Πέμπτη, 11 Σεπτεμβρίου 2014

Η ΕΣΣΔ, η ιστορία του κυπριακού, και οι πρόσφατες εξελίξεις γύρω απ' το βιβλίο του Μακάριου Δρουσιώτη (ΙΙΙ)

Σατιρικό σκίτσο του Χριστόφια ως κόκκινου προβάτου που δεν ακολουθεί τα λευκά της ΕΕ, από το ιστολόγιο του Μακάριου Δρουσιώτη
Η διαφοροποίηση ανάμεσα στις κατευναστικές δηλώσεις Αναστασιάδη και στη λαύρα αντεπίθεση Δρουσιώτη πιθανό να δημιουργεί την εικόνα "ρήξης" ανάμεσα στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον Σύμβουλό του. Μόνο που πάνω από ένα μήνα πριν τα γεγονότα που ανέκυψαν με την ανακοίνωση της ρωσικής πρεσβείας, είχε ήδη διαρρεύσει η είδηση ότι ο Δρουσιώτης, μετά την ολοκλήρωση του πονήματός του, ετοιμαζόταν για άλλο πόστο, εκτός Κύπρου:
17 Ιουλίου 2014 
Αν και επισήμως ο Πρόεδρος Αναστασιάδης δεν έχει ανακοινώσει την επιλογή του για τη θέση του Κύπριου Επιτρόπου, πληροφορίες τον φέρουν ήδη να εξέφρασε την προτίμησή του στον νέο πρόεδρο της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ. 
Έτσι, από ερχόμενο φθινόπωρο ο Χρήστος Στυλιανίδης φαίνεται πως μετακομίζει από το Ευρωκοινοβούλιο στην έδρα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στις Βρυξέλλες αντικαθιστώντας την κ. Ανδρούλλα Βασιλείου, η θητεία της οποίας έχει λήξει. 
Σύμφωνα με δημοσίευμα της «Αλήθειας» ο κ. Στυλιανίδης σχεδιάζει τη στελέχωση του Γραφείου του στις Βρυξέλλες, με πρώτη επιλογή του να φαίνεται πως είναι ο Μακάριος Δρουσιώτης. Εφόσον επιβεβαιωθεί η επιλογή Στυλιανίδη, ο γνωστός δημοσιογράφος θα αποχωρήσει από το Προεδρικό, όπου είχε διοριστεί από τον κ. Αναστασιάδη στο Γραφείο Επικοινωνίας για να μετακομίσει στις Βρυξέλλες.
Ενδιαφέρον, τέλος, παρουσιάζει η ανήσυχη απορία που εκφράζει ο κυπριακός Τύπος μετά την αντίδραση της Ρωσικής πρεσβείας:
Κάτι βέβαια που προβληματίζει είναι οτι πριν 2 δεκαετίες η Ρωσία έκανε μεγάλες προσπάθειες να απεμπολίσει το Σοβιετικό της παρελθόν, ενώ τώρα φαίνεται να το διεκδικεί με ιδιαίτερη ζέση και ένταση...
Μπορούμε να κλείσουμε με μια δική μας απορία:

Είναι ηλίου φαεινότερο ότι το διακύβευμα όλων όσων έχουν συμβεί στην Κύπρο είναι ο αναπροσανατολισμός, δύσκολος αλλά πεισματικά ακολουθούμενος, της συμμαχίας της κυπριακής αστικής τάξης από το ρωσικό κεφάλαιο στο ευρωενωσιακό και αμερικάνικο. Μέχρι εδώ, όλα καλά. 

Το ερώτημα είναι: γιατί κρίνει και η κυπριακή αστική τάξη που εκφράζει τα συμφέροντά της μέσα από την τωρινή κυβέρνηση ότι ο αναπροσανατολισμός από καπιταλιστή σε καπιταλιστή καθιστά απαραίτητη την απαξίωση της ΕΣΣΔ; Ασφαλώς και γνώριζε εκ των προτέρων ότι η Ρωσία θα αντιδράσει στην προσπάθεια σπίλωσης της Σοβιετικής ιστορίας. Και ασφαλώς και προώθησε αυτή την προσπάθεια παίρνοντας η ίδια ως δεδομένη την πρακτική σύνδεση της σημερινής καπιταλιστικής Ρωσίας με την ΕΣΣΔ -- αλλιώς δεν θα είχε κανένα νόημα η επίθεση στην ΕΣΣΔ στα πλαίσια αποκόλλησης από τη σημερινή Ρωσία για χάρη άλλων συμμαχιών.

Με δεδομένο λοιπόν ότι οικονομικά δεν υπάρχει καμία σύνδεση ανάμεσα στην Ρωσία και την ΕΣΣΔ,  πώς είναι δυνατό να έχει πραγματικές πολιτικές και οικονομικές συνέπειες σήμερα, στα πλαίσια διεργασιών ανακατάταξης του παγκόσμιου χάρτη και ραγδαίας αναζωπύρωσης της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας, η σύνδεσή τους; 

10 σχόλια:

  1. Μπορεί, με άλλα λόγια, μια σύνδεση να είναι ταυτόχρονα φαντασιακή και να έχει πραγματική σημασία; Γιατί είτε πρέπει να υποθέσουμε ότι ΟΛΟΙ όσοι διαρκώς συνδέουν τα δύο (στις ΗΠΑ, στην Κύπρο, στην Ελλάδα, παντού) τρελάθηκαν, και μαζί τους τρελάθηκαν και οι Ρώσοι που αντιδρούν αποδεχόμενοι την σύνδεση, είτε ότι η παγκόσμια τάξη πραγμάτων βασίζεται στο τρόλινγκ, ή ότι κάτι άλλο συμβαίνει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @Αντωνης:
    Η παγκόσμια προπαγάνδα βασίζεται στο τρόλινγκ σαφώς. Εγώ θα έλεγα αυτό να το πάρουμε σαν δεδομένο. Αυτό είναι το ένα κομμάτι.
    Το άλλο είναι η γεωπολιτική. Βάση αυτής, η Ρώσικη Ομοσπονδία είναι σαφέστατη συνέχεια της ΕΣΣΔ (έχει δηλαδή αναγκαστικά τα ίδια γεωπολιτικά συμφέροντα με αυτήν), και εκεί πρέπει να αναζητήσουμε την σύνδεση σε κάτι που εκ πρώτης μοιάζει με διεθνές τρολάρισμα όλων προς όλους.

    Εκτός εάν δεχτούμε πως ο δυτικός "πόλεμος" ενάντια στην ΕΣΣΔ και στις άλλες λαϊκές δημοκρατίες έγινε από "αγνούς" αντικομμουνιστικούς ιδεολογικούς σκοπούς, και χωρίς να εμπλέκεται καμμία απολύτως επιδίωξη άμεσων υλικών συμφερόντων από την πλευρά του ευρωατλαντικού ιμπεριαλισμού.
    Σαφέστατα λοιπόν οι δυτικοί είχαν σκοπό και την (υλικότατη) λεηλασία αυτών των χωρών, πέραν της εξάλειψης του "κακού παραδείγματος" και στο δικό τους προλεταριάτο. Το πρώτο όμως είναι καθαρή γεωπολιτική (που προσωπικά δεν υποτιμάω καθόλου)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνώ, νοουμένου βέβαια ότι η "γεωπολιτική" δεν είναι τίποτε άλλο από ένα σύνολο πολιτικών, διπλωματικών, στρατιωτικών και προπαγανδιστικών κινήσεων με στόχο την εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης και των πλουτοπαραγωγικών πόρων άλλων ΛΑΩΝ. Δεν είναι απλώς "κάτι για τον ανταγωνισμό για εδάφη".

      Διαγραφή
    2. Το καλοκαίρι μιλούσα με φίλη που μένει στο Αμβούργο, η οποία αναφερόταν στην Ρωσία σα να είναι κομμουνιστική χώρα και ότι είναι ό,τι χειρότερο και αφού την ρώτησα έκπληκτη πως το γνωρίζει αυτό, μου εξήγησε ότι την άποψη αυτή την έχει από συναδέλφους της που προέρχονται είτε από τη Ρωσία είτε από γειτονικές χώρες.
      Επίσης μου ανέφερε ότι οι πρώην ανατολικογερμανοί που γνωρίζει είναι άνθρωποι χωρίς αρχές και γενικά μου μετέφερε μια αρνητική εικόνα.
      Και βεβαίως ήταν κάθετη ότι ο κομμουνισμός είναι το άλλο άκρο του φασισμού γιατί και στον κομμουνισμό δεν υπάρχει δημοκρατία και ελευθερία και την καταλάβαινα ότι αισθανόταν μια λύπηση για μένα που έμπλεξα με αυτό.
      Η κοπέλα προέρχεται από οικογένεια Πασοκων, με παππού στο αντάρτικο, που η οικογένεια δεινοπάθησε –«τι καλό είδαμε από τον κομμουνισμό?»- και είπε ότι δεν την ενδιαφέρουν τα πολιτικά, εκτός αν βρεθεί ένα άλλο σύστημα, καινούργιο γιατί «τα παλιά όλα έχουν τα ίδια χάλια».
      Μιλάμε για τρελό τρολλινγκ …

      Διαγραφή
    3. @Αντωνης:
      Θα διαφωνήσω με τον ορισμό σου για την γεωπολιτική. Και η ΕΣΣΔ είχε γεωπολιτικά συμφέροντα (δηλαδή με πολιτικές που είχαν να κάνουν με την διεθνή κρατική της ισχυροποίηση), αλλά αυτά σε τίποτε δεν είχαν να κάνουν με την εκμετάλλευση άλλων λαών.

      Διαγραφή
    4. Η προστασία του σοσιαλισμού απ' τον ιμπεριαλισμό δεν είναι ανάγκη να παίρνει το όνομα "γεωπολιτικό συμφέρον", όμως. Μπορείς να την πεις απλώς προστασία του σοσιαλισμού απ' τον ιμπεριαλισμό.

      Έκανα την παρέμβαση γιατί η "γεωπολιτική" νοείται σε όλα τα αστικά μέσα ως "αταξική έννοια", ακριβώς για να προβάλλονται οι συγκρούσεις ως απλώς συγκρούσεις μεταξύ κρατών και να βγαίνει έξω εντελώς ο παράγοντας της εκμετάλλευσης λαών (να ταυτίζεται δηλαδή κάθε άρχουσα τάξη με τους "δικούς της" υποτελείς).

      Διαγραφή
  3. Οσον αφορά την Κύπρο, δεννομίζω η κυπριακή αστική τάξη να νιώθει κάποιον ουσιαστικό κομουνιστικό κίνδυνο. Αφορά περισσότερο την προσπάθεια αθώωσης του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ για να νομιμοποιηθεί ιδεολογικά η λύση του κυπριακού και η πλήρης συμπόρευση με την ''δύση'', χτυπώντας παράλληλα και το Ακελ. Οπως και η αθώωση του εαυτού της από το βρώμικο πραξικοπηματικό παρελθόν της, το οποίο [πραξικόπημα] εμφανώς μειώνει ο Δρουσιώτης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όχι, δεν νιώθει τέτοιον κίνδυνο. Ούτε η ελληνική αστική τάξη τον ένιωθε το 1967, αλλά στήριξε τη δικτατορία και μετά έκανε το χαζό, ότι ήταν όλο έργο κάποιων "τρελών".

      Διαγραφή
    2. ...και ότι η ουσία της χούντας ήταν πως ήταν "κιτς."

      Διαγραφή
  4. Άρχισαν τα όργανα, και γέμισε ο τόπος "υποστηρικτές" της "κομματικής γραμμής":
    http://fadomduck2.blogspot.gr/2014/09/blog-post_15.html?showComment=1410516265207#c6981632885065877900

    ΑπάντησηΔιαγραφή