Δευτέρα, 3 Νοεμβρίου 2014

Οι πηγές της ενόχλησης

Πιθανώς οι εντονότατα ενοχλημένες αντιδράσεις στο Πανελλαδικό Συλλαλητήριο, διοχετευμένες, με τη μορφή λογής ευφάνταστων συκοφαντιών, "ανεπίσημα" και από άτομα που υποτίθεται ότι δεν εκπροσωπούν οργανωμένους κομματικούς χώρους, να δημιουργούν τον πειρασμό του σεναρίου της ζήλειας. Να οδηγούν δηλαδή στην υπόθεση ότι εκπορεύονται από το φθόνο, επειδή η αξιωματική αντιπολίτευση δεν είναι σε θέση να κινητοποιήσει ανάλογες μάζες κόσμου.

Αυτή η εικασία θα ήταν κατά τη γνώμη μου ουσιωδώς λανθασμένη. Θα έκανε ένα θεμελιώδες λάθος εκτίμησης, στον βαθμό που ο φθόνος προϋποθέτει ανταγωνισμό μεταξύ δύο για τον ίδιο στόχο. Αλλά ο στόχος της σοσιαλδημοκρατίας δεν είναι καθόλου ο στόχος των κομμουνιστών. Αυτό που τους ενώνει δεν είναι καθόλου ο στόχος (αυτό είναι που τους χωρίζει), αλλά η απεύθυνσή τους σε μια κοινή μάζα ανθρώπων: την εργατική τάξη, τους μικρομεσαίους, τους ανέργους, τα φτωχά λαϊκά στρώματα. Οι δύο δυνάμεις απευθύνονται σε αυτή τη μάζα επιδιώκοντας εκ διαμέτρου αντίθετα αποτελέσματα: οι σοσιαλδημοκράτες να την προσδέσουν εκ νέου στο αστικό κράτος, οι κομμουνιστές να την στρέψουν εναντίον του.

Χάρη στον κοινωνικό χαρακτήρα της ως το αυθεντικό κίνημα των εργατών, η σοσιαλδημοκρατία έφερε στο σύστημα της ανασύστασης εκείνη την εποχή, μαζί με την καθαρά πολιτική ισχύ της, κάτι ακόμα πιο πολύτιμο και διαρκές, συγκεκριμένα την οργανωμένη εργατική τάξη, την οποία --ενόσω της παρέλυε την επαναστατικότητα-- έδενε σφιχτά στις αλυσίδες του αστικού κράτους.
Για τους γερμανούς μεγαλοβιομηχάνους, αυτή η υπηρεσία, η παράλυση δηλαδή της επαναστατικότητας της εργατικής τάξης και των χαμηλών κοινωνικών στρωμάτων --η οποία επιτυγχάνεται με πολλούς διαφορετικούς τρόπους και μεθόδους-- ήταν η ουσιώδης και πολύτιμη συνεισφορά της σοσιαλδημοκρατίας σε αυτό που οι ίδιοι όρισαν ως στόχο της "σταθεροποίησης του αστικού καθεστώτος" σε μια περίοδο που "η κυρίαρχη αστική τάξη, η οποία έχει τον έλεγχο της εθνικής οικονομίας, έχει ελαττωθεί κατά πολύ ώστε να κρατηθεί μόνη της στην εξουσία."

Ας ανατρέξουμε τώρα στην πρώτη (και υπό μια έννοια, και πιο σημαντική ως σήμερα) δήλωση του ηγέτη του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, ευθύς μετά τις εκλογές της 17ης Ιούνη του 2012, όταν το κόμμα του αναδείχθηκε δεύτερο σε εκλογική δύναμη κόμμα. Η δήλωση, αυτό έχει μια ιδιαίτερη σημασία, έγινε αρχικά στο εξωτερικό, ήταν κάτι που ο κύριος Τσίπρας απηύθυνε στους ευρωπαίους (και αμερικανούς) εταίρους μας. Συνοψίζουμε τα βασικά στοιχεία της δήλωσης, πρώτα στο πρωτότυπο αγγλικό κείμενο της συνέντευξης στο Reuters και κατόπιν στο ρεπορτάζ των "Νέων" (19 Ιούνη 2012):
Asked about strategy after Sunday's election, Tsipras signaled that Syriza would not call its supporters onto the streets to protest against the austerity measures. The bloc of 12 leftist groupings would instead focus its energy on creating "a shield of protection for those on the margins".
Δεν θα καλέσουμε τους υποστηρικτές μας να βγουν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στα μέτρα λιτότητας, δήλωσε ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας σε συνέντευξη που παραχώρησε στο διεθνές πρακτορείο ειδήσεων Reuters. Αντ’ αυτού, είπε, θα επικεντρωθούμε στη δημιουργία «μιας ασπίδας προστασίας για όσους βρίσκονται στο περιθώριο».
Η στρατηγική λοιπόν του κόμματος της νέας σοσιαλδημοκρατίας διασαφηνίστηκε ρητά και εξ αρχής πως θα ήταν ακριβώς η απομάκρυνση των μαζών από τους δρόμους, η αποκινητοποίησή τους -- η παράλυσή τους, με όρους γερμανών μεγαλοβιομηχάνων. Στη θέση της εργατικής οργάνωσης, συσπείρωσης και διεκδικητικής κινητοποίησης, ο κύριος Τσίπρας διευκρίνησε ότι στόχος του κόμματός του ήταν να μπει αυτό που λίγο αργότερα θα ονομαζόταν αντιμετώπιση της "ανθρωπιστικής κρίσης", ο λόγος περί ανάγκης "προστασίας", "περίθαλψης", "συμπόνοιας" και ελεημοσύνης προς την "ακραία φτώχεια", δηλαδή η αστική φιλόπτωχος πατρωνεία. Ο κύριος Τσίπρας ήταν εξαιρετικά σαφής λοιπόν σε ό,τι αφορά την απόλυτη συνέχεια μεταξύ της στρατηγικής του ΣΥΡΙΖΑ και της στρατηγικής της ιστορικής σοσιαλδημοκρατίας, όπως αυτή περιγράφηκε από τον Dutt· απλώς, η μεγάλη πλειοψηφία των ψηφοφόρων του κόμματός του δεν ήθελε να καταλάβει ή να αποδεχτεί με πόση ευθύτητα ανακοίνωσε τον ρόλο που θα έπαιζε το κόμμα του.

Στην ίδια συνέντευξη, ο κύριος Τσίπρας συνέδεσε τον ΣΥΡΙΖΑ με τη γερμανική σοσιαλδημοκρατία της δεκαετίας του 1930 με ανάλογη ευθύτητα:
"if Syriza didn't exist today the alternative would be extremes, chaos and Golden Dawn," a neo-Nazi party. 
«Αν δεν υπήρχε ο ΣΥΡΙΖΑ, η εναλλακτική λύση σήμερα θα ήταν τα άκρα, το χάος και η Χρυσή Αυγή», ανέφερε ο κ. Τσίπρας
Ο κύριος Τσίπρας ακολούθησε πιστά όσο και διακριτικά τα βήματα του SPD, που επινόησε το ίδιο (και όχι η "δεξιά") τη θεωρία των δύο άκρων, όπως δείχνει μια από τις αρκετές παρόμοιες προεκλογικές του αφίσες τη χρονιά που γράφτηκε η αλληλογραφία των γερμανών βιομηχάνων, το 1932:

"Πιστά όσο και διακριτικά", διότι αν και ως αρνητική εναλλακτική του ΣΥΡΙΖΑ ανέφερε ονομαστικά μόνο τη Χρυσή Αυγή, ωστόσο στην συνέντευξή του έκανε, στην ίδια αναφορά, λόγο για "άκρα" (extremes), και τα "άκρα", ως γνωστόν, είναι πάντα δύο: το αντίθετο της φασιστικής δικτατορίας και της πλήρους εξαφάνισης των αστικών ελευθεριών (Χρυσή Αυγή) είναι το "χάος", η "αναρχία", δηλαδή η ανατροπή της αστικής "αρχής". Υπήρχε συνεπώς υπόρρητα στη δήλωσή του το κλείσιμο του ματιού στο εξωτερικό ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα έπαιζε τον ζωτικό ρόλο να βοηθήσει το αστικό σύστημα να αποφύγει την έσχατη (και επισφαλή) λύση της ανοιχτής δικτατορίας, συρρικνώνοντας περαιτέρω το Κομμουνιστικό Κόμμα (το οποίο είχε ήδη συρρικνώσει στο μισό), παίρνοντας τις εργατικές κι ευρύτερες λαϊκές μάζες στο σύνολό τους με το μέρος αυτού που χαρακτήρισε, στην ίδια συνέντευξη, ως "υπεύθυνη αντιπολίτευση."

Αυτή ήταν η υπόσχεση του ΣΥΡΙΖΑ που έγινε πλήρως αντιληπτή από όσους ήθελαν να καταλάβουν: ότι θα βοηθούσε στην σταθεροποίηση της κλονιζόμενης αστικής εξουσίας, και θα βοηθούσε έτσι και στην αποφυγή της "έσχατης λύσης" της φασιστικής δικτατορίας, βοηθώντας στην χωρίς άμεση χρήση βίας εξάλειψη του Κομμουνιστικού Κόμματος και την παράλυση του εργατικού κινήματος. 

Σε ό,τι αφορά αυτή, την πραγματική του υπόσχεση και δέσμευση, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κορόιδεψε ποτέ κανένα: πράγματι είναι ταγμένος σε αυτόν τον πολιτικό στόχο ολόψυχα και με συνέπεια. Το αν κάποιοι θέλουν να κοροϊδεύουν τον εαυτό τους και τους άλλους για κάτι τόσο κρυστάλλινα σαφές είναι δικό τους πρόβλημα και όχι του ΣΥΡΙΖΑ.

Το Συλλαλητήριο της 1ης Νοέμβρη ήρθε σε μια στιγμή που ο στόχος φαινόταν να έχει λίγο-πολύ ολοκληρωθεί, αν όχι σε ό,τι αφορά τη διάλυση του ΚΚΕ, τουλάχιστο σε ό,τι αφορά την παράλυση του εργατικού κινήματος. Με αυτή τη διαπίστωση δεν επιθυμώ να υπερτονίσω ή να "φουσκώσω" διαφημιστικά τη σημασία του συλλαλητηρίου· το συλλαλητήριο δεν αναιρεί δια μαγείας πόσο πίσω βρίσκεται από τις πραγματικές απαιτήσεις της συγκυρίας το ελληνικό εργατικό κίνημα, ούτε θεραπεύει, εξίσου δια μαγείας, τα συσσωρευμένα ήδη από τη δεκαετία του 1980 και παντοειδή του προβλήματα. Αυτό το οποίο έχει για μένα σημασία είναι πως η μέθοδος της νέας (και της παλιάς, βεβαίως) σοσιαλδημοκρατίας, η αποκινητοποίηση των μαζών δηλαδή, η "διαπαιδαγώγησή" τους στην παθητική αναμονή της "σωτηρίας" και στον τηλεοπτικο-κοινοβουλευτικό κρετινισμό, είναι μεν έκφραση ταξικής δύναμης (της αστικής τάξης), είναι όμως και πηγή αδυναμίας κομματικά, στο επίπεδο του κόμματος. Καθώς βοηθά την αστική τάξη να σταθεί στα πόδια της εν μέσω οικονομικής κρίσης, εξαντλεί και φθείρει αδήριτα το εργαλείο της σταθεροποίησης, το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα.

Με απλά λόγια, και όπως συνέβη και με το ΠΑΣΟΚ από ένα σημείο και μετά, δεν μπορείς ταυτόχρονα να αποκινητοποιείς και να συσπειρώνεις μαζικά· η αποκινητοποίηση την οποία επιδιώκεις βάζει όρια στον βαθμό στον οποίο μπορείς να ελκύσεις μαζικά τα λαϊκά στρώματα που αναζητούν διέξοδο από τα βάσανά τους. Εξού και ο θρίαμβος του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του 2012 παρέμεινε κολοβός θρίαμβος, η βελόνα των δημοσκοπήσεων κόλλησε και δεν διαφοροποιείται θετικά για τον ίδιο όσο αρνητικά για την κυβέρνηση, και φυσικά δεν μπορεί να υπάρξει απάντηση "στο δρόμο" στο Συλλαλητήριο της 1ης Νοέμβρη.

Αν το καλοσκεφτούμε δε, η πιο επιτυχημένη καμπάνια μαζικής κινητοποίησης της νέας σοσιαλδημοκρατίας, αυτή που βοήθησε καίρια στην ανάδειξή της σε αξιωματική αντιπολίτευση, ήταν αυτή της "αγανάκτησης" του 2011, δηλαδή μια καμπάνια που διενεργήθηκε "εν κρυπτώ", χωρίς να δηλώνεται ως τέτοια, μασκαρεμένη με το προσωπείο του "αυθόρμητου" και του "υπερκομματικού", αναγκασμένη να κρύψει τις σημαίες της και τα χρώματά της. Ποτέ δεν μπόρεσε ο ΣΥΡΙΖΑ ως ΣΥΡΙΖΑ να κινητοποιήσει τις μάζες σε οτιδήποτε άλλο από δρομολόγια προς το εκλογικό παραβάν. Αυτό βεβαίως δεν αποτελεί ένδειξη δικής του ανικανότητας, αλλά του χαρακτήρα της συγκυρίας: τα περιθώρια για επιστροφή σε μια διαφορετική για το κεφάλαιο περίοδο, μια περίοδο άνετης εξαγοράς των μαζών όπως αυτή της δεκαετίας του 1980, είναι ανύπαρκτα· μας το θυμίζει οδυνηρά η εμφάνιση του δεύτερου όπλου των γερμανών βιομηχάνων του 1932, η συνειδητοποίηση εκ μέρους τους ότι χρειάζεται να είναι έτοιμη και η "έσχατη λύση" -- του φασισμού και της ανοιχτής αστικής δικτατορίας.

Αυτές είναι κατά την άποψή μου οι ουσιώδεις διαπιστώσεις, τα ουσιώδη μαθήματα που πρέπει να περάσουν σε περισσότερους ανθρώπους σε αυτή τη φάση με αφορμή την έντονη ενόχληση διαφόρων "αριστερών" τε και "αντιεξουσιαστών" για το Συλλαλητήριο της 1ης Νοέμβρη· και όχι βέβαια η εντελώς αποπροσανατολιστική, παιδαριώδης και γηπεδική αντίληψη περί "φθόνου" γιατί "εμείς κατεβάζουμε περισσότερους", ωσάν να ανταγωνίστηκε ποτέ η σοσιαλδημοκρατία τον κομμουνισμό στο ποιος θα κάνει περισσότερους και επαναστατικότερους εργατικούς αγώνες.

8 σχόλια:

  1. Ακόμα και η αφίσα κάνει διάκριση. Ο μπολσεβίκος παρουσιάζεται σαν ο μοχθηρός κακός ενώ ο φασίστας σαν ένας παραπλανημένος ΄μπούλης.
    Ntina

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Να διαβάσετε και το χθεσινό άρθρο του Καρτερού στην Αυγή. Είναι χαρακτηριστικότατο.
    http://www.iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=18325:2014-11-01-16-48-47&catid=71:dr-kinitopoiisis&Itemid=278

    Υ.Γ Είναι θέμα ημερών πλέον, οι ΣΥΡΙΖΑίοι να αρχίσουν να κυρήττουν και την....καρτερικότητα!

    λαθραναγνώστης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ακριβως Αντωνη ,αυτο που ενοχλησε τα διαφορα "κεντρα" ηταν η ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ και η ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ του ταξικου εργατικου κινηματος που εβαλε εξ αρχης το κομμα ως ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ προυποθεση των οποιων εξελιξεων .Στοχος που φαινεται να πιανεται αργα αλλα σταθερα κανοντας εφιαλτικο τον υπνο καποιων .Το συλλαλητηριο αυτο ηταν απλα ΤΟ σαλπισμα γενικοτερων εξελιξεων στο εργατικο κινημα .Τα δυσκολοτερα αλλα και τα καλυτερα ειναι ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αυτό που απάντησε η Δούρου στον Πρωτούλη ότι η τακτική του τι μπρόκολα τι λάχανα είναι που οδήγησε χιλιάδες αγωνιστές στην εξορία είναι όλα τα λεφτά...
    Ανοιχτή απειλή είναι...σου λέει μάγκες ή καλός καπιταλισμός με προφυλακτικό ή βαρβαρότητα άνευ βαζελίνης διαλέχτε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Προηγήθηκε χρονικά ο Καρτερός:

      "Αν δεν αντιλαμβάνεσαι την τεράστια διαφορά ανάμεσα στην ανοιχτή δικτατορία και την αστική δημοκρατία. ΑΝ ΔΕΝ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΣΑΙ ΤΟ ΧΑΟΣ ΠΟΥ ΧΩΡΙΖΕΙ ΤΗ ΝΟΜΙΜΗ ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ [ΑΝ ΜΑΣ ΨΗΦΙΣΕΙΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΒΓΕΙ Ο ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΚΕ] ΑΠΟ ΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ [ΑΝ ΔΙΑΝΟΗΘΕΙΣ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙΣ ΝΑ ΨΗΦΙΖΕΙΣ ΚΚΕ]. Αν αραδιάζεις ανοησίες ότι δεν τρέχει και τίποτε που παραβιάζονται κάποια δικαιώματα -αυτά είναι ισχυρισμοί του ΣΥΡΙΖΑ. Αν τσαμπουνάς ότι τα Μνημόνια είναι δήθεν εκτροπή από τη δημοκρατία. Τότε δεν είσαι ούλτρα επαναστάτης όπως νομίζεις. Άλλοθι είσαι, ηλίθιε!"
      http://www.avgi.gr/article/3456890/allothi-eisai-ilithie-

      Διαγραφή
  5. The talented Mr Cheapras!
    Πραγματικά φέρει εις πέρας με προσεκτικά βήματα την αποστολή για την οποία υπάρχει η σοσιαλδημοκρατια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα νεότερα που είδα:

      Αντ. Σαμαράς: «Δεν θα γίνουν εκλογές γιατί θα εκλεγεί νέος Πρόεδρος της Δημοκρατίας»
      [καλά, whatever]

      Απάντηση στα όσα είπε νωρίτερα το απόγευμα ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλ. Τσίπρας, έδωσε ο πρωθυπουργός, Αντ. Σαμαράς σε δηλώσεις που έκανε από το Προεδρικό μέγαρο όπου βρέθηκε το απόγευμα και συναντήθηκε με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κ. Παπούλια. Ο κ. Σαμαράς σε δήλωσή του μετά τη συνάντηση, απέκλεισε κατηγορηματικά το ενδεχόμενο να γίνουν εκλογές. Υπενθυμίζεται ότι ο κ. Τσίπρας είχε ζητήσει να συγκληθεί άμεσα το Συμβούλιο των Πολιτικών Αρχηγών προκειμένου να καθοριστεί ημερομηνία για τη διεξαγωγή εκλογών.
      [καμία αναφορά στο ότι αυτό είναι καθαρή μούφα]

      Συγκεκριμένα, ο κ. Σαμαράς είπε ότι ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ «ζήτησε πάλι πρόωρες εκλογές, αυτό δηλαδή που απεύχεται ο ελληνικός λαός και φοβούνται οι ξένες αγορές» [ότιναναι]

      και πρόσθεσε: «Επανέλαβα πως πρόωρες εκλογές δεν θα γίνουν, γιατί έχω τη βαθιά πεποίθηση ότι οι Έλληνες βουλευτές υπεύθυνα σκεπτόμενοι θα εκλέξουν νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας». [ενδιαφέρον]

      Καταλήγοντας τόνισε πως «διανύσαμε πολύ δρόμο για να τα τινάξουμε όλα στον αέρα». [ενδιαφερότερο]

      Κατά την προσέλευση του κ. Σαμαρά στο Προεδρικό Μέγαρο, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κ. Παπούλιας, του επανέλαβε αυτό που είχε πει νωρίτερα και στον κ. Τσίπρα, δηλαδή ότι πρέπει να υπάρχει μια ελάχιστη συνεννόηση μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων [ενδιαφερότατο].

      «Είναι ενδιαφέροντα όσα έρχονται [έλα μου ντε!] και όσα έγιναν, έχουν αφήσει ίχνη. [αστική θολούρα εδώ]

      Νομίζω ότι η κατάσταση επιβάλλει αυτό που πάντοτε πίστευα: μια ελάχιστη πολιτική συναίνεση από όλα τα κόμματα [πλην μη "συνταγματικού τόξου", εικάζω] για να αντιμετωπίσουμε ομόθυμα όλα αυτά τα οποία επέρχονται σαν χιονοστιβάδες. [Η πατρίς, το έθνος, κλπ...]

      Η κατάσταση επιβάλλει την ελάχιστη συνεννόηση» είπε ο κ. Παπούλιας. Απαντώντας ο κ. Σαμαράς σημείωσε: «Σας άκουσα να το λέτε και το μεσημέρι και συμφωνώ απολύτως. [Ωχ ωχ ωχ]

      Ήρθα για να σας ενημερώσω για την κατάσταση στο εσωτερικό της χώρας, για τη διεθνή κατάσταση, για την πορεία των διαπραγματεύσεων, για το ταξίδι στην Κύπρο και την Αίγυπτο» [Η πατρίς που λέγαμε...]

      Η απάντηση του ΣΥΡΙΖΑ
      Απαντώντας στη δήλωση Σαμαρά, ο ΣΥΡΙΖΑ εξέδωσε ανακοίνωση, με την οποία μεταξύ άλλων κατηγορεί τον πρωθυπουργό ότι «επιλέγει την τεχνητή πόλωση και την αποσταθεροποίηση». [παρομοίως whatever]

      Συγκεκριμένα, ο ΣΥΡΙΖΑ αναφέρει: «Η απάντηση του κ. Σαμαρά στην πρόταση διεξόδου που κατέθεσε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ [πίπες πρόταση]

      επιβεβαιώνει την εκτίμησή μας ότι ο ίδιος δεν επιθυμεί την πολιτική συνεννόηση και επιλέγει την τεχνητή πόλωση και την αποσταθεροποίηση. Το γεγονός ότι αρνείται τη συναίνεση για το πρόσωπο του νέου ΠτΔ [αυτό ήταν η γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ, αρνούνταν ο ίδιος αυτό που τώρα κατηγορεί τον άλλο, εδώ παπάς εκεί παπάς, που ναι ο παπάς; στο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο Παπάς] , δείχνει ότι μοναδική του επιδίωξη είναι η πολιτική του επιβίωση. [καθόλου, κι αυτός ήρωας της αστικής τάξης είναι και θα θυσιαστεί εν εντεύθω]

      » Εμείς επιμένουμε στην ανάγκη της σταθερότητας και των ομαλών δημοκρατικών εξελίξεων [SPD, SPD, μια ζωή με το SPD] που μπορούν να εγγυηθούν την ενίσχυση της διαπραγματευτικής θέσης της χώρας και την έξοδο από την κρίση».

      Ανταπαντώντας, η κυβερνητική εκπρόσωπος, Σ. Βούλτεψη, εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία αναφέρει: «Το πρωί ζητούν θεσμική εκτροπή. Το απόγευμα την ονομάζουν… σταθερότητα. Μιλούν για 'ομαλότητα', την ώρα που σπέρνουν τον φόβο της πολιτικής αστάθειας. Όμως, η Δημοκρατία και το Σύνταγμα έχουν τους δικούς τους κανόνες».[περισσότερες ανούσιες πίπες]
      http://www.eklogika.gr/news/24127

      Διαγραφή
    2. εν εντεύθω=εν ευθέτω, νύσταξα.

      Διαγραφή