Σάββατο, 1 Νοεμβρίου 2014

Ντροπής πράγματα

Να ξεκαθαρίσω εξ αρχής ότι ντρέπομαι που αναγκάζομαι να γράψω αυτό το ποστ· νιώθω δυσφορία με το γεγονός ότι πρέπει να πω δυο λόγια. Αλλά τι να κάνω, όταν κάποιοι δεν ντρέπονται με αυτά που γράφουν;

Αυτό το βίντεο με τα παιδάκια του δημοτικού που κάνουν τα καημένα παρέλαση άκοντα εκόντα είναι ο πυρήνας ολάκερης αντιπαράθεσης και συζήτησης "δεξιάς" και "αριστεράς" για τον "ύμνο του ΕΑΜ". Με αυτό το πράγμα ασχολείται σήμερα η εξαχρειωμένη πολιτική (και οι εξαχριωμένοι πολιτικοί) στη χώρα που λέγεται Ελλάδα. Το αναρτώ, ζητώντας προκαταβολικά συγνώμη από τα παιδάκια για τη δημοσιοποίηση, αφού λίγο-πολύ παρήλασαν αναγκαστικά και δεν ευθύνονται σε τίποτε για το ότι κάποιοι αποφάσισαν να στήσουν πανηγύρι στην καμπούρα τους:





Το είδατε; Το είδατε. Τι είδατε δηλαδή; Τίποτα. Κάποια παιδιά που κάνουν παρέλαση καθώς παίζει η "Κατιούσα" εμβατηριακά. Αλλά άλλοι όχι μόνο είδαν άλλα, αλλά άκουσαν και άλλα. Διαβάστε εδώ, αν έχουμε δηλαδή το Θεό μας:

Η ανατριχίλα των «μπουμπούκων» και το ΕΑΜ
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ • 31 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2014, 16:31 
Ανατριχίλα αισθάνθηκε ο Αδ. Γεωργιάδης εξαιτίας του γεγονότος ότι στο δήμο Χαλανδρίου, οι μαθητές, παρέλασαν την 28η Οκτωβρίου, με υπόκρουση την μουσική του ύμνου του ΕΑΜ.
Ο τέως υπουργός υγείας, μάλιστα, βγήκε να «τιτιβίσει» στο twitter κάνοντας λόγο για «εμφυλιοπολεμικό κλίμα»! Αυτό ένιωσε ο Γεωργιάδης, όταν άκουσε τον ύμνο του ΕΑΜ.
Ποιος ακριβώς στίχοςο οποίος μάλιστα δεν ακούστηκε – προκάλεσε … «εμφυλιοπολεμικούς» συνειρμούς στον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο της ΝΔ;
Μήπως το «ΕΑΜ μας έσωσε από την πείνα», που εξέφραζε την ευγνωμοσύνη του ελληνικού λαού στο αντιστασιακό κίνημα – που γέννησε μέσα από τα σπλάχνα του – και κατάφερε να σώσει εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους από το λιμό της κατοχής;
Μήπως ο στίχος ότι «το ΕΑΜ θα μας σώσει και από τη σκλαβιά» που φανέρωνε του πόθους του ελληνικού λαού για απελευθέρωση από την τριπλή κατοχή;
Κανένας από τους δύο.
Ο στίχος που ενεργοποίησε το ταξικό ένστικτο του Αδ. Γεωργιάδη, ήταν «το ΕΑΜ έχει πρόγραμμα λαοκρατία»!
Αυτό είναι που δεν θέλει να ακούγεται, ο Γεωργιάδης μήπως και μάθουν περισσότερα από όσα πρέπει οι μαθητές και η νέα γενιά. Αυτό φροντίζουν εδώ και χρόνια να θάψουν όλες οι αστικές κυβερνήσεις της χώρας.
Βλέπετε για τον ακροδεξιών φρονημάτων Γεωργιάδη, η «λαοκρατία» ισοδυναμεί με «κατάρα», αφού αμφισβητεί τα προνόμια της τάξης του και την εξουσία της. Ο Γεωργιάδης είναι ιδεολογικός απόγονος εκείνων των πολιτικών που, αφού πρώτα κατέφυγαν στην Μέση Ανατολή για να κάνουν …αντίσταση κατά του κατακτητή, στην συνέχεια επέστρεψαν στην Ελλάδα «αγκαλιά» με τους Άγγλους και τους Αμερικάνους ιμπεριαλιστές, για να πνίξουν στο αίμα, το αντιστασιακό κίνημα που εξέφραζε το ΕΑΜ και το ένοπλο τμήμα του, ο ΕΛΑΣ.
Από αυτούς τους πολιτικούς εμπνέεται ο Γεωργιάδης. Αυτούς που συνεργάστηκαν με τα τάγματα ασφαλείας και τους «Χίτες», τους προδότες και τους συνεργάτες των Γερμανών για να εδραιώσουν την αστική εξουσία τους και να βάλουν εκ νέου το λαό στο περιθώριο. Αυτούς τους πολιτικούς θαυμάζει ο Γεωργιάδης. Πολιτικός υπερασπιστής αυτής της επιλογής της αστικής τάξης και των ξένων συμμάχων της, είναι. Τα Μακρονήσια, οι εκτελέσεις, οι βιασμοί, οι φυλακίσεις, που υπέστησαν χιλιάδες αγωνιστές, με τη μόνη κατηγορία ότι ήταν μέλη του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ, προφανώς για τον Αδ. Γεωργιάδη, αποτελούν «δίκαιες ποινές» που δεν πυροδότησαν, τότε, το εμφυλιοπολεμικό κλίμα.
Όπως λέει και ο λαός μας «όμοιος στον όμοιο κι η κοπριά στα λάχανα»…
Για τον Γεωργιάδη, δεν υπάρχει απολύτως τίποτε να πει κανείς. Ο άνθρωπος δηλώνει αντικομμουνιστής και είναι αντικομμουνιστής. Είναι συνεπής εχθρός του ταξικού κινήματος και συνεπής υπερασπιστής της άρχουσας τάξης. Είναι πολιτικός και ταξικός αντίπαλος. Απλά πράγματα.

Αλλά πώς ακριβώς απαντάει κανείς σε έναν τέτοιο άνθρωπο, με ποια σοβαρότητα, έχει σημασία. Υποτίθεται ότι ο καραγκιόζης της υπόθεσης είναι ο Γεωργιάδης, και αυτό πρέπει να αναδεικνύεται. Αλλά πώς να αναδειχθεί όταν καραγκιόζης γίνεται ο απαντών; Τι λέει ο κύριος Θεοδωρόπουλος; Λέει ότι ο Γεωργιάδης εκνευρίστηκε με στίχους που, σύμφωνα με την παραδοχή του ίδιου του κυρίου Θεοδωρόπουλου...δεν ακούστηκαν. Αυτό ουδόλως πτοεί τον κύριο Θεοδωρόπουλο, που συνεχίζει να αναφέρει τους στίχους που ο ίδιος καμώνεται πως εκνεύρισαν τον κύριο Γεωργιάδη, σαν να μην έχει την παραμικρή σημασία ότι κανείς δεν εκστόμισε αυτούς τους στίχους. Με άλλα λόγια, γίνεται μια συζήτηση ρητά πάνω στη βάση του μη όντος: ο κύριος Θεοδωρόπουλος υποθέτει ότι το μη ον εκνεύρισε τον κύριο Γεωργιάδη, και ακολούθως απαντά στη βάση αυτού του ίδιου μη όντος. Στην διαδικασία, τα πιο πάνω παιδάκια μεταμορφώνονται σε πρωτοπορία του ταξικού κινήματος και προπομπό της λαϊκής εξουσίας, χωρίς κανείς να ενδιαφέρεται να τα ρωτήσει αν έχουν πολιτική συνείδηση και ποιου είδους, είτε αυτά είτε όσοι γονείς και παιδιά τα παρακολουθούν. Και με τέτοια χαζά, με τέτοιες μωρουδίστικες ανοησίες, κάνουμε πολιτική. Με τέτοιο εξευτελιστικό τρόπο αντιμετωπίζουμε την ιστορία του ΕΑΜ και το νόημά της· εκεί κατεβάζουμε την αξία της εαμικής θυσίας. Γιατί;

Για να φανεί σούπερ γουάου η κίνηση του δημάρχου Χαλανδρίου κυρίου Ρούσσου να πετάξει τη μελωδία στην παρέλαση, βέβαια. Για τι άλλο; Για να αναχθεί σε μείζον πολιτικό ζήτημα το ολιγόλεπτο σάουντρακ ενός τμήματος μιας εθνικής παρέλασης στο αστικό μας κράτος, για να γίνει η επανάσταση στον ύπνο μας, και με πρωτεργάτες παιδάκια του δημοτικού μάλιστα. Σα δε ντρέπεστε κάποιοι, κοτζάμ μαντράχαλοι, λέω εγώ. Αυτός είναι ο σεβασμός σας στους προγόνους μας, που πέρασαν τα πάνδεινα για να υπερασπιστούν αυτόν τον τόπο και αυτόν τον λαό;

Αυτός είναι, βέβαια. Το να γελοιοποιούνται τα πάντα, να ισοπεδώνονται τα πάντα, να μετατρέπονται τα πάντα σε σάχλα. Ιδού λοιπόν και ο πρωτεργάτης της "επανάστασης" της σαχλαμάρας, να μας θυμίζει ότι δεν πρόκειται καν για τον ιστορικό ύμνο του ΕΑΜ (σύνθεση Νίκος Τσάκωνας, στίχοι Σοφία Μαυροειδή-Παπαδάκη, 1944) αλλά για μια "μελωδία" που έχει χρησιμοποιηθεί και για "διαφημίσεις":


και να υπερασπίζεται την επιλογή του λέγοντας ότι παίχτηκαν "και τα αντάρτικα και τα αμερικάνικα":


Υστερικοί ακροδεξιοί και "αριστεροί" σαλτιμπάγκοι-διασκεδαστές πήραν πάλι τα πέντε λεπτά δημοσιότητάς τους λοιπόν, στην πλάτη ανήλικων παιδιών  και ενός αγώνα ο οποίος μεγάλωσε γενιές και αποτελεί μέρος των "ιερών και οσίων" για κάποιους χιλιάδες από μας σήμερα. Και σαν να μην έφταναν αυτά τα πέντε λεπτά, έρχονται και οι "αναλύσεις" τύπου Θεοδωρόπουλου, που καμώνονται ότι ο καυγάς γίνεται για τη "λαοκρατία"!

Ντροπής πράγματα, πραγματικά.

2 σχόλια:

  1. "Ποιος ακριβώς στίχος – ο οποίος μάλιστα δεν ακούστηκε – προκάλεσε … «εμφυλιοπολεμικούς» συνειρμούς στον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο της ΝΔ;"

    Αναφερεί μάλιστα και οτι ο συγκεκριμένος στίχος δεν ακούστηκε...ενώ ακούστηκαν οι άλλοι. Θα μας πέσουν τα μαλλιά. Και ποια αμερικάνικα ακούστηκαν , με καίει η περιέργεια τελοσπάντων.

    -εκτός θέματος:
    http://www.skai.gr/news/world/article/268758/i-merkel-egomiazei-tous-polites-pou-itan-adithetoi-sto-kathestos-tis-anatol-germanias/

    "Πρώην πολίτης της ΓΛΔ, η Μέρκελ μίλησε για τα "απερίγραπτα συναισθήματά" της κατά την πτώση του Τείχους, στις 9 Νοεμβρίου 1989, εξηγώντας πως εκείνο το βράδυ είχε πάει αρχικά με μια φίλη της για σάουνα και βγαίνοντας πήρε μέρος σε μια πορεία ανθρώπων που κατέβαιναν το δρόμο"

    Τι διάολο, εγώ δεν έχω δεί σάουνα στη ζωή μου και η μέρκελ είχε, το '89 στη ΛΔ Γερμανίας, πριν ξεκινήσει η "απελευθέρωση"; Εδώ δεν είχαν ψωμί να φάνε και είχαν σάουνες;; Εκτός αν άνηκε και αυτή στη κομματική ελίτ.

    Χαϊνης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο ύμνος του ΕΑΜ γράφτηκε από τον συνθέτη και αγωνιστή Νίκο Τσάκωνα το 1944 και τη Σοφία Μαυροειδή-Παπαδάκη (στίχοι) και είναι αυτός και όχι η "Κατιούσα": https://www.youtube.com/watch?v=EP8P_dyz7K4

      Η "Κατιούσα", με άλλους στίχους, είναι πολύ μεταγενέστερη, από το δίσκο "Τ' αντάρτικα" του Θ. Μικρούτσικου.

      Συνεπώς, οι στίχοι που δεν ακούστηκαν αλλά ενόχλησαν τον Άδωνι, δεν είναι καν του ιστορικού Ύμνου του ΕΑΜ.

      Θα με πιάσουν τα κλάματα.

      Διαγραφή