Τρίτη, 4 Νοεμβρίου 2014

Το ζάπινγκ ως ερμηνεία

Νομίζω ότι είναι μια πολύ μεταμοντέρνα ιδέα, και ως τούτου έχει μέλλον: θα προτείνω έναν νέο τρόπο ανάγνωσης κειμένων που θα βασίζεται στο ηλεκτρονικό ζάπινγκ μεταξύ άρθρων. Αντί δηλαδή το ζάπινγκ να είναι κάτι που κάνεις ηλεκτρονικά επειδή βαριέσαι αυτό που διαβάζεις, εγώ θα υποστηρίξω ότι στο τυχαίο παράθυρο που ανοίγεις με το ηλεκτρονικό ζάπινγκ βρίσκεται το κλειδί για να δοθεί μια νέα διάσταση, ένα νέο ενδιαφέρον, μια ερμηνεία τοώντι, σε αυτό που διάβαζες πριν. Για παράδειγμα, ζαπάροντας στο Left.gr, άρχισα πρώτα να διαβάζω αυτό:
Κυκλοφορεί την Τετάρτη 5/11 η "Εργατική Αριστερά"
Αγώνας, Ρήξη, Ανατροπή
Συναίνεση: Συνταγή ήττας για Αριστερά
ΕΝΘΕΤΟ-ΑΦΙΕΡΩΜΑ: ΟΚΤΩΒΡΙΑΝΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
Η παράδοση του Οκτώβρη του 1917-Του Φιλ Γκάσπερ
Η βιογραφία ενός συνθήματος
Όλη η εξουσία στα Σοβιέτ-Του Λαρς Τ. Λίχ
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Ακραία ταξική κυβέρνηση-Του Πέτρου Τσάγκαρη
Και μόλις βαρυστομάχιασα από την πολλή μπολσεβίκικη αντάρα (ιδιαίτερα αυτή η "ακραία ταξική κυβέρνηση" με σκότωσε), κι άλλαξα κανάλι μέσα στο left.gr, βρήκα παραδίπλα αυτό:

Πώς να ανοίξετε ένα μπουκάλι κρασί χωρίς ανοιχτήρι
Ας υποθέσουμε πως έχετε καλέσει φίλους στο σπίτι και λίγο πριν ανοίξετε ένα μπουκάλι λευκό κρασί, διαπιστώνετε πως δεν έχετε τιρμπουσόν ή ανοιχτήρι.
Eίναι αργά και όλα τα καταστήματα έχουν κλείσει και εσείς φυσικά σκέφτεστε ότι θα βγάλετε όλη τη νύχτα με αναψυκτικά. Κι όμως, υπάρχει λύση και βρίσκεται στο... παπούτσι σας. 
Μπορείτε να ανοίξετε ένα οποιοδήποτε μπουκάλι πολύ εύκολα, ακολουθώντας μια απλή διαδικασία μερικών δευτερόλεπτων: βγάζετε το παπούτσι σας, τοποθετείτε το κάτω μέρος της φιάλης μέσα σε αυτό και το χτυπάτε πάνω σε ένα τοίχο, μέχρι σιγά σιγά να δείτε το φελό να βγαίνει από το μπουκάλι.
Οκτωβριανή επανάσταση, συνταγή ήττας, λευκό κρασί, ακραία ταξική κυβέρνηση, αγώνας ρήξη ανατροπή, βγάζετε το παπούτσι σας, το χτυπάτε στον τοίχο, φελός: όλο μαζί, βγάζει ένα νόημα που ξεπερνάει τα επιμέρους νοήματα των δύο αναρτήσεων, αν το καλοσκεφτείτε. Η Βέφα συναντάει τον Λένιν, το τιρμπουσόν τον τηλεβόα, το αμφιθέατρο την φοντανιέρα, υπάρχει ρήξη, υπάρχουν Σοβιέτ, υπάρχει παπούτσι, ανατροπή, υπάρχει χτύπημα στον τοίχο μέχρι σιγά σιγά να δούμε το φελό που νάτος πετιέται, νάτος πετιέται από ξαρχής, κι αγριεύει και θεριεύει.

Στη φωτογραφία έβαλα το παπούτσι με το μπουκάλι, η ρήξη και η ανατροπή δε χώραγαν.

11 σχόλια:

  1. Η ηλεκτρονική περιήγηση σε μη κομμουνιστικα ΜΜΕ απαιτεί βαρέα και ανθυγιεινα ένσημα.
    Και για αυτό σας ευχαριστούμε εσάς που κάνετε αυτή τη βρωμοδουλεια (και καλό θα είναι να σας στέλνουμε και κάνα κουτί χάπια βέβαια πέρα από τις ευχαριστίες).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μια χαρά είναι η περιήγηση σε μη κομμουνιστικά ΜΜΕ. Σε "κομμουνιστικά" ΜΜΕ είναι όλη η χολέρα...

      Διαγραφή
    2. Εδώ ας πούμε στο left, που δεν είναι κομμουνιστικό μαθαίνεις πώς γίνεται η επανάσταση και πώς ανοίγεις κρασί χωρίς τιρμπουσόν σε πέντε λεπτά μέσα. Κακό είναι;

      Διαγραφή
    3. Θα μου πεις, ναι, αλλά η Εργατική Αριστερά είναι "κομμουνιστική." Παίρνεις όμως ένα παπούτσι, χτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο, και βγαίνει σιγά σιγά ο φελός.

      Διαγραφή
    4. Συγγνώμη εσύ μετά από όλα αυτά που διαβάζεις δεν χρειάζεσαι να κατεβάσεις ένα μπουκάλι κρασί? Μην είσαι αχαριστος με αυτά που μαθαίνεις στα Αριστερά ΜΜΕ....

      Διαγραφή
    5. Είμαι λέει...χωρίς κρασί. Μόνο το μπουκάλι, να τρώω τα γυαλιά.

      Διαγραφή
  2. Άσχετο, αλλά τα έσπασε ο Γκίκας! Έρχονται πολύ ωραία πράγματα, από την πλευρά της ανάδειξης νέων στελεχών.

    https://www.youtube.com/watch?v=Mkjsb9gNlEQ#t=64

    Αλέξανδρος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κοίτα να δεις: Το άνοιγμα του μπουκαλιού με το παπούτσι είναι ένας μετωπικός τρόπος ανοίγματος μπουκαλιών.
    Το μέτωπο του χτυπήματος πετάει το φελλό και απελευθερώνει το αντικείμενο - το κρασί.
    Έτσι και το ΑΑΔΜ, θα πετάξει τον αστικό φελλό που ταπώνει την κοινωνία και αθ απελευθερώσει το αντικείμενο - την εργατική τάξη.
    Όλα τα άρθρα του LEFT, διαπλέκονται διαλεκτικά κι όσοι δεν το καταλαβαίνουν είναι.......κουκουέδες!
    A votre sante !

    λαθραναγνώστης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Έλα περίεργοι είστε. Η Δούρου σας είπε ότι τα μέσα παραγωγής είναι σοβαρά αλλά το διαδίκτυο σοβαρότερο.Ανάλογα , είναι σοβαρή η ταξική πάλη ας πούμε, όμως η διευκόλυνση του πολίτη στις μικρές καθημερινές χαρές, αυτές τις στάλες κεφιού και χαράς στη μνημονιακή Ελλάδα της ανθρωπιστικής κρίσης των υποτακτικών της Μέρκελ , είναι λέμε, απείρως σημαντικότερη.

    Τί θέλετε δηλαδή; Τα "τι πλαστήρας τι παπάγος" και τ΄"αγκιτάτσια";

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Έτσι βγαίνεις κυβέρνηση.Δίνοντας στον κοσμάκη απλές ,άμεσες λύσεις.
    "Παίρνω παπούτσι και βαράω" σε παραλληλία με το "Σκίζ...εεε...Τσαλακώνω τα μνημόνια και διαπραγματεύομαι αποδοτικότερα".
    Εμείς, που δε θέλουμε να κυβερνήσουμε θα λέγαμε του κακομοίρη του εργάτη, κάτσε , περίμενε να έρθει σοσιαλισμός και θα σου δώσουμε τσάμπα ανοιχτήρι και ένα βαρέλι κρασί. Δευτέρα παρουσία.
    Ο κόσμος διψάει και εμείς το βιολί μας.

    Χαϊνης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Είναι σαν το κίνημα της πατάτας που κατάργησε τους μεσάζοντες, αυτό καταργεί τα τιρμπουσόν.

    Χωρίς εσένα παπούτσι δεν χτυπά,
    φελλέ βγες χωρίς πολλά πολλά.

    Τι εργαλεία... μπασκλασαρία λίγο (παρεμπιπτόντως μάλλον έπεσε τηλεφωνάκι και αφαιρέθηκε η συγκεκριμένη έκφραση από εκείνη την συνέντευξη της Δούρου). Τι λογική, τι αιτία και αποτέλεσμα, δοκίμασε κάτι τυχαίο (ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ) και κάτι καλό μπορεί να βγει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή