Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2014

Το υπαριθμόν ένα εξαγωγικό προϊόν της χώρας: Πατέντα αναβάπτισης της σοσιαλδημοκρατίας

Απλά για να ξέρουμε σε ποια πολιτική κατάσταση βρίσκεται μια Ευρώπη που αντιγράφει με χρόνια καθυστέρηση την Ελλάδα...και δη, ό,τι αστειότερο στις πολιτικές εξελίξεις της Ελλάδας.
LR
---

«Θέλουμε να χτίσουμε ένα κόμμα στις ίδιες γραμμές με τον ΣΥΡΙΖΑ»

Η κάλυψη του πολιτικού κενού που αφήνει το Εργατικό Κόμμα στη Βρετανία με τη μετακίνησή του προς τα δεξιά είναι η βασική πρόκληση που αντιμετωπίζει το νέο κόμμα Αριστερή Ενότητα, σύμφωνα με τη γραμματέα του Κέιτ Χάντσον, η οποία βλέπει ως πολιτικό πρότυπο τη συγκρότηση και την παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ στα πολιτικά πράγματα της Ελλάδας.

Κλείνει ένας χρόνος από την ίδρυση του κόμματος της Αριστερής Ενότητας, μετά το κάλεσμα του Κεν Λόουτς. Ποιος είναι ο πολιτικός απολογισμός;

Στον ένα μας χρόνο από τον Νοέμβριο του 2013 έχουμε οικοδομήσει μια σταθερή πολιτική βάση, στην οποία μπορούμε να στηριχτούμε για περαιτέρω πρόοδο. Εχουμε καταστατικό, δημοκρατικά διαμορφωμένες πολιτικές, πενήντα τοπικούς «πυρήνες» και 2.000 μέλη. Παράλληλα, αναπτύσσουμε διεθνείς δεσμούς και ένα μετριοπαθές εθνικό πολιτικό προφίλ, το οποίο στηρίζεται σε ορισμένες κεντρικές αρχές: ενάντια στον ρατσισμό και φιλικό προς τους μετανάστες, με καλή παρουσία στα μίντια και μια μικρή και λογική υλική υποδομή.

Ποια είναι η πολιτική και ιδεολογική διαφορά της Αριστερής Ενότητας από τα υπόλοιπα κόμματα και ομάδες της Αριστεράς;

Είμαστε ένα ευρύ σχήμα αριστερών, σοσιαλιστών, φεμινιστών και περιβαλλοντιστών. Προσδιορίζουμε το «φεμινιστικό» διότι τα ιστορικά μαθήματα δείχνουν ότι η οικονομική ισότητα δεν βάζει κατ’ ανάγκη τέλος στην ανισότητα μεταξύ των φύλων. Το καταστατικό μας μάς υποχρεώνει σε μια ποσόστωση τουλάχιστον κατά 50% γυναικών στα ηγετικά όργανα. Είμαστε αντιρατσιστές ενάντια σε όλες τις μορφές διακρίσεων, αλλά και τασσόμαστε κατά του πολέμου και του ιμπεριαλισμού. Είμαστε αφοσιωμένοι στη συμμετοχικότητα, στη διαφάνεια και στη λογοδοσία μέσα στο κόμμα, αλλά και σε σχέσεις που διασφαλίζουν τον αμοιβαίο σεβασμό. Αυτός ο συνδυασμός πολιτικών μάς διαφοροποιεί από άλλα κόμματα και οργανώσεις της Αριστεράς. Ειδικότερα, προσδιοριζόμαστε ως ένα πλατύ κόμμα της Αριστεράς, το οποίο εμπεριέχει μια μεγάλη γκάμα πολιτικών προοπτικών, μέσα σε ευρύ αντικαπιταλιστικό πλαίσιο. Αξιολογούμε σημαντικά τις πολιτικές καμπάνιες «από τα κάτω» και τις συνεργασίες με τοπικά κινήματα κατά των περικοπών με έναν ανοιχτό και μη σεχταριστικό τρόπο.

• Η Αριστερά στη Βρετανία θεωρεί ότι το Εργατικό Κόμμα έχει εγκαταλείψει τις ιστορικές του περγαμηνές ως λαϊκού κόμματος, που δημιούργησε το Εθνικό Σύστημα Υγείας κ.λπ. Υπάρχει η δυνατότητα η Αριστερή Ενότητα να καταλάβει τον χώρο που εγκατέλειψε το Εργατικό Κόμμα κινούμενο προς τα δεξιά;

Επί πολλά χρόνια βλέπουμε σοσιαλδημοκρατικά κόμματα σε όλη την Ευρώπη να κινούνται προς τα δεξιά και να υιοθετούν τη νεοφιλελεύθερη πολιτική. Στη Βρετανία, πολλές από τις περικοπές και τις ιδιωτικοποιήσεις, οι οποίες γίνονται σήμερα από τους Συντηρητικούς, είχαν ξεκινήσει από την προηγούμενη κυβέρνηση των Εργατικών. Οντως η επιταχυνόμενη κίνηση των Εργατικών προς τα δεξιά είναι τόσο έντονη που λειτουργεί ως βασικός παράγοντας για την ανάπτυξη της Αριστερής Ενότητας, δίνοντας τη δυνατότητα στους εργαζόμενους να έχουν τη δική τους πολιτική εκπροσώπηση. Ο κενός χώρος υπάρχει και εμείς βρισκόμαστε ήδη εκεί, αλλά υπάρχουν δυσκολίες να χτίσουμε μια σημαντική δύναμη, εξαιτίας της προσκόλλησης κάποιων ανθρώπων της Αριστεράς στο Εργατικό Κόμμα και στην ελπίδα ότι μπορεί να το «επαναδιεκδικήσουν», αλλά και εξαιτίας της άποψης ορισμένων στο δικό μας κόμμα ότι το σχέδιό μας δεν μπορεί να πετύχει έως ότου τα συνδικάτα διακόψουν τη σχέση τους με το Εργατικό Κόμμα και στηρίξουν μια νέα πολιτική δύναμη στην Αριστερά. Αυτά τα προβλήματα επιδεινώνονται από το υπάρχον εκλογικό σύστημα, εξαιτίας του οποίου πολλοί θεωρούν την ψήφο σε ένα μικρό κόμμα «χαμένη».

Εχετε δηλώσει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μεγάλη έμπνευση για εσάς στο διεθνές πεδίο. Τι εννοείτε; Και επιπλέον πιστεύετε ότι η Αριστερή Ενότητα θα μπορέσει, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα, να ενώσει διαφορετικά τμήματα της βρετανικής Αριστεράς;

Πριν από την ίδρυση της Αριστερής Ενότητας, πολλοί από εμάς παρακολουθούσαμε τις εξελίξεις στην Ελλάδα, με τις επιθέσεις της τρόικας στην ελληνική κοινωνία και οικονομία, και ξέραμε πως ό,τι συνέβαινε στην Ελλάδα θα συνέβαινε και σε άλλες χώρες. Οταν επισκεφτήκαμε την Αθήνα στις αρχές του 2012, ως μέρος μιας αντιπροσωπείας αλληλεγγύης, οι Ελληνες ήταν τα πειραματόζωα της Ευρώπης. Η απάντηση του ΣΥΡΙΖΑ στις επιθέσεις, το χτίσιμο ενός πλατιού κόμματος, η εξασφάλιση της λαϊκής υποστήριξης, η πάλη αρχών για μια αριστερή πολιτική, η αντίληψή τους για τον αγώνα τους μέσα σε ένα διεθνές πλαίσιο και η αντίληψη ότι είναι ένα κόμμα έτοιμο να πάρει την εξουσία, – όλοι αυτοί ήταν παράγοντες που μας οδήγησαν να έχουμε μεγάλη εκτίμηση για τον ΣΥΡΙΖΑ και να θέλουμε να φτιάξουμε ένα κόμμα πάνω στις ίδιες γραμμές. Πρόκληση για εμάς, όπως και για τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι να ενώσουμε τα διαφορετικά στοιχεία στην Αριστερά και να προσελκύσουμε στην πολιτική νέα πλατιά στρώματα πολιτών που μέχρι σήμερα δεν συμμετείχαν. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ενσωματώνουμε διαφορετικές προοπτικές στον χώρο της Αριστεράς, στις οποίες περιλαμβάνονται πρώην μέλη του Εργατικού Κόμματος, πρώην Πράσινοι, κομμουνιστές, τροτσκιστές κ.λπ. Αλλά, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν αρχικά μια συμμαχία διαφορετικών οργανώσεων με μακρόχρονη συνύπαρξη και τον Συνασπισμό στον πυρήνα του, η Αριστερή Ενότητα ιδρύθηκε ως ένα κόμμα ατομικών μελών, χωρίς να επιτρέπεται η σύνδεση κομμάτων ή οργανώσεων, παρότι τα μέλη μπορούν να έχουν διπλή ιδιότητα μέλους. Αυτή υπήρξε μία από τις ισχυρότερες απόψεις που εκφράστηκαν από τα μέλη στο ιδρυτικό μας συνέδριο και η οποία βασίζεται στην αρνητική εμπειρία προηγούμενων προσπαθειών να ενωθεί η Αριστερά, όταν οι οργανώσεις συχνά λειτουργούσαν σαν εμπόδιο στη συμμετοχική δημοκρατία ή δεν επιτρεπόταν η ιδιότητα του ατομικού μέλους.

• Βλέπετε κάποιες δυνατότητες για συνεργασία και κοινή δράση της Ευρωπαϊκής Αριστεράς;

Δεσμευόμαστε απόλυτα να εργαστούμε με την Ευρωπαϊκή Αριστερά. Δημιουργηθήκαμε ως κόμμα μέσω της κοινής δουλειάς κατά της λιτότητας στην Ευρώπη. Βλέπουμε ως «αδελφά» τα κόμματα της Αριστεράς στην Ευρώπη και είχαμε μαζί τους διμερείς σχέσεις με πολλά απ’ αυτά, αλλά και με το ίδιο το Ευρωπαϊκό Κόμμα της Αριστεράς (ΚΕΑ), το οποίο έστειλε και αντιπροσωπεία στο συνέδριό μας του Μαρτίου στο Μάντσεστερ. Να σας πω ένα παράδειγμα: τον περασμένο μήνα φιλοξενήσαμε συνάντηση εδώ στη Βρετανία με ομιλητές από το ισπανικό PODEMOS, από τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και τους Κεν Λόουτς και Τάρικ Αλι. Είχε τεράστια επιτυχία και μας έδωσε σημαντική έμπνευση το γεγονός ότι κόμματα με την ίδια με εμάς πολιτική βρίσκονται στα πρόθυρα της εξουσίας. Τώρα συζητάμε με το ΚΕΑ πώς θα συνεργαστούμε για την αντιμετώπιση των ρατσιστικών και αντιμεταναστευτικών πολιτικών των ευρωπαϊκών κρατών, ιδιαιτέρως στον τομέα του εντοπισμού και της διάσωσης στη Μεσόγειο. Ελπίζουμε να παραβρεθούμε το φόρουμ της Νότιας Ευρώπης τον επόμενο χρόνο.

Ποια είναι

Γεννημένη το 1958, είναι αριστερή ακτιβίστρια και πανεπιστημιακός, εθνική γραμματέας του κόμματος Αριστερή Ενότητα και γενική γραμματέας του κινήματος «Καμπάνια για τον Πυρηνικό Αφοπλισμό». Διδάσκει στο London South Bank University. Υπήρξε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Βρετανίας μέχρι το 2011 και ήταν η πρώτη εκδότρια του περιοδικού «Contemporary Politics».
Εφσυν

16 σχόλια:

  1. Πρέπει να προσπαθήσουν κι άλλο για να πείσουν. Πρέπει να μιλήσουν ανοιχτά για τα εγκλήματα του Στάλιν κι όχι να μασάνε τα λόγια τους.
    ozu

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αυτά είναι δρομολογημένα από πριν. Ισπανικός εμφύλιος, Λόουτς, όχι στον σεχταρισμό, ξαναπαίζεται το έργο μέχρι να φτάσει στην προαποφασισμένη κατάληξη.

    Είδατε πόσο μπροστά είναι η Ελλάδα για να έχει ΚΚ; Και στις λύσεις της αστικής τάξης στο πολιτικό προβληματάκι μπροστά είναι.

    Βέβαια, σε καμιά διετία θα διαβάζουμε ότι η ελπίδα πλέον για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι τούτοι εδώ οι καραγκιόζηδες, όπως τώρα είναι οι άλλοι οι αντιγραφείς του, θτην Ιθπανία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δεν ξέρω τι λέτε και τι σχολιάζετε τόσες μέρες βρωμοσκαλίνια, δεκανίκια της Δεξιάς, "όχι άλλη Βάρκιζα ρεεεεεεεε", "την αλήθεια για τον Μπογιό" κ.λπ. αλλά εδώ στη Φιλαδέλφεια (όχι στο Αμέρικα) καλούμε τον κόσμο να συμμετάσχει σε ανοιχτή συνέλευση για να συζητήσουμε τα πρώτα μέτρα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Τι Σοβιέτ και πίπες? Ανοιχτή Δημοκρατία Ρεεεεεεεεε! Ηλεκτρονικά Δημοψηφίσματα Ρεεεεεεε! Podemos, Jomedos και Venceremos ρε μουνιά!

    Υ.Γ. Σε λίγο το αστειάκι τον φασιστών με τη χολιστερίνη και τα δέντρα θα γίνει: "Όταν εμείς είχαμε ΣΥΡΙΖΑ εσείς δεν είχατε ακόμα ανακαλύψει τον Μπερνστάιν..."

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Κάποιος να πει κάτι καινούριο ρε παιδιά. Υπάρχει χώρος πλέον, ειδικά στην Αγγλία. Κίνημα πατάτα π.χ. ή κίνημα αντράκλα-αντικαρκίνος-αντισπέ ή... αντιμαχόμαστε τις διακρίσεις, παλεύουμε για 50% γυναίκες στα στελέχη χωρίς διάκριση στελεχών-υπολοίπων μελών, χωρίς αναφορές στις ικανότητες του καθενός, απλά 50% γιατί έτσι, χωρίς διακρίσεις και χωρίς να ξεχνάμε τις διακρίσεις κατά μεταναστών, όλοι ίδιοι οι μετανάστες, του λαού παιδιά. Τα λουλούδια οι κήποι αχ! τι όμορφοι. Και τα σκυλάκια καλά είναι.

    τσαφ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Κι για να μη λένε κάτι βάζελοι, δεν ξεχνάμε και το τρίτο φύλλο, εγώ σου βάζω 33%. ΤΡΙΑ ΦΥΛΛΑ ΜΕΣΑ! Σου λέω εγώ, 33%. Τι; Δεν είναι δηλαδή αυτός σαν κι εσένα; Δεν τον γέννησ μάνα αυτόνα; Σαν κι εσένα είναι; ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ! Εγώ με λουλούδες δε μιλάω. Να είστε άντρες. Να τα τιμάτε τα παντελόνια που φοράτε.

    τσαφ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Σε ποιο ΚΚ Μ.Βρετανίας ηταν αυτή; Το ΚΚ Μ.Βρετανίας -το γνωστό- διαλύθηκε το 1991.


    tkar

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν ήταν στο ΚΚΜΒ, στο ΚΚΒ ήταν. Αυτό:

      Communist Party of Britain

      Not to be confused with Communist Party of Great Britain.
      http://en.wikipedia.org/wiki/Communist_Party_of_Britain

      Διαγραφή
    2. The party's stance on the former Soviet Union is summed up in Britain's Road to Socialism;

      Russia and the other countries of the Soviet Union were transformed from semi-feudal, semi-capitalist monarchist dictatorships into modern societies with near-full employment, universally free education and healthcare, affordable housing for all, extensive and cheap public transport, impressive scientific and cultural facilities, rights for women and degrees of self-government for formerly oppressed nationalities.
      But the struggle to survive and to build socialism in the face of powerful external as well as internal enemies also led to distortions in society that might otherwise have been avoided. In particular, a bureaucratic-command system of economic and political rule became entrenched. The Communist Party of the Soviet Union and the trade unions became integrated into the apparatus of the state, eroding working class and popular democracy. Marxism-Leninism was used dogmatically to justify the status quo rather than make objective assessments of it.
      At times, and in the late 1930s in particular, severe violations of socialist democracy and law occurred. Large numbers of people innocent of subversion or sabotage were persecuted, imprisoned and executed. This aided the world-wide campaign of lies and distortions aimed at the Soviet Union, the international communist movement and the concept of socialism.

      Διαγραφή
  7. Κατά τη γνώμη μου το παράδειγμα αυτό δείχνει το εξής

    Με όσα προβλήματα και αδυναμίες, μικρή επιρροή στο λαό, γραμμή ενσωμάτωσης κλπ, να έχει ένα Κομμουνιστικό Κόμμα (πριν απο μερικά χρόνια τουλάχιστο, δεν ξέρω για σήμερα το ΚΚΒ είχε 900 μέλη σε μια χώρα 60 εκατομμυρίων), στοιχειώνει την αστική τάξη παγκόσμια η πιθανότητα να αποκτήσει πλατιά απήχηση η πολιτική του, η οποία, κάποια στιγμή, θα βρει το δρόμο της. Έτσι, ένα στέλεχός του που αποσκίρτησε, πάντα είναι χρήσιμο στην αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού, ιδιαίτερα σε μια τέτοια περίοδο.Είναι επίσης άλλη μια επιβεβαίωση ότι και η αστική τάξη δε μετράει τα πάντα με βάση το σημερινό συσχετισμό δύναμης.

    Ένας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Νομίζω ότι πρέπει όλοι να αναγνωρίσουμε την αξία της ριζοσπαστικής αριστεράς. Μέχρι και ο ταξικός εχθρός, οι Financial Times, το έπραξε δια χειρός Wolfgang Münchau. Αμέ.

    Radical left is right about Europe’s debt
    http://www.ft.com/intl/cms/s/0/48e6fa76-70bd-11e4-8113-00144feabdc0.html#axzz3JuLR91tg

    Αν δεν σας ανοίγει κάνετε google search τον τίτλο και το ανοίγετε από τα αποτέλεσματα του google.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και γιατί να διαβάσουμε Βόλφανγκ; Μόνοι τους λένε στα σοβαρά αυτό που λες για πλάκα. Ιδού:

      "Όταν ακόμα και η Ντ. Μπακογιάννη φτάνει για πρώτη φορά στο σημείο να επικρίνει από την Καθημερινή της Κυριακής (23/11/14) τους «ευρωπαίους εταίρους» γιατί παίζουν πολιτικά παιχνίδια, μετατρέποντας την Ελλάδα, όπως είπε, σε «σκιάχτρο», τότε μπορούμε να αντιληφθούμε το κατάντημα στο οποίο έχει περιέλθει ο τόπος, τον ατελείωτο εφιάλτη που είναι μπροστά μας αλλά και την αχρειότητα που ξεχειλίζει στη σύγχρονη ευρωπαϊκή καπιταλιστική νεοαποικιοκρατία. Νομίζω ότι ήρθε η ώρα να μπει τέρμα στις αυταπάτες για το καθεστώς των Βρυξελλών, το οποίο πολλοί, ακόμα και στην Αριστερά, εμπιστεύονται στο όνομα του περίφημου «ευρωπαϊκού ιδεώδους»."
      http://iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=17155:parapolitika&catid=82:kommata&Itemid=199

      Ακόμα και η Ντόρα κύριε είδε το φως της ριζοσπαστικής κριτικής στην ΕΕ.

      Και ρέει άφθονο το βλακόνιο...

      Διαγραφή
    2. Λολ, και το υπογράφει ο «Αταξικός»!

      Διαγραφή
    3. Πίπο Τσιβάτι: Χρειαζόμαστε κάτι σαν τον ΣΥΡΙΖΑ ή το Podemos
      http://www.avgi.gr/article/4952722/pipo-tsibati-xreiazomaste-kati-san-ton-suriza-i-to-podemos

      Διαγραφή
    4. Έλα, Χέρμαν, ήρθε ο Βόλφανγκ:

      ΣΟΚ ΑΠΟ ''FT'': Η ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΜΙΛΑΕΙ ΣΩΣΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ
      ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΉΣ
      (Δευ. 24/11/14 - 12:05)

      ΤΑ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΟΔΗΓΟΥΝ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΣΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΠΥΡΗΝΙΚΟ ΧΕΙΜΩΝΑ

      Του WOLFGANG MUNCHAU

      Έκπληξη που αγγίζει τα όρια του σοκ , προκαλεί άρθρο του Wolfgang Münchau στους Financial Times, μία κατεξοχήν εφημερίδα της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, με το οποίο επαινείται η ριζοσπαστική αριστερά ειδικά για τις θέσεις της όσον αφορά το χρέος στην ευρωζώνη.

      Ο αρθρογράφος συμφωνεί ευθέως με μια ριζοσπαστική αντιμετώπιση του χρέους στην ευρωζώνη, ως προϋπόθεση για μια αναζωογόνηση της οικονομίας της, πράγμα άλλωστε καθόλου ασύμβατο με μια καπιταλιστική λογική.

      Άλλωστε η διαγραφή του χρέους δεν αντιπροσωπεύει κατ' ανάγκη αυτή καθεαυτή ένα αντινεοφιλελεύθερο μέτρο και πολύ περισσότερο ένα αντικαπιταλιστικό μέτρο, όσο και αν είναι προϋπόθεση για πολιτική προοδευτικού και σοσιαλιστικού προσανατολισμού.
      http://iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=18606:financial-times&catid=96:2010-06-04-22-41-29&Itemid=290

      Διαγραφή