Σάββατο, 18 Οκτωβρίου 2014

Η πολιτικο-ιδεολογική αντιπαράθεση μπαίνει στον αυτόματο

Κομμάτι του εκφυλισμού της πολιτικο-ιδεολογικής αντιπαράθεσης είναι η αυτοματοποίησή της, η εκχώρηση δηλαδή του καθήκοντος συγκεκριμένων απαντήσεων σε συγκεκριμένα ζητήματα σε λίγο-πολύ προκάτ και αυτοματοποιημένους ρητορικούς μηχανισμούς.

Θα καταγράψω εν συντομία δύο παραδείγματα που παρατήρησα τις τελευταίες μέρες:

I) "Ναι, αλλά σε χειροκρότησε ο αντίπαλος."

Μόνιμη επωδός στο περιεχόμενο της κριτικής του ΚΚΕ στον ΣΥΡΙΖΑ είναι η παραπομπή του όλου ζητήματος στο ότι ο υποτιθέμενος αντίπαλος αμφοτέρων την επικρότησε.

Με τον τρόπο αυτό:


Α)  Αποφεύγεται, πρώτα και κύρια, η παραμικρή συζήτηση επί του περιεχομένου της κριτικής. Ό,τι και αν περιλαμβάνει αυτό, δεν γίνεται η παραμικρή προσπάθεια να διαψευσθούν οι αιτιάσεις με αντιπαραβολή στοιχείων, γεγονότων, κλπ. 

Β) Καλλιεργείται η ψευδής εντύπωση ότι τα δύο κόμματα έχουν τον ίδιο "αντίπαλο" και ότι το ένα από τα δύο (το ΚΚΕ δηλαδή) δεν ανταποκρίνεται ορθά στα καθήκοντα της αντιπαράθεσης που θα έπρεπε να έχει μαζί του, πράγμα το οποίο κατόπιν προσφέρεται για υπονοούμενα ή όχι και τόσο υπονοούμενα ότι στην ουσία "δουλεύει για αυτόν."

Αλλά το ΚΚΕ δεν έχει τον ίδιο αντίπαλο με τον ΣΥΡΙΖΑ και δεν προσποιήθηκε ποτέ ότι έχει τον ίδιο αντίπαλο.

Ο αντίπαλος του ΣΥΡΙΖΑ είναι η κυβέρνηση, για αυτό και στόχος της κριτικής του είναι να γίνει ο ίδιος κυβέρνηση στη θέση της.

Ο αντίπαλος του ΚΚΕ είναι η αστική εξουσία στο σύνολό της, για αυτό και στόχος της κριτικής του είναι όλα τα αστικά κόμματα, περιλαμβανομένων αυτών που εμφανίζονται ως μη αστικά κόμματα, και για αυτόν τον λόγο είναι πιο επικίνδυνα για όσους αναζητούν πραγματική εναλλακτική στο αστικό σύστημα.

Κατά συνέπεια, η συμφωνία με τον ΣΥΡΙΖΑ ότι το ΚΚΕ "παίζει το παιχνίδι της ΝΔ" είναι ήδη συμφωνία με την ουσία της συνολικής αντίληψης του ΣΥΡΙΖΑ ότι το ζήτημα είναι η αλλαγή κυβέρνησης και όχι η αλλαγή τρόπου παραγωγής. Είναι τέτοια συμφωνία αναγκαστικά, δηλαδή είναι δήλωση υπέρ όχι απλώς του ΣΥΡΙΖΑ αλλά υπέρ της θέσης ότι δεν υπάρχει καμία ανάγκη ανατροπής του καπιταλιστικού συστήματος. 

Γ) Προβάλλεται ως επαρκής απόδειξη του ύποπτου χαρακτήρα μιας κριτικής το γεγονός ότι επικροτείται "από τη λάθος πλευρά". Αλλά για να γίνει αυτό αγνοούνται:

i) Οι επιθέσεις της "λάθος πλευράς" στο ΚΚΕ με όρους αναγκαιότητας αποκλεισμού του από το "συνταγματικό τόξο" και την κοινοβουλευτική δημοκρατία.

ii) Η συνολική επίθεση του κρατικού μηχανισμού στο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, με αποτέλεσμα την κατ' εξακολούθηση παραπομπή σε δίκη μελών του ΚΚΕ, του ΠΑΜΕ, της ΠΑΣΥ, κλπ.

iii) Το γεγονός ότι, ενόψει του α) και του β), είναι εξίσου εφικτό με το να διαβάζει κανείς την στάση της ΝΔ ως "θετικότερης απέναντι στο ΚΚΕ από ό,τι στον ΣΥΡΙΖΑ" να την διαβάσει πολύ απλά ως στάση "προβοκαρίσματος και έμμεσου χτυπήματος του ΚΚΕ." Οι αυτοματοποιημένες απαντήσεις δεν εισέρχονται καθόλου στο ζήτημα του γιατί αν η συγκυβέρνηση είναι πράγματι τόσο φιλικότερη προς το ΚΚΕ όσο εικάζεται δεν (κατα)δικάζονται για απεργιακές κινητοποιήσεις κάθε σχεδόν εβδομάδα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ αλλά στελέχη του ΚΚΕ.

II) "Ναι, αλλά είχαμε επαναστατική κατάσταση στο Χ ή Ψ σημείο και το ΚΚΕ δεν την εκμεταλλεύτηκε, άρα δεν έχει πραγματικά επαναστατική στόχευση".

Η μοναδική ατράνταχτη απόδειξη της ύπαρξης επαναστατικής κατάστασης είναι η επανάσταση.

Υπάρχει συνεπώς μια δομική ασυμμετρία ανάμεσα στην διαπίστωση ύπαρξης επαναστατικής κατάστασης και στη διαπίστωση μη ύπαρξής της:

Η ύπαρξη επαναστατικής κατάστασης επιβεβαιώνεται στην πράξη απ' την επανάσταση. Το να επιβεβαιωθεί μόνο στη θεωρία χωρίς να επιβεβαιωθεί στην πράξη θέτει τη διαπίστωση μιας τέτοιας ύπαρξης εν αμφιβόλω, και μπορεί ακόμα και να την γελοιοποιήσει. Αντίστροφα, όταν υπάρχει επανάσταση, είναι δεδομένο για όλους ότι υπήρχε και επαναστατική κατάσταση, δηλαδή περιττεύει πλέον η συζήτηση για το ερώτημα του αν υπάρχει τέτοια ή όχι.

Όταν όμως δεν υπάρχει επανάσταση, τότε τα ενδεχόμενα για το γιατί δεν υπάρχει είναι πάρα πολλά: ενώ η επανάσταση "κλείνει τη συζήτηση" περί ύπαρξης επαναστατικής κατάστασης, η μη επανάσταση την ανοίγει σε δεκάδες δυνητικές αιτίες και συνδυασμούς αιτιών, υποκειμενικών και αντικειμενικών με ετερογενή χαρακτήρα και κατεύθυνση (συνείδηση των μαζών, κομματικές ευθύνες, διεθνής συσχετισμός, ρόλος της εργατικής αριστοκρατίας, ρόλος των ΜΜΕ, επιτυχία της αντεπανάστασης στις χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού, ιστορική ήττα του αγώνα, χαρακτήρας των Ελλήνων [ή των οποιονδήποτε], τελεσίδικος θάνατος του ιστορικού σοσιαλισμού, κλπ).

Κατά συνέπεια, το να λες ότι ευθύνεται ένα κόμμα που δεν έγινε επανάσταση ισοπεδώνει την πιο πάνω ασυμμετρία και προσποιείται, εντελώς παράλογα, ότι μπορεί να υπάρξει απόδειξη για την ύπαρξη επαναστατικής κατάστασης τη στιγμή που δεν πραγματοποιήθηκε καμία επανάσταση, και ότι περαιτέρω, ο συνδυασμός επαναστατικής κατάστασης και ανυπαρξίας επανάστασης παραπέμπει σε ολιγωρία (ή και σαμποτάζ) εκ μέρους του ΚΚΕ. 

Η λογική δομή και λογική διαψευσιμότητα μιας τέτοιας θέσης είναι ακριβώς η ίδια με αυτή στο ανέκδοτο όπου κάποιος κύριος ρωτάει κάποιον άλλο κύριο στο λεωφορείο γιατί σκίζει και κάνει μπαλάκια τα φύλλα της εφημερίδας του. Ο δεύτερος κύριος απαντά "για να κρατήσω μακριά απ' το λεωφορείο τους ελέφαντες." Όταν ο πρώτος κύριος απορεί με τη λογική αυτής της πρότασης και ανταπαντά ότι δεν υπάρχουν ελέφαντες στο λεωφορείο, ο δεύτερος κύριος απαντά θριαμβευτικά "είδες;"  Εν ολίγοις, το μη γεγονός (δεν υπάρχουν ελέφαντες) χρησιμοποιείται ως απόδειξη ύπαρξης αιτιακής σχέσης πράξης και αποτελέσματος (δεν υπάρχουν επειδή ο κύριος κάνει μπαλάκια τα φύλλα της εφημερίδας). Και η απόδειξη αυτή είναι αυστηρά μη διαψεύσιμη. Δεν υπάρχει κανένα επιχείρημα που είναι αναγκασμένος να δεχτεί κάποιος ο οποίος θεωρεί ότι υπάρχει αιτιακή σχέση ανάμεσα σε κάτι το οποίο κάνει (ή κάτι που δεν κάνει) και ένα μη γεγονός. Αν κάποιος θεωρεί ότι δεν καταστράφηκε ο κόσμος από μετεωρίτη επειδή έπλυνε τα δόντια του ή δεν τα έπλυνε μια συγκεκριμένη μέρα, δεν υπάρχει κανένας τρόπος να του αποδείξεις ότι κάνει λάθος, μιας και σε κάθε περίπτωση θα σου επιδείξει θριαμβευτικά το αναμφισβήτητο γεγονός ότι πράγματι ο κόσμος δεν καταστράφηκε από μετεωρίτη.

Αλλά ενώ με το ανέκδοτο γελάνε όλοι, εφόσον δέχονται ότι αυτή η μη διαψεύσιμη λογική είναι επίσης η λογική της τρέλας, με την ιδέα ότι αποδεικνύεται η ολιγωρία του ΚΚΕ επειδή στην Ελλάδα δεν έγινε σοσιαλιστική επανάσταση (ή επειδή ο κόσμος δεν αντιστέκεται μαζικά, ή επειδή δεν πλημμυρίζουν οι δρόμοι αντι-ιμπεριαλιστές), ότι η απουσία γεγονότος παραπέμπει σε μία και μόνο μία αιτιακή σχέση δηλαδή, γελάνε πολύ λιγότεροι.

Πράγμα που αποδεικνύει ότι είναι αδύνατη η κάθετη πτώση στο επίπεδο πολιτικο-ιδεολογικής αντιπαράθεσης χωρίς μια αντίστοιχη πτώση στις λογικές ικανότητες, στη βασική νοημοσύνη, όσων αποδέχονται τους κυρίαρχους όρους της.

14 σχόλια:

  1. *starts slow clap*

    Μόνο μια επισήμανση, Αντώνη, ότι συγκεκριμένα στο facebook, στο youtube και σε φόρουμ, οι πρακτικές αυτές πολλαπλασιάζονται σε υπερτροφικό βαθμό (sic), x12, x15 ή ακόμα και x300 σε ορισμένες περιπτώσεις από το πρώτο σχόλιο, με λογική επιπέδου:
    -Γιατί;
    -Έτσι!
    -Γιατί έτσι;
    -Κοκορέτσι, εγώ είμαι εγώ, εσύ δεν είσαι εγώ, άρα γ@μώ τη μάνα σου και ο σταλινισμός κατέστρεψε τις ιδέες του μαρξ, yo!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. so true! κάποιος κακοπροαίρετος θα έλεγε ότι αυτή η συμπεριφορά σερβίρεται πιο συχνά στην καθημερινή πολιτικη΄επιχειρηματολογία μετά τα γεγονότα της 48ωρης απεργίας. Όπου οι προβοκάτσιες τύπου "Ο Αδωνις λεει οτι τον προστατευετε" κλπ δίναν και έπερναν.

      Διαγραφή
  2. άρθρο της σημερινής Αυγής και κριτική από τα "αριστερά" στο ΚΚΕ
    γελάνε και οι κότες

    http://www.avgi.gr/article/4477400/pros-to-11o-sunedrio-i-kne-esbise-to-mnimonio-ap-tis-theseis

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Γράφει η Αυγή:
    "Προς το 11ο συνέδριο: Η ΚΝΕ "έσβησε" το Μνημόνιο απ' τις Θέσεις"
    Αυτό όμως προϋποθέτει ότι υπήρχε αυτή η αναφορά στις αποφάσεις του 10ου ή κάποιου προηγούμενου συνεδρίου και άρα "σβήστηκε". Στην δεύτερη πρόταση αυτοαναιρείται λέγοντας "Το ίδιο ισχύει άλλωστε και σε ό,τι αφορά την απόφαση του 10ου Συνεδρίου της οργάνωσης, που είχε διεξαχθεί από τις 7 ώς τις 9 Μαΐου 2010, αμέσως μετά δηλαδή από την ψήφιση του 1ου Μνημονίου (5 Μαΐου)". Κλαίω... Το μόνο που αξίζει σε τέτοιο κείμενο είναι να αναγνωριστεί ως Κοάν.
    Ο.Χ.Ε.Π.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. τα όσα έγραψες παραπάνω υπο ιι) δεν συνεπάγονται όμως ότι η έλευση της επαναστατικής κατάστασης είναι ΑΜΙΓΩΣ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ. έτσι δεν είναι; καταλαβαίνω σωστά;

    σε κάθε περίπτωση, είναι άκρως ενδιαφέροντα δύο αποσπάσματα (από τη συλλογή άρθρων: "Που πηγαίνει η Γαλλία", κάπου 1934-1935) από τον Τρότσκι, τα οποία αφορούν ακριβώς τις σχετικές ευθύνες του υποκειμενικού παράγοντα (του κομμουνιστικού κόμματος):

    απόσπασμα 1: " οι προχωρημένοι εργάτες θα αφήσουν έτσι να τους χτυπήσουν κομματιαστά δίχως να απαντούνε, ή σε κάθε χτύπημα θα απαντήσουν με δύο χτυπήματα εμψυχώνοντας ακόμα πιο πολύ τους καταπιεζόμενους και ενώνοντάς τους γύρω από το προλεταριάτο; Μια επαναστατική κατάσταση δεν πέφτει από τον ουρανό. Διαμορφώνεται με την ενεργή συμμετοχή της επαναστατικής τάξης και του κόμματός της" (σελ. 28)

    απόσπασμα 2: " το εραγτικό κόμμα.....οφείλει με όλες του τις δυνάμεις να γρηγορέψει την πορεία της χειραφέτησης των μαζών από την επιρροή του ριζοσπαστισμού. όσο πιο μεγάλο ζήλο και πιο μεγάλη τόλμη θα βάλει για να κάνει αυτή τη δουλειά, άλλο τόσο θα προετοιμάσει αλαηθινά και γοργά τη συμμαχία της εργατικής ταξης με τη μικρομπουρζουαζία. Τις τάξεις πρέπει να τις παίρνουμε στην κίνησή τους. Πρέπει να πάμε μπροστά τους, όχι στην ουρά τους . Η ιστορία τώρα είναι γοργοκίνητη. Αλλίμονο σε όποιον στέκει στη θέση του" (σελ. 22)


    land down under the bridge

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν η έλευση της επαναστατικής κατάστασης ήταν αντικειμενική διαδικασία και μόνο, τότε δεν θα χρειαζόταν επαναστατικό κόμμα και δεν θα είχε συγκεκριμένα καθήκοντα.

      Αυτό δεν καθιστά την έλευση επαναστατικής κατάστασης ζήτημα προσωπικής γνώμης του είδους "είχαμε επαναστατική κατάσταση το 2008". Η επαναστατική κατάσταση έχει συγκεκριμένα γνωρίσματα, και πάνω από όλα ένα: τμήμα της κρατικής εξουσίας, και δη το κατασταλτικό τμήμα και μέρος του διοικητικού τμήματος, δείχνει καθαρά πως μπορεί να περάσει στα χέρια του ήδη ένοπλου λαού. Χωρίς αυτό δεν υπάρχει καμία επαναστατική κατάσταση. Υπάρχουν εξεγέρσεις, αναταραχές, κοινοβουλευτικές κρίσεις ή τίποτε, αλλά όχι επαναστατική κατάσταση.

      Διαγραφή
  5. Αντώνη, η διαλεκτική σχέση υποκειμενικών (Κόμμα) και αντικειμενικών συνθηκών οδηγούν στην επανάσταση και τον σοσιαλισμό. Δηλαδή το ΚΚΕ έχει άμεση σχέση με τον σοσιαλισμό.

    Στα άλλα παραδείγματα, με τον ελέφαντα και τον μετεωρίτη, δεν κατάλαβα ποιά η σχέση μεταξύ μπαλακιών (από τα φύλλα της εφημερίδας) και ελέφαντα ή πλυσίματος δοντιών και μετεωρίτη.
    Θέλω να πω ότι ένα κόμμα - και όχι μόνο αυτό - έχει άμεση αιτιακή σχέση με το επίπεδο της ταξικής πάλης που οδηγεί στην επανάσταση και τον σοσιαλισμό, στα άλλα παραδείγματα δεν υπάρχει αιτιακή σχέση. Εκτός και αν δεν το κατάλαβα καλά.

    rot

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ είπα απλά ότι ενώ η μεν επανάσταση αποδεικνύει αντικειμενικά και αναντίρρητα την ύπαρξη επαναστατικής κατάστασης, η μη επανάσταση παραπέμπει σε δεκάδες ενδεχομενικές αιτίες, και σίγουρα δεν μπορεί να αποδείξει μονοσήμαντα κομματική ολιγωρία, ούτε ύπαρξη επαναστατικής κατάστασης.

      Τόσο πολύπλοκο ήταν αυτό;

      Διαγραφή
    2. Στην πραγματικότητα, και με δεδομένο το ότι η επαναστατική κατάσταση δεν είναι ποτέ αντικειμενικό δεδομένο στα πράγματα χωρίς να είναι επίσης υποκειμενικό δεδομένο στην συνείδηση των πραγμάτων, επαναστατική κατάσταση χωρίς απόπειρα έστω επανάστασης δεν νοείται καν.

      Είναι δηλαδή αυστηρά ανοησία να λες "είχαμε επαναστατική κατάσταση αλλά δεν κουνήθηκε φύλλο."

      Αν είχες επαναστατική κατάσταση, τότε αναγκαστικά θα είχες και επιτυχή ή ανεπιτυχή απόπειρα επανάστασης.

      Ακριβώς επειδή δεν υπάρχει επαναστατική κατάσταση αποκομμένη και ανεξάρτητη από την πολιτική συνείδηση των μαζών.

      Διαγραφή
    3. Για να το πω λίγο πιο ξεκάθαρα. Αν υπάρξει επαναστατική κατάσταση που το αποδεικνύει εν τέλει η ίδια η επανάσταση αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο κόμμα. Σε μεγαλύτερο βαθμό και οι αντικειμενικές συνθήκες. Και θα αποδώσουμε την επιτυχή έκβαση της επανάστασης στην έγκαιρη και σωστή δουλειά του κόμματος στην καθοδήγηση των μαζών. Αν πέσει μετεωρίτης στην Γη και καταστραφεί αυτή, αυτό δεν οφείλεται στο αν πλύνεις ή όχι κάποιος τα δόντια του , οπότε και δεν μπορούμε να αποδωσουμε εκεί τις ευθύνες. Αν καταστραφεί η Γη αυτό θα οφείλεται σε αστροφυσικά αίτια αλλά ίσως και ανθρώπινη ολιγωρία που δεν προέβλεψαν την επικείμενη σύγκρουση του μετεωρίτη και δεν τον κατέστρεψαν. Πάντως όχι στο πλύσιμο ή όχι των δοντιών. To αντίστοιχο παράδειγμα είναι να πεις ότι η επανάσταση απέτυχε εξαιτίας της ήττας του ΠΑΟΚ από τον ΟΣΦΠ

      Υ.Γ.: Tέλοσπάντων, το κείμενο είναι πολύ καλό ,απλώς κόλλησα στο παράδειγμα που έφερες και το θεωρώ ατυχές.
      rot

      Διαγραφή
    4. "Αν υπάρξει επαναστατική κατάσταση που το αποδεικνύει εν τέλει η ίδια η επανάσταση αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο κόμμα."

      Σωστά.

      Αν δεν υπάρξει, οφείλεται σε εξίσου μεγάλο βαθμό στο κόμμα;

      "Σε μεγαλύτερο βαθμό και οι αντικειμενικές συνθήκες"

      Δηλαδή, αν κατάλαβα καλά, η παγκόσμια κρίση συσσώρευσης οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο ΚΚΕ;

      "Αν πέσει μετεωρίτης στην Γη και καταστραφεί αυτή, αυτό δεν οφείλεται στο αν πλύνεις ή όχι κάποιος τα δόντια του , οπότε και δεν μπορούμε να αποδωσουμε εκεί τις ευθύνες."

      Αυτό μου το εξηγείς ας πούμε εμένα να το καταλάβω, επειδή εγώ θεωρώ ότι το πλύσιμο των δοντιών έχει σχέση με την πτώση μετεωριτών;

      Διαγραφή
    5. ''Αν δεν υπάρξει, οφείλεται σε εξίσου μεγάλο βαθμό στο κόμμα;''
      Όχι, δεν μπορεί να οφείλεται σε επαναστατικό κόμμα. Η ήττα της οφείλεται σε οπορτουνιστικά κόμματα. Βλέπε SPD. Και οπορτουνιστικά κόμματα και αντεπανάσταση έχουν πάλι αιτιακή σχέση , όπως έχει το ΚΚΕ αιτιακή σχέση με την επανάσταση.
      Ομοίως αν ο μετεωρίτης τελικά πέσει, όπως και έγινε στην Ρωσία πέρσυ -αν θυμάμαι καλά- οφείλεται στην ολιγωρία και ανικανότητα των αρχών αλλά και στα αστροφυσικά αίτια, πράγματα που έχουν αιτιακή σχέση μεταξύ τους. Αν δεν κατάφερνε να πέσει θα οφειλόταν είτε στην ετοιμότητα των αρχών να τον διαλύσουν είτε σε άλλα φυσικά αίτια. Πάντως όχι στο αν έπλυνε κάποιος τα δόντια του, γιατί δεν υπάρχει αιτιακή σχέση.

      ''Δηλαδή, αν κατάλαβα καλά, η παγκόσμια κρίση συσσώρευσης οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο ΚΚΕ; ''

      Που το είπα αυτό; H επανάσταση οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο κόμμα όπως και στις αντικειμενικές συνθήκες. Αυτό είπα. Δεν μίλησα για κρίση υπερσυσσώρευσης.

      ''Αυτό μου το εξηγείς ας πούμε εμένα να το καταλάβω, επειδή εγώ θεωρώ ότι το πλύσιμο των δοντιών έχει σχέση με την πτώση μετεωριτών''

      Δεν είπα ότι είναι άποψή σου. Είπα ότι το έφερες ως παράδειγμα για να αντικρούσεις το επιχείρημα ότι το ΚΚΕ δεν άρπαξε την ευκαιρία για επανάσταση και άρα ευθύνεται για την ήττα της. Δηλαδή για τον λογικό ειρμό της σκέψης σου μίλησα και όχι για άποψή σου.

      rot

      Διαγραφή
    6. "αν ο μετεωρίτης τελικά πέσει, όπως και έγινε στην Ρωσία πέρσυ -αν θυμάμαι καλά- οφείλεται στην ολιγωρία και ανικανότητα των αρχών αλλά και στα αστροφυσικά αίτια, πράγματα που έχουν αιτιακή σχέση μεταξύ τους. Αν δεν κατάφερνε να πέσει θα οφειλόταν είτε στην ετοιμότητα των αρχών να τον διαλύσουν είτε σε άλλα φυσικά αίτια. Πάντως όχι στο αν έπλυνε κάποιος τα δόντια του, γιατί δεν υπάρχει αιτιακή σχέση."

      https://maps.google.gr/maps?hl=el&gbv=2&um=1&ie=UTF-8&fb=1&gl=gr&cid=13008985662586110638&q=δρομοκαϊτειο&sa=X&ei=ZQJEVPT6JZDXapn6gaAL&ved=0CBIQtQMwAA&output=classic&dg=brw

      Διαγραφή