Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου 2014

Ξανά για την αστική θεωρία του δικαίου (Με αφορμή την ασύμμετρη βία του κράτους σε βάρος του Ν. Ρωμανού)


Τι είναι δίκαιο; Καλύτερα, τι αντιλαμβάνεται ως δίκαιο η αστική κοινωνία, η αστική κοινωνία διαχρονικά; 

Δεν υπάρχει κανείς που θα μπορούσε να μας κατηγορήσει για μαρξισμό ή έστω ετεροδοξία αν λέγαμε ότι δίκαιο είναι ο αυτοπεριορισμός της εξουσίας, η χρήση της εξουσίας με στόχο τον περιορισμό της αυθαιρεσίας της εξουσίας. Κάθε αστός νομικός θα μας επικροτούσε για αυτή την συγκινητική διαπίστωση.

Ας την αναλύσουμε τώρα στα λογικά της μέρη, πάλι χωρίς ίχνος μαρξισμού:

α) τι είναι αυθαιρεσία της εξουσίας;

Η μη περατότητά της, η μη ύπαρξη ορίου στην εξουσία. Η εξουσία, νοούμενη ως απόλυτη, δεν είναι απλά αυθαίρετη, είναι η αυθαιρεσία ως τέτοια. Ή αλλιώς, η αυθαιρεσία είναι η αληθινή ψυχή της εξουσίας.

β) Τι θεωρεί κάθε καλός αστός ηθικολόγος ότι μπορεί να βάλει όρια στην εξουσία;

Η εξουσία, φυσικά. Δίκαιο είναι η εξουσία που αυτοπεριορίζεται, η εξουσία που είναι τόσο χωρίς όρια ώστε να μπορεί μόνη της να εξουσιάσει ακόμα και τον εαυτό της, επιβάλλοντάς του όρια. Αυτοπεριορισμός της εξουσίας σημαίνει λοιπόν πλεόνασμα της εξουσίας απέναντι ακόμα και στον εαυτό της. Η εξουσία υπερβαίνει εαυτόν ποσοτικά, και υπερβαίνουσα εαυτόν ποσοτικά τον υπερβαίνει, υποτίθεται, και ποιοτικά, ηθικά. Διατάσσει λοιπόν τον εαυτό της να περιοριστεί. Και περιοριζόμενη, είναι σε θέση να περιορίζει την υποτελή αυθαιρεσία όλων όσων διακυβερνά. Αυτό λέγεται, στην ανωτάτη αστική διάλεκτο, "κράτος δικαίου."

γ) Είναι λοιπόν αδιαίρετες λογικά ως έννοιες ο αυτοπεριορισμός της εξουσίας και το χωρίς όρια πλεόνασμά της;

Ναι, είναι λογικά αδιαίρετες.

δ) Τι γίνεται αν η εξουσία χάσει την όρεξη να αυτοπεριοριστεί, αν, για τον ένα ή τον άλλο λόγο δεν θέλει να χρησιμοποιήσει το καταστατικό της πλεόνασμα ισχύος, το πλεόνασμα ισχύος που είναι η εξουσία ως τέτοια,  για να αυτοπεριοριστεί;

Από την αστική σκοπιά, δεν γίνεται τίποτε απολύτως. Δεν υπάρχει απολύτως τίποτε, τίποτε άλλο από την εξουσία, που να μπορεί να περιορίσει την εξουσία και άρα να θέσει τα θεμέλια αυτού που ο αστός αντιλαμβάνεται ως "δίκαιο."

14 σχόλια:

  1. Θα μπορούσες να δώσεις έναν ορισμό-διάκριση της εξουσίας σε σχέση με την κυριαρχία?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όχι, επειδή στο πιο πάνω εξουσία=κυρίαρχη εξουσία, δηλ. sovereignty.

      Διαγραφή
    2. (Όταν μιλάς για δίκαιο και για δικαίωμα μιλάς πάντα και αναγκαστικά για κυρίαρχη εξουσία, οι φουκωικές μορφές εξουσίας --biopower, discipline, κλπ-- δεν είναι μορφές δικαίου αλλά τεχνικές).

      Διαγραφή
  2. Σε μια άλλη εξουσία, ένας αντιεξουσιαστης θα είχε άλλη αντιμετώπιση?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν "μια άλλη εξουσία" δεν σημαίνει "άλλη μία εξουσία", αλλά "μια διαφορετική εξουσία", κάποιος ο οποίος έθετε ως βασικό ζήτημα την ταξική βία και εκμετάλλευση δεν θα ήταν αυτός που συντριβόταν. Θα συντριβόταν αυτός που τον συντρίβει τώρα.

      Εντός της παρούσης εξουσίας, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να βάλει κανείς κάτω τι έκανε ο Ρωμανός στην τάξη του δικαίου και τι του κάνει η τάξη του δικαίου. Υπάρχει συντριπτική ασυμμετρία στη χρήση βίας.

      Διαγραφή
    2. Δεν νομίζω να υπάρχει καθαρός αντεξουσιασμός, κι αν ακόμα αυτός υπάρχει τότε είναι μια καθαρά θεωρητική συνθήκη. Τι εννοώ. Ακόμα κι αν κάποιος αντεξουσιαστής από τα καπιταλιστικά πλαίσια μιλούσε για το ενδεχόμενο συνέχισης της δράσης του και στα πλαίσια του σοσιαλισμού, εναντίον του νέου καθεστώτος τότε αν και ως δήλωση/θέση είναι αντιδραστική και λανθασμένη οφείλουμε να την αντιμετωπίσουμε με επιφύλαξη. Αν μια άλλη εξουσία δεν είναι άλλη μία εξουσία όπως λέει ο Αντώνης τότε από μόνη της τόσο λόγω δομής (συμμετοχή όλων στον οικονομικό σχεδιασμό από τα πάνω ως τα κάτω και το αντίστροφο, τσάκισμα της αστικής τάξης, αγώνας ενάντια σε κάθε διάκριση, αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης, πάνω απ' όλα κοινωνική και πολιτική δικαιοσύνη για την εργατική τάξη) όσο και λόγο συνειδητών παρεμβάσεων της κοινωνίας αυτής στον εαυτό της, θα εξάλειφε τα κίνητρα που οδηγούν κάποιον να γίνει ο Ρωμανός.

      Θέλετε μια λογοτεχνική αναλογία; Στο σοσιαλισμό δε θα απαγορεύεται να γράφεις όπως η κατερίνα γώγου, ο σοσιαλισμός δε θα δημιουργεί ανθρώπους με τέτοια ερεθίσματα απλά. Τα ταλέντα, οι κλίσεις και οι ικανότητες θα διοχετεύονται αλλιώς, ίσως όχι σε ποσοστό 100% αλλά σίγουρα θα είναι κάτι ριζικά διαφορετικό.

      Διαγραφή
    3. Στον βαθμό που τα κίνητρα αυτά θα ήταν πράγματι η κοινωνική δικαιοσύνη, ναι, δεν θα είχαν πια νόημα.

      Έχω ξαναπεί ότι εφόσον θεωρεί κανείς (όπως θεωρώ) ότι η εξουσία είναι έκφραση της δύναμης μιας τάξης να καθυποτάξει μια άλλη, ο όρος "αντιεξουσιαστής" δεν έχει κανένα νόημα όσο υπάρχουν τάξεις.

      Διαγραφή
    4. Ή με την εξουσία της μιας τάξης θα είναι κάποιος, ή με την εξουσία της άλλης. Ενάντια στην εξουσία γενικώς δεν μπορεί να είναι.

      Διαγραφή
    5. Συμφωνώ με όσα είπατε. Απλά οι αντιεξουσιαστες είθισται να έχουν μια προκατ εχθρότητα προς την "δικτατορία" του προλεταριατου και για αυτό ήθελα περισσότερες εξηγήσεις.

      Διαγραφή
    6. Εγώ μιλάω συγκεκριμένα για συγκεκριμένα άτομα και όχι για τους "αντιεξουσιαστές" γενικά, μιας και ο όρος συγκαλύπτει ουσιώδεις διαφορές και ζητήματα που τίθενται στην πράξη. Θα αναφερθώ συγκεκριμένα στην υπόθεση Ρωμανού σε ξεχωριστό ποστ.

      Διαγραφή
    7. αντιεξουσιαστής που πιστεύει στην δικτατορία του προλεταριάτου29 Νοεμβρίου 2014 - 7:11 μ.μ.

      O όρος αντιεξουσιαστής είναι εξαρχής λανθασμένος , αποπροσανατολιστικός , ρομαντικός και "αυθόρμητος" . Δεν μπορώ προσωπικά να δώσω ακριβή ορισμό της αντεξουσίας επειδή εξ ορισμού δεν έχει αυστηρά δομικά χαρακτηριστικά , θα την χαρακτήριζα περισσότερο ως σοσιαλιστική τάση που κάνει αυστηρή - μέχρι και υστερική - κριτική στα μοντέλα οργάνωσης/διακυβέρνησης . Η άσκηση εξουσίας είναι ένα φαινόμενο ανταγωνιστικότητας που προκύπτει εκ φύσεως στα ζωντανά ,νοήμοντα και μη . Ο ακριβής όρος - πάντα σε θεωριτικό κομμάτι - της αντεξουσίας είναι ουσιαστικά "ενάντια στην συσώρευση εξουσίας" . Ετσι θα μου πεις ένας μαρξιστής είναι τελικά αντιεξουσιαστής και ακόμα περισσότερο ένας αντιεξουσιαστής είναι τελικά αντιεξουσιαστής ? Σε τελική ανάλυση ο αντιεξουσιαστής όπως και ο μαρξιστής παραδωσιακά επιδιώκουν μία άλλη πολιτική εξουσία - προτιμώ να μείνω σε θεωριτικό επίπεδο γιατί στην πραγματική ζωή τα πράγματα περιπλέκονται .

      Οι λόγοι που επικρατεί η προκάτ εχθρότητα του αναρχικού/αντιεξουσιαστή προς την δικτατορία του προλεταριάτου είναι μπερδεμένοι και συγκεχυμένοι και θεωρώ ότι σε πολλές περιπτώσεις είναι σε γηπεδικό επίπεδο . Αυτή η εναντίωση οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στον ρεφορμισμό κάτι που ενισχύεται και λόγω της έλλειψης επιχειρημάτων πάνω στο ζήτημα , άσχετα αν το περιτύλιγμα είναι ριζοσπαστικό και ίσως φαινομενικά ριζοσπαστικότερο του μαρξισμού .

      Διαγραφή
  3. Αν επιτρέπεται μπορεί να με ενημερώσει κανένας, γιατί φυλακίστηκε εξ' αρχής;
    Ο.Χ.Ε.Π.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα υπάρξει αναλυτική ανάρτηση για τα συνολικά γεγονότα από το 2008 ως σήμερα.

      Διαγραφή
  4. Γιατί ρε Ούτε Καν τι έχει το Κατερινιό η Γώγου...Δεν σου αρέσει ο τρόπος γραφής ή το περιεχόμενό της;

    Atom

    ΑπάντησηΔιαγραφή