Τρίτη, 2 Σεπτεμβρίου 2014

Διαβολικές συμπτώσεις (αναδημοσίευση)

Αντιγράφω, σε πρώτη φάση της παρούσας ανάρτησης, άρθρο του e-globbing περί σχεδιαζόμενης επέμβασης στη Συρία:

Συρία: Ψάχνονται για το "πώς" οι Αμερικάνοι
Ακονίζονται τα μαχαίρια για την Συρία, όπως είναι ορατό από το άρθρο του Foreign Affairs με τον εύγλωττο τίτλο «Τι θα χρειαστεί για μια δυτική επέμβαση στην Συρία» (η επέμβαση δηλαδή, έχει ήδη προαποφασιστεί). Μέχρι στιγμής καμμία έκπληξη, οι Αμερικάνοι απλά ξεκαθαρίζουν πως το ζήτημα τους δεν είναι, το εάν θέλουν να εισβάλουν, αλλά με ποιούς όρους μπορεί να γίνει αυτό ευκολότερα. Μας αναλύουν το πρόβλημα τους, πως υπάρχει αντιπολίτευση (και μάλιστα η μόνη «μάχιμη») που δεν είναι πλήρως υποταγμένη στην «Δύση», και κατά συνέπεια δεν μπορούν επί του παρόντος να την χρησιμοποιήσουν σαν πεζικό του ΝΑΤΟ, όπως πχ στην Λιβύη.

Έκπληξη μπορεί να προξενούσε κάποια χρόνια πριν η αντίδραση της ελληνικής «αριστεράς» απέναντι σε έναν τέτοιο απροκάλυπτο σχεδιασμό (αφού ομολογείται κυνικά) εισβολής των ΝΑΤΟϊκών σε μία ακόμη ανεξάρτητη χώρα (μετά την Γιουγκοσλαβία, το Ιράκ, την Λιβύη- όλως τυχαίως αλλού δεν «κόπηκαν» για τα «ανθρώπινα δικαιώματα» και την ... «δημοκρατία»). Από κοντά (στο ΝΑΤΟ) και οι «ευαίσθητες ψυχές» των ελλήνων «αριστερών», «εξεγερσιακών» και μη.... 
Εμείς παραθέτουμε τους δηλωμένους αμερικάνικους σχεδιασμούς από τώρα, ώστε να μην μπορεί κανείς έπειτα να επικαλεστεί άγνοια... 
Και φυσικά δεν είμαστε τόσο αφελείς ώστε να πιστεύουμε πως είναι τυχαίο πως ο ίδιος ακριβώς πολιτικός χώρος που προσπαθεί να νεκραναστήσει το κύρος της πουλημένης ΓΣΕΕ, ο ίδιος που καλύπτει πολιτικά δολοφονικές επιθέσεις ενάντια σε απεργούς κρατώντας «ίσες αποστάσεις», ο ίδιος ακριβώς πολιτικός χώρος προετοιμάζει και πολιτικά, κάθε φορά το έδαφος για τις ΝΑΤΟϊκές επεμβάσεις, ουδετεροποιώντας ή στρέφοντας ανοιχτά τμήματα της ελληνικής κοινωνίας υπέρ των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων*
* "Σας θυμίζω την ανακοίνωση της τοπικής επιτροπής του ΣΥΝ στην Θεσσαλονίκη το 1999, όταν το ΝΑΤΟ επιτέθηκε στην Γιουγκοσλαβία και δημοσιεύτηκε στην Αυγή......"εγκαλούμε το ΚΚΕ γιατί με τις πράξεις του δυσφημεί την χώρα μας και κυρίως την Θεσσαλονίκη στην προσπάθειά της να καταστεί οικονομική πρωτεύουσα των Βαλκανίων...." !!!!!! και βέβαια αναφερόταν στις κινητοποιήσεις του ΚΚΕ στην πόλη ενάντια στην διέλευση των Νατοϊκών στρατευμάτων."
chrisvet.
"Αν πραγματικά στηρίζουμε την Λιβυκή εξέγερση, θα πρέπει να σεβόμαστε το δικαίωμα των εξεγερμένων να προσδιορίζουν οι ίδιοι τους συμμάχους τους και τους αντιπάλους τους. Το μέλλον της εξέγερσης ανήκει σε αυτούς, που σήμερα δίνουν και την ζωή τους απέναντι στα καθεστωτικά στρατεύματα του Καντάφι. Αν οι εξεγερμένοι – που χθες είχαν ζητήσει την επιβολή ζώνης απαγόρευσης πτήσεων στη Λιβύη – σήμερα πανηγυρίζουν για τους βομβαρδισμούς ενάντια στο στρατό του Καντάφι από στρατιωτικές δυνάμεις της Δύσης, στο όνομα ποιάς “πολιτικής γραμμής” θα εναντιωθούμε εμείς απέναντι σε αυτές τις επιλογές τους;"

Εδώ τελειώνει η αναδημοσίευση, αρκετά ενδιαφέρουσα αυτή καθαυτή.

Στο παρόν ιστολόγιο μιλήσαμε σχετικά πρόσφατα για τα γνωστά γεγονότα προετοιμασίας εμπόλεμης κατάστασης στο Ιράν.

Τώρα, η Συρία. Τι μού έκανε εντύπωση στο πιο πάνω κείμενο για τη Συρία, ή μάλλον, τι έκανε "κλικ" ξαφνικά;

Θυμήθηκα το άρθρο του Γιώργου Μαυρίκου για την Παγκόσμια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία στην ΚΟΜΕΠ του 2004 (είχα δημοσιεύσει απόσπασμα εδώ). Στο άρθρο εκείνο, ο Μαυρίκος έκανε λόγο για "ασφυκτικές" πιέσεις για την διάλυση της ΠΣΟ (στην οποία ανήκει το ΠΑΜΕ και, εδώ στην Κύπρο, η ΠΕΟ), μετά την ανατροπή του υπαρκτού σοσιαλισμού το 1989-90. Έλεγε, για παράδειγμα:
Μέσα στον έξαλλο αντικομμουνισμό και στο καπιταλιστικό παραλήρημα στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, οι κυβερνήσεις, όργανα των ΗΠΑ στο σύνολό τους, από τις πρώτες αποφάσεις που έπαιρναν ήταν η εκδίωξη της ΠΣΟ από όποια γραφεία στεγαζόταν, οι απολύσεις από την εργασία τους των στελεχών της, οι συλλήψεις και η τρομοκρατία. Ενιαία, σ' όλες αυτές τις χώρες δημεύτηκαν τα περιουσιακά της στοιχεία και κατασχέθηκαν τα οικονομικά της. Στην Πράγα, που ήταν και εξακολουθεί να είναι μέχρι στιγμής η έδρα της ΠΣΟ, από τα τρία πολυώροφα συγκροτήματα κτιρίων που είχε στην κατοχή της μέσα από αλλεπάλληλες κατ' εντολή δικαστικές αποφάσεις έχει περιοριστεί σήμερα σε ένα διαμέρισμα τριών δωματίων των 60 τ.μ. καταβάλλοντας υψηλό ενοίκιo.
Ακολουθεί σειρά άλλων παραδειγμάτων του --σύμφωνα με το κείμενο πάντα-- παγκόσμιας κλίμακας διωγμού της ΠΣΟ μετά το 1989-90.

Η απορία σας φυσικά θα είναι τι στα κομμάτια σχέση έχει αυτό με το κείμενο του globbing και η κουβέντα για τις παγκόσμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις με την Συρία. Λίγη υπομονή.

Στο ίδιο κείμενο, του Μαυρίκου δηλαδή, υπήρχε ένα τμήμα για το "Συνέδριο της Δαμασκού", που ξεκινούσε ως εξής:
Το Συνέδριο της Δαμασκού (22-26.11.1994)
Στο διάστημα μεταξύ 1990 και 1994 η ΔΣΕΣ κερδίζει συνεχώς έδαφος με τη στήριξη των πολυεθνικών και μονοπωλιακών μηχανισμών, ενώ η ΠΣΟ χάνει συνεχώς δυνάμεις και φτάνει στα πρόθυρα της διάλυσης. Τότε ακριβώς, με πρωτοβουλία των συνδικάτων της Κούβας, της Συρίας, της Λιβύης, της Παλαιστίνης, του Ιράκ, της Νότιας Αφρικής, της Ινδίας, του Βιετνάμ και ορισμένων μικρότερων οργανώσεων από τη Λατινική Αμερική, την Ασία και τη Μέση Ανατολή, αποφασίστηκε η σύγκληση του 13ου Συνεδρίου, στη μόνη χώρα που δέχτηκε να το φιλοξενήσει, στη Συρία (Νοέμβρης 1994).
Στο κείμενό του, ο Μαυρίκος παραθέτει και στοιχεία για την δύναμη σε πληθυσμό των σχετιζόμενων με την ΠΣΟ συνδικάτων ανά χώρα (τα παραθέτει εδώ πιο ευανάγνωστα από ό,τι ο Ριζοσπάστης η disdaimona). Τι δείχνουν αυτά τα στοιχεία; Η Συρία δεν ήταν καμιά μικρή μαρίδα στην ΠΣΟ όταν έπαιρνε την πρωτοβουλία διάσωσής της και οργάνωνε το συνέδριο. Πρώτη σε μέλη χώρα συνδικαλιστικών σωματείων που πρόσκεινται στην ΠΣΟ (με στοιχεία αυτού του κειμένου του 2004 τουλάχιστο) είναι η Ινδία με έξι εκατομύρια. Δεύτερη είναι η Συρία, με τέσσερα εκατομμύρια. Επίσης στην δεύτερη θέση, πάλι με τέσσερα εκατομμύρια, είναι το Ιράκ, καθώς και το Βιετνάμ. Στην τρίτη θέση βρίσκεται η Κορέα (προφανώς η Βόρεια), με τρία εκατομμύρια, και η Κούβα με τον ίδιο αριθμό. Τέταρτο είναι...το Ιράν, με δύο εκατομμύρια οκτακόσιες χιλιάδες μέλη. Και πέμπτη...η Λιβύη, με δυόμιση εκατομμύρια.

Με άλλα λόγια, από τις οκτώ πρώτες χώρες σε μέλη της ΠΣΟ έχουμε:

* Μία χώρα (Βιετνάμ) που υπέστη καταστροφικό ιμπεριαλιστικό πόλεμο από τις ΗΠΑ για είκοσι ολόκληρα χρόνια.
* Μία χώρα (Ιράκ) που υπέστη καταστροφικό ιμπεριαλιστικό πόλεμο από τις ΗΠΑ και την "συμμαχία των προθύμων" σε δύο φάσεις (1990-1991 και 2003-2011).
* Μία χώρα (Κούβα) ενάντια στην οποία έγινε εισβολή και αποτυχημένο πραξικόπημα, η οποία απειλήθηκε με πυρηνικό πόλεμο και η οποία τελεί υπό εμπάργκο απ' τις ΗΠΑ εδώ και 62 χρόνια.
* Μία χώρα (Λιβύη) ενάντια στην οποία έγινε ιμπεριαλιστικός πόλεμος απ' τις ΗΠΑ και τις σύμμαχές τους δυνάμεις στην Ευρώπη πρόσφατα.
* Μία χώρα (Β. Κορέα) εναντίον της οποίας εξαπολύθηκε πρόσφατα νέο κύμα προπαγάνδας με κέντρο διασποράς και χρηματοδότη τις ΗΠΑ (με την ευγενική μηντιακή μεσολάβηση του ακροδεξιού Fox News).
* Δύο χώρες (Συρία, Ιράν) στις οποίες προετοιμάζεται, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, ιμπεριαλιστικός πόλεμος απ' τις ΗΠΑ και τις σύμμαχές τους ευρωπαϊκές δυνάμεις.

Σύνολο χωρών με υψηλότερη πληθυσμιακή επιφάνεια στην ΠΣΟ που βρίσκονται στο παρελθοντικό, πρόσφατο και μελλοντικό στόχαστρο των ΗΠΑ μέσω πολέμου, εμπάργκο και organized disinformation campaigns: 7 στις 8. Μοναδική εξαίρεση η Ινδία. Τον τελευταίο χρόνο, σημειωτέον, διαλύθηκε πλήρως η κοινωνική οργάνωση της χώρας με την πέμπτη θέση (Λιβύη), και προετοιμάζεται πια η διάλυση αυτών που κρατούν την δεύτερη και τέταρτη θέση σε αριθμό μελών (Συρία, Ιράν).

A, για την οργάνωση που ανταγωνίζεται την ΠΣΟ παγκόσμια, και που έφτασε ένα βήμα από να την διαλύσει, την ΔΣΕΣ (Διεθνής Συνομοσπονδία Ελεύθερων Συνδικάτων), ο Μαυρίκος γράφει: "Από την ίδρυσή της μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του 1990 στο χρονιάτικο οικονομικό προϋπολογισμό της CIA υπήρχε πάντοτε σημαντικό κονδύλι για την ενίσχυση της."

Αυτό θα πει διαβολική σύμπτωση.

Αρχική δημοσίευση 28/1/2012

12 σχόλια:

  1. Το τόσο βασανισμένο από την αποικιοκρατία και τον ιμπεριαλισμό Βιετνάμ, ποιά ήταν η τελευταία χώρα που το πολέμησε; Μήπως αυτή που το έκανε ήταν κι αυτή με τη σειρά της μια χώρα που είχε κι αυτή υποφέρει πολύ από την αποικιοκρατία και τον ιμπεριαλισμό;

    ρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΟΚ, ήταν ιμπεριαλιστικός-αποικιοκρατικός ο πόλεμος Κίνας-Βιετνάμ δηλαδή. Αυτό είναι κομματική θέση;

      Διαγραφή
    2. Δεν εκπροσωπώ κάποια κομματική θέση και αναφέρομαι κατά βάση σε άλλο πράγμα. Στο αν και κατά πόσο το ότι έχεις υποφέρει ως λαός από την αποικιοκρατία και τον ιμπεριαλισμό αποκλείει να ενεργήσεις όχι ενάντια στα συμφέροντα του ιμπεριαλισμού και μάλιστα ενάντια σε μια βασανισμένη χώρα. Κι άμα το παρελθόν δε σε εμποδίζει να το κάνεις αυτό όταν ο καπιταλισμός δεν έχει αναπτυχθεί τόσο πολύ εντός σου, πώς μπορείς να θεωρήσεις ότι όταν ο καπιταλισμός αναπτύσσεται συνεχώς εντός σου ότι δε θα φτάσει να σε κάνει κι εσένα ιμπεριαλιστή αδιαφορώντας για το ιστορικό παρελθόν;

      ρα

      Διαγραφή
    3. Προσωπική σου άποψη λοιπόν εκφράζεις. Μπορώ να σε ρωτήσω λοιπόν για ποιο λόγο αναφέρεσαι στον Κινεζο-Βιετναμέζικο πόλεμο, διάρκειας 29 ημερών, ο οποίος δεν οδήγησε ούτε σε αποικιοποίηση ούτε σε κατάκτηση εδαφών, ούτε σε μετατροπή του Βιετνάμ σε κινεζικό προτεκτοράτο, και ο οποίος βασικά αφορούσε την Κινεζο-Σοβιετική σύγκρουση, στα πλαίσια αναφοράς-kinder έκπληξη στο ποια χώρα έκανε πόλεμο στο βασανισμένο από την αποικιοκρατία Βιετνάμ; Δηλαδή, ποιο είναι το διακύβευμα της ερώτησης αν ο πόλεμος δεν ήταν ούτε αποικιοκρατικός ούτε ιμπεριαλιστικός; Τι μένει απ' αυτό που θέλεις να κομίσεις;

      Διαγραφή
    4. Νομίζω ότι τον έγραψα το λόγο που το ανέφερα αλλά θα ξαναπροσπαθήσω:

      Η πολεμική επίθεση της Κίνας εναντίον του Βιετνάμ πήγαινε κόντρα στα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών; Ναί ή μήπως όχι; Δυσκόλευε τις επιδιώξεις τους; Ναι ή μήπως έκανε το αντίθετο;

      Αν η απάντηση στο παραπάνω ερώτημα είναι ότι δεν πήγαινε κόντρα στα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών τότε πρέπει να απαντήσουμε στο επόμενο ερώτημα.

      Η πολεμική αυτή επίθεση έγινε με τις καπιταλιστικές σχέσεις εντός της Κίνας να αποδυναμώνονται συνεχώς ή έγινε όταν οι καπιταλιστικές σχέσεις στην Κίνα πήγαιναν σε μια πορεία ενδυνάμωσης;

      Αν η απάντηση στο παραπάνω ερώτημα είναι ότι έγιναν όταν οι καπιταλιστικές σχέσεις εντός Κίνας άρχισαν να ενδυναμώνονται τότε έχουμε μια εμπειρική παρατήρηση. Ότι με το που θα αρχίσει μια πορεία ενδυνάμωσης των καπιταλιστικών σχέσεων σε ένα κράτος τότε είναι δυνατό αυτό το κράτος να διαπράξει μια τεράστια ατιμία (η Κίνα εφάρμοσε αυτές τις 29 ημέρες που λες τακτική καμμένης γης στις περιοχές του Βιετνάμ που πήρε υπό τον έλεγχό της) απέναντι σε μια βασανισμένη χώρα από την αποικιοκρατία και τον ιμπεριαλισμό. Με τον ιμπεριαλισμό να τρίβει τα χέρια του για την εξέλιξη αυτή. Να κάνει μια τεράστια ατιμία απέναντι στο ίδιο της το παρελθόν (μιας και η ίδια η Κίνα υπέφερε από την αποικιοκρατία και τον ιμπεριαλισμό).

      Με βάση αυτή την εμπειρική παρατήρηση τίθεται το τελευταίο ερώτημα: Αν με τις καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής πολύ λίγο ανεπτυγμένες μπορεί ένα κράτος όπως η Κίνα-εκείνης της περιόδου και με το πολύ συγκεκριμένο παρελθόν της-να διαπράξει μια τέτοια ατιμία, πώς δικαιολογεί κάποιος την άποψή του ότι ένα κράτος που έχει πια τις καπιταλιστικές σχέσεις απολύτως κυρίαρχες και συνεχώς αναπτυσσόμενες δε πρέπει να χαρακτηριστεί ιμπεριαλιστής for old times sake;

      ρα

      Διαγραφή
    5. "Η πολεμική επίθεση της Κίνας εναντίον του Βιετνάμ πήγαινε κόντρα στα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών; Ναί ή μήπως όχι; Δυσκόλευε τις επιδιώξεις τους; Ναι ή μήπως έκανε το αντίθετο;"

      Εξήγησε αν θέλεις ποια ιμπεριαλιστικά συμφέροντα εξυπηρετούσε ο συνοριακός πόλεμος Βιετνάμ-Κίνας μετά την επέμβαση του Βιετνάμ στην Καμπότζη.

      Αν αυτός ο πόλεμος εξυπηρετούσε ιμπεριαλιστικά συμφέροντα (εσύ θα μου πεις), πες μου επίσης αν η εισβολή της Κίνας στο Θιβέτ το 1950 ήταν ιμπεριαλιστικού χαρακτήρα, κι αν όχι, πώς θεωρητικοποιείς τη διαφορά των δύο με βάση τη θεωρία του ιμπεριαλισμού.

      Ευχαριστώ.

      Διαγραφή
    6. Δεν καταλαβαίνω να υπάρχει η παραμικρή ομοιότητα με το Θιβέτ. Η επέμβαση στο Θιβέτ αφορούσε επέμβαση στο εσωτερικό της Κίνας γιατι το Θιβέτ αποτελούσε τμήμα της Κίνας. Αυτό όμως είναι το λιγότερο. Το Θιβέτ δεν ήταν απλά ακόμα στη φεουδαρχία, το Θιβέτ ήταν μια περιοχή που ακόμα υπήρχαν δούλοι και ο λαός κρατιόνταν στη δυστυχία και στο σκοτάδι από τη θρησκευτική ηγεσία και τους φεουδάρχες η δε Κίνα, μια χώρα που ο λαός μόλις είχε αποτινάξει τα δεσμά του με σκοπό να προχωρήσει στην οικοδόμηση του σοσιαλισμού. Προφανώς και η Κίνα δεν ήταν ιμπεριαλιστική χώρα, σαφώς και η επέμβαση δεν ήταν ιμπεριαλιστική αλλά καθήκον. Δεν επενέβη η Κίνα για να καρπωθεί τους πόρους του Θιβέτ αλλά για να σπάσει το απόστημα ενός συστήματος που κρατούσε δούλο το θιβετιανό λαό.

      Σε σχέση τώρα με την κινεζική επίθεση στο Βιετνάμ.
      Έχει κανείς την εντύπωση ότι οι Αμερικάνοι μόλις έμαθαν για την επίθεση της Κίνας στο Βιετνάμ στεναχωρήθηκαν ή έμειναν τουλάχιστον αδιάφοροι; Θέλω να πιστεύω πως δεν έχει κανείς αυτή την εντύπωση. Η επίθεση και η σκληρότητά της δεν ήταν καθόλου κόντρα στα συμφέροντά τους καθώς επιγραμματικά όπως μου έρχονται στο μυαλό:

      Έθετε αντικειμενικά εμπόδια στην οικοδόμηση του σοσιαλισμού σε μια χώρα σύμβολο. Διάολε μιλάμε για τη χώρα κατ' εξοχήν σύμβολο του αντι-αποικιοκρατικού και αντι-ιμπεριαλιστικού αγώνα και δεν είχαν περάσει ούτε 4 χρόνια από τότε που οι αμερικάνοι έφευγαν με ελικόπτερα από τη Σαϊγκόν. Και ας μην ξεχνάμε ότι παρά τη λήξη του πολέμου μετά από ένα μήνα, μεθοριακά επεισόδια συνεχίστηκαν μέχρι το τέλος της δεκαετίας του '80.

      Έθετε εμπόδια στην επέκταση του σοσιαλισμού στη ΝΑ Ασία.

      Υποστήριζε τα εγκληματικά στοιχεία υπό τον Πολ Ποτ.

      Υποβάθμιζε το κύρος και την ακτινοβολία της ΕΣΣΔ σε κράτη που θα μπορούσαν υπό προϋποθέσεις να αποσπαστούν στο σοσιαλιστικό μπλοκ μιας και η συγκεκριμένη επίθεση στο Βιετνάμ (αφού έγινε από την Κίνα) έκανε εξαιρετικά δύσκολη την παροχή μεγάλης βοήθειας από την ΕΣΣΔ στο Βιετνάμ. Περνούσε μια εικόνα "αδυναμίας" της ΕΣΣΔ να στηρίξει αποτελεσματικά μια τέτοια χώρα. Κάτι που αφορούσε όλο τον κόσμο αλλά και το χώρο της ινδικής χερσονήσου ειδικότερα.

      Αν ενδιαφέρουν οι διαβολικές συμπτώσεις-μιας και αυτός είναι ο τίτπλος της ανάρτησης-ορίστε μια: Το 1956 στοιχεία εκπαιδευμένα και εξοπλισμένα από τους αμερικάνους εισχώρησαν στο Θιβέτ. Την ίδια χρονιά τι είχε γίνει στην Ανατολική Ευρώπη; Το 1979 η Κίνα, στην οποία οι καπιταλιστικές σχέσεις έπαιρναν πια την ανηφόρα, επιτέθηκε στο Βιετνάμ. Την ίδια χρονιά η δράση στο Αφγανιστάν των-εκπαιδευμένων και εξοπλισμένων από τους αμερικάνους-"μαχητών της ελευθερίας" εντάθηκε σε τέτοιο σημείο που ανάγκασε την ΕΣΣΔ να επέμβει διεθνιστικά στο Αφγανιστάν με τις γνωστές εξελίξεις.

      ρα

      Διαγραφή
  2. «Σφοδρή επίθεση κατά των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ευρώπης και του NATO εξαπέλυσε ο πρώην ηγέτης της Κούβας Φιντέλ Κάστρο. Ο Κάστρο μάλιστα συνέκρινε τους ευρωπαίους εκπροσώπους της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας με τα Ες-Ες των Ναζί.
    [...]
    «Ο κόσμος δεν έχει δει ηρεμία τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα αφότου η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, υπό την αυστηρή και άνευ όρων ηγεσία των ΗΠΑ, αποφάσισε πως είχε έρθει η ώρα να λύσει τις διαφορές της με ό,τι έχει απομείνει από δύο μεγάλα έθνη (σ.σ. Ρωσία και Κίνα)», έγραψε χαρακτηριστικά ο 88χρονος Φιντέλ, σε άρθρο του που δημοσιεύτηκε σε κρατικά μέσα ενημέρωσης και πρόσθεσε ότι η Ρωσία και η Κίνα είναι οι χώρες που «υλοποίησαν το ηρωικό έργο του να βάλουν τέλος στην ιμπεριαλιστική αποικιοκρατική τάξη που είχαν επιβάλει στον κόσμο η Ευρώπη και οι Ηνωμένες Πολιτείες».

    https://tinyurl.com/n75he8w

    Wiper

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μια άλλη διαβολική σύπτωση Αντώνη, είναι το γεγονός ότι απο τις χώρες που ανάλαβαν την διάσωση της ΠΣΟ, όπως λέει ο Μαυρίκος στο κείμενο του, καμιά δεν είναι ευρωπαική. Σύπτωση; Να προσθέσω σε αυτή την πτυχή, ότι μέχρι το 1998 που ιδρύθηκε το ΠΑΜΕ, η ΠΕΟ ήταν η μοναδική ομοσπονδία που παρέμεινε στην ΠΣΟ σε ολόκληρη την Ευρώπη. Και μια μικρή διόρθωση. Στην Κύπρο δεν είναι μόνο η ΠΕΟ στην ΠΣΟ. Είναι και 5 Τουρκοκυπριακές συνδικαλιστικές οργανώσεις. Ο Μαυρίκος ήταν χθες στην Κύπρο και μίλησε σε συγκέντρωση που οργάνωσαν οι κυπριακές οργανώσεις μέλη της ΠΣΟ.
    Χ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Ο Μαυρίκος ήταν χθες στην Κύπρο και μίλησε σε συγκέντρωση που οργάνωσαν οι κυπριακές οργανώσεις μέλη της ΠΣΟ."

      Ήμουν κι εγώ εκεί.

      Όχι, εγώ δεν το θεωρώ ΚΑΘΟΛΟΥ σύμπτωση.

      Τέλος, απολογούμαι για την παράλειψη, είναι ιδιαίτερα σημαντική η διευκρίνηση. Στην χθεσινή συγκέντρωση δεν ήταν δε απλά ελληνοκύπριοι και τουρκοκύπριοι, αλλά από ό,τι μπόρεσα να καταλάβω και Κούρδοι με δικό τους πανό.

      Διαγραφή
    2. Πως δεν συναντηθήκαμε; :) Ναι, πάντα έρχονται Κούρδοι σε συγκεντρώσεις των συνδικάτων της ΠΣΟ.

      Διαγραφή
    3. Μ' έπιασε η πείνα μετά το δεύτερο τραγούδι γιατί δεν είχα φάει τίποτα;-) Εγώ σε είδα πάντως, στο κατασκοπευτικό. Ο Τουρκοκύπριος που διερμήνευε Μαυρίκο είχε μια πολύ ποιητική βραχνή φωνή, παρεμπιπτόντως. Έμοιαζε σαν να έδινε αυτός την ομιλία.

      Διαγραφή