Πέμπτη, 11 Σεπτεμβρίου 2014

Η καπιταλιστική Ρωσία δεν μπορεί να νικήσει

Επιπλέον, η καπιταλιστική Ρωσία μπορεί μόνο να χάσει, στο τέλος, εκτός κι αν πιστεύει κάποιος πως η Ρωσία μπορεί να εκτοπίσει και θα εκτοπίσει τις ΗΠΑ ως παγκόσμια καπιταλιστική υπερδύναμη. Αυτό δεν μπορεί να συμβεί σε έναν πάνοπλο, πυρηνικό κόσμο. Παγκόσμια, ο καπιταλισμός βρίσκεται στην πιο βαθιά, ανεπίλυτη κρίση που αντιμετώπισε από το 1913. Η κτηνώδης "λογική" του καπιταλισμού δεν επιτρέπει το "δίκαιο παιχνίδι." Το θλιβερό ανέκδοτο του "διεθνούς δικαίου" όπως αυτό εφαρμόζεται θα έπρεπε να το καταστήσει σαφές σε όλους. Όσο ηθικά αηδιαστική κι αν είναι η αυτοκρατορία του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου της οποίας ηγούνται οι ΗΠΑ, τουλάχιστον είναι λογικά νουνεχής. Η ρωσική επιμονή να προσαρμοστεί σ' αυτή, να την "αφήσουν" να συμμετάσχει στο "παιχνίδι" είναι το τρελό. Στη Ρωσία μπορεί να επιτραπεί να παίξει, αλλά όχι ως ίσος συνέταιρος. Μόνο μια σοσιαλιστική Ρωσία, μια Ρωσία που παρουσιάζει μια ξεκάθαρη ιδεολογική εναλλακτική στον άξονα ΗΠΑ/ΕΕ, έχει οποιαδήποτε ελπίδα να επικρατήσει και να επιβιώσει μακροπρόθεσμα. Αυτή ήταν και είναι η αποστολή και το πεπρωμένο του Ρώσικου λαού.

Σχόλιο στο ιστολόγιο Colonel Cassad

38 σχόλια:

  1. 25 χρόνια δεν είναι πολλά, οι αστοί χρειάστηκαν πολλά παραπάνω στην Γαλλία (μπορώ να ονειρεύομαι τουλάχιστο)...

    Κώστας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αντώνη δε θυμάμαι αν το έχεις βάλει. Βαγενάς για τη θέση του ΚΚΕ στο Ουκρανικό και την επίθεση από Ίσκρα. Γνώμη μου είναι ότι δεν μπορεί να λύπει από τη συζήτηση.


    www2.rizospastis.gr/story.do?id=7859910

    υ.γ. : εννοείται συμμερίζομαι κάποιους από τους προβληματισμούς σου γύρω από το θέμα, π.χ. ποια πρέπει να είναι η τακτική των ντόπιων αγωνιστών, πού θα οδηγούσε μια διπλωματική υποχώρηση των Ρώσων αλλά και μια σύγκρουση κλπ. Για μένα είναι φανερό πως 1. η Ρωσία έχει κρατικομονοπωλιακό καπιταλισμό στη βάση της, δλδ είναι ιμπεριαλιστική 2. η Ρωσία θα υποχωρήσει προσωρινά, όχι με συμφέροντες όρους, και 3. αν κάποιος δεχτεί επίθεση αυτός θα είναι ο αντιστεκόμενος λαός της Ουκρανίας, που βρίσκεται μπροστά σε ματωμένες νύχτες (οι Ρώσοι ή θα τους "κρεμάσουν" ή αν κάνουν επαναστατικό κιχ θα τους διαλύσουν). 4. Η ανθρωπότητα βρίσκεται σε στάδιο στρατιωτικοποίησης χωρίς προηγούμενο. Το πισωγύρισμα θα είναι εντελώς απρόβλεπτο. Και γι αυτό είναι αιώνας των επαναστάσεων αυτός που διανύουμε.


    τσαφ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σχετικά με το 3, αν μπορείς διάβασε το άρθρο για την εκεχειρία απ' το οποίο το σχόλιο από Ανατολικο-Ουκρανό που ασχολείται αποκλειστικά με τον εμφύλιο. Θα δεις ότι τους Ρώσους τους βλέπει ως αναξιόπιστους συμμάχους και μίζερους συμφεροντολόγους που δεν τολμούν να βοηθήσουν πραγματικά για να μη χάσουν κανα φράγκο απ' τους Αμερικάνους. Αυτή είναι η εικόνα της κυβέρνησης Πούτιν ως τώρα απ' την πλευρά των Ανατολικο-Ουκρανών. Νομίζω απέχει πολύ από αυτή που περιγράφεις.

      Διαγραφή
    2. Περαιτέρω τώρα. Η Πουτινική, η αστική Ρωσία, έχει αναθερμάνει τις σχέσεις της με το σοσιαλιστικό κράτος της Κούβας, έχει διαγράψει το κουβανικό χρέος από την περίοδο της ΕΣΣΔ (πολλά δις), και γενικότερα έχει καταστήσει σαφή την στήριξή της στον Κάστρο.

      Για τους δικούς της λόγους βέβαια. Χρειάζεται μια χώρα εχθρική προς τις ΗΠΑ κοντά στα δικά της σύνορα.

      Αλλά αυτό έχει κάποιες συνέπειες για την υπόθεσή σου. Δεν γίνεται να είναι "θέμα αρχής" να "διαλύεις" όποιον κάνει "επαναστατικό κιχ" και να κάνεις όσα κάνει η Ρωσία με τον Κάστρο. Άρα δεν υπάρχει τέτοιο κώλυμμα.

      Αλλά αν πρυτάνευε μια κυνική λογική του είδους "στηρίζουμε τα σοσιαλιστικά κράτη, φτάνει να είναι μακριά μας αλλά σφάζουμε αυτούς που παλεύουν για σοσιαλισμό κοντά μας", τότε η Ρωσία θα έχανε και την Κούβα, ή τουλάχιστο θα έπαιρνε ένα μεγάλο ρίσκο να τη χάσει.

      Νομίζω λοιπόν ότι η ιδέα της καταστολής μιας επαναστατικής κατεύθυνσης ως ενδεχόμενου δεν πολυπερπατά. Αυτό που θέλει η Ρωσία είναι απ' τη μια αντιφατικό (και αυτή είναι η αδυναμία της, θέλει τη Δύση, θέλει και αυτονομία κινήσεων για τη δική της αστική τάξη), και από την άλλη συνίσταται στον έλεγχο ή στην αίσθηση του ελέγχου μάλλον, στην Ανατολική Ουκρανία. Να ηρεμήσουν τα πράγματα, να βγάλουμε λεφτά. Αυτό βέβαια δεν θα γίνει, γιατί δεν το θέλουν οι Αμερικάνοι.

      Συμπερασματικά: υπάρχουν, νομίζω, διαβαθμίσεις αντικομμουνισμού. Και είναι λάθος να θεωρούμε ότι οι ΗΠΑ/ΕΕ και η Ρωσία βρίσκονται στην ίδια βαθμίδα στο θέμα. Γιατί η Ρωσία (η άρχουσα τάξη της) δεν θέλει κομμουνισμό ΣΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΤΗΣ. Οι ΗΠΑ και η ΕΕ δεν τον θέλουν ΠΟΥΘΕΝΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ. Κάνει διαφορά από τη σκοπιά της πρακτικής πολιτικής ενός ΚΚ.

      Διαγραφή
    3. Για το ερώτημα του ιμπεριαλισμού (για μένα ακόμα ερώτημα), ανέβασε κάποια χρήσιμα στοιχεία το Μαύρο Πρόβατο, που θα αναδημοσιεύσω. Όπως και να έχει, η δυσκολία είναι ότι πρέπει να βλέπει κανείς τη ΣΥΝΟΛΙΚΗ εικόνα. Η Ρωσία δεν έχει εμπλακεί σε επεκτατικό πόλεμο, η μέριμνά της είναι η ισχυροποίησή της ως Ομοσπονδία. Προσπαθεί να χτίσει μια δική της οικονομική ζώνη με καπιταλιστικό χαρακτήρα, η οποία έχει βέβαια εκμεταλλευτικά χαρακτηριστικά, αλλά δεν εμπλέκεται με διάλυση κρατών και αποικιοποίηση λαών. Δεν είναι μια χώρα στο στάδιο της οικονομικής στασιμότητας και της στρατιωτικής ανεξέλεγκτης επιθετικότητας όπως οι ΗΠΑ. Δεν καλλιεργεί και δεν διασπείρει παγκόσμια την ιδεολογία ανώτερων και κατώτερων λαών. Δεν προώθησε αυτή των εκφασισμό των δημοκρατιών της Βαλτικής, τον αντισοβιετισμό της Πολωνίας. Δεν είναι υπεύθυνη για τον χαρακτήρα της σημερινής κυβέρνησης του Κιέβου. Η Ρωσία εξυπηρετείται από τη σοσιαλδημοκρατία και βρίσκει προβλήματα απέναντι στον φασισμό, τη στιγμή που για τις ΗΠΑ φαίνεται να ισχύει το ανάποδο, παρά τις τεράστιες υποχωρήσεις της σοσιαλδημοκρατίας και τον ρόλο της στην αποδυνάμωση του εργ. κινήματος (έχω στον νου μου και την συνολική εξέλιξη της πενταετίας στην Κύπρο, με την πτώση του ΑΚΕΛ, την εκδίωξη του Ρώσικου κεφαλαίου, την έλευση της Haliburton, και την τωρινή πίεση για ΝΑΤΟποίηση, ενώ ανεβαίνει το ΕΛΑΜ). Αυτά δεν νομίζω ότι μπορούν να αγνοηθούν από την συγκεκριμένη ανάλυση της σύγκρουσης.

      Διαγραφή
    4. Εκείνο που η Ρωσία θέλει πάντως σίγουρα δεν είναι η διχοτόμηση της Ουκρανίας που επιδιώκουν οι εξεγερμένοι των ανατολικών της περιοχών. Θέλει αυτό που συνέβαινε μέχρι χθες. Να μπορεί να κρατάει μέσω των φιλικών σε αυτήν πληθυσμών της πρώην Αν.Ουκρανίας το σύνολο της χώρας ουδέτερο και τις αντιπυραυλικές ασπίδες του ΝΑΤΟ μακρυά από τα σύνορα της. Υπό αυτή την οπτική λίγα πράγματα αλλάζουν εάν το σύνολο ή μόνο ένα κομμάτι της Ουκρανίας ενταχθεί ή αναπτύξει πολύ στενές σχέσεις με το στο ΝΑΤΟ.
      Αυτό το πουλάκι θεωρώ πως μάλλον έχει πετάξει. Εξού και νομίζω πως η διχοτόμηση μάλλον προς το συμφέρον των αμερικάνων είναι. Κάπως έτσι εξηγούνται και όλες οι ενέργειες του Κίεβου που έσπρωξαν τον κόσμο της πρώην Αν.Ουκρανίας να επιδιώξει αυτή την λύση.
      Να ξαναζήσουν όλοι αυτοί μαζί μετά τόσο αίμα, μου μοιάζει απίθανο...

      Διαγραφή
    5. Πράγματι η Ρωσία δεν θέλει διχοτόμηση και δεν στηρίζει τις φιλοδοξίες των εξεγερμένων για πλήρη αυτονόμηση. Στην πραγματικότητα, κάνει διαρκώς "ένα βήμα μπρος, δυο βήματα πίσω".

      Οι Αμερικανοί, απ' την άλλη, δεν ενοχλούνται στο παραμικρό από έναν ακόμα πυρήνα διαρκούς αποσταθεροποίησης, που θα επιτρέπει τη στρατιωτική διείσδυση. Και δεν εννοούμε μόνο όπλα, αλλά ίσως πιο σημαντικά διοικητική διείσδυση του ΝΑΤΟ, εκπαίδευση, ιδεολογική καθοδήγηση, "μισθοφορία πολιτών" έτοιμων να κάνουν τη δουλειά του όποτε χρειαστεί. Για τις ΗΠΑ, η Ανατολική Ευρώπη έχει εξελιχθεί στο περιώνυμο "πίσω μέρος της αυλής" που ήταν κάποτε η Λατινική Αμερική, ακριβώς και ως αντιστάθμισμα στο γεγονός ότι ο έλεγχός τους στη Λατινική Αμερική έχει αδυνατίσει πολύ σε σχέση με τις ένδοξες μέρες 70, όταν δεν υπήρχε εκτός Κούβας ίχνος μη αμερικάνικης μαριονέτας στην ήπειρο.

      Διαγραφή
    6. "πίσω μέρος της αυλής"="πίσω αυλή", backyard: http://en.wikipedia.org/wiki/America's_Backyard

      Διαγραφή
    7. "τους Ρώσους τους βλέπει ως αναξιόπιστους συμμάχους και μίζερους συμφεροντολόγους που δεν τολμούν να βοηθήσουν πραγματικά για να μη χάσουν κανα φράγκο απ' τους Αμερικάνους. Αυτή είναι η εικόνα της κυβέρνησης Πούτιν ως τώρα απ' την πλευρά των Ανατολικο-Ουκρανών."
      Αυτο ξαναπεστο. Βλεπεις ο Πουτιν σαν ρεαλιστης πολιτικος βλεπει την υποθεση Ουκρανια με ορους γεωπολιτικων συσχετισμων. Κανει οτι τον παιρνει για να ισχυροποιησει την θεση της επι Γελτσιν ημιαποικιας των ΗΠΑ Ρωσιας και να την καταστησει περιφερειακη δυναμη (βοηθοντος και του εξαιρετικα πλουσιου υπεδαφους.
      φ.μ

      Διαγραφή
  3. Οι κομμουνιστές πρέπει να χαράζουν στρατηγική με βάση τις ενδοϊμπεριαλιστικές διαφορές, συμφωνώ. Δεν μπορούν να έχουν όμως ψευδαίσθηση ότι αυτό δίνει τη δυνατότητα σταθερών συμμαχιών. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, οι Ουκρανοί μπορούν να εκμεταλλευτούν το στρίμωγμα της Ρωσίας για όσο οι ίδιοι δε θίγουν συμφέροντα της ρώσικης αστικής τάξης. Δηλαδή οι Ρώσοι τι επιδιώκουν μέσα από το Ουκρανικό : βολεύονται με το να μην αλλάξει τίποτα, πράγμα αδύνατο.

    Εξάλλου, η ύπαρξη μιας σοσιαλιστικής χώρας στην Ευρώπη είναι εμπόδιο για όλους τους καπιταλιστές. Πόσο μάλλον γι αυτούς που συνορεύουν με τους σοσιαλιστές. Δεν μπορεί να γίνει πιο οραγνωμένη η πάλη στην Ουκρανία και οι Ρώσοι πολίτες να μένουν ασυγκίνητοι. Ξεκινούν λοιπόν, άλλα προβλήματα, εσωτερικά, για τους αστούς της Ρωσίας, σε περίπτωση που οργανωθεί και ανέβει η πάλη στην Ουκρανία.

    Έτσι, ενώ η αντίσταση, ο αντιφασιστικός αγώνας και η οργάνωση πρέπει να πατάει (έστω και στο ελάχιστο - επικοινωνιακά) στην επίθεση που δέχεται η Ρωσία, δεν μπορεί να ελπίζει σε κάποια σοβαρή στήριξη.

    Πρέπει λοιπόν οι Ουκρανοί να ξεχωρίσουν όσο το δυνατό τα συμέροντά τους από αυτά της Ρώσικης ΑΤ. Ας θημηθούμε πως φερόταν οι Άγγλοι αστοί στο ΚΚΕ και το ΕΑΜ, ακόμα πριν τα Δεκεμβριανά, τη Βάρκιζα, τη λευκή τρομοκρατία κλπ.


    τσαφ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τέλος

    1. Οι ρώσοι αστοί δεν μπορεί παρά να είναι αντικομμουνιστές. Μόνο τέτοιοι μπορεί να είναι αυτοί που ρίξανε το σοσιαλισμό ή κερδίζουν από την πτώση του.

    Το ότι ο Πούτιν χρησιμοποιεί επικοινωνιακά την αντιφασιστική νίκη κλπ δε μου λέει τίποτα. Στην Ελλάδα έχουμε δει ακροδεξιά μπλογκ να ανεβάζουν Λένιν, το Μαρξ να διαβάζεται από Άδωνη σε ζωντανή εκπομπή, τον Τσε να φοριέται από φασίστες κλπ. Όπως και ό,τι τους συμφέρει πάντα.
    Και τελικά, ξεχνιέται ο εθνικισμός-αντικομμουνισμός του Πούτιν όταν μίλησε για το πολιτικό γραφείο των μπολσεβίκων;


    2. Να σ ευχαριστήσω για την παραπομπή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εάν το θέμα της τιμής σε αυτά ή της απαγόρευσης-καταστροφής των κομμουνιστικών συμβόλων μας είναι αδιάφορο, γιατί καταγγέλλουμε την απογόρευση τους και την καταστροφή των κομμουνιστικών μνημείων και δεν τα προσπερνάμε ως κάτι άνευ ουσίας;

      Διαγραφή
  5. Δεν έπιασα καλά την ερώτηση τρας. Ελπίζω να απαντάει το παρακάτω αλλιώς εξήγησέ μου.

    Οι αγώνες μας, η ιστορία μας, οι οικογένειές μας συνδέονται με αυτά.

    Οι λαϊκιστές τα έχουν χρησιμοποιήσει ως αυτό που είναι - φορείς αστικής πολιτικής μέσα στο εργατικό κίνημα (τώρα και στους δέκτες μας) δλδ για να πάρουν μαζί τους εργάτες και συμμάχους.

    "τιμάμε τους αγώνες των κομμουνιστών, ΑΛΛΑ..." - διάφοροι

    "μην πω και τα κομμουνιστικά μου" - λιακόπουλος πουλώντας βιβλία για τον Πούτιν


    τσαφ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @Τσαφ:
      1).Νομίζω πως αυτό που είπα ήταν σαφές. Θεωρούμε πως τα σύμβολα και η υπεράσπιση ή η βεβήλωση τους έχει κάποια αξία ή όχι;
      Γιατί δεν θεωρώ λογικό να έχει αξία (αρνητική) η βεβήλωση τους, αλλά καμμία αξία (θετική) η υπεράσπιση τους. Στην δεύτερη περίπτωση κακώς τα υπαρασπίζουμε.
      2). Δεν γνωρίζω κανέναν λαϊκιστή να χρησιμοποιεί σφυροδρέπανα ή τον Λένιν, τζιζ! Αυτό καίει!
      3)Εάν υποθέσουμε πως κάποιος λαϊκιστής αναγκάζεται να τιμήσει αυτά τα σύμβολα(που ο ίδιος μισεί), αυτό δεν μας λέει κάτι για τις αντιλήψεις του "κοινού νου" στον οποίο απευθήνεται;
      -Και αυτές δεν μας λένε με την σειρά τους κάτι για τις επαναστατικές προοπτικές που ενυπάρχουν σε έναν λαό που διαθέτει έναν τέτοιο "κοινό νου";
      -Και ποιό είναι το καθήκον του κομμουνιστή όταν απευθήνεται σε έναν τέτοιο λαό;
      Να του λέει πως τα σύμβολα είναι "άνευ ουσίας" και κακώς τα χρησιμοποιεί ή να του λέει να εμβαθύνει στο τι σημαίνουν και να παλέψει για αυτό (να κάνει το βήμα παραπέρα);

      Διαγραφή
    2. @Τσαφ:
      Σύμφωνα με εσένα δηλαδή τα σύμβολα δεν καμμία προπαγανδιστική ή άλλη αξία;
      Η εικόνα με κόσμο να γκρεμίζει ή να περιφρουρεί τα αγάλματα του Λένιν π.χ. δεν παίζει κανέναν προπαγανδιστικό ρόλο κατ'εσέ, ακόμη και στις καθημερινές μας συζητήσεις;
      Γιατί εγώ μιλώντας με κόσμο επιτέλους ξεπέρασα το "γιατί κατέρευσε" με τις αθρόες φωτό με τις σοβιετικές σημαίες από την Νοβοράσια. Πλέον μπορώ πειστικότατα να πω πως "κατέρευσε" ο σοσιαλισμός αλλά ανατράπηκε παρά την θέληση των σοβιετικών ανθρώπων.
      Και μπορώ να το πω με χειροπιαστά ντοκουμέντα πλέον.
      Είναι αυτό "άνευ αξίας";

      Διαγραφή
    3. Ας το παρουμε αναποδα. Ας δουμε το προφανες. Ας πουμε οτι ο Πουτιν χρησιμοποιει τα συμβολα της ΕΣΣΔ οπως ο Ανδρεας το ΕΑΜ. Τι κερδισε σε επιρροη στους ψηφοφορους του κκ ρωσιας κτλ. Και τι θα συνεβαινε αν επαιρνε θεσεις καθαρα αντικομμουνιστικες, οπως ο Γιελτσιν (ο οποιος ανεδειξε τον Πουτιν σαν διαδοχο, προφανως με τις ευλογιες της κυριαρχουσας μεριδας της αρχουσας ταξης). Υπηρχε δηλαδη ενα κενο που επρεπε να καλυφθει.
      Αυτη η σταση του Πουτιν ειναι ανεξαρτητη απο τυχον υποστηριξη που μπορει να εχει απο κομμουνιστες. Ειναι μια σταση ενιαια της αρχουσας ταξης και δεν εχω δει να βγαινουν διαφοροποιησεις. Αυτο ομως δεν σημαινει οτι η σταση αυτη, που ειναι ενδειξη του ποσο κυνικη ειναι παντα η αρχουσα ταξη, δεν μπορει ανα πασα στιγμη να αλλαξει εφοσον αυτο εξυπηρετει την λογικη τους και τα συμφεροντα της ταξης που υπηρετουν.
      Ο Φιντελ απο την αλλη βρισκει ενα τροπο να παιρνει αυτο που θελει απο τη Ρωσια, επειδη εχει κατι που χρειαζεται η Ρωσια. Αραγε υπαρχει πολιτικη δυναμη αυτη τη στιγμη στη Ουκρανια που να εκπροσωπει αυτους που κατεβηκα στο δρομο για να υπερασπιστουν τα συμβολα της ΕΣΣΔ? Και αν υπαρχει, ειναι σε θεση να συνομιλει απ'ευθειας με την Ρωσικη ηγεσια? Το θετω σαν ερωτημα.
      Επειδη εχουν προυπαρξει αρνητικα φαινομενα στο παρελθον οταν και αποδειχθηκε οτι ηταν λαθος η συνεργασια με καποια 'εθνικη" αστικη ταξη (Καντονα 1927, Ισπανια 1936, Ελλαδα 1944, ακομα η περπτωση του Νεπαλ σημερα ειναι ενδιαφερον να εξεταστει)
      φ.μ

      Διαγραφή
    4. "Αυτο ομως δεν σημαινει οτι η σταση αυτη, που ειναι ενδειξη του ποσο κυνικη ειναι παντα η αρχουσα ταξη, δεν μπορει ανα πασα στιγμη να αλλαξει εφοσον αυτο εξυπηρετει την λογικη τους και τα συμφεροντα της ταξης που υπηρετουν."

      Οι αλλαγές έχουν προϋποθέσεις. Δεν περιγράφονται με όρους "μπορεί να αλλάξει." Αυτό δεν είναι πολιτική ανάλυση. Η πολιτική ανάλυση εξετάζει αν υφίστανται ή όχι συγκεκριμένες προϋποθέσεις αλλαγής στάσης από μια τάξη. Το πραγματικό λοιπόν ζήτημα για την πολιτική ανάλυση είναι ποιες είναι οι προϋποθέσεις για να περάσει απ' το "παπανδρεϊσμό" αλά Μόσχα στον επιθετικό αντικομμουνισμό ή και τον φασισμό η ρωσική αστική τάξη και ποιες οι πιθανότητες να υλοποιηθούν στον σημερινό διεθνή συσχετισμό δυνάμεων.

      Και η απάντηση σ' αυτό δεν μπορεί να είναι "ποτέ δεν ξέρεις." Τουλάχιστον αν η πολιτική ανάλυση φιλοδοξεί να έχει ένα βαθμό επιστημονικότητας.

      Μπορεί να βοηθά αν ρωτήσει κανείς "πώς φτάσαμε απ' τον Αντρέα στον Σημίτη στην Ελλάδα;"

      Απάντηση: ένταξη στην ΕΕ.

      Διαγραφή
    5. Η Πουτινικη ιδιαιτεροτητα οφειλεται σε δεδομενα οικονομικα και ιδεολογικα. Αφενος η Ρωσια φιλοδοξει να αυτονομηθει απο την δυση οικονομικα, να γινει μια περιφερειακη υπερδυναμη, μπορει να το κανει γιατι εχει πρωτες υλες αλλα δεν διαθετει Κεφαλαιο σε αφθονια, γιαυτο συνεργαζεται με ολες τις χωρες μεχρι προτινος. Η συγκρουση οφειλεται στην στρατηγηκη τΟΥ διεθνοποιημενου κεφαλαιου (που εκφραζεται απο τον Ομπαμα) και στα διαφορα γεωπολιτικα δογματα που εχει θεσει. Τωρα βγηκε νεα γραμη να στραγγαλιστει οικονομικα η Ρωσια σε πρωτη φαση με την Αποσυρση καθε δυτικου κεφαλαιου. Η Δυση, (το διεθνοποιημενο κεφαλαιο) δεν θα σταματησει, μεχρις οτου να μετατρεψει την Ρωσια σε προτεκτορατο, οπως ηταν επι Γιελτσιν. Ειμαστε ακομα στο pilot του σηριαλ.
      Ιδεολογικα δεδομενα νομιζω ειναι η γοητεια του κομμουνισμου σαν ειρηνικο παρελθον, σαν πατριωτικη δυναμη, αυτα δεν ξερω αν μπορει να τα γονιμοποιησει ο Πουτιν (σαν εκπροσωπος της πλουτοκρατιας), απλως τα μεταχειριζεται, τακτικα.
      Βεβαια τα στρατοπεδα τεινουν να παγιωθουν. Απο την μια ΗΠΑ-ΕΕ-Ιαπωνια και απο την αλλη ο μη φασιστικος κοσμος, που δεν ειναι ομογενοποιημενος. Σε αυτο το διαχωρισμο οι μικροαστοι θα πανε με την δυση. Οι κομουνιστες χρειαζονται να αναλυσουν την κατασταση.
      φ.μ

      Διαγραφή
    6. Βεβαια η ρωσικη αρχουσα ταξη απο την μια θελει να αυτονομηθει οικονομικα και στρατιωτικα απο την σχετικη εξαρτηση απο το διεθνοποιημενο κεφαλαιο, και ταυτοχρονα να αναπτυξει στρατιωτικη-γεωπολιτικη δυναμη αντιστοιχη αυτης της αυτονομης θεσης (γιάυτο ακριβως επεδιωξε και πετυχε την καταληψη της κριμαιας που ειναι σημαντικη στρατιωτικη βαση), απο την αλλη ομως επιδιωκει "σε τελικη αναλυση " συμβιβασμο με το διεθνοποιημενο κεφαλαιο. Και σε περιπτωση συμβιβασμου ειναι δεδομενο οτι θα ωφεληθουν οι μικροαστοι και θυματα θα ειναι οι ταξικες δυναμεις .
      φ.μ

      Διαγραφή
    7. Ξαναείπα, νομίζω όχι αυθαίρετα αλλά βάσει τεκμηρίων, ότι η ρωσική αστική τάξη ασφαλώς και επιδιώκει συμβιβασμό (θέληση), αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα τον έχει (ικανότητα). Γιατί δεν τον επιδιώκει η άλλη πλευρά αυτόν τον συμβιβασμό, το ΝΑΤΟ.

      Διαγραφή
    8. Η δυτικη πλευρα θελει να τα κανει πουτανα (βλεπε βελιγραδι,γαζα,λυβυη), αν δεν το πετυχει με ολα τα μεινταν,δεξιους τομεις και για να μην χασει, θα οδηγηθει σε συμβιβασμο. Μεχρι το επομενο γυρο, για ανασυνταξη δυναμεων. Στην σιγκεκριμενη περιπτωση," οι Ρωσοι" δεν θα σταματησουν να διεκδικουν οτι μπορουν.
      φ.μ

      Διαγραφή
  6. @trash

    Για εργάτες και συμμάχους, για τους τωρινούς αγώνες τους, τα κόμματα των χωρών τους, τις οικογένειές τους και τις ιστορίες τους, αυτά παίζουν ρόλο τεράστιο.

    Για κάποιους μικροαστούς είναι αδιάφορα (επικίνδυνοι τύποι αυτοί που δεν παίρνουν θέση και εξισώνουν τα πάντα εύκολα) άλλοι τα καταστρέφουν και άλλοι τα χρησιμοποιούν για λαϊκισμό. π.χ.ΚΚΕ-ΕΣ

    Το σφυροδρέπανο λοιπόν έχει χρησιμοποιηθεί και από συνειδητούς διασπαστές. Δε σημαίνει πάντα κάτι από την πλευρά του αντιπάλου. Πάντα ήταν και θα είναι εχθρικός με το σύνολο της κομμουνιστικής θεωρίας και πράξης.

    τσαφ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. @τσαφ:
    Εγώ επικέντρωσα στο τι μπορεί να είναι αυτό που τους αναγκάζει να τιμούν τα κομμουνιστικά σύμβολα (μιλώντας για την Ρώσικη αστική τάξη π.χ., θεωρώ το ζήτημα του "εσωτερικού" λίγο διαφορετικό καθώς άσχετα από το ποια ταξικά συμφέροντα εξυπηρετούσαν αντικειμενικά η συντριπτική πλειοψηφεία των στελεχών του σε πρώτη φάση θεωρούσε τον εαυτό της "κομμουνιστή").
    -Γιατί δεν τα χρησιμοποιούν και στην Πολωνία ή την Τσεχία αλλά τα απαγορεύουν π.χ.;
    -Γιατί η ελληνική αστική τάξη που το '81 ένιωθε την ανάγκη να οικειοποιηθεί τον ΕΛΑΣ, τώρα προσπαθεί να αποκαταστήσει (με "νέες μελέτες") εδώ και κάποια χρόνια τα τάγματα ασφαλείας;
    -Έχει ή δεν έχει αυτό σχέση με τις αντιλήψεις της κοινωνίας στην οποία απευθήνονται;
    -Και οι διαφορές αυτές ανάμεσα στις αντιλήψεις της α ή της β κοινωνίας είναι αδιάφορες στους κομμουνιστές ή έχουν άμεση σχέση με τον καθορισμό της τακτικής τους;
    -Και ήταν οι απλοί άνθρωποι που τους είδαμε να μπαίνουν μπροστά στις φασιστικές βαριοπούλες και να υπερασπίζονται τις σοβιετικές σημαίες στην Ουκρανία, τι ακριβώς είναι; Αστοί που καπηλεύονται τα σύμβολα ή οπορτουνιστές που τα οικιοποιούνται (τα σύμβολα της πατρίδας τους);
    Τους θεωρούμε υποκινούμενους από κάποιον ή θεωρούμε πως έχουν κάθε λόγο να αισθάνονται έτσι ως σοβιετικοί μέχρι πριν κάποια χρόνια άνθρωποι;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @trash

    Έχεις απαντήσει ήδη και συμφωνούμε στο εξής : αυτό που πρέπει να λέμε στους ανθρώπους που τα χρησιμοποιούν, είναι το "μάθε τι σημαίνει, εμβάθυνε, μπες σοβαρά στον αγώνα για άλλη κοινωνία".

    Όμως υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να σε βάλουν κάτω από ένα σύμβολο που δεν ξέρεις τι σημαίνει και να τρέχεις σαν παλαβός για πράγματα που δε σε αφορούν. Π.χ. άλλο το ΚΚΡΟ και άλλο το ΚΕΚΡ. Όπως και άλλο ο Πούτιν να χρησιμοποιεί αυτά τα σύμβολα (που δεν τα χρησιμοποιεί αλλά λέμε τώρα) για τη δική του τάξη και άλλο οι συνειδητοποιημένοι αγωνιστές. Εδώ είναι που ξεκινά η συζήτηση. Μέχρι που ο Πούτιν και η ΑΤ Ρωσίας "συμμαχούν" με κομμουνιστές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νομίζω πως οι σοβιετικοί άνθρωποι δεν χρειάζονται να κατεβάσουν καμμία μαρξιστική-λενινιστική βιβλιοθήκη για να καταλάβουν το τι σημαίνουν τα σύμβολα της πατρίδας τους. Το έχουν ζήσει.
      Το δεύτερο που θέτεις έχει σαφή απάντηση. Ο όποιος αστός θα συμμαχήσει με κομμουνιστές μόνον όταν δεν έχει άλλη επιλογή. Το ζήτημα είναι το τι σημαίνει για εμάς το μην έχει στην Χ φάση άλλη επιλογή και πως εκμεταλλευόμαστε το γεγονός αυτό.
      Για εμένα από εδώ και πέρα θα έπρεπε να αρχίσει μια ουσιαστική συζήτηση, η οποία δεν έχει επιχειρηθεί ακόμη.

      Διαγραφή
  9. Η ακατάσχετη καπιταλιστολογία συνεχίζεται αλλά δεν μπορεί να δώσει απάντηση στο γιατί είμαστε στα πρόθυρα ενός ακόμη πολέμου στην Ευρώπη παρ' ότι είναι όλοι τους (μα όλοι τους!) καπιταλιστές και αστοί.

    Μήπως χρειάζεται περισσότερη εμβάθυνση; ( και με την ευκαιρία να συγχαρώ τον Αντώνη για την σημαντική του συνεισφορα.)

    ΤΟ ζήτημα έχει ξανατεθεί με πολύ δραματικό τρόπο στο πρόσφατο παρελθόν και αναφέρομαι στην διάλυση της Γιουγκοσλαβίας από αυτούς που την έβλεπαν ως εμπόδιο για την επέκταση της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.

    Το ερώτημα είναι απλό: Δεχόμαστε ξένες δυνάμεις να επεμβαίνουν στα εσωτερικά ζητήματα μιας χώρας, να χρηματοδοτούν και να εξαγοράζουν καθάρματα και χρήσιμους ηλίθιους, να στηρίζουν και να κατευθύνουν πραξικοπήματα με σκοπό να ανεβάζουν τους 100% δικούς τους στη θέση των προηγούμενων;

    Εν προκειμένω ο (καπιταλιστής) Γιανουκόβιτς το μόνο που έκανε ήταν να αρνηθεί την παράλογη και πέραν κάθε διπλωματικής νόρμας απαίτηση της ΕΕ να αποφυλακίσει άμεσα και άνευ όρων την κυρια Τιμοσένκο που εξέτιε ποινή κάθειρξης για κατάχρηση εξουσίας και δωροδοκία.

    Το ξεχάσαμε;

    ΤΚ



    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. "Όμως υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να σε βάλουν κάτω από ένα σύμβολο που δεν ξέρεις τι σημαίνει και να τρέχεις σαν παλαβός για πράγματα που δε σε αφορούν. "
    Νομίζω πως οι τελευταίοι στους οποίους μπορεί να συμβεί αυτό είναι οι σοβιετικοί άνθρωποι. Αφενός γιατί γνωρίζουν πολύ καλά τι σημαίνει (έχουν ζήσει τον σοσιαλισμό), αφεταίρου γιατί αυτά τα σύμβολα είναι και τα σύμβολα της ...πατρίδας τους!
    Δεν κατανοώ την ανησυχία...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Αν ήταν τόσο συνειδητοποιημένοι για το τι είναι σοσιαλισμός και τον θέλανε, θα είχανε από πριν κόμματα οργανωμένα με σοβαρό αριθμό μελλών, μεγάλα κόμματα. Αντίθετα, ο σημερινός τριανταπεντάρης εχει ζήσει τα 10 τελευταία χρόνια της ΕΣΣΔ, τα 10 χειρότερά της χρόνια, από άποψη πολιτικής οργάνωσης του λαού. Ουσιαστικά τα χρόνια που τα ΚΚ αυτοκαταστράφηκαν. Δηλαδή η σύνδεσή του με το σοσιαλισμό δεν είναι η καλύτερη δυνατή.

    ΤΩΡΑ θα οργανωθούν, τώρα ξαναμαθαίνουν οι λαοί την πάλη. Και τα πολιτικά τους αιτήματα θα κριθούν στην πράξη, στην τριβή, όχι επειδή κρατάνε σημαίες με σφυροδρέπανα. Σίγουρα είναι αντι-ιμπεριαλιστές και αντιφασίστες, αλλά με τη δική τους "φιλική" αστική τάξη θα ξεμπερδέψουν;

    Να τα θέσω και αλλιώς. Μπορεί ο Έλληνας κομμουνιστής να ξεχνά το σκόμπυ, τα δεκεμβριανά, τη βάρκιζα, τη λευκή τρομοκρατιά, τις εξορίες; Μπορούμε να μιλάμε πραγματικά για σύμμαχη αστική τάξη;

    Άρα το ερώτημα "Πρέπει να εκμεταλλευτούν τις διαφορές των ΑΤ? Και μέχρι ποιο σημείο θα συνεργαζόταν με τη ΡΑΤ?" λύνεται στην πράξη, όχι με σχέδια από την Ελλάδα για τους Ουκρανούς. Αλλά μην έχουμε την ψευδαίσθηση ότη η ΡΑΤ θα τους δώσει όπλα που θα την καταστρέψουν.

    τσαφ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν το Ουκρανικό ζήτημα είναι ζήτημα μέτρησης του βαθμού σοσιαλιστικής συνειδητοποίησης των Ουκρανών, γιατί το Κυπριακό ζήτημα δεν είναι ζήτημα μέτρησης του βαθμού σοσιαλιστικής συνειδητοποίησης των Κυπρίων; Γιατί ζητάμε απόσυρση του στρατού κατοχής αντί να ρωτάμε πόσο πραγματικά κομμουνιστές είναι οι Κύπριοι; Μήπως είναι οπορτουνιστικές πλάτες στην αστική τάξη αυτή η στάση;

      Διαγραφή
    2. (καπιταλισμό έχει η Κύπρος, μέλος της ΕΕ είναι).

      Διαγραφή
    3. Θέσεις για το Κυπριακό, 2013. Ο ευρών πού τίθεται ζήτημα του ότι και η Κύπρος είναι καπιταλιστική χώρα, μέλος μάλιστα της ιμπεριαλιστικής συμμαχίας της ΕΕ, ως βάση των θέσεων, αμειφθείσεται με χρυσούν ορολόγιον: http://rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=7520183

      Διαγραφή
    4. Ποια είναι η βάση των θέσεων για το Κυπριακό; Το διεθνές δίκαιο είναι η βάση των θέσεων για το Κυπριακό. Η τήρηση των αρχών του και του δικαιώματος ενός έθνους στην αυτοδιάθεση. Όχι αν οι Κύπριοι είναι βεριτάμπλ σοσιαλιστές.

      Και μήπως δεν ενεπλάκησαν σε εμφύλιο πόλεμο ελληνοκύπριοι και τουρκοκύπριοι πριν την διχοτόμηση; Το 1963 τι ήταν; Μήπως δεν ήταν το κυπριακό ζήτημα παρέμβασης του ΝΑΤΟ; Ήταν.

      Λοιπόν;

      Διαγραφή
    5. @τσαφ:
      Ούτε μόνο 35αρηδες υπάρχουν στην ΕΣΣΔ, ούτε τα 10 χειρότερα χρόνια του σοσιαλισμού (του κουτσού και στραβού της περεστρόικα) συγκρίνονται με το ότι επακολούθησε.

      Προσωπικά διακρίνω μια αντίφαση στο να λες πως εμείς δεν μπορούμε (που δεν μπορούμε) να ξεχάσουμε τον Δεκέμβρη και τον Σκόμπι, αλλά οι σοβιετικοί μπορούν εύκολα (κατά την άποψη σου) να ξεχάσουν 70 χρόνια σοσιαλιστικής οικοδόμησης και καμμία 25αριά εκατομμύρια νεκρούς του αντιφασιστικού πολέμου.
      Στο κάτω-κάτω πρόκειται για έναν λαό με σαφώς ανώτερα ποιοτικά χαρακτηριστικά από τον δικό μας, αφού έζησε επί τόσες δεκαετίες σε ένα καταφανώς ανώτερο κοινωνικό σύστημα.
      Ή μήπως όχι;

      Διαγραφή
    6. @τσαφ:
      Υ.Γ.
      Έχουν πολύ πιο μαζικά ΚΚ από την Ελλάδα, τόσο η Ρωσία όσο και η Ουκρανία, όσο και όποια άλλη χώρα της ΕΣΣΔ δεν τα έχει απαγορέψει. Δεν ισχύει αυτό που λες πως "Αν ήταν τόσο συνειδητοποιημένοι για το τι είναι σοσιαλισμός και τον θέλανε, θα είχανε από πριν κόμματα οργανωμένα με σοβαρό αριθμό μελλών, μεγάλα κόμματα. "

      Διαγραφή
  12. Αντώνη, αυτό το θέμα δε νομίζω πως το έβαλα κάπου και γενικά είναι ξεκάθαρο, δε χρειάζεται να μπαίνει. Προτιμάμε τη δημοκρατία από το φασισμό, προτιμάμε ζωή με ζωντανό κίνημα, χωρίς καταστολή, τρομοκρατία, εκτελέσεις, αποκλεισμούς, φυλακές κλπ και προτιμάμε την ειρήνη από τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, με τους λαούς να αποφασίζουν για τις ζωές τους -- άσχετα αν στον καπιταλισμό δημοκρατόα/φασισμός και πόλεμος/ειρήνη κάνουν κύκλους.

    Άλλο λέω.
    Οι Ουκρανοί αγωνιστές και η ΡΑΤ έχουν έναν κοινό στόχο, να πέσουν οι φασίστες και να σταματήσει την επέμβαση το ΝΑΤΟ και η ΕΕ, πράγμα που δε φαίνεται ότι θα γίνει με διαπραγματεύσεις. Και καλά θα κάνουν να συμμαχήσουν σ' αυτό, μακάρι να νικήσουν και ζήτω η νίκη!
    Όμως αυτό δε θα φέρει σοσιαλισμό και σε καμίά περίπτωση δεν υπάρχει ΡΑΤ που θέλει σοσιαλιστικό κράτος στα πόδια της. Αν το προχωρήσουν οι Ουκρανοί, τότε θα δεχτούν επίθεση και από τους φασίστες και από τους Ρώσους. Και δε θα είναι η πρώτη φορά που η επανάσταση θα ποδοπατιέται από "συμμάχους".
    Αυτά βλέπω από την ιστορία και αυτά εκτιμώ για τώρα.
    ...τι άλλο να πω;


    τσαφ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ λέω:

      Κύπρος 1974: Ελληνική (Νατοϊκή) δύναμη ανατρέπει νόμιμα εκλεγμένη αστική κυβέρνηση Κύπρου με πραξικόπημα σε συνεργασία με κύπριους ακροδεξιούς.
      Ουκρανία 2014: ΝΑΤΟ σε συνεργασία με ουκρανούς ακροδεξιούς ανατρέπει νόμιμα εκλεγμένη αστική κυβέρνηση.

      Κύπρος 1974: Βασική γραμμή της παρέμβασης της ΕΣΣΔ είναι "φέρτε πίσω τον Μακάριο, τον νόμιμο ηγέτη της χώρας που ανατράπηκε πραξικοπηματικά, αλλιώς δεν συζητάμε καν. Δεν μας ενδιαφέρει ότι είναι ηγέτης της αστικής τάξης της Κύπρου, δεν μας ενδιαφέρει ότι αρχικά ήταν αντικομμουνιστής".
      Ουκρανία 2014: Ποιανού βασική γραμμή είναι η παραπάνω; Και τι δουλειά έχουν ζητήματα του είδους "πόσο σοσιαλιστές είναι οι Ουκρανοί" με την στάση της ΕΣΣΔ και του σημερινού ΚΚΕ πάνω στο Κυπριακό, την στάση δηλαδή αναγνώρισης ασύμμετρης βίας, κατάλυσης της δημοκρατίας, τρομοκρατίας σε βάρος πολιτών βάσει ιδεολογίας ή εθνότητας, κλπ;

      Διαγραφή
    2. @τσαφ:
      "Αν το προχωρήσουν οι Ουκρανοί, τότε θα δεχτούν επίθεση και από τους φασίστες και από τους Ρώσους. "
      Δεν επιβεβαίωνεται αυτό που λες. Υπάρχει το παράδειγμα των σχέσεων της Ρωσίας με την Κούβα και την Λ.Δ.Κορέας αφενός, θα είχαν τρομερό εσωτερικό πρόβλημα αφεταίρου εάν το έκαναν ενάντια σε Ρώσους, και φυσικά στην παρούσα φάση τους είναι προτιμότερη μια υποθετική συμμαχική τους Λαϊκή Δημοκρατία στα σύνορα τους, παρά η αντιπυραυλική ασπίδα του ΝΑΤΟ σε αυτά. Δεν είναι θέμα ιδεολογίας, είναι πως ο δεύτερος κύνδινος είναι πολύ αμεσότερος και θανάσιμος εάν κατανοούμε τι σημαίνει η δυνατότητα "πρώτου πυρηνικού πλήγματος" στα χέρια του ΝΑΤΟ.
      Ανενδοίαστα θα κάνει χρήση της...

      Διαγραφή
    3. Έχω γράψει το ίδιο πράγμα με τον Τρας προ ημερών. Προφανώς συμμερίζομαι την άποψή του ότι είναι ευλογοφανή όσα λέει.

      Διαγραφή