Παρασκευή, 3 Οκτωβρίου 2014

Πωλητές απογοήτευσης

Ένας αγώνας --οποιοσδήποτε αγώνας που δικαιολογεί τη λέξη-- δεν είναι εύκολος. Έχει σκαμπανεβάσματα, αναποδιές, εμπόδια, και, ναι, αναπόφευκτα, απογοητεύσεις. Το χειρότερο, κανείς δεν ξέρει εκ των προτέρων πόσο τον βαστάν τα πόδια του, ούτε απέναντι στο φόβο που εμπεριέχει κάθε ρίσκο --και αγώνας χωρίς ρίσκο δεν υπάρχει-- ούτε απέναντι στο μούδιασμα της απογοήτευσης.

Και η απογοήτευση είναι ανθρώπινο πράγμα, ανθρώπινο όσο και ο ενθουσιασμός, και η πίστη, και ό,τι μας αρέσει να θεωρούμε πως μπορούμε να έχουμε και να είμαστε ως άνθρωποι. 

Κι είναι ψέματα να πεις --να πει οποιοσδήποτε-- πως σου είναι ξένη και δεν την κατανοείς -- την κούραση της απογοήτευσης, την παραίτηση που σου εμπνέει, την αίσθηση της ήττας. Το "α σιχτίρ", το "σκατά", το "γαμώτο." Παλεύεις κάθε μέρα μαζί της και δεν ξέρεις ποτέ αν και πότε θα σε νικήσει.


Αυτό που δεν μπορώ να κατανοήσω με τίποτα είναι η πώληση απογοήτευσης. Να πουλάς ηρωισμό το κατανοώ. Πουλάς κάτι που έχει ως στόχο να εντυπωσιάσει τους άλλους, να τους εμπνεύσει θαυμασμό. Να πουλάς πίστη το ίδιο. Να πουλάς απογοήτευση; Να έχεις τόσο μηδενική αξιοπρέπεια ώστε να παρελαύνεις όπου μπορείς με μια μεσίστια λευκή σημαία; Να ζητάς σεβασμό για την κακομοιριά; 

Μα ναι, είναι ανθρώπινη η απογοήτευση, αλλά δεν είναι ακριβώς και κάτι για να περηφανεύεσαι ότι εκφράζεις! Δεν υπάρχει τίποτε για κανέναν να θαυμάσει ή να μιμηθεί στην απογοήτευση που περιφέρεις σαν λάφυρο. Είσαι ένας απογοητευμένος. Ε, και; Τι θέλεις, μετάλλιο;

Αλλά ναι, θέλεις μετάλλιο. Θέλεις να σε αναγάγω σε παράδειγμα προς μίμηση. Να πω: "α, να ένας πολύ απογοητευμένος. Πόσο θα ήθελα να ήμουν σαν αυτόν!"

Δεν γίνεται. Αυτό που μπορεί να γίνει είναι να βρεις έναν άλλο απογοητευμένο, κι έναν άλλο, κι έναν τρίτο, και να κάνετε σύλλογο απογοητευμένων, πωλητών απογοήτευσης. Γιατί την πουλάτε. Για να αγοράσετε, μάλιστα, και δόξα. Και προβολή. Και χρήμα. Σας αγοράζουν, για να σας βάλουν πάνω σε μια σκηνή και να δείξετε σ' όλο τον κόσμο ότι είστε απογοητευμένοι. Ανεβαίνετε σ' ένα κασόνι και φωνάζετε: "ξέρετε εγώ που με βλέπετε θα γινόμουν μεγάλος και τρανός αγωνιστής, αλλά οι περιστάσεις, η ηγεσία, το τέλος της ιστορίας, κλπ κλπ, με απογοήτευσαν. Για δείτε με τι απογοητευμένος είμαι! Δεν είμαι καταπληκτικά απογοητευμένος; Αποπνέω μόνο μνησικακία και πικρία, δηλαδή σας παρέχω άφθονες αποδείξεις ότι αυτό που είμαι δεν είναι παρά το καμμένο κούτσουρο αυτού που θα μπορούσα να ήμουν αν...αν λέω...". Και εγώ, από κάτω, πρέπει να θαυμάσω αυτό που θα μπορούσες να ήσουν αν, βλέποντας αυτό που είσαι χωρίς αν. Και να απογοητευτώ κι εγώ απ' τον πολύ θαυμασμό για το κατόρθωμά σου να απογοητευτείς, γιατί η απογοήτευσή σου, λέει, είναι ευθέως ανάλογη των δυνατοτήτων σου να ήσουν κάτι άλλο απ' αυτό που είσαι, και άρα και της διαβολικής κακίας αυτού ή αυτών που δεν σε άφησαν να γίνεις αυτό που δεν είσαι.

Τι λες ρε παιδί μου. Κοίτα να δεις πράγματα. Να υπάρχει απογοήτευση που όχι μόνο δεν σε οδηγεί στη σιωπή, το σκυμμένο κεφάλι και την απόσυρση απ' τον κόσμο, αλλά αποχτάει και ντουντούκα και κουδουνίζει παράσημα ήττας λες και αποκτήθηκαν με χίλιες δυο υπερβάσεις. Απογοήτευση που τη διαλαλούν τελάληδες στο παζάρι. Απογοήτευση εξωστρεφής. Προσόν για βιογραφικό με προοπτικές. Εμπόρευμα προς πώληση.

28 σχόλια:

  1. Aκριβως !
    Και ως γνωστον οι τελαληδες δεν ξελαρυγγιαζονταν τζαμπα...
    Ολο και επαιρναν το κατιτις τους ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. - "Όταν ήμουν εγώ στο ΚΚΕ, είχαμε ΝΑΑΑΑΑ ένα αντι-ιμπεριαλιστικό κίνημα. Αλλά απογοητεύτηκα με τη σαπίλα του Περισσού κι έφυγα. Και τώρα τι έχει το ΚΚΕ; Σκατά έχει. Γι αυτό σας λέω..."

    - "Μαμά, μαμά, όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω κι εγώ απογοητευμένος σαν τον κύριο!"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κάπως έτσι το σκέφτονται ότι τους βλέπει ο κόσμος;

      Διαγραφή
    2. Δηλαδή είναι δυνατόν για οποιονδήποτε να νιώσει σεβασμό γι αυτό το πράμα; Νομίζουν ότι υπάρχει κανένας που τους σέβεται;

      Διαγραφή
  3. Και θα ξελαρυγγιαζονται ολο και περσοτερο οσο θα ακουν γυρω τους και θα διαβαζουν τετοια:

    http://revolutionaryvigilance.blogspot.gr/2014/09/blog-post_28.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Η απογοήτευση του πρώην αγωνιστή είναι το άλλοθι της απραξίας του μικροαστού. Αλληλοτροφοδοτούνται. Όμως, την εποχή που όλα πήγαιναν καλά, σκεφτόσουν πως κάποιος υψηλόμισθος, λογικό είναι να μην αγωνίζεται αφού έχει όσα θέλει. Πλέον, ενώ πρέπεπει να αγνωιστεί, έχει κακομάθει και άντε να τον βγάλεις από το τριπάκι πως "τίποτα δεν αλλάζει". Έχει λουφάξει και τα βιβλία του Μίσιου τα έχει στην τροπαιοθήκη τους, αυτή που φωνάζει "Κοιτάξτε πόσο ανοιχτόμυαλος είμαι!".

    Υπάρχουν χιλιάδες λόγοι για να μην κάνεις τίποτα. Και 2 βασικοί για να φέρεις τον κόσμο ανάποδα. ΨΩΜΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

    Ή όπως περιεκτικά μου το είπε ένας υποψήφιος του ΚΚΕ "η θεωρητικοποίηση της αδυναμίας είναι το πιο εύκολο πράγμα".
    Και οι θεωρίες που χαϊδεύουν αυτιά, πάντα πουλούσανε.

    τσαφ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ τα βιβλία του Μίσσιου σκεφτόμουν...Νομίζω έπαιξαν έναν σημαντικό ρόλο στην θεσμοποίηση της απογοήτευσης σε κοινωνικά καθαγιασμένη δημόσια στάση.

      Διαγραφή
  5. Νομίζω πως η δική μας αχίλειος πτέρνα είναι ακριβώς αυτή. Δεν έχουμε συλλάβει, ούτε καν ψηλαφήσει το μέγεθος του ηθικού εκχυδαϊσμού της κοινωνίας γύρω μας.
    Μεγαλώσαμε σε μια Ελλάδα που υπήρχαν κάποιες αυτονόητες ηθικές αξίες.
    Αυτή η Ελλάδα πια δεν υπάρχει, ούτε αυτές οι αξίες.

    -Οι φασίστες σου λένε χύμα και τσουβαλάτα πως τον πλούσιο ξένο πρέπει να τον γλύφεις γιατί είναι ισχυρός, και να πατήσεις τον ανίσχυρο ξένο, απλά και μόνο γιατί σε παίρνει. Και αυτό ακούγεται μια λογικότατη άποψη σε μια χώρα που κάποτε μεγάλωνε τα παιδιά της (στο αστικό σχολείο) με την αυταξία του να αντιστέκεσαι στους ισχυρούς.
    -'Αλλοι προβάλουν ως "ηθική" την πλήρη ανιθηκότητα (εμείς δεν ντρεπόμαστε να λερώσουμε τα χέρια μας), και κανείς δεν τους παίρνει με τις λεμονόκουπες. Αντίθετα μάλιστα απαξιούν αυτούς που μένουν καθαροί και ηθικά άμεμπτοι.
    -Σε αυτό το κλίμα γενικευμένης ηθικής σήψης, η λατρεία της ήττας και η απογοήτευση μετατρέπονται σε άξιες θαυμασμού πορείες και αρετές.
    -Ήξερε καλά τι έλεγε ο Πάγκαλος με το "όλοι μαζί τα φάγαμε". Η πλειονότητα των ελλήνων τον έβρισε γιατί το είπε, αλλά κάντε καμμία κουβέντα στους δρόμους. Το 70% και πάνω το θεωρούν ως σωστό. Βλέπουν στον εαυτό τους έναν ανήθικο απατεώνα και τίποτε άλλο.

    Το ξέρω πως η ηθικολογία δύσκολα θα βρει θέση στον επιστημονικό σοσιαλισμό, αλλά θεωρώ τα παραπάνω σημαντικό για να αγνοηθεί παράγοντα.

    Θα δούμε και θα ακούσουμε και άλλα μέχρι χθες απίθανα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μου θύμησες τώρα το "10" του Καραγάτση. Μαρξιστής δεν ήταν, ούτε ξέρω τί βάση είχαν όσα έγραψε. Πάντως περιγράφει γλαφυρότατα το πώς η φτώχεια μπορεί να εκχυδαϊσει τον άνθρωπο σε μέγιστο βαθμό.
      Για αυτό, όντως, έχουμε να δούμε και άλλα.

      Χαϊνης

      Διαγραφή
    2. Δεν ξέρω αν είναι ηθικολογία αυτά που λες Τρας, νομίζω ότι είναι ζητήματα ιδεολογικά και συμφωνώ και με την ανάλυσή σου και στο ότι παίζουν κεντρικό ρόλο. Αυτό που λείπει και σε μένα είναι μια διεξοδική κατανόηση της σύνδεσής τους με αλλαγές στην οικονομική βάση. Μόνο χοντρικά μπορώ να δω τη σύνδεση στο παρόν στάδιο.

      Διαγραφή
    3. @Αντωνης:
      " Αυτό που λείπει και σε μένα είναι μια διεξοδική κατανόηση της σύνδεσής τους με αλλαγές στην οικονομική βάση. Μόνο χοντρικά μπορώ να δω τη σύνδεση στο παρόν στάδιο."

      Και σε εμένα αυτό λείπει.
      -Εάν το συνδέαμε όμως με τον εκδυτικισμό της ελληνικής κοινωνίας που είχες επισημάνει σε προηγούμενο άρθρο σου;
      Γιατί τα βλέπω αλληλένδετα...
      Εκείνο που δεν βλέπω είναι πως αντιμεπίζονται...

      Διαγραφή
    4. @Αντώνη, Trash
      Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν καταλαβαίνετε τη σύνδεση με την οικονομία, άλλωστε το έγραψες Αντώνη πριν καιρό εσύ:
      «Ο καπιταλισμός εξαθλιώνει αντικειμενικά μια σημαντική μερίδα της κοινωνίας, και σε σημαντικό βαθμό, αυτή η αντικειμενική εξαθλίωση αντανακλάται υποκειμενικά, στη συνείδηση αυτής της μερίδας. Αλλά ο καπιταλισμός εξαθλιώνει υποκειμενικά και όλους όσους δεν εξαθλιώνει αντικειμενικά, και πιθανώς κυρίως αυτούς. Ανάμεσα σε αυτόν που εξαθλιώνεται επειδή δεν έχει και αυτόν που εξαθλιώνεται για να έχει, μένει μονάχα αυτός που δεν εξαθλιώνεται παρά το ότι δεν έχει. Αλλά για να μην εξαθλιωθείς παρά το γεγονός ότι δεν έχεις, πρέπει να έχεις κάτι που δεν μπορεί να χαθεί, και αυτό δεν μπορεί παρά να είναι το μη έχειν ως θεμέλιο πολιτικής συνείδησης και όχι ως καταστροφική συγκυρία.»
      http://leninreloaded.blogspot.gr/2014/01/328.html

      Διαγραφή
    5. Δεν είπαμε, ούτε εγώ ούτε νομίζω ο Τρας ότι δεν καταλαβαίνουμε τη σύνδεση με την οικονομία. Είπαμε ότι ακόμα δεν έχουμε μια αναλυτική κατανόηση των ακριβών μεταβολών στο επίπεδο της βάσης. Προσωπικά (δεν ξέρω για τον σύντροφο), θεωρώ ότι και αυτό που ονομάζουμε "εκδυτικισμό" και η καταβαράθρωση του επιπέδου πολιτικής αντιπαράθεσης (το ζήτημα της πιο πάνω ανάρτησης, φτάσαμε να είναι προσόν και καμάρι η απογοήτευση) οφείλονται σε μεταβολές που αφορούν στην σταδιακή κυριαρχία του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου και στη συνείδηση του μέσου ανθρώπου, στην απομάκρυνση όλο και περισσότερο από τη σφαίρα της παραγωγής μιας σημαντικής μερίδας ανθρώπων, στην όλο και μεγαλύτερη διασύνδεση της αστικής καθημερινότητας με την ιμπεριαλιστική εκμετάλλευση ΚΑΙ στην Ελλάδα.

      Αλλά όλα αυτά είναι χοντροκομμένες γενικές κατευθύνσεις, πρέπει να μπορείς να δεις και να αναδείξεις πιο λεπτομερειακά τα φαινόμενα. Αυτό είπαμε.

      Διαγραφή
  6. Απογοήτευση εξωστρεφής.
    Εξαιρετικό

    (δες και αυτό. Δε τους προλαβαίνουμε.
    http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22769&subid=2&pubid=64073222)

    Χαϊνης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. http://www.youtube.com/watch?v=8GVDsF8S4VI
    gdmn1973

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Διαφορετικές εποχές, διαφορετικά γεγονότα, πάντα επίκαιρα διδάγματα:

    "So gelang es, das verloren gegangene Vertrauen der Arbeiterschaft durch geduldige, mühselige Tagesarbeit in engster Verbindung mit verstärkter Propaganda für unsere Endlosungen wieder zu erobern und damit die Klassenbasis der Partei wieder zu verbreitern und zu festigen."

    http://ciml.250x.com/sections/german_section/images/kpd/hamburger_aufstand_hamburger_volkszeitung_22_oktober_1927.jpg

    από τον Ernst Thälmann. Τα διδάγματα της εξέγερσης του Οκτώβρη του 1923 και τα καθήκοντα των κομμουνιστών τέσσερα χρόνια μετά.

    geokakk

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. και μια πρόχειρη/βιαστική μετάφραση:

    Κατά συνέπεια ισχύει ότι για να επανακτήσουμε την χαμένη εμπιστοσύνη της Εργατικής Τάξης πρέπει (να την επανακτήσουμε - ΓΚ) με επίπονη καθημερινή δουλεία σε συδυασμό με την αυξημένη προπαγάνδα της δικής μας μοναδικής διεξόδου και έτσι να διευρύνουμε ξανά και να εδραιώσουμε την ταξική βάση του Κόμματος.

    Η επί λέξη μετάφραση θα ήταν "τις δικές μας τελικές λύσεις" αντί "της δικής μας μοναδικής διεξόδου", αλλά ο όρος "τελική λύση" έχει φορτιστεί με αρνητικό περιεχόμενο από το 1942.

    geokakk

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Sono pessimista con l'intelligenza, ma ottimista per la volontà έλεγε ο γίγας του επαναστατικού κινήματος του 20ου αιώνα, Αντόνιο Γκράμσι. Ας το κρατήσουμε αυτό για μας.

    Όσο για τους «πωλητές», να τους δώσουμε ένα (μόνο) δικαίωμα: της εξήγησης γιατί τους αγνοούμε. Ίσως κάποιοι να «μπορούσαν να...» αλλά τελικά δεν.
    Η ταξική πάλη έχει θύματα, σακατεμένους, τρομαγμένους, προδότες, λιποτάκτες, δειλούς - απ᾽όλα. Και η επιμελητεία δεν επαρκεί για όλους αυτούς, ούτε καν για τιμωρία, πόσο μάλλον για «σωτηρία».
    Η πάλη συνεχίζεται λοιπόν, και όσοι από τη μεριά μας το συνειδητοποιούμε αυτό, ξέρουμε και οτι στην τρέχουσα ιστορική στιγμή το αποτέλεσμά της κρίνει το μέλλον του ανθρώπου γενικά και η διαδικασία της επιδρά στην ανθρώπινη υπόσταση, υπό την έννοια οτι η ηθική μας είναι αυτή που προτιμά «να πεθάνουμε όρθιοι από το να ζήσουμε γονατιστοί».

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. "Όσο για τους «πωλητές», να τους δώσουμε ένα (μόνο) δικαίωμα: της εξήγησης γιατί τους αγνοούμε."

    Αυτός ακριβώς ήταν ο σκοπός του πιο πάνω. Το έπιασες ακριβώς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Δείτε κι αυτό:
    http://www.902.gr/eidisi/apopseis-sholia/52280/ena-neo-apoktima-gia-ton-syriza

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. θελω να δω με τι μουτρα θα βγαινουν οι του ε.α. να μας εγκαλουν οτι δεν ειμαστε συνεπεις κομμουνιστες... ε ρε βρεγμανη σανιδα

      Διαγραφή
    2. Ένας ακόμα τρου βρήκε καρέκλα. Να τον χαίρονται και να τους χαίρεται.

      Διαγραφή
    3. Mια χαρά τα βρίσκει ο Καλτσώνης με τον σπουδαγμένο στην ΕΣΣΔ (από όσο ξέρω) Βαλασόπουλο (τον Δήμαρχο Ηλιούπολης).
      Πέρσι του είχε δώσει και την αίθουσα του Δημαρχείου στην Ηλιούπολη για ομιλία, παρότι τότε ο Καλτσώνης δεν εκπροσωπούσε απολύτως τίποτε επίσημα...

      Αλλά από ότι φαίνεται υπάρχει μια αλληλεγγύη μεταξύ των αποστατών του κινήματος.

      Διαγραφή
  13. ...Έχω ένα διπλό μήνυμα, συντροφικό, για το Μίμη, το Βασίλη, το Γιώργη και τ'άλλα παιδιά:
    1) είμαστε όλοι μας (κι εγώ μαζί) αρκετά μεγάλοι ώστε να θυμόμαστε πασόκους που είχαν, τότε, καλύτερες προθέσεις απ'ό,τι εσείς τώρα.
    2) όποιος φεύγει από το Κόμμα, (από τη σκοπιά της υπόθεσης της εργατικής τάξης εννοώ) δίκιο έχει, Από τον Νεφελούδη, τι λέω, από τον Πουλιόπουλο και πέρα, όλοι είχαν δίκιο. Κοιτάχτε όμως και σκεφτείτε πώς έγινε και τελικά, όλοι είχαν άδικο.
    Αν τα έχετε σκεφτεί όλα αυτά και επιμένετε, ή την έχετε ψωνίσει με τα φορτισάμθινγκ που θέλετε επιτέλους να πείτε κάτι (προσοχή στα ρεζιλίκια, η Ιστορία είναι αμείλικτη) ή έχετε γίνει κυνικοί, οπότε καλές δουλειές. Αν όχι, να η πρώτη δουλειά που πρέπει να κάνετε πριν να μας «σὠσετε» όλους μας...
    Ταύτα και διατελώ
    -παμπἀλαιος γνώριμος απαξάπαντων :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "φορτισαμθινγκ" μοιάζει με ετεροχρονισμό, οπότε, δεν θα κάνουμε εικασίες.
      Δώσε μας τα φώτα σου ρε "μαύρε" γιατί αυτό το "όποιος φεύγει από το Κόμμα, δίκιο έχει, Από τον Νεφελούδη, τι λέω, από τον Πουλιόπουλο και πέρα, όλοι είχαν δίκιο. Κοιτάχτε όμως και σκεφτείτε πώς έγινε και τελικά, όλοι είχαν άδικο." κρύβει πολύ αλήθεια και θέλω να μάθω ποιός το είπε και για ποιούς;

      Διαγραφή
    2. Άλλη φορά - δε θα λείψουν οι ευκαιρίες...

      Διαγραφή
    3. "Οι κυρώσεις στη Ρωσσία συνενέλεσαν στην υποτίμηση του ρουβλίου κατά 4,63% έναντι του ευρώ και 5,26% έναντι του δολλαρίου"
      Πόσο υποτιμήθηκε το ρούβλι;

      "Άλλη φορά - δε θα λείψουν οι ευκαιρίες."
      Ευκαιριακός

      Διαγραφή