Κυριακή, 2 Νοεμβρίου 2014

Άλλη μία συνηγορία υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ

Πάρα πολύ εμπνευσμένος ο τίτλος του πονήματος του Ευκλείδη Τσακαλώτου στο Red Notebook. Ποιος να αμφισβητήσει ότι η (όχι και τόσο) λανθάνουσα γλώσσα λέει την αλήθεια; "Η αστική τάξη αξίζει κάτι καλύτερο." Αναμφισβήτητα. Αξίζει, προφανώς, ΣΥΡΙΖΑ και Ευκλείδη Τσακαλώτο. Καμία διαφωνία. Σκάλες ανώτερου επιπέδου άνθρωποι από τους Σαμαράδες, τους Ταμήλους, τους Ντινόπουλους και τις Βούλτεψη. Άνθρωποι με μια ευαισθησία, με μια κουλτούρα, με ένα προφίλ τέλος πάντων πιο εκλεπτυσμένο.

Τζάμπα οι παρεξηγήσεις και τα σκληρά μου λόγια λοιπόν. Γιατί εγώ ποτέ δεν αμφισβήτησα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κάτι καλύτερο απ' την ΝΔ για την αστική τάξη. Για την εργατική έλεγα εγώ κάποια πράγματα για το τι αξίζει και τι είναι κρίμα να την εκπροσωπεί. Γράψτε άκυρο.

13 σχόλια:

  1. Μάλιστα ! Το τέλειο ξεβράκωμα !

    (στο ... κλέβω)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μπορεί να συμφωνούμε στο συμπέρασμα, ωστόσο για να λέμε την αλήθεια ο Τσακαλώτος δεν αναφέρεται στον ΣΥΡΙΖΑ: γράφει ότι η αστική τάξη αξίζει κάτι καλύτερο από "τη φιλική προς τα μνημόνια διανόηση, και ιδιαίτερα [το] άρθρο των Παγουλάτου και Τσακλόγλου για τις οικονομικές προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ που δημοσιεύτηκε στην «Καθημερινή»" (αξίζει δηλ. κάτι καλύτερο για αντίπαλη διανόηση του Σύριζα, όχι κάτι καλύτερο από τους Σαμαράδες και τους Ταμήλους).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λέει ότι αξίζει πράγματι κάτι καλύτερο από τη μνημονιακή διανόηση η ελληνική αστική τάξη. Ποιο είναι αυτό το κάτι καλύτερο; Γιατί η μόνη ΑΛΛΗ διανόηση την οποία αναφέρει είναι του ΣΥΡΙΖΑ, αυτή που περιλαμβάνει τον ίδιο.

      Μίλησα για "λανθάνουσα γλώσσα" επειδή δεν λέει ευθέως αυτό που δείχνει ο τίτλος ότι λέει, αλλά εδώ το ζητούμενο είναι η ερμηνεία. Λέει, αλήθεια, κάτι άλλο;

      Διαγραφή
    2. Αν βοηθάει αυτό, ας αναστρέψουμε το σχήμα. Ο Τσακαλώτος λέει ότι η διανόηση του ΣΥΡΙΖΑ είναι σούπερ, πετάει. Ωραία. Αν αυτή η διανόηση είναι με την εργατική τάξη και όχι με την αστική, γιατί κάνει το επιχείρημα ότι είναι κρίμα που η αστική διανόηση δεν έχει καλύτερη; "Διάλογος" είναι η πάλη των τάξεων ή "ευ αγωνίζεσθαι";

      Διαγραφή
    3. Αν εκπροσωπείς δηλαδή την εργ. τάξη, αν αυτή τη συνείδηση έχεις, γιατί να κόπτεσαι πόσο καλή είναι η εκπροσώπηση του ΑΝΤΙΠΑΛΟΥ; Όσο πιο ανίκανη είναι, τόσο καλύτερο για σένα.

      Δουλεύει λοιπόν λογικά το σχήμα ότι ο Τσακαλώτος ισχυρίζεται πως ο ίδιος εκπροσωπεί την εργατική τάξη;

      Διαγραφή
  3. Ρητορικό σχήμα είναι, νομίζω. Στο στυλ: Is that the best you can do?

    Όχι πως έχει τόση σημασία δηλαδή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και καλά taunting δηλαδή; Τόσο τσαμπουκάς είναι ο Black Rock με την αστική τάξη;

      Διαγραφή
  4. Γλώσσα λανθάνουσα εδώ, λόγια σταράτα αλλού:

    http://left.gr/news/nikos-zahariadis-i-epistrofi

    Αναμένουμε συντριπτικές απαντήσεις από λαφαζάνηδες, πετρόπουλους, εα, νσ κτλ. Πολύ ανταγωνιστικό σπορ ο αντικομμουνισμός τελικά. Για το ΑΣΚΙ τώρα, δεν ξέρω αν βρίσκεται ακόμη σε δικαστική διαμάχη με το κκε.

    Ijon Tichy

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εν προκειμένω, το κείμενο στοχεύει λιγότερο άμεσα το ίδιο το ΚΚΕ και περισσότερο τον Πετρόπουλο, εκδότη των Απάντων, και την Ίσκρα, ad nauseam φιλοξενούσα άρθρα διακαούς υπεράσπισης του Ζαχαριάδη...ενάντια στο ΚΚΕ. Με άλλα λόγια, πρόκειται κυρίως για εσωκομματικό καυγά, πάνω βέβαια στο ποια είναι η καλύτερη τακτική τσακίσματος του ΚΚΕ: η απευθείας αποκήρυξή του (πλειοψηφία) ή η δια της πλαγίας οδού υπόσκαψή του (Αριστερή Πλατφόρμα).

      Για μια ακόμα φορά, θεωρώ την πλειοψηφία τιμιότερη και ευθύτερη και αναφωνώ ζήτω ο Τσίπρας, κάτω ο Λαφαζάνης.

      Διαγραφή
  5. Εν τω μεταξύ η ριζο-σπατική αριστερά ανακαλύπτει κι άλλους επαναστάτες, πρώτη μούρη στο λεφτ σήμερα:

    http://left.gr/news/o-tzon-oliver-kai-i-epanastasi-stin-politiki-satira
    http://left.gr/news/fainomeno-tzon-oliver-otan-i-komodia-synanta-tin-apokalyptiki-dimosiografia

    Γιατί το ζήτημα είναι να κριτικάρεις τον διαγωνισμό μις αμέρικα, την αστυνομία του φέργκιουσον για το να μην κατεβάσει τανκς στον δρόμο (ποιές ταξικές διαφορές τώρα και μπαρμπούτσαλα), τον α ή β ακροδεξιό κλόουν την αμερικάνικης πολιτικής κτλ. Γενικώς το θέμα είναι το πώς τα πας στα εύκολα, και στην ελλαδίτσα στην αρχή της κρίσης είχαμε πήξει από επαναστάταρους που κριτίκαραν το νεοφιλελεύθερο μοντέλο (άλλο αυτό κι άλλο ο καπιταλισμός, μην το χοντρύνουμε).

    Τι γίνεται όμως με τα δύσκολα; Εδώ ένα παράδειγμα του νέου πουλέν της ριζο-σπαστικής αριστεράς:

    http://www.youtube.com/watch?v=aJb65CNHZes

    Και να'λεγες ότι δεν υπάρχει εμπειρία; Να'λεγες ότι δεν ξέραμε τους στιούαρτ και τους κολμπέρ, ντάξει κι εγώ γελάω με αρκετά από όσα κάνουν, και σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να κάνουν κι ένα κουτσό βήμα παραπέρα (πχ στιούαρτ για γάζα), αλλά αυτή η διαρκής κοροϊδία καταντάει εμετική, γιατί είναι πέρα για πέρα γνωστό ότι όταν σοβαρεύει πολύ το πράγμα σταματάνε τα χαχαχουχα και τα ανέκδοτα τα παίρνουν έτοιμα από το στέιτ ντηπάρτμεντ.

    Ijon Tichy

    ΥΓ: Η παραχάραξη της σοβιετικής ιστορίας συνεχίζεται ακάθεκτη από τα γνωστά νούμερα, προβολή για μια ακόμη φορά της γνωστής παράστασης με τα ίδια χιλιοειπωμένα ανιστόριτα κλισέ:

    http://left.gr/news/grammata-agapis-ston-stalin

    Ίσως θα έπρεπε να υπάρξει κάποια απάντηση λόγω της περίστασης συγκεκριμένα για το ιστορικό πλαίσιο, αν και γνωρίζω ότι γενικώς το κόμμα τις αντιμετωπίζει διαφορετικά αυτές τις καταστάσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κωλύομαι να πω κάποια πράγματα που είδα πρόσφατα, αλλά νομίζω το παιχνίδι με Κίνα είναι πολύ χοντρό.

      Θα μου πεις, πού την θυμήθηκες την Κίνα, για τον John Oliver σου λέω εγώ;

      https://www.youtube.com/watch?v=hH8EYvnlDxQ

      Διαγραφή
    2. Εννοώ το αμερικάνικο παιχνίδι σε βάρος της Κίνας...

      Διαγραφή
    3. Ναι αυτά είναι τα χοντρά που λέω. Τα'χουμε δει και στα δικά μας, έχουν εντελώς διαφορετικό αντίκτυπο τα λόγια του πάγκαλου από τα λόγια του πανούση ή του λαζόπουλου, κι ας λένε ακριβώς τα ίδια σε πολλά θέματα. Μεταφορά της τακτικής που έχουν σε χίλια δυο εγχώρια θέματα (τις τους ταϊζουν τους εα, νσ κτλ) είναι στα διεθνή. Που μερικές φορές είναι άγαρμποι και αντιγράφουν γράμμα-γράμμα τις ανακοινώσεις του στέιτ ντηπάρτμεντ, ενώ μπορούν να τις πουλήσουν πολύ πιο εύκολα μέσω ενός αναμφισβήτητα "ριζοσπάστη" (αφού τον βρίζουν οι μπεκ και οι ο'ράιλυ, εδώ ο τσίπρας έγινε τσε επειδή τον βρίζουν ο άδωνις κι η βούλτεψη) και χιουμορίστα, όπως είναι ο Όλιβερ.

      Έχει και για την Κούβα, μάλιστα ασκεί κριτική και στο εμπάργκο

      http://www.youtube.com/watch?v=Q7hZjNO3I-Q

      ...αφού βέβαια την βάλει στο ίδιο τσουβάλι μαζί με την Σαουδική Αραβία, για τον βαθμό "ελευθερίας" σύμφωνα με έρευνα ΜΚΟ, από αυτές τις έρευνες στις οποίες το 1ο κρίτηριο ελευθερίας είναι φυσικά η ελευθερία της αγοράς...

      Ijon Tichy

      Διαγραφή