στο Γράμμο και αναφέρεται σε ένα κεφάλαιο της Ιστορίας «απωθημένο στις συνειδήσεις μας -από τις παρενέργειες του Εμφυλίου και του Ψυχρού Πολέμου- που σημερινά γεγονότα το επαναφέρουν», σύμφωνα με τους δημιουργούς που προσθέτουν:

«Η μαζική μετακίνηση 60.000 και πλέον παιδιών μακριά από τις εστίες τους, στη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου. 30.000 περίπου, από το "Δημοκρατικό στρατό", εκτός της Πατρίδας, σε ιδρύματα Πολιτικών Προσφύγων σε χώρες της χωρισμένης Ευρώπης του Ψυχρού Πολέμου και άλλα τόσα, από τον κυβερνητικό στρατό, σε "Παιδοπόλεις" που ίδρυσε η Βασίλισσα Φρειδερίκη.

Τραγικά οδοιπορικά που δεν τέλειωσαν με το τέλος του εμφυλίου αλλά συνεχίστηκαν εκτός και εντός της Ελλάδος με εξορίες, απαγορεύσεις επανόδου στις εστίες τους, διακρίσεις κλπ. Οδοιπορικά που συνεχίζονται και στις μέρες μας με τις ψυχολογικές επιπτώσεις που κουβαλούν αυτά τα «πρώην παιδιά» για μια «παιδική ηλικία» που δεν έζησαν τότε και η μνήμη τους δεν μπορεί σήμερα να αναπληρώσει :

Ποιος μας δίνει τα παιδικά μας χρόνια; Κανείς! Μόνο η Ιστορία...»

Το «FILS DE GRECE» είναι μια ταινία μυθοπλασίας, η οποία συνθέτει -με ηθοποιούς και πρόσωπα που έχουν βιώσει τα γεγονότα- και «δραματοποιημένου» αρχειακού υλικού που τα περιλαμβάνει.

Τα πρόσωπα είναι υπαρκτά, εξασφαλίζοντας την αυθεντικότητα αφού πρωταγωνίστησαν στα γεγονότα, αλλά και επινοημένα (ηθοποιοί).

Το επιλεγμένο αρχειακό υλικό ενσωματώνεται στη ταινία και προωθεί τη δράση, πχ. η μυθιστορηματική παρουσία του Paul Eluard στα βουνά της Ελλάδας το 1949, αλληλοσυμπληρούμενο με σκηνές αναπαράστασης και με σημαντικά πολιτικά πρόσωπα που βίωσαν τα γεγονότα (πέρα των πρωταγωνιστών) με τη μορφή συνοδευτικών βίντεο σε blogs (όχι συνεντεύξεις).

Η ταινία παρακολουθεί στην Αθήνα του 2008 μία νεαρή που αναζητάει να μάθει περισσότερα για το «Παιδομάζωμα» ή «Παιδοσώσιμο» γενικά, αλλά και για την περιπέτεια της γιαγιάς της, η οποία ήταν πολιτική πρόσφυγας στην πρώην Σοβιετική Ένωση και βρίσκεται σε κώμα ή σε «συνειδητή» κατάσταση να κοιμάται και να μη μιλάει!

Σιγά - σιγά -μέσα από το σασπένς της έρευνας και το θρίλερ της απόκτησης κρυμμένων στοιχείων- φωτίζεται το οδοιπορικό σαν ένα road movie με στοιχεία σύγχρονης τραγωδίας για την απώλεια της παιδικής ζωής, τον αδελφοκτόνο πόλεμο των γονιών και τα ψυχολογικά τραύματα που τους έχουν σημαδέψει ως παιδιά και που τα κουβαλούν ως ενήλικες σήμερα, ζώντας ανάμεσά μας, την οικονομική και κοινωνική κρίση που τους στερεί και την «Τρίτη ηλικία»!

Στο «FILS DE GRΕCE» πρωταγωνιστούν η Τζένη Σταυροπούλου και ο Πέτρος Γιασεμής, πρόσωπα που έχουν βιώσει τα γεγονότα όπως η Ολυμπία Γελοδάρη (χορογράφος, πρακτική εξάσκηση στα Μπολσόι, επικεφαλής στην Όπερα της Οδησσού, Λυρική Σκηνή), ο Γιώργος Παίζιος (Παιδοπολίτης και ονομαστός εναερίτης της ΔΕΗ) και παιδιά από τον Γράμμο και το Βίτσι.

1 σχόλιο:

  1. Αξιότιμε σύντροφε των ιντερνετικών μου αναζητήσεων,
    θα πρότεινα να βάλεις σε δημόσια δημοσκόπηση το ερώτημα για το τι σημαίνει "Παιδοπολίτης".
    Σταχυολογώ από ημερίδα του εξωτικού 2013 χωρία που θα σε βοηθήσουν στην προσέγγιση της εποχής και στην δημιουργία δημοσκοπικών ερωτημάτων:

    1."«Η καλύτερη μου ζωή πέρασε εδώ μέσα», μας είπε η κα Ειρήνη. Ενώ πρόσθεσε: «Τα παιδάκια μου τα αγαπούσα πάρα πολύ, όπως κι αυτά. Το όνομά μου ήταν “η καλή κυρία”, έτσι με φωνάζανε. Από 16 χρονών δούλευα στην παιδόπολη». «Τέλος του ’47 ‘η ’48 ήρθα εδώ, δεν μπορώ να θυμηθώ ακριβώς. Κάθισα μέχρι το 1951,πήγα μετά στη Βέροια, επανήλθα σαν υπάλληλος κι έμεινα μέχρι το ΄89. Τι να πρωτοθυμηθώ από τη ζωή μας τότε… Η μάζωξή μας ήταν ένα αναγκαίο κακό. Ήταν για να περισώσει τα παιδιά που είχαν μείνει ορφανά. Έχω την εντύπωση ότι η πολιτεία τον πέτυχε το στόχο της. Εμφανίζεται σαν εκπρόσωπος της πολιτείας τότε η Φρειδερίκη. Μας φέρθηκε σα μάνα. Αυτό έχω να πω - σα μάνα. Και γι΄αυτό την αποκαλούμε και μάνα"

    2."Ο κος Τηλέμαχος Καλογήρου υπηρέτησε μια διετία ως δάσκαλος στο σχολείο της παιδόπολης. «Το 1975 εδέησε να μπω στην παιδόπολη», επισημαίνει, προσθέτοντας πως «μπαίνοντας στην παιδόπολη τα πράγματα ήταν πάρα πολύ άσχημα. Ο τότε Διευθυντής του σχολείου με είδε ότι είχα χάσει τα νερά μου και με πλησίασε και μου είπε “Τηλέμαχε να ξεχάσεις το σχολείο των χωριών.” Εκεί με ένα νεύμα τα παιδιά μπορούσαν να μπούνε μέσα στην αίθουσα και κανένα πρόβλημα. Εδώ όμως τα πράγματα ήταν πάρα μα πάρα πολύ δύσκολα. Τα παιδιά ήταν ανυπότακτα. ……. Βέβαια δεν μπορούσα εγώ να προσαρμοστώ με το ξύλο», είπε ο κος Τηλέμαχος εξηγώντας μα πως ως μαθητής ο ίδιος ήταν μάρτυρας «μιας άσχημης εμπειρίας» με πρωταγωνιστή τον τότε δάσκαλο και τον μεγαλύτερο αδερφό του. ένα γεγονός που τον σημάδεψε και ως άνθρωπο και ως δάσκαλο και τον βοήθησε να αποκτήσει μια διαφορετική στάση απέναντι στους μαθητές του. Κλείνοντας δήλωσε πως η παιδόπολη πέτυχε τον σκοπό της 100% και μάλιστα «σε μια πατρίδα που επί δέκα συνεχή χρόνια αιμορραγούσε»."

    πηγ'η:http://maxitisartas.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=5873:prwti-selida&catid=8:front&Itemid=11

    Πάνος απάνως

    ΑπάντησηΔιαγραφή