Σάββατο, 29 Νοεμβρίου 2014

Κόμμα "σοβαρό και υπεύθυνο" άρα πουλημένο: Λογική ανάλυση ενός παραλογισμού

Χρήσιμη η συνέντευξη της ΕφΣυν με τον ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα. Χρήσιμη κυρίως γιατί τα ερωτήματα είναι σχεδόν όλα αυτό που λέμε "προβοκατόρικα", και έτσι δίνεται η ευκαιρία να αντιμετωπιστεί η βασική μορφή της "αριστερής αντιπολίτευσης" στο ΚΚΕ, που είναι ακριβώς η κακώς εννοούμενη μικροαστική (σαχλο)εξυπνάδα, η ατάκα που λέγεται με σκοπό να δημιουργήσει εντυπώσεις ενώ στερείται λογικού περιεχομένου. Δειγματοληπτικά, θα πάρουμε μόνο μια απ' τις ερωτήσεις που υποβάλλει ο δημοσιογράφος Τάσος Παππάς και θα την υποβάλλουμε σε λογική επεξεργασία:
Τα αστικά κόμματα συχνά-πυκνά επιδαψιλεύουν φιλοφρονήσεις στο κόμμα σας, ότι είναι σοβαρό και υπεύθυνο. Μήπως δεν σας φοβούνται;
Η λογική δομή της ερώτησης είναι χαρακτηριστική. Συνίσταται πρώτον, στο ότι αναζητείται η ουσία, η αλήθεια σχετικά με το ΚΚΕ από το τι λέγεται από τα αστικά κόμματα. Αυτό συνεπάγεται, με τη σειρά του, ότι τα αστικά κόμματα κάποιες φορές --συγκεκριμένα, όταν αφορά το ΚΚΕ-- αποκαλύπτουν την αλήθεια με τα λεγόμενά τους. Αυτό με τη σειρά του συνεπάγεται ότι όταν τα αστικά κόμματα μιλούν για το ΚΚΕ, η καχυποψία που κανονικά οφείλεται στα αστικά κόμματα, τα οποία έχουν συλληφθεί από τον λαό να του λένε ψέματα χιλιάδες φορές, πρέπει κατ' εξαίρεση να αίρεται. 

Δεύτερον, η πρόταση διακρίνεται από την αποδοχή μιας επιπρόσθετης αρχής της εξαίρεσης. Για όλα τα άλλα κόμματα, η αξιοπιστία συναρτάται με το αν τα λόγια τους και τα έργα τους συμπίπτουν (όπως και θα έπρεπε να κάνουν). Για το ΚΚΕ όμως, και κατ' εξαίρεση, δεν χρησιμοποιείται ποτέ αυτό το κριτήριο. Δεν απασχολεί τον "καχύποπτο" ερωτώντα το αν κάνει αυτό που λέει· αντίθετα, το ζητούμενο είναι τι λένε τα άλλα κόμματα (τα έμπρακτα αναξιόπιστα κόμματα) για αυτό. Αν λένε κάτι θετικό για το ΚΚΕ, είναι η λογική της πρότασης, τότε δεν το "φοβούνται", και αν δεν το "φοβούνται", τότε το ΚΚΕ δεν είναι αυτό που λέει πως είναι, ανεξάρτητα από τις πράξεις του. Αυτή είναι και η βασική λογική του ετεροκαθορισμού.

Ας την δούμε στην πράξη, στην καθημερινή ζωή: Ο φίλος μας ο Κώστας είναι αναξιόπιστος. Λέει συχνά ψέματα, και τον έχουμε πιάσει πολλές φορές στα πράσα να το κάνει. Ο φίλος μας Γιώργος, αντίθετα, όταν λέει κάτι το κάνει. Δεν τον έχουμε πιάσει ποτέ να μας εξαπατά, αντίθετα, έχουμε επιβεβαιώσει ότι λέει πάντα την αλήθεια, ανεξάρτητα συνεπειών. 

Κάποιες φορές, ο Κώστας λέει: "Ο Γιώργος είναι αξιόπιστος άνθρωπος." Τσουπ, εμείς, κόντρα στην συνολική εμπειρία που έχουμε από τον Γιώργο, και στη βάση της εξίσου εμπειρικής λογικής ότι ο Κώστας είναι αναξιόπιστος, συμπεραίνουμε ότι και ο Γιώργος είναι αναξιόπιστος, παρά το γεγονός ότι το δεύτερο δεν "πατάει" πουθενά στην εμπειρία μας, αλλά στο τι είπε ο Κώστας, που είναι αναξιόπιστος. Αυτή είναι η λογική λειτουργία του ετεροκαθορισμού. 

Τρίτον, η εν λόγω συλλογιστική αντλεί συμπεράσματα από το τι λέει ο Κώστας (τα αστικά κόμματα) κάποιες φορές. Άλλες φορές, υπό διαφορετικές περιστάσεις, ο Κώστας λέει: "Τον Γιώργο πρέπει να τον βάλουν φυλακή", ή "ο Γιώργος πρέπει να φάει ξύλο", αλλά αυτό δεν επηρεάζει στο παραμικρό τα προαναφερθέντα συμπεράσματα. Για μια ακόμα φορά, εστιάζουμε κατ' εξαίρεση μόνο στις φορές που ο αναξιόπιστος λέει κάτι θετικό για τον αξιόπιστο, ώστε να συμπεράνουμε ότι και ο δεύτερος είναι αναξιόπιστος. Στην καθομιλουμένη βέβαια, αυτό λέγεται κακή προαίρεση και όχι λογική.

Πάμε τώρα, ως κατακλείδα, στην λογικά αντίστροφη μορφή αυτού το οποίο μας δημιουργεί καχυποψία. Ας ξαναγράψουμε την ερώτηση του Τάσσου Παππά με λογικά αντίστροφο τρόπο:
Τα αστικά κόμματα συχνά-πυκνά ειρωνεύονται το κόμμα σας, ότι είναι γελοίο και ανεύθυνο. Μήπως σας φοβούνται;
Τι παρατηρούμε όταν αντιστρέφουμε το "επιδαψιλεύουν φιλοφρονήσεις" σε "ειρωνεύονται", το "σοβαρό" σε "γελοίο", το "υπεύθυνο" σε "ανεύθυνο" και το "δε σας φοβούνται" σε "σας φοβούνται";

Παρατηρούμε ότι η πρόταση είναι ρητά παράλογη: κανείς δεν συμπεραίνει ότι όταν κάτι το αποκαλούμε γελοίο και ανεύθυνο (τον ΣΥΡΙΖΑ π.χ) είναι επειδή το φοβόμαστε. Η σύνδεση των δύο εμφανίζεται ως εντελώς αυθαίρετη και όχι λογική. Αλλά πώς γίνεται μια πρόταση όπου έχουμε αντιστρέψει τους όρους να μην βγάζει λογικό νόημα αλλά η "μη αντεστραμμένη" της μορφή να βγάζει; Αντιπαραβάλλετε το τι συμβαίνει στο συγκεκριμένο παράδειγμα (η αντιστροφή όρων καταστρέφει πρόδηλα τον λογικό ειρμό) με το τι συμβαίνει σε ένα θεωρητικά αντίστοιχο παράδειγμα από την καθημερινή ζωή:

Α. Η Ευγενία διαρκώς ειρωνεύεται και υποτιμά την Δήμητρα. Νομίζω ότι τη ζηλεύει.

Β. Η Ευγενία ποτέ δεν ειρωνεύεται, ούτε υποτιμά τη Δήμητρα. Δεν νομίζω ότι τη ζηλεύει.

Εδώ, και οι δύο προτάσεις έχουν ξεκάθαρο λογικό ειρμό ως υποθέσεις πάνω σε ένα δεδομένο, ως "θετικές" και "αρνητικές" μορφές ενός ενδεχομένου. Αλλά το παράδειγμά μας έχει εντελώς διαφορετική μορφή:

Α1. Οι αστοί λένε ότι το ΚΚΕ είναι σοβαρό και υπεύθυνο, άρα δεν το φοβούνται.

Β1. Οι αστοί λένε ότι το ΚΚΕ είναι γελοίο και ανεύθυνο, άρα το φοβούνται.

Αλλά μια πρόταση της οποίας η όρο-προς-όρο λογική αντιστροφή οδηγεί σε λογικό αδιέξοδο δεν είναι η ίδια λογική, δεν έχει η ίδια λογική δομή. Συνδέει αιτιακά πράγματα που έχουν μια λογικά ακαθόριστη σχέση. Στην ψυχολογία, η εμμονή αιτιακής σύνδεσης πραγμάτων που έχουν λογικά ακαθόριστη μεταξύ τους σχέση ονομάζεται παράνοια.

18 σχόλια:

  1. " κανείς δεν συμπεραίνει ότι όταν κάτι το αποκαλούμε γελοίο και ανεύθυνο (τον ΣΥΡΙΖΑ π.χ) είναι επειδή το φοβόμαστε."

     χα, αυτά τα λες εσύ που είσαι εκτός τόπου και χρόνου κκες, για ρώτα την Τζάκρη να σου πει τι πιστεύει ο λαός, ο οποίος την ψήφισε για να τον εκπροσωπεί, πριν μέσω του ΠΑΣΟΚ και τώρα μέσω του Σφυριζα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "κανείς δεν συμπεραίνει ότι όταν κάτι το αποκαλούμε γελοίο και ανεύθυνο (τον ΣΥΡΙΖΑ π.χ) είναι επειδή το φοβόμαστε."

    και αντίστροφα, κανείς δεν συμπεραίνει ότι όταν κάτι το αποκαλούμε σοβαρό κι υπεύθυνο είναι επειδή δεν το φοβόμαστε.Σωστά;
    Νομίζω,πάντως, η λογική της ερώτησης "Τα αστικά κόμματα συχνά-πυκνά επιδαψιλεύουν φιλοφρονήσεις στο κόμμα σας, ότι είναι σοβαρό και υπεύθυνο. Μήπως δεν σας φοβούνται;" βασίζεται στη γνωστή φράση "Αν ο ταξικός σου εχθρός σε επαινεί μάλλον κάτι κάνεις λάθος."

    Atom

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. "Νομίζω,πάντως, η λογική της ερώτησης "Τα αστικά κόμματα συχνά-πυκνά επιδαψιλεύουν φιλοφρονήσεις στο κόμμα σας, ότι είναι σοβαρό και υπεύθυνο. Μήπως δεν σας φοβούνται;" βασίζεται στη γνωστή φράση "Αν ο ταξικός σου εχθρός σε επαινεί μάλλον κάτι κάνεις λάθος."

    Μάλλον δεν κατάλαβες το άρθρο που διάβασες. Δυστυχώς, δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο απ' το να επαναλάβω επακριβώς αυτό που δεν φαίνεται να έχεις αντιληφθεί.

    1. "Η λογική δομή της ερώτησης είναι χαρακτηριστική. Συνίσταται πρώτον, στο ότι αναζητείται η ουσία, η αλήθεια σχετικά με το ΚΚΕ από το τι λέγεται από τα αστικά κόμματα. Αυτό συνεπάγεται, με τη σειρά του, ότι τα αστικά κόμματα κάποιες φορές --συγκεκριμένα, όταν αφορά το ΚΚΕ-- αποκαλύπτουν την αλήθεια με τα λεγόμενά τους. Αυτό με τη σειρά του συνεπάγεται ότι όταν τα αστικά κόμματα μιλούν για το ΚΚΕ, η καχυποψία που κανονικά οφείλεται στα αστικά κόμματα, τα οποία έχουν συλληφθεί από τον λαό να του λένε ψέματα χιλιάδες φορές, πρέπει κατ' εξαίρεση να αίρεται."

    2. "Δεύτερον, η πρόταση διακρίνεται από την αποδοχή μιας επιπρόσθετης αρχής της εξαίρεσης. Για όλα τα άλλα κόμματα, η αξιοπιστία συναρτάται με το αν τα λόγια τους και τα έργα τους συμπίπτουν (όπως και θα έπρεπε να κάνουν). Για το ΚΚΕ όμως, και κατ' εξαίρεση, δεν χρησιμοποιείται ποτέ αυτό το κριτήριο. Δεν απασχολεί τον "καχύποπτο" ερωτώντα το αν κάνει αυτό που λέει· αντίθετα, το ζητούμενο είναι τι λένε τα άλλα κόμματα (τα έμπρακτα αναξιόπιστα κόμματα) για αυτό. Αν λένε κάτι θετικό για το ΚΚΕ, είναι η λογική της πρότασης, τότε δεν το "φοβούνται", και αν δεν το "φοβούνται", τότε το ΚΚΕ δεν είναι αυτό που λέει πως είναι, ανεξάρτητα από τις πράξεις του. Αυτή είναι και η βασική λογική του ετεροκαθορισμού."

    3. "Τρίτον, η εν λόγω συλλογιστική αντλεί συμπεράσματα από το τι λέει ο Κώστας (τα αστικά κόμματα) κάποιες φορές. Άλλες φορές, υπό διαφορετικές περιστάσεις, ο Κώστας λέει: "Τον Γιώργο πρέπει να τον βάλουν φυλακή", ή "ο Γιώργος πρέπει να φάει ξύλο", αλλά αυτό δεν επηρεάζει στο παραμικρό τα προαναφερθέντα συμπεράσματα. Για μια ακόμα φορά, εστιάζουμε κατ' εξαίρεση μόνο στις φορές που ο αναξιόπιστος λέει κάτι θετικό για τον αξιόπιστο, ώστε να συμπεράνουμε ότι και ο δεύτερος είναι αναξιόπιστος. Στην καθομιλουμένη βέβαια, αυτό λέγεται κακή προαίρεση και όχι λογική."

    Το νόημα μιας λογικής ανάλυσης είναι ότι είναι ανάλυση με όρους λογικής, όπως έγραψα, και όχι καφενειακής σαχλαμαροθυμοσοφίας. Γι αυτό μια λογική ανάλυση αναδεικνύει την μη λογική φύση της καφενειακής σαχλαμαροθυμοσοφίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το αντιλήφθηκα το άρθρο σου (ομολογώ με πολύ κόπο) και το θεωρώ ιδιαιτέρως χρήσιμο(δεν παινεύω τα γένια σου). Το συνέδεσα με την άλλη φράση λόγο του ότι αυτήν αντιμετωπίζω εγώ πιο συχνά και η οποία μου φαίνεται κι αυτή της ίδιας λογικής, όπως αναφέρω, με αυτήν που αποδομείς. Eπ' αυτού περίμενα την άποψή σου.Οπότε μάλλον εσύ δεν κατάλαβες που το πήγαινα,χωρίς να φταις βέβαια.

      Atom

      Διαγραφή
  4. Άσχετο, αλλά διαβάζοντας την συνέντευξη του ΓΓ είδα το link για την συνέντευξη Τσουκαλά και δεν αντιστάθηκα στον πειρασμό να παραθέσω την σύνοψη:

    "Ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς εκτιμά ότι στη σημερινή κατάσταση που βρισκόμαστε απαιτούνται μείζονες ανατροπές, καθώς ο καπιταλισμός έχει μετατραπεί σε ένα μετακανονιστικό σύστημα, το οποίο δεν μπορεί να λειτουργήσει προς όφελος όλων. Όσο για τη λύση; Όπως λέει, «το πρόβλημα σε τελική ανάλυση είναι πολιτικό. Είναι πρόβλημα ορισμού της συλλογικότητάς μας, της δυνατότητας των κοινωνιών να φανταστούν το μέλλον τους».

    Πιστεύω ότι αποφάσισαν να μας βομβαρδίζουν με μπούρδες μέχρι τελικής πτώσης (προφανώς δικής τους όχι δική μας)

    geokakk

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "ο καπιταλισμός έχει μετατραπεί σε ένα μετακανονιστικό σύστημα"

      Μήπως, αγαπητέ μου geokakk, πρέπει να απαντήσουμε στην μετακανονιστικότητα με ένα μεταβατικό είναι;

      Πότε θα βγάλουν τον σκασμό επιτέλους οι ηχηροί ντενεκέδες των ελληνικών πανεπιστημίων;

      Διαγραφή
  5. πολύ φοβούμαι ότι οι ηχηροί τενεκέδες δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο των ελληνικών πανεπιστημίων, αν και φαίνεται ότι το έδαφος είναι γόνιμο και ευδοκιμούν.

    geokakk

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όχι, καθόλου τέτοιο αποκλειστικό προνόμιο δεν είναι. Είναι όμως σχεδόν αποκλειστικό "προνόμιο" ημών των δυστυχών ιθαγενών να τρώμε στη μάπα τους εγχώριους ντενεκέδες καθημερινά.

      Διαγραφή
  6. Έγραψα μια σύντομη παρατήρηση επί του αρχικού κειμένου βασισμένη στην κλασσική ή συμβολική ή μαθηματική λογική ( Carnap κλπ).

    geokakk

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πού την έγραψες φίλε geokakk; Αν εννοείς σε σχόλιο εδώ πάντως, δεν έχει έρθει.

      Διαγραφή
    2. Τώρα είδα το μέιλ σου:


      Χωρίς να διαφωνώ επί της ουσίας έχω την εξής σύντομη παρατήρηση:

      Α1. Οι αστοί λένε ότι το ΚΚΕ είναι σοβαρό και υπεύθυνο, άρα δεν το φοβούνται.
      Β1. Οι αστοί λένε ότι το ΚΚΕ είναι γελοίο και ανεύθυνο, άρα το φοβούνται.

      Ξεκινώντας από την υπόθεση ότι η πρόταση Α1 είναι λογική συνεπαγωγή και όχι ισοδυναμία, αν διατυπώσεις την άρνηση της πρότασης Α1 με την μαθηματική ή συμβολική ή κλασσική λογική (Carnap κλπ) έχεις:

      Α1 Οι αστοί λένε ότι το ΚΚΕ είναι σοβαρό και υπεύθυνο (υπόθεση), άρα (τότε/then) δεν το φοβούνται(συμπέρασμα).

      Η άρνηση του Α1 (ΝegationΑ1 ή ΝΑ1) πάντα σύμφωνα με την κλασσική ή μαθηματική ή συμβολική λογική είναι

      ΝΑ1. Οι αστοί φοβούνται το ΚΚΕ (υπόθεση), άρα (τότε/then) λένε ότι είναι γελοίο και ανεύθυνο (συμπέρασμα).

      Δηλαδή σύμφωνα με την κλασσική λογική η άρνηση μιας συμπερασματικής πρότασης ενέχει την αντιστροφή της λογικής διαδοχής. Γραμμένο με σύμβολα:

      Ν (Α1=>Β1) <=> ΝΒ1 => ΝΑ1

      Βάσει των ανωτέρω το ΝΑ1 διαφέρει από το Β1 και το Β1 δεν μπορεί να συναχθεί από το Α1 με την κλασσική ή μαθηματική ή συμβολική λογική.

      Αν πάλι η πρόταση Α1 είναι λογική ισοδυναμία ή ταυτολογία (και κατάλαβα λάθος), τότε το ΝΑ1 είναι ταυτόσημο με το Β1 και τότε δεν διάβασα, ως όφειλα, προσεκτικά το κείμενο.

      Διαγραφή
  7. Δεν το κρίνω άξιο δημοσίευσης, αλλά αφού το πήρε το ποτάμι thanks.

    Έχω την εντύπωση ότι το ΝΑ1 είναι ισχυρότερο του Β1, αλλά τις τυχόν απαντήσεις δεν μπορώ να τις δω καθημερινές.

    geokakk


    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. https://alekosch.wordpress.com/2012/02/18/%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%BA%CE%BB%CE%B7%CF%81%CF%89%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B8%CE%AD%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7/

    Χωρίς να θέλω να προκαλέσω,μπορεί κάποιος να με παραπέμψει σε κάποια απάντηση στην παραπάνω παλιά πλέον ανάρτηση του χαλβατζή;

    Ευχαριστω εκ των προτέρων

    t1ld3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα παραπέμψω στο τι έγραψα εγώ, μιας και δεν ασχολήθηκα περαιτέρω: http://leninreloaded.blogspot.com/2012/02/blog-post_5228.html

      Διαγραφή
  9. ΛΟΓΙΚΗΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ

    Στα πολύ γρήγορα, γιατί δεν προλαβαίνω —καθημερινή γαρ που λέει κι ο φίλος geokakk— ν’ ανοίξω τις σημειώσεις μου από τα «Τοπικά» του Αριστοτέλη (εννοώ το ένατο βιβλίο των «Τοπικών»: «Περί των σοφιστικών ελέγχων»).

    ● Ένας συλλογισμός δεν περιλαμβάνει ακριβώς «υπόθεση» και «απόδοση», γιατί δεν είναι ακριβώς υποθετικός λόγος. Η αλήθεια των «όρων» («άκρον», «μέσον», «άκρον») και ιδίως των πρώτου από τα δύο «άκρα», δεν τίθεται υποθετικά, αλλά απλώς «καταφατικά», δεν εξετάζεται δηλαδή η αλήθειά του. Έχουμε κατά κάποιον τρόπο ένα είδος απριορισμού.

    ● Στους υποθετικούς λόγους δεν υπάρχει ―φανερά τουλάχιστον— «μέσον». Η εξάρτηση της απόδοσης από την υπόθεση αφήνει να υπονοηθεί κάτι τέτοιο χωρίς όμως να το δηλώνει καθαρά.

    ● Η ακριβής ή πλήρης άρνηση («απόφασις τελεία») του Α1 δεν είναι «Οι αστοί φοβούνται το ΚΚΕ, άρα λένε ότι είναι γελοίο και ανεύθυνο» (αυτό είναι η αντιστροφή του Α1), αλλά «Οι αστοί δεν φοβούνται το ΚΚΕ, άρα δεν λένε ότι είναι γελοίο και ανεύθυνο».

    ● Χρειάζεται μεγάλη προσοχή για ν’ αποφεύγονται οι ψευδοσυλλογισμοί που κατά κανόνα «βασίζονται» σε πλάνη —ηθελημένη ή μη, αυτό είναι άλλο ζήτημα— του πρώτου των «άκρων». Υπ’ αυτή την έννοια η πρόταση «Οι αστοί λένε ότι το ΚΚΕ είναι γελοίο και ανεύθυνο, άρα το φοβούνται» δεν είναι ακριβώς «πεπλανημένη», αφού κάλλιστα οι αστοί μπορεί να χαρακτηρίζουν «γελοίο» και «ανεύθυνο» το ΚΚΕ για να το συκοφαντήσουν, επειδή ακριβώς το φοβούνται. Ανάλογα η πρόταση «Οι αστοί λένε ότι το ΚΚΕ είναι σοβαρό και υπεύθυνο, άρα δεν το φοβούνται» δεν είναι ακριβώς «αληθής», αφού κάλλιστα η υπευθυνότητα κι η σοβαρότητα του αντιπάλου επιβάλλουν να τον φοβάται κανείς.

    ● Από τα δαιδαλώδη αυτά αδιέξοδα της τυπικής λογικής (επί τη ευκαιρία γιατί ταυτίζεται η κλασική με την μαθηματική κι η μαθηματική με την συμβολική λογική δεν το καταλαβαίνω, αλλά κι αυτό είναι συζήτηση άλλης ώρας) βγαίνει κανείς μόνο με την βοήθεια της διαλεκτικής λογικής, ωραία παραδείγματα της οποίας βρίσκονται στην «Γερμανική Ιδεολογία» όπου ο «Μαυριτανός» κι ο «Στρατηγός» καταδεικνύουν ανασκευάζοντας την ψευδοσυλλογιστική ουσία των «επιχειρημάτων» του Μαξ Στίρνερ.

    Αυτά επιτροχάδην γιατί εκτός από την καθημερινότητα εμείς εδώ πάνω έχουμε και το κρύο (–5 °C), ενώ εσείς κάτω στην Μεσόγειο καλά την βγάζετε απ’ αυτήν την άποψη.

    Μη Απολιθωμένος (ακόμα!) από τις ακτές της Ανατολικής Βαλτικής

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @geokakk και Μη Απολιθωμένος:

      Δεχόμαστε σύντροφοι ότι η ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ (με όρους τυπικής λογικής ή μαθηματικής λογικής, κλπ) αντιστροφή των όρων της πρότασης "Α1. Οι αστοί λένε ότι το ΚΚΕ είναι σοβαρό και υπεύθυνο, άρα δεν το φοβούνται", που είναι μια υφιστάμενη, πραγματική καιόχι υποθετική πρόταση, οδηγεί σε μορφές πρότασης που δεν βγάζουν λογικό νόημα;

      Δεχόμαστε ότι αυτό αναδεικνύει ένα λογικό κενό στην ίδια την πρόταση Α1, το οποίο έχει τη μορφή της λογικής πλάνης που επιφέρει η προσπάθεια να ορίσεις οτιδήποτε ααποκλειστικά μέσω της στάσης του υποτιθέμενου αντιθέτου του (το ΚΚΕ μέσω της στάσης των αστών, εν προκειμένω;)

      Αυτό ήθελα εγώ να αναδείξω με το συγκεκριμένο παράδειγμα, και δεν βλέπω να υπάρχει διαφωνία επ' αυτού.

      Διαγραφή
  10. ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΤΙΚΑ

    Πέρα από το αν και πού υπάρχει διαφωνία ή συμφωνία, Αντώνη, υφίσταται ένα πραγματικό πρόβλημα ορισμού και καθορισμού, το οποίο πρόβλημα η λεγόμενη τυπική λογική αδυνατεί να λύσει: είναι το πρόβλημα του τεχνητού αποκλεισμού συνιστωσών, ακόμα και ιδιαίτερα και αυτής του τυχαίου, που αποτελούν την αλήθεια, κι αυτό γίνεται, στην τυπική λογική, για τεχνικούς θα έλεγα λόγους. Μ’ αυτόν τον τρόπο έχουμε μια λογική πλάνη ήδη στην αρχή του συλλογισμού, προτού δηλαδή προχωρήσουμε σ’ αυτόν.

    Θα φέρω ένα παράδειγμα από τον χώρο της αιτίας, του αιτιατού, της αιτιολόγησης και της αιτιολογίας, για να εξηγήσω όσο μπορώ, τι εννοώ.

    Βγαίνει κάποιος ένα πρωί από το σπίτι του, μετά από μια νύχτα που είχε βαρύ ύπνο, και βλέπει πως το πεζοδρόμιο είναι βρεγμένο. Θεωρεί ότι την νύχτα έβρεξε. Κάνει λάθος επειδή ο βαρύς ύπνος δεν του είχε επιτρέψει να ξέρει ότι το πεζοδρόμιο μπροστά από το σπίτι του είναι βρεγμένο, γιατί είχε πιάσει φωτιά εκεί κοντά κάποιο σπίτι και το πυροσβεστικό όχημα βάζοντας νερό στα ντεπόζιτά του από την παρακείμενη πυροσβεστική αντλία κατάβρεξε, επειδή βιαζόταν και δεν πρόσεχε, σε μεγάλη έκταση το πεζοδρόμιο.

    Αν λοιπόν ξεκινήσει κάποιος έναν συλλογισμό χωρίς να ξέρει γιατί και πώς βράχηκε το πεζοδρόμιο, είναι σίγουρο πως θα καταλήξει σε πλάνη χωρίς να φταίει καθαυτός ο μηχανισμός της τυπικής λογικής. Σημειώνω ότι αυτούς τους κινδύνους τους είχε διαγνώσει κι ο ίδιος ο θεμελιωτής του συλλογισμού στην δυτική φιλοσοφία, ο Αριστοτέλης, και γι’ αυτό έγραψε το τελευταίο βιβλίο των «Τοπικών», σχετικά με τους «σοφιστικούς έλεγχους»· πολλά λέει εξάλλου κι ο επίλογος αυτού του βιβλίου, στον οποίο ο Αριστοτέλης μιλάει σε πρώτο πρόσωπο απευθυνόμενος σε μελλοντικούς κριτικούς του (δες Περί των σοφιστικών ελέγχων, I 33, 183a 37 – 34, 184b 8).

    Έπειτα αν οι «αστοί» και το «ΚΚΕ» στην συγκεκριμένη πρόταση αποτελούν αντίθετα, τότε, στα πλαίσια μιας αντίθεσης που διακρίνεται από την πάλη αλλά και την ενότητα των αντιθέτων, η ενότητά τους αποκλείει τον αυτοπροσδιορισμό ενός από τα αντίθετα, τα οποία ετεροκαθορίζονται —όσο κι αν αυτό φαίνεται από την κοινή χρήση του όρου απίθανο— στον βαθμό της πάλης τους χωρίς βέβαια να ταυτίζονται.

    Τελοσπάντων, φλυάρησα και δεν προλαβαίνω για περισσότερα, περιμένω και την γνώμη του φίλου geokakk κι ίσως, αν χρειαστεί, να επανέλθω.

    Σε χαιρετώ,

    Μη Απολιθωμένος (ακόμα!) από τις ακτές της Ανατολικής Βαλτικής

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. @Μη απολιθωμένος & Αντώνη:

    Ευχαριστώ για τα σχόλια. Πολύ φοβάμαι απάντηση το επόμενο ΣΚ. Tην Κυριακή πρέπει να είμαστε όλοι εκεί.

    Μια σημείωση. Οι σπουδές ή το επιστημονικό μου πεδίο ήταν η μαθηματική οικονομική. Αστική οικονομική εν αρχή, μαρξιστική ή "μαρξιστική" οικονομική στην συνέχεια.
    Η συμβολική ή μαθηματική ή κλασσική λογική προέκυψε στα πλαίσια της ευρύτερης μαθηματικής παιδείας που οφείλει να έχει κάποιος που χρησιμοποιεί (εφαρμοσμένα) μαθηματικά.
    Ο Αντώνης ορθώς παρατήρησε στην περίπτωση των Βερναρδάκη και Μαυρή την "εμμονή" μου να χρησιμοποιώ τέτοιου είδους "εργαλεία" που προσήκουν στην κλασσική μαθηματική λογική. Ούτως ή άλλως η αντίφαση στην επιχειρηματολογία των Β&Μ έβγαζε μάτι.

    Η μακροσκελής σημείωση αυτή είναι μόνον για να καταδείξει τα όρια των δυνατοτήτων μου να χειριστώ τέτοια ζητήματα.

    geokakk




    Η μακροσκελής σημείωση αυτή είναι μόνον για να καταδείξει τα όρια των δυνατοτήτων μου να χειριστώ τέτοια ζητήματα.

    geokakk

    ΑπάντησηΔιαγραφή