Παρασκευή, 14 Νοεμβρίου 2014

Η αστική θεωρία του δικαίου και η κριτική της για όσους βαριούνται να διαβάζουν πολλά λόγια

Τι είναι δίκαιο; Καλύτερα, τι αντιλαμβάνεται ως δίκαιο η αστική κοινωνία, η αστική κοινωνία διαχρονικά; 

Δεν υπάρχει κανείς που θα μπορούσε να μας κατηγορήσει για μαρξισμό ή έστω ετεροδοξία αν λέγαμε ότι δίκαιο είναι ο αυτοπεριορισμός της εξουσίας, η χρήση της εξουσίας με στόχο τον περιορισμό της αυθαιρεσίας της εξουσίας. Κάθε αστός νομικός θα μας επικροτούσε για αυτή την συγκινητική διαπίστωση.

Ας την αναλύσουμε τώρα στα λογικά της μέρη, πάλι χωρίς ίχνος μαρξισμού:

α) τι είναι αυθαιρεσία της εξουσίας;

Η μη περατότητά της, η μη ύπαρξη ορίου στην εξουσία. Η εξουσία, νοούμενη ως απόλυτη, δεν είναι απλά αυθαίρετη, είναι η αυθαιρεσία ως τέτοια. Ή αλλιώς, η αυθαιρεσία είναι η αληθινή ψυχή της εξουσίας.


β) Τι θεωρεί κάθε καλός αστός ηθικολόγος ότι μπορεί να βάλει όρια στην εξουσία;

Η εξουσία, φυσικά. Δίκαιο είναι η εξουσία που αυτοπεριορίζεται, η εξουσία που είναι τόσο χωρίς όρια ώστε να μπορεί μόνη της να εξουσιάσει ακόμα και τον εαυτό της, επιβάλλοντάς του όρια. Αυτοπεριορισμός της εξουσίας σημαίνει λοιπόν πλεόνασμα της εξουσίας απέναντι ακόμα και στον εαυτό της. Η εξουσία υπερβαίνει εαυτόν ποσοτικά, και υπερβαίνουσα εαυτόν ποσοτικά τον υπερβαίνει, υποτίθεται, και ποιοτικά, ηθικά. Διατάσσει λοιπόν τον εαυτό της να περιοριστεί. Και περιοριζόμενη, είναι σε θέση να περιορίζει την υποτελή αυθαιρεσία όλων όσων διακυβερνά. Αυτό λέγεται, στην ανωτάτη αστική διάλεκτο, "κράτος δικαίου."

γ) Είναι λοιπόν αδιαίρετες λογικά ως έννοιες ο αυτοπεριορισμός της εξουσίας και το χωρίς όρια πλεόνασμά της;

Ναι, είναι λογικά αδιαίρετες.

δ) Τι γίνεται αν η εξουσία χάσει την όρεξη να αυτοπεριοριστεί, αν, για τον ένα ή τον άλλο λόγο δεν θέλει να χρησιμοποιήσει το καταστατικό της πλεόνασμα ισχύος, το πλεόνασμα ισχύος που είναι η εξουσία ως τέτοια,  για να αυτοπεριοριστεί;

Από την αστική σκοπιά, δεν γίνεται τίποτε απολύτως. Δεν υπάρχει απολύτως τίποτε, τίποτε άλλο από την εξουσία, που να μπορεί να περιορίσει την εξουσία και άρα να θέσει τα θεμέλια αυτού που ο αστός αντιλαμβάνεται ως "δίκαιο."

ε) Τι είναι ο ιδεολογικά ταγμένος αστός;

Ο ιδεολογικά ταγμένος αστός είναι αυτός που σηκώνει τους ώμους σ' αυτόν τον συλλογισμό γιατί δεν έχει καμία απάντηση σ' αυτόν. Δεν τον απασχολεί να καταλάβει κάτι, άλλωστε· μόνο να φανεί ως κάτι.

στ) Τι είναι ο αναρχικός;

Ο αναρχικός είναι αυτός που προσπαθεί να σκεφθεί το αδύνατο, δηλαδή έναν περιορισμό στην εξουσία που δεν θα είναι ο ίδιος εξουσία, και συνεπώς δεν θα κουβαλά όλα τα "κουσούρια" --ουσιαστικά, την εγγενή αυθαιρεσία-- κάθε εξουσίας.

ζ) Τι είναι ο μαρξιστής-λενινιστής;

Ο μαρξιστής-λενινιστής είναι αυτός που δεν προσπαθεί ούτε να κρυφτεί πίσω απ' τα ωραία λόγια του αστού, ούτε βρίσκει παρηγοριά στην ουτοπική ελπίδα του αναρχικού, αλλά απαντά στην εγγενή αυθαιρεσία μιας τάξης με την εγγενή αυθαιρεσία μιας άλλης τάξης, ποντάροντας ό,τι του έμεινε από ουτοπισμό στο στοίχημα της τελικής διάλυσης των τάξεων μέσα απ' την χωρίς όρια κυριαρχία της τάξης όπου συμπυκνώνεται η εμπειρία της διάλυσης της ζωής.

35 σχόλια:

  1. Σε ιθαγενείς απευθύνεσαι ή είναι κομμάτι ομιλίας "πως να κάνετε το 12χρονο παιδί σας κομμουνιστή"?.
    Επίσης τι α-μαρξική ανάλυση είναι αυτή για τους αναρχικούς? Οι κλασσικοι αναρχικοί (όχι τα μηδενιστικά σκουπίδια) θεωρούν απλώς οτί δεν υπάρχει διαλεκτικός τρόπος απονέκρωσης του κράτους στο σοσιαλισμό και χωρίστηκαν απο αυτή τη θέση και αγωνίζονται για απευθείας κομμουνισμό, πράγμα που κατάφεραν στο συντομο καλοκαίρι της Ισπανίας (μηδέν ανεργία μηδε΄ν πληθωρισμός) μέχρι να χάσουν στρατιωτικά και εσωτερικά.
    Η μυστικιστική και απορρεόμενη απο το δυτικό μαρξισμό ανάλυση στον Αναρχισμό που κάνεις είναι απο σκοπια φουκωϊκής βιο-εξουσίας σε επίπεδο ανάλυσης μην τολμώντας να αγγίξεις τον Μπακούνιν, τον Μπουκτσιν, τη cnt/fai, το durrutti, τον garcia oliver και όλο το ρεύμα του πραγματικού αναρχισμου δηλαδη του ελευθεριακού κομμουνισμου.
    Ενός ρεύματος που πιστεύει στην απελευθέρωση της κοινωνίας απο την εργατική τάξη και τους φυσικούς της συμμάχους, εχθρευται τον ατομικισμό την αυτονομία και την υποκατάσταση της τάξης είτε απο μηδενιστικές πρωτοπορίες που "εκφράζουν την οργή" είτε απο την υποκατάσταση μέσω της ταυτισης Κόμματος κινήματος.
    Υ.γ : Καταλαβαίνω οτι έχεις ελάχιστα χρόνια που καταπιάνεσαι με θεωρία που είναι εκτός δυτικου μαρξισμού και οτι αναφορές έχεις στον ανάρχισμό είναι μηδενιστικές και διαταξικές αλλά όπως και ο "κομμουνισμός" δν είναι κάτι ενιαίο έτσι και ο "αναρχισμός"
    Φιλικά
    Τάσος απο το Αγρίνιο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τελικά τι ακριβώς είναι ο ελευθεριακός κομουνισμός;
      Έχει καμία σχέση με την κεντρικά σχεδιασμένη οικονομία; Και αν όχι, πως η ιδιοκτησία παραμένει κοινωνική σε μι σχεδιασμένη οικονομία; Μπορεί να μην έχει κοινωνική ιδιοκτησία και λέγεται κομουνισμός;
      Ρωτάω καθαρά από περιέργεια.

      Κώστας

      Διαγραφή
    2. @Τάσος απο το Αγρίνιο:
      "... πράγμα που κατάφεραν στο συντομο καλοκαίρι της Ισπανίας (μηδέν ανεργία μηδε΄ν πληθωρισμός) μέχρι να χάσουν στρατιωτικά και εσωτερικά..."

      Νομίζω πως οι πληροφορίες σου είναι στην καλύτερη ελλιπείς.
      Και πληθωρισμός υπήρχε (καθώς η κάθε κολεκτίβα έκοβε δικό της νόμισμα στην ουσία), και ανισότητα μεταξύ των αναρχικών κολεκτίβων στους μισθούς, και ακόμη χειρότερα μιθολογική ανισότητα μεταξύ αντρών και γυναικών εντός των ίδιων των αναρχικών κολεκτίβων.
      Ακόμη χειρότερα δε, η ίδια η παραγωγή καθορίζονταν με βάση τους νόμους της αγοράς (η κάθε κολεκτίβα παρήγαγε με γνώμονα τα δικά της αποκλειστικά συμφέροντα).
      Μάλλον ατυχές το Ισπανικό παράδειγμα δηλαδή, πόσο μάλλον που οι αναρχικοί συμμετείχαν και στην ...κυβέρνηση, ενώ οι φήμες που θέλουν τον Ντουρούτι θύμα των συντρόφων του (που τον θεώρησαν "συμβιβασμένο") παραμένουν βάσιμες.

      http://wwwpraxisred.blogspot.gr/2012/06/blog-post_5900.html

      Διαγραφή
    3. Οι όποιες κατακτήσεις στην Ισπανία μπροστά στις αντίστοιχες που υπήρχαν σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα, ποιότητα, οργάνωση και χρόνο στην ΕΣΣΔ μοιάζουν ψίχουλα.

      Αυτό που λες για άμεσο πέρασμα στον κομμουνισμό δεν εφαρμόστηκε ποτέ στην Ισπανία. Κομμουνισμός με τοπικό χρήμα ΔΕΝ υπάρχει. Κομμουνισμός με πατριαρχικά κατάλοιπα ΔΕΝ υπάρχει. Κομμουνισμός όπου υπάρχουν φαινόμενα μαύρης αγοράς ΔΕΝ υπάρχει. Μέχρι και οι ίδιοι από κάποιο σημείο και μετά άρχισαν να αναγνωρίζουν ότι αυτό που δημιουργήθηκε δεν είχε σχέση με άμεσο πέρασμα στον κομμουνισμό.

      Ο αναρχικός Horacio Prieto, μέλος της εθνικής επιτροπής της CNT και συγχρόνως ο γραμματέας της (ηγέτης) λέει:

      "ο κολεκτιβισμός που ζούμε στην Ισπανία δεν είναι αναρχικός κολεκτιβισμός , είναι η δημιουργία μιας νέας κεφαλαιοκρατίας, πιο ανόργανης από το παλαιό κεφαλαιοκρατικό σύστημα που έχουμε καταστρέψει. .. Οι πλούσιες κολεκτίβες αρνούνται να αναγνωρίσουν οποιεσδήποτε ευθύνες, καθήκοντα ή αλληλεγγύη προς τις φτωχές κολεκτίβες. .. Καμία δεν κατανοεί τις περιπλοκές της οικονομίας, την εξάρτηση μιας βιομηχανίας από την άλλη." (6 Ιανουαρίου 1938).
      Ο.Χ.Ε.Π.

      Διαγραφή
    4. Εσείς οι "πραγματικοί αναρχικοί" έχετε καμιά ιστοσελίδα σαν τους "true κομμουνιστές" του εα να ξέρουμε πού να σας βρίσκουμε και να μην σας μπερδεύουμε με τους άλλους τους ψεύτικους; Ε ρε τι μπούρδες διαβάζουμε για δισεκατομμυριαστή φορά...

      Ijon Tichy

      Διαγραφή
    5. Επιπλέον για Ντουρούτι και García Oliver:
      Ο Γκαρσία Βιβάντσος, μασόνος και συνδεόμενος με την ομάδα Nosotros, προσεγγίστηκε από δύο άνδρες: τον Φαρέρας, αρχηγό της Μεγάλης Στοάς της Καταλονίας και των Βαλεαρίδων και τον Σαλβά εκ μέρους του Esquerra (ΣτΜ: Καταλανικό Μεσοαστικό Κόμμα). Κανονίστηκε να γίνει μια συνάντηση με τον Ασκάσο, το Ντουρούτι και τον Όλιβερ (ΣτΜ: μετέπειτα υπουργό) για να συζητήσουν τις προτάσεις του Κομπανύ να αναστείλει η CNT την αντι-εκλογική της καμπάνια.
      Όταν ο Βιβάντσος περιέγραψε τις προτάσεις που του έθεσαν το κόμμα Esquerra και η Μεγάλη Στοά, ο Γκαρσία Όλιβερ είπε την άποψή του για την κατάσταση. Αν η CNT βοηθούσε το «Λαϊκό Μέτωπο», θα τους έδινε τα μέσα να της επιτεθούν. Αν, από την άλλη, απείχε, οι αντιδραστικοί θα έμπαιναν μέσα και θα επιτίθονταν και σ’ αυτούς και στους ρεφορμιστές μαζί, ηθικά θα ήταν το ίδιο σαν να τους ψηφίζαν, κάτι που κανένας αναρχικός δε θα έκανε, αν και οι ρεφορμιστές πιθανόν θα προσπαθούσαν να τους πουλήσουν στους αντιδραστικούς σαν μοχλό διαπραγμάτευσης. Η μόνη βιώσιμη επιλογή που είχαν οι αναρχικοί ήταν να υποστηρίξουν μια τακτική ψήφο για το «Λαϊκό Μέτωπο» σαν μέσο για να κρατήσουν τους φασίστες έξω ώστε να προετοιμαστούν γι’ αυτό που προέβλεπαν, την αναπόφευκτη βίαιη αντιπαράθεση με το στρατό. Ο Όλιβερ πρότεινε να δοθεί στη CNT ο απαραίτητος οπλισμός για ν’ αντισταθεί στο στρατό, με αντάλλαγμα την υποστήριξη προς το «Λαϊκό Μέτωπο» στις κάλπες».
      https://anarchypress.wordpress.com/2010/04/02/%CE%B7-%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%AE-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%84%CE%AD%CE%BB%CE%BF%CF%85%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CF%89%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82-%CE%B5%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%AC/

      ‘’ο "κομμουνισμός" δν είναι κάτι ενιαίο έτσι και ο "αναρχισμός"’’
      Ο κομμουνισμός είναι κάτι συγκεκριμένο και ενιαίο. Ο μαρξισμός και ο αναρχισμός είναι πολιτικο- οικονομικά, φιλοσοφικά, κοινωνιολογικά ρεύματα, θεωρίες, τάσεις – όπως θέλεις πες τα. Δεν είναι όμως έννοιες, όπως ο κομμουνισμός και η αναρχία. Μην μπερδεύεις αναρχισμό και αναρχία. Την αλφαβήτα θα σου μάθω;

      ‘’Ενός ρεύματος που πιστεύει στην απελευθέρωση της κοινωνίας απο την εργατική τάξη και τους φυσικούς της συμμάχους, εχθρευται τον ατομικισμό την αυτονομία και την υποκατάσταση της τάξης είτε απο μηδενιστικές πρωτοπορίες που "εκφράζουν την οργή" είτε απο την υποκατάσταση μέσω της ταυτισης Κόμματος κινήματος.’’
      Μαρξιστής που να δηλώνει ατομικιστής ΔΕΝ υπάρχει. Ε, αναρχικοί που δηλώνουν ατομικιστές – ακόμα και σαν μειοψηφία – υπάρχουν. Αυτά κάνει ένας χώρος που δεν επιβάλλει στο εσωτερικό του δομές, οργάνωση, πειθαρχία. Ό,τι θες βρίσκεις στον χώρο. Επίσης ο μηδενισμός για ποιο λόγο υπάρχει; Τι πρεσβεύει; Γιατί το πρεσβεύει; Από πού προέρχονται ταξικά οι μηδενιστές; Τι στο διάολο είναι αυτό το φαινόμενο του μηδενισμού; Μόνο αποκηρύξεις. Και λογικές είναι τελευταίες, αλλά χωρίς ανάλυση μία τρύπα στο νερό κάνεις. Σαν να αποκηρύσσεις τους φασίστες, ότι είναι σκουπίδια, σκατάνθρωποι, αμόρφωτοι, μάτσο και να μην κάνεις καθόλου ανάλυση του φασισμού. Ευτυχώς, αναλύσεις του φασισμού υπάρχουν πάμπολλες. Ο μηδενισμός βέβαια δεν είναι και δα επικίνδυνος για την εργατική τάξη για να τον αναλύσεις αλλά δεν βλάπτει να πεις και δύο λόγια γιατί φυτρώνει μέσα από τον αναρχισμό και όχι μέσα από τον μαρξισμό. Πάντως, θες δεν θες η τάξη θα εκπροσωπηθεί από μία πρωτοπορία, τώρα ΚΚΕ θα το πεις , CNT θα το πεις, Aναρχικός-ή ….θα το πεις , η τάξη χωρίς πρωτοπορία δεν κινείται. Και ανάλογα από τις επιλογές της εκάστοτε πρωτοπορίας θα υπάρχουν και τα αντίστοιχα αποτελέσματα για το κίνημα.

      Διαγραφή
    6. TRASH thanks για τις πληροφορίες και την πηγή
      O.Χ.Ε.Π. αυτά που λέει ο Horacio Prieto είναι από κάποια δημόσια δήλωσή του ή από κάποιο βιβλίο του; Μπορείς να βάλεις την πηγή να ξέρω και εγώ πού θα παραπέμπω τρίτους;

      Διαγραφή
    7. άσε μην απαντήσεις το βρήκα ...είναι από την πηγή που έβαλε ο Trash...τώρα το είδα

      Διαγραφή
  2. Έλα Τάσο, κάνε μου μάθημα. Το χρειάζομαι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ‘’οτί δεν υπάρχει διαλεκτικός τρόπος απονέκρωσης του κράτους στο σοσιαλισμό και χωρίστηκαν απο αυτή τη θέση και αγωνίζονται για απευθείας κομμουνισμό’’
    Μπαμ και κάτω. Χωρίς προκαταρκτικά. Βέβαια η CNT και ο Durutti είχαν άλλη άποψη από εσένα αλλά τέλοσπαντων. Ή δεν έχεις ακούσει για την επαναστατική χούντα των εργατών από τους ‘’Φίλους του Ντουρρούτι’’; Απλώς αλλάξανε λεκτικώς την δικτατορία του προλεταριάτου για να μην ταυτίζονται με τους μαρξιστές. Οι αναρχικοί στην Ισπανία αποκτήσανε μία μεγάλη επιρροή. Αυτό είναι αναμφισβήτητο. Όμως αρνούμενοι τις ιδεαλιστικές φανφάρες των θεωρητικών τους. Στην πράξη και υπουργούς εκλέξανε και για προλεταριακή εξουσία μιλήσανε, προσεγγίζοντας ως ένα βαθμό τον μαρξισμό.

    ‘’Η μυστικιστική και απορρεόμενη απο το δυτικό μαρξισμό ανάλυση στον Αναρχισμό που κάνεις είναι απο σκοπια φουκωϊκής βιο-εξουσίας σε επίπεδο ανάλυσης μην τολμώντας να αγγίξεις τον Μπακούνιν, τον Μπουκτσιν, τη cnt/fai, το durrutti, τον garcia oliver και όλο το ρεύμα του πραγματικού αναρχισμου δηλαδη του ελευθεριακού κομμουνισμου.’’
    Για ποιόν Μπούκτσιν λες; Τον Μάρεϊ Μπούκτσιν; Αυτόν που για ένα διάστημα συναντιόταν και συνομιλούσαν με τον συνονόματό του Μάρεϊ Ρόθμπαρτ; Τον έχεις ακουστά τον τελευταίο; Τον θεμελιωτή του αναρχοκαπιταλισμού; Που έφτασε στο σημείο ο αναρχοκαπιταλιστής να πετάξει με τις κλωτσιές από το διαμέρισμά του τον Μπούκτσιν επειδή διαφωνήσανε στο θέμα της ιδιοκτησίας. Έχεις φανταστεί σήμερα σύγχρονο αναρχικό να συνομιλεί με τον Τζήμερο (που είναι πολύ λίγος μπροστά στον Ροθμπαρτ) και να τον πετάει με τις κλωστιές από το διαμέρισμά του ο τελευταίος; Αυτά συμβαίνουν όταν μιλάς όλο για ελευθερία, ελευθεριακότητα, μία έννοια τόσο αόριστη που την χρησιμοποιεί ο καθένας κατά το δοκούν. Μέχρι και τον Roger MacBride από το Libertarian Party θα ψήφιζε – με δήλωσή του. Επίσης πρακτικά δεν σημαίνει τίποτα το ‘’ελευθεριακός κομμουνισμός’’. Γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει ανελεύθερος τέτοιος. Όποιος μιλάει για ελευθεριακότητα, ας την κάνει για τους libertarian, τους Τζήμερους, τους ‘’Αυστριακούς’’. Πολύ απλά δεν έχετε σχέση με το ταξικό κίνημα διότι είστε μικροαστοί του κερατά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. και κάτι ακόμα για τον Μπούκτσιν
      People who resist authority, who defend the rights of the individual, who try in a period of increasing totalitarianism and centralization to reclaim these rights -- this is the true left in the United States. Whether they are anarcho-communists, anarcho-syndicalists, or libertarians who believe in free enterprise...I feel much closer, ideologically, to such individuals than I do to the totalitarian liberals and Marxist-Leninists of today.
      http://reason.com/blog/2006/07/31/murray-bookchin-rip

      και http://www.youtube.com/watch?v=RY1l5KcoleE

      Να τον χαίρεστε οι ''ελευθεριακοί'' κομμουνιστές

      Διαγραφή
  4. Το καλό με αυτό το μπλόγκ είναι οτι μιλάτε με πηγές και δεν είστε κρετίνοι.
    @trash "Νομίζω πως οι πληροφορίες σου είναι στην καλύτερη ελλιπείς.
    Και πληθωρισμός υπήρχε (καθώς η κάθε κολεκτίβα έκοβε δικό της νόμισμα στην ουσία), και ανισότητα μεταξύ των αναρχικών κολεκτίβων στους μισθούς, και ακόμη χειρότερα μιθολογική ανισότητα μεταξύ αντρών και γυναικών εντός των ίδιων των αναρχικών κολεκτίβων.
    Ακόμη χειρότερα δε, η ίδια η παραγωγή καθορίζονταν με βάση τους νόμους της αγοράς (η κάθε κολεκτίβα παρήγαγε με γνώμονα τα δικά της αποκλειστικά συμφέροντα)."
    Σε αυτήν την παράγραφο έχεις πολλά αληθινά στοιχεία που για να τα αναλύσω χρειάζομαι πολυ ώρα. Απλώς για να μην κολλησουμε σε αυτά θα σου πώ πολύ απλά οτι δημοσιογραφικά και μόνο έχεις δίκιο εκτός πληθωρισμου (Βλ. στατιστικές οικονομολόγων που καταγράφονται σε πηγές στα βιβλια του Ρουντολφ Ρόκερ". Στο τελευταίο για το Ντουρούτι που λές είναι αστικός μύθος εκπορευόμενος απο το βιβλίο του Γκέμπελς για τον ισπανικό εμφύλιο όπου παρουσιάζει τον Ντουρούτι πράκτορα του Στάλιν και συναγωνίζεται σε βλακεία την χίτικη άποψη οτι τον Άρη τον φάγαν οι δικοί του.

    @Ο.Χ.Ε.Π δεν συγκρίνονται σε καμμία περίπτωση οι κατακτήσεις τις ισπανίας με τη Σοβ. ένωση. Έχεις απόλυτο δίκιο. Αλλά συγκρίνεις μήλα με πορτοκάλια. Συγκρίνεις μέρος που έγινε σοσιαλιστική οικοδόμηση αφου πάρθηκε η εξουσία και έγινε εμφύλιος με ένα μέρος που έγινε κομμουνιστική επανάσταση μέσα στον εμφύλιο και ελέγχαν τη μισή Ισπανία ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ. Συνεπώς τη σεβαστότατη άποψη που έδωσε ο Horacio Prieto αν πάς στα ίδια πρακτικά της cnt πιο πάνω θα δείς οτι λέει οτι πρέπει να εστιάσουμε στην επανάσταση και εκει να στρέψουμε τους πόρους μας γτ κομμουνισμός παράλληλα με πόλεμο δε γίνεται. Και για να το αποδείξει αυτό έφερε τις αντικειμενικές διαφοροποιησεις ανάμεσα σε κολλεκτίβες. Σαν αίτιο βάζεις εσύ δομικά τη μη ύπαρξη κεντρικού σχεδιασμού και εγώ την ύπαρξη πολέμου απλώς.

    @boris orlov διαφέρεις απο τη σοβαρότητα τών προηγούμενων 2. Δεν υπάρχουν μαρξιστές ατομικιστές. Αχ αγαπημένε μου. Και η συμμορία μπελίνι? Ο ατομικιστικός μαρξισμος εκφράστηκε με τερροριστικού τύπου αντιδράσεις και θεωρητικές προσεγγίσεις (βλ σύγραμμα " Με τη μάχη στο αίμα τους" εκδόσεις Ελεύθερος Τύπος για τους αγώνες στη ρωσία ανάμεσα στο 1905 και στο 1917.
    Οταν λέμε ατομικιστικός αναρχισμός δεν εννούμε Στιρνερισμός ή αναρχοκαπιταλισμός αυτά ειναι αστικά ρεύματα εννοούμε τερρορισμό της πρωτοπορείας πεφωτισμένης ντοστογιεφσκικού η νετσαγιεφικού τύπου.
    Σε όλα τα υπολοιπα για το ελευθεριακό μπές μια wikipedia να μαθεις οτι libertarianism είναι αμερικάνικο ρεύμα συντηρητισμού και libertarian commounism είναι ρευμα που διαχωρίστικε απο τον κρατικό σοσιαλισμό τόσο απλά και συναντήθηκε μετα το 50 που πέθανε (ηττηθηκε κατά κράτος) με τον συμβουλιακό κομμουνισμό του Πάνεκουκ.
    Τέλος ο Μπούκτσιν όταν γέρασε έκανε πολλές πιπες. Αλλά στο βιβλίο του Κοινωνικός η life style αναρχισμός έθεσε τι βάσεις στο ότι όλα τα ρεύματα πλην ελευθεριακού κομμουνισμού είναι αστικές παραφυάδες.
    Τάσος απο Αγ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγνοώ τι εννοείς σχετικά με κρετίνους κλπ. (κάποια πείρα θα έχεις για να το αναφέρεις). Χαίρομαι για το επίπεδο της συζήτησης σε κάθε περίπτωση.
      Ένα άμεσο πέρασμα στον κομμουνισμό σε ένα διακριτό κομμάτι γης (έστω χώρα) θα περίμενε κανείς να ξεπερνούσε σε απόκτηση κατακτήσεων οποιοδήποτε εγχείρημα σοσιαλιστικής οικοδόμησης, λόγω της ανώτερης φύσης του κομμουνισμού έναντι του σοσιαλισμού. Η σύγκριση είναι για να δείξει ότι κάτι τέτοιο δεν υπήρξε και όχι για να τις ταυτίσει. Αντίθετα εγκαταλείπεται από τους ίδιους και η σκέψη ότι αυτό που υπήρχε εκεί ήταν κομμουνισμός και η κατάληξη είναι ένα έκτακτο καθεστώς που θα αντιμετωπίσει τον πόλεμο, ώστε να έρθει μετά ο κομμουνισμός. Αυτονόητη εξέλιξη για οποιονδήποτε πρόσκειται στην μ-λ ιδεολογία. Και εγώ λέω ότι ο σωστότερος τρόπος για να οργανώσεις αυτό το έκτακτο καθεστώς είναι ο κεντρικός σχεδιασμός βάση της μέχρι τώρα πείρας. Το αν γενικά μπορεί να γίνει αυτού του είδους το πέρασμα στο κομμουνισμό είναι μια άλλη μεγάλη συζήτηση που δεν νομίζω ότι μπορούμε να κάνουμε στα σχόλια ενός blog. Όλα αυτά περί μήλων και πορτοκαλιών και πολέμου δεν αλλάζουν αυτό που είπα και ούτε το γεγονός ότι η Ισπανία δεν είχε τα χαρακτηριστικά που της αποδίδεις στο πρώτο σχόλιο.
      Ο.Χ.Ε.Π.

      Διαγραφή

    2. ''Ενός ρεύματος που πιστεύει στην απελευθέρωση της κοινωνίας απο την εργατική τάξη και τους φυσικούς της συμμάχους, εχθρευται τον ατομικισμό την αυτονομία...''

      ''Δεν υπάρχουν μαρξιστές ατομικιστές. Αχ αγαπημένε μου. Και η συμμορία μπελίνι? Ο ατομικιστικός μαρξισμος εκφράστηκε με τερροριστικού τύπου αντιδράσεις και θεωρητικές προσεγγίσεις (βλ σύγραμμα " Με τη μάχη στο αίμα τους" εκδόσεις Ελεύθερος Τύπος για τους αγώνες στη ρωσία ανάμεσα στο 1905 και στο 1917.''


      Μίλησες για ατομικισμό στο πρώτο σου σχόλιο. ΟΧΙ για ατομική τρομοκρατία. Όταν μιλάμε για αναρχοατομικιστές δεν μιλάμε για ατομική τρομοκρατία. Θα έπρεπε να το γνωρίζεις.Μπες και εσύ wikipedia για να μάθεις τι εστί Individualist anarchism. Ατομικιστής είναι το αντίθετο του σοσιαλιστή. Τα αυτονόητα θα λέμε;
      Οπότε όχι δεν υπάρχει ατομικιστής που να είναι ταυτοχρόνως μαρξιστής. Η συμμορία μπελίνι (δώσε και άλλες πληροφορίες) την οποία ομολογώ δεν έχω ακουστά τί πρέσβευε: την απελευθέρωση του ατόμου ή την απελευθέρωση της εργατικής τάξης;

      ''Οταν λέμε ατομικιστικός αναρχισμός δεν εννούμε Στιρνερισμός ή αναρχοκαπιταλισμός αυτά ειναι αστικά ρεύματα ''
      Θα έπρεπε να σε προβληματίζει ότι ο Στιρνερισμός ξεπηδάει μέσα από τον αναρχικό χώρο και όχι από την Δημιουργία Ξανά.

      ''εννοούμε τερρορισμό της πρωτοπορείας πεφωτισμένης ντοστογιεφσκικού η νετσαγιεφικού τύπου''
      Επ' ουδενί δεν λέγεται ατομικιστική τρομοκρατία. Ονομάζεται ατομική επειδή δεν είναι μαζική πάλη και όχι επειδή πρεσβεύει τον ατομικισμό.

      ''Σε όλα τα υπολοιπα για το ελευθεριακό μπές μια wikipedia να μαθεις οτι libertarianism είναι αμερικάνικο ρεύμα συντηρητισμού και libertarian commounism είναι ρευμα που διαχωρίστικε απο τον κρατικό σοσιαλισμό τόσο απλά και συναντήθηκε μετα το 50 που πέθανε (ηττηθηκε κατά κράτος) με τον συμβουλιακό κομμουνισμό του Πάνεκουκ.''
      Δεν είναι ότι δεν γνωρίζω τι είναι libertrianism και τι libertarian communism. Είναι οι συμπάθειες που δείχνουν μεταξύ τους. Οι συμπάθειες του ινστιτούτου mises προς την Emma Goldman και τον Kropotkin,η άποψη του libertarian Karl Hess ότι η πηγή των θεωριών της Ayn Rand είναι η Emma Goldman, τα κολλητιλίκια του Μπούκτσιν με νεοφιλελεύθερους και πολλές άλλες φιλοφρονήσεις μεταξύ δεξιού και αριστερού αναρχισμού. Εσύ που μου είπες να μπω στο wikipedia να ψάξω το libertarianism, το έριξες καμιά ματιά; Γιατί στους Libertarian theorists βλέπω φιγουράρουν μεταξύ άλλων Mikhail Bakunin,William Godwin, Emma Goldman (πάνω από τον Friedrich Hayek), Peter Kropotkin.


      ''όλα τα ρεύματα πλην ελευθεριακού κομμουνισμού είναι αστικές παραφυάδες.''
      Σοβιετικός μαρξισμός = αστική παραφυάδα. Μάλιστα. Βέβαια εσένα σου είπανε ότι ο Ψυχρός Πόλεμος ήταν γεωπολιτική σύγκρουση 2 υπερδυνάμεων. Τάσο, συγγνώμη αλλά Ψυχρός πόλεμος=ταξική πάλη.

      Διαγραφή
  5. Όσο για τους μικροαστούς που λές απλά σε παραπέμπω στο πόσα μέλη εργάτες και αγρότες γής είχε η cnt. Ηρέμησε και μη λαικίζεις. Να μου πεις οτι οι αυτοπροσδιοριζόμενοι ώς αναρχικοί σήμερα είναι σε ποσοστό σχεδόν καθολικό στην Ελλάδα αστική παρέκλισση να το δεχτώ. Αλλά να πείς τους αναρχοκομμουνιστές μικροαστούς είναι ανιστόρητο.
    Τέλος οι πηγές που φέρνεις για ντουρούτι και ολιβέρ είναι απο το άναρχυ πρές πραγματικά ντροπή!! Mάθε τί είναι το άναρχυ πρές πρώτα και ΟΤΙ ΘΕΩΡΕΙ ΤΗ CNT σοβιετικό μορφωμα και δανείζεται φρανκικές πηγές για να την κατηγορήσει και σαν επιχείρημα φέρνει το οτι ήταν παρατηρητές στα συνέδρια της δεύτερης διεθνούς.
    Βρές μου σε παρακαλώ τότε την εννοιολογική διαφορά φιλελευθερισμού και ελευθεριακότηας (liberalism- libertarianism) ψάξε επισης σε ποιο ρέυμα πολιτικό ανήκει ο τσόμσκι ( παρότι οχι αναρχοκομμουνιστης ανήκει στο ρεύμα left wing libertarian).
    Στην ελλάδα αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει συγκροτημένη ομάδα αναρχοκομμουνιστών γιατί αυτο που ονομάζεται αναρχικός χώρος στην Ελλάδα εμφανίστηκε το 1974 απο τον Κωσταντινίδη και την αναρχοσυνδικαλιστική ομάδα του που διακόπηκε λόγω του θανάτου του και επανεμφανίσθηκε τελείως αλλιώς μετά απο διάσπαση του μ-λ χώρου το 1979. Συνεπώς ο αναρχικός χώρος στην Ελλάδα δν έχει καμμία σχεση με την ελευθεριακή κομμουνιστική παράδοση του κινήματος σε Γερμανία, Ισπανία, Ιταλία και Λατινική Αμερική αλλα είναι ρεύμα που εκπορευεται από τα σπλάχνα του αριστερισμού. Στη γερμανία υπάρχει η fau/ ισπανία η cnt και η cgt στη γαλλία η cnt κτλ.
    Φυσικά και οι αναρχικοί κομμουνιστές αποδέχονται την εννοια της πρωτοπορείας ( όχι υποκατάστασης) αλλά όχι ( σαν κάθετη δομή αλλα με την ανάλυση που κάνει η λουξεμπουργκ για το επαναστατικό κόμμα και τη διαδραση του με την εργατική τάξη. Σαν οριζόντια δηλαδή αλληλόδραση με σκληρές δομές βέβαια για να αποφεύγεται ο λικβινταρισμός. Πράγμα που υπάρχει στα πρακτικά των συνεδρίων της cnt του 4ου θαρρώ. Επίσης αποδέχονται την έννοια της εξουσίας και εκεί κάνει λάθος ο Αντώνης επηρεασμένος απο το δυτικό μαρξισμό κατά τη γνώμη μου, αλλα αποδέχονται την εξουσία ως power (συσχετισμός δύναμης-βία οργάνωση κοινωνίας) αλλά όχι ως authority (θεσμισμένη εξουσία με κάθετη δομή στην κοινωνία) πράγμα που μπορεί να εμφανιστεί και με ίδιους μισθούς και στον κρατικό σοσιαλισμό αλλα με διαφορετικές θέσεις στην παραγωγή (διευθύνοντες και εκτελεστές στα σοβιετικά εργοστάσια) . Οι σοβιετικοι τα ρίξαν όλα στη συγκρουση υλικής και πνευματικής εργασίας και στην απουσία τεχνολογικής ανάπτυξης, η κίνα προσπαθησε να το αντιμετωπίσει αντίθετα και είδαμε που κατέληξε και οι αναρχοκομμουνστές είπαν οτι το προβλημα αυτό είναι δομικό στον κρατικό σοσιαλισμο γιατί ο κεντρικός σχεδιασμός της παραγωγής πηγαίνει απο τον πυρηνα στην περιφέρεια και απο πάνω προς τα κάτω και οχι απο τις περιφέρειες (κολλεκτίβες) στον πυρήνα και απο τα κάτω προς τα πάνω .

    Τάσος απο Αγ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ''Όσο για τους μικροαστούς που λές απλά σε παραπέμπω στο πόσα μέλη εργάτες και αγρότες γής είχε η cnt. Ηρέμησε και μη λαικίζεις. Να μου πεις οτι οι αυτοπροσδιοριζόμενοι ώς αναρχικοί σήμερα είναι σε ποσοστό σχεδόν καθολικό στην Ελλάδα αστική παρέκλισση να το δεχτώ. Αλλά να πείς τους αναρχοκομμουνιστές μικροαστούς είναι ανιστόρητο.''
      Δεν αποκάλεσα τα μέλη της CNT μικροαστούς. Ίσα-ίσα που είπα ότι προσέγγισαν ως ένα βαθμό τον μαρξισμό, αρνήθηκε παλαιότερες ιδεααλιστικές αντιμαρξιστικές φανφάρες. Διάβαζε καλύτερα τι γράφω. Βέβαια διαφωνώ με την απουσία κεντρικού σχεδιασμού, γι' αυτό και θεωρώ ότι ακόμα και να επικρατούσε η επανάσταση θα οδηγούσε σε καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής αυτή η ελεύθερη οικονομία των κολλεκτίβων. Μικροαστούς αποκαλώ τους σημερινούς υμνητές της CNT σαν τον Μπούκτσιν που θεωρούν ότι ''τι ωραία που εφαρμόζαν τον κομμουνισμό οι αναρχικοί και ήρθαν οι σατανικοί σταλινιστές και τους τον διέλυσαν'' μόνο και μόνο γιατί εναντιώνονται στον κεντρικό σχεδιασμό και θέλουν οι κολλεκτίβες τους να παράγουν ελεύθερα και ωραία. Απορίας άξιο είναι πώς θα αντιδρούσαν οι εργαζόμενοι της ΒΙΟΜΕ στην κοινωνικοποίηση του εργοστασίου ΤΟΥΣ.

      ''Τέλος οι πηγές που φέρνεις για ντουρούτι και ολιβέρ είναι απο το άναρχυ πρές πραγματικά ντροπή!! Mάθε τί είναι το άναρχυ πρές πρώτα και ΟΤΙ ΘΕΩΡΕΙ ΤΗ CNT σοβιετικό μορφωμα και δανείζεται φρανκικές πηγές για να την κατηγορήσει και σαν επιχείρημα φέρνει το οτι ήταν παρατηρητές στα συνέδρια της δεύτερης διεθνούς.''
      Ε, είπα και εγώ να βάλω πηγή αναρχικών και όχι του Ριζοσπάστη για να μην νομίζεις ότι κάνω σταλινική προπαγάνδα. Και εσύ μου τους έβγαλες λίγο πολύ και ...φρανκιστές. Τι να πω άλλο για αυτόν τον χώρο δηλαδή; Όσον αφορά τα στοιχεία, είναι ψέματα; Ποιά είναι η πραγματικότητα για τον Ντουρρούτι;

      ''Βρές μου σε παρακαλώ τότε την εννοιολογική διαφορά φιλελευθερισμού και ελευθεριακότηας (liberalism- libertarianism) ψάξε επισης σε ποιο ρέυμα πολιτικό ανήκει ο τσόμσκι ( παρότι οχι αναρχοκομμουνιστης ανήκει στο ρεύμα left wing libertarian).''
      Μίλησα κάπου για φιλελυθερισμό; Επίσης τί εννοείς διαφορές; Libertarianism δεν είναι οικονομικός φιλελευθερισμός; Και τέλος δεν με ενδιαφέρουν ο δεξιός και ο αριστερός libertarianism. Είναι το ίδιο για μένα. Όπως η δεξιά ΝΔ είναι το ίδιο με τον αριστερό ΣΥΡΙΖΑ. Ο Τσόμσκι ούτε κομμουνιστής είναι, ούτε αναρχο-τέτοιος, καρα-μικροαστός είναι. Μιλούσε για συνασπισμό των χωρών της νότιας Ευρώπης, εντός του ευρώ, για να αντιδράσουν απέναντι στην Γερμανία. Να τον χαίρεσαι που τον αναφέρεις. Ένας αριστερός μικροαστός, σαν τον Τσίπρα, σαν τους ΒΙΟμεδες, σαν τους αντι-''ολοκληρωτιστές'', αντι-συγκεντωτιστές.

      Όσον αφορά την τελευταία παράγραφο, απλά διαφωνώ κάθετα. Και εμένα μου αρέσουν αυτά που μού λες και μού φαίνονται συμπαθητικά όπως μού αρέσουν οι μυθολογίες των αρχαίων. Δεν λογαριάζεις καθόλου ότι μιλάμε για ρωσική κοινωνία των αρχών του 20 αιώνα. Όχι για δυτικές κοινωνίες του σήμερα. Ελπίζω να μην έχεις αυταπάτες ότι θα τα κατάφερναν καλύτερα οι ελευθεριακοί.

      Διαγραφή
  6. Τέλος όσο φταίει ο αναρχισμός για τον κάθε καθυστερημένο φαντάζομαι οτι άλλο τόσο φταίει και ο μαρξισμός λενινισμός για τον Μάο ή για τον Κιμ ιλ σούνγκ (παρεπιπτόντως πήρε την εξουσία μαζί με το Αναρχικό Κόμμα Β. Κορέας). Όσο για το μηδενισμό φίλε μου είναι ρεύμα που έχει δύο κλαδια που μπλεχτηκαν σαν βδέλλες. Το ένα είναι το ρευμα (αντιεπιστημονική ορολογία αλλα κατανοήσιμη για έναν που το ακούει πρώτη φορά) του θετικού μηδενισμού και το άλλο είναι το ρευμα του αρνητικού μηδενισμου. Το πρωτο αρχινάει στην πράξη απο την εποχή Ντοστογιέφσκι και τους τερροριστές (βλέπε Ρωμάνός στο σήμερα) και το άλλο είναι κράμμα Στιρνερισμου νιτσεισμου που είναι στο ίδιο αναρθολογικό πλαίσιο με το φασισμό και τέμνονται πολλές φορές.
    Δηλαδη η πρώτη εκδοχή είναι μικροαστικό ρευμα ( η cnt τους είχε ονομάσει ρεφλεξιονίστας, εξεγερσιακούς για παράδειγμα ο Σαπατέ ο πιο τίμιος απο αυτούς που τον έχει ήρωα το Αναρχυ πρές) του δόγματος "τα θέλω όλα τώρα" και έχει ευθύνη ο αναρχισμός( μια και ψάχνεις ευθύνες) γιατί δεν έβαλε τελολογία (τουτέστιν happy end στο θεωρητικό του κατασκευασμα) και το δευτερο είναι στο πλαισιο του αντιδιαφωτισμού και τελειώνω εδώ την κουβέντα.
    υ.γ "Συμφώνω 100 % με το πρόγραμμα του Μάρξ διαφωνώ στο πολιτικο" " Ελευθερία χωρίς σοσιαλισμό είναι προνόμιο (φιλελευθερισμός), σοσιαλισμός χωρίς ελευθερία είανι τυραννία". Αυτές οι δυο φράσεις ανήκουν στον Μπακούνιν. (Πολλά ακόμη έχω να πώ αλλα επειδή υπάρχει πραγματική συζήτηση εδώ συγνώμμη εκ των προτέρων για την πρόχειρη απάντηση.)
    Τάσος απο Αγ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Όλες οι πηγές για πιο πλέρια ανάγνωση έστω διαφωνώντας.

    α)http://www.vrahokipos.net/old/theory/midenismos.htm
    β)http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%B7%CE%B4%CE%B5%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82
    c)http://www.protoporia.gr/anarchismos-kai-anarchokommoynismos-p-55002.html
    d)http://ngnm.vrahokipos.net/index.php/theory/188-2011-05-07-06-36-43
    e)http://oh-bondageupyours.blogspot.gr/2014/07/19-1936-1o-2.html
    f)http://www.anarxeio.gr/contents/view/to-manifesto-toy-eley8eriakoy-kommoynismoy
    g)http://www.vrahokipos.net/old/theory/cnt%20libertarian%20communism.htm
    Τάσος απο Αγ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. "Πρέπει να υλοποιήσουμε την αναρχία, και εν μέσω της λαϊκής καταιγί­δας, πρέπει να είμαστε οι αόρατοι καπετάνιοι που θα καθο­δηγούν την Επανάσταση, όχι με κάποιου είδους φανερή ε­ξουσία, αλλά με την συλλογική δικτατορία όλων των συμ­μάχων μας [μελών της αναρχικής πρωτοποριακής οργάνω­σης της Διεθνούς Συμμαχίας της Σοσιαλιστικής Δημοκρατί­ας], μια δικτατορία χωρίς τεχνάσματα, χωρίς επίσημους τίτ­λους, χωρίς επίσημα δικαιώματα, και συνεπώς πανίσχυρη, καθώς δεν θα φέρει τα στολίδια της εξουσίας. Αυτή είναι η μόνη δικτατορία την οποία θα αποδεχθώ, αλλά για να λει­τουργήσει θα πρέπει πρώτα να δημιουργηθεί, θα πρέπει να είναι έτοιμη και οργανωμένη εκ των προτέρων, διότι δεν θα γεννηθεί από μόνη της, ούτε από συζητήσεις, ούτε από θεω­ρητικές αντιπαραθέσεις, ούτε από μαζικές προπαγανδιστικές συγκεντρώσεις...
    Εάν θα οικοδομήσετε αυτήν την συλλογική και αόρατη εξουσία, θα θριαμβεύσετε."

    Μιχαήλ Μπακούνιν


    http://myths-of-anarchism.blogspot.gr/2007/06/blog-post.html


    WrongTendency

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @Γιάννη από Αγρίνιο
    Πέρα από τις εκτός Κορεατικής χερσονήσου βραχύβιες αναρχικές κοινότητες Κορεατών την δεκαετία 1920-1930[1] η επίδραση του αναρχισμού στην Κορεατική Χερσόνησο ήταν μικρή έως ασήμαντη. Δεν αμφισβητεί κανείς τον αγώνα ενάντια στον ιαπωνικό ζυγό και την αυτοθυσία μεμονωμένων αναρχικών. ΑΛΛΑ
    1. Αναφορές σε Αναρχικό Κόμμα της Βορείου (sic) Κορέας που πήρε την εξουσία μαζί με τον Kim Il Sung δεν υπάρχουν[2]. Αν κάνω λάθος δέχομαι διόρθωση.
    2. Την εξουσία στο βορείως κείμενο του 38 παραλλήλου τμήμα της Κορεατικής Χερσονήσου διεκδίκησε η εργατική τάξη της Κορέας και την κέρδισε συντρίβοντας όχι μόνον την ντόπια αστική τάξη αλλά και μια από τις ισχυρότερες πολεμικές μηχανές[3]. Η ίδια δε εργατική τάξη της Κορέας υπερασπίζεται έως σήμερα την εξουσία της χωρίς να παραχωρήσει ούτε ένα απειροελάχιστο των κατακτήσεων της.

    Γιαυτό οι αναφορές τύπου καφενείου στον Kim Il Sung και την Βόρεια (sic) Κορέα είναι τουλάχιστον άτοπες. Η εργατική τάξη της Κορέας με τον απαράμιλλο ηρωισμό που έχει επιδείξει έχει αφήσει παρακαταθήκη σε όλο τον πλανήτη και έχει κερδίσει το δικαίωμα να ονομάζει την χώρα ΛΔΚ και έχει κερδίσει το δικαίωμα να επιλέγει εκείνη τους ηγέτες της.

    Εκεί που εσύ βλέπεις παράφρονες δικτάτορες κάποιοι άλλοι βλέπουν (ορθώς) εργατική λαϊκή εξουσία με απίστευτες κατακτήσεις για τον κορεατικό λαό από το 1946.

    geokakk

    [1]Παράδειγμα η αναρχική κοινότητα των Κορεατών στην Μαντζούρια που επέζησε τρία-τέσσερα έτη
    [2]Στην ΛΔΚ υπάρχουν τρία κόμματα που συμμετέχουν στις εκλογές για το Νομοθετικό Σώμα. Στις εκλογές για το ΝΣ συμμετέχει και ο Σύνδεσμος Αποδήμων Κορεατών Ιαπωνίας (ανεξαρτήτως προέλευσης ΛΔΚ ή ΝΚ) και εκλέγει τους δικούς του αντιπροσώπους. Μια χρήσιμη απάντηση σε όσους ομιλούν και γράφουν για απομονωμένα απολυταρχικά καθεστώτα.
    [3]συνεπικουρούμενη από ένα Τάγμα Ελληνικού Στρατού που επέστρεψε με 187 νεκρούς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δε μίλησα πουθενά για παράφρονες δικτάτορες. Η όποια κριτική κάνω είναι διαλεκτική.
      Τάσος από το Αγ.

      Διαγραφή
    2. το Κόμμα Εργατών Κορέας, δεν ήταν το κλασικό κομμουνιστικό κόμμα. Είχε προέλθει από τη συγχώνευση με ένα εθνικιστικό κόμμα που ήταν πολύ πιο μεγάλο. Έτσι, η ιδεολογική α ναφορά στο μαρξισμό-λενινισμό αντικατασταθηκε από την ιδεολογία "Τσιουτσέ" (Ανεξαρτησία). Στην ιστοσελίδα με τα κείμενα του Κιμ Ιλ Σουνγκ και του Κιμ Γιονγκ Ιλ μπορει κανεις να βρει επιθέσεις τους στον...μαρξισμό.

      Η δε σοβιετική εξουσία ποτέ δεν έκανε αριστερίστικες επιθέσεις στη θρησκεία όπως ο Χότζα το 1967, ούτε διαμοόρφωνε τους μισθους μακρια από τις εξελίξεις στην παραγωγή (όπως η Λαϊκή Αλβανία που έκλεισε την ψαλίδα στο 1/2 αυθαίρετα).
      Τάσος απο Αγ

      Διαγραφή
    3. @Γιάννη από Αγρίνιο
      Το Κόμμα των Αναρχικών της Βορείου (sic) Κορέας μας τελείωσε και πλάκωσαν οι Κορεάτες Εθνικιστές;
      Τι ρωτάω αφού εκεί θα κατέληγε. Άλλωστε Εξάρχεια-Σταθμός Λαρίσης είναι "ένα τσιγάρο δρόμος".

      Το Εργατικό Κόμμα Κορέας (ΕΚΚ) προέκυψε από την συγχώνευση του ΚΚΚ με το κόμμα των Κομμουνιστών Κορεατών Κίνας[1]. Στοιχεία Εθνικιστικής Ιδεολογίας φέρεται να είχε[2] το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Κορέας ΣΔΚ, ένα από τα τρία κόμματα που δραστηριοποιούνται στην ΛΔΚ και το οποίο είναι οργανωτικά ανεξάρτητο από το ΕΚΚ.

      Για το Juche εν συντομία. Αφού οι σύντροφοι της ΛΔΚ μπήκαν στον κόπο να μεταφράσουν τα βασικά κείμενα και το Σύνταγμα της χώρας στην αγγλική, γιατί μας αραδιάζεις ότι μ@λ@κία διαβάζεις στο ΝΕΤ ; Που είδες επιθέσεις των Κιμ στον μαρξισμό ; Μήπως αυτό που σε ενοχλεί πραγματικά είναι ότι οι εργάτες αγρότες και διανοούμενοι της ΛΔΚ ασχολούνται με τον Μαρξισμό Λενινισμό και δεν τον μετέτρεψαν σε μουσειακό είδος ;
      Σε τελική η ΛΔΚ δεν είναι ιδιοκτησία των Κιμ και η ιδεολογία της ΛΔΚ δεν είναι η ιδεολογία των Κιμ. Η ΛΔΚ είναι ένα Εργατικό Λαϊκό Κράτος και η Ιδεολογία της ΛΔΚ είναι η ιδεολογία της Εργατικής Τάξης της ΛΔΚ. Οι Κιμ είναι εκλεγμένοι ηγέτες.

      Απέδειξα για δεύτερη φορά ότι μιλάς για πράγματα που δεν γνωρίζεις οπότε καλύτερα να αφήσεις την ΛΔΚ κατά μέρος εκτός αν αποσκοπείς στην αυτογελιοποίηση.

      Για το θέμα της θρησκείας υποθέτω ότι δεν μιλάς για την ΛΔΚ, δεδομένου ότι και η θρησκευτική ελευθερία είναι κατοχυρωμένη και το τρίτο κόμμα της ΛΔΚ (μετά το ΕΚΚ και το ΣΔΚ) έχει θρησκευτικά στοιχεία στην ιδεολογία του.

      geokakk

      [1] Η συγχώνευση έγινε με διαδικασίες που κράτησαν ένα σεβαστό χρονικό διάστημα και δεν κατέληξε σε λουτρό αίματος με σφαγέα τον Kim Il Sung όπως θα ήθελαν πολλοί "αναρχικοί" και άλλοι "φίλοι".
      [2] ο εθνικισμός μαζί με αντεπαναστατικές δράσεις του ΣΔΚ προέκυψε από την άοκνη προσπάθεια της CIA να διασπάσει το Μέτωπο για την Ειρηνική Επανένωση της Κορεατικής Χερσονήσου του οποίου κινητήρια δύναμη είναι το ΕΚΚ και στο οποίο συμμετέχει το ΣΔΚ. Οι εργάτες και αγρότες της ΛΔΚ έπραξαν τα δέοντα.

      Διαγραφή
    4. Καλά τώρα δεν είναι τόσο απλό το θέμα, μια επίσκεψη στη "βιβλιοθήκη" της ΛΔΚ http://korea-dpr.com/e_library.html νομίζω αρκεί για να γεννήσει μερικούς προβληματισμούς. Τώρα από εκεί και πέρα ναι, το κορεατικό καθεστώς έχει μια δόση εθνικισμού ωστόσο για μια χώρα που πέρασε όλη της την ύπαρξη υπο κατοχή και ξεπέρασε επί σοσιαλισμού πια τα φεουδαρχικά κατάλοιπα αυτό μου μοιάζει φυσιολογικό. Ας κατηγορήσουμε και την κούβα τότε για εθνικισμό.

      Διαγραφή
    5. Αν και η αρχική γραμμή της ΕΣΣΔ ήταν η στήριξη της ενότητας της Γερμανίας και η αντίθεση στην ιμπεριαλιστική πίεση για διχοτόμηση του Βερολίνου, ωστόσο ήταν η ιμπεριαλιστική πλευρά, που κάνοντας στροφή 180 μοιρών, εμφανίστηκε ως υπέρμαχος της "ενότητας του γερμανικού λαού" μετά την ανέγερση του τείχους που εμπόδιζε την δράση υπονόμευσής της. Γιατί κατάφερε η Δύση, που άλλαξε θέση, να υπερτερήσει προπαγανδιστικά και μέσα στη Γερμανία της ΕΣΣΔ; Το κατάφερε, μεταξύ άλλων, διότι είναι αδύνατο να στηριχτεί η άμυνα του σοσιαλιστικού στρατοπέδου σε μια χώρα που σφυροκοπείται από τον ιμπεριαλισμό χωρίς αναφορά στο εθνικό αίσθημα, την σημαία της εθνικής ανεξαρτησίας. Μετά το τείχος, ήταν αδύνατο για την Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας να ενισχύσει την σοσιαλιστική άμυνα με την ρητορική της εθνικής συσπείρωσης, όπως έκανε η ΕΣΣΔ στον Β Παγκόσμιο: ήταν σαφές ότι "ο άλλος", ο αντίπαλος, ήταν επίσης Γερμανός. Αλλά αυτή ακριβώς ήταν η επιδίωξη των ιμπεριαλιστών, πρώτα με την πίεση για διχοτόμηση, ώστε να δημιουργηθεί το "προκεχωρημένο φυλάκιο" της ΟΔΓ, και μετά με σφυροκόπημα "υπέρ της εθνικής ενότητας". Πρώτα περιόρισαν τις δυνατότητες του σοσιαλισμού να επικρατήσει εθνικά, μετά χρησιμοποίησαν την εθνικότητα και το εθνικό αίσθημα για να συντρίψουν τον σοσιαλισμό. Εννοείται, τέλος, ότι στον Τροτσκισμό και τα παρακλάδια του, ο ιμπεριαλισμός έχει βρει αξιόπιστους και σταθερούς συμμάχους για κάθε περίπτωση όπου η σοσιαλιστική άμυνα καταστήσει αναγκαία την προσφυγή στον υπερτονισμό της εθνικής συσπείρωσης ενάντια στην ξένη ιμπεριαλιστική απειλή: σε τέτοιες περιπτώσεις, είναι αναμενόμενο το χτύπημα "εξ αριστερών", από τη σκοπιά, δήθεν, του "προλεταριακού διεθνισμού."
      http://leninreloaded.blogspot.com/2014/11/blog-post_96.html

      Διαγραφή
  10. @Τάσος
    Γράφεις στο πρώτο σου σχόλιο οτι το απευθείας πέρασμα στον Κομμουνισμό επετεύχθη στην Ισπανία που σημαίνει δηλαδή οτι εκεί είχαμε για κάποιο διάστημα Κομμουνισμό. Στη συνέχεια απ΄την απάντηση του Trash δεν δέχεσαι μόνο την ύπαρξη πληθωρισμού.
    Ερώτησεις.
    Τι σόι Κομμουνισμός είναι αυτός αν υφίστανται τέτοιου είδους προβληματικές αν όχι αντιδραστικές σχέσεις παραγωγής?
    Πως μπορούμε να μιλάμε για την επιτυχή μετάβαση στο ανώτερο στάδιο, δηλαδή στον Κομμουνισμό αν δεν έχουν εξαλειφθεί βασικότατα χαρακτηριστικά του κεφαλαιοκρατικού τρόπου παραγωγής?
    Αλήθεια πως ορίζεις τον Κομμουνισμό και πως αντικειμενικά αποδεικνύεται οτι υπήρξε στην Ισπανία?

    Στην απάντηση προς τον ΟΧΕΠ αποδέχεσαι την άποψη του Prieto οτι Κομμουνισμός παράλληλα με πόλεμο δεν γίνεται, κάτι που συνεπάγεται [εφόσον πόλεμος υπήρχε] οτι ο Κομμουνισμός δεν ήταν εφικτός αν δεν ολοκληρωνόταν νικηφόρα η επανάσταση.
    Ερώτησεις.
    Τελικά είχαμε Κομμουνισμό στην Ισπανία όπως λες στο πρώτο σου σχόλιο ή όχι αφού λόγω πολέμου ήταν ανέφικτο να γίνει ?
    Αν δέχεσαι οτι η ύπαρξη πολέμου καθιστά ανέφικτο τον Κομμουνισμό πως είναι δυνατόν τότε σε συνθήκες ιμπεριαλισμού το πρόταγμα του απευθείας περάσματος στον Κομμουνισμό να είναι πραγματοποιήσιμο?
    Με την ίδια λογική απαιτείται ή όχι η συντριβή του ιμπεριαλισμού για την πλήρη επίτευξη του ανώτερου Κομμουνιστικού σταδίου?

    Κατά τη γνώμη μου το όλο πρόβλημα ξεκινάει από αυτή σου την πρόταση,
    "ο κομμουνισμός" δν είναι κάτι ενιαίο έτσι και ο αναρχισμός"
    Αυτή ακριβώς η παρανόηση σου δίνει τη δυνατότητα της à la carte θεώρησης συγκεκριμένων, επαναλαβάνω συγκεκριμένων εννοιών [Κομμουνισμός], κάτι που είναι και κεντρικό στοιχείο εκκίνησης της σκέψης σου.Ο τρόπος επιλογής ποιας μετάβασης στον τελικό στόχο ναι είναι μη ενιαίος [η αξιολόγηση των προτάσεων είναι άλλη συζήτηση] όμως η έννοια του Κομμουνισμού ως ανώτερο στάδιο και τα χαρακτηριστικά του είναι απόλυτα συγκεκριμένα.

    Με την αναγωγή του Κομμουνισμού σε αφηρημένη, ανοιχτή σε οποιαδήποτε ερμηνεία έννοια μπορώ άνετα να τον προσαρμόσω στις προσωπικές μου θεωρήσεις π.χ στην Ισπανία είχαμε Κομμουνισμό [έτσι όπως εγώ τον ορίζω] άρα το αναρχικό πρόταγμα μέσω του ελευθεριακού Κομμουνισμού που εγώ θεωρώ οτι είναι ο μόνος αληθινός αναρχισμός είναι εφικτό γιατί σύμφωνα με τις δικές μου υποκειμενικές ερμηνείες επετεύχθη.

    Decadent

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @decadent
      Θα σου απαντήσω σε δύο σκέλη. Το πρώτο σκέλος είναι ,οτι όπως το πείραμα του κρατικού σοσιαλισμού στην περίοδο του μπολσεβικισμού είχε ιδιαιτερότητες γιατί δν έλαβε χώρα σε ανεπτυγμένη βιομηχανικά χώρα πράγμα που οδήγησε στις ΝΕΠ μετά τις νίκες της αντεπανάστασης σε Γερμανία κτλ έτσι και στην Ισπανία η ιδιατερότητα είναι οτι προηγήθηκε ο εμφύλιος της επανάστασης. Ας το κατανοησουμε οτι η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΕΓΙΝΕ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΕΜΦΥΛΙΟ. Αυτό σημαίνει πολεμική βιομηχανία και 2 απόψεις όπως στη Ρωσσία (παραλληλίζω αδόκιμα για να είναι κατανοητη αναλογία) οι μέν έλεγαν για πολεμική βιομηχανία η οποία θα εξυπηρετεί την κολλεκτιβοποίηση (αναλογία άποψης στάλιν-λένιν) και οι δεύτεροι που λέγαν οι κατακτήσεις τις κολλεκτιβοποίησης να χρησιμοποιηθουν για εξαγωγή της κ. επανάστασης στο μεξικό ( παράβλεπε πολεμικός κομμουνισμός του Τρότσκι).
      Τ δεύτερο σκέλος είναι οτι ένας αναρχικός κομμουνιστής μιλάει για κομμουνισμό απευθείας δν εννοεί το βασίλειο της ελευθερίας αλλά οτι μόνο η ομοσπονδιοποίηση των κοινοτήτων/κολλεκτίβων σε καθεστώς αντιεξουσιαστικού σοσιαλισμού και αντικρατικής δικτατορίας του προλεταριάτου μπορεί να οδηγήσει σε κομμουνισμό γιατι δν υπάρχει απονέκρωσης. Αυτο δε σημαίνει ότι μόλις ελέγχεις δυο περιοχές ή έστω μία χώρα έχεις πλέρια κομμουνιστική συνείδηση είσαι αναρχικός.
      Οι αναρχικοί απλώς θεωρουν το μοναδικό καθεστώς προπλάσματος κομμουνισμου αυτό. Άρα μια νικηφόρα επανάσταση (εφόσον πιστευουν οτι το κράτος δεν απονεκρώνεται μέσα απο τις αντιφάσεις του ούτε η ηγεσία αυτοπαραιτείται απο τα προνόμια της (προνόμια δε σημαίνει μόνο χρήμα) -γιατί αυτή δν αποτελειται από τον άγιο Φραντσίσκο της Ασσίζης αλλά απο ανθρώπους- που οδηγεί σε απευθείας κολλεκτιβοποίηση αυτόνομως κοινοτήτων που με ίσες ψήφους αυτοκυβερνώνται είναι πρόπλασμα κομμουνισμού. Αυτό συμπυκνώνεται στη φράση του Ντουρούτι "Φυσικά και υπάρχει παράδεισος (βλ βασίλειο της ελευθερίας) γιατί έχω ζήσει εκεί και ξέρω". Προσοχή εδώ παράδεισος άμεσης κοινωνικοποίσης και λειτουργίας εργοστασίου χωρίς αφεντικά αλλά και χωρίς κομματικούς ή κρατικούς διευθύνοντες της παραγωγής γίνεται μόνο σε καθεστώς επανάστασης. Η θεωρεία αντιδομών μέσα στον καπιταλισμό είναι είτε αλτουσεριανής παράδοσης είτε αυτόνομης παράδοσης.
      υ.γ Η πηγή που παραθέτω είναι το πιο αντικειμενικό που μπόρεσα να βρώ δηλαδή να μην είναι απο αναρχικούς αλλά να μήν είναι αστική προπαγάνδα, πράγμα εξαιρετικά δύσκολο γιατι ελάχιστοι γράψαν για αυτήν την περίοδο.

      Πηγη. http://www.ispania.gr/arthra/istoria/5053-biomixania-ispaniki-epanastasi

      Τασός απο Αγ.

      Διαγραφή
    2. Τάσο, απλά σημειώνω ότι εγώ δεν συμμετέχω στη συζήτηση γιατί εκτός απ' το γεγονός ότι θεωρείς ότι είμαι εγώ που απευθύνομαι σε ιθαγενείς, δεν καταλαβαίνω και γρι από ό,τι γράφεις.

      Διαγραφή
    3. "αντικρατική δικτατορία του προλεταριάτου"
      Κλαίω...
      Ο.Χ.Ε.Π.

      Διαγραφή
    4. @Τάσος
      Γράφεις,"Τ δεύτερο σκέλος είναι οτι ένας αναρχικός κομμουνιστής μιλάει για κομμουνισμό απευθείας δν εννοεί το βασίλειο της ελευθερίας αλλά οτι μόνο η ομοσπονδιοποίηση των κοινοτήτων/κολλεκτίβων σε καθεστώς αντιεξουσιαστικού σοσιαλισμού και αντικρατικής δικτατορίας του προλεταριάτου μπορεί να οδηγήσει σε κομμουνισμό γιατι δν υπάρχει απονέκρωσης"

      Δηλαδή ο αναρχικός κομμουνιστής ορίζει με λίγα λόγια τον όρο " Κομμουνισμό απευθείας" ως μη απευθείας πρακτικά, αφού απλά προκρίνει διαφορετικό μη κρατικού τύπου μεταβατικό στάδιο [αντιεξουσιαστικό σοσιαλισμό -αντικρατική δ. του προλεταριάτου]. Σχήμα που φυσικά ακυρώνει τον όρο "Κομμουνισμό απευθείας" αφού προυποθέτει το παραπάνω μεταβατικό στάδιο που περιέγραψες ως αναγκαίο οδηγό προς τον Κομμουνισμό.
      Επίσης ο αντί -εξουσιαστικός σοσιαλισμός πως μπορεί να υπάρξει υπό μια εξουσιαστική αντικρατική δικτατορία του προλεταριάτου? Λογικά αυτό το σχήμα πως στέκει?

      Αντιεξουσιαστικός σοσιαλισμός υπό μια εξουσιαστική δικτατορία και Κομμουνισμός απευθείας μέσω μεταβατικού σταδίου.
      Κοαν anyone?

      Decadent

      Διαγραφή
    5. "σε καθεστώς αντιεξουσιαστικού σοσιαλισμού και αντικρατικής δικτατορίας του προλεταριάτου"

      Είναι πραγματικά θεαματικός ο αφορισμός που υφίστανται οι έννοιες εξουσία και κράτος, από το αναρχικό κίνημα.
      Τί είναι η εξουσία; Δαίμονας που μας κυνηγά ή το πρόταγμα της επανάστασης; Την εξουσία δε προσπαθείς να πάρεις με την επανάσταση σου ;
      Στο σοσιαλισμό, που εσύ αναφέρεις, δεν έχει την εξουσία το προλεταριάτο; Τι πάει να πεί λοιπόν, αντιεξουσιαστικός σοσιαλισμός; Στον προκείμενο σοσιαλισμό που αναφέρεις, την εξουσία πού θα την παραδώσετε, για να ξέρω και 'γω. Στους αστούς όχι, στους προλετάριους ούτε. Μήπως μιλάς για θεοκρατικό καθεστώς και αφήσετε τον Ύψιστο να κάνει κουμάντο ;

      Χαϊνης

      Διαγραφή
  11. Δεν γνωρίζω (μπορεί να κάνω λάθος) να υπάρχει τμήμα του αναρχικού χώρου στην Ελλάδα που να δηλώνει ότι αγωνίζεται για την "αντικρατική δικτατορία του προλεταριάτου", το οποίο ως όρος είναι βαθιά αντιφατικός και σα να λες "αντεξουσιαστική λαική εξουσία". Στην πραγματικότητα αυτό που στην καλύτερη περίπτωση "προπαγανδίζει" ο αρκετά συμπαθής κατά τα άλλα τάσος είναι το κλασσικό σχήμα του "Σοβιέτ χωρίς μπολσεβίκους". Δεκτόν, απλά τα σοβιέτ χωρίς μπολσεβίκους έχουν την κακή ιδιότητα είτε να μην υπάρχουν, να μην προκύπτουν καν είτε να καταλήγουν αλλά γερμανία.

    Τέλος μια προσωπική άποψη, η οικοδόμηση του σοσιαλισμού τον 20ο αιώνα μας τροφοδότησε με μια σειρά προβληματικές για τον καθοδηγητικό ρόλο του κόμματος (και αρα την πρωτοκαθεδρία του) στη σοσιαλιστική κοινωνία, για τη σχέση σοβιέτ-κράτους-κομματος, και εν τέλει για το ζήτημα της σχέσης πρωτοποριας-βάσης κατά την διάρκεια άσκησης της εξουσίας. Όλα αυτά τα ζητήματα τα βρίσκω αρκετά σημαντικά και κρίσιμα για τα καθήκοντα του κομμ. κινήματος κατά τον 21ο αιώνα, αν όμως η απάντηση είναι ένας αντιμπολσεβικισμός ή ένας ντροπαλός(ή και φανέρος) αναρχισμός τότε ξεφεύγουμε πολύ. Ας μην ξεχνάμε ότι τα προβλήματα άσκησης της εξουσίας είναι προβλήματα ακριβώς της πλευράς εκείνης που αναγνωρίζει ως καθήκον και στόχο την κατάκτηση και την άσκηση της και όχι πρόβλήματα όσων την απορρίπτουν γενικά και αόριστα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμπαθέστατος. Αυτή η "θεωρία αντιδομών μέσα στον καπιταλισμό του Αλτουσέρ" με σκλάβωσε. Σχεδόν όσο η "αντικρατική δικτατορία". Δυστυχώς όμως είμαι ιθαγενής και λίγο βλαχαδερό κι έτσι έγραψα ότι ο αναρχικός "είναι αυτός που προσπαθεί να σκεφθεί το αδύνατο" αντί το ορθό "είναι αυτός που αραδιάζει παπάδες με το κιλό".

      Διαγραφή
  12. Πολλά απ'όσα σημειώνει ο Τάσος είναι - στην καλύτερη περίπτωση - ωραιοποιήσεις για τα αποτελέσματα μιας στρατηγικής, η οποία αποδείχτηκε καταστροφική. Για να βοηθήσω την κουβέντα:

    - ορισμένοι μιλάτε, γενικά για CNT. Όμως ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του '30 η CNT ήταν χωρισμένη, τυπικά στα 2, ουσιαστικά στα 3. Υπήρχε η CNT/AIT - η πιο "παραδοσιακή" τάση, αυτή που αρνούταν ως ρεφορμιστικό τον πολιτικό αγώνα. Η FAI, τάση των Ντουρούττι - Ολιβέρ - Μοντσένυ η οποία κατηγορήθηκε από την ΑΙΤ ως "κόμμα" κι η οποία έβαλε το ζήτημα της πολιτικοποίησης του αναρχικού κινήματος - "πολιτικοποίηση" με την έννοια της συμμετοχής στην κεντρική πολιτική ζωή. Τρίτο σκέλος - αποδιωγμένο από τα υπόλοιπα δύο - το PS , Partido Sindicalista του Angel Pestana, παλαίμαχος α/συνδικαλιστής, μέλος της αντιπροσωπείας της CNT που συμμετείχε στην Κομιντερν το '19 ( ίσως να ήταν και σε επόμενο συνέδριο, δεν μπορώ ν'ανοίξω βιβλίο τώρα..) κι ο οποίος με την ομάδα του έκανε αυτό το μικρό κόμμα, που ανέδειξε ένα/δυο βουλευτές το '36 με το ΛΜ.
    - Δεν γνωρίζω να ασχολήθηκαν οι έλληνες αναρχικοί - όσοι τα ψάχνουν αυτά.. - με την πολιτική πλευρά αυτής της υπόθεσης. Γεγονός είναι ότι η FAI κατοχυρώθηκε ως ηγεμονική και κυρίαρχη τάση μέσα στο αναρχικό κίνημα, μετά τα γεγονότα του '34 (εξέγερση στην Αστούριας) όταν και η "παραδοσιακή" στάση " μη ανάμειξης" των αναρχικών στην εξέγερση - "αυτά είναι πολιτικαντισμοί.." - απομόνωσε τους τελευταίους και έδειξε ανάγλυφα τα αδιέξοδά τους.
    - Η FAI στήριξε εκλογικά το ΛΜ και στη συνέχεια πήρε τα κλειδιά από τον Companys στην Καταλωνία, ενώ έβαλε και υπουργούς στην πρώτη κυβέρνηση Caballero.
    - Κάτι που δεν λένε πολλοί - άλλοι αγράμματοι, κάποιοι "ύποπτοι".. - είναι ότι το Μάη του '37 στη Βαρκελώνη ο Oliver και η Montseny κατέφτασαν στη Βαρκελώνη για να πείσουν τους οχυρωμένους στην Τελεφόνικα αναρχικούς να παραδώσουν τα όπλα..

    Κάποιοι αναφέρθηκαν στα αδιέξοδα των "κολλεκτιβοποιήσεων" στην Αραγονία ( μόνο εκεί έγινε αυτό το "πείραμα",,,).Στην πραγματικότητα και από την πλευρά της "οικοδόμησης" και από την πλευρά της επαναστατικής πάλης το αναρχικό κίνημα βούλιαξε μέσα στις αντιφάσεις του, απέτυχε να ηγηθεί για λόγους εσωτερικούς "ίδιους" του χαρακτήρα του στην κοινωνική επανάσταση, είδε την επιρροή του να περιορίζεται και τελικά εξαφανίστηκε τις επόμενες δεκαετίες (κάτι ακόμα που ουδέποτε οι αναρχικοί μπήκαν στον κόπο να εξηγήσουν...).
    - Σε αντίθεση με όσα - από τη δεκαετία του '60 κι εντεύθεν - κυκλοφόρησαν , και ενώ είναι ακριβές το ότι η GPU κατέστειλε τους τροτσκιστές ( δίκαια κατά τη γνώμη μου) , οι αναρχικοί δεν είχαν την ίδια αντιμετώπιση: αντίθετα αναρχική militia της ΜΑδρίτης , με ηγέτη των FAIστα Cipriano Mera , χτύπησε τους κομμουνιστές στη Μαδρίτη το Μάρτη του '39 και την παρέδωσε στους φασίστες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή