Τρίτη, 7 Οκτωβρίου 2014

War on War

Ο καπιταλισμός δεν είναι ένα εξωγενές στοιχείο που "μόλυνε" τον κοινωνικό οργανισμό, είναι ο ίδιος ο οργανισμός ως τερματικά και ανυπόφορα γηρασμένος, νοσογενής και τοξικός. Αλλά όπως κάθε οργανισμός, η ελληνική αστική κοινωνία είναι, παρά τα τρομακτικά της γηρατειά, επίσης ένας οργανισμός που επιδιώκει, πάσει θυσία, να επιβιώσει. Δεν θέλει να πεθάνει, αν και είναι η ίδια η θανάσιμη αρρώστια του εαυτού της. Και είναι στο έδαφος αυτής της αντίφασης ανάμεσα στην θανάσιμη σήψη και στην βούληση μιας επιβίωσης που για να υλοποιηθεί πρέπει να κρατήσει αυτή τη θανάσιμη σήψη στη ζωή, που ανθίζει υποκειμενικά, διαθετικά, ο φασισμός.
Μορφές της απόστασης



It's a war on war
It's a war on war
It's a war on war
It's a war on war
It's a war on war
It's a war on war
It's a war on war
There's a war on

You're gonna lose
You have to lose
You have to learn how to die

[...]

You have to lose
You have to learn how to die
if you want to want to be alive, okay?

You have to lose
You have to lose
You have to learn how to die
if you want to want to be alive.

1 σχόλιο:

  1. Για όσους θέλουν μια επεξήγηση για το τραγουδάκι: Πρέπει να πεθάνεις ως μικροαστός αν θες να ζήσεις πια. Να ζήσεις καν βιολογικά. Όχι να ζήσεις ως άνθρωπος απλώς. Ως βιολογικός οργανισμός.

    Ο χρόνος τελειώνει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή