Σάββατο, 8 Νοεμβρίου 2014

Κοκτέιλ Μολότωφ #361

Βασική και αναπόφευκτη νομοτέλεια: καθώς γίνεται πλέον εμφανής σε όλο και περισσότερους η οριστική και αμετάκλητη χρεοκοπία της "αριστερής" ρητορικής της "νέας" (στην πραγματικότητα καθόλου τέτοιας) σοσιαλδημοκρατίας, το φαινόμενο που θα εντείνεται θα είναι το εξής: η απόρριψη της συμπόρευσης με το ΚΚΕ θα γίνεται με όλο και πιο ρητά φασιστικούς όρους. Καθώς γίνεται αδύνατο το "υπεραριστερό" άλλοθι που μπορούσε να κρύβει την αλήθεια για τις πραγματικές ταξικές επιλογές του "αριστερού" και να κρατάει έτσι τα ιδεολογικά προσχήματα, η ωμότητα των πραγματικών κινήτρων θα πρέπει να εκδηλώνεται αναγκαστικά ανοιχτότερα. 

Αυτό δεν πρέπει ούτε να φοβίζει ούτε να απογοητεύει κανέναν ενσυνείδητο αγωνιστή. Αντιθέτως, αποτελεί μέρος της κίνησης της πραγματικότητας προς την κομμουνιστική Ιδέα. Η κομμουνιστική Ιδέα έχει όνομα: υπάρχουν δύο ανταγωνιστικές τάξεις, και η ιστορία καθορίζεται από το αποτέλεσμα της διαπάλης τους σε κάθε συγκεκριμένη συγκυρία. Η πραγματικότητα που κατασκεύασε για να αμυνθεί η κυρίαρχη ιδεολογία με την πρώτη εκδήλωση της κρίσης είχε αρχικά λειτουργήσει για να συσκοτίσει την Ιδέα, να στηρίξει θεωρίες για τον παρωχημένο χαρακτήρα της, να προωθήσει την φαντασμαγορία της "πολυτασικότητας", των "πολλών δρόμων προς το σοσιαλισμό", κλπ. Η βασική γραμμή της ιδεολογίας της κυρίαρχης τάξης προς τους υποτελείς της ήταν: "Η Ιδέα δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα των υφιστάμενων κοινωνικών δυνάμεων και των επιδιώξεών τους· απορρίψτε λοιπόν την Ιδέα."

Όσο σαπίζει ανοιχτά και η "νέα" σοσιαλδημοκρατία όμως, όσο γυμνώνει τα δόντια της γρυλίζοντας εκφοβιστικά προς την εργατική τάξη, όσο ο ψευδής "τρίτος πόλος", ο ψευδής διαμεσολαβητής ανάμεσα σε κομμουνισμό και φασισμό, διαλύεται προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση, τόσο ωριμάζει η προσαρμογή της πραγματικότητας στην κομμουνιστική Ιδέα, τόσο το σύνθημα που εκφράζει το αναπόδραστο της Ιδέας, το πείσμα της απέναντι σε κάθε χυδαία εμπειρίστικη αντίληψη της πραγματικότητας --"Τέρμα πια στις αυταπάτες, ή με το κεφάλαιο ή με τους εργάτες"-- εξαναγκάζει τον καθένα να απαντήσει ανοιχτά, χωρίς προσχήματα και περιστροφές "με ποιον" και τι σημαίνει αυτό στην πράξη στις σημερινές συνθήκες ακραίας πόλωσης και εξαφάνισης "μέσων λύσεων". Αυτό είναι μια τρομακτική διαδικασία, αποκαλύπτει τρομακτικές αλήθειες και τρομακτικές αντιφάσεις επίσης· αλλά είναι επίσης μια διαδικασία απαραίτητη και αναπόδραστη. Δεν υπάρχει διαφυγή απ' αυτή, μονάχα προετοιμασία για την επίταση και όξυνσή της: θεωρητική διαφώτιση, οργανωτική συσπείρωση, ανάδειξη των δραματικών πλέον διαφορών ανάμεσα σε κομμουνιστές και σοσιαλδημοκράτες πάσης απόχρωσης, στήριξη στον κάθε έναν που αρχίζει να συνειδητοποιεί ότι τα πράγματα δεν είναι όπως του είπαν πως είναι, εκμετάλλευση όλων των κενών που δημιουργεί η ραγδαία υποχώρηση των νέων σοσιαλδημοκρατών απ' τις θέσεις τους απέναντι στις διεκδικήσεις των εργαζόμενων, θάρρος, υπομονή, αντοχή.

4 σχόλια:

  1. ...και αυτό ήταν το νόημα της παρέμβασης για τη ρήση του Χέγκελ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "Κάποια στιγμή θα πρέπει να διαλέξεις. Και για να είμαι ειλικρινής με φοβίζει πολύ η επιλογή σου."
    Το έχω πει σε 2-3 περιπτώσεις και το έχω σκεφτεί για άλλες τόσες.

    Δεν είναι καθόλου εύκολο όταν αυτό συμβαίνει με ανθρώπους που αγαπάς και εκτιμάς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τρομακτικό είναι, όπως είπα.

    Σήμερα είχε τρομακτικό σίκουελ από το συνέδριο της Β. Αμερικής. Ο αντίπαλος που χειροκροτούσε έβαλε ανατολικοευρωπαίο να μου ζητήσει να δώσω κείμενο για δημοσίευση σε τόμο του Central European University.

    Όπου Central European University είναι το μεγαλύτερο σε επιχορήγηση ίδρυμα του Τζορτζ Σόρος. Υπό τον απόλυτο έλεγχό του.

    Όταν δεν μπορούν να σε κάνουν να το βουλώσεις, προσπαθούν να σε παγιδεύσουν. "Τι θέλει κάθε ακαδημαϊκός; Δημοσίευση. Δως του μία που θα τον θάψει ζωντανό."

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Και αυτό είναι που ξεχωρίζει τον μαρξιστή διανοούμενο από τους υπόλοιπους:
    1. Εκλαϊκεύει
    2. Γράφει για καθημερινές καταστάσεις, πατάει στη γη, δεν αμπελοφιλοσοφεί. (συγκεκριμένη ανάλυση συγκεκριμένης κατάστασης)

    Όσο για το νόημα του ποσταρίσματος, το ξαναέγραψα. Για την Ελλάδα ισχύει το εξής απλό: ή με το ΠΑΜΕ ή θα περιμένεις απαθής. Και αν δεν κινηθείς τώρα, αν δεν τριφτείς, αν προσκυνάς για ξεροκόμματα, τότε στα πιο δύσκολα θα είσαι εν δυνάμει κουκουλοφόρος καταδότης φασισταριό.

    Οι αδιάφοροι είναι πολύ επικίνδυνοι. Τους άλλους τους περιμένουμε.

    τσαφ

    ΑπάντησηΔιαγραφή