Κυριακή, 14 Σεπτεμβρίου 2014

Ένα single malt για τον Γιώργο...

Θα εκμεταλλευτούν οι Σκωτσέζοι την ευκαιρία που τους έδωσαν οι Άγγλοι να ψηφίσουν υπέρ της ανεξαρτησίας της πατρίδας τους, δίνοντας τέλος στην υποτέλεια τριών αιώνων; Ή μήπως θα αποδειχθούν δουλόφρονες, εθισμένοι πλέον στην υποταγή, αρνούμενοι την ανεξαρτησία και ψηφίζοντας υπέρ της παραμονής τους υπό τον αγγλικό ζυγό; Την Πέμπτη το βράδυ θα έχουμε την απάντηση του λαού της Σκωτίας. Μια απάντηση που θα επηρεάσει το μέλλον των εθνών σε όλη την Ευρώπη. Αν ψηφίσουν υπέρ της ανεξαρτησίας, θα δώσουν φτερά σε όλα τα κινήματα εθνικής ανεξαρτησίας στα ευρωπαϊκά κράτη που υπάρχουν ανάλογα ζητήματα.


Δεν υπάρχει η παραμικρή ταλάντευση ή αμφιβολία ότι όλοι οι προοδευτικοί άνθρωποι ελπίζουν και εύχονται οι Σκωτσέζοι να ψηφίσουν υπέρ της ανεξαρτησίας της χώρας τους. Δεν αγνοούν φυσικά ότι ενδεχόμενη ανεξαρτησία της Σκωτίας θα επιχειρηθεί να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης από τις μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, αλλά μήπως έτσι δεν γινόταν πάντα; Αλίμονο αν ποτέ η Αριστερά εγκλωβιζόταν στο δίλημμα ποια ιμπεριαλιστική χώρα κερδίζει από την ανεξαρτητοποίηση ενός έθνους και αυτό την οδηγούσε να τάσσεται υπέρ ή κατά της ανεξαρτησίας ενός λαού, με γνώμονα ποιος ιμπεριαλισμός κερδίζει και ποιος χάνει! Να τάσσεται δηλαδή υπέρ της ανεξαρτησίας εκείνων των λαών που η δημιουργία των χωρών τους θα ενισχύσει τον… «λιγότερο κίνδυνο», τον «υποδεέστερο» ιμπεριαλισμό! Δεν συζητάμε γενικά και αόριστα και δεν κάνουμε γενικά αυτή την επισήμανση. Αφορά ευθέως τη Σκωτία, γιατί η ανεξαρτησία της, αν επιτευχθεί σαφώς και ενισχύει αντικειμενικά τη Γερμανία. Κι όχι μόνο έμμεσα διά της αποδυνάμωσης του βρετανικού ιμπεριαλισμού, άρα και του αμερικάνικου, αφού η Αγγλία είναι ο ισχυρότερος και απόλυτα αφοσιωμένος σύμμαχος των ΗΠΑ στην ευρωπαϊκή ήπειρο, με αποτέλεσμα το Λονδίνο διαρκώς να αντιστέκεται στην πολιτική του Βερολίνου στην ΕΕ και διαρκώς να ηττάται για να περιθωριοποιείται.
Γ. Δελαστίκ, "Η Σκωτία δείχνει το μέλλον", Ίσκρα

Ο Γιώργος προφανώς αγνοεί ότι από την εποχή του Σερ Γουώλτερ Σκοτ, η Σκωτία είχε μια πολύ αναπτυγμένη αστική τάξη που επιζήτησε την Ένωση με την Αγγλία, ότι η σημασία του καπιταλισμού για τη Σκωτία ιστορικά δεν αναδεικνύεται μόνο μέσω του Σκρουτζ Μακ Ντακ αλλά και κάποιου Άνταμ Σμιθ, ότι ήταν ήδη στον 18ο αιώνα εσωτερικά διαιρεμένη ανάμεσα στους χρηματοπιστωτικά απασχολούμενους αστούς των Lowlands και τους clansmen στα Highlands, ότι το σκωτσέζικο τραπεζικό σύστημα ήταν πιο αναπτυγμένο κι απ' της Αγγλίας, ότι οι Σκωτσέζοι πολέμησαν στο πλάι των Άγγλων σε σειρά αποικιοκρατικών πολέμων, ότι η βασιλική φρουρά της Αγγλίας είναι ακόμα Σκωτσέζικη, ότι καμία διάθεση σύγκρουσης με την Αγγλία σε γεωπολιτικό επίπεδο δεν υπάρχει, ότι ο αντι-αποικιοκρατικός εθνικισμός στη Σκωτία πέθανε ανεπιστρεπτί στην μάχη του Culloden και θάφτηκε περιχαρώς από την ίδια την σκωτσέζικη αστική τάξη (δεν διάβασε ποτέ το "Ιστορικό μυθιστόρημα" του Λουκάτς ο Γιώργος;), ότι δεν τίθεται κανένα ζήτημα μη παραμονής στο ΝΑΤΟ για την ανεξάρτητη Σκωτία, ότι δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτε ουσιώδες με την ανεξαρτητοποίησή της απ'την Ένωση, ότι οι μπίζνες θα συνεχίσουν με την Αγγλία σαν να μην τρέχει μία, ότι η αγγλική λίρα και η σκωτσέζικη θα παραμείνουν αμοιβαία ανταλλάξιμες, ότι ο βρετανικός ιμπεριαλισμός δεν είναι πλέον ρυθμιστής των παγκόσμιων εξελίξεων, και ότι η Αγγλία μπορεί να είναι ο πιο αφοσιωμένος σύμμαχος των ΗΠΑ στην Ευρώπη αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι οι υπόλοιποι στην ΕΕ δεν είναι αδιαφοροποίητα σταθεροί σύμμαχοί της.

Κατά τα άλλα, καλά τα λέει: έχει ορισμένα σωστά κόμματα, εισαγωγικά και τελείες.

Ένα σκωτς στον κύριο να στανιάρει επειγόντως...

16 σχόλια:

  1. Χα, χα ωραια απαντηση.
    Εχεις απολυτο δικιο σε αυτα που λες, δεν σημαινει και τιποτα αν ανεξαρτητοποιηθει η σκωτια ωστοσο εχοντας μεγαλωσει με τις διασπασεις των βαλκανιων και της ΕΣΣΔ σε χιλια δυο κρατη και κρατιδια μου βγαινει ενα ρεβανσιστικο μισος για τους δυτικους και ευχομαι μερικες φορες να χωριζοντουσαν κι αυτοι σε κρατιδια να δουνε τη γλυκα.
    Αριστονικος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν θα πάθει τίποτε η Σκωτία αν ανεξαρτητοποιηθεί. Ούτε η Αγγλία. Οπότε τζάμπα ο ρεβανσισμός;-)

      Διαγραφή
    2. Για να υπάρχει το υπόβαθρο του κατά πόσο διακυβεύεται κάτι, πρέπει να γνωρίζουμε και ποιοι ήταν οι όροι της Ένωσης Αγγλίας-Σκωτίας:

      Acts of Union 1707
      From Wikipedia, the free encyclopedia

      The Acts of Union were two Acts of Parliament: the Union with Scotland Act 1706 passed by the Parliament of England, and the Union with England Act passed in 1707 by the Parliament of Scotland. They put into effect the terms of the Treaty of Union that had been agreed on 22 July 1706, following negotiation between commissioners representing the parliaments of the two countries. The Acts joined the Kingdom of England and the Kingdom of Scotland (previously separate states with separate legislatures, but with the same monarch) into a single, united kingdom named "Great Britain".[2]

      The two countries had shared a monarch since the Union of the Crowns in 1603, when King James VI of Scotland inherited the English throne from his double first cousin twice removed, Queen Elizabeth I. Although described as a Union of Crowns, until 1707 there were in fact two separate Crowns resting on the same head (as opposed to the implied creation of a single Crown and a single Kingdom, exemplified by the later Kingdom of Great Britain). There had been three attempts in 1606, 1667, and 1689 to unite the two countries by Acts of Parliament, but it was not until the early 18th century that both political establishments came to support the idea, albeit for different reasons.

      The Acts took effect on 1 May 1707. On this date, the Scottish Parliament and the English Parliament united to form the Parliament of Great Britain, based in the Palace of Westminster in London, the home of the English Parliament.[3] Hence, the Acts are referred to as the Union of the Parliaments. On the Union, the historian Simon Schama said "What began as a hostile merger, would end in a full partnership in the most powerful going concern in the world ... it was one of the most astonishing transformations in European history."[4]

      Διαγραφή
    3. Provisions of the Acts[edit]

      The Treaty of Union, agreed between representatives of the Parliament of England and the Parliament of Scotland in 1706, consisted of 25 articles, 15 of which were economic in nature. In Scotland, each article was voted on separately and several clauses in articles were delegated to specialised subcommittees. Article 1 of the treaty was based on the political principle of an incorporating union and this was secured by a majority of 116 votes to 83 on 4 November 1706. To minimise the opposition of the Church of Scotland, an Act was also passed to secure the Presbyterian establishment of the Church, after which the Church stopped its open opposition, although hostility remained at lower levels of the clergy. The treaty as a whole was finally ratified on 16 January 1707 by a majority of 110 votes to 69.[26]

      The two Acts incorporated provisions for Scotland to send representative peers from the Peerage of Scotland to sit in the House of Lords. It guaranteed that the Church of Scotland would remain the established church in Scotland, that the Court of Session would "remain in all time coming within Scotland", and that Scots law would "remain in the same force as before". Other provisions included the restatement of the Act of Settlement 1701 and the ban on Roman Catholics from taking the throne. It also created a customs union and monetary union.

      The Act provided that any "laws and statutes" that were "contrary to or inconsistent with the terms" of the Act would "cease and become void."

      Soon after the Union, the Act 6 Anne c.40 (later infelicitously named the Union with Scotland (Amendment) Act 1707) united the English and Scottish Privy Councils and decentralised Scottish administration by appointing justices of the peace in each shire to carry out administration. In effect it took the day-to-day government of Scotland out of the hands of politicians and into those of the College of Justice.
      http://en.wikipedia.org/wiki/Acts_of_Union_1707

      Διαγραφή
    4. Act of Union
      Written by The Editors of Encyclopædia Britannica
      Act of Union, (May 1, 1707), treaty that effected the union of England and Scotland under the name of Great Britain.

      Since 1603 England and Scotland had been under the same monarchs. After revolutions in 1688–89 (see Glorious Revolution) and 1702–03, projects for a closer union miscarried, and in 1703–04 international tension provoked a dangerous legislative warfare between the separate parliaments of England and Scotland. On both sides of the border, however, statesmen were beginning to realize that an incorporating union offered the only mutually acceptable solution to a problem that had suddenly become urgent: Scotland’s need for economic security and material assistance and England’s need for political safeguards against French attacks and a possible Jacobite restoration, for which Scotland might serve as a conveniently open back door. England’s bargaining card was freedom of trade; Scotland’s was acquiescence in the Hanoverian succession. Both points were quickly accepted by the commissioners appointed by Queen Anne to discuss union, and within three months they had agreed on a detailed treaty (April–July 1706).

      The two kingdoms were to be united, the Protestant succession was adopted, and trade was to be free and equal throughout Great Britain and its dominions. Subject to certain temporary concessions, taxation, direct and indirect, would also be uniform; and England compensated Scotland for undertaking to share responsibility for England’s national debt by payment of an equivalent of £398,085 10 shillings. Scots law and the law courts were to be preserved. In the united Parliament, Scotland, because of its relative poverty, was given the inadequate representation of 45 commoners and 16 lords. By separate statutes annexed to the treaty, the Presbyterian Church of Scotland and the Episcopal Church of England were secured against change.

      With only minor amendments the Scottish Parliament passed the treaty in January 1707, and the English passed it soon after. The royal assent was given on March 6, and the union went into effect on May 1, 1707.
      http://www.britannica.com/EBchecked/topic/614670/Act-of-Union

      Διαγραφή
  2. Θεωρεις οτι ενα ενδεχομενο ναι θα μπορουσε να ανοιξει εκ νεου τα εθνικα ζητηματα σε αλλες περιοχες τις ευρωπης πχ χωρα των βασκων καταλονια β ιρλανδια κλπ??
    Αριστονικος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποια σχέση. Αν υπάρξει αυτονόμηση της Σκωτίας, θα έχει την ίδια διεθνή ιστορική σημασία που είχε η αυτονόμηση της Σλοβακίας από την Τσεχία. Δηλαδή καμία.

      Η Ένωση έγινε επειδή οι σκωτσέζοι καπιταλιστές ήθελαν πρόσβαση στην αγγλική οικονομία, και επειδή οι Άγγλοι ήθελαν να κρατήσουν μακριά τους Γάλλους, που λόγω του καθολοκισμού των έκπτωτων Στούαρτ, χρησιμοποιούσαν τα Highlands ως οργανωτική βάση (Jacobite movement). Τώρα, και οι σκωτσέζοι καπιταλιστές μια χαρά πρόσβαση στην παγκόσμια οικονομία έχουν, και οι Άγγλοι δεν έχουν να ανησυχούν για τα επεκτατικά σε βάρος τους σχέδια του...γαλλικού Καθολικισμού.

      Η εκτίμησή μου είναι ότι πρόκειται για ζήτημα ανάλογης σοβαρότητας με την κατάργηση της ισπανικής βασιλείας.

      Διαγραφή
    2. Μετα απο 300 χρόνια μαζί, όμως, οι δυο χώρες μοιραζονται οικονομικά συμφεροντα: πχ. τα πετρέλαια τις Σκωτίας και το τραπεζικό κεφάλαιο του Σιτυ.

      Φυσικά, αμα το διαζύγιο γίνει "βελούδινο", δε θα χουν θεμα.

      Διαγραφή
    3. tkar

      *ξεχασα το nickname

      Διαγραφή
    4. @Αντωνης:
      Η κατάργηση της βασιλείας στην Ισπανία παρουσιάζει οπωσδήποτε ένα συναισθηματικό ενδιαφέρον λόγω της συμβολής των κομμουνιστών στην βραχύβια Ισπανική Δημοκρατία την δεκαετία του '30.
      Η "ανεξαρτησία" της Σκωτίας ούτε καν αυτό...

      Διαγραφή
  3. http://www.oplot.info/content/nemeckie-tanki-peresekli-granicu-ukrainy-i-dvizhutsya-na-vostok-strany
    https://www.facebook.com/stopukrainianarmy/posts/365387656949743
    34 Γερμανικά τανκς κατευθύνονται προς την ανατολική Ουκρανία. Πρώτη φορά μετά τον ΒΠΠ γερμανικά τανκς σε ουκρανικό έδαφος!!.
    Αριστόνικος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Σε ιστορική αντιθεση απο τη Σκωτια η Ιρλανδια, που πρωτοστατησε στη μεγαλυτερη ιστορικη ενοπλη εξεγερση της χωρας, ο θεωρητικος Μαρξιστης και κομμουνιστης James Connolly για τον τερματισμο της Βρετανικης κυριαρχιας στην Ιρλανδια και την αποσχιση της απο την μαμα Βρετανια το Πασχα του 1916 για μια ανεξαρτητη δημοκρατικη Ιρλανδια. Μια απο τις ιστορικες ενοπλες εξεγερσεις που εδωσε την ωθηση για αλλες μεγαλες επαναστασεις σε ολη την Ευρωπη.

    http://youtu.be/vwWJ559qXGY

    ρεδ αλερτ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Δεν διαφωνώ με την εκτίμηση σου για το αρθρο του Δελαστικ, αλλά νομίζω ότι το ζήτημα δεν είναι τόσο αδιάφορο. Θα προσπαθήσω να επεκταθώ αργότερα, αλλά θα σημειώσω προς το παρόν ότι το Νέο ΚΚ Βρετανίας - που συμμετέχει στην πρωτοβουλία - στηρίζει Ναι στο δημοψήφισμα (http://www.newworker.org/archive2014/nw20140912/yes_will_mean_gains_for_scotland.html)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. μια μερα που προσπαθησα να μιλήσω για το θεμα με εναν του εν λογω ΚΚ (σε ενα "event" για την παλαιστίνη), πιο πολυ ωρα αναλωθηκε να μου κανει σαφες οτι εχουν αποκυρήξει το σταλιν (που ουτε τον ρωτησα) παρα να μου δώσει καμια συγκροτημένη άποψη. Αυτά τα λίγα ιστορικά και το δέσιμο που έγινε σε μια παράγραφο, πολύ δύσκολα θα το πετύχεις μιλώντας με τον κόσμο εδώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. twra eida oti milaei gia to Neo KK, o proigoumenos , alla opos k na xei ine endeiktiko tis katastasis oti ipa.

    ΑπάντησηΔιαγραφή