Δευτέρα, 8 Σεπτεμβρίου 2014

Εκμετάλλευση και περικύκλωση

Στο άρθρο του για το Ουκρανικό στον τελευταίο Κυριακάτικο Ριζοσπάστη, ο Ελισαίος Βαγενάς παρουσιάζει το ερώτημα: "Τι προκάλεσε τη σύγκρουση και τι δυνάμεις συγκρούονται;", και απαντά ως εξής:
Πρόκειται για θεμελιακά ερωτήματα, για τα οποία καλλιεργούνται συγχύσεις, εστιάζοντας σε επιμέρους πλευρές, που παρουσιάζονται ως κύριες. Ας δούμε, όμως, ορισμένες αλήθειες, που δεν μπορούν να αμφισβητηθούν: 
Η ουκρανική σύγκρουση διεξάγεται πάνω στο έδαφος του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης, όπου τα μέσα παραγωγής (εργοστάσια, γη, ορυκτός πλούτος, δίκτυα αγωγών κ.ά.) είναι πλέον στα χέρια των καπιταλιστών, είναι ατομική και όχι κοινωνική ιδιοκτησία. Αυτοί που έχουν τα μέσα παραγωγής έχουν και την εξουσία στα χέρια τους και κοιτάνε, από τη μια, να διαιωνίσουν τη θέση τους, και, από την άλλη, να διαμορφώσουν το έδαφος ώστε να κερδίζουν περισσότερα.
Αυτό τους οδηγεί σε συνεχείς συγκρούσεις ή και συμφωνίες, για το πώς θα εκμεταλλευτούν την εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα, καθώς και για το πώς θα επικρατήσουν στον ανταγωνισμό με άλλους καπιταλιστές, για να μπορούν να πουλήσουν ακριβότερα και να αγοράσουν φθηνότερα, δηλαδή για να αυγατίσουν τα κέρδη τους. 
Αυτά είναι «αλφαβήτα», για να καταλάβουμε τις αιτίες της σύγκρουσης στην Ουκρανία, όπου η αστική τάξη, στην προσπάθειά της, να διαμορφώσει τις κατάλληλες διεθνείς συμμαχίες, για να διασφαλίσει τη θέση της στη χώρα και διεθνώς, βρέθηκε βαθιά διχασμένη. Ενα τμήμα της, που τελικά επικράτησε, επεδίωξε την ένταξη της χώρας σε ΕΕ - ΝΑΤΟ κι ένα άλλο στην Τελωνειακή Ενωση Ρωσίας, Λευκορωσίας, Καζαχστάν. Δεν είναι «ουκρανική αποκλειστικότητα» η αστική τάξη να διχάζεται, σ' ό,τι αφορά το τι είδους διεθνείς συμμαχίες διαμορφώνει. Αυτή η διαδικασία εκδηλώνεται σε διεθνή κλίμακα.
Είναι νομίζω σαφές στο παραπάνω ότι αυτό που προτάσσεται ως αιτία του Ουκρανικού εμφυλίου είναι ο καπιταλιστικός ανταγωνισμός και οι προεκτάσεις του στον ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό. Αναλυτικότερα, η θέση είναι ότι χωρίστηκε στα δύο η ουκρανική αστική τάξη, ανάλογα με το με ποια ιμπεριαλιστική δύναμη θεώρησε το κάθε τμήμα ότι εξυπηρετούνται καλύτερα τα συμφέροντα και οι φιλοδοξίες της. Έτσι, ένα τμήμα της ουκρανικής αστικής τάξης στράφηκε στην κατεύθυνση της ΕΕ και των ΗΠΑ, και ένα άλλο στην κατεύθυνση της Ρωσίας.

Αυτή είναι η βάση της ανάλυσης του Ουκρανικού εμφυλίου. Είναι μια ανάλυση που βασίζεται σε δύο γενικές παραδοχές: η πρώτη παραδοχή είναι αυτή της αμοιβαιότητας, δηλαδή η παραδοχή ότι πρόκειται για μια σύγκρουση που προκαλείται επειδή και τα δύο τμήματα της Ουκρανικής αστικής τάξης θέλουν κάτι παρόμοιας φύσης, αλλά το επιζητούν σε αντίθετες και ασύμβατες μεταξύ τους κατευθύνσεις. Η δεύτερη παραδοχή είναι αυτή της συμμετρίας, δηλαδή ότι πρόκειται για μια σύγκρουση ανάμεσα σε ομοειδείς στοχεύσεις και μεθόδους που απλώς συμβαίνει να βρίσκονται σε ευθεία και ασυμβίβαστη αντιπαράθεση μεταξύ τους. Από αυτές τις δύο παραδοχές πηγάζει άλλωστε και η κατακλείδα του κειμένου σε ό,τι αφορά τις πρακτικές πολιτικές προεκτάσεις της ανάλυσης: "το εργατικό - λαϊκό κίνημα πρέπει να απορρίψει το δίλημμα να επιλέξει κάποια από τις δύο μεριές της ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης."

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να παρατηρηθεί είναι ότι αυτή η κατακλείδα είναι απόλυτα συνεπής με τα θεμέλια της συγκεκριμένης ανάλυσης, δηλαδή με τις παραδοχές της αμοιβαιότητας και της συμμετρίας ως συγκροτητικές για την κατανόηση της σύγκρουσης. Πράγματι, το συμπέρασμα του Βαγενά είναι, κατά την άποψή μου, το μόνο συμπέρασμα που μπορεί να αντληθεί στη βάση της ανάλυσης που επιχειρείται στο άρθρο. Είναι αδύνατο, για να το πω αλλιώς, να ισχύει ακέραια η ανάλυση και να μην ισχύει το συμπέρασμα ότι το εργατικό - λαϊκό κίνημα δεν πρέπει να διαλέξει πλευρά στη σύγκρουση.

Εξίσου προφανής, νομίζω, στην πιο πάνω ανάλυση των αιτιών του εμφυλίου είναι η κεντρική και δεσπόζουσα θέση της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης ως κινήτρου. Και οι δύο πλευρές επιζητούν να "εκμεταλλευτούν την εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα [...] για να μπορούν να πουλήσουν ακριβότερα και να αγοράσουν φθηνότερα, δηλαδή για να αυγατίσουν τα κέρδη τους." Όπως είναι φανερό, η θέση για την κεντρικότητα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης ως κινήτρου διαμεσολαβείται και πάλι από τις παραδοχές της αμοιβαιότητας και της συμμετρίας. Τα δύο τμήματα της ουκρανικής αστικής τάξης θέλουν αμοιβαία να εκμεταλλευτούν την ουκρανική εργατική τάξη, και οι εκμεταλλευτικοί τους στόχοι είναι σύμμετροι, δηλαδή δεν χαρακτηρίζονται από καμία ποιοτική διαφορά.

Μπορούμε σ' αυτό το σημείο να θέσουμε το ερώτημα: με δεδομένο ότι το συμπέρασμα της ανάλυσης είναι συνεπές ως προς τα θεμέλιά της, υπάρχει κάτι στα θεμέλια της ανάλυσης που χρήζει προσεκτικότερης εξέτασης;

Νομίζω πως υπάρχει, όχι ως στοιχείο της ανάλυσης αλλά ως στοιχείο που αποκλείεται απ' αυτή -- ως στοιχείο που δεν εισέρχεται στην αναλυτική διαδικασία.

Το στοιχείο αυτό είναι η χρήση του Ουκρανικού (του πραξικοπήματος και των όσων το ακολούθησαν με την εγκατάσταση της σημερινής κυβέρνησης του Κιέβου) ως μέσου περικύκλωσης της Ρωσίας από το ΝΑΤΟ.

Πριν μιλήσουμε αναλυτικότερα για την περικύκλωση αυτή, θα πρέπει να διασαφηνίσουμε γιατί, με θεωρητικούς όρους, αποτελεί σημαντικό στοιχείο σε σχέση με όσα ήδη συνοψίστηκαν.

Αποτελεί σημαντικό στοιχείο στον βαθμό που αυτή η περικύκλωση, αν όντως παραδεχόμαστε πως υφίσταται, δεν είναι ούτε αμοιβαία ούτε συμμετρική. Με άλλα λόγια, δεν περικυκλώνει δια του όποιου δυνητικού ελέγχου αποκτήσει στην Ουκρανία η Ρωσία το ΝΑΤΟ· περικυκλώνει το ΝΑΤΟ, δια του ελέγχου της Ουκρανίας, τη Ρωσία. Και η ασυμμετρία και μη αμοιβαιότητα που περικλείονται ως αρχές όταν τίθεται το ζήτημα της περικύκλωσης δεν περιορίζονται στο ζήτημα της θέσης της Ρωσίας· προεκτείνονται σε μια σειρά ασυμμετριών που η ανάλυση που δεν καταπιάνεται με το ζήτημα της περικύκλωσης τείνει να υποβαθμίζει, αν όχι και να αγνοεί κάποιες φορές: την κυβέρνηση της Ουκρανίας την ανέτρεψε η μία πλευρά· κυβερνητικό ρόλο σε φασιστικές δυνάμεις έδωσε η μία πλευρά· το ΚΚ το κατέστησε παράνομο η μία πλευρά· βανδαλισμούς σε βάρος της σοσιαλιστικής ιστορίας του τόπου διέπραξε η μία πλευρά· προπηλακισμούς βουλευτών που διαφωνούσαν διέπραξε η μία πλευρά· τη γλώσσα του "αντιπάλου" την απαγόρευσε η μία πλευρά· το εθνοτικό και το ιδεολογικό-πολιτικό ζήτημα τα διέπλεξε πρώτη η μία πλευρά.

Είναι σημαντικό να προσθέσουμε άμεσα, απ' την άλλη, πως το ζήτημα αυτό της νατοϊκής περικύκλωσης δεν εξαντλείται στο ζήτημα του Ουκρανικού εμφυλίου. Αν είναι αιτία για τον Ουκρανικό εμφύλιο, αν παραδεχτούμε δηλαδή ότι έχει επίσης σημασία, μαζί με τις προθέσεις και τις συμμαχίες των δύο μερίδων της Ουκρανικής αστικής τάξης ως γεννεσιουργό αίτιο, δεν είναι μόνο αιτία για τον Ουκρανικό εμφύλιο αλλά για πάρα πολλά άλλα γεγονότα της τελευταίας εικοσιπενταετίας.

Το ότι είναι αιτία, βεβαίως, το καταγγέλουν πολλοί από τους υπερασπιστές της Ρωσίας στην παροντική συγκυρία.

Θα αναφερθώ σε δύο μόνο παραδείγματα αναλύσεων για το θέμα που έχουν φιλοξενηθεί στο ιστολόγιο. Manlio Dinucci:
"Καλά καμωμένο, γερο-τυφλοπόντικα!" Έτσι περιέγραφε ο Μαρξ την προπαρασκευαστική εργασία της επανάστασης στα μέσα του δέκατου ένατου αιώνα. Η ίδια εικόνα μπορεί να χρησιμοποιηθεί σήμερα, με την αντίστροφη έννοια -- για να περιγράψει την επιχείρηση του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία. Άρχισε το 1991, όταν μετά το Σύμφωνο της Βαρσοβίας, η Σοβιετική Ένωση διαλύθηκε. Στη θέση ενός κράτους δημιουργήθηκαν δεκαπέντε, συμπεριλαμβανομένης της Ουκρανίας. Οι ΗΠΑ και οι ευρωπαίοι σύμμαχοί τους κινήθηκαν γρήγορα για να επωφεληθούν πλήρως από την νέα γεωπολιτική κατάσταση. Το 1999, το ΝΑΤΟ κατεδαφίζει με πόλεμο την Ομοσπονδία της Γιουγκοσλαβίας, που θα μπορούσε να εμποδίσει την επέκτασή του προς Ανατολάς, και ενσωματώνει τις πρώτες χώρες του πρώην Συμφώνου της Βαρσοβίας: την Πολωνία, την Δημοκρατία της Τσεχίας και την Ουγγαρία. Στην συνέχεια, το 2004 και το 2009, εκτείνεται στην Εσθονία, τη Λετονία, τη Λιθουανία (πρώην τμήματα της ΕΣΣΔ)· στη Βουλγαρία, τη Ρουμανία, τη Σλοβακία· στη Σλοβενία και την Κροατία (δημοκρατίες της πρώην Γιουγκοσλαβίας)· και στην Αλβανία. Η Ουκρανία --της οποίας η έκταση 600 χιλιάδων τετραγωνικών χιλιομέτρων μεσολαβεί ανάμεσα στο ΝΑΤΟ και τη Ρωσία και διασχίζεται από ενεργειακούς διαδρόμους που συνδέουν Ρωσία και ΕΕ-- παραμένει οιονεί αυτόνομη. Εισέρχεται, ωστόσο, στο "Συμβούλιο Συνεργασίας του Βόρειου Ατλαντικού" και, το 1994, στη "Σύμπραξη για την Ειρήνη", συμβάλλοντας, με τις δραστηριότητές της, στην "ειρήνευση" των Βαλκανίων.

Το 2002 εκδόθηκε το "Σχέδιο Δράσης ΝΑΤΟ-Ουκρανίας" και ο Πρόεδρος Κούτσμα ανακοίνωσε την πρόθεση της χώρας να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ. Το 2005, στον απόηχο της "Πορτοκαλί Επανάστασης", ο Πρόεδρος Γιουσένκο προσκλήθηκε στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες. Αμέσως μετά ξεκίνησε μια "εντατικοποίηση του διαλόγου σχετικά με την φιλοδοξία της Ουκρανίας να γίνει μέλος του ΝΑΤΟ", και το 2008 η σύνοδος του Βουκουρεστίου έδωσε το πράσινο φως για την είσοδό της.

Το 2009 το Κίεβο υπέγραψε συμφωνία που επέτρεπε την διέλευση εφοδίων από το έδαφος της Ουκρανίας για τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν. Η ένταξη στο ΝΑΤΟ φαινόταν βέβαιη στο σημείο εκείνο. Αλλά το 2010, ο νεοεκλεγείς πρόεδρος Γιανουκόβιτς ανακοίνωσε ότι, ενώ η συνεργασία θα συνεχιζόταν, η ένταξη στο ΝΑΤΟ δεν βρισκόταν στην αντζέντα της κυβέρνησής του. Εν τω μεταξύ, όμως, το ΝΑΤΟ είχε καταφέρει να υφάνει ένα δίκτυο δεσμών εντός των ενόπλων δυνάμεων της Ουκρανίας. Ανώτεροι αξιωματικοί συμμετείχαν εδώ και χρόνια στα μαθήματα του Κολεγίου Άμυνας του ΝΑΤΟ στη Ρώμη και στο Oberammergau (Γερμανία), σχετικά με θέματα που σχετίζονταν με την ενσωμάτωση των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων με εκείνες του ΝΑΤΟ. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται το ίδρυμα της Στρατιωτικής Ακαδημίας της Ουκρανίας, μια νέα "πολυεθνική Σχολή" με εκπαιδευτικούς του ΝΑΤΟ. Επίσης, αναπτύχθηκε σημαντικά η επιστημονικο-τεχνική συνεργασία στον τομέα των εξοπλισμών για τη διευκόλυνση, μέσω της μεγαλύτερης διαλειτουργικότητας, της συμμετοχής των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων σε "από κοινού δραστηριότητες για την ειρήνη" με καθοδήγηση του ΝΑΤΟ. Επιπλέον, δεδομένου ότι "πολλοί Ουκρανοί δεν είχαν πληροφόρηση σχετικά με το ρόλο και τους σκοπούς της Συμμαχίας και διατηρούσαν στο μυαλό τους ξεπερασμένα στερεότυπα του Ψυχρού Πολέμου", το ΝΑΤΟ δημιούργησε στο Κίεβο ένα κέντρο πληροφοριών το οποίο οργανώνει συναντήσεις και σεμινάρια, καθώς και επισκέψεις "εκπροσώπων της κοινωνίας των πολιτών" στα κεντρικά γραφεία του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες.

Και επειδή δεν υπάρχει μονάχα αυτό που είναι ορατό, είναι σαφές ότι το ΝΑΤΟ έχει ένα δίκτυο διασυνδέσεων στους στρατιωτικούς και πολιτικούς κύκλους της χώρας πολύ πιο εκτεταμένο από ό,τι φαινόταν. Αυτό επιβεβαιώνεται από τον τόνο της εντολής με την οποία ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ αντιμετωπίζει την 20η Φεβρουαρίου απευθυνόμενος στις Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις, προειδοποιώντας τις να "μείνουν ουδέτερες" για να αποφευχθούν "σοβαρές αρνητικές συνέπειες για τις σχέσεις μας." Το ΝΑΤΟ τώρα αισθάνεται αυτοπεποίθηση ότι μπορεί να κάνει ένα ακόμη βήμα για την επέκτασή του προς την Ανατολή, το οποίο θα περιλαμβάνει πιθανώς το ήμισυ της Ουκρανίας, καθώς συνεχίζει την εκστρατεία του κατά των "ξεπερασμένων στερεοτύπων του Ψυχρού Πολέμου."
Anton Latzo:
Η πάλη των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων για την Ουκρανία δεν είναι μόνο σημερινή ή χτεσινή. Κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, η γερμανική "πολιτική για τα περιθωριακά κράτη", η οποία προέβλεπε την "απώθηση της Ρωσίας" δημιουργώντας μια προφυλακτική ζώνη απ' τη Φινλανδία ως την Ουκρανία, ήταν βασικός άξονας των επεκτακτικών της φιλοδοξιών στην Ανατολική Ευρώπη.
Εικοσιπέντε χρόνια μετά την ήττα του σοσιαλισμού στην Ευρώπη, τα ιμπεριαλιστικά κράτη εξακολουθούν τη διαδικασία ξαναμοιράσματος των σφαιρών επιρροής και ισχύος στην Ανατολική και τη Νοτιο-Ανατολική Ευρώπη, έχοντας την ιδιαίτερη φιλοδοξία της ενίσχυσης της θέσης τους απέναντι στη Ρωσία κατά την περικύκλωση αυτής της χώρας. Έτσι, είναι προφανής μια ορισμένη συνέχεια στην αντεπαναστατική πολιτική του ιμπεριαλισμού. 
Την ίδια στιγμή, αυτή η διαδικασία διαφοροποιείται. Η βασική επίθεση έχει ως στόχο τη Ρωσία, όπου πραγματικά υπάρχει μια επιθυμία ανανέωσης της πολιτικής της περιστολής [l’endiguement]. Έπρεπε να πραγματοποιηθεί το παλιό όνειρο του ιμπεριαλισμού: η περικύκλωση των συνόρων της Ρωσίας από τη Βαλτική ως τη Μαύρη Θάλασσα και την Κεντρική Ασία. Σε ό,τι αφορά τα Ανατολικο-Ευρωπαϊκά Κράτη, τα οποία ήταν μέλη του Συμφώνου της Βαρσοβίας ως το 1990, ο ιμπεριαλισμός προτιμά μια πολιτική του "εναγκαλισμού", του στραγγαλισμού δια του εναγκαλισμού αυτού που οι εκπρόσωποί του αποκαλούν "Ανατολικούς Συνεργάτες." 
Με την διεύρυνση του ΝΑΤΟ και της ΕΕ προς Ανατολάς, αυτή η ο ομάδα κρατών έχει γίνει μια νέα προφυλακτική ζώνη -- από τη μια πλευρά συνορεύει με το ΝΑΤΟ και την ΕΕ και από την άλλη με τη Ρωσία. [...] 
Μετά τη διάλυση, εντός των παλιών κρατών-μελών του Συμφώνου της Βαρσοβίας, της πολιτικής εξουσίας του σοσιαλισμού μέσω της αναίρεσης των συνταγμάτων σε κάθε χώρα και μέσω του διορισμού πολιτικά κατάλληλων κυβερνήσεων, εδραιώθηκε το μοντέλο της ούτως καλούμενης "νεοφιλελεύθερης" δικτατορίας του χρήματος, κάτω από τη διεύθυνση και τον έλεγχο των ΗΠΑ και των κυρίαρχων δυνάμεων της ΕΕ. Η οικονομία "φιλελευθεροποιήθηκε", η κοινωνικοποιημένη ιδιοκτησία δαιμονοποιήθηκε και εξαλείφθηκε. Η ιδιωτικοποίηση έλαβε χώρα με τρόπο τέτοιο ώστε τα άτομα, τα οποία ήρθαν στο τιμόνι της εξουσίας ή εγκαταστάθηκαν εκεί, να ιδιοποιηθούν την διαλυμένη κοινωνική ιδιοκτησία για τον εαυτό τους και τους υποστηρικτές τους, μετασχηματιζόμενοι έτσι σε ολιγάρχες. 
Ο ρόλος και οι λειτουργίες του κράτους αποσυναρμολογήθηκαν συστηματικά· το έργο του "απορρυθμίστηκε" δραστικά. Ολόκληρα διεθυντήρια με "συμβούλους" από τις ΗΠΑ και τις μεγάλες δυνάμεις της ΕΕ, κυρίως την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, πρόσφεραν την "βοήθειά" τους στη διεύθυνση και τον έλεγχο της παλινόρθωσης του καπιταλισμού "κανονικά και με το νόμο.
[...] 
Τα κράτη αυτά υποβλήθηκαν επίσης σε αλλαγή κατεύθυνσης της εξωτερικής πολιτικής και της ασφάλειας, καθώς και σε μόνιμο έλεγχο, στη βάση της οικονομικής τους ενσωμάτωσης στο διεθνές καπιταλιστικό σύστημα, κυρίως στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ. Τα πραγματικά τους εθνικά συμφέροντα αγνοήθηκαν. Έτσι, πυροδοτήθηκαν και διογκώθηκαν οι αντιφάσεις ανάμεσα στα κράτη της Ανατολικής Ευρώπης και ανάμεσα σ' αυτά και τη Ρωσία. 
[...] 
Στην αρχή της διαδικασίας, οι ΗΠΑ και η ΕΕ, κυρίως οι μεγάλες δυνάμεις όπως η Γερμανία, έφτασαν σε ένα πολύ ψηλό επίπεδο συναίνεσης, τουλάχιστο απ' τη σκοπιά των εξωτερικών παρατηρητών. Αυτή η κατάσταση ήταν αποτέλεσμα κοινών συμφερόντων στη δημιουργία μιας διαδικασίας άρσης του σοσιαλισμού και παλινόρθωσης του καπιταλισμού που να είναι ανεπίστρεπτη. 
Από τότε, εμφανίστηκαν αντιφάσεις σε ό,τι αφορά την επιρροή της κάθε ιμπεριαλιστικής δύναμης, για παράδειγμα, του δικαιώματος χρήσης των οικονομικών πόρων και της εκμετάλλευσης της κατάστασης ώστε να επιτευχθούν τα επεκτατικά συμφέροντα μιας συγκεκριμένης ιμπεριαλιστικής δύναμης. Μεγάλος, και ακόμα και αποφασιστικός, είναι ο ρόλος των στόχων των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων απέναντι στη Ρωσία. 
[...]
Στις αρχές του νέου αιώνα, ο διεθνής συσχετισμός άλλαξε, καθώς η Ρωσία ακολούθησε μια πολιτική η οποία έδινε περισσότερη σημασία στα εθνικά της συμφέροντα, και η οποία θα αύξανε την αυτονομία της στις διεθνείς σχέσεις. [...] 
Σ' αυτό το πλαίσιο, αναδύθηκε επίσης μια ορατή αλλαγή στις σχέσεις ανάμεσα στις ΗΠΑ και τις μεγάλες ευρωπαϊκές καπιταλιστικές δυνάμεις. Οι τελευταίες αρνούνταν όλο και περισσότερο να ακολουθήσουν τις πολιτικές οδηγίες των ΗΠΑ και παρέμειναν προσκολλημένες στα δικά τους ξεχωριστά συμφέροντα. Κατά συνέπεια, οι ΗΠΑ έκαναν λόγο για μια "γηραιά Ευρώπη" (Russel) με στόχο τη Γερμανία, τη Γαλλία, κλπ. Η Ανατολική Ευρώπη και η Πολωνία έγιναν μέρη της "νέας Ευρώπης." Με αυτή την λεπτοφυή κρίση, οι ΗΠΑ έδειξαν την προαίρεσή τους να επιβάλλουν την επιρροή τους στα κράτη της Ανατολικής Ευρώπης ενάντια στη θέληση και τις προθέσεις των κρατών της ΕΕ. Στράφηκαν όχι μόνο ενάντια στα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων της ΕΕ στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, αλλά και ενάντια στην πολιτική τους απέναντι στη Ρωσία. Η εφαρμογή των σχέσεων της ΕΕ με τα κράτη της Ανατολικής Ευρώπης και με τη Ρωσία θα ελεγχόταν εφεξής άμεσα από τις ΗΠΑ. 
Παράλληλα, προετοιμάστηκε και εφαρμόστηκε η διεύρυνση του ΝΑΤΟ, και κατόπιν και της ΕΕ, στα Ανατολικά. Διαφάνηκε ότι μια προφυλακτική ζώνη θα μπορούσε να συγκροτήσει μια σημαντική αλυσίδα για τις χώρες από τη Βαλτική ως τη Μαύρη Θάλασσα, ανάμεσα στις ΗΠΑ και την ΕΕ, απ' τη μια πλευρά, και τη Ρωσία απ' την άλλη. Όμως και αυτή η εφαρμογή σχεδίου έγινε αντικείμενο διαπάλης για την αναδιοργάνωση σφαιρών συμφερόντων και επιρροής ανάμεσα στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Απ' την άλλη, οι δυνάμεις αυτές συνδεόταν απ' το κοινό όνειρο της άμεσης περικύκλωσης της Ρωσίας στα σύνορά της, από την Βαλτική ως την Κεντρική Ασία.
Αλλά δεν είναι απλώς οι υποστηρικτές της ασυμμετρίας και μη αμοιβαιότητας των όσων διαμείβονται μονάχα εν μέρει στην Ουκρανία και έχουν διαμειφθεί και αλλού, που κάνουν λόγο για συστηματική, από την ανατροπή του σοσιαλισμού και μετά, περικύκλωση της Ρωσίας. Ο καθ' ύλιν υπεύθυνος, ο ίδιος δηλαδή ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, έκανε κάτι παραπάνω απ' το να παραδεχτεί ότι αυτός είναι ο στόχος της πολιτικής της χώρας του και στο Ουκρανικό· θριαμβολόγησε για αυτό:
Ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα δήλωσε ότι η "αμερικανική ηγεσία" ανάγκασε τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, ο οποίος "είναι περικυκλωμένος από χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ", να αλλάξει την πορεία του στην Ουκρανία.
Και δεν είναι βέβαια ο μόνος. Στον Ριζοσπάστη της 5ης Σεπτέμβρη διαβάζουμε για τα ρητά σχέδια του ΝΑΤΟ:
Ο Α. Φ. Ράσμουσεν προδιέγραψε εξάλλου ότι στη Σύνοδο οι ηγέτες των 28 κρατών - μελών της λυκοσυμμαχίας θα εγκρίνουν «ένα σχέδιο ετοιμότητας δράσης που θα κάνει τις δυνάμεις μας πιο γρήγορες, πιο κατάλληλες και πιο ευέλικτες. Ετοιμες να αντιμετωπίσουν την όποια πρόκληση». Και πρόσθεσε ότι γι' αυτό «θα χρειαστεί να γίνουν ορισμένες αλλαγές στην τοποθέτηση των δυνάμεών μας και τις υποδομές. Με λίγα λόγια: (σ.σ. χρειάζεται) πιο ορατή η παρουσία μας στην Ανατολή». 
Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και το σχέδιο Βρετανίας, Δανίας, Νορβηγίας, Ολλανδίας, Λετονίας, Εσθονίας και Λιθουανίας για δημιουργία ΝΑΤΟικής δύναμης ταχείας αντίδρασης, με έδρα στη Βαλτική, μεγέθους τουλάχιστον 10.000 στρατιωτών, με δυνατότητα ταχείας ανάπτυξης, πραγματοποίησης συχνών και τακτικών ασκήσεων. Γεγονός που προκάλεσε την άμεση αντίδραση της Ρωσίας, που ανακοίνωσε ότι θα «προσαρμόσει» το στρατηγικό της δόγμα βάσει της ενίσχυσης της ΝΑΤΟικής παρουσίας στην Ανατολική Ευρώπη. 
Σημειωτέον, με κοινό τους άρθρο που δημοσιεύτηκε χτες, ανήμερα της έναρξης της Συνόδου, στους λονδρέζικους «Times», ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Μπ. Ομπάμα και ο Βρετανός πρωθυπουργός Ντ. Κάμερον, καταφερόμενοι εναντίον της Ρωσίας, υποστήριξαν ότι το ΝΑΤΟ πρέπει να θεσπίσει μια «μόνιμη παρουσία» στην Ανατολική Ευρώπη, η οποία να υποστηρίζεται από μια δύναμη ταχείας αντίδρασης που θα περιλαμβάνει επίγειες, εναέριες και θαλάσσιες δυνάμεις, ικανές «να αναπτυχθούν οπουδήποτε στον κόσμο πολύ γρήγορα». Πρόσθεσαν ότι ΗΠΑ και Βρετανία μπορούν να ηγηθούν των προσπαθειών για τη διασφάλιση της «παγκόσμιας ειρήνης»... 
Αλλά και ο Βρετανός πρέσβης στην Αθήνα, Τζον Κίτμερ, αρθρογραφώντας στα χτεσινά «ΝΕΑ» παρουσίασε ως υπ' αριθμόν 1 στόχο της κυβέρνησής του, στη Σύνοδο, «να υπάρξει συμφωνία για ένα δυναμικό και αξιόπιστο Σχέδιο Ετοιμότητας που θα περιλαμβάνει ενισχυμένη Δύναμη Ταχείας Επέμβασης».
Κλείνω με ένα άρθρο της ίδιας εφημερίδας, του Ριζοσπάστη, από το 1998, το οποίο είναι αφιερωμένο σ' αυτήν ακριβώς τη διάσταση, η οποία έχει εκτοπιστεί στην ανάλυση του Ουκρανικού απ' τον Ελισαίο Βαγενά στο πρόσφατο Κυριακάτικo φύλλο:
ΡΩΣΙΑ
Στρατιωτική περικύκλωση... 
Αδιαμφισβήτητο είναι πλέον το γεγονός ότι η στρατιωτική πολιορκία ενάντια στη Ρωσία αποτελεί μέρος της συνολικής στρατηγικής των ιμπεριαλιστών των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και του ΝΑΤΟ. Οι προετοιμασίες για τη διαβόητη προς Ανατολάς διεύρυνση των στρατιωτικών δομών της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας, με το παραπλανητικό σύνθημα "Συνεργασία για την Ειρήνη", προχωρούν μεθοδικά και ανεμπόδιστα... Οι δραστηριότητες αυτές στόχο έχουν το βαθμιαίο πέρασμα στα στάνταρντ του ΝΑΤΟ ακόμα και χωρών οι οποίες δεν έχουν δηλώσει την πρόθεσή τους να ενταχθούν σ' αυτό. 
Παράλληλα, από καιρό τώρα είναι γνωστό ότι στα κράτη - μέλη του ΝΑΤΟ εκπαιδεύονται συστηματικά αξιωματικοί προερχόμενοι από χώρες οι οποίες είναι υποψήφιες για την ένταξη σ' αυτό. Οι διαδικασίες ενσωμάτωσης των στρατευμάτων των χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης πραγματοποιούνται, πριν απ' όλα, μέσω ενός συστήματος κοινών στρατιωτικών ασκήσεων. Ετσι, λοιπόν, μόνο κατά τη διάρκεια του 1996 σε κοινές ασκήσεις με το ΝΑΤΟ έχουν συμμετάσχει η Πολωνία 25 φορές, η Τσεχία 22, η Ουγγαρία 21, η Ρουμανία 20, η Μολδαβία 18, η Εσθονία 14 και η Βουλγαρία 10. 
Δραστηριότητες του ΝΑΤΟ στις χώρες της ΚΑΚ 
Υπογράφονται Συμφωνίες σχετικά με τη στρατιωτική συνεργασία, ενώ ταυτόχρονα δημιουργούνται οι κοινές στρατιωτικές δομές. Εκ μέρους των ιμπεριαλιστών της Δύσης παρέχεται "υποστήριξη", προκειμένου οι χώρες της Κοινοπολιτείας Ανεξάρτητων Κρατών (ΚΑΚ) ν' αλλάξουν τους πολεμικούς εξοπλισμούς των ενόπλων τους δυνάμεων. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι τα κράτη αυτά θα πρέπει ν' απαλλαγούν από τον προηγούμενο σοβιετικό εξοπλισμό και υποχρεώνονται να προμηθευτούν όπλα κι άλλο στρατιωτικό υλικό από τα πολεμικά κοντσέρν των ΗΠΑ και άλλων χωρών της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας. Οι κοινές στρατιωτικές ασκήσεις, η χορήγηση πολεμικού εξοπλισμού στις χώρες της ΚΑΚ και μια σειρά άλλων δραστηριοτήτων, κεντρικό στόχο έχουν να τεθεί ο θεμέλιος λίθος μιας "Πλατιάς Γραμμής Μετώπου", που θα αποβλέπει στην αποδυνάμωση και στη συνέχεια, αν κριθεί απαραίτητο, σε μια μελλοντική επίθεση κατά της Ρωσίας. 
Αυτή τη στιγμή, οι πρώην αυτές Σοβιετικές Δημοκρατίες, με εξαίρεση τη Λευκορωσία και την Αρμενία, προσδένονται όλο και περισσότερο στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και το ΝΑΤΟ. Κι αυτό βέβαια, με την ανοχή του σημερινού κυβερνητικού καθεστώτος της Ρωσίας. Ετσι, η Ουκρανία, η οποία - όπως χαρακτηριστικά υπογραμμίζεται - σε μεγάλο βαθμό έχει θέσει τον εαυτό της στην υπηρεσία των αμερικάνικων συμφερόντων, έχει υπογράψει μια Συμφωνία για στρατιωτική και τεχνική συνεργασία με τις ΗΠΑ. Ταυτόχρονα, η χώρα αυτή ακολουθεί ένα πρόγραμμα πραγματοποίησης κοινών στρατιωτικών ασκήσεων με τα κράτη - μέλη της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας. 
Παράλληλα, διαπιστώνεται ότι το Αζερμπαϊτζάν, η Μολδαβία, το Καζαχστάν, η Τουρκμενία και το Ουζμπεκιστάν προσδένονται όλο και περισσότερο στην αμερικανική στρατιωτική μηχανή: Δημιουργούνται κοινές επιτροπές, οι οποίες θα ασχολούνται με στρατιωτικά και οικονομικά ζητήματα, με την εκπαίδευση αξιωματικών των χωρών αυτών στις ΗΠΑ και σε άλλες χώρες του ΝΑΤΟ, καθώς και με τη χορήγηση αμερικανικών όπλων και στρατιωτικής τεχνικής. Ταυτόχρονα, θα πρέπει να υπογραμμιστεί το γεγονός ότι οι πρώην αυτές Σοβιετικές Δημοκρατίες κατατάσσονται με προτεραιότητα στον πολιτικό κατάλογο των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, ενώ ολόκληρες περιοχές τους μετατρέπονται σε "ζώνες επιρροής" των Αμερικανών ιμπεριαλιστών. 
Κατά τα άλλα, στη Γεωργία, έχει δημιουργηθεί ένας μηχανισμός διεθνών στρατιωτικών συμβούλων, στον οποίο συμμετέχουν ειδικοί από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, τις ΗΠΑ και την Ελβετία, με επικεφαλής τον Βρετανό στρατηγό, Ντόνονσον. Επίσης, έχει συμφωνηθεί ένα πλάνο στρατιωτικών σχέσεων, το οποίο μόνο για το 1998 προβλέπει 23 κοινές στρατιωτικές ασκήσεις κι άλλες δραστηριότητες μεταξύ των ενόπλων δυνάμεων της Γεωργίας και του ΝΑΤΟ. 
Ενόψει της όλο και ασφυκτικότερης αυτής πολιορκίας της Ρωσίας εκ μέρους των ιμπεριαλιστών της Δύσης, Ρώσοι πολιτικοί αναλυτές, βαθύτατα ανήσυχοι, προειδοποιούν και υπογραμμίζουν ότι η στρατιωτική αυτή περικύκλωση ενάντια στη Ρωσία, αποτελεί τμήμα της συνολικής στρατηγικής των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Βασικά σημεία της στρατηγικής αυτής, μεταξύ άλλων, αναφέρονται: 
- Οι άνισες Συμφωνίες, όπως η SALT - 2, η οποία έκδηλα αποδυναμώνει το στρατιωτικό ρωσικό δυναμικό. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, με τις "μεταρρυθμίσεις" που υπαγορεύει, στην πραγματικότητα στόχο έχει να επιβάλει στη Ρωσία ένα ημιαποικιακό μοντέλο. Βασικός προσανατολισμός του θα είναι οι εξαγωγές πρώτων υλών από τη χώρα αυτή και οι εισαγωγές βιομηχανικών εξοπλισμών, καταναλωτικών αγαθών, καθώς και μέσων διατροφής. 
- Ενας από τους κεντρικούς στόχους της Δύσης, κύρια των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, είναι η συστηματική προσέλκυση του πλούσιου επιστημονικού δυναμικού της Ρωσίας για την υλοποίηση αμερικανικών προγραμμάτων, συμπεριλαμβανομένων βέβαια και των στρατιωτικών. Ολες οι δραστηριότητες των ιμπεριαλιστών του ΝΑΤΟ είναι η μεθοδική περικύκλωση και η προετοιμασία μιας μελλοντικής στρατιωτικής συντριβής της Ρωσίας. Αυτά τα στοιχεία και γεγονότα κάθε άλλο παρά επιτρέπουν την εξαγωγή οποιωνδήποτε άλλων συμπερασμάτων. 
Παράλληλα, όπως χαρακτηριστικά υπογραμμίζεται, στα επιστημονικά κέντρα της Δύσης, όπου "χαλκεύονται οι δομές της εξουσίας", αναπτύσσονται ιδέες και σχέδια για την παραπέρα συντριβή της Ρωσίας. Ενδεικτικές από την άποψη αυτή είναι και οι απόψεις του πρώην υπουργού Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, Χένρι Κίσιγκερ, ο οποίος θρασύτατα και ανοιχτά τόνιζε ότι, η Ρωσία, ανεξάρτητα από το αν αυτή είναι "κομμουνιστική ή δημοκρατική", εξακολουθεί να παραμένει ένας αντίπαλος, ο οποίος θα πρέπει να παραμένει απομονωμένος και με χίλια δυο νήματα ελεγχόμενος... 
Η Ρωσία, λοιπόν, θα πρέπει να κρατιέται σε συνεχή απομόνωση, με αποτέλεσμα να συντηρείται το στάτους κβο, το οποίο έχει διαμορφωθεί μετά τη διάλυση του Συμφώνου της Βαρσοβίας, ενώ σε καμιά περίπτωση δε θα πρέπει η Ρωσία να μετατραπεί εκ νέου σε μια μεγάλη υπερδύναμη. Ανάλογες είναι και οι συστάσεις μιας σειράς Αμερικανών πολιτικών αναλυτών προς την αμερικάνικη κυβέρνηση. Κατά τα άλλα, οι ντιρεκτίβες του Προέδρου των ΗΠΑ, για το χρονικό διάστημα 1998-1999 σχετικά με τον τομέα αμυντικής πολιτικής, αντιμετωπίζουν την αναγέννηση μιας "Μεγάλης Ρωσίας", σαν μια άμεση απειλή, η οποία με κάθε τρόπο, συμπεριλαμβανομένου και του στρατιωτικού, θα πρέπει να εξαλειφθεί... 
Πιθανός ο κίνδυνος ατομικού πολέμου... 
Σε καμιά περίπτωση δε θα πρέπει να ξεχνά κανείς ότι αφορμές για ενδεχόμενες πολιτικές συγκρούσεις μπορούν ν' αναφερθούν πολλές: Το ΝΑΤΟ, για παράδειγμα, θα μπορούσε να θεωρήσει σαν αιτία για μια στρατιωτική επέμβαση στην περίπτωση που κατά την άποψή του απειλούνται τα "συμφέροντά" του και οι ιδιοκτησίες των μεγάλων ιμπεριαλιστικών κοντσέρν και τραπεζών, γεγονός που θα ήταν δυνατόν να εκληφθεί σαν αιτία για στρατιωτική επέμβαση στη Ρωσία. Κάτι ανάλογο μπορεί να συμβεί, όταν το σημερινό κομπραδόρικο καθεστώς της Ρωσίας θα είχε κάποτε αντικατασταθεί από ένα άλλο προοδευτικό. Φυσικά, τότε αιτία θα ήταν μια ενδεχόμενη εμφύλια πολεμική σύρραξη... 
Ακόμα, δεν πρέπει να ξεχνά κανείς ότι το ΝΑΤΟ όχι μόνο έχει αναμειχθεί στρατιωτικά στην εσωτερική κρίση της Γιουγκοσλαβίας, αλλά και τα σημερινά μέλη του έχουν ήδη μια φορά επέμβει στρατιωτικά στη Ρωσία, λίγο μετά την Οχτωβριανή Επανάσταση. Επίσης, πολεμική σύγκρουση θα μπορούσε να προκληθεί από διαμάχες, οι οποίες θα ξεσπούσαν σχετικά με τα πετρέλαια της Κασπίας Θάλασσας, αφού οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής την έχουν κηρύξει σε "περιοχή ζωτικών συμφερόντων τους...". 
Τέλος, σήμερα, είναι πολύ δύσκολο ν' αμφισβητήσει κανείς το γεγονός ότι μια ενδεχόμενη στρατιωτική επέμβαση του ΝΑΤΟ στη Ρωσία, θα σήμαινε τη δημιουργία κινδύνων εντελώς άλλων διαστάσεων απ' ό,τι στην περίπτωση του Ιράκ ή της Γιουγκοσλαβίας. Σχετικά δε με τον κίνδυνο ενός επικείμενου ατομικού πολέμου, σκόπιμο θα ήταν ν' αναφερθεί κανείς στο "Σχέδιο Εθνικής Ασφάλειας", το οποίο έχει υπογραφεί από τον Πρόεδρο Γιέλτσιν, το Δεκέμβρη του 1997 και στο οποίο αναφέρεται: "Στην περίπτωση που η Ρωσία δεχτεί μια επίθεση με συμβατικά όπλα, τότε ο Πρόεδρος της χώρας διατηρεί το δικαίωμα ν' απαντήσει με ατομικά όπλα...".
Ν. Η. - Η.
Το παλιότερο αυτό κομματικό άρθρο σωστά επιρρίπτει τις ευθύνες για την νατοϊκή περικύκλωση της Ρωσίας στην ρωσική αστική ηγεσία και στην ανατροπή του σοσιαλισμού. Αλλά από κει και πέρα, οι διαφορές του με την σημερινή ανάλυση των διακυβευμάτων δεν θα μπορούσαν να είναι πιο δραματικές. Δεν είναι απλώς ότι εδώ έχει απόλυτα κεντρική θέση η ιμπεριαλιστική περικύκλωση της Ρωσίας που έχει εκτοπιστεί ως κίνητρο για την διαμόρφωση της κατάστασης στην Ουκρανία στην πρόσφατη αρθρογραφία· είναι επίσης ότι εδώ γίνονται ρητές αναφορές σε νατοϊκά σχέδια για αποικιοποίηση της Ρωσίας  ("Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, με τις "μεταρρυθμίσεις" που υπαγορεύει, στην πραγματικότητα στόχο έχει να επιβάλει στη Ρωσία ένα ημιαποικιακό μοντέλο") και σε κομπραδόρικο στάτους της ρωσικής αστικής τάξης ("το σημερινό κομπραδόρικο καθεστώς της Ρωσίας"). Είναι σαφέστατο ότι από την σημερινή εικόνα της Ρωσίας ως σύμμετρης με τις ΗΠΑ και την ΕΕ ιμπεριαλιστικής δύναμης προς την οποία στρέφεται ένα τμήμα της ουκρανικής αστικής τάξης μεσολαβεί τεράστια και ασυμφιλίωτη απόσταση.

Βλέπουμε ότι στην πράξη, η σημερινή ανάλυση και η ανάλυση που αφορά την περικύκλωση της Ρωσίας αποκλείονται αμοιβαία: είτε κυριαρχεί απόλυτα η μία είτε η άλλη. Για αυτό και στη σημερινή ανάλυση δεν βρίσκει θέση η συζήτηση για τα νατοϊκά σχέδια απέναντι στη Ρωσία, συζήτηση που αποκόπτεται από το πλαίσιο ανάλυσης του Ουκρανικού, όπως δεν έβρισκε θέση και η συζήτηση περί αμοιβαία ανταγωνιστικών σχεδίων εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης στα πλαίσια διακρατικών συμμαχιών στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης στις παλιότερες αναλύσεις του κόμματος ή στις σύγχρονες αναλύσεις άλλων πολιτικών χώρων. Κι όμως! Είναι παράλογο να θεωρηθεί ότι αναιρείται έστω γιώτα από τα μακρόπνοα και συντεταγμένα επιθετικά σχέδια του ΝΑΤΟ στην Ανατολική Ευρώπη επειδή τμήμα της Ουκρανικής αστικής τάξης επιδίωξε την οικονομική ένωση με τη Ρωσία. Και είναι εξίσου παράλογο να θεωρηθεί ότι η ύπαρξη και η διαρκής επιβεβαίωση αυτών των σχεδίων από τα πιο επίσημα αμερικανο-νατοϊκά χείλη αναιρεί την πραγματικότητα του αρχικά ενδοαστικού χαρακτήρα της σύγκρουσης στην Ουκρανία, της αφορμής δηλαδή για την αμερικανική και ευρωενωσιακή παρέμβαση υπέρ της μίας διακρατικής συμμαχίας. Είναι σαφέστατο ότι καθόλου δεν αναιρείται το ένα από το άλλο.

Τα παράγωγα ερωτήματα που είναι άμεσα ορατά είναι δύο:

α) Τι μεσολάβησε από τον γονυπετή αμερικανισμό της κυβέρνησης Γέλτσιν στον αστικό εθνικισμό της κυβέρνησης Πούτιν ώστε η αναφορά στην περικύκλωση της Ρωσίας, με δική της ευθύνη, και με στόχο την επιβολή σ' αυτήν νεοαποικιακού στάτους, να εξαφανιστεί από τις κομματικές αναλύσεις; Άλλαξε ο οικονομικός χαρακτήρας της μετασοσιαλιστικής (καπιταλιστικής) Ρωσίας ή κάτι άλλο; Κι αν άλλαξε, πώς και πότε ακριβώς άλλαξε ώστε να δικαιολογείται το ορολογικό πέρασμα από "μισοαποικία" το 1998 σε "ιμπεριαλιστική δύναμη" το 2014 (σε δεκαέξι χρόνια);

β) Με δεδομένο τον πρόδηλα παράλογο χαρακτήρα του διαζευκτικού σχήματος "είτε αστική εκμετάλλευση εργατικής δύναμης και φυσικών πόρων από διαφορετικές αστικές συμμαχίες, είτε ιμπεριαλιστική περικύκλωση", υπάρχει δυνατότητα συγκερασμού της σημερινής ανάλυσης και της παλιότερης, της επικέντρωσης στην αμοιβαιότητα της αστικής στόχευσης στην εκμετάλλευση και στην ασυμμετρία της ιμπεριαλιστικής περικύκλωσης; Μπορεί να βρεθεί τρόπος να μην περιθωριοποιείται από το οπτικό πεδίο ούτε το γεγονός ότι είναι υπαρκτός ο ενδοαστικός ανταγωνισμός για "ανάπτυξη" στην Ουκρανία ούτε η παραδεδεγμένη από τις ίδιες τις ΗΠΑ μακροχρόνια και εντελώς ασύμμετρου χαρακτήρα στρατηγική ιμπεριαλιστικής περικύκλωσης της Ρωσίας; Κατά την άποψή μου ναι, αλλά θα ήταν απαραίτητη, για να μπορέσουν να συναρμοστούν οι δύο οπτικές που με απασχόλησαν, η εγκατάλειψη της θέσης περί ρωσικού ιμπεριαλισμού.

210 σχόλια:

  1. Η δική μου απορία: έστω ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι ανάμεσα σε 2 μερίδες της αστικής τάξεις που κλείνουν το μάτι στον έναν ή στον άλλο ιμπεριαλιστή. Οι κομμουνιστές σε αυτή την περίπτωση δεν θα έπρεπε να πάρουν και αυτοί τα όπλα και να προσπαθήσουν τον πόλεμο αυτό να τον μετατρέψουν σε ταξικό, σε πόλεμο της εργατικής τάξης απέναντι στους αστούς; Έκαναν κάτι τέτοιο οι κομμουνιστές του ΚΚΟυ; Αν το έκαναν, θα το έκαναν δημιουργώντας έναν "τρίτο" στρατό ή θα χρησιμοποιούσαν ως "όχημα" κάποιον από τους ήδη υπάρχοντες, μέσα από τις γραμμές του οποίου θα άλλαζαν τον χαρακτήρα του πολέμου; Αν ισχύει το δεύτερο, ποιο θα ήταν το "όχημα", ο στρατός του Κιέβου ή ο στρατός των εξεγερμένων στην ανατολική Ουκρανία;
    Προσωπικά θεωρώ τις απαντήσεις σε αυτά τα ζητήματα καίριας σημασίας γιατί από τις απαντήσεις αυτές θα προκύψει μια περισσότερο συγκεκριμένη ανάλυση του Ουκρανικού.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι δεδομένο ότι δεν το έκαναν και δεν θα μπορούσαν να το κάνουν, καθώς είχαν συνεργαστεί στην κατεύθυνση της μίας από τις δύο διακρατικές συμμαχίες.

      Αλλά αυτή η απάντηση δεν βλέπω πώς επιλύει οτιδήποτε στο πρόβλημα που τίθεται για τη δική μας ανάλυση.

      Άλλης τάξης ζήτημα το τι ήθελε ή μπορούσε να κάνει το ΚΚ Ου (βλ. και "Πρόθεση και ικανότητα") και άλλης το ποιες είναι οι αιτίες του Ουκρανικού και ποια η ενδεδειγμένη στάση απέναντί του. Το ζήτημα που θέτεις εσύ αφορά τη στάση του κόμματος απέναντι στο ΚΚ Ου. Αλλά ούτε η ιμπεριαλιστική περικύκλωση ούτε οι στοχεύσεις της ουκρανικής αστικής τάξης λαμβάνουν κάποια απάντηση απ' το πώς καθορίζονται οι παράμετροι αυτής της στάσης (ας πούμε εν συντομία ότι καθορίζονται από την "αλληλεγγύη με κριτική", όπως είναι ήδη σαφές).

      Διαγραφή
    2. Σύμφωνοι, αλλά στις ερωτήσεις που θέτω παραπάνω, θεωρώ περίπου ως δεδομένο ότι αν το ΚΚΟυ έμπαινε στον πόλεμο με σκοπό να αλλάξει τον χαρακτήρα του, θα είχε λογικά 2 επιλογές για να το κάνει: είτε προχωρώντας σε συγκρότηση δικού του στρατού, κάτι που μου φαίνεται εξαιρετικά δύσκολο, αν όχι αδύνατο είτε μέσα από τον στρατό των εξεγερμένων, κάτι που μου φαίνεται απόλυτα λογικό και πιθανόν εφικτό. Ταυτόχρονα αποκλείεται να το έκανε μέσα από τις γραμμές του κρατικού στρατού που βρίσκεται στο ίδιο στρατόπεδο με τους ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ - ΕΕ..
      Αυτό δεν δείχνει, τουλάχιστον σε ένα βαθμό, ότι οι 2 πλευρές στον Ουκρανικό εμφύλιο δεν είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα;

      Διαγραφή
    3. Η ανάλυση του Βαγενά, τουλάχιστο το τμήμα που παράθεσα, επικεντρώνεται στην αντιπαράθεση ΜΕΣΑ στην Ουκρανική αστική τάξη, δύο μερίδων συμφερόντων. Θεωρώ ορθή αυτή την προσέγγιση. Υπήρξε αυτή η αντιπαράθεση.

      Στον εμφύλιο όμως δεν συγκρούονται άμεσα και αδιαμεσολάβητα δύο μερίδες αστικών συμφερόντων. Συγκρούεται μια εκφασισμένη πλευρά, με σύμμαχο ΕΕ και ΝΑΤΟ, και μια συμμαχία διαφόρων τμημάτων της απέναντι όχθης, που συνοψίζει νομίζω σωστά τον χαρακτήρα τους η ανάλυση Βαγενά.

      Είναι λάθος η μεταφορά της πρώτης ανάλυσης (του χαρακτήρα της "αρχικής" σύγκρουσης όπως την ονόμασα για να την διαχωρίσω) από την δεύτερη. Αν μεταφέρει κανείς την πρώτη στη δεύτερη καταλήγει (ή καταντάει) στην εξομοίωση των δύο, στην ουσιαστική αθώωση του πραξικοπήματος και του αντικομμουνισμού του Κιέβου, στην απαγόρευση της Ρωσικής και του ΚΚΟυ με τη "φιλορωσική" ας την πούμε συμμαχία.

      Διαγραφή
    4. Να το πω όσο πιο απλά γίνεται:

      Αρχική κόντρα: αστική τάξη έναντι αστικής τάξης
      Εμφύλιος: ούτε ίχνος προοδευτικού στοιχείου από τη μία πλευρά, συμμαχία εθνικιστικών, αριστερίστικων, φιλοκομμουνιστικών στοιχείων απ' την άλλη.

      Διαγραφή
    5. Είναι λάθος η μεταφορά της πρώτης ανάλυσης (του χαρακτήρα της "αρχικής" σύγκρουσης όπως την ονόμασα για να την διαχωρίσω) από την δεύτερη=ΣΤΗ δεύτερη, εννοώ.

      Διαγραφή
  2. "Συγκρούεται μια εκφασισμένη πλευρά..."
    Νομίζω πως δεν είναι τόσο ξεκάθαρα τα πράγματα. Ο Δεξιός τομέας και οι μισθοφόροι έχουν ρακαλάκια που καλούν τον τακτικό Ουκρανικό στρατό όποτε έχουν πρόβλημα αλλά οι έφεδροι δεν ανταποκρίνονται για βοήθεια.
    Υπάρχουν οι Ουκρανοί στρατιώτες που στα είκοσί τους, τους λένε πως κινδυνεύουν τα σύνορα της χώρας των παππούδων τους και πρέπει να τα υπερασπιστούν.
    Υπάρχουν εκείνες οι "σειρές" στον Ουκρανικό στρατό που έπρεπε να απολυθούν εδώ και μήνες αλλά λόγω των γεγονότων παραμένουν απλήρωτοι, ατάιστοι και άντυτοι ενώ η οικονομική κρίση έχει γονατίσει τις οικογένειές τους.

    Οι Κομμουνιστές εκτός Ουκρανίας θα πρέπει να έχουν πρόταγμα ούτε Ρωσία, ούτε ΝΑΤΟ και Ε.Ε. Αφήστε την Ουκρανία και τους Ουκρανούς εργάτες ήσυχους.
    Οι Κομμουνιστές στην Ουκρανία θα πρέπει να φτιάξουν την δική τους απαίτηση και θα πρέπει να αφορά τους όρους που θέτουν για μία εργατική νίκη των Ουκρανών.
    Ναι, οι Ουκρανοί κομμουνιστές μπορούν να επιλέξουν μία από τις δύο επιλογές που αυτή την στιγμή κονταροχτυπιούνται για να επικρατήσουν αρκεί να βάλουν σαν όρο πως το αποτέλεσμα δεν θα είναι κέρδος για την αστική τάξη αλλά λαϊκή εξουσία και σοσιαλισμός.

    Πατατάς

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Οι Κομμουνιστές εκτός Ουκρανίας θα πρέπει να έχουν πρόταγμα ούτε Ρωσία, ούτε ΝΑΤΟ και Ε.Ε. Αφήστε την Ουκρανία και τους Ουκρανούς εργάτες ήσυχους."

      Το ούτε Ρωσία ούτε ΝΑΤΟ το έχουν καπαρωμένο οι φιλοαμερικανοί Τροτσκιστές, δεν ξέρω αν τους συγκαταλέγεις στους "κομμουνιστές εκτός Ουκρανίας".

      "Οι Κομμουνιστές στην Ουκρανία θα πρέπει να φτιάξουν την δική τους απαίτηση και θα πρέπει να αφορά τους όρους που θέτουν για μία εργατική νίκη των Ουκρανών."

      Και πώς ακριβώς θα το κάνουν αυτό; Θα συντάξουν τρίτο στρατό και θα πολεμούν και το Κίεβο και τους φιλορώσους; Έξοχη ιδέα, να καταταγείς.

      Διαγραφή
    2. Αν πιστεύεις πως οι φιλορώσοι έχουν ενιαίο στρατό(!) με οργάνωση και τακτικές κρατικού στρατού πάω πάσο.
      Αν οι Ουκρανοί κομμουνιστές μπορούν να οργανώσουν - όπου τους δίνεται η ευκαιρία - λαϊκά συμβούλια είναι κάτι που οι ίδιοι θα το αποφασίσουν. Αν υπερασπίσουν ένοπλα αυτά τα συμβούλια από οποιονδήποτε είναι πάλι δική τους απόφαση.

      Από εκεί και πέρα "καπελώματα" υπήρξαν και θα υπάρχουν πάντα για να μας χαρίζουν στιγμές και εικόνες όπου οι ντόπιοι έβγαζαν τις μάσκες από τους "ηγέτες" της επίθεσης στο κυβερνητικό κτίριο έως τους νεοφερμένους με τα Καμάζ που ξυλοφόρτωσαν τους ντόπιους για να τους βγάλουν από τα κτίρια λίγο πριν το φιάσκο με το αεροδρόμιο του Ντόνετσκ.

      Οι ένοπλοι λοιπόν πολεμάνε σαν ομάδες και υπάρχει χώρος για όλους αν με εννοείς...

      Νομίζω, πως δεν είμαστε Ουκρανοί κομμουνιστές και έτσι δεν βλέπω να μπορούμε να βάζουμε όρους για το εργατικό κίνημα εκεί. Είμαστε όμως "δυτικοί" και θα πρέπει να βροντοφωνάξουμε "χωρίς όρους άμεση απόσυρση κάθε ξένου παράγοντα από την Ουκρανία". Οι Ρώσοι κομμουνιστές θα πουν νομίζω το ίδιο στην δική τους αστική τάξη ή οφείλουν να το κάνουν.

      Μέχρι τότε που θα πάρουν μία ταξική μορφή τα πράγματα ας παρατηρούμε πως η Ρωσική αστική τάξη είναι έτοιμη να πετάξει ψίχουλα από το φυσικό της αέριο για να δώσει συντάξεις στους Φιλορώσους Ουκρανούς μήπως και μπορέσει με την "εργατική αριστοκρατία" που θα φτιάξει να κρατήσει τα προνόμια να κερδίζει από τον φυσικό πλούτο μόνον αυτή.
      Η ρήση του Λένιν πάντα θα βγαίνει αληθινή:
      "συνεχές μοίρασμα του κόσμου ανάμεσα στα ισχυρά καπιταλιστικά κράτη και στις διεθνείς ενώσεις των καπιταλιστών. Μοίρασμα που γίνεται κάθε φορά ανάλογα με τη δύναμη, τα κεφάλαια, την οικονομική, πολιτική και στρατιωτική ισχύ των καπιταλιστικών κρατών. "

      Πατατάς

      Διαγραφή
    3. Θα το πω κι ας είναι μαλακία αλλά η μαρξιστική[?] ανάλυση τύπου οποιαδήποτε επιδίωξη που δεν ενέχει μη αμόλυντα πλήρως συμπαγή κομμουνιστικά χαρακτηριστικά σε οποιεσδήποτε συνθήκες θα πρέπει να μας αφήνει αδιάφορους εμένα προσωπικά μου φαίνεται το λιγότερο λειψή.
      Το ίδιο λειψή μου φαίνεται κι η ταξική ανάλυση που απομονώνεται από την γεωπολιτική -γεωστρατηγική ή όπως διάολο λέγεται.

      Ερώτηση, το οτι το ΝΑΤΟ έχει ακριβώς τις ίδιες στοχεύσεις και επιδιώξεις είτε απέναντι είχε την ΕΣΣΔ είτε τη σημερινή καπιταλιστική Ρωσία δεν είναι παράγοντας που πρέπει να μας προβληματίζει?

      υ.γ Διατυπώνω κάποιες σκέψεις με δεδομένη τη θεωρητική μου ανεπάρκεια και απειρία οπότε κάθε διόρθωση είναι και βοήθεια για να προχωρήσω τη σκέψη μου.

      Decadent

      Διαγραφή
    4. @Decadent
      Για να δούμε λοιπόν αυτήν την ολομέτωπη επίθεση κατά της Ρωσίας πως την βλέπουν ορισμένες "πραγματικότητες". Για παράδειγμα παίρνουμε την "οικονομική πραγματικότητα" και ξεκινάμε να αναρωτιόμαστε: Ποια είναι η ρώσικη εταιρία "Ρόσνεφτ" και τι κάνει; Γιατί εν μέσω κυρώσεων (ιδιαίτερα των σοβαρών αμερικανικών) η "Έξον-μόμπιλ" συνεργάζεται μαζί της σε καινούργιες αντλήσεις πετρελαίων; Η Νορβηγική εταιρία "Νάντλ" γιατί της έδωσε το 30% των μετοχών της σε αντάλλαγμα 129 ρωσικών πηγών που της εισέφερε η Ροσνεφτ;

      Θα μπορούσε κάποιος να μην απαντήσει επιμέρους τις ερωτήσεις αλλά αφοριστικά να πετάξει την μπάλα στην εξέδρα λέγοντας πως αυτά δεν ενδιαφέρουν και δεν αφορούν τον κόσμο στην Ανατολική Ουκρανία που βομβαρδίζεται και σκοτώνεται.
      Εικάζω πως οι κομμουνιστές θα πρέπει να κάνουν γνωστές αυτές τις κολεγιές και τα στημένα παιχνίδια ιδιαίτερα στον κόσμο που σκοτώνεται γιατί στο φινάλε δεν πρέπει να πηγαίνει τσάμπα η ζωή τους ρε αδελφέ!

      "...συνεχές μοίρασμα του κόσμου ανάμεσα στα ισχυρά καπιταλιστικά κράτη και στις διεθνείς ενώσεις των καπιταλιστών. Μοίρασμα που γίνεται κάθε φορά ανάλογα με τη δύναμη, τα κεφάλαια, την οικονομική, πολιτική και στρατιωτική ισχύ των καπιταλιστικών κρατών. "

      Πατατάς

      Διαγραφή
    5. Ντροπή σου, είσαι τροτσκιστής.

      ολιζαντέμπε

      Διαγραφή
    6. @Πατατάς

      "Για να δούμε λοιπόν αυτήν την ολομέτωπη επίθεση κατά της Ρωσίας πως την βλέπουν ορισμένες "πραγματικότητες". Για παράδειγμα παίρνουμε την "οικονομική πραγματικότητα" και ξεκινάμε να αναρωτιόμαστε: Ποια είναι η ρώσικη εταιρία "Ρόσνεφτ" και τι κάνει; Γιατί εν μέσω κυρώσεων (ιδιαίτερα των σοβαρών αμερικανικών) η "Έξον-μόμπιλ" συνεργάζεται μαζί της σε καινούργιες αντλήσεις πετρελαίων; Η Νορβηγική εταιρία "Νάντλ" γιατί της έδωσε το 30% των μετοχών της σε αντάλλαγμα 129 ρωσικών πηγών που της εισέφερε η Ροσνεφτ;"

      Αμφισβήτησε κανείς οτι η οικονομία της Ρωσίας είναι καπιταλιστική συνεπώς θα λειτουργεί υπό αυτό το πλαίσιο ή οι κυρώσεις επέβαλλαν πλήρες εμπάργκο κάθε οικονομικής συναλλαγής και δεν το ξέρω?

      "Θα μπορούσε κάποιος να μην απαντήσει επιμέρους τις ερωτήσεις αλλά αφοριστικά να πετάξει την μπάλα στην εξέδρα λέγοντας πως αυτά δεν ενδιαφέρουν και δεν αφορούν τον κόσμο στην Ανατολική Ουκρανία που βομβαρδίζεται και σκοτώνεται.
      Εικάζω πως οι κομμουνιστές θα πρέπει να κάνουν γνωστές αυτές τις κολεγιές και τα στημένα παιχνίδια ιδιαίτερα στον κόσμο που σκοτώνεται γιατί στο φινάλε δεν πρέπει να πηγαίνει τσάμπα η ζωή τους ρε αδελφέ!"

      Άρα επειδή η Ρωσία είναι καπιταλιστική και το αντάρτικο στην Α. Ουκρανία δεν έχει συμπαγή κομμουνιστικά χαρακτηριστικά μαλακία τους τζάμπα σκοτώνονται καλύτερα να κάθονταν στα αυγά τους παρέα με τους φασίστες που τους φέρθηκαν εξ΄αρχής καταπληκτικά. Καλύτερα φασιστικό καθεστώς της Δύσης παρά μη συμπαγές ιδεολογικά αντάρτικο ε? Και γαμώ!!

      Decadent



      Διαγραφή
    7. @Decadent
      "οι κυρώσεις επέβαλλαν πλήρες εμπάργκο κάθε οικονομικής συναλλαγής και δεν το ξέρω?"
      Ναι. Αυτής της φύσης συναλλαγές έχουν μία μεγαλύτερη σημασία από το "δεν αφήνω το αεροπλάνο να πετάξει πάνω από την Πολωνία"
      Νιώσε!

      Σε παρακαλώ σε μία ανάλογη περίπτωση μην σκοτωθείς φυλώντας τα διυλιστήρια του Βαρδινογιάννη και του Λάτση γιατί οι φασίστες Τούρκοι θα έχουν επιτεθεί. Σου προτείνω από τώρα να φυλάμε μαζί τα διυλιστήρια αλλά αφού βάλουμε όρο να γίνουν δικά μας. Με πιάνεις πουλί μου;

      Πατατάς

      Διαγραφή
    8. "Αυτής της φύσης συναλλαγές έχουν μία μεγαλύτερη σημασία από το "δεν αφήνω το αεροπλάνο να πετάξει πάνω από την Πολωνία"
      Νιώσε!"

      Κάτι πιο εκλεκτό έχει το μαγαζί? Φοβερή διαπίστωση νομίζω πέρασα στο επόμενο επίπεδο μετά από αυτό.
      Ότι να ναι...


      "Σε παρακαλώ σε μία ανάλογη περίπτωση μην σκοτωθείς φυλώντας τα διυλιστήρια του Βαρδινογιάννη και του Λάτση γιατί οι φασίστες Τούρκοι θα έχουν επιτεθεί. Σου προτείνω από τώρα να φυλάμε μαζί τα διυλιστήρια αλλά αφού βάλουμε όρο να γίνουν δικά μας. Με πιάνεις πουλί μου;"

      Αυτή την ιστορική αναλογία μόνος σου τη σκέφτηκες? χαχαχαχα
      Επειδή αισθάνομαι το μπαν να έρχεται με φόρα θα ψηφίσω υπερ σου για ψυχαγωγικούς λόγους.

      Decadent


      Διαγραφή
  3. Ναι ρε Αντώνη! Έχει μεσολαβήσει κάτι: Το 19ο Συνέδριο, καθώς και όλη η προεργασία γι' αυτό. Τι να κάνουμε τώρα δηλαδή;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εικάζω ότι αυτό αποτελεί απάντηση στο τι άλλαξε στη Ρωσία.

      Μου κοινοποιείς τη σχετική απόφαση του 19ου συνεδρίου σχετικά;

      Διαγραφή
    2. Όχι, αλλά στο τι άλλαξε στην προσέγγιση του Κόμματος. Και την ξέρεις καλά. Τα περί "κομπραδόρικης" και "προοδευτικής" αστικής τάξης στον άρθρο του 1998 δεν έχει υφίστανται πλέον.

      Διαγραφή
    3. Η ΠΕΡΙΚΥΚΛΩΣΗ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΤΟ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ ΠΛΕΟΝ NAPTHA; Η συγκροτημένη εκστρατεία άλωσης των ανατολικών χωρών από την λυκοσυμμαχία υφίσταται;

      Ή μήπως υποβλήθηκε σε "κριτική" για να μη βλέπουμε μονομερώς τα πράγματα;

      Διαγραφή
    4. Μπορείς να "φωνάζεις" όσο θες. Δεν μπορείς να αγνοήσεις όμως την ερώτηση: Ποιες είναι σήμερα οι σχέσεις παραγωγής στην Ρωσία;

      Τι θες να σου πω δηλαδή; Αυτό που γράφουν οι ανακοινώσεις του Κόμματος; Ότι δηλαδή, ναι, φυσικά και έχουμε έναν πιο αντιδραστικό έως και φασιστικό πόλο, αλλά ότι δεν παύει να έχουμε ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό;

      Διαγραφή
    5. Για την ακριβεια νομιζω οτι τα περι "κομπραδορικης" ή "προοδευτικης" αστικης ταξης εχουν σταματησει να υφιστανται απο πολυ πιο νωρις του 19ου συνεδριου. Αν θυμαμαι καλα αυτη η οπτικη και κυριως η φρασεολογια εχει αποριφθει απο το 17ο συνεδριο του ΚΚΕ κιολας. Αν θυμαμαι λαθος ας με διορθωσει καποιος.

      ratm

      Διαγραφή
    6. "Μπορείς να "φωνάζεις" όσο θες."

      Με την έννοια "στα παπάρια μας τι συμβαίνει 25 χρόνια στην Ανατολική Ευρώπη, όλοι ίδιοι είναι"; Για να ξέρω.

      "Δεν μπορείς να αγνοήσεις όμως την ερώτηση: Ποιες είναι σήμερα οι σχέσεις παραγωγής στην Ρωσία;"

      Ξέρω γω, σοσιαλιστικές λέω. Αυτό δεν λέω; Ότι η Ρωσία είναι σήμερα σοσιαλιστική;

      "Το παλιότερο αυτό κομματικό άρθρο σωστά επιρρίπτει τις ευθύνες για την νατοϊκή περικύκλωση της Ρωσίας στην ρωσική αστική ηγεσία..."

      "Τι μεσολάβησε από τον γονυπετή αμερικανισμό της κυβέρνησης Γέλτσιν στον αστικό εθνικισμό της κυβέρνησης Πούτιν..."

      Διαγραφή
    7. Ας προσπαθήσω να ανοίξω έναν ορίζοντα συζήτησης:

      Για πιο λόγο ο ένας πόλος είναι πιο αντιδραστικός ή/και φασιστικός, ρατσιστικός; Από ποιους παράγοντες εξαρτάται αυτό; Είναι κάποια ουσιοκρατική, "γενετική" ιδιότητα της δύσης; Είναι συνέπεια του γεγονότος ότι έχουμε ιμπεριαλισμό εναντίον μη-ιμπεριαλιστικού καπιταλισμού;

      Εγώ προτείνω να σκεφτούμε το ζήτημα μέσα από τους συσχετισμούς δυνάμεων στο εσωτερικό και το εξωτερικό. Όλα αυτά ανήκουν εξάλλου στο εποικοδόμημα (ιδεολογία, μορφή οργάνωσης του κράτους κλπ.), επομένως πρέπει να βασίζονται κάπου. Εξάλλου νομίζω ότι οφείλουμε να παραδεχθούμε ότι ο ιμπεριαλισμός δεν είναι κατ' ανάγκην φασιστικός, ρατσιστικός, όσο αντιδραστικός και αν είναι εκ φύσεως. Το γιατί είναι έτσι και όχι έτσι κάθε φόρα είναι σίγουρα ένα πιο περίπλοκο ζήτημα.

      Διαγραφή
    8. Συγνώμη για την παρέμβαση αλλά νομίζω πως αν κάτι άλλαξε από το 1998 στο 2014 είναι η ωρίμανση της Ρωσικής αστικής τάξης.
      Στην Ελλάδα χρειάστηκαν να φαγωθούν σχέδια Μάρσαλ και αρκετά δάνεια παλιότερα για να αποκτήσουμε μία αστική τάξη που "βγάζει" τα πλεονάζοντα κεφάλαιά της έξω και αγοράζει Τούρκικες τράπεζες μαζί με τις Βαλκανικές ενώ ο Γερμανός (του ΚΚΕ κατά σαπιοκοιλιά) δημιουργεί στην Πολωνία την δεύτερη σε μέγεθος εταιρία κινητής τηλεφωνίας.
      Στην Ρωσία χρειάστηκε να μπουν φυλακή δύο τρεις "κομπραδόροι", να "μετακομίσουν" από την ευγενή τάξη των πρώην Καγκεμπιτών στην νεόπλουτη Ρώσικη ολιγαρχία αρκετοί άλλοι και ναι η σημερινή Αστική Ρωσική Τάξη δεν έχει τίποτα κοινό με τους γκάνγκστερ του Γιέλτσιν και δεν ζηλεύει τα τζετ και τα κότερα των δυτικών γιατί έχει τα δικά της.

      Για παράδειγμα ο Ρώσος μεγιστάνας που παίρνει τις στροφές με διακόσια στην Μεσσηνία μπορεί να έχει και Ελληνικό επώνυμο αλλά το μότο του είναι ίδιο και θυμίζει άλλες εποχές: "to do business" στην Ελλάδα.

      Πατατάς

      Διαγραφή
    9. Έξοχα. Επί Γέλτσιν λοιπόν η Ρωσία δεν ήταν ιμπεριαλιστική, ήταν καλή.

      Στραβή και ανάποδη έγινε από τη στιγμή που σταμάτησε να γλείφει τα παπούτσια των Αμερικάνων γιατί ανέπτυξε φιλοδοξίες.

      Καταπληκτικά, και πάνω από όλα...λενινιστικά.

      Διαγραφή
    10. "Ξέρω γω, σοσιαλιστικές λέω. Αυτό δεν λέω; Ότι η Ρωσία είναι σήμερα σοσιαλιστική;"

      Μην γυρνάς στα ίδια. Δεν σου έχω προσάψει ποτέ κάτι τέτοιο. Για τον μονοπωλιακό ή μη χαρακτήρα σου μιλάω. Τις καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής σε ένα συγκεκριμένο επίπεδο ανάπτυξης αφορά και αυτό.

      Διαγραφή
    11. Παρουσιάσα μια αρκετά εκτεταμένη ανάλυση, στα πλαίσια των δικών μου δυνατοτήτων, της επιπλοκής που παρουσιάζεται βάσει του πλαίσιου ανάλυσης του Ουκρανικού.

      Ως τώρα, δεν έχω δει ούτε ένα σχόλιο πάνω σε όσα γράφω εκτός απ' το "έγινε το 19ο συνέδριο και τι να κάνουμε."

      Όταν αποφασίσεις να σκεφτείς και να σχολιάσεις κάτι από όσα γράφει το άρθρο, γράψε.

      Σε ό,τι με αφορά, η κατακλείδα μου είναι σαφέστατη ως προς τη θέση μου για το ζήτημα:

      "Μπορεί να βρεθεί τρόπος να μην περιθωριοποιείται από το οπτικό πεδίο ούτε το γεγονός ότι είναι υπαρκτός ο ενδοαστικός ανταγωνισμός για "ανάπτυξη" στην Ουκρανία ούτε η παραδεδεγμένη από τις ίδιες τις ΗΠΑ μακροχρόνια και εντελώς ασύμμετρου χαρακτήρα στρατηγική ιμπεριαλιστικής περικύκλωσης της Ρωσίας; Κατά την άποψή μου ναι, αλλά θα ήταν απαραίτητη, για να μπορέσουν να συναρμοστούν οι δύο οπτικές που με απασχόλησαν, η εγκατάλειψη της θέσης περί ρωσικού ιμπεριαλισμού."

      Διαγραφή
    12. Και κάτι ακόμα: αν κάποιος θεωρεί ότι η ανάλυση του Βαγενά που παρατίθεται είναι επαρκής μαρξιστικά και απαντά σε όλα τα ζητήματα που τίθενται, τον παρακαλώ να μην χαραμίσει ούτε λεπτό διαβάζοντάς με. Τζάμπα θα το χαραμίσει.

      Διαγραφή
    13. ΟΚ. Οφείλω όμως να σημειώσω, ότι το να φέρνεις ένα άρθρο του 1998 που αναφέρεται σε "κομπραδόρικη" και "προοδευτική" αστική τάξη και να περιμένεις να συγκεραστεί με την σημερινή θέση του ΚΚΕ είναι αρκετά προβληματικό.

      Και να σημειώσω ότι ζητάς να συζητήσουμε το θέμα, όταν εσύ δεν συζητάς στην πραγματικότητα την ουσία των αναλύσεων του Κόμματος. Γιατί αν νομίζεις ότι συζητάς την ουσία του ζητήματος, όταν το εκτρέπεις στην κατεύθυνση των γεωστρατηγικών σχέσεων μεταξύ κρατών, νομίζω (πραγματικά πολύ ταπεινά) ότι κάνεις λάθος.

      Διαγραφή
    14. "Γιατί αν νομίζεις ότι συζητάς την ουσία του ζητήματος, όταν το εκτρέπεις στην κατεύθυνση των γεωστρατηγικών σχέσεων μεταξύ κρατών, νομίζω (πραγματικά πολύ ταπεινά) ότι κάνεις λάθος."

      Αίφνης λοιπόν, ο περίφημος οικονομικός χαρακτήρας του ιμπεριαλισμού τον οποίο υποτίθεται ότι εγώ ξεχνάω και παραγνωρίζω πήγε αδιάβαστος και η συζήτηση της ιμπεριαλιστικής περικύκλωσης έγινε "γεωστρατηγικές σχέσεις μεταξύ κρατών". Και αυτό επειδή θα έπρεπε κανείς να αναμετρηθεί με το πείσμα των γεγονότων.

      Τα οποία, ανεξάρτητα από την ανάλυση στη ρωσική αστική τάξη, μια χαρά κατέγραφε ο Ριζοσπάστης του 1998, αλλά σήμερα δεν θέλουμε να τα ξέρουμε καν. Όταν μιλάει ο Ομπάμα κλείνουμε τ' αυτιά γιατί αυτά που λέει αφορούν "γεωστρατηγικές σχέσεις μεταξύ κρατών", όχι οράματα άγριας ταξικής εκμετάλλευσης, παραβίασης της εθνικής ανεξαρτησίας της Ρωσίας και αποικιοποίησης του ρώσικου λαού και όλων των λαών της Ανατολικής Ευρώπης.

      Απ' το καλό στο καλύτερο...

      Διαγραφή
    15. To 2008 η Deutsche Bank έγραφε σε μελέτη της:
      "Russia has become the second largest foreign direct investor among emerging markets and is leading among BRIC countries. Russian outward direct investment has expanded rapidly since the beginning of the decade and Russian corporations are challenging well-established multi-nationals. While Russian global corporate expansion is still limited to some of the largest companies in the oil, gas and metals sector, the trend to invest abroad is gradually spreading to other sector"

      Σε γράφημα μάλιστα παρουσίαζε ότι από το 2000 ως το 2006 οι ρωσικές άμεσες επενδύσεις στο εξωτερικό είχαν αυξηθεί 800% (από τα 20 στα 160 δις δολλάρια). Με περίπου διπλάσια απόσταση από το δεύτερο.
      https://www.dbresearch.com/PROD/DBR_INTERNET_EN-PROD/PROD0000000000224964/Russia%27s+outward+investment.PDF

      Αν νομίζει κανείς ότι το παραπάνω είναι ένα στοιχείο που δείχνε ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα από την εποχή του Γιέλτσιν, τότε-κατά τη γνώμη μου πάντα-νομίζει λάθος. Και όλοι έχουμε δικαίωμα στο λάθος, κάποια λάθη όμως είναι πραγματικά κρίμα να γίνονται.

      ρα

      Διαγραφή
    16. Παρεμπιπτόντως, τις "γεωστρατηγικές σχέσεις μεταξύ κρατών" υπό τη μορφή μονομερούς περικύκλωσης μιας χώρας από δυνάμεις οπλισμένες ως τα δόντια τις καταγράφει και ο Ριζοσπάστης του 2014, και δεν θα μπορούσε να κάνει αλλιώς. Η θεωρία δεν τις καταγράφει.

      Διαγραφή
    17. @Αντώνη
      "Επί Γέλτσιν λοιπόν η Ρωσία δεν ήταν ιμπεριαλιστική, ήταν καλή."
      ....ήταν βουτηγμένη μέσα στην κρίση της αντεπανάστασης και κρίσιμες οικονομικές διεργασίες είχαν "ανατεθεί" στην μαφία γιατι ήταν η μόνη ικανή να τις φέρει εις πέρας.
      (παράδειγμα: η διακίνηση τροφίμων, πετρελαίου και αργότερα η συσσώρευση των λαικών μετοχών σε λίγους κτλ)
      Ιμπεριαλιστική δεν την λες τις χρονιές εκείνες σε καμία "πραγματικότητα" νομίζω.
      Αν μπορείς να εντοπίσεις τον μονοπωλιακό καπιταλισμό κτλ του Λένιν επί της προεδρίας Γιέλτσιν θα ήμουν πολύ περίεργος να διαβάσω τις σκέψεις σου.

      Αργώ να γράψω και κατά συνέπεια μπαίνουν και καινούργια ζητήματα: "...αν κάποιος θεωρεί ότι η ανάλυση του Βαγενά που παρατίθεται είναι επαρκής μαρξιστικά και απαντά σε όλα τα ζητήματα που τίθενται,..."
      Αν απαντούσε σε όλα δεν θα επανερχόταν ο Ε.Β. με καινούργια άρθρα του. Αν δεν κάνω λάθος είναι το τρίτο της περιόδου. Επαρκής μαρξιστικά κατά κανόνα είναι εφόσον το Κόμμα δεν παίρνει αποστάσεις έστω και ως απλές παρατηρήσεις. Αν υπάρχει κάτι που το έχει δει κάποιος, σε αυτόν πέφτει ο κλήρος να το στοιχειοθετήσει...
      Παρατηρήσεις:
      1. Προσωπικές μου απόψεις με κάνουν να ήθελα περισσότερο ανάλυση για τα ιμπεριαλιστικά παιχνίδια και τις από κάτω συμφωνίες αλλά ψυχανεμίζομαι πως θα κούραζαν το Ελληνικό κοινό ονόματα και καταστάσεις της Ουκρανικής πραγματικότητας. (Ας έχουμε υπόψη το κοινό που απευθύνεται μία θέση.)
      Για παράδειγμα σε μία ανάλογη περίπτωση που θα συνέβαινε εδώ θα ήθελα αποκάλυψη πλήρη από το Κόμμα.
      2. Σε προηγούμενο κείμενό του ο Ε.Β. είχε ως κατακλείδα πως δεν υπάρχει οργανωμένο εργατικό κίνημα στην Ουκρανία και για αυτό η έκβαση είναι δυσοίωνη. Πιστεύω πως δεν έχει κριθεί το Ουκρανικό ζήτημα από την μεριά του ταξικού κινήματος τελεσίδικα και ίσως δεν έχει χαθεί κάθε ελπίδα.

      Μόνον αυτές τις δύο παρατηρήσεις θα εκφράσω όποτε γίνει ανοιχτή κουβέντα σε φίλους και συνοδοιπόρους του κόμματος για το Ουκρανικό ζήτημα.
      Έχω την υποψία πως οι απορίες και παρατηρήσεις μου οφείλονται στην μη επαρκή ανάλυση των γραφομένων του Ε.Β.


      Πατατάς

      Διαγραφή
    18. Άλλαξε λοιπόν η Ρωσία και από μη ιμπεριαλιστική επί Γέλτσιν έγινε ιμπεριαλιστική επί Πούτιν.

      Να το σημειώσω αυτό, να το ψάξω.

      Διαγραφή
    19. Αν θες συνέχισε να διαστρέφεις αυτά που λέω. Γιατί αν νομίζεις ότι "δεν θέλω να ξέρω τίποτα", ΄κάνεις προφανώς μεγάλο λάθος. Θεωρώ όμως ότι έχω το δικαίωμα να μην συμφωνώ με τον τρόπο προσέγγισης και την ταύτιση εντέλει της θέσης για τον μονοπωλιακό χαρακτήρα της σημερινής Ρωσίας με την "αδιαφορία" ή δεν ξέρω και εγώ τι άλλο.

      Λυπάμαι, ειλικρινά, γιατί αν θέτεις έτσι τους όρους της συζήτησης, δεν μπορεί να υπάρξει πραγματικά συζήτηση.

      ΥΓ. Για να μην μου το γυρίσεις "μπουμερανγκ", εγώ δεν ισχυρίζομαι ότι αγνοείς τις σχέσεις παραγωγής, αλλά ότι τις υποτάσεις σε άλλα φαινόμενα και αναγκαιότητες. Μπορεί να κάνω και λάθος.

      Μακάρι να υπάρξουν και άλλες συμμετοχές στην συζήτηση, γιατί εγώ προφανώς δεν τα καταφέρνω και πολύ καλά.

      Διαγραφή
    20. Φυσικά και "τις "γεωστρατηγικές σχέσεις μεταξύ κρατών" υπό τη μορφή μονομερούς περικύκλωσης μιας χώρας από δυνάμεις οπλισμένες ως τα δόντια τις καταγράφει και ο Ριζοσπάστης του 2014, και δεν θα μπορούσε να κάνει αλλιώς."

      Πως τις ερμηνεύεις όμως και πως καθορίζεις την γραμμή είναι άλλο ζήτημα.

      Διαγραφή
    21. "Μόνον αυτές τις δύο παρατηρήσεις θα εκφράσω όποτε γίνει ανοιχτή κουβέντα σε φίλους και συνοδοιπόρους του κόμματος για το Ουκρανικό ζήτημα."

      Είσαι και συνοδοιπόρος του ΚΚΕ, Πατατά;

      Μπράβο!

      Διαγραφή
    22. Συγνώμη αν μπλέκομαι σε "ξένο αχυρώνα", αλλά δεν μου φαίνεται ότι δεν μπορούν να συνυπάρξουν οι θέσεις σας. Νομίζω ότι η θέση για ιμπεριαλιστική Ρωσία κάλλιστα συμβαδίζει με την θέση για ιμπεριαλιστική περικύκλωση της. Η "ουδετερότητα" απέναντι στους ιμπεριαλιστές, δεν σημαίνει ότι το κομμουνιστικό κίνημα δεν πρέπει και δεν μπορεί να εκμεταλλευτεί τις αντιθέσεις τους (να εκμεταλλευτεί εν προκειμένω την θέση της πιθανόν ευρισκόμενης σε άμυνα ρωσικής αστικής τάξης), ώστε να πραγματοποιήσει τους δικούς του στόχους.

      Διαγραφή
    23. Μια ιμπεριαλιστική χώρα που απ' το 1990 τρώει φάπες, έχει διαλυθεί, γέμισε αμερικανούς αξιωματούχους επί Γέλτσιν, φλέρταρε με την είσοδο στο ΝΑΤΟ, χτυπιέται αλύπητα από τα πρώην μέλη της (Πολωνία, Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία), και χάνει τη μια πρώην σοσιαλιστική δημοκρατία μετά την άλλη στον έλεγχο του ΝΑΤΟ.

      Μια ιμπεριαλιστική χώρα που είναι ο βασικός σύμμαχος του ΚΚ Κούβας στην Ευρώπη.

      Και να την κάνουν στάχτη δηλαδή τη Ρωσία, μια ιμπεριαλιστική χώρα λιγότερη.

      Ομολογώ ότι όντας κάπως χυδαίος Μαρξιστής δεν το πολυκαταλαβαίνω αυτό. Τον Κάστρο τον καταλαβαίνω απόλυτα γιατί μιλάει για παράγοντες εξισορρόπησης και το θεωρεί σημαντικό αυτό για τη χώρα του. Αυτό δεν το καταλαβαίνω.

      Διαγραφή
    24. Αίτιο - αιτιατό γιατί θα τρελαθούμε: αντεπανάσταση, καπιταλισμός (πρώιμος, κομπραδόρικος ότι δείχνουν τα στοιχεία), ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού - ιμπεριαλισμός που αναγκάστηκε η Ε.Ε. να βάλει ως προαπαιτούμενο σε χώρα μέλος ο αγωγός να ανήκει κατά 50% τουλάχιστον σε ευρωπαικά κεφάλαια και όχι σκέτα Ρώσικα. Ποιος ιμπεριαλιστής αισθάνθηκε τόσο ισχυρός ώστε να προτείνει στην Κίνα την αντικατάσταση του δολαρίου από παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα; Ο γείτονάς μου ο κυρ Μήτσος;

      Πατατάς

      ΥΓ. Λίγοι αφορισμοί:
      Ιμπεριαλιστής γίνεσαι και δεν γεννιέσαι.
      Ο καπιταλισμός έχει στάδια και είναι διακριτά με καθαρά μάτια.

      Διαγραφή
    25. Το γεγονός ότι η Ρωσία βρίσκεται σε θέση άμυνας απέναντι στον δυτικό ιμπεριαλισμό, δεν σημαίνει ταυτόχρονα ότι ο ρώσικος καπιταλισμός δεν βρίσκεται στο ιμπεριαλιστικό στάδιο. Η ρώσικη αστική τάξη βρίσκεται σε άμυνα απέναντι στις αστικές τάξεις των ΗΠΑ - ΕΕ και αναζητά και αυτή συμμάχους ώστε να μπορέσει να επιβιώσει. Σε αυτά τα πλαίσια νομίζω είναι και η στήριξη στη Κούβα. Τέτοιες συμμαχίες, ανάμεσα δηλαδή σε καπιταλιστικά και σοσιαλιστικά κράτη, δεν είναι περίεργες αφού γίνονται από την ανάγκη να αντιμετωπισθεί ο κοινός εχθρός. Η σοσιαλιστική Κούβα θέλει να επιβιώσει απέναντι στον ιμπεριαλισμό, η καπιταλιστική Ρωσία να σώσει τα δικά της μονοπώλια από την επίθεση των δυτικών μονοπωλίων. Αν οι δυτικοί δεν "βάλουν χέρι" στις πλουτοπαραγωγικές πηγές της Ρωσίας και στην τεράστια αγορά της, τα ρωσικά μονοπώλια θα γιγαντώσουν και θα βάλουν αυτά χέρι (στο κοντινό μέλλον) στα δυτικά μονοπώλια.
      Σήμερα η αστική τάξη της Ρωσίας αμύνεται, αν τα καταφέρει και επιβιώσει ως ΑΤ, αύριο μεθαύριο θα επιτεθεί.

      Διαγραφή
    26. Μόνο που η Ρωσία δεν βρέθηκε ποτέ ως σήμερα σε θέση "επίθεσης" απέναντι στο δυτικό ιμπεριαλισμό...μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, αυτά τέλειωσαν με τις ένδοξες μέρες της Κουβανικής κρίσης, όταν ο Κάστρο έγραφε στον Χρούτσεφ ότι είναι έτοιμος να θυσιάσει τον εαυτό του και όλη την Κούβα για να ηττηθούν οι ΗΠΑ και ο Χρούτσεφ γέλαγε με τον τρελό...

      Διαγραφή
  4. Και κάτι ακόμα, αν θες: έχουν αλλάξει και κάποια πράγματα στην Ρωσία πλέον. Άλλο 1998, άλλο 2014.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Μερικές παρατηρήσεις:
    Ακόμη και αν δεν διαβλέπει κανείς καμμία απολύτως επαναστατική προοπτική στα γεγονότα στην Ουκρανία,
    Ακόμη και αν παραβλέψουμε την ανοιχτά φασιστική ιδεολογία (και πρακτική βεβαίως) των από την δύση υποκεινούμενων πραξικοπιματιών,
    Ακόμη και αν η πάγια θέση των κομμουνιστών περί υπεράσπισης των αστικών δημοκρατιών από τον φασισμό μπορεί να θεωρηθεί παρωχημένη (μαζί με την πιο λαμπρή σελίδα του προλεταριακού διεθνισμού, όταν κομμουνιστές από όλο τον κόσμο πήγαν να σκοτωθούν για να σώσουν την Ισπανική ...αστική δημοκρατία),
    Ακόμη και αν τα κομμουνιστικά σύμβολα που χρησιμοποιούν οι εξεγερμένοι της Νοβοράσια δεν σημαίνουν απολύτως τίποτε (οπότε κακώς ξελαρυγγιαζόμαστε για την υπεράσπιση αυτών των συμβόλων εδώ και τόσα χρόνια),
    ...εξακολουθεί να υπάρχει η κρυστάλλινη θέση του Λένιν για το τι πρέπει να κάνει μια επαναστατική τάξη σε έναν ιμπεριαλιστικό πόλεμο:

    «Σ’ έναν αντιδραστικό πόλεμο μια επαναστατική τάξη δεν μπορεί παρά να εύχεται την ήττα της κυβέρνησής της. Αυτό είναι αξίωμα. Και το αξίωμα αυτό αμφισβητούν μόνο οι συνειδητοί οπαδοί ή οι ανίκανοι υπηρέτες των σοσιαλσωβινιστών»

    Μάλιστα ο Βλαδίμηρος δεν σταματάει εδώ αλλά συνεχίζει:
    Επαναστατική δράση όμως ενάντια στην κυβέρνησή σου στη διάρκεια του πολέμου σημαίνει, αναμφισβήτητα, αναντίρρητα, όχι μόνο να εύχεσαι να ηττηθεί η κυβέρνησή σου, αλλά και να συμβάλλεις έμπρακτα σ’ αυτήν την ήττα»

    Τι σημαίνουν αυτές οι θέσεις εφαρμοζόμενες στο Ουκρανικό, όπου η Ελληνική Αστική Τάξη συμμετέχει στην σύγκρουση ενεργά ως μέλος των ΝΑΤΟ-ΕΕ;
    Σημαίνουν κάποιου είδους «ουδετερότητα»;

    Και τι λέει ο Λένιν για όσους μιλούν για «ουδετερότητα»;

    Η ιστορία έδειξε ότι σε συνθήκες ιμπεριαλιστικού πολέμου, δυνάμεις του οπορτουνισμού επιλέγουν τη γραμμή της ουδετερότητας, υιοθετούν αταξικά συνθήματα περί «αφοπλισμού», «ενότητας για την ειρήνη» ή το κενό περιεχομένου σύνθημα «ούτε νίκη ούτε ήττα». Αυτό το σύνθημα σχολίασε ο Λένιν, λέγοντας ότι «όποιος υποστηρίζει το σύνθημα αυτό, είναι συνειδητός ή ασυνείδητος σωβινιστής, είναι στην καλύτερη περίπτωση ένας διαλλακτικός μικροαστός, αλλά προπαντός είναι εχθρός της προλεταριακής πολιτικής,οπαδός των σημερινών κυβερνήσεων, των σημερινών κυρίαρχων τάξεων»

    Τα παραπάνω αποσπάσματα είναι από άρθρο του ΠΓ του ΚΚΕ στην ΚΟΜΕΠ μόλις ενάμισι χρόνο πριν και αναφέρονται στην Λενινιστική διδασκαλία για τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο.

    Οπότε είναι προφανές πως το ΚΚΕ έχει μια ορθότατη θεωρητική επεξεργασία σαν μπούσουλα, που καμμία σχέση με την «ουδετερότητα» δεν θα μπορούσε να έχει.
    Ο τρόπος που εκλαϊκεύεται ή βγαίνει προς τα έξω αυτή η σωστή επεξεργασία πάλι, πιθανόν να είναι άστοχος στην παρούσα φάση, και πολύ περισσότερο όταν εκλαϊκεύεται για δεύτερη φορά από τα μέλη και πολύ περισσότερο τους φίλους του κόμματος προς τα έξω.

    Είναι άλλο να λες πως δεν ταυτίζεσαι με την ιμπεριαλιστική Ρωσία (σωστό) και άλλο πάνω στην φούρια σου να αποφύγεις αυτήν την ταύτιση να αφήνεις υπόνοιες περί αδιαφορίας απέναντι στον φασισμό (λες και οι άνθρωποι της Νοβοράσια είναι όλοι πράκτορες της FSB και δεν είχαν αντικειμενικούς λόγους να πάρουν τα όπλα) ή ακόμη χειρότερα περί «ίσων αποστάσεων» με τον «δικό σου» Ευρωατλαντικό ιμπεριαλισμό, που είναι σε τελική ανάλυση και κυρίαρχος.

    Σε τελική ανάλυση στην Ουκρανική πρεσβεία και την ΕΕ έκανε (ορθά) διαδηλώσεις το Κόμμα, όχι στην Ρώσικη.
    Τα παραπάνω γιατί νομίζω πως δυστυχώς έχει αφεθεί μεγάλο έδαφος παρανοήσεων, όπως το έχω καταλάβει εγώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Σε τελική ανάλυση στην Ουκρανική πρεσβεία και την ΕΕ έκανε (ορθά) διαδηλώσεις το Κόμμα, όχι στην Ρώσικη."

      Ακριβώς έτσι είναι, και συμμετείχα περηφάνως.

      Αλλά αυτό στον "Ρ" δεν λέει αυτό, λέει αυτό που είπα προς κωφά ώτα --γιατί η απάντηση ήταν ότι δεν τα λέω καλά-- ότι είναι αναπόφευκτη συνέπεια της θέσης περί ρωσικού ιμπεριαλισμού: ""το εργατικό - λαϊκό κίνημα πρέπει να απορρίψει το δίλημμα να επιλέξει κάποια από τις δύο μεριές της ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης."

      Τρισήμιση χρόνια γράφω εδώ, πρώτη φορά κρούω κώδωνα κινδύνου. Το κάνω γιατί ευχαριστιέμαι να τρώω μπινελίκια μήπως;

      Διαγραφή
    2. @Αντωνης:
      ""το εργατικό - λαϊκό κίνημα πρέπει να απορρίψει το δίλημμα να επιλέξει κάποια από τις δύο μεριές της ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης."
      Το κουμπί εδώ είναι αυτό που δεν αναφέρεται:
      -ΠΟΙΟ εργατικό-λαϊκό κίνημα πρέπει να απορρίψει το δίλημμα να επιλέξει κάποια από τις δύο μεριές της ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης;
      -Το Ελληνικό, το Ουκρανικό, το Ρώσικο;
      Γιατί σύμφωνα με τα παραπάνω αποσπάσματα του Λένιν που ορθά προβάλει το ΠΓ του ΚΚΕ, καθήκον του ελληνικού λαϊκού κινήματος δεν είναι να μην επιλέξει αλλά να επιδιώξει έμπρακτα κιόλας την ήττα του "δικού του" (ευρωατλαντικού) ιμπεριαλισμού!
      Και αυτό αναφέρεται από τον ίδιο τον Λένιν ως "αξίωμα".
      -Μήπως λοιπόν εδώ έγκειται η παρανόηση; -αν και τέτοια ασάφεια δεν μπορεί πράγματι να είναι αποδεκτή σε κομματικά ντοκουμέντα....

      Διαγραφή
    3. Στο ελληνικό απευθύνεται βέβαια, ο Ριζοσπάστης είναι όργανο του ΚΚ Ελλάδας, γραμμένο στα ελληνικά. Αν απευθυνόμαστε σε μη Έλληνες γράφουμε σε άλλα φόρα και σε άλλη γλώσσα.

      Αν έλεγα στον Ουκρανό το ίδιο πράγμα, δε, θα έπρεπε να του πω και τι να κάνει. Από την Αθήνα. Δεν είναι και το διπλωματικότερο των πραγμάτων εν τω μέσω πολέμου.

      Διαγραφή
    4. Όσο για τα περί επιδίωξης ήττας του ΔΙΚΟΥ ΜΑΣ ιμπεριαλισμού τα έγραψα κι εγώ προ καιρού για το Ουκρανικό, αλλά εις μάτην.

      Φαίνεται ο Ρώσικος είναι πιο μοβόρικος.

      Διαγραφή
    5. Εδώ: http://leninreloaded.blogspot.com/2014/08/blog-post_30.html?showComment=1409405627262#c8479164128307383270

      Διαγραφή
    6. «Ακόμη και αν δεν διαβλέπει κανείς καμμία απολύτως επαναστατική προοπτική στα γεγονότα στην Ουκρανία»

      Επί αυτού υπάρχει μία ενδιαφέρουσα αποστροφή του λόγου του Αντρέι Κούρκοφ -φιλοδυτικού Ουκρανού συγγραφέα που μάλιστα δηλώνει ότι ψήφισε Ποροσένκο- σε συνέντευξή του στην «Ελευθεροτυπία»: «Οι Ρωσόφωνοι δεν θέλουν απλά τη Ρωσία αλλά τη Σοβιετική Ρωσία».

      Διαγραφή
    7. TRASH
      Ποιος αφήνει "υπόνοιες περί αδιαφορίας απέναντι στον φασισμό";! Εγώ δεν καταλαβαίνω τίποτα πια.

      Ό, τι παρέθεσες από Λένιν και όσα είπες σχετικά, έχω προσπαθήσει να τα φέρω στην συζήτηση μέρες τώρα (http://leninreloaded.blogspot.co.at/2014/08/blog-post_30.html?showComment=1409337654379#c7198730160755054702), αλλά απάντηση δεν πήρα. Το μόνο που ακούω είναι ότι αν υποστηρίζεις ότι υπάρχει μονοπωλιακός καπιταλισμός στην Ρωσία ή ότι πρέπει να υπάρξει αυτοτελής οργάνωση της εργατικής τάξης είσαι αυτομάτως "τροτσκιστικής", "ουδέτερος", δεν ξέρω, ίσως και "φασίστας". Ή και απλά "βλάκας" (μάλλον σε αυτήν την κατηγορία εμπίπτουν οι κομματικές αναλύσεις...) .

      Τώρα πάλι, γράφεις Αντώνη: "Φαίνεται ο Ρώσικος είναι πιο μοβόρικος." Λες και έχει κάτσει κανείς, (που έχει έστω και υποτυπώδη σχέση με την κομματική γραμμή, πόσο μάλλον το Κόμμα) όχι μόνο να υποστηρίξει, αλλά έστω και να υπονοήσει κάτι προς αυτήν την κατεύθυνση. Δεν καταλαβαίνω από που ξεφυτρώνουν αυτές οι "υπόνοιες".

      Διαγραφή
    8. @Naphta:
      Όταν κάποιοι λένε πως πρέπει να κρατηθούν "ίσες αποστάσεις" ανάμεσα στους ναζιστές πραξικοπηματίες του Κίεβου και σε όσους αντιστέκονται σε αυτούς, δεν αφήνουν τουλάχιστον υπόνοια αδιαφορίας (το λέω όσο πιο κομψα μπορώ)απέναντι στον φασισμό;

      Για αυτό λέω πως πρέπει να υπάρχει προσοχή στην εκλαΐκευση της γραμμής, με την ουσία της οποίας ελπίζω πως δεν έχω λόγο να διαφωνήσω βάση όσων είπα παραπάνω (εκτός εάν την έχω παρανοήσει εγώ).

      Κατά τα λοιπά, -που είπα εγώ πως η Ρωσία δεν είναι ιμπεριαλιστική δύναμη;

      Διαγραφή
  6. Κάποιες επισημάνσεις για το άρθρο του Ε.Βαγενά στο "Ριζοσπάστη" για να αποφεύγονται μπερδέματα.
    -Το άρθρο έχει τίτλο "Πλευρές της πολιτικο-στρατιωτικής και οικονομικο-διπλωματικής σύγκρουσης". Και ακριβώς αυτό κάνει. Αναδεικνύει ορισμένες βασικές πλευρές για να καταννοηθεί από όλους σε βάθος η συνθετότητα του ζητήματος.
    - Μεταξύ άλλων στο άρθρο σημειώνεται:"Τα τελευταία χρόνια, μια σειρά από νέες καπιταλιστικές δυνάμεις, μεταξύ αυτών και η Ρωσία, ισχυροποιούνται, ενώ άλλες υποχωρούν. Ετσι π.χ. οι ΗΠΑ, διατηρώντας την παγκόσμια πρωτοκαθεδρία, έχουν χάσει έδαφος τα τελευταία χρόνια. Οχι τυχαία, λοιπόν, ΗΠΑ και ΕΕ επενέβησαν με απροκάλυπτο τρόπο στις εσωτερικές υποθέσεις της Ουκρανίας, στηρίζοντας τη μερίδα του κεφαλαίου που είχε επιλέξει τη στρατηγική συμμαχία μαζί τους, ανατρέποντας την κεντροαριστερή κυβέρνηση του Β. Γιανουκόβιτς, που είχε τη στήριξη του «Κόμματος των περιοχών» και του ΚΚ Ουκρανίας και προσανατολισμό τη στρατηγική συμμαχία της Ουκρανίας με τη Ρωσία, κάτι που ενδιέφερε το άλλο τμήμα της ουκρανικής αστικής τάξης".
    Το άρθρο πουθενά δεν αρνείται ότι υπάρχει ανοιχτή επέμβαση ΗΠΑ-Ε.Ε.-ΝΑΤΟ. Επισημαίνει, όμως όλα αυτά που ξεχνιόνται,είτε από άνοια, είτε από συναισθηματισμό, είτε σκόπιμα.Επίσης είναι φανερό ότι δίνει εικονα για την θέση της καπιταλιστικής Ρωσίας στην Ιμπεριαλιστική πυραμίδα, σε σχέση με τις ΗΠΑ και την Ε.Ε.
    -"Πίσω από τη σύγκρουση στην Ουκρανία βρίσκονται «ισχυροί παίκτες», με μεγάλες γεωπολιτικές αξιώσεις. Δυνάμεις που δε θα υποχωρήσουν εύκολα, μιας και η Ουκρανία, μια μεγάλη ευρωπαϊκή χώρα, αποτελεί σημαντικό «κρίκο» στα σχέδιά τους. Ενας «κρίκος» που είτε θα κερδηθεί από τη μια από τις δύο πλευρές, είτε θα σμπαραλιάσει, είτε ακόμη θα «ανοίξει» έτσι και σε τέτοιο βαθμό, που θα επιτρέψει έναν προσωρινό συμβιβασμό τους.
    Η πολιτική κατάσταση στην Ουκρανία
    Η επέμβαση ΗΠΑ - ΕΕ στη χώρα οδήγησε στην κυβέρνηση αστικές πολιτικές, δεξιές και κεντροδεξιές δυνάμεις, που έχουν τη στήριξη μιας ευρύτερης «γκάμας» πολιτικών δυνάμεων, από το φασιστικό «Δεξιό Τομέα», έως το κόμμα του λεγόμενου «δημοκρατικού σοσιαλισμού», το Σοσιαλιστικό Κόμμα Ουκρανίας".
    --Τελειώνει ως εξής:"Το κομμουνιστικό και εργατικό κίνημα, στις συνθήκες του ιμπεριαλισμού, που είναι το ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού, πρέπει παντού να χαράξει αυτοτελή γραμμή, μακριά από αστικά - ιμπεριαλιστικά σχέδια και με κριτήριο τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων, που δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με τα συμφέροντα των αστικών τάξεων. Πρέπει να χαράξει την πάλη για την ανατροπή του καπιταλισμού, για το σοσιαλισμό. Εκείνοι, που στο όνομα του αρνητικού συσχετισμού, ισχυρίζονται πως «αυτά που λέει το ΚΚΕ δεν είναι της ώρας» και πως «δεν κρίνεται τώρα αυτό», έχουν αναλάβει εργολαβικά το ρόλο του «Εφιάλτη» των εργατικών - λαϊκών συμφερόντων".
    Δεν βάζει κάποιο ζήτημα για το πως θα παρέμβουν οι κομμουνιστές στην Ουκρανία,αλλά για το περιεχόμενο και την πολιτική κατευθυνση της δράσης των κομμουνιστών και στην Ουκρανία και στην Ευρώπη και παντού. Και μην προσπαθήσει κάποιος να τα χαρακτηρίσει αυτά "τροτσκισμό",γιατί απλά οι τροτσκιστές έκαναν και κάνουν άλλα, σε εντελώς αντίθετη κατεύθυνση, ιδιαίτερα στην Ελλάδα.
    kk-1

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Τα παραπάνω αποσπάσματα είναι από άρθρο του ΠΓ του ΚΚΕ στην ΚΟΜΕΠ=
    Τα παραπάνω αποσπάσματα από τον Λένιν είναι από άρθρο του ΠΓ του ΚΚΕ στην ΚΟΜΕΠ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. "... Οι επεμβάσεις και οι διακρατικές σχέσεις στον Ιμπεριαλισμό προκύπτουν σαν αποτέλεσμα (και όχι σαν αιτία) της Ιμπεριαλιστικής ανάπτυξης δηλαδή της Καπιταλιστικής ανάπτυξης..."

    Από μία εξαιρετική ανάρτηση του ιστολογίου Praxis, την οποία είχες αναδημοσιεύσει εδώ,
    και που τη θεωρώ πολύ σημαντική ( μαζί με τα σχόλια και τις υπογραμμίσεις )
    και ικανή να φωτίσει πλευρές της παρούσας ανάρτησης.

    Εάν θεωρείς "άκομψη" την παρακάτω παραπομπή, να με συγχωρείς,
    δεν έχω κάτι άλλο στο μυαλό μου, παρά να συμβάλλω στον προβληματισμό.

    http://leninreloaded.blogspot.gr/2012/12/praxis_17.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν την θεωρώ άκομψη και συμφωνώ απόλυτα με το παρατεθέν. Το έχω άλλωστε γράψει ο ίδιος:

      "Οι τάξεις, βεβαίως, δεν υπάρχουν σε κοινωνικά κενά αέρος. Συγκροτούνται και αναπτύσσονται μέσα σε εθνικές κοινωνίες και οικονομίες. Όταν η συμμαχία χρηματοπιστωτικού και βιομηχανικού κεφαλαίου κυριαρχήσει σε αυτές τις κοινωνίες και οικονομίες, όταν τα συμφέροντά της φτάσουν να ταυτιστούν χωρίς αξιόλογες αντιστάσεις με τα "εθνικά" συμφέροντα, τότε η "χώρα" λειτουργεί ως φορέας του ιμπεριαλισμού, στον ίδιο ακριβώς βαθμό που λειτουργεί ως φορέας των συμφερόντων της ταξικής βάσης η οποία έχει εισέλθει στο ιμπεριαλιστικό στάδιο της ανάπτυξής της.

      [...]

      Με απλά λόγια: δεν έχουν όλες οι χώρες, όλες οι κοινωνίες αν προτιμάτε, τις ίδιες αντιστάσεις απέναντι στο πλήρες φάσμα εκδήλωσης της ιμπεριαλιστικής καπιταλιστικής βαρβαρότητας, όπως δεν έχουν όλες οι χώρες τις ίδιες δυνατότητες να θρέψουν τη συμμαχία χρηματιστικού και βιομηχανικού κεφαλαίου σε βαθμό τέτοιο ώστε να κυριαρχήσει απόλυτα εσωτερικά και να αναπτύξει διεθνή επιθετικότητα."
      http://leninreloaded.blogspot.com/2014/07/blog-post_41.html

      Αναρωτιέμαι, κατά συνέπεια: Ποιες επεμβάσεις έχει στο ενεργητικό της η Ρωσία, με τον μονοπωλιακό καπιταλισμό που παρουσιάζεται ως το αντίπαλο δέος των ΗΠΑ;

      Διαγραφή
    2. εγω επιμενω σε οτι εχει σχεση με την ρωσια -και συμφωνω με τον trash.
      η ρωσια αυτη την στιγμη ειναι δυναμη σε ανοδο. οι δυτικοι καπιταλιστες καταλαβαινουν οτι αφου περασε η εποχη του πλιατσικου (γιελτσιν), τωρα εχουν να αντιμετωπισουν ενα γιγαντα που εκμεταλευεται τις σοσσιαλιστικς υποδομες (και σε εμψυχο και σε αψυχο υλικο) και εξηγουμε.
      για τα υλικα να μην αναπτυξω (πρωτες υλες, αγροτικη παραγωγη, τεχνολογια/τεχνογνωσια κτλ).
      υπαρχει και το εμψυχο που αυτη τη στιγμη, οπως και να το κανουμε, νοιωθει πεηφανια με την σταση πουτιν. λιγο ο εθνικος υμνος, λιγο τα συμβολα του στρατου που ειναι ιδια, λιγο η επετειος της αντιφασιστικης, κανουν τον κοσμο να αφαιρει απο την εξισωση κατι δηλωσεις για τον σοσσιαλισμο.
      ομως ολα αυτα οι δυτικοι δεν μπορουν να τα αγνοησουν και πρεπει να κανουν κατι για να μην τους αποτελει απειλη για το μελλον.
      στον πολεμο της γιουγκοσλαβιας ειπαν οι ρωσοι οτι θα βγαλουν τον στολο της μαυρης θαλασσας και οι αλλοι πεθαναν στα γελια.
      στην συρια ομως αρκουσε ο "ναυαρχος κουζνετσοφ" και μερικες δεκαδες σπετσναζ για να αποθησουν την πρωτη και ποιο επικινδυνη επιθεση των ισλαμιστων (που τους εξοπλιζουν οι δυτικοι) + το πατατρακ τους στη γεωργια.
      φυσικα και δεν θελουν να βαλουν και αλλο μερτικο στην μοιρασια.
      απο την αλλη και η αστικη ταξη της ρωσιας ξερει οτι ακροβατει γιατι ολα αυτα δεν θελουν και πολυ να ξυπνησουν πραγματα στη ρωσια.

      οσο για τον πατατα. ουτε λιγο ουτε πολυ, ισχυριστηκε οτι στην ανατολικη ουκρανια απεναντι στον τακτικο στρατο (σε οτι κατασταση και να ειναι) και στις οργανωμενες ορδες των φασιστων, οποιος θελει κανει μια ομαδα βουταει το καλασνικοφ και ορμαει, οπως του ερθει, οπου του ερθει.
      ετσι προελαυνουν, με σκορπιες ομαδες και οργανωση σχολικης εκδρομης.....αναλογης της πολιορκιας απο τους ισπανους αναρχικους, νομιζω του τολεδο, που το ειχαν κανει τουριστικη ατραξιον...

      Διαγραφή
    3. Δεν διαφωνώ σε τίποτα με όσα γράφεις για τη Ρωσία. Χωρίς τις στρατιωτικές και βιομηχανικές υποδομές του σοσιαλισμού, βεβαίως, θα ήταν για κλάματα. Γίγαντας απέχει απ' το να είναι οικονομικά και υποπτεύομαι ότι της έχει μείνει κάτι από τη φήμη της "υπερδύναμης" επί Ψυχρού Πολέμου που δεν ανταποκρίνεται στον πολύ συμβιβαστικό της ρόλο στην πραγματικότητα. Τη Ρωσία την έχει "φουσκώσει" σε πολύ μεγάλο βαθμό η αμερικανική προπαγάνδα και νομίζω ότι πολλοί μπερδεύουν την προπαγάνδα με πραγματικότητα.

      Κατά τα άλλα, φιλοδοξίες να γίνει πράγματι παγκόσμιος παίχτης έχει, να την κόψουν απ' τη ρίζα οι Αμερικάνοι πράγματι θέλουν, και δεν βλέπω γιατί τα ΚΚ παγκόσμια δεν εξυπηρετούνται από έναν τέτοιον φύσης ανταγωνισμό. Όπως τα βλέπω εγώ τα πράγματα, στην παροντική κατασκότεινη συγκυρία, είναι από τα λίγα πράγματα που βοηθά το να υπάρχει έστω υποψία αντίπαλου δέους. Αλλιώς, αν δεν βλέπουμε τίποτε θετικό στην αυξανόμενη αστάθεια της μονοκρατορίας της Δύσης, καλύτερα να βάλουμε τα κλάματα και να περιμένουμε το μοιραίο γιατί αν δείτε επανάσταση στην Ισπανία, τη Γαλλία, την Αγγλία, τη Γερμανία ή την Ιταλία και άλλα τέτοια ωραία και διεθνιστικά, τρυπήστε μου τη μύτη.

      Δεν ξεφτίλισε χωρίς λόγο ο Λένιν το σύνθημα περί "Ενωμένων Πολιτειών της Ευρώπης." Κάτι χαμπάριαζε από πολιτική.

      Διαγραφή
    4. στον πολύ συμβιβαστικό της ρόλο=και ασταθή. Ούτε επί Πούτιν δεν βρήκε σταθερή πορεία στις συμμαχίες της η Ρωσική αστική τάξη. Μόλις φέτος τον Μάη την πέταξε έξω το ΝΑΤΟ, με το οποίο φλέρταρε επί μακρόν.

      Διαγραφή
    5. @Αντωνης:
      Λες:
      "...Στο ελληνικό απευθύνεται βέβαια, ο Ριζοσπάστης είναι όργανο του ΚΚ Ελλάδας, γραμμένο στα ελληνικά. Αν απευθυνόμαστε σε μη Έλληνες γράφουμε σε άλλα φόρα και σε άλλη γλώσσα.

      Αν έλεγα στον Ουκρανό το ίδιο πράγμα, δε, θα έπρεπε να του πω και τι να κάνει. Από την Αθήνα. Δεν είναι και το διπλωματικότερο των πραγμάτων εν τω μέσω πολέμου..."

      Πιστεύω πως γίνεται το λάθος της δεύτερης σου πρότασης και όχι της πρώτης.
      Το θεωρώ απλά αδιανόητο...

      Διαγραφή
  9. Νομιζω οτι η συζητηση παραβλεπει ορισμενες πτυχες του ζητηματος. Αρχικα οτι ποτε και πουθενα το ΚΚΕ δεν κρατα ουδετερη σταση! Και στο ουκρανικο ζητημα οπως και σε καθε ιμπεριαλιστικη επεμβαση το ΚΚ επιλεγει στρατοπεδο... Αυτο των συμφεροντων των λαων!

    "το εργατικό - λαϊκό κίνημα πρέπει να απορρίψει το δίλημμα να επιλέξει κάποια από τις δύο μεριές της ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης."

    Το παραπανω αποσπασμα αναφερεται στους εργατες οπου γης! Οσον αφορα τους Ουκρανους τους καλει να χαραξουν αυτοτελη πολιτικη στη βαση των δικων τους συμφεροντων. Οσον αφορα την ελληνικη εργατικη ταξη η οποια παραμενει σε συντριπτικο βαθμο ανενημερωτη, παραπληροφορημενη και σε καποιο βαθμο υιοθετει την υπερασπιση της μιας πλευρας με αστικους ορους (αγοραιους) την καλει να μην υποστηριζει κανενα απο τα δυο στρατοπεδα στη βαση των αστικων συμφεροντων! Καλει σε συλλαλητηρια, ενημερωνει και κρατα στην επιφανεια ιμπεριαλιστικες επεμβασεις (Γαζα, Συρια, Ουκρανια) και ζητα την απεμπλοκη απο ΝΑΤΟ και ΕΕ, στελνει αντιπροσωπεις αλληλεγγυης και υλικη ανθρωπιστικη βοηθεια καταδικζει αντικομμουνισμο και φασισμο. Πιο οξυμενες ενεργειες (οχι οτι δεν υπαρχουν περιθορια βελτιωσης) για την ηττα του δικου μας ιμπεριαλισμου απαιτουν και αλλους συσχετισμους!

    Ο Ισπανικος εμφυλιος αποτελει ξεκαθαρα αλλη περιπτωση... Και αυτο γιατι με την οποια επεξεργασια της ΚΔ και τα προβληματα που μπορει να χε το κομμ. κινημα παρολα αυτα δεν ειχε το ρολο ουραγου σε αστικες επιδιωξεις!

    Θα επανελθω..

    Απορημενος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Για μια ακόμα φορά επαναλαμβάνω ότι εμπράκτως το ΚΚΕ ΔΕΝ κρατά ουδέτερη στάση και ότι το πρόβλημα βρίσκεται στην αντίθεση ανάμεσα στην ανάλυση του είδους που ανέφερα και την πρακτική.

      ""το εργατικό - λαϊκό κίνημα πρέπει να απορρίψει το δίλημμα να επιλέξει κάποια από τις δύο μεριές της ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης."

      Το παραπανω αποσπασμα αναφερεται στους εργατες οπου γης! Οσον αφορα τους Ουκρανους τους καλει να χαραξουν αυτοτελη πολιτικη στη βαση των δικων τους συμφεροντων."

      Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Μετέφρασέ το σήμερα, στις δοσμένες συνθήκες εμφυλίου πολέμου.

      Έθεσα κάποια ερωτήματα που αν θες απαντάς:

      Να ρωτήσω ορισμένα πράγματα για όσους πολεμούν ενάντια στην κυβέρνηση του Κιέβου, είτε ρωσόφωνοι Ουκρανοί είναι, είτε εθελοντές. Από τη σκοπιά του επαναστατικού Μαρξισμού και των στόχων του εννοείται ότι θέλω να καταλάβω ποιες είναι οι απαντήσεις, και μόνο από αυτή τη σκοπιά.

      1. Ήταν ορθή η απόφασή τους να πάρουν τα όπλα ή έπρεπε να αποδεχτούν την κατάσταση που δημιουργήθηκε μετά την ανατροπή Γιανουκόβιτς ως ντε φάκτο;

      2. Ήταν ορθή η απόφασή τους να πάρουν τα όπλα ή έπρεπε να επιδιώξουν με ειρηνικά μέσα να αλλάξουν τους εσωτερικούς συσχετισμούς στην Ουκρανία;

      3. Κατά την άποψή σας, έχουν ρεαλιστική ανάγκη τη στήριξη (προπαγανδιστική ή δεν ξέρω τι άλλη και με ποια μορφή) της Ρωσίας για να επιβιώσουν απ' τη στιγμή που πήραν τα όπλα;

      4. Αποδεχόμενοι ότι η Ρωσία τους χρησιμοποιεί για τους δικούς της ιδιοτελείς και ιμπεριαλιστικούς σκοπούς, τι τους προτείνουμε να κάνουν απ' τη στιγμή που βρίσκονται σε μάχη; Να παραδοθούν στο Κίεβο και να ελπίσουν στην επιείκειά του;

      5. Είναι σωστή λύση η μη απόσχισή τους (και άρα η μη διχοτόμηση της Ουκρανίας) ως στόχος εφόσον παραμένει η σημερινή κυβέρνηση στο Κίεβο, με τον σημερινό χαρακτήρα και τους σημερινούς σπόνσορες;

      6. Αν δεν είναι σωστή, δεν είναι η μοναδική λύση που απομένει η απόσχιση, και αν όχι, γιατί;
      http://leninreloaded.blogspot.com/2014/08/financial-times.html?showComment=1409658125559#c320180081193611826

      Αν μια τοποθέτηση δεν απαντά σ' αυτά τα ερωτήματα, τι τοποθέτηση είναι; Τοποθέτηση για την πραγματικότητα ή τοποθέτηση για το γενικώς ευκταίο, για το ποια θα θέλαμε, στο μυαλό μας, να είναι η πραγματικότητα;

      Διαγραφή
    2. "Οσον αφορα την ελληνικη εργατικη ταξη η οποια παραμενει σε συντριπτικο βαθμο ανενημερωτη, παραπληροφορημενη και σε καποιο βαθμο υιοθετει την υπερασπιση της μιας πλευρας με αστικους ορους (αγοραιους) την καλει να μην υποστηριζει κανενα απο τα δυο στρατοπεδα στη βαση των αστικων συμφεροντων!"

      Το ποιο είναι το ένα στρατόπεδο το οποίο καλείται να μην υποστηρίξει είναι γνωστό, και δεν είναι μόνο το ΚΚΕ που την καλεί να μην το υποστηρίξει. Είναι η ΕΕ, οι ΗΠΑ και η πραξικοπηματική κυβέρνηση του Κιέβου.

      Το άλλο στρατόπεδο ποιο είναι;

      Διαγραφή
    3. "Ο Ισπανικος εμφυλιος αποτελει ξεκαθαρα αλλη περιπτωση... Και αυτο γιατι με την οποια επεξεργασια της ΚΔ και τα προβληματα που μπορει να χε το κομμ. κινημα παρολα αυτα δεν ειχε το ρολο ουραγου σε αστικες επιδιωξεις!"

      Ποια είναι η "αστική επιδίωξη" στο Ουκρανικό προς την οποία κινδυνεύει το ΚΚΕ να γίνει ουρά; Το να συμφωνήσει το ΚΚΕ να γίνει η Ουκρανία τμήμα της Ρωσίας, γιατί αν δεν συμφωνήσει δεν θα ησυχάσει ο Πούτιν; Αυτό κατανοείς ως αστική επιδίωξη; Κάτι σοβαρότερο;

      Διαγραφή
    4. Δηλαδή, για να καταλάβω τον κίνδυνο. Έστω ότι βγαίνει το όποιο ΚΚΕ σε όποια ευρωπαϊκή χώρα με σύνθημα "ζήτω η Ρωσία, θάνατος στους Αμερικάνους." Τι ακριβώς θα αλλάξει αυτό; Θα καταστήσει το ΚΚΕ σύμμαχο των αστικών κομμάτων στην Ελλάδα; Ποιων κομμάτων; Του ΣΥΡΙΖΑ των "ουκρανικών δυνάμεων" και των "ρώσων αποσχιστών"; Θα το καταστήσει σύμμαχο της ελληνικής αστικής τάξης; Η οποία δίνει μάχη για την αυτονομία της Ανατολικής Ουκρανίας και την μετέπειτα ομοσπονδιοποίησή της με τη Ρωσία;

      Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω.

      Διαγραφή
    5. Μήπως δίνεται καμιά μάχη στην Ελλάδα για το αν η χώρα ανήκει στη Δύση ή όχι, αν ανήκει μάλλον στην ευρασιατική ένωση και δεν το γνωρίζω εγώ;

      Μήπως υπάρχουν κοινωνικές δυνάμεις εκτός ΚΚΕ που επιδιώκουν συμμαχία με τη Ρωσία και την Κίνα σε βάρος της ένταξης στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ; Ποιες είναι αυτές οι κοινωνικές δυνάμεις;

      Διαγραφή
    6. Λογω της περασμενης ωρας θα απαντησω στα υπολοιπα αυριο. Μπορει να ακουστηκα επιθετικος αλλα αυτο δεν ηταν προθεση μου και δυστυχως δεν ημουν και σαφης!

      Για το σχολιο περι του Ισπανικου εμφυλιου. Ποια είναι η "αστική επιδίωξη" στο Ουκρανικό προς την οποία κινδυνεύει το ΚΚΕ να γίνει ουρά; Το να συμφωνήσει το ΚΚΕ να γίνει η Ουκρανία τμήμα της Ρωσίας, γιατί αν δεν συμφωνήσει δεν θα ησυχάσει ο Πούτιν; Αυτό κατανοείς ως αστική επιδίωξη; Κάτι σοβαρότερο;

      Η ΚΔ με τις θεωριες για αντιφασιστικο ενιαιο μετωπο και παρα τη σημερινη κριτικη που αυτη δεχεται υποστηριξε εμπρακτα και καθολικα τη ΜΙΑ πλευρα του ισπανικου εμφυλιου. Και σωστα επραξε! Ομως κατα την εποχη του ισπανικου υπηρχε κατι το οποιο σημερα δεν υφισταται. Η πιστη στην κομμ. προοπτικη, πιστη απο την οποια αντλουσαν δυναμη οι εργατες και υποχρεωνε καθε προοδευτικη δυναμη τουλαχιστον να κανει αναφορα σε αυτη την προοπτικη... Σημερα σε συνθηκες αντεπαναστασης ο κομμουνισμος δεν αποτελει για τις εργαζομενες μαζες το θελγητρο που αποτελουσε τοτε, η κατασταση στο διεθνες κομ. κινημα ειναι χαοτικη, ενω πολλα ΚΚ δεν εχουν ξεκαθαρη στρατηγικη ρηξης. Και ακριβως οταν το κινημα δεν εχει επαναστατικη-αυτοτελη γραμμη ενσωματωνετε στα αστικα σχεδια. Ηθελα λοιπον να τονισω οτι δεν υπαρχει ευθεια αναλογια και δεν μπορουμε να μεταφερουμε μηχανιστικα παρελθοντικες πρακτικες. Επομενως το σχολιο μου περι ουραγων δεν πηγαινε τοσο στο ΚΚΕ. Το οτι δεν υπαρχει εγχωρια μεριδα του κεφαλαιου που η πολιτικη της εκφραση να υποστηριζει την Ανατολικη Ουκρανια δεν σημαινει οτι η υπερασπιση της αποτελει de facto προοδευτικο αιτημα! Δεν νομιζω οτι φοβομαστε την ταυτιση, απλα νομιζω οτι καθε αποφαση του κομματος στοχευει και στη διεθνη κομμ. σκηνη που εχει να επιλυσει σημαντικα ζητηματα και με τα ζητηματα συμμαχιων (σε ποια βαση) να ειναι απο τα κορυφαια. Οι αποφασεις ενος κομματος κρινονται και επαληθευονται σε βαθος χρονου. Κατι που σημερα φαινεται πολιτικα ασημαντο ή χωρις καποιο αμεσο αντικτυπο για την στρατηγικη μας μπορει να εχει μεγαλη επιδραση στη μελλοντικη εμπιστοσυνη που δειχνουν οι μαζες.

      Διαγραφή
  10. Διαβάστε το σημερινό έμεσμα του Πρετεντέρη στα Νεα. ίσως βοηθάει

    land down under the bridge

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Μην βλέπουμε την Ρωσική ισχύ απομονωμένα, όπως υπάρχει το κατεστημένο σύστημα της "Δύσης", (μέσα στο οποίο η αστική τάξη της Ελλάδας απολαμβάνει προνόμια σημαντικά περισσότερα από ότι αν ήταν εκτός), αναδύεται ένα νέο σύστημα με Ινδία, Βραζιλία κλπ και ηγέτη την Κίνα, όπου η σχετική σημασία της Ρωσίας είναι πολύ μεγάλη (λόγω στρατιωτικής ισχύος και φυσικού πλούτου).
    Ακριβώς επειδή αυτές οι αναδυόμενες δυνάμεις, σπάνε τον απόλυτη μονοκρατορία της Δύσης, ευνοώντας ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ την προοπτική επαναστατικών ρηγμάτων, πολλές δυνάμεις στο παγκόσμιο κκ, τείνουν (μέσα στο γενικότερο πλαίσιο υποχώρησης και αποπροσανατολισμού του κινήματος), να τις θεωρήσουν "αντιιμπεριαλιστικές" δυνάμεις, ενώ είναι ακριβώς οι αστικές τάξεις που δημιουργήθηκαν από την προδοσία του σοσιαλισμού.
    Αυτήν την τάση θέλει να αντιπαλέψει το ΚΚΕ, ίσως στραβώνοντας την λάμα, περισσότερρο από την κόντρα πλευρά, αλλά δεν πρέπει και να ακολουθήσει τους ελιγμούς της Κούβας, που υπαγορεύονται από επιτακτικές ανάγκες, αφού έχει την "πολυτέλεια" μια πιο καθαρής και ψύχραιμης ματιάς.

    ημιάγριος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεκτό ως ένα σημείο. Δεν ξέρω αν έχει πολυτέλεια η Κούβα, έχει τα προβλήματα που τίθενται από τη νικηφόρα σοσιαλιστική επανάσταση κι εμείς το πρόβλημα του πώς να φτάσουμε εκεί. Διαφορετικές οπτικές, το δέχομαι, συγκρουσιακές όμως δεν πρέπει να είναι. Αυτό είναι σημαντικό να αποφευχθεί.

      Όσο για το στράβωμα της λάμας στην αντίθετη φορά, αυτό ακριβώς με προβληματίζει. Για αυτό καλό θα είναι να υπάρξει περίσκεψη. Οι Αμερικάνοι δεν έχουν δρόμο υποχώρησης και η κατάσταση θα αποκτήσει και νέες διαστάσεις.

      Μεταξύ άλλων, πρέπει να γίνει άφοβα και μια έλλογη συζήτηση προοπτικών: σε ό,τι αφορά τη Ρωσία ποιο είναι το worst case scenario, αυτό που θα πρεπε να φοβάται σήμερα ένα κομμουνιστικό κόμμα; Συγκεκριμένα. Να δούμε απτά τι είναι αυτό απ' το οποίο προστατεύουμε και προστατευόμαστε με κάποιες τοποθετήσεις. Εθνικά και διεθνώς.

      Για την αμερικανική δράση;

      Διαγραφή
    2. Λάθος συντακτικό. Το ΚΚΕ του 6% έχει την όποια πολυτέλεια, το ΚΚ Κούβας, έχει την ευθύνη της ζωής ενός λαού.
      Από αυτό συνεπάγεται ότι τα καθήκοντα του ενός, είναι περισσότερο πρακτικά, ενώ του άλλου περισσότερο θεωρητικά, ωστόσο, συμφωνώ ότι η απόκλιση δεν πρέπει να φτάσει σε σύγκρουση.
      Είμαι σίγουρος ότι γίνεται αυτή η συζήτηση σεναρίων, τόσο μέσα στο κόμμα, όσο και στις διμερείς και πολυμερείς συναντήσεις των κκ. Νομίζω ότι για τα κόμματα ισχύει ότι και για τα άτομα, η ανταλλαγή απόψεων ακόμα και αντιπαραθέσεις και οι συλλογικές διαδικασίες, βοηθάνε να βρεθεί η σωστή γραμμή. Δεν νομίζω ότι το ΚΚΕ προσέρχεται και απευθύνεται στα άλλα κκ, όπως το κατηγορούν π.χ. οι του ΚΚ Γαλλίας, σαν ένα μικρομέγαλο ΚΚΣΕ. Δεν πάει μόνο για να μιλήσει αλλά και να ακούσει.

      Δεν νομίζω ότι μπορεί να κατηγορήσει κάποιος σοβαρά το ΚΚΕ, για "έλειμμα αντιαμερικανισμού", βέβαια πράγματι έχει ρίξει βάρος και στην ρητορική του στην ανάδειξη και της ΕΕ, σαν ιμπεριαλιστικής με την πλήρη (και όχι μόνο την οικονομική) έννοια, και καλά κάνει.
      Επίσης στην πιο οξεία φάση της κρίσης της ευρωζώνης και σε συνδυασμό με μια αίσθηση υπεροψίας που "εισέπραττε" από τους Κινέζους, έβλεπε σαν πιθανή (αν και όχι πρώτη επιλογή) μια άλλη πορεία της Γερμανίας όπως φαίνεται και από την διατύπωση στις "θέσεις" για το 19ο. Η προσωρινή υπαναχώρηση Ομπάμα στην Συρία, η περίπτωση Σνόουντεν, κ.λ.π. ενίσχυσαν μια εικόνα υποχώρησης των ΗΠΑ, που βέβαια ήταν (όπως αποδείχτηκε) πλασματική.
      Τέλος για το άρθρο του 1998, όπως φαίνεται και από μια διατύπωση του άρθρου," Κάτι ανάλογο μπορεί να συμβεί, όταν το σημερινό κομπραδόρικο καθεστώς της Ρωσίας θα είχε κάποτε αντικατασταθεί από ένα άλλο προοδευτικό. Φυσικά, τότε αιτία θα ήταν μια ενδεχόμενη εμφύλια πολεμική σύρραξη", τότε το ΚΚΕ αντιμετώπιζε σαν πολύ ρεαλιστική προοπτική μια ανατροπή της ανατροπής του σοσιαλισμού, τώρα πιστεύει (συμφωνώντας grosso modo με την άποψη του Αλεξάντρ Τσίπκο, που ανέβασες) ότι ο Πούτιν έχει σταθεροποιήσει την κατάσταση και έχει απομακρύνει πρακτικά το ενδεχόμενο.

      Βέβαια υπάρχει και αυτό: http://www.902.gr/eidisi/politiki/50410/ekdilosi-timis-sto-soyrgkoyt-gia-niko-zahariadi-paroysia-antiprosopeias-toy#/0

      ημιάγριος



      Διαγραφή
    3. Ζωντανός οργανισμός είναι το κόμμα, και βεβαίως εξελίσσεται, συζητά, σκέφτεται και ξανασκέφτεται και διαμορφώνει πολιτική. Γι αυτό κάνουμε αυτή την κουβέντα.

      Διαγραφή
  12. Μια παρατήρηση:
    Το Ουκρανικό είναι «καινούργια» σύγκρουση και εφαρμόζεται το σχήμα: συγκρουση στο έδαφος του καπιταλισμού => η συμμετοχή του λαού σε αυτή είναι πάλη υπό ξένη σημαία χωρίς να παίζει ρόλο το πλαίσιο που η σύγκρουση εκδηλώνεται (εθνοτικό ζήτημα, ναζισμός, υπέράσπιση (καλή/ στρεβλή) κομμουνιστικών συμβόλων κτλ).

    Το Παλαιστινικό είναι παλιά σύγκρουση. Εχει το Κόμμα έχει θέση αυτή που είχε πάντα: πχ «Η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει άμεσα να ακυρώσει όλες τις στρατιωτικές και άλλες συμφωνίες με το Ισραήλ. Θα πρέπει να σταματήσει η κατοχή των παλαιστινιακών εδαφών από το κράτος του Ισραήλ. Να σταματήσει ο εποικισμός. Να υπάρξει ένα κυρίαρχο, βιώσιμο κράτος του παλαιστινιακού λαού στα όρια του 1967 με πρωτεύουσα την Αν. Ιερουσαλήμ, ισότιμο μέλος, αναγνωρισμένο κράτος – μέλος του ΟΗΕ.
    Η αλληλεγγύη και ο αγώνας του ελληνικού λαού θα πρέπει να συνεχιστεί. Είμαστε στο πλάι του αδελφού παλαιστιανιακού λαού».
    Εκεί δεν διεξάγεται σύγρουση στα πλαίσια του καπιταλισμού;
    Εκεί δεν υπάρχει ντόπια παλαιστινιακή αστική τάξη;
    Εκεί δεν πατρονάρουν ή προσπαθούν να πατρονάρουν και να χρησιμοποιήσουν τους παλαιστίνιους διάφορά, ετερόκλητα μάλιστα, καπιταλιστικά κράτη;
    Το κράτος που καλούμε να δημιουργηθεί (βάσει των συσχετισμών στους παλαιστίνιους) δεν θα είναι καπιταλιστικό; (Με κίνδυνο φονταμεταλιστικό αφού εκει δεν σηκώνουν σφυροδρέπανα (που από μονο του δεν λέει τίποτα) αλλά έχει κυριαρχήσει η Χαμάς).

    Δεν ταυτίζω τις δύο περιπτώσεις αλλά τα ερωτήματα παραμένουν (τουλάχιστον σε μένα).

    Τίμος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Nομιζω οτι το Παλαιστινιακο εχει σοβαρες διαφορες από το Ουκρανικό.
      Στην Παλαιστινη δεν διεξάγεται εμφυλιος πολεμος. Σίγουρα υπάρχουν κοινά στοιχεία , όπως και στο Κουρδικό αλλα δεν μιλαμε για όμοιες καταστάσεις.

      ratm

      Διαγραφή
    2. Η διαφορά του Παλαιστινιακού δεν αφορά τη διαφορά του εμφύλιου από άλλο πόλεμο, αφορά την εκτίμηση ότι η Παλαιστίνη είναι μισο-αποικία και δεν έχει υπερώριμα αναπτυγμένη αστική τάξη -- άποψη απόλυτα ορθή, σε ό,τι την αφορά. Πού να φτιάξεις υπερώριμη αστική τάξη όταν σου βομβαρδίζουν ό,τι έχεις και δεν έχεις κάθε λίγο;

      Διαγραφή
    3. σωστο αυτο που λες αλλα και παλι υπαρχει διαφορα αναμεσα στον πολεμο ενός λαού εναντια στην ξένη κατοχή σε σχεση με την κριση στην Ουκρανια. Tο κυριο βεβαια ειναι αυτο που ειπες.

      ratm

      Διαγραφή
    4. @ratm:
      Λες:
      "...Nομιζω οτι το Παλαιστινιακο εχει σοβαρες διαφορες από το Ουκρανικό.
      Στην Παλαιστινη δεν διεξάγεται εμφυλιος πολεμος. ..."
      Δεν καταλαβαίνω τι ακριβώς εννοείς:
      Όσο "ομοεθνείς" είναι οι παλαιστίνιοι με τους Ισραηλινούς, άλλο τόσο είναι και οι Ούκρανοι με τους Ρώσους (τουλάχιστον κατά την ναζιστική κυβέρνηση του Κίεβου).
      Και για να τελειώνουμε και με κάποια πράγματα, ούτε "ρωσόφωνοι" ούτε "ρωσόφιλοι" είναι οι κάτοικοι της Νοβοράσια. Ρώσοι είναι!

      Διαγραφή
    5. 4 god's sake Trash
      "Οι Ρώσοι την καταγωγή στις ανατολικές περιοχές δεν ξεπερνούν το 30% του πληθυσμού αλλά το 70% του συνόλου των κατοίκων δηλώνει "Ρωσόφωνος"."
      Φαντάζεσαι ποια εφημερίδα έδωσε αυτά τα στοιχεία έτσι;

      Πατατάς

      Διαγραφή
    6. @Πατατάς:
      -Πως ακριβώς ξεχωρίζεις τον "Ρώσο" από τον "Ρωσόφωνο";
      -Και τι ακριβώς σημαίνει "Ρώσοι στην καταγωγή"; Αυτοί που κατάγονται από περιοχές της σημερινής Ρωσίας;
      Οι Ρώσοι δηλαδή που κατοικούν στα εδάφη του σημερινού Ουκρανικού κράτους σήμερα, αλλά οι πρόγονοι τους ζουν σε αυτές τις περιοχές εδώ και μερικούς αιώνες (ας μην ξεχνάμε πως πριν το 1991 η περιοχή της Ουκρανίας ουδέποτε ύπηρξε ξεχωριστή κρατική οντότητα, τόσο από το Τσαρικό κράτος όσο και από την ΕΣΣΔ, οπότε ουδέποτε είχε και ομοιογενή εθνική σύσταση), τι ακριβώς είναι;
      -"Ρωσόφωνοι";
      Λοιπόν έχω νέα:
      Στο Κόσσοβο δεν υπήρχαν "Αλβανόφωνοι" αλλά Αλβανοί, και στην Νοβοράσια δεν υπάρχουν "Ρωσόφωνοι" αλλά Ρώσοι, και να μην επεκταθώ και άλλο γιατί τα παραδείγματα είναι χιλιάδες.
      Μόνο για "ελληνόφωνους" της Νότιας Αλβανίας δεν έχω ακούσει ακόμη. Εκεί μια χαρά το καταλαβαίνουμε πως είναι Έλληνες...
      Παρεπιπτόντος και η Ελληνική μειονότητα της Ουκρανίας, "Ρωσόφωνη" είναι. Ελάχιστοι μιλάνε ελληνικά...

      Διαγραφή
    7. @Trash
      "Πως ακριβώς ξεχωρίζεις τον "Ρώσο" από τον "Ρωσόφωνο";"
      Εικάζω, με πολλές πιθανότητες επιτυχίας, πως το κόμμα πήρε τα στοιχεία από την επίσημη απογραφή που γίνεται στην Ουκρανία και δεν ντρέπονται ούτε φοβούνται - λόγω ΕΣΣΔ - να πουν οι Έλληνες πως είναι Έλληνες στην καταγωγή και ελληνόφωνοι στην γλώσσα, (υπάρχει ελληνικό σχολείο στην Οδησσό) όπως αντίστοιχα άλλες απαντήσεις θα γράφουν στα κουτάκια οι Τάταροι της Κριμαίας κτλ κτλ.
      Επειδή είχε τουλάχιστον δίγλωσση την κεντρική κυβέρνηση η Ουκρανία και "πολύγλωσσες" τις περιφέρειες ο καθένας στις απογραφές αυτοπροσδιοριζόταν όπως ήθελε.
      Ο Ε.Β. σε προηγούμενο άρθρο του στον Ριζοσπάστη έδινε αυτά τα νούμερα που δείχνουν και μία πραγματικότητα. Σε ένα ανώτατο ποσοστό μπορεί να φτάσει το 70% στις Ανατολικές περιοχές αυτών που θέλουν κάτι "κοντά" στην Ρωσία. Το 30% που μένει θα πρέπει να υπολείπεται σε δικαιώματα και ευκαιρίες;
      Μύλος η κατάσταση και ας μείνουμε μακριά από εθνικιστικούς, γλωσσικούς, θρησκευτικούς πολέμους.
      Όπως καταλαβαίνεις πιστεύω πως στο Κόσοβο υπήρχαν και Σέρβοι και η εθνοκάθαρση είναι δίκοπο μαχαίρι που πληγώνει λαούς και δεν πρέπει να έχει θέση σε εργατικά κινήματα.

      Πατατάς

      Διαγραφή
    8. @Πατατάς:
      Για το αν ντρέπονται ή φοβούνται να δηλώσουν την εθνική τους ταυτότητα στην Ουκρανία, με δεδομένη την πρόθεση εθνοκάθαρσης (που τώρα υλοποιείται) το αφήνω ασχολίαστο. Όπως επίσης και την αναφορά στην ΕΣΣΔ όπου η "εθνική ταυτότητα" είχε εντελώς διαφορετική σημασία από ότι σήμερα, μια αρκετά μεγάλο μέρος των πολιτών την πρώην ΕΣΣΔ αυτοπροσδιορίζονταν πρώτα και κύρια ως "Σοβιετικοί" και μετά ως οτιδήποτε άλλο (Ουκρανοί, Ρώσοι, Γεωργιανοί, κλπ). Κοντινό παράδειγμα ο ...Όλεγκ Μπλαχίν που είχε δηλώσει πριν χρόνια κάτι τέτοιο ("ποιός Ουκρανός και ποιός Ρώσος ρε παιδιά; Εγώ Σοβιετικός γεννήθηκα...)

      Και δεν γνωρίζω κάποια μαρξιστική ανάλυση να συνδέει το ζήτημα της εθνικότητας με της φυλετικής(αν όχι ποιάς;) καταγωγής όπως αναφέρεις για δεύτερη φορά. Τι δουλειά έχει η καταγωγή με την εθνικότητα σύμφωνα με τον μαρξισμό; Εντελώς σε άλλη βάση θέτουν οι κομμουνιστές το ζήτημα της εθνικής συνείδησης.

      Και ποιός είπε πως έστω και ένας άθρωπος σε οποιαδήποτε χώρα είναι αποδεκτό να αντιμετωπίζει διακρίσεις με βάση την εθνική του συνείδηση; Σίγουρα όχι εγώ, οπότε δεν κατανοώ την αναφορά σου σε αυτό.

      Ακόμη δεν καταλαβαίνω την αναφορά σου στο Κόσοβο και στο ότι υπήρχαν και Σέρβοι. Σαφώς και υπήρχαν και Σέρβοι (και όχι φυσικά "Σερβόφωνοι").

      Τι δουλειά έχει αυτό με την εθνοκάθαρση; Δηλαδή αν τους Αλβανούς του λέγαμε "Αλβανόφωνους" και τους Σέρβους "σερβόφωνους", αυτή θα είχε αποφευχθεί;
      Πραγματικά δεν καταλαβαίνω...

      Διαγραφή
    9. @Πατατάς:
      Είπα πως ελάχιστοι μιλάνε Ελληνικά. Προφανώς δεν χωράει κάποιες δεκάδες χιλιάδες Έλληνες το σχολείο της Οδησσού αφενός, κάνε τον κόπο να ρωτήσεις κάποιον από εκείνα τα μέρη για το ποια γλώσσα χρησιμοποιούν αυτοί οι άνθρωποι στην καθημερινότητα τους.
      Δευτερεύων βέβαια το ζήτημα. Το πρωτεύων είναι η μετονομασία των εθνικών σε γλωσσικές μειονότητες που δυστυχώς έχει γίνει πολύ της μόδας εδώ και κάποια χρόνια...

      Διαγραφή
    10. @Trash
      u got it.
      1."ούτε "ρωσόφωνοι" ούτε "ρωσόφιλοι" είναι οι κάτοικοι της Νοβοράσια. Ρώσοι είναι!"
      2. "μεγάλο μέρος των πολιτών την πρώην ΕΣΣΔ αυτοπροσδιορίζονταν πρώτα και κύρια ως "Σοβιετικοί""
      3."μετονομασία των εθνικών σε γλωσσικές μειονότητες"
      Κάπου εκεί ανάμεσα στα τρία συμφωνούμε απόλυτα. Μην τα χαλάσουμε σε λεπτομέρειες και άσε τους κατοίκους των Ανατολ. περιοχών να αυτοπροσδιορίζονται όπως θέλουν.(Σε διαβεβαιώνω πως δεν λένε πάνω από τους μισούς πως είναι και αισθάνονται Ρώσοι)

      Ο διαχωρισμός κατοίκων σε οτιδήποτε άλλο εκτός από αυτό που δείχνει την "θέση τους στην παραγωγή κτλ κτλ" με δυσαρεστεί αφάνταστα. Μετά την αντεπανάσταση, η Σοβιετική ένωση άφησε παλιές χώρες με νέα σύνορα, γιατί μπορούσε να ενσωματώνει περιοχές, λαούς, εθνότητες κτλ με την ταξική αλληλεγγύη και μόνο. Η Λευκορωσία και η Ουκρανία είναι τέτοια παραδείγματα.
      Ο αστός για να σταματήσει κάθε επιθυμία ταξικής προσέγγισης ανάμεσα στους κατοίκους μιας περιοχής είναι αυτός που θα μιλήσει για θρησκείες, για καθαρές και βρώμικες φυλές κτλ κτλ.
      Προτείνω πως όσο πιο ελαφριά είναι τα επίθετα "Ρωσόφωνοι", "Φιλορώσοι" κτλ τόσο το καλύτερο γιατί σαν Ουκρανοί θα δείξουν κατανόηση στην δική τους "μειονότητα" που θέλει την σύνδεση με την Δυτική Ουκρανία.

      Πατατάς

      Διαγραφή
    11. @Πατατάς:
      Μπορεί ο διαχωρισμός των ανθρώπων με βάση " οτιδήποτε άλλο εκτός από αυτό που δείχνει την "θέση τους στην παραγωγή κτλ κτλ" να σε δυσαρεστεί αφάνταστα, όσο και εμένα εξάλλου, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως θα ξεχάσουμε και το δικαίωμα στην εθνική αυτοδιάθεση και αυτοπροσδιορισμό, από τις έννοιες-κορωνίδες του μαρξισμού-λενινισμού.

      Και αυτό το δικαίωμα δεν έχει καμμία σχέση με τον αστικό εθνικισμό και ρατσισμό. Το αντίθετο θα έλεγα. Αλλιώς θα πρέπει να θεωρήσουμε άνευ αιτίας και την ελληνική αστική επανάσταση του 1821 π.χ. ή τους αντιαποικιοκρατικούς μεταπολεμικούς αγώνες.
      Κατά την δική μου άποψη δεν είναι σωστό κάτι τέτοιο.
      Η ΕΣΣΔ εξάλλου έδειξε μεγάλη φροντίδα για την εθνική ανάπτυξη των λαών του πολυεθνικού της κράτους. Δεν προσπάθησε να τα εξαφανίσει αλλά αντίθετα να τα αναπτύξει. Και αν στο σύνταγμα της ΕΣΣΔ υπήρχε από την δεκαετία του '30 σαφής χωρισμός ανάμεσα στις "λαότητες" (γλωσσικά-πολιτιστικά υποσύνολα) και τις εθνότητες που είχαν τις δικές τους σοσιαλιστικές δημοκρατίες, δεν μπορώ να καταλάβω πως γίνεται να συγχέουμε εμείς τους όρους αυτούς σήμερα, σαν να πρόκειται για συνώνυμα.
      Η παρέμβαση μου για αυτό έγινε.
      Χωρίς να θέλω να σου κάνω κάποια υπόδειξη, ρίξε εάν θέλεις μια ματιά στο "μαρξισμός και εθνικό ζήτημα" του Ι.Β.Στάλιν που ρίχνει αρκετό φως στην απο μαρξιστική σκοπιά δύσκολη έννοια του έθνους.

      Διαγραφή
    12. @Πατατάς:
      Υ.Γ.
      Εγώ πάλι ελπίζω να μην δείξουν καμμία κατανόηση στους υποστηρικτές της ναζιστικής δικτατορίας (αυτό είναι το καθεστώς της δυτικής Ουκρανίας) του Κίεβου. Να τους αφαλοκόψουν εύχομαι...
      Μακάρι αυτό να γίνονταν και με την υποστήριξη του λαού της δυτικής Ουκρανίας, αλλά βλέπεις η πλειοψηφεία του πήρε λιγότερο ή περισσότερο ενεργητικά το μέρος των αμερικανοκίνητων ναζιστών...
      Και καλό θα είναι να είναι μην ξεχνάμε πως η Ουκρανική εθνική συνείδηση έχει ως θεμέλιο λίθο της τον αντισοβιετισμό. Για αυτούς οι συνεργάτες των ναζί στην κατοχή έχουν την θέση που έχει στον δικό μας εθνικό μύθο ο ....Κωλοκοτρώνης!
      Και επαναλαμβάνω πως στα εθνικά μίση δεν παίζουν ρόλο οι προσφωνήσεις αλλά η ουσία. Δεν θα σταματήσουν οι Ρώσοι να είναι Ρώσοι άμα εγώ τους πω εντελώς αντιεπιστημονικά "ρωσόφωνους"...

      Διαγραφή
    13. Trash χωρίς να ξέρω καθόλου την ιστορία της Ουκρανίας θα έλεγα ότι από μια πρώτη άποψη αυτό που λέει ο Πατατάς δε στερείται βάσης. Η γλώσσα ενός πληθυσμού δεν είναι το απόλυτο κριτήριο της εθνικής του συνείδησης. Θα θύμιζα για παράδειγμα ότι στις ανταλλαγές πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας στην Ελλάδα ήρθαν τουρκόφωνοι πληθυσμοί, πληθυσμοί. Το ότι ήταν τουρκόφωνοι όμως δε σήμαινε ότι είχαν και τουρκική εθνική συνείδηση. Μπορεί λοιπόν και στην Ουκρανία να μιλάνε κάποιοι ρώσικα χωρίς απαραίτητα να θεωρούν ότι είναι Ρώσοι. Για παράδειγμα υποθέτω ότι θα πρέπει να υπήρχαν την εποχή της ΕΣΣΔ αλλά να υπάρχουν και τώρα πολλοί μικτοί γάμοι. Αυτό σαφώς και μπορεί να ήταν ένας παράγοντας που θα συντέλεσε στο να μην ταυτίζονται απόλυτα οι έννοιες ρώσος και ρωσόφωνος.

      ρα

      Διαγραφή
    14. @Trash
      Σε ευχαριστώ για τις παραπομπές, θα ψάξω να το βρω το "μαρξισμός και εθνικό ζήτημα" πρέπει να το διαβάσω κάποτε...
      Επίτρεψε μου, με την σειρά μου να τονίσω ένα σημείο που γίνεται επικίνδυνο αν το αφήνουμε να περνάει έτσι. Η ακροδεξιά στην Ουκρανία δεν έχει ξεπεράσει το 1,5% σε εκλογικές καταγραφές. Έχει 300 με 400 χιλιάδες ψηφοφόρους - οπαδούς και έναν σκληρό πυρήνα 15.000 με 20.000 που αποτελείται από ούλτρας και σεκιουριτάδες έτοιμους για όλα. Στα δικά μας, το ποσοστό τείνει να γίνει το υψηλότερο στην Ευρώπη με 10% περίπου και 600 χιλιάδες ψηφοφόρους - οπαδούς. Ευτυχώς οι ναζίδες έτοιμοι για όλα δεν ξεπερνούν τα χίλια άτομα. (συμπεριλαμβάνονται οι μεάνδριοι, έφιπποι τοξοβόλοι και λοιποί).
      Θα ήταν άδικο, βρίσκοντας τα νούμερα κάποιος, να κάνει εξισώσεις και μετατροπές ώστε να πει πως η Ελλάδα είναι σε χειρότερη κατάσταση;

      Από την νομιμοποίηση που έδινε η "σιωπηλή πλειοψηφία" στις ναζιστικές ορδές που έκαιγαν μαγαζιά Εβραίων έως τις μέρες μας που η "σιωπηλή πλειοψηφία" των Ελλήνων ανέχεται να περνάει νόμος που δεν καλύπτει ιατρικές δαπάνες για δεύτερο νόσημα σε άτομα που έχουν πχ καρκίνο, έχει περάσει πολύς χρόνος αλλά δεν έχουν αλλάξει πολλά.
      Η "σιωπηλή πλειοψηφία" δρούσε και συνεχίζει να δρα με τον ίδιο τρόπο.

      Αν λοιπόν στην Ουκρανία η σιωπηλή πλειοψηφία που ανέχεται πραξικοπήματα είτε ως πλειοψηφία της Ράντας(που την άλλη μέρα έτρεχαν οι βουλευτές να υπογράψουν την αλλαγή κυβέρνησης), είτε ως Ουκρανικός λαός που είδε το 1,5%(σκάρτο) να παίρνει τα όπλα και να καίει κομμουνιστές και ρωσόφωνους στην Οδησσό τι θα πρέπει να περιμένουμε από την δική μας σε ανάλογες περιπτώσεις όταν έχει δείξει τέτοια δείγματα υποταγής;

      Καταλαβαίνεις τι με καίει και τι με ανάβει;

      Πατατάς

      ΥΓ. Για να το εμπεδώσω και γω: Είναι επικίνδυνο και άστοχο να θεωρούμε πως η πλειοψηφία που σιωπά ταυτίζεται με μία αποφασισμένη και συμπαγή ομάδα που δρα για δικό της όφελος.
      Στην μία περίπτωση σφάλλουμε θεωρώντας εχθρούς τους πάντες ενώ τα θλιβερά ανθρωπάκια που συναινούν με την σιωπή τους μπορεί να αλλάξουν στρατόπεδο.
      Στην "άλλη" περίπτωση παίρνουν τα μυαλά μας αέρα πως είμαστε πλειοψηφία ενώ τα θλιβερά ανθρωπάκια που συναινούν με την σιωπή τους μπορεί να αλλάξουν στρατόπεδο.

      Διαγραφή
    15. Συνεπώς, η Ελλάδα, που έχει ακόμα περισσότερους φασίστες απ' την Ουκρανία, θα αποφανθεί για το αν η Ουκρανία έχει ή δεν έχει φασισμό.

      Λογικό!

      Διαγραφή
    16. "Είναι επικίνδυνο και άστοχο να θεωρούμε πως η πλειοψηφία που σιωπά ταυτίζεται με μία αποφασισμένη και συμπαγή ομάδα που δρα για δικό της όφελος."

      Aπαντήσεις στις αιτιάσεις που δέχεται ο ΣΥΡΙΖΑ και οι υποψήφιοί του ότι «φλερτάρουν» με τους ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής επιχείρησε να δώσει σήμερα η υποψήφια περιφερειάρχης Αττικής, Ρένα Δούρου, μιλώντας στον ΣΚΑΙ.

      «Δεν είμαστε σοβαροί. Κάποιοι συνεχίζουμε σα να μην έχουμε μάθει τίποτα σε αυτή τη χώρα. Υπάρχουν συμπολίτες μας που νομίζουν ότι θα λυθούν τα προβλήματα της ανεργίας ή του πολιτικού κόσμου αν χαιρετηθούμε ναζιστικά», είπε, εξαπολύοντας επίθεση στο Σίμο Κεδίκογλου περί ποινικοποίησης των ψηφοφόρων.

      «Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ανερυθρίαστα ποινικοποιεί τους ψηφοφόρους ενώ ξεχνά ότι οι ίδιοι τους έκλεισαν το μάτι όταν συνομιλούσε ο γραμματέας της Κυβέρνησης με την ηγεσία της Χρυσής Αυγής», είπε χαρακτηριστικά και ξεκαθάρισε ότι θεωρεί το συλλήβδην «τσουβάλιασμα» των ψηφοφόρων, «φασιστική λογική».
      http://thepaper.gr/δούρου-to-τσουβάλιασμα-ψηφοφόρων-είναι/

      Διαγραφή
    17. @ρα:
      Μιλάμε για ανόμοια πράγματα. Η ελληνική εθνική συνείδηση καθορίστηκε από την θρησκεία και όχι από την γλώσσα. Εκτός από τους τουρκόφωνους, είχαμε και λατινόφωνους έλληνες (βλάχοι) και Αλβανόφωνους Έλληνες (Αρβανήτες) και καμπόσες ακόμη λαότητες (αλλά όχι εθνότητες) που τελικά εξελληνίστηκαν και γλωσσικά (Σαρκατσάνοι, Καραγκούνηδες, κλπ κλπ)
      Καμμία αντίφαση δεν υπάρχει σε αυτό, καθώς η "ελληνική" εθνική συνείδηση στα χρόνια της επανάστασης είχε τις αναφορές της στην πολυεθνική αλλά θρησκευτικά ομοιογενή ανατολική ρωμαϊκή αυτοκρατορία (εξού και ο ελληνισμός αποκαλείται και Ρωμιοσύνη).

      Στην Ουκρανία από την άλλη μεριά η ξεχωριστή από την Ρώσικη εθνική συνείδηση άρχισε να υπάρχει μόλις στις αρχές του περασμένου αιώνα με γενέθλια πράξη της την αντιπαράθεση με τον ...κόκκινο στρατό των μπολσεβίκων και κορωνίδα του εθνικού της μύθου την συνεργασία με τους Ναζί κατά τον Β'ΠΠ την οποία και ονόμασαν "αντίσταση στην σοβιετική κατοχή".
      Ας θυμόμαστε πως κατά την διάρκεια του Β'ΠΠ στην Ουκρανία είχαμε την πιο μαζική αντίσταση στην Ευρώπη (στις ανατολικές περιοχές της) και ταυτόχρονα τον πιο μαζικό δοσιλογισμό (στις δυτικές). Ουδέποτε ύπηρξε κάποια εννιαία "Ουκρανική" εθνική συνείδηση στο σύνολο της σημερινής χώρας, αφού τα παραπάνω καμμία σχέση δεν έχουν με το πως βιώνουν τον ευατό και την ιστορία τους οι κάτοικοι της Νοβοράσια, που για να ονομάσουν έτσι (Νέα Ρωσία) τις περιοχές που απελευθέρωσαν από τους Ναζί, μάλλον κάτι μας λένε για την εθνική τους συνείδηση.
      Επιπλέον θεωρώ ατυχή τον όρο "Ρωσόφωνοι" καθώς ρωτώντας ανθρώπους που έχουν ζήσει εκεί, τα ίδια τα Ουκρανικά διαφέρουν από τα Ρώσικα, περίπου (λίγο παραπάνω), όσο τα Ελληνικά από τα ...Ελληνικά της Κύπρου π.χ.
      Μην νομίζουμε δηλαδή πως για να συννενοηθεί κάποιος από το Κίεβο με κάποιον από την Οδησσό χρειάζονται και μεταφραστή.
      Επιπλέον στην σημερινή Ουκρανία (τα όρια της οποίας δεν χαράχτηκαν με γνώμονα την εθνική ομοιογένεια αλλά σε μεγάλο βαθμό από διοικητικές ανάγκες της ΕΣΣΔ), Ρώσικα γνωρίζουν όλοι ανεξαιρέτως εφόσον αυτή ήταν η κοινή γλώσσα της ΕΣΣΔ (δεν ήταν πύργος της βαβέλ ο σοβιετικός στρατός π.χ.), αλλά και εφόσον ήταν για εκατοντάδες χρόνια η επίσημη γλώσσα του Ρώσσικου κράτους.



      Διαγραφή
    18. Ο μαρξισμός και το εθνικό ζήτημα:
      http://www.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=3778820
      Να λάβουμε υπόψην πως μέρος της Ουκρανίας περιήλθε στην ΕΣΣΔ μόνο μετά τον Β'ΠΠ, και να δούμε πότε πρόλαβαν σε λίγες δεκαετίες να αναπτύξουν εννιαία "Ουκρανική" εθνική συνείδηση...

      Διαγραφή
    19. @Αντώνη
      Κλείνουμε τα μάτια και ονειρευόμαστε ή τα ανοίγουμε και βλέπουμε:
      Μία αστική επίφαση Δημοκρατίας στην Ουκρανία όπως Ελλάδα. Οι αστοί Ουκρανοί ανάγκασαν την συντριπτική πλειοψηφία των βουλευτών μέσα στην νύχτα να πάνε το πρωί στην Βουλή και να επικυρώσουν την πραξικοπηματική αλλαγή προέδρου. Εκλογές με όλα τα μέσα στην υπηρεσία των αστών ώστε να βγει με δημοκρατικό τρόπο ο εκλεκτός τους.
      Απαγόρευση κόμματος με συνταγματικές αιτιολογίες περί αποσχιστικών τάσεων και πρόκληση πολιτών σε βίαιες πράξεις. Μην πει κανείς πως υπάρχει αντίστοιχο στην Ελλάδα με την χα. Είναι φασίστας από κούνια!
      Όποιος στην Ελλάδα της απαγόρευσης του ναζιστικού κόμματος έβλεπε πως ανοίγει ο δρόμος και για "άλλες" απαγορεύσεις είναι βλάκας. Το αντιρατσιστικό δεν ψηφίστηκε από το ΚΚΕ γιατί δεν του άρεσε ο υπουργός και όχι γιατί αν ένα κόμμα δεν συμφωνήσει πως το Κατύν το έκαναν οι Σοβιετικοί θα έχει κυρώσεις. Αντιστροφές της πραγματικότητας.

      Στην Ελλάδα του σήμερα που όμως έρχεται από το χτες όποιος δεν βάνει στις σκέψεις του πως η βαθιά αντίδραση είναι κοντά στο 30% δεν συλλογάται καλά. Περισσότερο ύπουλος εχθρός είναι ο κάθε μανιάτης βουλευτής της ΝΔ που μιλάει για σιχαμάρα που νιώθει για τους "κουμουνιστές" παρά ο μπράβος της χα που ξεκαθαρίζει πως όπου βρεθούμε θα χτυπηθούμε. Περισσότερο φασίστας είναι το κομματόσκυλο του ΠΑΣΟΚ που συμπληρώνει το 30ντάρι μοιράζοντας τα προγράμματα του ΕΣΠΑ στους δικούς του, αλλά όχι λιγότερο επικίνδυνος ο συριζαίος βουλευτής που βγάζει φράγκα από το χρηματιστικό κεφάλαιο και σου λέει "είμαι αριστερός φιλελεύθερος".

      Μακριά από μένα λοιπόν οι ψηφοφόροι όλων των κομμάτων που κατατάσσονται στο αντιδραστικό 30%. Στόχος είναι από το 60% πόσους μπορούμε να προσεταιριστούμε.

      Πατατάς

      ΥΓ. Trash ευχαριστώ

      Διαγραφή
    20. @Πατατάς:
      Περίεργο πράγμα αυτή η "σιωπηλή πλειοψηφεία" που στην Ουκρανική δύση πλαισίωνε μαζικότατα διαδηλώσεις στις οποίες ηγούνταν νεοναζιστικές ομάδες με τις σημαίες και τα σύμβολα τους και βανδάλιζαν σοβιετικά μνημεία, ενώ στην ανατολή στηρίζει αυτούς που πήραν τα όπλα ενάντια στο ναζιστικό πραξικόπημα και χρησιμοποιούν σοβιετικά σύμβολα.
      Είναι η ίδια;

      Διαγραφή
    21. Τrash δεν ήταν σκοπός μου να πω ότι ήταν ίδιες περιπτώσεις, το ανέφερα ως παράδειγμα ότι η γλώσσα δεν είναι το απόλυτο κριτήριο της εθνικής συνείδησης. Εδώ που τα λέμε και στην Ουκρανία υπάρχουν κάποιες θρησκευτικού είδους διαιρέσεις πχ η Ουνία και η Ορθοδοξία (που μέσα στη δεύτερη υπάρχει και ο ανταγωνισμός μεταξύ του σαφώς φιλο-ουκρανικού πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης Και του ρωσικού πατριαρχείου). Νομίζω όμως ότι υπάρχουν και άλλοι παράγοντες. Υπάρχουν για παράδειγμα πολλοί μικτοί γάμοι. Μπορεί δηλαδή στην ίδια οικογένεια να υπάρχουν τρεις γενιές μικτών γάμων και μάλιστα οι εθνότητες να μην ήταν μόνο ουκρανοί και ρώσοι αλλά και τάταροι, έλληνες, εβραίοι, λευκορώσοι. Αυτό σαφώς και μπορεί να είναι ένας παράγοντας που η γλώσσα των νεότερων μελών να είναι διαφορετική από την εθνική τους συνείδηση. Δεν ξέρω την έκταση του φαινομένου αλλά δε μπορώ να αρνηθώ ότι τέτοιες περιπτώσεις είναι δυνατό να υπάρχουν. Ακόμα και σε ένα μόνο μικτο γάμο μια τέτοια επίδραση στη γλώσσα του τέκνου μπορεί να ήταν σημαντική. Γεννήθηκε δηλαδή ένα παιδί στην ουκρανία το 1982 από την ένωση ενός Λευκορώσου της Ουκρανίας και μιας εβραίας της Ουκρανίας. Το παιδί μπορεί να έμαθε τα ρώσικα. Είμαστε σίγουροι ότι έχει ρωσική εθνική συνείδηση; Ένας ουκρανός παντρεύτηκε μια ρωσίδα της ουκρανίας. Αν το παιδί δεν έγινε δίγλωσσο, υπάρχουν πιθανότητες να έμαθε μόνο τη ρωσική; Νομίζω πως υπάρχουν; Υπάρχουν πιθανότητες να το ρωτήσουμε και να μη μας πει ότι είναι ρώσος στην εθνική συνείδηση; Λίγες, αλλά όχι ανύπαρκτες νομίζω.

      ρα

      Διαγραφή
    22. Στην Ουκρανία δεν λέγεται Ουνία αλλά "ελληνοκαθολική-εκκλησία".

      Λασκαράτος

      Διαγραφή
  13. Θα κανω μια μπακαλιστικη εκτιμηση λογω του οτι δεν ευκαιρω να γραψω ενα κατεβατο ωστε να αναλύσω το σκεπτικο μου. Αφορμη ηταν αυτες οι φρασεις:

    ''«Σ’ έναν αντιδραστικό πόλεμο μια επαναστατική τάξη δεν μπορεί παρά να εύχεται την ήττα της κυβέρνησής της. Αυτό είναι αξίωμα. Και το αξίωμα αυτό αμφισβητούν μόνο οι συνειδητοί οπαδοί ή οι ανίκανοι υπηρέτες των σοσιαλσωβινιστών»

    Μάλιστα ο Βλαδίμηρος δεν σταματάει εδώ αλλά συνεχίζει:
    Επαναστατική δράση όμως ενάντια στην κυβέρνησή σου στη διάρκεια του πολέμου σημαίνει, αναμφισβήτητα, αναντίρρητα, όχι μόνο να εύχεσαι να ηττηθεί η κυβέρνησή σου, αλλά και να συμβάλλεις έμπρακτα σ’ αυτήν την ήττα»''

    ''""το εργατικό - λαϊκό κίνημα πρέπει να απορρίψει το δίλημμα να επιλέξει κάποια από τις δύο μεριές της ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης."
    Το κουμπί εδώ είναι αυτό που δεν αναφέρεται:
    -ΠΟΙΟ εργατικό-λαϊκό κίνημα πρέπει να απορρίψει το δίλημμα να επιλέξει κάποια από τις δύο μεριές της ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης;
    -Το Ελληνικό, το Ουκρανικό, το Ρώσικο;
    Γιατί σύμφωνα με τα παραπάνω αποσπάσματα του Λένιν που ορθά προβάλει το ΠΓ του ΚΚΕ, καθήκον του ελληνικού λαϊκού κινήματος δεν είναι να μην επιλέξει αλλά να επιδιώξει έμπρακτα κιόλας την ήττα του "δικού του" (ευρωατλαντικού) ιμπεριαλισμού!
    Και αυτό αναφέρεται από τον ίδιο τον Λένιν ως "αξίωμα".
    -Μήπως λοιπόν εδώ έγκειται η παρανόηση; -αν και τέτοια ασάφεια δεν μπορεί πράγματι να είναι αποδεκτή σε κομματικά ντοκουμέντα....''

    ''Στο ελληνικό απευθύνεται βέβαια, ο Ριζοσπάστης είναι όργανο του ΚΚ Ελλάδας, γραμμένο στα ελληνικά. Αν απευθυνόμαστε σε μη Έλληνες γράφουμε σε άλλα φόρα και σε άλλη γλώσσα.''

    Προσπαθωντας να φερουμε στις δοσμένες συνθήκες το αξιωμα του Βλαδιμηρου πιστεύω ότι το άρθρο του ριζοσπάστη αναφέρεται συνολικα στο εργατικο κινημα οχι στενα στο ελληνικο η το ουκρανικο. Στο δικο μου μυαλο χρεος των κομμουνιστων στην Ελλαδα ειναι η ηττα της δικης αστικης ταξης δηλαδη ηττα της ΕΕ και του ΝΑΤΟ στην Ουκρανια χωρις αυτο να μεταφράζεται σε στοίχιση πισω απο τη Ρωσια καθως σε αυτή την περίπτωση θα διαπραττει εγκλημα εναντια στον Ουκρανικό λαό και στο διεθνιστικο καθηκον μας, αφου το αξιωμα του Βλαδιμηρου επιτάσει για τους Ουκρανούς κομμουνιστές ήττα της αστικής τάξης τους συνολικά δηλαδη και των 2 πλευρων της ενδοαστικής συγκρουσης. Αυτό περνάει μέσα από την αυτοτελή οργάνωση και πάλη του Ουκρανικού εργατικου κινηματος(ξαναλεω ειναι μπακαλιστικη η λογικη γιατι δε φτανουν γενικες παραδοχες,πρεπει να πεις και πως και προφανως δεν ειμαι εγω σε θεση αλλα νομιζω ουτε και το ΚΚΕ να χαράξει την τακτική που θα εξυπηρετησει τη στρατηγική του ΚΚΕ πρέπει να το κανει στη δικη του χωρα, οι Ουκρανοι κομμουνιστες στην Ουκρανια, οι Ρωσοι στη Ρωσια κλπ. Αρα ετσι οπως το καταλαβαινω εγω και οι Ρωσοι κομμουνιστες καθε αλλο παρα να συντασσονται με τον Πουτιν πρεπει καθως πρεπει να επιδιώξουν την ηττα της δικής τους αστικής τάξης οπως στον πρωτο παγκοσμιο χωρίς αυτό να σημαίνει όπως και στην Ελλαδα στοίχιση πισω απο ΝΑΤΟ και ΕΕ. Δε νομίζω πως μια τετοια θεση εχει να κανει σε τιποτα με τροτσκισμο. Εκτος και αν αποφασισαμε το 2014, να δικαιωθούμε τους ηγέτες της 2ης διεθνους που ψηφιζαν πολεμικές πιστώσεις, να αποκηρύξουμε σαν τροτσκιστες τον Λίμπκνεχτ,τους μπολσεβικους και τον Λένιν και να δικαιωθούμε τον Κερενσκι και οσους ελεγαν οτι ο Λενιν ηταν πρακτορας των Γερμανων!

    ratm


    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η Ουκρανία βρίσκεται σε εμφύλιο πόλεμο. Ο εμφύλιος πόλεμος διεξάγεται ανάμεσα στον τακτικό στρατό του Κιέβου, και άρα σε ένα στρατό με κορμό τους πολίτες της δυτικής Ουκρανίας, ενάντια σε έναν αντάρτικο στρατό με κορμό τους πολίτες της Ανατολικής Ουκρανίας.

      Αυτή είναι η κατάσταση.

      Τα κάτωθι πώς μεταφράζονται στην δοσμένη αυτή κατάσταση;

      "χρεος των κομμουνιστων στην Ελλαδα ειναι η ηττα της δικης αστικης ταξης δηλαδη ηττα της ΕΕ και του ΝΑΤΟ στην Ουκρανια χωρις αυτο να μεταφράζεται σε στοίχιση πισω απο τη Ρωσια καθως σε αυτή την περίπτωση θα διαπραττει εγκλημα εναντια στον Ουκρανικό λαό και στο διεθνιστικο καθηκον μας, αφου το αξιωμα του Βλαδιμηρου επιτάσει για τους Ουκρανούς κομμουνιστές ήττα της αστικής τάξης τους συνολικά δηλαδη και των 2 πλευρων της ενδοαστικής συγκρουσης. Αυτό περνάει μέσα από την αυτοτελή οργάνωση και πάλη του Ουκρανικού εργατικου κινηματος"

      Διαγραφή
    2. Να δώσω κάποιες πιθανότητες μετάφρασης:

      1. Το εργ. κίνημα βγαίνει στην δυτική και την ανατολική Ουκρανία ταυτόχρονα και απαιτεί λήξη του εμφύλιου σπαραγμού, ανατρέπει ειρηνικά την κυβέρνηση του Κιέβου και κηρύττει την Ουκρανία ανεξάρτητη σοσιαλιστική δημοκρατία.

      2. Το εργ. κίνημα της Ανατολικής Ουκρανίας διεξάγει πόλεμο κατά της Ρωσίας ενώ το εργ. κίνημα της Δυτικής παίρνει την εξουσία και διακόπτει κάθε συνομιλία με ΝΑΤΟ και ΕΕ, κηρύττει τους Αμερικάνους ανεπιθύμητους στη χώρα και ξεκινάει την οικοδόμηση του σοσιαλισμού.

      3. Επειδή τα παραπάνω είναι ιστορίες για αγρίους και το ξέρουμε, μένει η κατάσταση ως έχει και εμείς τη σχολιάζουμε απ΄το σπίτι μας.

      Διαγραφή
    3. Ειπα οτι το πως μεταφραζεται στην Ουκρανια αυτο δηλαδη η τακτικη που θα εξυπηρετήσει τη στρατηγική γιατι (η δημιουργία του επαναστατικου εργατικου-λαικου μετωπου με ενιαίο κέντρο που θα διεκδικησει την εξουσια με σοσιαλιστικη επανασταση ειναι στρατηγικη. Η σοσιαλιστική επανάσταση και η οικοδομηση της νεας κοινωνιας είναι ο λόγος ύπαρξης ενός ΚΚ)ειναι κατι που δεν μπορεί να λυθεί από την Ελλάδα αλλά αν είχε το ΚΚ της Ουκρανίας τετοια στρατηγικη πιθανόν να μπορουσε να επεξεργαστεί και μια τακτικη που θα την εξυπηρετησει δυστυχως δεν υπήρξε ούτε υπάρχει τέτοια πρωτοπορια που να ειναι περα απο συνεπης και ικανη να κανει κατι τετοιο αυτη η απουσια σφραγιζει μεχρι τωρα με τραγικο τροπο τα γεγονοτα. Νομιζω οτι πρεπει τα γεγονοτα στην Ουκρανια να επιταχύνουν στη δημιουργία τέτοιας πρωτοποριας που θα χαράξει με βαση τη σωστη στρατηγικη και την καταλληλη τακτικη για να την υπηρετήσει.

      ratm

      Διαγραφή
    4. Μια άλλη προσέγγιση θα μπορούσε να ήταν:

      1. Αφήνω στην άκρη τη Δυτική Ουκρανία διότι δεν υπάρχουν οι κοινωνικές δυνάμεις, ούτε το ιστορικό υπόβαθρο, ούτε οι συνθήκες για τίποτε καλό και συγκεντρώνομαι στην Ανατολική.

      2. Επειδή οι Ρώσοι επιθυμούν πάσει θυσία πρώτα διέξοδο απ' τον σταγγαλισμό στην "αυλή" τους και μετά όλα τα άλλα και πιο φιλόδοξα, συμμαχώ μαζί τους για να επικρατήσω στην περιοχή μου με την ρητή προϋπόθεση ότι δεν θα αφομοιωθώ σε επαρχία τους και ότι δεν θα επιχειρηθεί εγκόλπωση στο δικό τους οικονομικό σύστημα.

      3. Χρησιμοποιώ τον φόβο περικύκλωσης των Ρώσων σε περίπτωση που πέσω για να ενισχύσω την διπλωματικο-στρατιωτική προστασία μου απέναντι στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ.

      4. Μετατρέπω σε κεντρικό θέμα τον ιμπεριαλιστικό φασισμό ως αιτία αιματοκυλίσματος του λαού μου, την οποία διευκόλυνε η παράδοσή της στα ιδιωτικά συμφέροντα και οι συμφωνίες της αριστεράς με την αστική τάξη και εργάζομαι στην κατεύθυνση συγκρότησης εργατικής εξουσίας και εθνικής αυτονομίας με προστάτιδα δύναμη τη Ρωσία και τους συμμάχους της. Χτυπάω τον μεγαλορωσισμό όσο μπορώ στην δική μου εργατική τάξη, προβάλλοντας τις ευθύνες της Ρωσίας και της δικής της ενδοτικής πολιτικής απέναντι στη Δύση για την περιπέτεια της χώρας μου.

      5. Αναπτύσσω εμπορικές σχέσεις με τους προαναφερθέντες αντιπάλους του άξονα ΕΕ-ΗΠΑ χρησιμοποιώντας όλο το bargaining power που μου δίνει η στρατηγική μου θέση.

      6. Κάνω προπαγάνδα σε άλλες πρώην χώρες του σοσιαλιστικού μπλοκ να ακολουθήσουν τον ίδιο δρόμο και τείνω χείρα φιλίας στο ρωσικό λαό στη βάση του κοινού μας σοσιαλιστικού παρελθόντος.

      7. Συνεργάζομαι με το εργ. κίνημα της Ρωσίας στην κριτική αποτίμηση των περιπετειών των χωρών μας μετά την ανατροπή της εργατικής εξουσίας. Αποδομώ όσο μπορώ την πίστη των Ρώσων στο ότι η εξουσία Πούτιν εγγυάται σταθερότητα.

      Διαγραφή
    5. "3. Επειδή τα παραπάνω είναι ιστορίες για αγρίους και το ξέρουμε, μένει η κατάσταση ως έχει και εμείς τη σχολιάζουμε απ΄το σπίτι μας."

      3.1. Οι ορθόδοξοι Ρώσοι δημιουργούν το ορθόδοξο τόξο και εξαλείφουν από προσώπου γης την Ουνία, δηλαδή τον Ελληνικό Καθολικισμό γιατί αυτός φταίει για όλα.
      3.2. Οι Τσέτνικ αποφασίζουν να αποκεφαλίσουν 752 Ουκρανούς φαντάρους γιατί η ISIL ή IS σκέτο έχουν πάρει όλη την δόξα ενώ οι σέρβοι εθνικιστές είναι αυτοί που κόβανε κεφάλια από το '43.
      3.3. Ο οργανωμένος στρατός των Ρωσόφωνων αποφασίζει δια της ηγεσίας του να χτυπήσει το πυρηνικό εργοστάσιο του Νότου για να θυμίσει στην ανθρωπότητα πως εκτός από Ουκρανέζες η χώρα βγάζει και Τσερνομπίλια.

      Το εργατικό κίνημα Ανατολικής, Δυτικής και παγκόσμιας τάξης σε κάθε υπό-επιλογή από τα παραπάνω παίρνει μέρος γιατί οι δικές του θέσεις και το πάλεμα για αυτές δεν έχουν αξία.
      Οι κομμουνιστές πρέπει να τραβιούνται από την μύτη για να παίρνουν μέρος σε κάθε σύρραξη και ας αφορά έναν ποδοσφαιρικό αγώνα;

      Λάμπρος Φ.

      Διαγραφή
    6. Με συγχωρείς, τις απόψεις για το τι πρέπει και δεν πρέπει να κάνει το εργ. κίνημα εγώ τις επινόησα; Μήπως είπα "πρέπει να έχουμε απόψεις, πού είναι οι απόψεις, θέλω απόψεις;"
      Όχι. Οι απόψεις διατυπώθηκαν έτσι κι αλλιώς και αποτελούν πολιτικές θέσεις επίσημα εκφρασμένες.

      Συνεπώς, πού απευθύνεις την ερώτηση "Οι κομμουνιστές πρέπει να τραβιούνται από την μύτη για να παίρνουν μέρος σε κάθε σύρραξη και ας αφορά έναν ποδοσφαιρικό αγώνα;"

      Επίσης, το Ουκρανικό είναι το ανάλογο του ποδοσφαιρικού αγώνα; Θα εκτιμούσα μιαν απάντηση.

      Διαγραφή
    7. 1. το αφήνουμε στην άκρη για να το ξαναβρούμε
      2,3,4,5,6,7 τα κάνω όλα έτσι όπως περιγράφονται γιατί είμαι ΚΚΟυ και έχω βαθιά ριζώσει στην εργατική τάξη της χώρας μου και αυτή έχει αναπτύξει ένα τεράστιο εργατικό κίνημα ώστε να μπορέσει να νικήσει την αντίδραση. Αφού τα κάνω όλα αυτά μετά στρέφομαι στο τμήμα της εργατικής τάξης που βρίσκεται δυτικά και επαναλαμβάνω την συνταγή.

      Υποκείμενο σε όλο αυτό είναι οι Ουκρανοί Κομμουνιστές και μετά τις αποσκιρτήσεις, τις διώξεις και τις ταλαιπωρίες έχουν ως πρωταρχικό του σκοπό την επιβίωση την δική τους και του κόμματός τους. Επειδή δεν υπήρχαν δύο Ουκρανίες αλλά και επειδή δεν πήρε μηδέν ψήφους στα Δυτικά το ΚΚΟυ είναι δύσκολο να αποτραβηχτεί από τμήμα της εργατικής τάξης της χώρας του.

      Μακάρι να γινόταν έτσι όπως το περιγράφεις αλλά....

      Λάμπρος Φ.

      Διαγραφή
    8. Παντως και το να πολεμάνε οι εργάτες για τον Ομπαμα και τον Πουτιν μαλλον για τα αφεντικα του Ομπαμα , Πουτιν και Ποροσένκο θα πρέπει επίσης να είναι ιστοριες για αγριους σε ότι αφορά τις προτάσεις του κομμουνιστικου κινηματος το 2014.
      Αλλιως αυριο στις εκλογες γιατι οχι Τσιπρας αντι Σαμαρα?
      Γιατι ακυρο-λευκο στο 2ο γύρο των περιφερειακών και δημοτικων με το πρόσχημα να μη βγει δεξιος 'η φασιστας δημαρχος καπου?
      Αν τώρα που υπαρχει τετοιος κλυδωνισμός και κινηση μαζων δεν μιλήσουν οι κομμουνιστες για σοσιαλιστικη επανασταση,τοτε ποτε?
      γνωμη μου ειναι οτι ο Βαγενας ορθως κατακεραυνωνει ετσι κατι iskra,Ανταρσυα,EA,NΣ κλπ
      γιατι νομιζω οτι γι αυτους παει ο επιλογος:

      ''Εκείνοι, που στο όνομα του αρνητικού συσχετισμού, ισχυρίζονται πως «αυτά που λέει το ΚΚΕ δεν είναι της ώρας» και πως «δεν κρίνεται τώρα αυτό», έχουν αναλάβει εργολαβικά το ρόλο του «Εφιάλτη» των εργατικών - λαϊκών συμφερόντων.''

      ratm

      Διαγραφή
    9. ''Μια άλλη προσέγγιση θα μπορούσε να ήταν:

      1. Αφήνω στην άκρη τη Δυτική Ουκρανία διότι δεν υπάρχουν οι κοινωνικές δυνάμεις, ούτε το ιστορικό υπόβαθρο, ούτε οι συνθήκες για τίποτε καλό και συγκεντρώνομαι στην Ανατολική.

      2. Επειδή οι Ρώσοι επιθυμούν πάσει θυσία πρώτα διέξοδο απ' τον σταγγαλισμό στην "αυλή" τους και μετά όλα τα άλλα και πιο φιλόδοξα, συμμαχώ μαζί τους για να επικρατήσω στην περιοχή μου με την ρητή προϋπόθεση ότι δεν θα αφομοιωθώ σε επαρχία τους και ότι δεν θα επιχειρηθεί εγκόλπωση στο δικό τους οικονομικό σύστημα.

      3. Χρησιμοποιώ τον φόβο περικύκλωσης των Ρώσων σε περίπτωση που πέσω για να ενισχύσω την διπλωματικο-στρατιωτική προστασία μου απέναντι στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ.

      4. Μετατρέπω σε κεντρικό θέμα τον ιμπεριαλιστικό φασισμό ως αιτία αιματοκυλίσματος του λαού μου, την οποία διευκόλυνε η παράδοσή της στα ιδιωτικά συμφέροντα και οι συμφωνίες της αριστεράς με την αστική τάξη και εργάζομαι στην κατεύθυνση συγκρότησης εργατικής εξουσίας και εθνικής αυτονομίας με προστάτιδα δύναμη τη Ρωσία και τους συμμάχους της. Χτυπάω τον μεγαλορωσισμό όσο μπορώ στην δική μου εργατική τάξη, προβάλλοντας τις ευθύνες της Ρωσίας και της δικής της ενδοτικής πολιτικής απέναντι στη Δύση για την περιπέτεια της χώρας μου.

      5. Αναπτύσσω εμπορικές σχέσεις με τους προαναφερθέντες αντιπάλους του άξονα ΕΕ-ΗΠΑ χρησιμοποιώντας όλο το bargaining power που μου δίνει η στρατηγική μου θέση.

      6. Κάνω προπαγάνδα σε άλλες πρώην χώρες του σοσιαλιστικού μπλοκ να ακολουθήσουν τον ίδιο δρόμο και τείνω χείρα φιλίας στο ρωσικό λαό στη βάση του κοινού μας σοσιαλιστικού παρελθόντος.

      7. Συνεργάζομαι με το εργ. κίνημα της Ρωσίας στην κριτική αποτίμηση των περιπετειών των χωρών μας μετά την ανατροπή της εργατικής εξουσίας. Αποδομώ όσο μπορώ την πίστη των Ρώσων στο ότι η εξουσία Πούτιν εγγυάται σταθερότητα.''

      OK αλλά αν προχωρήσεις στο 2ο πως θα υλοποιήσεις όλα τα παρακάτω?
      Νομιζω οτι υποτιμας πολυ την αστικη ταξη και ειδικα την αστικη ταξη που ανετρεψε το σοσιαλισμό και καταφέρνει ποτε με το μαστιγιο(Μοσχα 1993) ποτε με το καροτο ( ενσωματωση στοιχειων του σοσιαλιστικού παρελθοντος για το συρσιμο των εργατων πισω απο στοχους της Ρωσικης αστικης ταξης) να κρατά παροπλισμενο το κομμουνιστικο και εργατικο κινημα της χωρας που υπηρξε για 94 χρονια σοσιαλιστικη και μάλιστα το 1ο εργατικο κρατος που γνώρισε η ανθρωπότητα.

      ratm

      Διαγραφή
    10. Οι Ανατολικο-Ουκρανοί πολεμάνε για τον Πούτιν, κατά την άποψή σου; Αυτό είναι το περιεχόμενο του πολέμου σε ό,τι τους αφορά;

      Η φόρμουλα "τι Ομπάμα, τι Πούτιν" πώς ακριβώς βρίσκεται στους αντίποδες της φόρμουλας "Τσίπρα, όχι Σαμαρά";

      Οι κομμουνιστές μιλούν για σοσιαλιστική επανάσταση; Εγώ άλλα διαβάζω πάντως. Τι για ποδοσφαιρικά ματς, τι για "και στη Ρωσία έχει φασίστες", τι για Αμερικές που μπορούν κι αυτές να κάνουν προλεταριακή επανάσταση, ό,τι θες. Αυτό που δεν βλέπω είναι θέσεις για το τι είναι αυτό που θέλουμε να πούμε σε συγκεκριμένους ανθρώπους σε συγκεκριμένες συνθήκες εκτός από "ειρήνη υμίν, πόλεμο στ' αφεντικά", που το λέω κι εγώ ό,τι ώρα θέλετε αλλά δεν ξέρω ποιον και τι βοηθά.

      Αντιθέτως, τέλος, από όσους ισχυρίζονται ότι "δεν είναι της ώρας" η σοσιαλιστική επανάσταση, εγώ θεωρώ ακριβώς ότι είναι της ώρας αλλά δεν βλέπω πώς ακριβώς εργαζόμαστε για αυτή με τις θέσεις που έχουν διατυπωθεί εδώ.

      Νομίζω θα πρέπει να είναι κατανοητό ότι αν το ζητούμενο ήταν συνθήματα δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα. Αλλά το ζητούμενο δεν είναι συνθήματα.

      Παρεμπιπτόντως, μετά από 80+ σχόλια στο θρεντ, για το θέμα του αν υφίσταται ή όχι ιμπεριαλιστική περικύκλωση της Ρωσίας μέσω (και) της Ουκρανίας και τι σημαίνει αυτό στην πράξη δεν έχει γραφτεί ούτε γραμμή.

      Διαγραφή
    11. "Νομιζω οτι υποτιμας πολυ την αστικη ταξη και ειδικα την αστικη ταξη που ανετρεψε το σοσιαλισμό και καταφέρνει ποτε με το μαστιγιο(Μοσχα 1993) ποτε με το καροτο ( ενσωματωση στοιχειων του σοσιαλιστικού παρελθοντος για το συρσιμο των εργατων πισω απο στοχους της Ρωσικης αστικης ταξης) να κρατά παροπλισμενο το κομμουνιστικο και εργατικο κινημα της χωρας που υπηρξε για 94 χρονια σοσιαλιστικη και μάλιστα το 1ο εργατικο κρατος που γνώρισε η ανθρωπότητα."

      Αλλίμονο, δεν υποτιμάω καθόλου τη δύναμη της αστικής τάξης. Αντιθέτως, την βλέπω να κάθεται και να γελάει μαζί μας. Ό,τι θέλει κάνει.

      Διαγραφή
    12. αυτο που λες πως θα μεταφραζονταν για τους μπολσεβικους στην πολιτικη που ακολουθησαν στον 1ο παγκοσμιο?
      επιπλέον εγώ ήξερα χωρα Ουκρανια οχι ανατολικη και δυτικη Ουκρανια, παίρνουμε ως de facto τη διχοτομηση? τους εργατες της Ουκρανιας τους ρωτήσαμε?

      ratm

      Διαγραφή
    13. "υφίσταται ή όχι ιμπεριαλιστική περικύκλωση της Ρωσίας μέσω (και) της Ουκρανίας"
      σε παρακαλώ ξεκαθάρισε αν η περικύκλωση γίνεται σε γεωγραφικά ορισμένο χώρο γιατί η απάντηση θα είναι Κίνα. Αλλιώς αν το βάζεις ως μεταφορά και εννοείς κάτι άλλο κάντο περισσότερο λιανά.

      Μήπως εννοείς πως ο πύραυλος θα χρειαστεί μόνο λίγα λεπτά για να φτάσει Μόσχα;
      Αν ναι, ας ξαναβάλει η Ρωσία πυραύλους στην Κούβα.

      Λάμπρος Φ.

      Διαγραφή
    14. Το άρθρο στο οποίο σχολιάζεις περιέχει τέσσερα (4) εκτεταμένα αποσπάσματα για το σε τι ακριβώς συνίσταται η ιμπεριαλιστική περικύκλωση. Τα δύο από τον Ριζοσπάστη, τα δύο από την διεθνή αρθρογραφία.

      Προφανώς, δεν θα μπω στον κόπο να επαναλάβω όσα ήδη παρέθεσα. Νομίζω γονιμότερο θα ήταν να τα διάβαζες.

      Διαγραφή
    15. "παίρνουμε ως de facto τη διχοτομηση;"

      Νομίζω πως έχουμε το δικαίωμα να πάρουμε ως de facto ότι "Ο εμφύλιος πόλεμος διεξάγεται ανάμεσα στον τακτικό στρατό του Κιέβου, και άρα σε ένα στρατό με κορμό τους πολίτες της δυτικής Ουκρανίας, ενάντια σε έναν αντάρτικο στρατό με κορμό τους πολίτες της Ανατολικής Ουκρανίας."

      Διαγραφή
    16. και για να μην παρεξηγηθω αν ηταν να προεκυπτε σοσιαλιστικη ανατολικη Ουκρανια να στειλουμε και εθελοντες να πολεμησουν αλλα για ανατολικη Ουκρανια για τα συμφεροντα των Ουκρανών ολιγαρχών που θελουν να ενταχθουν στην TΕ θα πουν οι κομμουνιστές στους εργατες να πολεμησουν?

      ratm

      Διαγραφή
    17. Έγραψα πιο πάνω σχετικά με τις προϋποθέσεις πάλης (εθνική ανεξαρτησία από τη Ρωσία, μη ένταξη στην Τελωνειακή Ένωση).

      Καληνυχτώ με μια λαϊκή ρήση: όποιος δεν αγαπά, δεν παιδεύει.

      Διαγραφή
    18. de facto αποστρατεύονται όσοι φαντάροι είναι από την Ανατολική Ουκρανία;
      Πριν από μερικές βδομάδες "απελευθερώθηκαν" περιοχές εκεί και κάποιοι βγήκαν και πανηγύριζαν με Ουκρανικές σημαίες. Είναι de facto πως υπάρχει ΕΝΑΣ κορμός με πολίτες της Ανατολικής Ουκρανίας;

      Για "περικύκλωση" μην το συνεχίζουμε, κατάλαβες πως κατάλαβα το θέμα και εσύ κάνεις πως αγνοείς την απάντηση που είναι "πύραυλοι".

      Λάμπρος Φ.

      Διαγραφή
    19. Όχι, υπάρχουν πολλοί κορμοί. Κορμός σοκολάτα, κορμός δέντρου, κορμός κάστανο.

      "κατάλαβες πως κατάλαβα το θέμα και εσύ κάνεις πως αγνοείς την απάντηση που είναι "πύραυλοι"."

      Αρχικά δεν κατάλαβα τι κατάλαβα πως κατάλαβες, αλλά τώρα νομίζω ότι κατάλαβα ότι τρολάρεις.

      Διαγραφή
  14. Άλλη παρατήρηση.
    Στις βαλτικές χώρες (λιγο πολύ) οι πολυάριθμοι ρώσόφωνοι είναι πολίτες Β' κατηγορίας, χωρίς / με λιγότερα πολιτικά δικαιώματα, τα κομμουνιστικά κόμματα παράνομα, τιμούν τους ναζί, η απόδοση τιμής στην αντιφασιστική νίκη διώκεται κτλ.
    Λίγο πολύ ότι πήγε να γίνει στην Ουκρανια.
    Είναι καλύτερα που εκεί οι πλυθυσμοί δεν αντέδρασαν;
    Το κομμουνιστικό κίνημα είναι σε καλύτερη θέση ύστερα από δεκαετίες πλέον μη / αδυναμίας αντίδρασης (η οποία ενέχει τον κίνδυνο να γίνει υπό ξένη σημαία);
    Αν αντιδρούσαν δεν είναι αυτονόητο οτι θα κινούσαν το «ενδιαφέρον» της Ρωσίας;
    Αν σε αυτές τις περιπτώσεις είχες την σούπερ γραμμή (και να μην περιθοριοποιηθείς και να μην απεμπολίσεις την επανάσταση) η επιτυχία (σοσιαλισμός) με βάση και τους σημερινούς συσχετισμούς θα ήταν δεδομένη;
    Αν ήταν σχετικά απίθανη είναι καλύτερο να μην γίνει τίποτα;
    Δεν έχει σημασία τι μαγιά θα αφήσεις;

    Τίμος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. ''Ωστόσο, οι «Λαϊκές Δημοκρατίες», παρά την ονομασία, δεν έχουν καμία σχέση με τη σοσιαλιστική εξουσία. Το σχέδιο Συντάγματος παρουσιάζει ένα αστικό καθεστώς, με ξεχωριστό ρόλο στην εκκλησία, ενώ στα σύμβολα προβάλλεται ο τσαρικός δικέφαλος αετός.

    Διάφορες πηγές αναδεικνύουν την εμπλοκή επιχειρηματικών παραγόντων στη δημιουργία αυτών των «Λαϊκών Δημοκρατιών», με απώτερο στόχο την ομοσπονδιοποίηση της χώρας. Μεταξύ άλλων, φημολογείται πως ο πάμπλουτος επιχειρηματίας Ρ. Αχμέτοφ ήταν αυτός που συνέλαβε την ιδέα και άρχισε την εφαρμογή της, ωστόσο στην πορεία αυτός έχασε τον έλεγχο από άλλους λιγότερο ισχυρούς επιχειρηματίες, που ενδιαφέρονταν περισσότερο για την ανεξαρτητοποίηση αυτών των περιοχών και όχι τη διατήρησή τους στο πλαίσιο μιας ομοσπονδίας. Εξέλιξη που δε συμβάδιζε με τα σχέδια της Ρωσίας, που θέτει τη θέση να διατηρηθεί ενιαία η χώρα, αλλά με εξασφάλιση μιας διευρυμένης αυτονομίας των περιοχών αυτών.

    Στα μέσα του καλοκαιριού, έγινε μια ανεξήγητη για πολλούς αλλαγή στην ηγεσία των «Λαϊκών Δημοκρατιών». Η εκτίμηση που κάνουν πολλά ΜΜΕ είναι πως η «αλλαγή φρουράς» οφείλεται στην ανάδειξη εκείνων που μπορούσαν να έχουν καλύτερη «επαφή» με το Κρεμλίνο ή αλλιώς να «ελέγχονται» περισσότερο απ' αυτό.
    Η στρατιωτική σύγκρουση

    ....

    Από την άλλη μεριά, οι δυνάμεις των πολιτοφυλάκων αρχικά - μέχρι τα μέσα καλοκαιριού - αριθμούσαν περίπου 5 χιλιάδες. Κι αυτό όταν στην περιοχή ζούσαν πριν τον πόλεμο 6,5 εκατομμύρια άνθρωποι. Σε συνθήκες πολεμικών συγκρούσεων 1 εκατομμύριο απ' αυτούς μετακινήθηκε μέσα στη χώρα ή προς τη Ρωσία, αλλά μόνον ένα πολύ μικρό κομμάτι επέλεξε να πάρει τα όπλα.

    Τους τελευταίους δύο μήνες, ιδιαίτερα μετά τη λήψη των μέτρων των ΗΠΑ - ΕΕ κατά της Ρωσίας, την αδιαλλαξία και την επιθετικότητα της κυβέρνησης του Κιέβου, που προχώρησε σε βομβαρδισμούς κατοικημένων περιοχών, υπάρχουν αλλαγές. Μέσα σε 2 μήνες υπολογίζεται πως ο αριθμός των ενόπλων έφτασε τις 15 - 20 χιλιάδες άντρες, που έδειξαν στα πεδία της μάχης στρατιωτικές αρετές, συντρίβοντας την επίθεση των ουκρανικών δυνάμεων. Οι επικεφαλής των «Λαϊκών Δημοκρατιών» παραδέχονται πως στις γραμμές τους υπάρχουν 4 - 5 χιλιάδες «εθελοντές» από τη Ρωσία. Ενας απ' αυτούς δικαιολόγησε ως εξής το γεγονός: «Αρκετοί Ρώσοι στρατιωτικοί πήραν την καλοκαιρινή τους άδεια και αντί να πάνε σε κάποια παραλία, έκριναν σκόπιμο να έρθουν να στηρίξουν τα αδέλφια τους». Η εξέλιξη κάνει την ουκρανική κυβέρνηση και τις ΗΠΑ να ισχυρίζονται πως έχουμε «ρωσική εισβολή». Στην πραγματικότητα, βέβαια, αν και η ρωσική παρέμβαση στις εξελίξεις είναι εμφανής, δεν έχουμε να κάνουμε με κάτι τέτοιο.

    Στις γραμμές των πολιτοφυλάκων πολεμά κόσμος διαφορετικός. Αλλοι πολεμούν γιατί έχουν πειστεί πως μόνο με την ένωση με τη Ρωσία μπορεί να αναπτυχθεί η χώρα τους, άλλοι γιατί θεωρούν ότι μάχονται τις «φασιστικές αρχές» του Κιέβου, άλλοι γιατί θεωρούν πως οι Ρώσοι της Ουκρανίας καταπιέζονται. Μεταξύ αυτών που πολεμούν εκεί βρίσκονται κομμουνιστές, αλλά και εθνικιστικές, φασιστικές δυνάμεις από τη Ρωσία και άλλες χώρες. Π.χ. Η ναζιστική οργάνωση «Ρωσική εθνική ενότητα» υποστηρίζει πως έχει εκεί ένα σώμα 200 ενόπλων, ενώ ενόπλους έχουν στείλει και η «Μαύρη εκατονταρχία», ο «Ρωσικός ορθόδοξος στρατός» κ.ά.''

    δηλαδη ο Πουτιν αν δει ότι υπάρχει περίπτωση να μετατραπει η αυτόνομη πλέον ανατολική Ουκρανία σε σοσιαλιστικη δε θα δώσει εντολή στους ρώσους αξιωματικούς και στους Ρώσους φασίστες να τσακίσουν τους κομμουνιστες? και πως θα κερδισουν τις εργατικες μαζες οι τελευταιοι οταν οι ιδιοι θα τον εχουν πλασάρει ως αντιφασιστα - αντιιμπεριαλιστη σύμμαχο?

    ratm

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "δηλαδη ο Πουτιν αν δει ότι υπάρχει περίπτωση να μετατραπει η αυτόνομη πλέον ανατολική Ουκρανία σε σοσιαλιστικη δε θα δώσει εντολή στους ρώσους αξιωματικούς και στους Ρώσους φασίστες να τσακίσουν τους κομμουνιστες?"

      Δεν το θεωρώ καθόλου αυτονόητο αυτό ως συμπέρασμα. Για διάφορους λόγους, ένας από τους οποίους είναι ότι δεν αποπειράθηκε να χρησιμοποιήσει τους φασίστες για να τσακίσει τους κομμουνιστές στη χώρα του, και όντας ο ανώτατος ηγέτης της.

      Διαγραφή
    2. Αλλά βέβαια, ούτε αυτό, ούτε ότι η Ρωσία έφερε το ψήφισμα για την καταδίκη της ηρωοποίησης του ναζισμού και η ΕΕ απείχε, ούτε ότι υπάρχουν άρθρα δίωξης των φασιστικών και ναζιστικών ιδεολογιών στον ρωσικό ποινικό κώδικα πείθουν κανένα, διότι είναι "προσχήματα", και αυτό που "πραγματικά" θα ήθελε ο Πούτιν είναι να τσακίσει τους κομμουνιστές με τους φασίστες, οπότε δεν θα καταλήξουμε πουθενά. Έχει ήδη γίνει αυτή η κουβέντα και αυτό που ανέκυψε είναι ότι η μία πλευρά εγκαλείται για ό,τι κάνει και η άλλη για ότι θα ήθελε αν μπορούσε να κάνει.

      Εγώ προσωπικά δεν μπορώ να ανταπεξέλθω σε τέτοια κριτήρια ανάλυσης μιας πολιτικής κατάστασης, το ομολογώ. Μπορεί να είναι αντιμαρξιστικό εκ μέρους μου, αλλά δε δύναμαι.

      Διαγραφή
    3. Μιλας για το ΚΚΡΟ φανταζομαι γιατι το ΚΕΚΡ ειναι υπο διωγμο. Ουτε στις τελευταιες εκλογες νομιζω του επετραπει να παρει μερος και καποια στιγμη διαβαζα οτι ειχαν φυκακισει τον ΓΓ του...

      ratm

      Διαγραφή
    4. Σύμφωνοι πως το ΚΕΚΡ και ο Τιούλκιν καταπιέζονται με διάφορους τρόπους (παρεμπόδιση συμμετοχής στις εκλογές, μηνιαίες στερήσεις λόγου) -- και έχουν και κάθε λόγο να βάλλουν κατά του Πούτιν και της κυβέρνησής του για αυτό. Καταστροφή γραφείων τους, δολοφονίες, προπηλακισμούς κλπ όμως όχι. Με νομικά μέσα ασκείται η καταπίεση και όχι μέσω militia φασιστών. Για να μην συγχέουμε καταστάσεις.

      Διαγραφή
    5. Και μια ανάλυση για την εκεχειρία και την ασυμμετρία προθέσεων ΗΠΑ-Ρωσίας στο Ουκρανικό: http://agkarra.com/μια-συνολική-άποψη-για-την-εκεχειρία-σ/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=%25ce%25bc%25ce%25b9%25ce%25b1-%25cf%2583%25cf%2585%25ce%25bd%25ce%25bf%25ce%25bb%25ce%25b9%25ce%25ba%25ce%25ae-%25ce%25ac%25cf%2580%25ce%25bf%25cf%2588%25ce%25b7-%25ce%25b3%25ce%25b9%25ce%25b1-%25cf%2584%25ce%25b7%25ce%25bd-%25ce%25b5%25ce%25ba%25ce%25b5%25cf%2587%25ce%25b5%25ce%25b9%25cf%2581%25ce%25af%25ce%25b1-%25cf%2583

      Διαγραφή
  16. @Αντώνης:
    Επί της ουσίας για το ερώτημα που έβαλες περί Ρώσικου ιμπεριαλισμού, έχεις δίκιο στις διαφορές του από τον Ευρωατλαντικό που σωστά επισημαίνεις, όσο και για το γεγονός πως η Ρώσικη αστική τάξη είναι με την πλάτη στα σκοινιά. Γύρω της οι αντίπαλοι ιμπεριαλιστές επελαύνουν προσπαθώντας να την στραγγαλίσουν και κάτω της ένας λαός που έζησε και ευνόητα νοσταλγεί τον σοσιαλισμό, και πολύ περισσότερο είναι απρόθυμος να στραγγαλίσει την ιστορική του μνήμη. Πράγματι σοβαρές οι διαφορές αυτές.
    Αλλά μπορούμε βάση αυτών να υποστηρίξουμε πως η δεύτερη ισχυρότερη στρατιωτική δύναμη στον κόσμο (λέω το πιο οφθαλμοφανές μόνο) δεν είναι ιμπεριαλιστική, όπως υποστηρίζουν μια σειρά από κείμενα που έχεις παραθέσει τον τελευταίο καιρό;
    Εγώ λέω πως όχι, χωρίς αυτό να αναιρεί το συμπέρασμα σου πως στην παρούσα φάση κάθε υποχώρηση του ευρωατλαντικού άξονα είναι προς το γενικότερο συμφέρον των λαϊκών κινημάτων.
    Αυτό το τελευταίο όμως θέλει πολύ προσοχή ώστε να μην μεταφραστεί σε άκρατη στήριξη του άλλου ιμπεριαλιστικού στρατοπέδου ως γραμμή (δεν λέω πως το κάνεις εσύ-επισημαίνω τον κίνδυνο).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το αν η Ρωσία μπορεί ή όχι να εκληφθεί ως "ιμπεριαλιστική" είναι κατά τη γνώμη μου ένα κρίσιμο για την διεθνή πολιτική θέμα το οποίο χρήζει εκτεταμένης θεωρητικής έρευνας σε λενινιστική βάση. Ως τώρα, τέτοια έρευνα έχει γίνει από όσο ξέρω μόνο εκτός Ελλάδας, και προέρχεται από δύο αντιμαχόμενα τροτσκιστικά στρατόπεδα: και τα δύο επικεντρώνουν στον Λένιν, αλλά με εκ διαμέτρου αντίθετα συμπεράσματα. Τα άρθρα των S. Williams και Probsting που αναδημοσιεύτηκαν εδώ είναι ενδεικτικά.

      Η στρατιωτική ισχύς της Ρωσίας είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό κληρονομιά της ΕΣΣΔ -- η δομή του στρατού, η ανάπτυξη της στρατιωτικής τεχνολογίας και βιομηχανίας, το στρατιωτικό know-how, όλα αυτά είναι κληροδοτήματα του Κόκκινου Στρατού, και ο Πούτιν γνωρίζει καλά πως δεν μπορεί να το παραβλέψει (βλ. τελετουργικό του Victory Day Parade στο youtube, όταν ο χαιρετισμός του αρχιστράτηγου αρχίζει "σύντροφε" και τα σφυροδρέπανα δεσπόζουν στα πηλίκεια). Επιπρόσθετα, η στρατιωτική ισχύς, πόσο μάλλον αυτή που αναπτύχθηκε στον σοσιαλισμό, δεν είναι και δεν μπορεί να είναι αιτία του ιμπεριαλισμού. Αυτή πρέπει να αναζητιέται στον βαθμό ανάπτυξης της μονοπωλιακής συγκέντρωσης, στη σύμφυση χρηματοπιστωτικού και βιομηχανικού κεφαλαίου, στην άμεση εξαγωγή κεφαλαίου, κλπ. Αυτά είναι τα λενινιστικά κριτήρια.

      Τέλος, πιστεύω πως πρέπει να γίνει μια διάκριση ανάμεσα σε φιλοδοξίες και ρητορεία απ' τη μια και πραγματικότητες απ' την άλλη σε περίπτωση της Ρωσίας. Επουδενί δεν βλέπω την "πανίσχυρη" Ρωσία που οραματίζονται τόσο οι ιδεολόγοι της "ξανθιάς φυλής" όσο και οι λυσσαλέοι παραδοσιακοί εχθροί της ΕΣΣΔ. Η ρωσική ελίτ κινείται πολύ συντηρητικά και με αποκλειστικό γνώμωνα το πραγματιστικό συμφέρον της και όχι τον μεγαλοϊδεατισμό. Μου κάνει εντύπωση ότι σπανιότατα καταγράφεται το γεγονός ότι η εξωτερική πολιτική της Ρωσίας είναι το αποκορύφωμα του αστικού ρεαλισμού (ως ενδοτισμού), ενώ περισσεύουν τα περί "δεσποτισμού" και "απολυταρχίας" που βγαίνουν απ' τη ναφθαλίνη σταθερών δυτικο-ευρωπαϊκών στάσεων απέναντι στη χώρα απ' τον 19ο αιώνα.

      Διαγραφή
    2. του αστικού ρεαλισμού (ως ενδοτισμού)=ενν. ως το σημείο του ενδοτισμού.

      Διαγραφή
    3. Το από που κληρονόμησε την στρατιωτική της ισχύ η Ρώσικη αστική τάξη είναι πασίγνωστο, αλλά δεν καταλαβαίνω τι ρόλο παίζει σε σχέση με την ίδια την ύπαρξη της ισχύς αυτής στα χέρια της Ρώσικης αστικής τάξης.
      Και ναι έχεις δίκιο, η στρατιωτική ισχύς δεν είναι και δεν μπορεί να είναι αιτία του ιμπεριαλισμού. Αυτή πρέπει να αναζητιέται στον βαθμό ανάπτυξης της μονοπωλιακής συγκέντρωσης κλπ.
      Ωστόσο δεν την ανέφερα ως αιτία αλλά ως ένα από τα εξωτερικά γνωρίσματα του ιμπεριαλισμού, εκτός εάν έχουμε υπόψην παράδειγμα στρατιωτικά ανίσχυρης ιμπεριαλιστικής χώρας ή πανίσχυρων στρατιωτικών δυνάμεων που ο καπιταλισμός τους δεν έχει περάσει στο ιμπεριαλιστικό του στάδιο. Η κατασκευή και η συντήρηση μιας δυνατής πολεμικής μηχανής (και η Ρώσικη υπολείπεται μόνο της αμερικάνικης) προϋποθέτει έναν μεγάλο βαθμό συγκέντρωσης κεφαλαίου κλπ. Διαφορετικά ο Ρώσικος στρατός θα είχε διαλυθεί όπως συνέβη στα πρώτα χρόνια μετά την διάλυση της ΕΣΣΔ.
      Το πόσο γρήγορα ο νεαρός Ρώσικος καπιταλισμός πέρασε στο ιμπεριαλιστικό του στάδιο εξηγείται μάλιστα από αυτό ακριβώς που αναφέρεις. Την κληρονομιά δηλαδή των συγκεντρωμένων υποδομών της ΕΣΣΔ. Με αυτές η συγκέντρωση και του κεφαλαίου δεν ήταν παρά θέμα (λίγου κιόλας) χρόνου.

      Συμφώνησα πριν μαζί σου πως η Ρώσικη αστική τάξη είναι με την πλάτη στα σκοινιά και πράγματι υπολείπεται των ανταγωνιστικών της ιμπεριαλιστών, και μάλιστα οφθαλμοφανώς.

      Αυτό όμως είναι ζήτημα ποσότητας (του πόσο ισχυρός και κατά συνέπεια επιθετικός είναι δηλαδή ένας ιμπεριαλισμός ή όχι) και όχι ποιότητας (αν είναι δηλαδή πράγματι ιμπεριαλισμός).

      Διαγραφή
    4. Η σχέση την οποία έχει είναι πως δεν πρόκειται για ένα οργανικό ανάπτυγμα της ανόδου της αστικής τάξης όπως συμβαίνει με όλες τις άλλες ιμπεριαλιστικές χώρες, αλλά αντίθετα για μια βάση πάνω στην οποία πάτησε μια αστική τάξη για να συγκροτηθεί (βλ. και Πρόθεση και ικανότητα).

      Σωστά επικεντρώνεσαι στο πρόβλημα ποιότητας και ποσότητας, αλλά εκεί ακριβώς εγώ βρίσκω προβλήματα, με δεδομένο τον διαλεκτικό νόμο του μετασχηματισμού της ποσότητας σε ποιότητα. Με απλά λόγια, από ποιο σημείο και μετά μπορεί μια χώρα να θεωρηθεί "ιμπεριαλιστική"; Γιατί ντεμι-ιμπεριαλιστική δεν γίνεται να είναι.

      Περαιτέρω, η συνολική συζήτηση για τον ιμπεριαλισμό φαίνεται να προσπερνά το γεγονός ότι όταν γράφτηκε το σχετικό βιβλίο, ο φασισμός δεν είχε ακόμα εμφανιστεί ως οργανική έκφραση της ωρίμανσης του ιμπεριαλισμού. Αυτό έγινε θεωρητικό ζήτημα αρκετά μετά την πραγματεία του Λένιν. Αλλά εμείς δεν μπορούμε νομίζω να εξετάσουμε το αν μια χώρα είναι ιμπεριαλιστική ή όχι αποσπασμένα απ' αυτό το ζήτημα, που διαπιστωμένα δεν ήταν συγκυριακό και δεν αφορούσε απλά τη δεκαετία του 1930-40. Όταν λοιπόν αναρωτιέμαι τι σημαίνει η ασυμμετρία της προώθησης του φασισμού απ' τη μια πλευρά, αναρωτιέμαι όχι στα πλαίσια κάποιου γενικού αντιφασισμού αλλά σ' αυτά της ανάλυσης του ίδιου του ιμπεριαλισμού. Γιατί μου φαίνεται πια πολύ παράδοξο να μπορεί να σταθεί σήμερα ιμπεριαλισμός χωρίς σαφή φασιστικά χαρακτηριστικά.

      Διαγραφή
    5. Κάτι ακόμα: Η ρωσική αστική τάξη έχει μια καθαρά παρασιτική γέννεση. Γεννιέται ως τάξη αναπτυγμένη και με την πολιτική εξουσία δική της πάνω στην απροκάλυπτη λεηλασία της λαϊκής περιουσίας. Αυτό ο ρώσικος λαός το ξέρει και εκεί βρίσκεται μια ποιοτική διαφορά με χώρες όπου έχει ξεχαστεί προ πολλού η φύση της πρωταρχικής συσσώρευσης. Ο ρωσικός λαός έχει μια επίγνωση των λεηλατικών απαρχών του καπιταλισμού που δεν βοηθά την νομιμοποίηση της αστικής τάξης με όρους "επιχειρηματικού δαιμονίου" και τα τοιαύτα. Αυτό για μένα δημιουργεί επιπλοκές στα περιθώρια που έχει αυτή η τάξη να ηγεμονεύσει στην κοινωνία της. Και έχω την εντελώς προσωπική υποψία ότι το ζήτημα της αντεπαναστατικής ανατροπής του σοσιαλισμού δεν είναι "λυμένο", δεν είναι "περασμένα-ξεχασμένα", και θα το βρει μπροστά της. Επειδή δεν το βρήκε όταν προέκυψε δεν σημαίνει ότι το ξεφορτώθηκε για μένα.

      Διαγραφή
    6. Στις ΗΠΑ, αντιπαραθετικά, η αστική ηγεμονία είναι πραγματικά κάτι αδιανόητο να ανατραπεί. Είναι οργανικό κομμάτι της ανάπτυξης της χώρας, σάρκα από τη σάρκα της. Δεν μπορώ λοιπόν με καμία κυβέρνηση να προσχωρήσω στη θέση ότι έχω να κάνω με μια σύγκρουση ομοειδών φαινομένων, και αυτό πέρα από τα επιφαινόμενα του ποιος μου φαίνεται ακροδεξιότερος ή οτιδήποτε παρόμοιο. Δεν θεωρώ ότι πρέπει να αγνοούνται αυτού του είδους τα ζητήματα στην ανάλυση των καπιταλιστικών ανταγωνισμών.

      Διαγραφή
    7. Φλυαρώ τώρα, αλλά τέλος πάντων. Δεν θα μπορώ να ξαναμπώ στο μπλογκ αργότερα οπότε τα λέω μαζεμένα.

      Πολλοί κάνουν την σύγκριση και λένε: αν υποστηρίζεις το Χ για Ρωσία, γιατί όχι και για Ελλάδα;

      Θέλω να εξηγήσω ότι για μένα δεν έχουν καμία σχέση αυτές οι δύο χώρες.

      Ένα από τα πολύ δυνατά σημεία του ΚΚΕ, ίσως το πιο δυνατό, είναι ότι πρώτο και μόνο διέγνωσε με ακρίβεια και αναλυτικά τον χαρακτήρα της ΕΕ ως ιμπεριαλιστικό. Έχοντας ξεφύγει από νωρίς από τις "ευρωπαϊκές" εξιδανικεύσεις του τι διακυβευβόταν, είναι επίσης ένα κόμμα που λόγω παράδοσης ήταν σε θέση να δει τη ραγδαία άνοδο του φασισμού στην Ελλάδα για αυτό που ήταν: οργανικό κομμάτι της ιμπεριαλιστικοποίησης της χώρας. Αυτό σε δραματική αντίθεση με την αντιμετώπιση του φασισμού ως ψυχολογικό ζήτημα, ζήτημα αισθητικής, ζήτημα αμορφωσιάς, ζήτημα κι εγώ δεν ξέρω τι που ανέπτυξαν άλλοι πολιτικοί χώροι, οι οποίοι ποτέ δεν αναμετρήθηκαν με τη σύζευξη του φασισμού με τον ιμπεριαλισμό στο θεωρητικό επίπεδο.

      Για τον λόγο αυτό, η συνολική εγχώρια πολιτική του ΚΚΕ για μένα είναι η μόνη ενδεδειγμένη και η μόνη που στέκεται στο ύψος των περιστάσεων. Για τον λόγο αυτό επίσης, κάθε συνεργασία με ή ανοχή της σοσιαλδημοκρατίας θα ήταν άκρως επικίνδυνη.

      Όμως για μένα η Ρωσία δεν είναι καθόλου το ίδιο πράγμα με την Ελλάδα, δεν μπορεί να αναλυθεί εξαγάγωντας τους ίδιους όρους που χρησιμοποιήθηκαν ορθά για την ελληνική ανάλυση, είναι μια κοινωνία με διαφορετικούς όρους ιστορικής συγκρότησης της ταξικής ισχύος, που έχουν διαφορετικές συνεπαγωγές και θέτουν διαφορετικά προβλήματα.

      Από εκεί πηγάζει η ετεροδοξία μου στο συγκεκριμένο θέμα.

      Διαγραφή
    8. @Αντωνης:
      Στο άρθρο από το Praxis που είχες αναδημοσιεύσει και με το οποίο φαντάζομαι πως συμφωνείς (http://leninreloaded.blogspot.gr/2012/12/praxis_17.html), αναφέρεται πως "είναι αυτονόητο ότι το 2012 δεν υπάρχει καμία, απολύτως καμία, ανεπτυγμένη καπιταλιστική χώρα που να μην είναι Καπιταλιστική με τα χαρακτηριστικά του μονοπωλιακού Καπιταλισμού, δηλαδή Ιμπεριαλιστική. "
      -Μπορούμε να πούμε πως η Ρωσία δεν είναι μια ανεπτυγμένη καπιταλιστικά (δηλαδή ιμπεριαλιστική κατά το άρθρο) χώρα;

      Για το άλλο περί φασισμού που λες, και εγώ είμαι αρκετά κοντά στο συμπέρασμα πως ο φασισμός πρέπει να είναι τόσο φυσική μορφή αστικής κυριαρχίας στο ιμπεριαλιστικό της στάδιο, όσο ο φιλελεύθερος κοινοβουλευτισμός σε αυτό της αρχικής της ανάπτυξης. Όλα τα στοιχεία εκεί οδηγούν. Αυτό βέβαια δεν εμπόδισε ποτέ κάποιες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις να σηκώσουν την σημαία του "αντιφασισμού" όταν έκριναν πως αυτό θα τις βοηθούσε να συσπειρώσουν τους λαούς τους στον ανταγωνισμό τους με κάποιες άλλες (Αγγλία-ΕΠΑ στο Β'ΠΠ, Ρωσία σήμερα π.χ.)
      Οπότε δεν μου μοιάζει να μπορεί να αποτελέσει κριτήριο.

      Αυτά για το πως το βλέπω εγώ. Για το κυρίως πιάτο τώρα (την ύπαρξη καθαυτή ή όχι Ρώσικου ιμπεριαλισμού), είπα τα λίγα που καταλαβαίνω μια και δεν έχω το θεωρητικό υπόβαθρο για μια βαθύτερη μελέτη τέτοιου είδους. Εμπιστεύομαι όμως το Κόμμα που νομίζω πως την έχει.

      Διαγραφή
    9. Τέθηκε πολλές φορές ακόμα το ότι ο ρωσικός αντιφασισμός είναι απλό πρόσχημα, επικάλυμμα, κλπ. Νομίζω και από το Βαγενά.

      Εγώ λέω: ωραία. Είναι πρόσχημα. Αλλά αυτό το ρημάδι το πρόσχημα, γιατί δεν νιώθει καμία ανάγκη να το κρατήσει και η ΕΕ; Γιατί δεν νιώθει καμία ανάγκη να το κρατήσει η κυβέρνηση των Μπαλτάκων και των Βορίδηδων; Γιατί δεν νιώθει καμία ανάγκη να το κρατήσει ο ΣΥΡΙΖΑ του "να μην τσουβαλιάζουμε τους ψηφοφόρους της Χ.Α, είναι φασιστικό" και του "παράθυρο ελπίδας στην Ουκρανία;"

      Είναι δυνατόν να μην έχει καμία σχέση αυτό με διαφορές ανάμεσα στον χαρακτήρα της ρωσικής αστικής κυριαρχίας και αυτόν της κυριαρχίας της αστικής τάξης στη Δυτική Ευρώπη; Ή μήπως μόνο η Ρωσία έχει αντιφασιστική ιστορία και της είναι εύκολο να την πουλήσει; Και μεις έχουμε, αλλά δεν μας βοήθησε καθόλου στο να μην στήνουν γιορτές στα Καλάβρυτα οι νοσταλγοί των Ναζί. Δεν μπορεί να στηρίζεται μαρξιστική ανάλυση σε έννοιες όπως "νοσταλγία". Η "νοσταλγία" είτε έχει αντικειμενικά ερείσματα στις κοινωνικές σχέσεις και παίζει πολιτικό ρόλο είτε δεν έχει και δεν παίζει ή παίζει ρόλο απ' την απέναντι.

      Διαγραφή
    10. Με τα παραπάνω εννοώ πως ενώ συμφωνώ με τις επισημάνσεις σου για τις ιδιεταιρότητες του Ρώσικου καπιταλισμού, όσο και με το συμπέρασμα πως ο κύριος εχθρός του διεθνούς λαϊκού κινήματος παραμένει ο Ευρωατλαντικός, αυτές οι ιδιεταιρότητες, χωρίς να τις παραγνωρίζω, δεν μου φαίνονται αρκετές για να μιλήσουμε για την Ρωσία ως κάτι άλλο από ιμπεριαλιστική δύναμη.

      Διαγραφή
    11. " Αυτό βέβαια δεν εμπόδισε ποτέ κάποιες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις να σηκώσουν την σημαία του "αντιφασισμού" όταν έκριναν πως αυτό θα τις βοηθούσε να συσπειρώσουν τους λαούς τους στον ανταγωνισμό τους με κάποιες άλλες (Αγγλία-ΕΠΑ στο Β'ΠΠ, Ρωσία σήμερα π.χ.) "

      Πάρα πολύ συγκυριακά, για περιορισμένο χρονικό διάστημα, και με πολλές "τρύπες." Οι "αντιφασίστες" βοήθησαν κεντρικούς Ναζί να διαφύγουν, οι "αντιφασίστες" προσεύχονταν για επίθεση της Γερμανίας στη Ρωσία μέχρι το Μολότωφ-Ρίμπεντροπ.

      Για άρθρο Πράξις, έχω εκφράσει την δική μου άποψη, που είναι διαφοροποιημένη, εδώ: http://leninreloaded.blogspot.com/2014/07/blog-post_41.html

      και εδώ: http://leninreloaded.blogspot.com/2014/07/blog-post_4.html

      Διαγραφή
    12. Έχει ανέβει παραπομπή από μελέτη της Deutsche Bank όπου αναφέρεται ότι οι άμεσες επενδύσεις της Ρωσίας στο εξωτερικό εκτοξεύθηκαν 800% μεταξύ 2000 και 2006 μακράν της δεύτερης χώρας των BRIC. Σε σχέση με τη περίοδο λοιπόν Γιέλτσιν ο ρωσικός καπιταλισμός δεν έχει καμιά σχέση. Μια βόλτα άλλωστε στις "φτωχογειτονιές και τα φτωχόσπιτα" του Λονδίνου αρκεί για να το αντιληφθεί κανείς.

      Αν κάποιος ενδιαφέρεται να έχει μια εικόνα για τους εξοπλισμούς (μιας και αναφέρθηκαν και αυτοί) ώστε να δούμε αν έστω σε αυτό το σημείο η Ρωσία του 1998 είναι ίδια με τη Ρωσία του σήμερα (γιατί ως και αυτό γράφτηκε) υπάρχει αυτό το γράφημα:
      http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/6/62/Russian_Military_Spending_1992-2012_SIPRI.jpg
      Έντονα καθοδική πορεία στη δεκαετία του '90 αλλά και έντονα ανοδική στα επόμενα χρόνια.

      Μια άλλη ενδιαφέρουσα εικόνα δίνει ο πίνακας 1 (Table 1) στο
      http://books.sipri.org/product_info?c_product_id=476
      Σύμφωνα με αυτόν, μεταξύ των ετών 2004 και 2013 υπάρχει μια αύξηση των αμυντικών δαπανών της Ρωσίας κατά 108%.

      Συμπέρασμα: Η ραγδαία ανάπτυξη και ισχυροποίηση των ρωσικών μονοπωλίων πάει χέρι-χέρι με τη προσπάθεια ισχυροποίησης του ρωσικού στρατού ως βραχίονα άμυνάς τους έναντι των ανταγωνισμών του παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού συστήματος.

      ρα

      Διαγραφή
    13. "Για το κυρίως πιάτο τώρα (την ύπαρξη καθαυτή ή όχι Ρώσικου ιμπεριαλισμού), είπα τα λίγα που καταλαβαίνω μια και δεν έχω το θεωρητικό υπόβαθρο για μια βαθύτερη μελέτη τέτοιου είδους. Εμπιστεύομαι όμως το Κόμμα που νομίζω πως την έχει."

      Θεωρητική ανάπτυξη του γιατί η Ρωσία είναι ιμπεριαλιστική χώρα στην ΚΟΜΕΠ (εκεί θα την ανέμενα) εγώ δεν έχω υπόψει. Αν γνωρίζει κάποιος τέτοιο κείμενο, ας με ενημερώσει να το διαβάσω μετά χαράς.

      Διαγραφή
    14. @ ρα. Επαναλαμβάνω αυτό που είπα στον Τρας.

      "Θεωρητική ανάπτυξη του γιατί η Ρωσία είναι ιμπεριαλιστική χώρα στην ΚΟΜΕΠ (εκεί θα την ανέμενα) εγώ δεν έχω υπόψει. Αν γνωρίζει κάποιος τέτοιο κείμενο, ας με ενημερώσει να το διαβάσω μετά χαράς."

      Μέχρι να υπάρξει μια αναλυτική τοποθέτηση για το ζήτημα, είναι παρακινδυνευμένο, κατά την άποψή μου, να επιχειρηθεί επιμέρους αναμέτρηση με επιμέρους στοιχεία. Εγώ δεν το έχω λυμένο, πάντως, με προβληματίζει πάρα πολύ.

      Διαγραφή
    15. Αντώνη και εγώ θα σου επαναλάβω το εξής. Δεν είναι δυνατό να αναγνωρίζουμε ότι η καπιταλιστική Ελλάδα είναι στο ιμπεριαλιστικό στάδιο ανάπτυξης (έστω και με σχετική ισχύ που μειώθηκε κατά τη διάρκεια αυτής της καπιταλιστικής κρίσης) και από την άλλη να μη το αναγνωρίζουμε για τη σημερινή Ρωσία στη βάση του "παλιού καλού καιρού".

      Ναι στη Ρωσία υπάρχουν υγιείς δυνάμεις που μπορεί να σηκώσουν κεφάλι. Πολύ περισσότερες από τις χώρες της Δυτ. Ευρώπης αλλά καπιταλισμός υπάρχει και εκεί και μάλιστα στο ανώτατο στάδιο. Και δεν πρόκειται να κάνουν τίποτα αν σέρνονται πίσω από τον Πούτιν και την αστική τους τάξη. Οι αστοί της Ρωσίας έχουν ξεπηδήσει μέσα από αντεπανάσταση δεν είναι τίποτα χαζοχαρούμενοι τύποι.

      ρα

      Διαγραφή
  17. Πάνω στο ότι γράφτηκε ότι ίδιο πράγμα η Ρωσία του '98 και ίδιο η Ρωσία του σήμερα να υπενθυμίσω και το ότι στις προεδρικές του 1996 και 2000 ο Ζιουγκάνωφ είχε λάβει 32 και 29 τοις εκατό αντίστοιχα (το 2012 είχε λάβει 17.2%). Η χρονιά που πήρε το μικρότερο ποσοστό στις προεδρικές ήταν το 2004 με 13.7%. Το ότι εκείνη ήταν η χρονιά που το ρωσικό αστικό κράτος, το κράτος μιας αγνής αντιφασιστικής αστικής τάξης κατά τα άλλα, φόρτωσε επίσημα το Κατύν στους σοβιετικούς είναι μια σύμπτωση κι αυτό.

    ρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. @Αντωνης9 Σεπτεμβρίου 2014 - 10:54 π.μ.:
    Εννοώ πως το Κόμμα αναφέρεται ρητά εδώ και χρόνια σε "Ρώσικο ιμπεριαλισμό".
    Για να το λένε κάποια ανάλυση θα έχει προηγηθεί...
    και ένα σχόλιο για το Αντωνης9 Σεπτεμβρίου 2014 - 10:39 π.μ.:
    Βλέπω πως έχεις καταλάβει επακριβώς το πρόβλημα της ετεροβαρούς εκλαΐκευσης όπως το βλέπω εγώ, αλλά και που ακριβώς οφείλεται.
    Δεν θέλω να πω περισσότερα δημόσια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Στην Ουκρανία ΗΠΑ & ΕΕ τοποθέτησαν με βίαιο τρόπο μια δική τους φασιστική κυβέρνηση. Η κίνηση αυτή έγινε στα πλαίσια της επέκτασης των δυτικών μονοπωλίων σε νέες πλουτοπαραγωγικές πηγές και σε νέες μεγάλες αγορές και ταυτόχρονα για την ολοκλήρωση της περικύκλωσης της Ρωσίας ώστε να τεθεί και ο ρώσικος καπιταλισμός υπό τον έλεγχο τους, πιθανότατα και για να μπουν φραγμοί από τους δυτικούς στη διαφαινόμενη συμμαχία των BRICS. Ενδοκαπιταλιστικοί ανταγωνισμοί!
    Στις ανατολικές περιοχές της χώρας ακολούθησε εξέγερση. Ήταν η ανάγκη των κατοίκων αυτών των περιοχών για να αντισταθούν στην φασιστική λαίλαπα, ήταν εξέγερση υποκινούμενη από την Ρωσία για την εξυπηρέτηση των δικών της συμφερόντων (γραμμή άμυνας απέναντι στη Δύση), ήταν μια μερίδα της αστικής τάξης που έχει συμφέροντα με την Ρωσία, ήταν (σε κάποιο τουλάχιστον βαθμό) ταξική εξέγερση απέναντι στην αθλιότητα που έχει φέρει στον ουκρανικό λαό ο καπιταλισμός; Μάλλον όλα αυτά μαζί.
    Το ΚΚΟυ, ένα ισχυρό ΚΚ, με βαθιές ρίζες στον στρατό (κυρίως) και στα σώματα ασφαλείας, τέθηκε εκτός νόμου και τα μέλη του βρέθηκαν υπό διωγμό.
    Αυτή η εικόνα θεωρώ ότι οδηγεί τους κομμουνιστές σε έναν και μοναδικό δρόμο: να πάρουν τα όπλα, να συμμετάσχουν στην εξέγερση των ανατολικών περιοχών και να προσπαθήσουν να μετατρέψουν τον πόλεμο σε καθαρά ταξικό, σε σοσιαλιστική επανάσταση που θα επεκταθεί σε όλη την Ουκρανία. Αν και τώρα «δεν είναι κατάλληλες οι συνθήκες» για σοσιαλιστική επανάσταση στην Ουκρανία, μάλλον δεν είναι πουθενά και ούτε θα είναι στο κοντινό μέλλον.
    Έχει την δύναμη το ΚΚΟυ να οδηγήσει την Ε.Τ. της χώρας του σε νικηφόρα σοσιαλιστική επανάσταση; Δεν ξέρω και δεν θα το μάθουμε ποτέ αν δεν ακολουθήσει αυτόν τον δρόμο. Ποτέ η τύχη μιας επανάστασης δεν θα είναι εκ των προτέρων γνωστή και εγγυημένη. Αλλά αν οι κομμουνιστές δεν την επιχειρήσουν όταν υπάρχει εμφύλιος πόλεμος, όταν οι ίδιοι είναι στην παρανομία αλλά ταυτόχρονα έχουν σημαντική δύναμη, όταν υπάρχουν τεράστια αντιτιθέμενα καπιταλιστικά συμφέροντα που μπορούν να εκμεταλλευτούν, τότε πότε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. http://www.komep.gr/2008-teyxos-4/h-thesh-ths-rosias-sto-imperialistiko-systhma-h-stash-toy-kommoynistikoy-kinhmatos?highlight=WyJcdTAzYzFcdTAzY2VcdTAzYzNcdTAzYjlcdTAzYmFcdTAzYmZcdTAzYzIiLCJcdTAzYjlcdTAzYmNcdTAzYzBcdTAzYjVcdTAzYzFcdTAzYjlcdTAzYjFcdTAzYmJcdTAzYjlcdTAzYzNcdTAzYmNcdTAzY2NcdTAzYzIiLCJcdTAzYzFcdTAzYzlcdTAzYzNcdTAzYjlcdTAzYmFcdTAzY2NcdTAzYzIgXHUwM2I5XHUwM2JjXHUwM2MwXHUwM2I1XHUwM2MxXHUwM2I5XHUwM2IxXHUwM2JiXHUwM2I5XHUwM2MzXHUwM2JjXHUwM2NjXHUwM2MyIl0=

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Δεν έχω καταλήξει αν είναι ή όχι η Ρωσσία ιμπεριαλιστική. Δεν μπορείται όμως να μην λαμβάνεται υπόψην που βρίσκεστε, γιατί το θέμα δεν είναι τι θα πούμε εμείς στους ουκρανούς αντάρτες τι θα κάνουν, στα παπάρια τους μας γράφουν. Το θέμα είναι τι ιδεολογική εργασία με κατεύθυνση την ελληνική ή/και ευρωπαιή εργατική τάξη γίνεται με αφορμή τα γεγονότα. Η Ελλάδα λοιπόν ανήκει στο ΄΄δυτικό'' στρατόπεδο, είναι μέλος του ΝΑΤΟ, είναι μέλος της ΕΕ και της ευρωζώνης....πιο ''δυτικά'' δεν γίνεται. Αυτό σημαίνει ότι καθήκον των ελλήνων κομμουνιστών είναι η αντίσταση στην τακτική των αστών της διάδοσης της ρητορικής ''κακή, Ρωσσία, βάρβαροι εξ ανατολής - καλή, πολιτισμένη ευρώπη, με τα κουσούρια της αλλά πολιτισμένη''. Πρωταρχικό καθήκον είναι η ανάδειξη στον λαό του χαρακτήρα του δικού σου ιμπεριαλισμού, της δικής σου αστικής τάξης ελληνικής-ευρωπαικής, και όχι να συντελείς στην δημιουργία του αντιρωσσικού κλίματος. Δεν είναι δική σου δουλεία, του έλληνα κομουνιστή, να προειδοποεί για τους ''κακούς'' ρώσσους. Και αυτό γιατί δεν υπάρχει καμία πιθανότητα η δική σου χώρα να ταχθεί στο ρωσσικό στρατόπεδο και να σύρει και την εργατική σου τάξη μαζί, γιατί ναι ''ανήκομεν εις την δύσην''. Αντίθετα αυτό που είναι πιθανό είναι να συρθεί η εργατική σου τάξη στην στρατιωτική ''υπεράσπιση'' των Ευρωενωσιακών συμφερόντων σε πιθανή σύγκρουση με την Ρωσσία. Αυτό πρέπει να πολεμήσεις, τον διαγραφόμενο σοσιαλσωβινισμό στυλ 1914. Και αυτός δεν έχει καμία σύνδεση στο καπιταλιστικό ή ιμπεριαλιστικό πλέγμα του ρωσσικού στρατοπέδου αλλά στο δυτικό (ΝΑΤΟ, ΕΕ). Που σημαίνει επίσης ότι ο λενινιστικός στόχος για ήττα της δικής σου αστικής τάξης σε περίπτωση ιμπεριαλιστικού πολέμου σημαίνει στόχος για ήττα της ΕΕ από την ρωσσία (στην προκειμένη περίπτωση, ήττα της κυβέρνησης κίεβου από τους αντάρτες) και κατ'επέκτασην της ελληνικής αστικής τάξης που είναι άρρηκτα συνδεδεμένη (στο μεγαλύτερο της κομμάτι) με αυτήν. Αυτό σημαίνει υποστήριξη της ρωσσίας; υποκειμενικά όχι, αντικειμενικά ναι. Δηλαδή δεν θα βγεις να μιλάς υπέρ της Ρωσσίας, θα εκθέτεις τον καπιταλιστικό της χαρακτήρα, αλλά θα επικεντρώσεις την κριτική σου στην δική σου πλευρά. Προφανώς όμως η, σε περίπτωση πολέμου, υπονόμευση της δικής σου ιμπεριαλιστικής πλευράς (που τυχάνει να είναι και η ισχυρότερη στον κόσμο) με στόχο την ήττα της σημαίνει αντικειμενικά έμμεση στήριξη του αντιπαλου, δλδ την Ρωσσία.

    Αρκετοί εδώ φαίνεται έχετε ξεχάσει την ουσιαστική διάκριση αντικειμενικού-υποκειμενικού: π.χ. ειλικρινείς-ξεειλικρινείς η Ρωσσία έθεσε ψήφισμα στον ΟΗΕ εναντίον του ναζισμού (και όχι του ''ολοκληρωτισμού'') που δεν πέρασε λόγω ΗΠΑ και ΕΕ. Υποκειμενικά γιατί το εκανε; ποιες ήταν οι προθέσεις της; δεν ξέρω, έχει σημασία βεβαίως το γιατί, αλλά όποιες και να ήταν οι προθέσεις της αντικειμενικά θα έβαζε ίσως κάποιους φραγμούς στον φασισμό και βεβαίως εξέθεσε την ''φιλελευθερία'' των ηπα και εε. Το ίδιο ισχύει και για την κούβα ή την βενεζουέλα: όποιες και να είναι οι πραγματικές τις προθέσεις της ρωσσίας ή της βενεζουέλας (παίζουν βέβαια τον ρόλο τους) αντικειμενικά σημαίνει ανάσα ζωής για την Κούβα, τον φάρο του παγκόσμιου σοσιαλισμού, και είναι ταυτόχρονα εμπόδιο στους νατοικούς να βομβαρδίζουν όπου θέλουν. Ποια ήταν η σωστότατη στάση του κκε για την συρία και τον ασσάντ; την ξεχάσατε; ήταν μήπως η συρία του ασσάντ σοσιαλιστική δύναμη;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Eίμαι πολύ περίεργος να δω ποιους εδώ μέσα εννοείς Profuso ότι καλλιεργούν "αντιρωσισμό" στον ελληνικό λαό. Το να εκφράσεις κρίση για το στάδιο του καπιταλισμού στη Ρωσία σημαίνει άραγε αντιρωσισμός; Μήπως και την αντίστοιχη έκφραση κρίσης για το στάδιο του καπιταλισμού στην Ελλάδα θα την πεις ανθελληνισμό; Εγώ πάντως-που σίγουρα δεν είμαι και κανά πρώτο μυαλό-δεν έχω δει κανένα να παίρνει ίσες αποστάσεις και να βάζει σε ίδιο επίπεδο την επέμβαση των δυτικών στην Ουκρανία με τη στάση-αυτή τη στιγμή-του Ρωσικού κράτους. Θα σου ήμουν λοιπόν υπόχρεος αν μου τους έδειχνες.

      Και κάτι ακόμα. Δεν ξέρω τι εννοείς "ουσιαστική διάκριση αντικειμενικού-υποκειμενικού" (όπως σου είπα δεν κόβει πολλά η γκλάβα μου) το φόρτωμα όμως του Κατύν στους σοβιετικούς και τα προσκυνήματα/σαλιαρίσματα παρέα με τον Καζίνσκι που ήθελε να κάνει κάποιος δεν είναι υποκειμενικές εκτιμήσεις αλλά αντικειμενικά γεγονότα.

      ρα

      ρα

      Διαγραφή
    2. Δεν είπα ότι κάποιοι εδώ καλλιεργούν αντιρωσσισμό. Αυτό που είπα είναι ότι οι ίσες αποστάσεις του στυλ ''αφου είναι ιμπεριαλιστές και οι δυο δεν με ενδιάφερει, ας λενε και ας κάνουν ότι θέλουν για την ρωσσία, θα φυγει ενας ιμπεριαλιστης απ τη μεση. κτλ'' συμβάλει στο κλίμα του αντιρωσσισμου με το να μην το αντικρούει ιδεολογικά. Αντιρωσσισμού με την έννοια της δημιουργίας κλίματος ένος υποτιθέμενου εχθρού της ανθρωπότητας και του πολιτισμού που ενσαρκώνει το απόλυτο κακό (βάζουν μέσα και το σοβιετικό παρελθόν και ο ''τρόμος'' ολοκληρώνεται). Δουλειά λοιπόν δική μας είναι κυρίως η κριτική στον ''δικό μας'' ιμπεριαλισμό και αν είμαστε και λενινιστές σημαίνει βεβαίως και επιθυμία για ήττα του δικού μας ιμπεριαλιστικού στρατοπέδου (που δεν είναι όποιο και όποιο, είναι το ισχυρότερο στον κόσμο εδώ και έναν αιώνα) χωρίς βεβαίωςσυγκάληψη του χαρακτήρα του άλλου. Εμείς σε ποιους απευθυνόμαστε; στους ουκρανούς; διαβάζουν οι ουκρανοί τις εφημερίδες μας, τα μπλογκς μας και τα φειςμπουκ μας; Αυτό που οφείλουμε να κάνουμε και που πρακτικά έχει αξία είναι να λέμε ''φίλε εργάτη/τρια, μην τους ακούς, δεν είναι η Ρωσσία ο βασικός εχθρός σου, μην πας στο πόλεμο νομίζοντας ότι πας να πολεμήσεις τον ιμπεριαλισμό του Πούτιν, άλλο πράμα πολεμάς, στρέψε τα όπλα σου σε αυτούς που σου λένε αυτά, αυτοί σου πίνουν το αίμα... τον πούτιν άστον για μετά''. Επίσης πρακτικά η κατάσταση προσφέρει δυνατότητες απεγκλωβισμού. Πήγαινε να πεις στην κούβα λοιπόν να μην δεχτεί την Ρωσσία και να την αντιμετωπίσει με τον ίδιο τρόπο που αντιμετωπίζει και τις ΗΠΑ (και μην μου πεις για τσίπρα-σαμαρά, είναι άλλη ποιότητα οι εξωτερικές σχέσεις από τις εσωτερικές), να μην δεχτεί το ιμπεριαλιστικό χέρι που άπλωσε ο πούτιν. Κατά σύμπτωση θα λες το ίδιο πράμα που λένε οι ''αντιφρονούντες'' αντικομουνιστές κουβανοί

      Διαγραφή
  22. "Είναι γεγονός ότι είναι σχετικά πιο εύκολα κατανοητός ο άδικος, ιμπεριαλιστικός χαρακτήρας του πολέμου από την εργατική τάξη της χώρας που επιτίθεται, αν και αυτό δεν εκφράστηκε στο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα της Γερμανίας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ομως γίνεται πιο δύσκολα αντιληπτός για την εργατική τάξη της χώρας που δέχεται την επίθεση ότι ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος αφορά και τις δύο πλευρές. Δεν γίνεται κατανοητό ότι και ο επιτιθέμενος και ο αμυνόμενος διεξάγουν άδικο ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Αν π.χ. η Ελλάδα δεχτεί στρατιωτική επίθεση και εμπλακεί σε πόλεμο, η αστική τάξη της Ελλάδας θα ευθύνεται για την ιμπεριαλιστική επίθεση, γιατί αυτός ο πόλεμος θα αποτελέσει συνέχεια της πολιτικής συμμετοχής στο μοίρασμα των αγορών, των πηγών ενέργειας κλπ., της ενεργητικής συμμετοχής στις στρατιωτικές-πολιτικές συμμαχίες και επεμβάσεις του ΝΑΤΟ και της ΕΕ που ακολουθούσε σε «ειρηνική περίοδο».

    Συνεπώς το αν ένας πόλεμος είναι δίκαιος ή άδικος δε σχετίζεται με το αν είναι αμυντικός ή επιθετικός (με την κυριολεξία των όρων), αλλά με το ποιας πολιτικής συνέχεια αποτελεί."
    KOMEΠ, 2012, τεύχος 6, Ο ΛΕΝΙΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΤΗ ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ

    «Σαν να βρίσκεται η ουσία στο ποιος επιτέθηκε πρώτος, και όχι ποιες είναι οι αιτίες του πολέμου, οι σκοποί που ο πόλεμος βάζει μπροστά του και οι τάξεις που τον διεξάγουν».
    22. Β. Ι. Λένιν: «Ανοιχτό γράμμα προς τον Μπόρις Σουβάριν», «Απαντα», τ. 30, εκδ. «Σύγχρονη Εποχή», σελ. 265.

    @ψηρίς

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Ενδοιαφερουσα η Συζητηση σας.Για οσους ενδοιαφερονται να γνωρισουν και μια Λενινιστικη -Τροτσκιστικη αποψη παραθετω τον πιο κατω Συνδεσμο http://www.xekinima.org/arthra/view/article/oykrania-sto-mati-toy-kyklona/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ την γνωρίζω πολύ καλά την "Λενινιστική-Τροτσκιστική άποψη." Την έχω μάθει απέξω.

      Αλλά θα προτιμήσω την Σταλινική.

      Διαγραφή
    2. Εγω μπηκα στον πειρασμο να το διαβασω. Επειδη το να συζητας ενα κειμενο κατακερματιζοντας το και να λες εκει συμφωνω , εκει διαφωνω, το βρισκω αδοκιμο. Θα επισημανω μονο οτι ειναι απο χοντροκομμενη εως υποπτη η ταυτιση Κοσοβου -Κριμαιας στο ονομα της αυτοδιαθεσης...τι σχεση εχει η δημιουργια ενος ακομα νατοικου προτεκτορατου με το δικαιωμα στην αυτοδιαθεση?

      ratm

      Διαγραφή
    3. Μάλιστα. Συμφωνείς και εν μέρει τουλάχιστο. Με το Ξεκίνημα που μας έφερε να διαβάσουμε ο Προμηθέας.

      Καλά πάμε. Όπως ανέμενα.

      Διαγραφή
    4. Συμφωνω με το οτι ενας ισως ο σημαντοκοτερος παραγωντας της διαμωρφωθησας καταστασης στην Ουκρανια ειναι ο ενδοιμπεριαλιστικος ανταγωνισμος. Αυτο απο αλλη αφετηρια και απο αλλη οπτικη το λεει και το ξεκινημα. Αν αυτο με κανει τροτσκιστη τοτε με αυτη τη λογικη η θεωρηση απο καποιον του Πουτιν ως αντιιμπεριαλιστη εστω και εξ αναγκασμου κανει συτον τον καποιο Λαφαζανικο? Δε νομιζω....

      ratm

      Διαγραφή
    5. Εχω ξαναγραψει οτι δεν θα ετεροπροσδιοριστω απο κανεναν παση θυσια... Μπορει καποιος να θεωρει τη Ρωσια αποικια ή ημιαποικια ή οτιδηποτε αλλο. Εγω απο οσα εχω διαβασει και απο αναλυσεια του ΚΚΕ και απο αλλες εχω καταληξει οτι προκειται για ιμπεριαλιστικη χωρα. Αυτο το συμπερασμα δεν το αλλαζω επειδη μπορει να το λεει με το δικο του πολυ διαφορετικο σκεπτικο και προσεγγιση ενας τροτσκιστης. Οπως δεν αλλαξα αποψη οταν κατι τροτσκια μου λεγανε οτι ειμαι και καλα με τον Ασαντ ή τον Κανταφι πριν λιγο καιρο...

      ratm

      Διαγραφή
  24. Περί περικύκλωσης ιμπεριαλιστών από ιμπεριαλιστές. Οι συμμαχίες μεταξύ των Ιμπεριαλιστών είναι προσωρινές και τοπικές. Δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά. Από τη φύση τους οι σχέσεις μεταξύ των Ιμπεριαλ. κέντρων είναι ανταγωνιστικές στον μέγιστο βαθμό. Στο επίπεδο των συμμαχιών, το ΝΑΤΟ, για παράδειγμα, είναι αναμφισβήτητα ένας συμβιβασμός των ευρωαμερικάνων που κατά κανόνα λειτουργεί, λόγω συσχετισμών, προς όφελος του αμερικάνικου κεφαλαίου. Ο ρώσικος καπιταλισμός από την "ουκρανική κρίση" και τις επακόλουθες διαιμπεριαλιστικές αντιπαραθέσεις μπορεί κάλλιστα να είναι στην πλευρά των κερδισμένων χωρίς, ταυτόχρονα, να είναι στους χαμένους ο αμερικάνικος!!! Παίζεται πράγματι ένα "παιγνίδι" περικύκλωσης. Εκτός από τους λαούς, που είναι με τα σημερινά δεδομένα στους χαμένους, ποιο από τα ιμπεριαλιστικά κέντρα θα βγει περισσότερο χαμένο δεν είναι ξεκάθαρο. Οι Αμερικάνοι σε αυτή την περίπτωση παίζουν σε ένα win-win σενάριο είτε χάσει είτε δεν χάσει ο ρώσικος ιμπεριαλισμός. Ο ευρωπαϊκός καπιταλισμός από την άλλη στην περίπτωση που δεν χάσει ο ρώσικος καπιταλισμός θα είναι σίγουρα στους χαμένους...

    Αλ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τι ωραία που τα λέτε! Κάθομαι και χαζεύω. Έμαθα πολλά αυτές τις μέρες...

      Διαγραφή
  25. Τελικά ο Βαγενάς είναι μαρξιστής; :-)

    viul

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βεβαίως και είναι μαρξιστής. Δεν βλέπω κανένα λόγο να τίθεται τέτοια ερώτηση.

      Διαγραφή
  26. Τώρα που σπάσαμε τα ταμπού και αποσταλινικοποιηθήκαμε αρκετά, κι αυτός καλά τα λέει, δεν λέει τίποτα εξτρίμ ο άνθρωπος: http://www.left.gr/news/i-oykrania-i-rosia-kai-oi-oroi-tis-eythraystis-ekeheirias

    Στη μέση να τα βλέπουμε, ισορροπημένα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. "Στο ελληνικό απευθύνεται βέβαια, ο Ριζοσπάστης είναι όργανο του ΚΚ Ελλάδας, γραμμένο στα ελληνικά."

    Αναφέρθηκε ορθώς αλλά μάλλον δε μπήκαμε στον κόπο να αναλογίστουμε τι σημαίνει, πάνω στη θέση του ΚΚΕ για το Ουκρανικό ζήτημα.
    http://www.pewglobal.org/2013/09/03/global-opinion-of-russia-mixed/

    Στην Ελλαδά λοιπόν δρα το ΚΚΕ και στον ελληνικό λαό απευθύνεται. Δε θέλει δα και καμία αναλυτική δημοσκόπηση για να δει κανείς οτι απο το λούμπεν στοιχείο μέχρι και το μικροαστό (και σαφώς το προλεταριάτο) οι απόψεις για τη Ρωσία είναι θερμότατες και ριζωμένες.
    Πάντως στη δημοσκόπηση παραπάνω η Ελλάδα έρχεται πρώτη ανάμεσα σε 40 χώρες. Και δεν είναι μόνο του λεγόμενου "δυτικού μπλοκ".
    Δικαιολογείται απο τον αντιαμερικανισμό που έφερε ο εναγκαλισμός της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ και τις τόσες βάσεις σε ελληνικό έδαφος (Αραξος-πυρηνικά, Η Σούδα έχει γίνει μπάτε σκύλοι αλέστε - η μισή ευρώπη κάνει βολές εκεί) - Η Ρωσία είναι το αντίπαλο δέος.
    Δικαιολογείται, ίσως,σαν απομεινάρι προσκολλημένο απο τις απαρχές του ελληνικού αστικού κράτους και ο,τι αυταπάτες αυτό έφερε - Η Ρωσία ήταν η μόνη κραταιά Ορθόδοξη δύναμη, είχε αντιπαλότητα με τους Οθωμανούς.
    κτλ κτλ
    Τελοσπάντων, δεν είμαι ούτε ιστορικός ούτε κοινωνιολόγος.
    Πάντως, αν και μπορεί να κάνω λάθος, δε νομίζω να υπήρχε τόση θερμότητα στις απόψεις των Ελλήνων για τη Ρωσία, ως Σοβιετική Δημοκρατία και για τους Ρώσους ως το λαό που έχτισε σοσιαλιστικό κράτος για πρώτη φορά στην ιστορία. (αν έχει κανείς στοιχεία, όπως την παραπάνω δημοσκόπηση, ας τη παραθέσει)

    Αν το κόμμα δε λαμβάνει υπ' όψην του κάθε τάση και κάθε ζύμωση που υφίσταται στις μάζες,δε θα επιβιώσει. Και το ΚΚΕ τα έχει καταφέρει αξιοθαύμαστα. Ετσι και τώρα.

    Απο τη μία η αστική μας φιλοαμερικανική τάξη που ακούει και υπακούει, μπας και αρπάξει κάνα κόκκαλο. Και απο την άλλη ο φιλορωσισμός των μαζών που ολοένα αυξάνεται βλέποντας τα δεινά του ΝΑΤΟ.
    Το πώς ισορροπεί σε τέτοιες λεπτές ισορροπίες το κόμμα είναι κάτι που ήδη το βλέπουμε.

    Χαϊνης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Τι λένε στο λαό; Ότι η μία ιμπεριαλιστική δύναμη, δηλαδή η ευρωζώνη, δεν μπορεί να εξασφαλίσει γρήγορη ανάκαμψη της ελληνικής καπιταλιστικής οικονομίας, επειδή το μείγμα διαχείρισης που εφαρμόζει είναι «λάθος». Άρα, αλλού πρέπει να στραφεί η Ελλάδα και να συμμαχήσει με άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα, όπως οι ΗΠΑ, η Κίνα και η Ρωσία, οι οποίες είναι διατεθειμένες να κάνουν επενδύσεις και να φέρουν γρηγορότερα την ανάπτυξη στην Ελλάδα, εφαρμόζοντας άλλο μείγμα διαχείρισης της κρίσης. ... Από την άλλη, ανάλογα με τα ιδιαίτερα συμφέροντα που ο καθένας υπηρετεί, λέει στο λαό ότι η σωτηρία θα έρθει από τη συμμαχία με τον έναν ή τον άλλο ιμπεριαλιστή.
    ....... Η δική του σωτηρία δε βρίσκεται στη συμμαχία των αστών με τον έναν ή τον άλλο ιμπεριαλιστή, στο να σηκώνει ο λαός ξένες σημαίες. Σωτηρία είναι η Λαϊκή Συμμαχία, για την αποδέσμευση από κάθε ιμπεριαλιστικό οργανισμό, με κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής και την εξουσία στα χέρια του λαού.
    Ριζοσπαστης 20/8/2013
    Διαφωνει κανεις?
    φ.μ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @φ.μ:
      Δεν θυμάμαι να υπάρχει άλλη πολιτική δύναμη εκτός του ΚΚΕ που να αμφισβητεί την ένταξη της χώρας στο ΝΑΤΟ με όσα αυτά συνεπάγεται. Αυτά που αναφέρει ο Ρίζος αποτελούν τρέχουσες τακτικές επιλογές της αστικής τάξης (περισσότερες ή λιγότερες οικονομικές δωσοληψίες μα τον α ή τον β ιμπεριαλιστή) και όχι αμφισβήτηση της πάγιας στρατηγικής επιλογής της "ανήκομεν εις την δύσην".
      Ακόμη και η χούντα δοκίμασε σε κάποια φάση κάποια οικονομικά ανοίγματα στην ...ΕΣΣΔ!
      Σημαίνει αυτό κάτι;

      Διαγραφή
    2. @TRASH
      Πόση διαφορά έχει αυτό που εννοείς, με τη θέση ΕΑ, Σχέδιο Β' κλπ, που προτείνουν ένα κίνημα με προσανατολισμό την (σκέτη) έξοδο από ΕΕ, με τη λογική ότι "αυτό θα δημιουργήσει αστάθεια στην ελληνική αστική τάξη, εφ' όσον η συμπόρευση με τον "Δυτικό ιμπεριαλισμό" αποτελεί στρατηγική της επιλογή";;; Και τι όφελος θα μπορούσε να έχει τέλος πάντων το κομμουνιστικό κίνημα στην Ελλάδα από την ήττα του "δυτικού ιμπεριαλισμού" σε μία επιμέρους μάχη, όπως της Ουκρανίας;
      Και τελικά, οι ακροδεξιές φωνές (από ΧΑ μέχρι ΑΝΕΛ) και κάποιες ..."αριστερές" που λανσάρουν (με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, χαμηλόφωνα ή πιο δυνατά) την "κόκκινη αρκούδα" ως σωτήρα εδώ και τουλάχιστον μια δεκαετία, δεν εξυπηρετούν συγκεκριμένα συμφέροντα, απλώς επειδή δεν έχει παγιωθεί (ακόμα;) αυτή η γραμμή σε ενιαία και σταθερή;

      Σεβέκ

      Διαγραφή
    3. Έχω μια απορία που νομίζω ότι είναι σημαντικό να τη διατυπώσω.

      Αναμφισβήτητα όλοι αυτοί οι χώροι που λες φωνάζουν για παρτίδες με τη Ρωσία. Δεδομένο.

      Η απορία είναι η εξής:

      Τι εννοούν; Εννούν απόσχιση από τη Δύση; Εννοεί η Χ.Α, οι ΑΝΕΛ, ο Λαφαζάνης, κλπ έξοδο από ΝΑΤΟ και ΕΕ; Γιατί αυτό είναι πλέον ρεαλιστικά το προαπαιτούμενο για σημαντικές οικονομικές σχέσεις με τη Ρωσία.

      Τα εννοεί αυτά ο Λαφαζάνης αλλά για κάποιο τυχαίο λόγο μένει στον ΣΥΡΙΖΑ;

      Τα εννοεί η Χ.Α αλλά για κάποιο τυχαίο λόγο είναι παιδί των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών και του αντισοβιετισμού;

      Τα εννοεί αυτά ο Καμμένος, αλλά για κάποιο τυχαίο λόγο είναι ο ευτραφής Τσε της ΝΔ.

      Αλήθεια τα πιστεύετε ορισμένοι αυτά; Ξέρετε, άλλο τρώω απ' το ρώσικο κεφάλαιο, να τρώω και από το ευρωενωσιακό ως αστική επιθυμία, άλλο παίρνω εθελοντικά τον πούλο απ' τη Δύση, για να μπω στην οποία κατέσφαξα τους κομμουνιστές 50 χρόνια.

      Για σκεφτείτε το λίγο.

      Διαγραφή
    4. Επίσης:

      Άλλο το παίζω naughty boy απειλώντας γενικώς και αφηρημένως όσο με παίρνει ότι θα "βγω" για να κερδίζω και την ψήφο των πικραμένων απ' την ΕΕ, άλλο "περνάω απέναντι" από εκεί που πάντα ήμουν, και μάλιστα ΣΗΜΕΡΑ, με τον Αμερικάνο αστακό έτοιμο να φάει τον πλανήτη για να βγει απ' το αδιέξοδο.

      Νόμιζα ότι αυτά τα ζητήματα δεν μπορούσε ποτέ να προβληματίσουν συντρόφους ΣΟΒΑΡΑ. Έκανα λάθος.

      Διαγραφή
    5. Σε λίγο δηλαδή θα ζητάμε και κινητοποιήσεις για να μην συνταχθεί αυτή η Ελλάδα με τη Ρωσία σε πολεμική σύγκρουση. Εκλαμβάνοντάς το ως πραγματικό "κίνδυνο" για τη χώρα, που σφύζει από ταύτιση με τον ρωσικό εθνικισμό. Με γνώμωνα τις τρολιές και τα "αν η γιαγιά μου είχε ρουλεμάν..θα θελα να παίζω τους Ρώσους και τους Αμερικάνους να αγωνιούν ποιος θα με κερδίσει σαν να μαι ο γαμάω της υπόθεσης γιατί εγώ είμαι έξυπνος και οι άλλοι βλάκες" των Χρυσαυγιτών, των Καμμένων και των Λαφαζάνηδων.

      Ήμαρτον.

      Διαγραφή
    6. Εντάξει, να παραδεχτώ ότι αυτά τα πήρε σοβαρά ότι γίνονται ο Δημήτρης ο Χριστόφιας. Ο οποίος έπαιζε τον μέγα στρατηγιστή των ισορροπιών, και Δευτέρα χαριεντιζόταν με Μπαρόζο, Τρίτη με Πούτιν.

      Αλλά ξέρετε κάτι; Ένα πρωί, πουρνό-πουρνό ήτανε, έγινε ένα μεγάλο "μπαμ" σε ένα φορτίο εκρηκτικών που προορίζονταν για Συρία λίγο πριν ξεσπάσει εκεί ο εμφύλιος, βγήκαν οι αγανακτισμένοι να ζητήσουν πάταξη του σταλινικού που έβαλε τη χώρα σε τέτοιες περιπέτειες, και πάει ο Δημήτρης σπίτι του να παίζει Νιντέντο.

      Διαγραφή
    7. "Έκρηξη από υπερθέρμανση" στις...πέντε το πρωί αν δώσατε σημασία στο γεγονός που σηματοδότησε την αρχή του τέλους του ΑΚΕΛ.

      Διαγραφή
    8. Επαναλαμβάνω: "δεν εξυπηρετούν συγκεκριμένα συμφέροντα, απλώς επειδή δεν έχει παγιωθεί (ακόμα;) αυτή η γραμμή σε ενιαία και σταθερή;"
      Γιατί αποκλείεις το ενδεχόμενο αύριο-μεθαύριο να γίνει ξεκάθαρη η επιθυμία για απόσχιση απ' τη Δύση; Και ακόμα αν θες, οι της ΧΑ μήπως για κάποιο σχετικό λόγο "κυνηγήθηκαν";
      Και μην ξεχνάμε ότι ΗΠΑ και ειδικά η ΕΕ βρίσκονται σε βαθιά κρίση, με την ελληνική ΑΤ (ειδικά τα χαμηλότερα στρώματα αυτής) να φαίνεται πως έχει ζημιωθεί σε έναν βαθμό από τη διαχείριση της κρίσης.
      Γιατί να μην αποτελούν προετοιμασία όλες αυτές οι φωνές τόσα χρόνια για την έλευση μιας εναλλακτικής όταν κριθεί απαραίτητο;
      Και η Γερμανία με τη Γαλλία ήταν "αιώνιοι εχθροί" μέχρι και τον Β'ΠΠ, δεν έχει αλλάξει πλέον αυτό εδώ και 60 χρόνια;
      Και γιατί δεν απάντησες στην ουσία του σχολίου μου, που είναι και το σημαντικότερο ερώτημα για μένα σε όλη αυτή τη συζήτηση που έχεις ανοίξει:
      1) Πόση διαφορά έχει αυτό που εννοείς, με τη θέση ΕΑ, Σχέδιο Β' κλπ, που προτείνουν ένα κίνημα με προσανατολισμό την (σκέτη) έξοδο από ΕΕ, με τη λογική ότι "αυτό θα δημιουργήσει αστάθεια στην ελληνική αστική τάξη, εφ' όσον η συμπόρευση με τον "Δυτικό ιμπεριαλισμό" αποτελεί στρατηγική της επιλογή"....;
      και κυρίως
      2) " τι όφελος θα μπορούσε να έχει τέλος πάντων το κομμουνιστικό κίνημα στην Ελλάδα από την ήττα του "δυτικού ιμπεριαλισμού" σε μία επιμέρους μάχη, όπως της Ουκρανίας";

      Σεβέκ

      Διαγραφή
    9. "Γιατί αποκλείεις το ενδεχόμενο αύριο-μεθαύριο να γίνει ξεκάθαρη η επιθυμία για απόσχιση απ' τη Δύση; "

      Γιατί δεν έχει ιστορικό προηγούμενο στην ελληνική αστική τάξη.

      Γιατί το ρίσκο που θα έπαιρνε θα ήταν απολύτως δυσανάλογο του κέρδους που θα αποκόμιζε. Δεν είναι στραβή, είδε πολύ ξεκάθαρα τι έπαθαν οι Ουκρανοί που πήγαν να το παίξουν διπλό ταμπλώ, είδε τι έπαθε το ΑΚΕΛ για τον ίδιο λόγο.

      Διαγραφή
    10. Γιατί, τέλος, η πολιτική τακτική βασίζεται σε έλλογο υπολογισμό πιθανοτήτων και όχι στο Λόττο, δεν αναπτύσσεις δηλαδή πολιτική τακτική με βάση το 0.001% των πιθανοτήτων αλλά το 99.999%.

      Διαγραφή
    11. "Και μην ξεχνάμε ότι ΗΠΑ και ειδικά η ΕΕ βρίσκονται σε βαθιά κρίση"

      Αλλά έχουν πολλά όπλα. Πάρα πολλά όπλα. Η ρουκέτα που τρως στο κεφάλι δεν περιέχει καμία ένδειξη της οικονομικής κρίσης αυτού που στη ρίχνει. Είναι το ίδιο αποτελεσματική ανεξάρτητα του αν ο Τζον βγάζει 3.99 στο χαμπουργκεράδικο ή 6.99 την ώρα, ή αν οι ΗΠΑ χρωστούν 399 τρις ή 402 τρις εξωτερικό χρέος.

      Περισσότερα στο ποστ "Σύνδεση και αποσύνδεση του οικονομικού και του στρατιωτικού στοιχείου στον ιμπεριαλισμό."

      Διαγραφή
    12. "Και η Γερμανία με τη Γαλλία ήταν "αιώνιοι εχθροί" μέχρι και τον Β'ΠΠ, δεν έχει αλλάξει πλέον αυτό εδώ και 60 χρόνια;"

      Ποστ "Η ατομική βόμβα ως ιμπεριαλιστική διπλωματία".

      Αν πέσει κάτι σε ατομικά τα επόμενα χρόνια, βεβαίως, μπορεί να αλλάξουν πολλά πράγματα. Άνθρωποι δεν ξέρω αν θα υπάρχουν.

      Διαγραφή
    13. "Σε λίγο δηλαδή θα ζητάμε και κινητοποιήσεις για να μην συνταχθεί αυτή η Ελλάδα με τη Ρωσία σε πολεμική σύγκρουση"
      Μα τι σχέση αυτό ρε Αντώνη με την κατάσταση, ως έχει αυτή τη στιγμή; Σε ένα γενικευμένο πόλεμο, με εμπλοκή της Ελλάδας, προφανώς θα ήταν διαφορετικοί οι χειρισμοί, δεδομένου ότι η συμμετοχή της χώρας, όπως και οι συμμαχίες θα ήταν αναπόφευκτες.

      Σεβέκ

      Διαγραφή
    14. Έχει την ίδια σχέση με την κατάσταση την συγκεκριμένη στιγμή που έχουν οι ανησυχίες σου για ένα μέλλον που έχει ελάχιστες πιθανότητες να υλοποιηθεί, και αυτό αν γίνουν τρομακτικά πράγματα στον πλανήτη.

      Η ερώτηση είναι για ποιο λόγο πρέπει η πολιτική τακτική να μην ασχολείται με το παρόν αλλά με το μέλλον το οποίο μπορεί να αρχίσει να φαντάζεται κάποιος. Τέτοια μέλλοντα μπορώ κι εγώ να φανταστώ πολλά, αλλά δεν μου περισσεύει χρόνος απ' όσα βγάζουν μάτι στο παρόν.

      Διαγραφή
    15. Στο μεταξύ, ο κίνδυνος για την Ελλάδα λένε τώρα πως είναι οι Τζιχαντιστές -- αυτό το πρόβλημα μπήκε στο τραπέζι.

      Το τρομερά αστείο και εξίσου τρομακτικό είναι πως δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι τρολάρουν. Υπάρχουν και αυτοεκπληρούμενες προφητείες.

      Διαγραφή
    16. "Γιατί δεν έχει ιστορικό προηγούμενο στην ελληνική αστική τάξη."
      Νομίζω ότι το παραπάνω δεν αποτελεί επιχείρημα, αφενός γιατί η ιστορία του ελληνικού αστικού κράτους ξεκίνησε με ισχυρούς δεσμούς με τη Ρωσική αυτοκρατορία και συνεχίστηκε τουλάχιστον κατά τη διάρκεια του 19ου αι., αλλά κυρίως γιατί δε θεωρώ ότι το ιστορικό προηγούμενο προδιαγράφει και το μέλλον.

      Σεβέκ

      Διαγραφή
    17. "και αυτό αν γίνουν τρομακτικά πράγματα στον πλανήτη."
      Σ' αυτό δυστυχώς θα συμφωνήσω 100%.

      Σεβέκ

      Διαγραφή
    18. Κανένα πρόβλημα από εμένα αν θεωρείς την καταγωγή του Καποδίστρια σημαντικότερη βάση ελληνικής αστικής πολιτικής σήμερα απ' το Σχέδιο Μάρσαλ, την ένταξη στο ΝΑΤΟ και στην ΕΟΚ και τις εκτελέσεις των κομμουνιστών επί εσχάτη προδοσία.

      Εγώ λέω πώς σκέφτομαι εγώ, δεν μπορώ να κάνω κάτι παραπάνω.

      Διαγραφή
  29. Το 1859 ο Ναπολέοντας ο Γ' κήρυξε τον πόλεμο κατά της Αυστρίας για την απελευθέρωση δήθεν της Ιταλίας, στην πραγματικότητα όμως, για τους δικούς του δυναστικούς σκοπούς.
    "Πίσω από τις πλάτες του Ναπολέοντα Γ' --γράφει ο Α. Πότρεσοφ-- διαγραφόταν η φυσιογνωμία του Γκορτσακόφ, που λίγο πιο μπροστά είχε υπογράψει μυστική συμφωνία με τον αυτοκράτορα των Γάλλων." Δημιουργείται κόμπος αντιθέσεων: Από τη μία πλευρά βρίσκεται η πιο αντιδραστική ευρωπαϊκή μοναρχία που καταπίεζε την Ιταλία και από την άλλη οι εκπρόσωποι της επαναστατημένης Ιταλίας που παλεύει για τη λευτεριά της, μέχρι και τον Γαριβάλδη, χέρι-χέρι με τον αρχιαντιδραστικό Ναπολέοντα Γ' κτλ. "Δε θα τους [τους Μαρξ-Ένγκελς] ήταν πιο απλό --γράφει ο Α. Πότρεσοφ-- για να αποφευχθούν λάθη να πουν: "Κι οι δυο τους είναι ο ένας χειρότερος από τον άλλον;" Ωστόσο ούτε ο Ένγκελς, ούτε ο Μαρξ, ούτε ο Λασάλ δεν δελεάστηκαν από την "απλότητα" μιας τέτοιας λύσης του προβλήματος" [...]
    Για μας δεν έχει σημασία, συμπεραίνει ο Α. Πότρεσοφ, αν είχε δίκιο ο Μαρξ ή ο Λασάλ· σημασία έχει το γεγονός ότι όλοι συμφωνούν πως είναι ανάγκη να καθοριστεί από διεθνή άποψη ποιας πλευράς πρέπει να εύχεται κανείς πιο πολύ την επιτυχία.
    Αυτό είναι το παράδειγμα που διάλεξε ο Α. Πότρεσοφ· Αυτός είναι και ο συλλογισμός του συγγραφέα μας. Αν ο Μαρξ ήξερε τότε "να δώσει την εκτίμηση των διεθνών συγκρούσεων"(η έκφραση είναι του Α. Πότρεσοφ) παρά την άκρα αντιδραστικότητα των κυβερνήσεων και των δύο εμπόλεμων πλευρών, τότε και σήμερα οι μαρξιστές είναι υποχρεωμένοι να δώσουν παρόμοια εκτίμηση -- συμπεραίνει ο Α. Πότρεσοφ.
    Το συμπέρασμα είναι παιδιάστικο και απλό ή πολύ χοντροκομμένο και σοφιστικό, γιατί ανάγεται στα παρακάτω: Μια και ο Μαρξ το 1859 έλυσε το πρόβλημα ποιας αστικής τάξης πρέπει να εύχεται κανείς πιο πολύ την επιτυχία, γι' αυτό κι εμείς, ύστερα από μισό αιώνα και πάνω, πρέπει να λύσουμε ένα πρόβλημα απόλυτα ταυτόσημο.
    Ο Α. Πότρεσοφ δεν πρόσεξε ότι στον Μαρξ το 1859 (και μια σειρά άλλες περιπτώσεις αργότερα) το πρόβλημα "ποιας πλευράς πρέπει να εύχεται κανείς πιο πολύ την επιτυχία" ισοδυναμεί με το πρόβλημα "ποιας αστικής τάξης πρέπει να εύχεται κανείς πιο πολύ την επιτυχία." Ο Α. Πότρεσοφ δεν πρόσεξε ότι ο Μαρξ έλυσε το γνωστό πρόβλημα τότε που υπήρχαν --κι όχι μόνο υπήρχαν μα και βρίσκονταν στο προσκήνιο του ιστορικού προτσές στα σπουδαιότερα κράτη της Ευρώπης-- αναμφισβήτητα προοδευτικά αστικά κινήματα. Στις μέρες μας θα ήταν γελοίο και να σκεφτεί κανείς για προοδευτική αστική τάξη και για προοδευτικό αστικό κίνημα προκειμένου για τέτοιες αναμφισβήτητα κεντρικές και σπουδαιότερες φιγούρες της ευρωπαϊκής "χορωδίας" ["συναυλίας" στη μτφρ. της Σ.Ε], όπως είναι, λόγου χάρη, η Αγγλία και η Γερμανία. Η παλιά αστική "δημοκρατία" αυτών των κεντρικών και σπουδαιότατων μεγάλων κρατών έγινε αντιδραστική.
    Λενιν Κατω απο ξενες σημαιες.
    απο http://leninreloaded.blogspot.gr/2013/05/vi-lenin_11.html
    διαφωνει κανεις?
    φ.μ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. Ιμπεριαλισμος δεν ειναι η στρατιωτικη επιθεση εναντιον μιας χωρας, η δικτατορια, ο φασισμος μονον.
    Ειναι κυριως ο μονοπωλιακος καπιταλισμος που σαπιζει και ανοιγει το δρομο στο φασισμο.
    φ.μ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @φ.μ:
      Δηλαδή ο φασισμός σαν ιδιέταιρο φαινόμενο δεν μας αφορά, και κακώς οι κομμουνιστές υπερασπίστηκαν παντού και πάντα την αστική δημοκρατία από αυτόν, και προτείνεις την επόμενη φορά που ο φασισμός θα καταλύει μια αστική δημοκρατία να αδιαφορήσουν πλήρως για την "ενδοαστική" αντίθεση.
      Καλά κρασιά...

      Διαγραφή
    2. Νόμιζα ότι η "αποδόμηση του αντιπάλου" στις "ενδοϊμπεριαλιστικές συγκρούσεις" ονόμαζεται "σοσιαλσωβινισμός" γιατί εξυπηρετεί την "δική μας" αστική τάξη. Φαίνεται άλλαξε όνομα και έγινε "τροτσκιστο-λενινισμός."

      Α ρε Ιωσήφ...

      Διαγραφή
  31. Εναι η ρωσικη αστικη ταξη διαφορετικη απο την ελληνικη? Ειναι κατι που η θεωρια δεν προβλεψε? Κατι που δημιουργει αναγκη τροποποιησης της θεωριας? Υπαρχει τροπος να αποδειξει καποιος οτι η αστικη ταξη ειναι προοδευτικη? Γιατι τι αλλο μπορει να σημαινει αυτη η επιμονη με το ουκρανικο?
    Ειναι δυνατον να μπαινουν τετοια ερωτηματα?
    φ.μ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @φ.μ:
      Η θεωρία όλα τα έχει προβλέψει. Άμα την διαβάζαμε κιόλας θα ήταν ακόμη καλύτερα:

      (Ο Λένιν) Αντιπάλευε τον κίνδυνο από την αδιαφορία του εργατικού κινήματος απέναντι στα εθνικά κινήματα: «Μια τέτοια αδιαφορία καταντά σοβινισμός όταν τα μέλη των μεγάλων εθνών της Ευρώπης, δηλαδή των εθνών που καταπιέζουν περισσότερο μικρούς και αποικιακούς λαούς, δηλώνουν με δήθεν επιστημονικό ύφος: εθνικοί πόλεμοι δεν μπορούν να υπάρχουν»
      B. I. Λένιν: «Για την μπροσούρα του Γιούνιους», «Απαντα», τ. 30, εκδ. «Σύγχρονη Εποχή», σελ. 9.
      «Σ’ έναν αντιδραστικό πόλεμο μια επαναστατική τάξη δεν μπορεί παρά να εύχεται την ήττα της κυβέρνησής της. Αυτό είναι αξίωμα. Και το αξίωμα αυτό αμφισβητούν μόνο οι συνειδητοί οπαδοί ή οι ανίκανοι υπηρέτες των σοσιαλσωβινιστών»
      Β. Ι. Λένιν: «Για την ήττα της κυβέρνησης της χώρας σου στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο», «Απαντα», τ. 26, εκδ. «Σύγχρονη Εποχή», σελ. 291.
      Η ιστορία έδειξε ότι σε συνθήκες ιμπεριαλιστικού πολέμου, δυνάμεις του οπορτουνισμού επιλέγουν τη γραμμή της ουδετερότητας, υιοθετούν αταξικά συνθήματα περί «αφοπλισμού», «ενότητας για την ειρήνη» ή το κενό περιεχομένου σύνθημα «ούτε νίκη ούτε ήττα». Αυτό το σύνθημα σχολίασε ο Λένιν, λέγοντας ότι «όποιος υποστηρίζει το σύνθημα αυτό, είναι συνειδητός ή ασυνείδητος σωβινιστής, είναι στην καλύτερη περίπτωση ένας διαλλακτικός μικροαστός, αλλά προπαντός είναι εχθρός της προλεταριακής πολιτικής, οπαδός των σημερινών κυβερνήσεων, των σημερινών κυρίαρχων τάξεων»
      Β. Ι. Λένιν: «Για την ήττα της κυβέρνησης της χώρας σου στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο», «Απαντα», τ. 26, εκδ. «Σύγχρονη Εποχή», σελ. 296.
      "...το λαϊκό κίνημα της κάθε χώρας δεν πρέπει ούτε να αδιαφορεί για τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις, αλλά ούτε και να παίρνει τη θέση υπέρ του ενός ιμπεριαλιστικού κέντρου εναντίον ενός άλλου. Πρέπει να τις αξιοποιεί, αφού έτσι κι αλλιώς έχουν αντικειμενικό χαρακτήρα, ..."
      Ελισαίος Βαγενάς ΚΟΜΕΠ #4 2008

      Με όσα γράφεις προφανώς έχεις μεγάλες αντιρήσεις στα παραπάνω.

      Διαγραφή
    2. "Εναι η ρωσικη αστικη ταξη διαφορετικη απο την ελληνικη;"

      Ναι, είναι. Ιστορικά διαμορφώθηκε με άλλο τρόπο και πολιτικά βρίσκεται στο στρατόπεδο των αντιπάλων της ελληνικής.

      Και φυσικά δεν είναι, γιατί είναι επίσης αστικά τάξη.

      Λοιπόν; Βρήκες κανένα σωσίβιο στην κουταλιά νερό όπου επιχειρείς να πνίξεις και τους άλλους;

      Διαγραφή
  32. Υποθετική ερώτηση.
    Ας υποθέσουμε οτι η αστική τάξη της Ουκρανίας δεν ήταν βαθιά διχασμένη και η απόφαση για την τελωνειακή ένωση με τη Ρωσία είχε "πλειοψηφική" αποδοχή, η επέμβαση της Δύσης θα γινόταν έτσι κι αλλιώς ή όχι?

    Decadent

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν ήταν το ζήτημα απλώς η τελωνειακή ένωση με τη Ρωσία, και δεν ήταν αυτό το μόνο "θανάσιμο αμάρτημα" του Γιανουκόβιτς:

      "Το 2009 το Κίεβο υπέγραψε συμφωνία που επέτρεπε την διέλευση εφοδίων από το έδαφος της Ουκρανίας για τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν. Η ένταξη στο ΝΑΤΟ φαινόταν βέβαιη στο σημείο εκείνο. Αλλά το 2010, ο νεοεκλεγείς πρόεδρος Γιανουκόβιτς ανακοίνωσε ότι, ενώ η συνεργασία θα συνεχιζόταν, η ένταξη στο ΝΑΤΟ δεν βρισκόταν στην αντζέντα της κυβέρνησής του. Εν τω μεταξύ, όμως, το ΝΑΤΟ είχε καταφέρει να υφάνει ένα δίκτυο δεσμών εντός των ενόπλων δυνάμεων της Ουκρανίας."

      Διαγραφή
    2. Σύμφωνοι απολύτως κι ευχαριστώ που το επισημαίνεις.Την ερώτηση την έκανα γιατί για μένα το άρθρο του Βαγενά αναβαθμίζει υπερβολικά τις ενδοαστικές αντιθέσεις εντός Ουκρανίας δίνοντας τους τον ρόλο οδηγού των εξελίξεων ενώ υποβαθμίζει το ρόλο του δυτικού παράγοντα σε δευτερεύων σε φάση "εκμεταλεύτηκαν" τον διχασμό της ντόπιας αστικής τάξης.Έτσι όπως το βλέπω συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο στο ρόλο του ποιος οδηγεί τα γεγονότα.Ίσως να κάνω λάθος δεν ξέρω.

      Decadent

      Διαγραφή
    3. Σε καμία των περιπτώσεων δεν βρέθηκε πλειοψηφία η "ένταξη στο ΝΑΤΟ". Εκείνο που έγινε είναι πως το ταβάνι των 23 μονάδων που βρίσκονταν στις τελευταίες δημοσκοπήσεις έγινε μετά τα γεγονότα στην Ανατολική Ουκρανία 32%.
      Στις δημοσκοπήσεις δηλώνει πως βλέπει θετικά την ένταξη στο ΝΑΤΟ της Ουκρανίας μόνον ένας στους τρεις παρά τα όσα έχουν γίνει και κάποιοι ... μιλάνε για φασιστικές χώρες...

      Ένα από τα πέντε προαπαιτούμενα της εισόδου νέου μέλους είναι οι περιβόητες "Δημοκρατικές (δυτικές) λειτουργίες". Τα υπόλοιπα κράτη μέλη υπογράφουν μία ανακοίνωση που θα λέει πως αυτό το κριτήριο πιάστηκε ....
      Ποιοι θα είναι οι φασίστες; Αυτοί που μπαίνουν; ή αυτοί που υπογράφουν πως δεν πρόκειται περί φασιστών;

      Μετά από τόση διαφήμιση για "Φασίστες όλοι οι Ουκρανοί", οι Ουκρανοί κάτοικοι των Ανατολικών περιοχών βαφτίζονται συλλήβδην "Ρώσοι" για να ξεχωρίζουν από τους φασίστες, ωστόσο, εξακολουθεί ο Ουκρανικός λαός να δηλώνει μακριά από το ΝΑΤΟ.

      Δυστυχώς ο σχολιασμός σε blogs έδωσε την ευκαιρία στον καθένα να αυτο-επιβεβαιώνει την άποψή του με ιλαροτραγικό τρόπο. Τι να κάνουμε; ας το καταπιούμε και αυτό.
      Το παρών νήμα περιέχει μαργαριτάρια σπανίας και απαράμιλλης ομορφιάς.(CACHETED)

      GIULLIANI

      Διαγραφή
    4. "Στις δημοσκοπήσεις δηλώνει πως βλέπει θετικά την ένταξη στο ΝΑΤΟ της Ουκρανίας μόνον ένας στους τρεις παρά τα όσα έχουν γίνει και κάποιοι ... μιλάνε για φασιστικές χώρες..."

      Η Ελλάδα είναι στο ΝΑΤΟ ήδη. Με τη λογική της συνάρτησης του ενός και του άλλου έτσι ώστε το όποιο ποσοστό στην Ουκρανία διαφωνεί να εξαιρείται και του φασισμού αυτομάτως, η Ελλάδα είναι φασιστική χώρα.

      Δοκίμασε να τρολάρεις κάπου αλλού και κάντο και cacheted.

      Διαγραφή
    5. η Ελλάδα είναι φασιστική χώρα= δηλαδή, αποφαίνεσαι για το ποια είναι και ποια δεν είναι φασιστική χώρα στο εξωτερικό από μια χώρα που βάσει των παραδοχών σου είναι η ίδια φασιστική.

      Διαγραφή
    6. Όσο για τον φασισμό στην Ουκρανία διαχρονικά, ο τόπος είναι γεμάτος τεκμήρια. Όχι άρθρα. Ιστορικά γεγονότα. Δεν περιμένουμε εσένα να μας δείξεις το φως το αληθινόν.

      Διαγραφή
    7. @GIULLIANI:
      Το φασίστες "όλοι οι Ουκρανοί" δεν ξέρω που το διάβασες, όσο για τον εάν αυτοί που ονόμασαν τις απελευθερωμένες από την ναζιστική κυβέρνηση περιοχές "Νοβοράσια" (Νέα Ρωσία) είναι Ρώσοι το αφήνω ασχολίαστο...
      Εδώ να γραπτά του καθενός για να φανεί ποιος είναι τελικά ο ιλαρός...

      Διαγραφή
    8. "Ο Έλληνας μικροαστός θέλει τις Ουκρανέζες αλλά δεν θέλει τους Ουκρανούς γιατί είναι φασίστες". Η δημοσκόπηση θα δημοσιευτεί προσεχώς.
      Μπορούμε να κάνουμε σοβαρή κουβέντα για "κοινή γνώμη" και δημοσκοπήσεις;
      Συναγωνιστές, λίγη σοβαρότητα δεν βλάπτει.

      Αντώνη καλό κουράγιο
      Αλέκος

      Διαγραφή
    9. Καλά, αυτό το "συναγωνιστές" σηκώνει πολύ συζήτηση. Από τη στιγμή που τέθηκε το θέμα στο ιστολόγιο, γέμισαν τα θρεντ "συναγωνιστές" πρωτοεμφανιζόμενους που "επικροτούν" τις ίσες αποστάσεις και την "σκληρή λενινιστική κριτική"...στη Ρωσία.

      Το είπα και πριν, δεν γεννήθηκα χτες. Ξέρω γιατί πρέπει να τεθεί ένα θέμα όταν το θέτω, ξέρω από τι κινδυνεύει αυτό που στηρίζω και πότε.

      Διαγραφή
    10. Το κάθε αναρχοτροτσκοσυριζο πικραμένο τρολ μπαίνει και πετάει τη μαλακία του και μιλάει και για μαργαριτάρια, τι να πεις...
      Πονάει η συζήτηση είναι σαφές.

      Decadent

      Διαγραφή
    11. Γι αυτό υπάρχει ο Τροτσκισμός, για τις κρίσιμες στιγμές που διακινδυνεύεται να ξυπνήσει λίγο μαζικότερα ο λαός και πρέπει να αποκατασταθεί επειγόντως η θολούρα σε όλα και να πληγεί το κύρος του επαναστατικού κόμματος, αν έχει μείνει όρθιο τέτοιο.

      Διαγραφή
    12. @TRASH
      "όσο για τον εάν αυτοί που ονόμασαν τις απελευθερωμένες..."
      εννοείς σοβαρά πως έχουμε απελευθερωτικό πόλεμο;

      "...από την ναζιστική κυβέρνηση..."
      εννοείς πως υπάρχει έστω και ένα σοβαρό στοιχείο που να δείχνει ναζιστική την σημερινή κυβέρνηση της Ουκρανίας;
      Κατάργησε το κοινοβούλιο; έδιωξε όλους τους Ρώσους δημόσιους υπάλληλους; τους ζήτησε να φορέσουν περιβραχιόνιο με το ΖΟΡΙ το τσαρικό σύμβολο;

      "...περιοχές "Νοβοράσια" (Νέα Ρωσία) είναι Ρώσοι το αφήνω ασχολίαστο..."
      Υπάρχει έστω και ένα σοβαρό στοιχείο πως οι ίδιοι οι κάτοικοι των περιοχών(Ουκρανικού διαβατηρίου) υιοθετούν επίσημα την "Νέα Ρωσία";

      Trash έχεις ξεφύγει και η πολεμική μου δεν έχει να κάνει προσωπικά με εσένα αλλά με τις στρεβλώσεις σου που θολώνουν πάρα πολύ τα μάτια μας.
      Όταν δηλαδή αποθρασυνθούν οι αστοί και δημιουργήσουν πάλι τα ναζιστικά κράτη θα πρέπει να τα χαρακτηρίζουμε "διαβολικά" και "εξωγήινα" επειδή εσύ δίνεις άλλα νοήματα στους χαρακτηρισμούς;

      GIULLIANI

      Διαγραφή
    13. Κατά τα άλλα για τον ρα, "εφευρίσκω αχυρανθρώπους".

      Εγώ τους έφτιαξα όλους τους "συναγωνιστές" που πλημμύρισαν το μπλογκ σαν τον φίλο μου τον GIULLIANI.

      Α ρε παιδιά, πόση αφέλεια για ορισμένα πράματα;

      Διαγραφή