Πέμπτη, 2 Οκτωβρίου 2014

Imperialism pays: Η ανταμοιβή στους πρωταγωνιστές της πρώτης απόπειρας των ΗΠΑ να ανατρέψουν το ΚΚ Κίνας, το 1989

ΤΣΑΪ ΛΙΝΓΚ: Την εποχή των γεγονότων ήταν τελειόφοιτη ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο του Πεκίνου. Κατόπιν, διέφυγε στη Γαλλία και αργότερα πήγε στις ΗΠΑ όπου ζει μέχρι σήμερα. Εκανε διδακτορικό στο Χάρβαρντ και το 2009 έγινε Χριστιανή. Το 2012 έγραψε σε δημόσια επιστολή ότι συγχωρεί εκείνους που έδωσαν εντολή για τη σφαγή, γεγονός που προκάλεσε την οργή πολλών άλλων πρώην ηγετικών μορφών της φοιτητικής εξέγερσης.

ΓΟΥΑΝΓΚ ΝΤΑΝ: Ηταν από εκείνους που άρχισαν την απεργία πείνας των φοιτητών. Το 1989 συνελήφθη και πέρασε τέσσερα χρόνια στη φυλακή. Τον συνέλαβαν ξανά το 1996 με την κατηγορία ότι επιχειρούσε την ανατροπή του καθεστώτος. Δυο χρόνια μετά αφέθηκε ελεύθερος και πήγε στις ΗΠΑ όπου έκανε διδακτορικό στην ιστορία στο Χάρβαρντ. Είναι λέκτορας σε πανεπιστήμιο της Ταϊβάν και πριν από δυο χρόνια δημοσίευσε τα απομνημονεύματά του.
ΣΕΝ ΤΟΝΓΚ: Ηταν πρωτοετής στο Πανεπιστήμιο του Πεκίνου όταν εξελίχθηκε σε μια από τις ηγετικές φιγούρες της εξέγερσης. Στη συνέχεια, κατέφυγε και αυτός στις ΗΠΑ, όπου εξακολουθεί να διαμένει. Εργάστηκε ως freelancer αρθογράφος, ίδρυσε δική του εταιρία πληροφορικής και σήμερα διδάσκει στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Φαίνεται ότι δεν ξέχασε το επαναστατικό του παρελθόν, καθώς το 2011 συμμετείχε στο κίνημα «Occupy Wall Street».
ΧΟΥ ΝΤΕΖΙΑΝ: Ο 58χρονος μουσικός από την Ταϊβάν πήγε το 1989 στην Κίνα για να ενισχύσει το κίνημα και ήταν από εκείνους που βοήθησαν στις διαπραγματεύσεις με το στρατό για την ασφαλή απομάκρυνση αρκετών φοιτητών. Εν συνεχεία, απελάθηκε πίσω στην Ταϊβάν. Σήμερα εξακολουθεί να συνθέτει, ενώ έχει ανοίξει και τον δικό του μουσικό χώρο στην Κίνα.
ΛΙ ΛΟΥ: Ο 48χρονος άντρας διέφυγε στις ΗΠΑ μετά τα γεγονότα στην Τιεν Αν Μεν. Εκεί, έκανε τρία διδακτορικά πάνω στις νομικές και οικονομικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια. Σήμερα είναι ένας επιτυχημένος χρηματιστής.

ΖΟΥ ΦΕΝΓΚΣΟΥΟ: Το 1989 ήταν τελειόφοιτος Φυσικής στο Πανεπιστήμιο του Πεκίνου. Συνελήφθη και καταδικάστηκε σε φυλάκιση. Ειπώθηκε ότι τον κατέδωσε στις αρχές η αδερφή του, κάτι που ο ίδιος αρνείται. Το 1995 μετακόμισε στις ΗΠΑ όπου δουλεύει σήμερα ως χρηματιστής.

ΖΑΝΓΚ ΜΠΟΛΙ: Μετά την καταστολή στην Τιεν Αν Μεν, επιχείρησε να πάει στη Σοβιετική Ενωση. Δεν του έδωσαν όμως άσυλο. Ετσι, επέστρεψε στην Κίνα από όπου έφυγε το 1991 για τις ΗΠΑ. Σήμερα ο 57χρονος άντρας είναι πάστορας στην Κινεζική Χριστιανική Εκκλησία στο Φέρφαξ της Βιρτζίνια.
Iefimerida (μόνοι τους τα λένε οι αστοί, έμπλεοι περηφάνειας)

49 σχόλια:

  1. Πούλα και εσύ την πατρίδα σου να δεις προκοπή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάντως ο Θοδωρής του CogitoergoSum για τα γεγονότα της ΤιενΑνΜεν δίνει άλλη ερμηνεία:
      http://teddygr.blogspot.gr/2011/11/30.html

      Βασίλης

      Διαγραφή
    2. Ο Θοδωρής του Cogito έχει πληκτρολόγιο, δάχτυλα να πληκτρολογήσει και μπορεί να έρθει μόνος του εδώ και να ενημερώσει για το πώς βλέπει σήμερα την ερμηνεία του, αν βλέπει δηλαδή κάποιον λόγο να την ξανασκεφτεί.

      Από ό,τι ξέρω δεν έχει ορίσει διαδικτυακό αντιπρόσωπο.

      Διαγραφή
    3. Ξεκαβάλησε το καλάμι που καβάλησες.

      Βασίλης

      Διαγραφή
    4. Έλα ρε Βασίλη! Τι έγινε, ζόρια, ζόρια;

      Διαγραφή
  2. Καταπληκτική ιδέα ο δοσιλογισμός και η επί χρήμασι συνεργασία με τον εχθρό να λέγεται "επαναστατικό παρελθόν." Να το κάνουμε και για τους ταγματασφαλίτες, να μην ντρέπονται και οι απόγονοί τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. 1. Το να διαλέγεις συγκεκριμένες περιπτώσεις και τις γενικεύεις στο σύνολο ενός ολόκληρου κινήματος είναι αντιεπιστημονικό. Οι εξαθλιωμένες μάζες που δούλευαν για πενταροδεκάρες στα αμερικανικά εργοστάσια που άνοιξαν με απόφαση του ΚΚ Κίνας βγήκαν το 89 στο προσκήνιο.

    2. Οι 10 πλουσιότεροι άνθρωποι της Κίνας σήμερα έχουν κάνει ακριβώς τις ίδιες σπουδές με τους "χρηματιστές-προδότες" της αφήγησής σου, είναι δισεκατομμυριούχοι και επίσης παιδιά-εγγόνια ηγετικών στελεχών του ΚΚ Κίνας και φυσικά μέλη του κόμματος. Οπότε είναι αστείο να υπαινίσσεσαι πως οι μεν είναι αντικομμουνιστές και οι δε αγωνιστές τις σοσιαλιστικής οικοδόμησης. Μια χαρά καπιταλιστές είναι όλοι οι πρωταγωνιστές του παραμυθιού σου (στο οποίο απουσιάζει παντελώς η εργατική τάξη)

    ΥΓ 1 Η κόρη του κινέζου κομμουνισταρά κυβερνήτη του Χονγκ Κονγκ σήμερα "κορόιδευε" τους διαδηλωτές πως είναι όλοι τους άνεργοι και αυτή αγοράζει τα κοσμήματά της με τους φόρους που πληρώνουν αυτοί. http://www.malaysia-chronicle.com/index.php?option=com_k2&view=item&id=371301:taxpayers-fund-my-beautiful-clothes-outrage-at-hk-chief-executives-daughter&Itemid=4#axzz3EzK7DM76

    Περαστικός

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. 1. Αν ήταν "ολόκληρο κίνημα" ή όχι φάνηκε στα 25 χρόνια που πέρασαν. Εκτός από τους ανωτέρω υπάρχουν και άλλοι όπως ο Andrew Tao με προσωπική διαδρομή που αν μη τι άλλο εγείρει πολλά ερωτηματικά.

      2. Ειλικρινά θα με ενδιέφερε να μάθω από που προκύπτει το πρώτο μέρος του ισχυρισμού ειδικά για τους οικογενειακούς δεσμούς (πέρα από την διδασκαλία του Κομφούκιου).

      3. Οι άνεργοι, μισθωτοί, συνταξιούχοι και αυτοαπασχολούμενοι μέχρι 40000 $ καθαρό εισόδημα δεν πληρώνουν φόρο εισοδήματος στο HK. Το καθαρό εισόδημα είναι χονδρικά έσοδα μείον έξοδα. Από 40000 $ και πάνω οι συντελεστές είναι 2%-15% max. Οι φόροι ιδιοκτησίας είναι γενικά χαμηλοί ή ανύπαρκτοι για μικροϊδιοκτήτες. Το 75-80% των φόρων στο ΗΚ είναι corporate tax.

      Για να ξέρουμε για ποιους taxpayers ανησυχούμε.

      geokakk

      Διαγραφή
  4. Η υπερβολή σε χαρακτηρίζει Αντώνιε. ΚΠ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Είναι το τι ανάγνωση θέλει να κάνει κανείς στο άρθρο.

    Εγώ βλέπω κινέζους φοιτητές που άφησαν πίσω μια ζωή προδιεγραμμένη,με το κράτος ( στην καλύτερη περίπτωση ) να σε τρέφει, να σε μορφώνει, να σου βρίσκει εργασία, για να δουλεύεις για 3 και 60, να μετακινησε με δημόσιες συγκοινωνίες, να εισαι ενα με ενα απρόσωπο πληθος, να βλέπεις και να διασκεδάζεις με πράγματα που έχει διαλέξει το καθεστώς για σένα και το πιο συγκλονιστικό που έχεις κάνει στη ζωή σου είναι να φτιάξεις κρυφά twitter ή να τολμήσεις να διαβάσεις ένα άρθρο στη wikipedia παρα την καθολική απαγόρευση, με δικαιολογια "την προσπάθεια διατήρησης των χρηστών ηθών".

    Ξέφυγαν λοιπόν από αυτόν το παράδεισο της "Λαϊκής δημοκρατίας" οι αχαιρευτοι και πήγαν στις ΕΠΑ, όπου οι βρωμοιμπεριαλιστες και καπιταλες τους έδωσαν την ελευθερια να πάρουν πτυχίο στα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου, να κάνουν ότι θέλουν στη ζωή τους, από το να αφεθούν και να γυρνάνε άστεγοι ζητώντας ψιλά μέχρι να βασιστούν στις δυνάμεις τους, να πάρουν την ζωή στα χερια τους χωρίς να τους υποδεικνύει κανένα κράτος και Πατερούλης τι είναι σωστό και τι όχι, να βγάλουν λεφτά από τη δουλειά και το επιχειρηματικό ένστικτο τους και να αγοράσουν μια αμαξάρα, ένα σπίτι με πισινα και μια 40άρα οθόνη για να βλέπουν εκεί τα γεγονότα στο Hong Kong και να νιώθουν παράξενα που δεν αισθάνονται καμια νοσταλγια για την πρώην χωρα τους.

    Αν αυτές είναι οι δυο επιλογές που θα έπρεπε να κανω και εγώ, κάθε φορα θα διάλεγα Αμερική. Και αν τα πραγματα δεν μου πήγαιναν καλά και καταντούσα ζητιάνος, ολο και καποιος πλουσιος ιρλανδός, ιταλός, ελληνας ή κινεζος μετανάστης θα μου έδεινε κανα δολάριο. Γ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εσυ πρεπει να εχεις το καδρο του Μπους στο προσκεφαλο σου.
      Παντως ακομα και σε κειμενο για την Κινα χωρεσε μεσα ο εφιαλτης καθε αυλοκολακα του συστηματος. Ξερεις ο Μουστακιας, Γεωργιανος , ο "Πατερουλης" οπως τον ειπες. Ηταν τετοιο το κλωτσιδι που εδωσε στους πισινους του ιμπεριαλισμου που 60 χρονια εχει πεθανει και ακομα τον μελετατε...

      Υγ. Αντωνη πιασε μια απο πλουσιο Ελληνα μεταναστη μαζι με επιχειρηματικο ενστικτο που βγαζει λεφτα και αγοραζει αμαξαρες! Θα το παρω για το σπιτι!

      Υγ.2 50 εκατομμυρια αποκληροι το 2014 , Γκουανταναμο και γαζωμα μαυρων απο μπατσους για καλημερα!
      Επισης βομβες,πολεμοι,χουντες και τρομοκρατια!
      Αυτη ειναι η χωρα της "ελευθεριας" , γιαπη της κακιας ωρας.

      ratm

      Διαγραφή
  6. Δλδ πες μου τώρα ότι είναι επανάσταση αυτό που έγινε στο Πεκίνο η τώρα στο χονγκ κογκ η αστική τύφλωση σας κάνει να βλέπετε την εμπλοκή στα εσωτερικά μιας χώρας σαν επανάσταση και όχι σαν καθαρή ιμπεριαλιστική επέμβαση το άρθρο είναι συγκεκριμένο δεν έχει να κάνει με διαφορετικές αναγνώσεις οι ΗΠΑ εκμεταλλευόμενες τις αντιθέσεις στο εσωτερικό της Κίνας υποκίνησαν την συγκεκριμένη κατάσταση οι συγκεκριμένοι συμμετείχαν ενεργά σ αυτό και στο τέλος ανταμείφθηκαν.Πάντως η εργατική τάξη τις ΚΙΝΑΣ δεν επωφελήθηκε καθόλου...

    Giorgio Lazer

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Προσωπικά δεν πρόκειται να απαντήσω τίποτα σε κανένα απ΄τα σχόλια πιο πάνω, Lazer.

    Έχει και η κοροϊδία στα μούτρα μας τα όριά της. Εγώ αυτά που είχα να δείξω τα έδειξα, ας δείξουν και αυτοί (αυτός;) που τα γραψε τον αντίλογό τους. Δεν πρόκειται να προσθέσω τίποτε στα ξερά στοιχεία που παρουσίασα και θα παρουσιάσω στις αναρτήσεις για το Occupy Central και το παρελθόν του στην Τιενανμέν.

    Και ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Εγώ πάλι βλέπω -
    (και ας με άγγιξε αυτό με το απρόσωπο πλήθος):
    "Αν δεν έχει για όλους, τουλάχιστον ας βολέψουμε τον κώλο μας βρε παιδιά, Harvard? Harvard."

    ian

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα περί Χάρβαρντ αναλύονται διεξοδικά στην συνέντευξη του Raul Capote για το πώς μετατράπηκαν τα φοιτητικά κινήματα σε κινήματα μεταμοντέρνου δοσιλογισμού.

      Διαγραφή
  9. Ο τίτλος λέει πρωταγωνιστές
    Δεύτερον εργατικά πλήθη ήρθαν στο προσκήνιο και στη ΛΔ Γερμανίας και στην ΛΔ Πολωνίας κατά τις ανατροπές. Ήταν η πρώτη και η τελευταια φορά που ο καπιταλισμός θα τους επέτρεπε οικειοθελώς να βγουν μπροστά, γιατι απ' το 93 και επειτα θα τους εθαβε στο πιο βαθύ σκοτάδι, αφού έκανε γεμιζε τις χώρες τους με βάσεις του νάτο.

    Κοινώς η εργατική σύνθεση ενός κινήματος/πορείας/αντίδρασης δεν εξασφαλίζει οτι αυτό όντως εκπροσωπεί τα συμφέροντα της εργατικής τάξης. Αξίζει να ρίξουμε μια ματιά σε ορισμένα συνδικάτα της βενεζουέλας και τη στάση τους ακόμα κι απ' τα πρώτα χρονια του Τσάβεζ για να πιστούμε γιαυτό.

    Τρίτον και τελευταίο. Όπως και στις ανατροπές στην ανατολική ευρώπη ένα μεγάλο μέρος του κόσμου που αντιπάλεψε τον σοσιαλισμό δεν ήθελε δικτατορια του κεφαλαίου αλλά βελτίωση απλα των όρων ζωής του έτσι και στην κίνα κατά την πορεία των αντιΚΚΚ εξεγέρσεων υπήρχαν και τέτοια. Δεν πρέπει να τα πετάμε στην άκρη (κατι που δεν κανει η ανάρτηση του αντώνη) αλλά ούτε και να στοιχιζόμαστε πίσω τους άκριτα επειδή νταξει μωρέ εργάτες είναι ή μοιάζουν να ναι.

    Θεωρώ πολύ κρίμα άνθρωποι που στην καθημερινή πολιτική τους ζωή εγκαλλούν το ΚΚΕ ότι δεν καταλαβαίνει/μελετάει πράγματα όπως οι ιδεολογικοί μηχανισμοί και το πώς γινεται η χειραγώγηση των μαζών, όταν η ιστορία φέρνει μπροστά τους ακριβώς τέτοια παραδείγματα καπήλευσης απ' τους αστούς των λαικών δυσσαρεσκειών, γυρίζουν τα μάτια και βλέπουν παντού επαναστάσεις. Λιβύη? επανάσταση. Αίγυπτος? το ιδιο (και μάλιστα το ειδαν και στο πραξικοπημα). Συρία? επίσης. Μόνο σε παλαιστίνη και ουκρανία δείχνουν ευαισθησία να κρατήσουν ίσες αποστάσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ Ούτε Καν, για να μην χάνω επαναστάσεις συντονίζομαι Δευτέρα-Τετάρτη-Σάββατο με Ίσκρα, Τρίτη-Πέμπτη-Παρασκευή με ΣΕΚ.

      Ως τώρα, με τον τρόπο αυτό είδα επαναστάσεις στις: Λιβύη, Αίγυπτο, Συρία, Τυνησία, ΗΠΑ, Ελλάδα, Ισπανία, Ουκρανία, Τουρκία και Χονγκ Κονγκ.

      Και ριζικές ανατροπές στη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Αργεντινή και σε μερικά παιχνίδια του Μουντιάλ.

      Διαγραφή
    2. Φίλε "Ουτε Καν", σού υπενθυμίζω το εξής: πέρα από τη διεκδίκηση "ελευθερίας" και "δημοκρατίας" οι συγκεντρωμένοι στην πλατεία Τιεν ΑνΜεν το 89 ζητούσαν και επέκταση των φιλοκαπιταλιστικών μεταρρυθμίσεων. Δεν ήταν πάνω-πάνω στον κατάλογο αιτημάτων τους, αλλά υπήρχε. Μην τα ξεχνάμε αυτά. Όπως μην ξεχνάμε το ρόλο που, αντικειμενικά, έπαιξαν τα γεγονότα στην πλατεία Τιεν ΑνΜεν στο βάθεμα των φιλοκαπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων στην Κίνα. Με απλά λόγια, η Κίνα είχε απομονωθεί διεθνώς μετά τα γεγονότα αυτά και η ηγεσία της χώρας επέλεξε να απαλύνει την κατάσταση αυτή δίνοντας μεγάλα προνόμια στο κεφάλαιο, ξένο και ντόπιο (προνόμια που δεν υπήρχαν σε τέτοιο βαθμό πριν την "εξέγερση").

      Δεν ισχυρίζομαι ότι τα γεγονότα αυτά έπαιξαν τον πρώτο ρόλο στο βάθεμα της καπιταλιστικοποίησης στην Κίνα. Αυτό θα γινόταν έτσι κι αλλιώς (ας θυμηθούμε τι λέει ο Λένιν, στον "αριστερισμό" νομίζω, για τη μικρή ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής που αναπόφευκτα θα γεννήσει και τη μεγάλη ιδιοκτησία). Όμως ισχυρίζομαι ότι τα γεγονότα του 89 έπαιξαν ρόλο καταλύτη, δηλ. επιτάχυναν την πορεία καπιταλιστικοποίησης.

      Κάποιος που είχε άλλο nick

      Διαγραφή
    3. "Όπως μην ξεχνάμε το ρόλο που, αντικειμενικά, έπαιξαν τα γεγονότα στην πλατεία Τιεν ΑνΜεν στο βάθεμα των φιλοκαπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων στην Κίνα."

      Έτσι ακριβώς είναι. Και έρχεται τώρα το χρηματοπιστωτικό του Χογκ Κονγκ με τους Αγγλοαμερικάνους από πίσω, να σπρώξει περισσότερο. Θυμίζω και το άρθρο από Cato Institute για Κίνα, που έλεγε "καλά το πάτε, αλλά όχι αρκετά, θέλει περισσότερη φιλελευθεροποίηση, λιγότερο κράτος, λιγότερα εμπόδια στην ιδιοκτησία και στην ανάπτυξη του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου..."

      Διαγραφή
    4. @Ούτε καν:
      Στην Λ.Δ.Γερμανίας οι μάζες βγήκαν στο προσκήνιο με ενάμισι εκατομύριο διαδηλωτές στο Αν.Βερολίνο που ζήταγαν την συνέχεια της Λ.Δ.Γερμανίας και κατηγορούσαν την ηγεσία του ΚΚΓερμανίας ως προδοτική.
      Το παραπάνω από ντοκυμαντέρ της ΕΤ2 πριν μερικά χρόνια, που κλασσικά προβλήθηκε κατά τις 2 το πρωί.

      Διαγραφή
  10. τωρα καταλαβαινω κατι περιεργα ποσοστα στις διαφορες δημοσκοπησεις που βαζεις ...και τριβουμε τα ματια μας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Η ποιότητα των ΅περαστικών΅έχει πέσει τελευταία...

    rednready2

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. http://www.tovima.gr/world/article/?aid=636691

    "Ο Τάι θεωρεί ότι οι ελεύθερες και δίκαιες εκλογές στο Χονγκ Κονγκ είναι προς το συμφέρον όλων, ακόμη και του Πεκίνου. Πιστεύει ότι η πολιτική μεταρρύθμιση στην Κίνα είναι αναπόφευκτη αλλά ότι προς το παρόν η κεντρική κυβέρνηση χαίρει υψηλού βαθμού νομιμότητας. Η νομιμότητα αυτή γίνεται φανερή από τις δημοσκοπήσεις, ωστόσο ο Τάι θεωρεί ότι βασίζεται στις οικονομικές επιδόσεις: όταν η οικονομική ανάπτυξη παγώσει, το Πεκίνο θα αναγκαστεί να βασίσει αλλού τη νομιμότητά του. "

    "Ο Τσαν Κιν Μαν (...) είπε στο Reuters: «Γνώριζα ότι από τη στιγμή που εντάχθηκα στο κίνημα θα δεχόμουν επιθέσεις και θα μου συμπεριφέρονταν σαν να ήμουν ο εχθρός». Δείχνει μια στοίβα φακέλους που περιέχουν απειλές κατά της ζωής του με κινεζικούς χαρακτήρες.
    Προσθέτει ότι δεν υπάρχει «καμία πιθανότητα» να πάει στην Κίνα διότι φοβάται πως θα δεχθεί σωματικές επιθέσεις"
    ---δηλαδή το Χονγκ Κονγκ το κατέταξαν ήδη εκτός Κίνας, το 'χουν σίγουρο τα κοπέλια---


    Δώστε πόνο.


    Πήγε αργά, πάω να ρίξω μια βουτιά στην πισινάρα μου και μετά συνεχίζω τη βόλτα με τη porsche.
    Άντε γειά κοροϊδάρες.

    Χαϊνης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. @Γ.
    "Και αν τα πραγματα δεν μου πήγαιναν καλά και καταντούσα ζητιάνος, ολο και καποιος πλουσιος ιρλανδός, ιταλός, ελληνας ή κινεζος μετανάστης θα μου έδεινε κανα δολάριο. Γ."

    Κοίτα πρέπει να σκέφτεσαι πονηρά. Γιατί ζητιάνος; Καλύτερα πουτ@ν@. Ποιο σίγουρα κέρδη. Και άμα σου λάχει και κανάς πλουσιος όπως λες, ουυυυυυυυυ, άρχοντας θα 'σαι.

    Dogtired

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κοίτα όπως τον έκοψα τον "Γ" δεν είναι κανά κορόιδο, σίγουρα λοιπόν λόγω ανεπτυγμένου επιχειρηματικού ενστίκτου θα το έχει ήδη σκεφτεί να στήσει κώλο [καπιταλιστικά πάντα ε, ελεύθερα, άναρχα χωρίς κεντρικούς σχεδιασμούς και κρατικές παρεμβάσεις] απλά δεν αποκαλύπτει πλήρως το μπιζνες πλαν του εδώ γιατι οι ανταγωνιστές έχουν μάτια παντού. Αλλά πού να τα ξέρετε όλα αυτά εσείς οι απρόσωποι αργόστροφοι ανελεύθεροι κομμουνιστές.

      Decadent

      Διαγραφή
  14. Αν και κατι γελοιοι τυποι μου απεσπασαν την προσοχη στο σφυροδρεπανο αυτες τις μερες ωστοσο εκατσα και ειδα με προσοχη ολες τις αναρτησεις και τα σχολια γυρο απο το νεο Μαινταν που φαινεται να στηνεται στην Κινα.
    Το που το πανε ΗΠΑ και η ΕΕ απο κοντα το καταλαβαινω. Επρεπε να το περιμενουμε εξαλλου.
    Ζουμε κοσμογωνικες αλλαγες αυτα τα χρονια. Πρωτη φορα μετα τον 2ο παγκοσμιο αμφισβητειται η κυριαρχια των ΗΠΑ στον καπιταλιστικο κοσμο και μαλιστα ενμεσω μιας παγκοσμιας καπιταλιστικης κρισης που αγγιζει κυριως τις μητροπολεις του καπιταλισμου ΗΠΑ και ΕΕ.
    Αναμενωμενα οι μηχανες του πολεμου και οι διπλωματικες ραδιουργιες που προηγουνται και ακολουθουν τις κανονιες εχουν παρει μπρος για τα καλα.
    Αυτο που δυσκολευομαι να δω ειναι πως θα καταφερουν οι λαοι να αποδειξουν οτι ειναι ο ξενοδοχος τον οποιο δεν υπολογιζουν οι ιμπεριαλιστες. Δυστυχως σημερα υπαρχει ο τρομος ενω πυρηνικου ολεθρου που δεν υπηρχε στον 1ο παγκοσμιο. Επιπλεον οι ιδεες του κομμουνισμου εχουν κατασυκοφαντηθει και διαστρεβλωθει παγκοσμια. Δεν αποτελουν φαρο εστω φραστικα (οπως εκφραζοταν απο τα μαζικα σοσιαλδημοκρατικα κομματα της 2ης διεθνους) τις παραμονες του 1ου παγκοσμιου. Ακομα δεν υπαρχει ΕΣΣΔ και κοκκινος στρατος να σωσει την κατασταση οπως στο 2ο παγκοσμιο ενω το Διεθνες Κομμουνιστικο Κινημα ειναι σε απιστευτη υποχωρηση, ιδεολογικη και οργανωτικη κριση 25 χρονια μετα απο τις ανατροπες που ηταν κοσμοιστορικη ηττα για τους λαους. Ολα με λιγα λογια φαινονται μαυρα. Αλλα εχω βαθια πεποιθηση οτι οι λαοι θα βρουν τον τροπο. Οτι οι κομμουνιστες θα δουν καθαρα και θα μπουν μπροστα αλλη μια φορα για το νεο γυρο που ερχεται. 1 Λιμπνεχτ και 1 κομμα οι μπολσεβικοι κρατησαν στον 1ο παγκοσμιο και αρκουσαν για να σπασει ο παγος, εκει που ολα εδειχναν χαμενα στο 2ο παγκοσμιο ο Σταλιν ειπε "ασε τους μελλοθανατους να προχωρουν" οταν ολα εμοιαζαν μη αναστρεψιμα ενα κτηριο , ενα στενο στο Σταλινγκραντ ή μια ενεδρα του ΕΛΑΣ εδινε το συνθημα της αντεπιθεσης. Ετσι θα ξαναγινει ,στην υπηρεσια αυτου πρεπει να θεσει καθε τιμιος εργατης εαυτον σε θεωρητικο και πρακτικο επιπεδο.

    ratm

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χωρίς να θέλω να υποτιμήσω κανένα από τα ζητήματα που θέτεις --γιατί όλα είναι και σημαντικά και δύσκολα ζητήματα-- νομίζω προσωπικά ότι το πρώτο πράγμα που χρειάζεται αυτή τη στιγμή είναι μια πυξίδα για το πού βρίσκεται το αδύνατο σημείο, πού είναι η ανταγωνιστική αντίφαση που μπορεί να οδηγήσει στο ξήλωμα του θανατηφόρου πουλόβερ που έχει πλεχτεί.

      Πιστεύω πως πράγματι ζούμε και θα ζήσουμε κοσμογονικές εποχές, όπου πάρα πολλά θα κριθούν κατ' αρχήν απ' το παραπάνω, απ' το ερώτημα δηλαδή του εντοπισμού μιας τακτικής συμβατής με την επαναστατική στρατηγική, πάνω ακριβώς στο ζήτημα του ιμπεριαλιστικού πολέμου.

      Θα πάρει χρόνο και αντιφάσεις και θυσίες, αλλά κι εγώ πιστεύω ότι θα βρεθεί και πάλι ο δρόμος για τους λαούς.

      Διαγραφή
    2. Εγώ έχω αναπτύξει ένα συνολικό σκεπτικό, αλλά θέλει πολύ δουλειά η τεκμηρίωση, και ακόμα δεν το έχω τεστάρει για αδυναμίες και κενά. Είναι εντελώς εργαστηριακό ακόμα και δεν ξέρω και αν έχω εγώ τα επιστημολογικά μέσα να το εξελίξω. Νομίζω ότι μόνο συλλογικά μπορεί να τύχει της σωστής επεξεργασίας.

      Νομίζω ότι η αντίθεση ανάμεσα σε ΗΠΑ-ΕΕ και Κίνα-Ρωσία δεν είναι γενικά μια αντίφαση ανάμεσα σε δυο ιμπεριαλιστικούς καπιταλισμούς ή γενικά μια ενδοκαπιταλιστική αντίφαση.

      Νομίζω ότι καθένας απ' αυτούς τους δυο πόλους εκφράζει μια δεσπόζουσα, ένα κυρίαρχο στοιχείο που δομεί το σύνολο.

      Νομίζω ότι για την μεν Δύση (ΗΠΑ/ΕΕ) το στοιχείο αυτό είναι η πλήρης επικράτηση του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου πάνω στο σύνολο της οργάνωσης της κοινωνίας (η "σήψη" του καπιταλισμού), ενώ η δεσπόζουσα στο σύμπλεγμα Ρωσία-Κίνα είναι, αντιθέτως, το βιομηχανικό κεφάλαιο.

      Νομίζω ότι μετά το 2008, ο δυτικός ιμπεριαλιστικός καπιταλισμός δεν μπορεί να βρει τρόπο επανεκκίνησης γιατί έχει χάσει τη βιομηχανική πρωτοκαθεδρία, η οποία έχει αλλάξει 'στρατόπεδο'. Έτσι, δεν μπορεί να ξαναξεκινήσει κύκλο συσσώρευσης, το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο δεν μπορεί να ξαναμπεί στην πρωτογενή παραγωγή στο βαθμό που είναι αναγκαίος, κυκλοφορεί διαρκώς με τη μορφή καταθέσεων, ομολόγων, αγοράς χρέους και δανείων, βασικά αντιμετάθεσης χρονικής του κέρδους στο μέλλον, με όλη την ανασφάλεια που δημιουργεί αυτό, και μόνο ένα κομμάτι του είναι σε θέση να ενεργοποιηθεί στο παρόν.

      Αυτή η κατάσταση έχει φθείρει το δυτικό κεφάλαιο γιατί δεν μπόρεσε με κανένα τρόπο να την ξεπεράσει.

      Νομίζω ότι ως εκ τούτου έχει παραιτηθεί από την ιδέα "ανοίγματος" της Ρωσικής και Κινέζικης οικονομίας, που "άνοιξαν" με τρόπο που έβλαψαν το ίδιο, μείωσαν την ανταγωνιστικότητά του, τις δυνατότητές του για συσσώρευση.

      Νομίζω ως εκ τούτου ότι με αυτόν τον τρόπο και για αυτούς τους οικονομικούς λόγους ξαναμπαίνει στην αντζέντα η αποικιοποίηση, με τη μορφή της μερικής καταστροφής και μερικής λεηλασίας βιομηχανικών υποδομών, της επαναμετατροπής των δύο χωρών σε εισαγωγικές οικονομίες με μεγάλη εξάρτηση από τη Δύση, και της λεηλασίας των πρώτων υλών στο έδαφός τους.

      Διαγραφή
    3. Νομίζω ότι ο δυτικός ιμπεριαλισμός δεν μπορεί να αντέξει άλλο την ίδια την παγκόσμια εξάπλωση του καπιταλισμού που προκάλεσε. Ότι για αυτό το λόγο δεν αναζητά απλώς "ξαναμοίρασμα" αλλά επανεισαγωγή της γραμμής ανάπτυξη-υπανάπτυξη με τις μη δυτικές οικονομίες, μέσω του κατακερματισμού μη δυτικών χωρών, της πολιτικής τους αποσταθεροποίησης, της στρατιωτικής διείσδυσης σ' αυτές, του άμεσου ελέγχου των κυβερνήσεών τους.

      Νομίζω ότι η κάθετη συμπίεση μισθών στη Δύση έχει όρια που δεν μπορεί να τα αντιμετωπίσει ο καπιταλισμός, και γιατί δημιουργείται αυξανόμενη δυσαρέσκεια και δυνητική κοινωνική αστάθεια, αλλά ίσως σημαντικότερα, γιατί συμπιέζεται μαζί με τους μισθούς και τις διαθέσιμες θέσεις εργασίας και το διαθέσιμο μερίδιο στην καταναλωτική αγορά: τα δυτικά προϊόντα γίνονται υπερβολικά ακριβά για τους δυτικούς και δεν μπορούν με τον ελεύθερο ανταγωνισμό να κυριαρχήσουν στις μη δυτικές κοινωνίες στον επιθυμητό βαθμό. Αντίθετα, τα δικά τους κυριαρχούν λόγω φθήνειας όσο δεν βρίσκεται λύση στη Δύση όλο και περισσότερο, ακόμα και με πτώση του ποσοστού κέρδους. 7%+ ανάπτυξη για την Κίνα σε "κακή" χρονιά είναι αστρονομικό σε σχέση με το 0.5% της Γερμανίας και των ΗΠΑ. Και αυτό χρόνο μετά το χρόνο μετά το 2007-8.

      Νομίζω λοιπόν πως αυξάνεται ο βαθμός αποφασιστικότητας για μια σύγκρουση ολική, που δεν θα αποσκοπεί στην "φιλελευθεροποίηση" των αγορών των ανατολικών χωρών, όπως ήταν το πρόταγμα το 90. Θα αποσκοπεί βασικά στην καταστροφή τους σε ένα βαθμό και την λεηλασία τους σε έναν άλλο.

      Φοβάμαι ότι αυτό σημαίνει πολύ περισσότερη αιματοχυσία.

      Φοβάμαι ακόμα, πως στο βαθμό που αυτό σημαίνει επιστροφή σε μια μορφή αποικιοκρατίας, τα εργατικά δικαιώματα στην Ευρώπη θα είναι συγκρίσιμα με αυτά που ήταν, πχ, το 1830. Ανύπαρκτα. Δηλαδή ότι μπορεί να συνυπάρξει αυτή η κίνηση με την φασιστική καταστολή αλλά και την έμμεση, "θεσμική" καταστολή του εργ. κινήματος σε σημείο προσοσιαλιστικής, προμαρξικής ευρωπαϊκής ιστορίας. Στις ΗΠΑ αυτό έχει ούτως ή άλλως επιτευχθεί από τις αρχές του 20ου αιώνα στην ουσία, μετά τις τελευταίες μεγάλες σφαγές εργατών (Κολοράντο, κλπ).

      Κάπως έτσι σκέφτομαι αυτή τη στιγμή, αυτή την υπόθεση κάνω.

      Διαγραφή
    4. Όσον αφορά τη Δύση, δυο παράγοντες που αλληλεπιδρούν "για μια σύγκρουση ολική". Η εξωστρέφεια και η εσωτερική διασφάλιση. Διακρίνω σωστά;

      ΕΠΑ-ΕΕ προς τα έξω:
      "Θα αποσκοπεί βασικά στην καταστροφή τους σε ένα βαθμό και την λεηλασία τους σε έναν άλλο."
      Είναι άραγε δόκιμος ο όρος "ζωτικός χώρος" (Κίνα-Ρωσία). Μπορούμε να μιλάμε για στοχοθεσία σκλαβοποίησης των πληθυσμών, αντίστοιχο του ναζί οράματος;

      ΕΠΑ-ΕΕ προς τα μέσα:
      "τα εργατικά δικαιώματα στην Ευρώπη θα είναι συγκρίσιμα με αυτά που ήταν, πχ, το 1830. Ανύπαρκτα."
      Μια μόνιμη κατάσταση εξαίρεσης (Σμιτ) στο εσωτερικό;

      graf

      Διαγραφή
    5. - Διατήρηση εξαιρετικά χαμηλών μισθών, άμεση καταστολή εργ. διεκδικήσεων, χρήση, αν είναι απαραίτητο φασιστικών στοιχείων, κυβερνήσεις-μαριονέτες. Στην περίπτωση της Κίνας, απαλλοτρίωση της τεράστιας κρατικής περιουσίας από ιδιώτες, πρωταρχική συσσώρευση.

      - Μόνιμη δεν είναι ήδη; Εννοώ, είναι μόνιμη όσο δεν μπορεί να της βάλει τέλος ένας παράγοντας έξω απ' την ίδια την αστική τάξη. Δεν την παίρνει πίσω μόνη της.

      Διαγραφή
    6. Αλλά μέρος της πολυπλοκότητας αυτής της εικόνας είναι ότι παραμένει γεγονός πως στις σημερινές συνθήκες δεν μπορείς να μιλήσεις για "εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες" στη Ρωσία και την Κίνα. Είναι παράλογο. Μόνο αν η Δύση ανανέωνε το συμβόλαιο της αποικιοκρατίας θα είχε νόημα. Ίσως η Ουκρανία να είναι ένας χώρος πιλοτικός σ' αυτή την κατεύθυνση. Γενικότερα, αυτό που συνέβη στα πρώην σοσιαλιστικά κράτη έχει πολλά απ' τα χαρακτηριστικά της συνολικής κατάστασης, αλλά το ζητούμενο τώρα νομίζω πως έχει πια όχι διαστάσεις επέκτασης της καπιταλιστικής οικονομίας όπως το 90, αλλά επιβίωσης --μακροχρόνιας βιωσιμότητας, αναπαραγωγιμότητας-- του δυτικού ιμπεριαλιστικού κεφαλαίου. Εκεί βρίσκεται νομίζω μια ειδοποιός διαφορά ανάμεσα σε ήδη γνωστά φαινόμενα στις "μετακομμουνιστικές" χώρες κατά τη δεκαετία του 90 και την ένταση που κυοφορεί η σημερινή κατάσταση.

      Διαγραφή
    7. Συμπάθα με Αντώνη. Εντέλει ναι, είναι η ίδια διαδικασία και προς τα έξω και προς τα μέσα.
      Για όσο "δεν μπορεί να της βάλει τέλος ένας παράγοντας έξω απ' την ίδια την αστική τάξη. Δεν την παίρνει πίσω μόνη της."

      Όσο για το επόμενο σχόλιο "πολυπλοκότητας" που λες, μπορώ να την αντιληφθώ αλλά μάλλον όχι στο σύνολό της. Συνεχίζω να παρακολουθώ με ενδιαφέρον τα άρθρα και τα σχόλια. Ευχαριστώ.

      graf

      Διαγραφή
    8. Θα έπρεπε να γυρίσει την κοινωνική ιστορία συνολικά ΠΙΣΩ ο ιμπεριαλισμός στο παρόν στάδιο αδιεξόδου του (προκειμένου να επιβιώσει ο ίδιος), να αναιρέσει δια της βίας εκ νέου την ιστορική εξέλιξη του εικοστού αιώνα, για να αποκτήσει νόημα για χώρες όπως η Ρωσία και η Κίνα ο "εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας". Θα πρέπει, απλά, να ξανακαταλήξουν ή να καταλήξουν οι ίδιες αποικίες του δυτικού ιμπεριαλιστικού μπλοκ. Πράγμα που θα ήταν (ή θα είναι) ένα γιγαντιαίας κλίμακας και απρόβλεπτων σε ένα βαθμό συνεπειών πισωγύρισμα του πλανήτη πριν το 1917 και πριν τους εργατικούς και αντι-αποικιακούς αγώνες που ενέπνευσε σε μια σειρά χωρών.

      Διαγραφή
    9. Αλλιώς: πρώτο πλανητικό πισωγύρισμα το 90 και αναίρεση του σοσιαλισμού (ξέρουμε τώρα περισσότερο πόσες συνέπειες είχε, πόσο μακριά έφτασαν αυτές, τι βάθος και εύρος είχαν τελικά), δεύτερο πλανητικό πισωγύρισμα στην δική μας φάση και αναίρεση ΚΑΙ της εθνικής ανεξαρτησίας συγκεκριμένων μεγάλων και ανερχόμενων οικονομιών που πρωτοχτυπήθηκαν αποφασιστικά στο πρώτο πλανητικό πισωγύρισμα.

      Διαγραφή
    10. ξέρουμε τώρα περισσότερο πόσες συνέπειες είχε, πόσο μακριά έφτασαν αυτές, τι βάθος και εύρος είχαν τελικά=ξέρουμε, νομίζω, πολύ περισσότερο από όσο ξέραμε το 1993, πχ (και όχι μόνο οι κομμουνιστές!)

      Για το δεύτερο, μπορούμε να φανταστούμε τι συνέπειες θα είχε για το εργ. κίνημα η εξαφάνιση της εθνικής ανεξαρτησίας των αστικών ή έστω για τη δεύτερη στρεβλά εργατικών κρατών Ρωσίας και Κίνας; Αναρωτιέμαι αν πραγματικά είμαστε σε θέση να το εκτιμήσουμε αυτό σωστά σήμερα.

      Διαγραφή
    11. Συμφωνω με την αναλυση σου. Θα συμπληρωνα οτι στην ΕΕ τα πραγματα πιστευω οτι οδευουν σε ισως μεγαλυτερο αδιεξοδο απο τις ΗΠΑ. Αν εξαιρεσουμε τη σχετικα κραταια ακομα Γερμανικη βιομηχανια (η οποια ομως στηριζεται σε μεγαλο βαθμο απο το ρωσικο φυσικο αεριο) ολες οι αλλες αλλοτε κραταιες βιομηχανιες της Γαλλιας,Ιταλιας,Αγγλιας κλπ ειναι σε τραγικη κατασταση. Η βιομηχανια των ΗΠΑ εχει μια διεξοδο την πολεμικη βιομηχανια. Μεχρι τωρα οι τοπικες συγκρουσεις ειτε με αμεδη επεμβαση της ειτε με υποδαυλιση και πουλημα οπλικων συστηματων μπορουσε να τη συντηρισει. Τωρα πια χρειαζεται κατι μεγαλυτερο αλλα οπως και να χει η επιλογη της πολεμικης συγκρουσης δεν ειναι κατι που κακοβλεπουν οι ΗΠΑ καθως περα απο μοναδικη διεξοδο για επανεκκινηση της κυκλικης αναπαραγωγης κεφαλαιου ειναι και κατι στο οποιο νιωθουν οτι εχουν θεση ισχυος εναντι οπουδηποτε αντιπαλου. Εξαλλου οι ΗΠΑ μετα τον δευτερο παγκοσμιο ηγεμονευουν και το ΝΑΤΟ απλωθηκε σε ολο τον πλανητη με χωρες μελη, βασεις κλπ Απο την αλλη η Γερμανικη "ηγεμονια" εντος ΕΕ δε θεωρω οτι εκλαμβανεται απο Γαλλια,Αγγλια,Ιταλια ως κατι ντε φακτο που δεν αμφισβητειται και το οτι οι Γερμανοι εχουν αρχισει να χρησιμοποιουν στον οικονομικο τομεα την ΕΕ με τετοιο τροπο ωστε να ενοχλουνται οι ΗΠΑ δεν ειναι κατι που περναει ντουκου. Απο αυτη την αποψη δεν ξερω αν τελικα το μονομπλοκ ΗΠΑ-ΕΕ θα διατηρηθει κατω απο οποιεσδηποτε συνθηκες... Επιπλεον κραταω εναν αστερισκο που αφορα και τη χωρα μας αμεσα. Αυτο λεγεται Τουρκια και το δογμα του νεοοθωμανισμου. Μιλαμε για μια χωρα πλεον μελος των G-20 στρατιωτικα πανισχυρη, με πληθυσμο που θα αγγιξει τα 100εκ. με επεκτατικες βλεψεις σε μια περιοχη παραδοσιακα μπαρουταποθηκη. Δεν εχω υποψη μου αλλη περιοχη απο τα βαλκανια και την ανατολικη Μεσογειο με περισσοτερες πολεμικες συγκρουσεις ιστορικα. Με λαους ευαλωτους σε εθνικισμους και αλυτρωτισμους κλπ. Επιπλεον η Τουρκια αν και μελος του ΝΑΤΟ τα τελευταια χρονια δεν εχει διστασει να προσεγγισει τη Ρωσια ή να παει κοντρα σε επιθυμιες του θειου Σαμ θελοντας να του δειξει οτι σε αυτο το μαγαζι γωνια ο πιο χρησιμος συμμαχος ειναι αυτοι και οχι η Ελλαδα.
      Οπως και να χει δεν αρκει κατα τη γνωμη μου να βρεθει η πιο ανταγωνιστικη αντιφαση. Χρειαζεται και υποκειμενικος παραγοντας. Για παραδειγμα δεν ξερω αν το ΚΚΡΟ στη Ρωσια που ειναι ενας λαος με πειρα και νοσταλγια για σοσιαλισμο εχει τη στρατηγικη αυτη που θα το κανει να δει καθαρα σε μια ενδεχομενη επαναστατικη κατασταση αν αποτελεσει εντελει αδυναμο κρικο η Ρωσια. Το ΚΕΚΡ φαινεται να εχει πιο σωστη στρατηγικη αλλα δεν ξερω αν εχει την επιρροη στα κρισιμα σημεια για κατι τετοιο. Απο την αλλη ο υποκειμενικος παραγοντας σε Κινα,ΗΠΑ,χωρες τις ΕΕ ειναι ειτε ανυπαρκτος ειτε χαμενος σε ενσωματωσιμα μονοπατια. Στην ΕΕ πχ τα μοναδικα ΚΚ με ενα κυρος στην εργατικη ταξη τους ειναι το ΚΚΕ,το Πορτογαλλικο και το ΚΚ Βοημιας-Μοραβιας. Σε αλλες χωρες και ειδικα στις ισχυρες ξεκινανε καποια κομματα τωρα αλλα απο το 0 κυριολεκτικα....
      Θελω να πω οτι δε φτανει ο εντοπισμος του αδυναμου κρικου αν δεν υπαρχουν οι δυναμεις αυτες που θα σπασουν σε αυτο το σημειο την ιμπεριαλιστικη αλυσιδα.
      Απο αυτη την αποψη και δισβαζοντας την εισιγηση του Κουτσουμπα στη διευνη συναντηση ΚΚ. Νομιζω οτι το ΚΚΕ σημερα χωρις να το αντιλαμβανονται πολλοι επιτελει μεγιστο διεθνιστικη προσφορα στο ΔΚΚ.

      ratm

      Διαγραφή
    12. "Για το δεύτερο, μπορούμε να φανταστούμε τι συνέπειες θα είχε για το εργ. κίνημα η εξαφάνιση της εθνικής ανεξαρτησίας των αστικών ή έστω για τη δεύτερη στρεβλά εργατικών κρατών Ρωσίας και Κίνας; Αναρωτιέμαι αν πραγματικά είμαστε σε θέση να το εκτιμήσουμε αυτό σωστά σήμερα."
      Δε νομιζω οτι ο καπιταλισμος εχει ξεπερασει την οργανωση του πρωτα και κυρια σε εθνοκρατικη βαση. Επιπλεον παρα τις οποιες επιθυμιες εχω αμφιβολιες αν στο μυαλο της αστικης ταξης των ΗΠΑ ειναι η αποικιοποιηση της Ρωσιας με ορους αποικιοκρατιας του 19ου αιωνα. Το λεω αυτο βλεποντας ποσο δυσκολο ειναι και με τι κοστος σε απωλιες κρατανε οι ΗΠΑ υπο το ζυγο τους με κυβερνησεις μαριονετες το Ιρακ ή το Αφγανισταν. Δε βλεπω πως μπορει να υπαρξει κατοχη σε μια χωρα στρατιωτικη υπερδυναμη οπως η Ρωσια. Αρα νομιζω οτι αυτο που θελουν ειναι εφοσον δεν μπορουν να αλωσουν μια χωρα πολιτικα - οικονομικα να το κανουν πλητωντας την στρατιωτικα αλλα οχι να την εχουν υπο κατοχη με δικα τους στρατευματα εκει κλπ απλα να της προξενησουν τετοια πληγματσ ωστε η επιλογη της αστικης ταξης της Ρωσιας να ειναι ή κατοχη ή να υποταχθει και να δινει οτι ζητησει ο θειος Σαμ αδιαμαρτυρητα οπως επι Γελτσιν.
      Παντως αν καταλαβα καλα απο το αποσπασμα σου θεωρεις τη Ρωσια εργατικο κρατος και την Κινα το ιδιο εστω και στρεβλα? Νομιζω οτι εδω σφαλεις. Η Ρωσια νομιζω οτι θυμιζει δυτικα καπιταλιστικα κρατη αλλων δεκαετιων οπου ακολουθουσαν το μοντελο του Κευνς απλα η Ρωσια το κανει αναγκαστικα καθως η κληρονομια του σοσιαλισμου δεν μπορει να ξηλωθει απο τη μια μερα στην αλλη για πολλους λογους. Ενω η Κινα παρα την ιδισιτεροτητα της μορφης πχ ΚΚ στην κυβερνηση κλπ εχει υοθετησει καπιταλιστικες σχεσεις παραγωγης δεκαετιες τωρα και τις επεκτεινει σταθερα.

      ratm

      Διαγραφή
    13. Απ' το τέλος: όχι, θεωρώ τη Ρωσία αστικό κράτος. Το "αστικό ή έστω στρεβλά εργατικό" πήγαινε στην Κίνα.

      Για το αν ο καπιταλισμός έχει ξεπεράσει την οργάνωσή του σε εθνοκρατική βάση. Συμφωνούμε.

      Για την κατοχή της Ρωσίας. Όχι, ούτε εγώ θεωρώ εφικτή τη στρατιωτική κατοχή, ούτε την θεωρώ στόχο των ΗΠΑ. Για αυτό μίλησα για κυβερνήσεις-μαριονέτα. Το δόγμα των ΗΠΑ είναι "regime change", και αυτός είναι ο σαφής προσανατολισμός σε Ρωσία και Κίνα. Όχι η στρατιωτική κατοχή. Αλλά για να έχεις regime change χρειάζεσαι κομπραδόρους ΜΕΣΑ στα κράτη, δηλαδή οργανωμένα οικονομικά συμφέροντα αστικά που δεν εξυπηρετούνται από το υφιστάμενο αστικό καθεστώς.

      Διαγραφή
    14. Το Χονγκ Κονγκ δίνει ένα πολύ ενδιαφέρον υπόδειγμα απ' αυτή την άποψη: οι κομπραδόροι είναι το πιο χρηματοπιστωτικά προσανατολισμένο και αναπτυγμένο κομμάτι της Κίνας, και συνάμα έχουν ως "θετικό" για τη Δύση πρόσημο την αγγλοφιλία και την αποικιοκρατική μενταλιτέ. Δείχνει νομίζω πολλά αυτό.

      Διαγραφή
    15. Παντως μεχρι τωρα οι ΗΠΑ το πανε γυρω γυρω. Σαν να ζυγιζουν τον αντιπαλο. Ξεκινησαν στην Οσετια με τον Σαακασβιλι. Μετα στη Συρια που η Ρωσια ειχε ιδιαιτερα συμφεροντα. Τωρα στην Ουκρανια οπου εβαλε πιο πολυ αρχικα μπροστα την ΕΕ. Τωρα στο Χ-Κ που ειναι ιδιαιτερη περιπτωση λογω αγγλικης αποικιοκρατιας. Αλλα και στις διενεξεις Ιαπωνιας -Κινας φαινεται να μην ειναι αμοιροι ευθυνων...
      Γενικα προς το παρον βαζουν αλλους να κανουν τη δουλεια γι'αυτους .

      ratm

      Διαγραφή
    16. Αντώνη γράφεις,
      "...για να έχεις regime change χρειάζεσαι κομπραδόρους ΜΕΣΑ στα κράτη, δηλαδή οργανωμένα οικονομικά συμφέροντα αστικά που δεν εξυπηρετούνται από το υφιστάμενο αστικό καθεστώς."

      Μια ερώτηση πάνω σε αυτό.
      Αν πάρουμε ως δεδομένο οτι εντός Κίνας και Ρωσίας αυτές οι δυνάμεις υπάρχουν λόγω της οικοδόμησης του καπιταλισμού [με το έναν ή άλλο τρόπο δεν εξετάζω επιμέρους, χοντρικά το αναφέρω] τότε τι επιλογές έχει η κάθε μία από αυτές τις δύο χώρες για να βρεί λύση?
      Είναι δυνατόν όταν είσαι σε φάση καπιταλιστικής ανάπτυξης αλλά όχι ο κυρίαρχος ιμπεριαλιστής του παιχνιδιού να διατηρήσεις την εθνική σου κυριαρχία?

      Decadent

      Διαγραφή
    17. Οι δυνάμεις αυτές πράγματι υπάρχουν για τους λόγους που λες, και αν θυμάσαι, και ο αξιωματούχος της CIA επί Reagan, μερίδα των Ρώσων καπιταλιστών επικαλέστηκε ως δυνητικό δολοφόνο του Πούτιν.

      Για την ερώτησή σου: η εθνική ανεξαρτησία Ρωσίας και Κίνας "πατά" ολοκληρωτικά πάνω στις σοσιαλιστικές επαναστάσεις. Έγιναν ανεξάρτητα και ισχυρά έθνη εξαιτίας του σοσιαλισμού. Η Κίνα έπαψε να είναι αποικία εξαιτίας του σοσιαλισμού, η Ρωσία ισχυροποιήθηκε ως παγκόσμια δύναμη εξαιτίας του, αναπτύχθηκε οικονομικά και στρατιωτικά στη βάση του.

      Τώρα που εγκατέλειψαν τον σοσιαλισμό, περνούν αυτή τη διαδικασία αμφισβήτησης της εθνικής τους ανεξαρτησίας, αλλά δεν μπορούν να απαντήσουν σ' αυτή με "εθνοααπελευθερωτική" ρητορική.

      Για αυτό επαναλαμβάνω συνέχεια ότι η γραμμή πρέπει να είναι ότι χωρίς επιστροφή στον σοσιαλισμό οι χώρες αυτές είναι καταδικασμένες να χάσουν ΚΑΙ την εθνική τους ανεξαρτησία, ότι δηλαδή ακριβώς στον βαθμό που δεν αναιρούν το πρώτο πισωγύρισμα (της ανατροπής του σοσιαλισμού) θα οδηγηθούν και στο δεύτεορ πισωγύρισμα (την απώλεια της εθνικής ανεξαρτησίας από την αστική τους τάξη).

      Διαγραφή
    18. αμφισβήτησης της εθνικής τους ανεξαρτησίας=ακριβέστερα, της αμφισβήτησης των εθνικών κυριαρχικών τους δικαιωμάτων, δικαιωμάτων στη μη απειλή των συνόρων τους από το ΝΑΤΟ, δικαιωμάτων στα εδάφη τους.

      Διαγραφή
    19. Αυτό ακριβώς πιστεύω και εγώ, χωρίς σοσιαλισμό η δεύτερη αποικιοποίηση είναι δεδομένη.
      Το ενδεχόμενο να επιλέξουν τη σύγκρουση για το ρόλο του κυρίαρχου ιμπεριαλιστή πόσο πιθανό το θεωρείς?
      Δηλαδή τη λύση των αντιφάσεων μέσω μιας στρατιωτικής νίκης επι της Δύσης κάτι που βέβαια στρατιωτικά δεν ξέρω αν ακόμα μπορούν.

      Decadent

      Διαγραφή
    20. "Νομίζω λοιπόν πως αυξάνεται ο βαθμός αποφασιστικότητας για μια σύγκρουση ολική, που δεν θα αποσκοπεί στην "φιλελευθεροποίηση" των αγορών των ανατολικών χωρών, όπως ήταν το πρόταγμα το 90. Θα αποσκοπεί βασικά στην καταστροφή τους σε ένα βαθμό και την λεηλασία τους σε έναν άλλο.

      Φοβάμαι ότι αυτό σημαίνει πολύ περισσότερη αιματοχυσία."




      Είναι πιθανός ενα Παγκόσμιος Πόλεμος όταν υπάρχουν πυρηνικά όπλα; Μόνο proxy wars, πολεμοι δια αντιπροσώπων. Ακόμη και ενας πόλεμος Ιαπωνίας - Κίνας θα οδηγούσε σε χρηση (τακτικών) πυρηνικών όπλων αν μια πλευρα αρχιζε να επικρατεί.


      tkar

      Διαγραφή
    21. Απολύτως σωστή η παρατήρηση, το έχω όμως υπόψη, για αυτό λέω ότι η στρατιωτική κατοχή δεν είναι όψιον. Ο δρόμος για τις ΗΠΑ περνά μέσα από την αλλαγή καθεστώτων και τον κατακερματισμό, που προϋποθέτουν δράση proxies, εθνοτικο-θρησκευτικές συγκρούσεις, αυτονομιστικά κινήματα, κλπ, τα οποία "φυσιολογικά" αντιμετωπίζονται και με συμβατικά όπλα έτσι κι αλλιώς, και βέβαια υπάρχει πάντα και το μπόνους ότι δεν χρειάζεται μαζική στρατιωτική κινητοποίηση των ΗΠΑ να προκύψει κανα νέο αντι-ιμπεριαλιστικό κίνημα.

      Δε λέω βέβαια ότι θα πετύχουν τους στόχους τους. Δεν είμαι σε θέση να το ξέρω αυτό. Λέω πώς βλέπω τη φύση των στόχων τους απλώς. Και με απασχολεί ιδιαίτερα ποιες θα είναι οι συνέπειες για κάθε εργ. κίνημα στον κόσμο αν τους πετύχουν. Νομίζω αυτό το καταλαβαίνει πολύ ξεκάθαρα ο Κάστρο ως πρόβλημα.

      Διαγραφή
  15. "Η Ρωσια νομιζω οτι θυμιζει δυτικα καπιταλιστικα κρατη αλλων δεκαετιων οπου ακολουθουσαν το μοντελο του Κευνς απλα η Ρωσια το κανει αναγκαστικα καθως η κληρονομια του σοσιαλισμου δεν μπορει να ξηλωθει απο τη μια μερα στην αλλη για πολλους λογους."

    http://www.tovima.gr/world/article/?aid=637413

    "Εμβαθύνοντας στο ζήτημα αυτό, ο Πούτιν διαβεβαίωσε ότι η ιδιωτικοποίηση εταιρειών-κλειδιών του κλάδου θα προχωρήσει. «Εξετάζουμε την πιθανότητα να βγούμε στις αγορές και να διαθέσουμε μεγάλα πακέτα μετοχών των μεγαλύτερων εταιρειών ενέργειας της χώρας μας, οι οποίες ελέγχονται από το δημόσιο», είπε.

    Η ρωσική κυβέρνηση έχει ανακοινώσει ότι σχεδιάζει να πωλήσει το 19,5% της Rosneft.

    Η Μόσχα είχε ανακοινώσει τα σχέδιά της για την μετοχοποίηση και την ιδιωτικοποίηση αρκετών κρατικών εταιρειών το 2010 με διττό στόχο: την αύξηση των κρατικών εσόδων, αλλά και τη βελτίωση της επιχειρησιακής τους λειτουργίας."

    Πιάσαν τόπο οι κυρώσεις;

    Χαϊνης

    ΑπάντησηΔιαγραφή