Κυριακή, 31 Αυγούστου 2014

Michael Pröbsting-Η διαμόρφωση του Ρωσικού Μονοπωλιακού Κεφαλαίου και η Αυτοκρατορία του (II)

Εισαγωγή

Η πολιτική κρίση στην Ουκρανία και ο εμφύλιος πόλεμος στη Συρία έδειξαν για άλλη μια φορά τη σημασία της Ρωσίας ως ιμπεριαλιστικής δύναμης. Στην πραγματικότητα, η ανάδυση της Ρωσίας και της Κίνας ως μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων αποτελεί μια από τις σημαντικότερες εξελίξεις της παγκόσμιας πολιτικής κατά την τελευταία δεκαετία. Αύξησε σημαντικά τον ενδο-ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό, κι έτσι αποτελεί τη βάση της εντατικοποίησης διάφορων τοπικών συγκρούσεων και εμφύλιων πολέμων. Παραπέμπουμε συγκεκριμένα στον πόλεμο της Γεωργίας το 2008, την σύγκρουση στην Ανατολική Κινέζικη Θάλασσα ανάμεσα στην Κίνα, την Ιαπωνία και τις ΗΠΑ, τον Συριακό εμφύλιο πόλεμο και τώρα, τα γεγονότα στην Ουκρανία.  


Κι όμως, τεράστια τμήματα του εργατικού κινήματος αγνοούν πλήρως τον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα της Ρωσίας και της Κίνας. Οι περισσότεροι Σταλινιστές και Μπολιβαρικοί θεωρούν το Ρωσικό και το Κινεζικό κράτος ως προοδευτικές δυνάμεις οι οποίες αντιτίθενται στον δυτικό ιμπεριαλισμό --τις ΗΠΑ, την ΕΕ και την Ιαπωνία-- και συνεπώς θεωρούν ότι αξίζουν κριτική (ή όχι και τόσο κριτική) στήριξη. Ένας αριθμός από "Τροτσκιστές" κεντριστές – όπως τα LIT-CI, FLTI, ή το Νοτιο-Αφρικανικό WIVP – θεωρούν τη Ρωσία "ημι-αποικία." Άλλοι, όπως το  LCFI, επινόησαν μια νέα κατηγορία και θεωρούν τη Ρωσία και την Κίνα "προ-ιμπεριαλιστικά κράτη", τα οποία αξίζουν κριτικής στήριξης ως μέρος του αντι-ιμπεριαλιστικού αγώνα ενάντια στις μεγάλες δυτικές δυνάμεις

Νομίζουμε ότι το να αγνοείται ο ιμπεριαλιστικός χαρακτήρας της Ρωσίας (και της Κίνας) είναι σημαντικό λάθος, το οποίο οδηγεί αναπόφευκτα σε σύγχυση στην εκτίμηση των μείζονων πολιτικών γεγονόταν και ακόμα και στην σύνταξη με τη λάθος πλευρά στα χαρακώματα της ταξικής πάλης. Έχουμε ήδη δηλώσει στο Πρόγραμμα του RCIT ότι ο αυξανόμενος προσανατολισμός τμημάτων της εργατικής τάξης προς τις υποτίθεται λιγότερο ιμπεριαλιστικές ανατολικές δυνάμεις οδηγεί σε μια νέα εκδοχή του ρεφορμιστικού λαϊκού μετώπου και του σοσιαλιμπεριαλισμού, δηλαδή της φιλο-ιμπεριαλιστικής πολιτικής με επικάλυμμα τη "σοσιαλιστική" και "αντι-ιμπεριαλιστική" ρητορική

Επικίνδυνη εξέιλξη του πρόσφατου παρελθόντος είναι η ανοιχτή ή μισο-ανοιχτή στήριξη της ιμπεριαλιστικής δύναμης της Κίνας από μικροαστικές δυνάμεις που αυτοπεριγράφονται ως σοσιαλιστικές. Η εργατική τάξη δεν έχει το παραμικρό συμφέρον να υποστηρίξει ένα τμήμα του μονοπωλιακού κεφαλαίου (δηλ. την Κίνα και τους συμμάχους της) ενάντια στο άλλο (δηλ. τις ΗΠΑ). Η στήριξη τμημάτων του ρεφορμισμού στην αναδυόμενη μεγάλη δύναμη της Κίνας δεν είναι παρά "σοσιαλιμπεριαλισμός", δηλαδή ιμπεριαλιστική πολιτική καλυμμένη με κοινωνικές ή ακόμα και "σοσιαλιστικές" φράσεις.

Πράγματι, υπάρχει αυτή η πόλωση στο εργατικό κίνημα. Οι σοσιαλδημοκρατικές και πρώην Σταλινικές δυνάμεις παίρνουν το μέρος των ιμπεριαλιστών αφεντικών τους, δηλαδή των δυτικών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Άλλοι, όπως οι πιο ορθόδοξοι Σταλινιστές, οι Μπολιβαρικοί, και διάφοροι κεντριστές, δείχνουν συμπάθεια για τις νέες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις όπως η Ρωσία και η Κίνα. Οι Σταλινικοί και οι Μπολιβαριστές ελπίζουν, προφανώς, να κερδίσουν από την ανάδυση των ανατολικών ιμπεριαλιστών με την εντατικοποίηση του εμπορίου και των επενδύσεων. Οι φιλορώσοι και φιλοκινέζοι κεντριστές καθοδηγούνται από μια εντελώς λανθασμένη κατανόηση του αντι-ιμπεριαλισμού: στην πραγματικότητα, αντικαθιστούν τον αντι-ιμπεριαλισμό με τον αντι-αμερικανισμό ή αντι-δυτικισμό.

Στην πραγματικότητα, και κόντρα στις προθέσεις τους, αυτοί οι κεντριστές καταλήγουν σε μια ακροαριστερή εκδοχή του Καουτσκισμού: αγνοούν τον αυξανόμενο ανταγωνισμό  ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα ΗΠΑ/ΕΕ/Ιαπωνίας και Ρωσίας/Κίνας και θεωρούν στην αυξανόμενη αρμονία ανάμεσα στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, οι οποίες θεωρούν ότι είναι μόνο οι μεγάλες δυτικές δυνάμεις.  Στο επίπεδο της στρατηγικής, καταλήγουν να προτείνουν μια λαϊκομετωπική στήριξη του ενός ιμπεριαλιστικού στρατοπέδου ενάντια στο άλλο, επαναλαμβάνοντας την Σταλινική προδοσία της δεκαετίας του 1930 και του 1940.

Η νέα επαναστατική εργατική διεθνής, η οποία θα είναι κατά τη γνώμη μας η Πέμπτη Εργατική Διεθνής, πρέπει να απελευθερωθεί από όλες τις μορφές σοσιαλ-ιμπεριαλισμού. Μόνο τα συμφέροντα της διεθνούς εργατικής τάξης και των καταπιεσμένων λαών πρέπει να αποτελούν το καθοδηγητικό φως για την ταξική πάλη και την παγκόσμια προλεταριακή επανάσταση. Αυτός είναι ο στόχος για τον οποίο παλεύει το RCIT, και στον οποίο καλούμε όλους τους αυθεντικούς επαναστάτες.

8 σχόλια:

  1. H περίπτωση να ιεραρχήσει η εργατική τάξη που είναι σκορπισμένη στους 5 ανέμους, τους εχθρούς της, και να διαφοροποιήσει την στάση της ανάμεσα σε αυτούς που επιτίθενται (και στηρίζουν τον φασισμό που είναι και η οργανωμένη αντεπανάσταση), και σε αυτούς που αμύνονται, χωρίς να εκφράζει πρόθεση για άμεση εμπλοκή και στήριξη, δεν παίζει για τα καθαρόαιμα τρότσκια να φανταστώ;

    Κώστας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φιλε Κωστα εν μερη θα συμφωνήσω στην κριτικη σου αλλα το ζητημα ειναι αλλου κατα τη γνωμη μου. Θα προσπαθουμε να ετεπροσδιοριστούμε απο τον καθε τροτσκιστή πάση θυσία? Το ζήτημα για τους κομμουνιστες ειναι αν η ρωσικη αστικη ταξη εχει ''τα δίκια'' της σε σχέση με αυτή των ΗΠΑ η το ποιο ειναι το συμφερον αυτη τη στιγμη του ουκρανικου λαου, του ελληνικού λαού και της εργατικής τάξης συνολικα?
      Οντως η εργατικη ταξη ειναι σκορπισμενη στους 5 ανέμους. ποιος θα την κανει τάξη για τον εαυτο της? Οι Pωσοι καπιταλιστες? Σωστα να ιεραρχησει τους εχθρους της σε αυτο συμφωνω και επαυξάνω. Αλλο αλλο αυτο και αλλο να βάλουμε το λύκο να φυλάει τα προβατα. Στο κατω κατω αν οι Ρωσοι και Κινεζοι καπιταλιστες ειναι μη μονοπωλιακη αστικη ταξη και μπορουν να αποτελεσουν σύμμαχο αντιιμπεριαλιστικο γιατι να μην κανω καμια πορεια με τον Δασκαλόπουλο και το Λατση εδω στην Ελλαδα? Aν δεν ειναι μονοπωλιο η Gazprom και η Cosco, ειναι ο ομιλος Λατση?(να πως με λιγη φαντασια δικαιώνουμε και το Λαφαζανη) O Μαρξ έγραψε για την αναγκη αυτοτελους οργάνωσης και δράσης της εργατικής τάξης στα μέσα του 19ου αιωνα, πριν καν την εμφανιση του ιμπεριαλισμου. Σημερα οι κομμουνιστες το 2014 θα ψαχνουμε ποια αστική τάξη μπορεί να είναι σύμμαχος ενάντια στον ιμπεριαλισμό(που ειναι προνομιο μονο των δυτικων καπιταλιστων?) ώστε να γίνουμε ουρά της? Και ολα αυτα για να ετεπροσδιοριστούμε απο τον καθε τροτσκιστή? Δηλαδή οι επιλογες που εχω ως κομμουνιστης ειναι απο τη μια οι τροτσκιστες και οι δυτικοι σοσιαλδημοκρατες και απο την αλλη ο Λαφαζανης, ο Μικροαστικός Αγώνας και ολος ο συρφετός του σοσιαλσωβινισμoυ?
      Τη συλλογιστικη του παραπανω κειμενου τη θεωρω γελοια,τα χιλιοειπωμενα για σταλινικα κομματα τα θεωρω αναμενομενα για τετοιους απολογητές του συστήματος. Ωστοσο εχω και εγω την αποψη ότι υπάρχουν αυταπάτες σε πολλα ΚΚ ειδικα στη λατινικη αμερικη για το ρολο της Ρωσιας και της Κινας η ιδια αυταπατη υπηρχε καποτε για τις χωρες των αδεσμεύτων. Έτσι κάποτε είχαμε συμμαχους τους Αγγλους και Αμερικανους εναντια στο φασισμο μεχρι να μας μακελεψουν το 44 και μετα να δοκιμάσουν και της ναπαλμ πανω μας. Αλλο η Κουβα που ειναι σοσιαλιστικη και εκανε αναγκαίους ελιγμους για να επιβιωσει εκμεταλευόμενη τις αντιθέσεις των καπιταλιστων και συνάπτωντας μαζι τους αμοιβαία επωφελής συμφωνιες κι αλλο να εχουμε αυταπάτη ότι Ριμπολόβλεφ , ο Aμπραμοβιτς και οι λοιποι ολιγαρχες ειναι αντιιμπεριαλιστες. Οσοι ειναι σημερα στην εξουσια στις πρωην σοσιαλιστικες χωρες εχουν κανει για μενα πολυ μεγαλυτερο κακο στην υπόθεση του κομμουνισμου από τους δυτικούς ιμπεριαλιστές. Οι τυποι αυτοι ανέτρεψαν το σοσιαλισμο, διελυσαν ελπιδες και οραματα, έφεραν ένα τεράστιο πισωγυρισμα στην ανθρωποτητα. Ο Πουτιν υπηρξε επικεφαλής της KGB και σημερα στη Ρωσια με την ανοχή του και τη στήριξη του υπάρχει ένα από τα ισχυρότερα φασιστικα κινηματα. Αυτον θα περιμένει ο λαος της ανατολικής Ουκρανίας να πολεμήσει τη ναζιστική κυβέρνηση του ΝΑΤΟ - ΕΕ? Ο Γιελτσιν Υπηρξε ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΣΕ και το 1993 βομβάρδισε το Κρεμλινο με τους εξεγερμενους κομμουνιστες και εργατες εντός του. Ετσι η νεα αστικη ταξη της Ρωσιας αντιμετωπισε το ενδεχόμενο εκνέου ανατροπης της απο το ρωσικο λαο.
      Περα απο το να ψαχνουμε ποια αντιθεση μπορει να εκμεταλλευτεί η εργατική τάξη πρεπει να ξερουμε πως και για ποιο σκοπο θα εκμεταλλευτούμε τις οποιες αντιθεσεις. Γιατι οταν η τακτικη βαραει στα κουτουρου και δεν υπηρετεί τη στρατηγική ,δεν ειναι τακτικη αλλα στρατηγικη πλεον με ότι συνεπάγεται αυτό.

      ratm

      Διαγραφή
    2. Σωστή η ανάλυση σου, δεν διαφωνώ κάπου, έτσι κι αλλιώς δεν είπα τίποτα για συμμαχίες.
      Το θέμα σε αυτή την κουβέντα για την Ρωσία και την Κίνα εξ αρχής, είναι νομίζω ξεκάθαρα το να καταλάβουμε τα περιθώρια εκμετάλλευσης των ανταγωνισμών προς όφελος μας,
      όχι να αφορίσουμε έτσι απλά, μηχανικά και χωρίς σκέψη τις εξελίξεις.
      Να το δούμε σαν κάτι που μας αφορά στο θέμα της τακτικής, γιατί ναι, μιλάμε για καπιταλιστές που διαγκωνίζονται για τα κέρδη τους, και οκ, μας καίει και το ότι άμα αρχίσει πόλεμος θα μας πάρουν τα κεφάλια, αλλά μπορούμε να πάρουμε πράγματα από αυτή την κατάσταση άμα την αναλύσουμε πέρα από αυτό!
      Εγώ τουλάχιστον έτσι το βλέπω και σε καμία περίπτωση δεν προσπαθώ να ετεροπροσδιοριστώ από τα τρότσκια, μπορεί να κάνω και λάθος.

      Κώστας

      Διαγραφή
    3. Συγνωμη αν φανηκε το υφος μογ επιθετικο αλλα και λογω κυκλου εχω βαρεθει κατι Λαφαζανικους ξεφτιλες να μου λενε για τροτσκιστικο ΚΚΕ και να με παραπεμπουν στον καθε γελοιο σοσιαλφασιστα της iskra για να δω να γραφει τις αρλουμπες του οτι το ΚΚΕ κρατσ ισες αποστασεις ή οτι δεν στηριζει το λαο και τους κομμουνιστες της Αν.Ουκρανιας επειδη δεν τασσεται ανοιχτα υπερ της Ρωσιας και της προσχωρησης σε αυτην των ανατολικων περιοχων της Ουκρανιας! Μεχρι οτι ο Πουτιν εχει σοσιαλιστικο οραμα για τη Ρωσια και τι καλα που περναει ο ρωσικος λαος επι Πουτιν, εχω ακουσει. Ε αυτη την επιχειρηματολογια εγω τη θεωρω τοσο ξεφτιλα οσο απο την αλλη μπαντα η ανακοινωση του ΚΕΑ για την Ουκρανια.

      ratm

      Διαγραφή
    4. Νομίζω ότι έχω επαρκώς ξεφτιλίσει το Ίσκρα, το οποίο τολμά να μιλά για ίσες αποστάσεις όταν καθέξιν δημοσιεύει για πολιτικές ανακοινώσεις για την Ουκρανία κείμενα του ΚΚΕ και της Πρωτοβουλίας αντί για τα ξεφτιλίκια της Αυγής.

      Το Ίσκρα επιδιώκει, στον βαθμό που την επιδιώκει συνεργασία αστικής κυβέρνησης στην Ελλάδα με την αστική Ρωσία. Δεν έχει καμία σχέση η δική μου αντίληψη με αυτό, διότι πρώτα απ' όλα η Ελλάδα χωρίς επανάσταση και προλεταριακή δικτατορία δεν έχει καμία ελπίδα στο δικό μου βιβλίο, και δεύτερο δεν είναι αναγκασμένη να συμμαχήσει με τη Ρωσία ούτε ως δυνητικά σοσιαλιστική χώρα, αρκεί να μην παίζει παιχνίδια με το ΝΑΤΟ.

      Διαγραφή
    5. ratm, σε καταλαβαίνω γιατί όλοι έχουμε περίεργους κύκλους.
      Δεν παρεξηγώ σε καμία περίπτωση, γιατί είναι ένα θέμα πολύ σημαντικό και δύσκολο.
      Το ΚΚΕ έχει δείξει ξεκάθαρη θέση, και άσε τους πουλημένους οπορτουνιστές να κουρεύονται.
      Τα πράματα είναι απλά, ο λαός την πληρώνει και με Ρωσία και με Ουκρανία, η Ουκρανία όμως επιτίθεται και έχει επίσημα τους φασίστες στην πρώτη γραμμή, να μακελεύουν μετά από πολλά χρόνια.
      Αλληλεγγύη και στήριξη στην εργατική τάξη και σε όσους βρέθηκαν στην μέση του χαμού. Δεν θα μπλέξουμε όμως με κράτη και τάσεις που εξυπηρετούν καπιταλιστικά - ιμπεριαλιστικά συμφέροντα έμμεσα ή άμεσα, γιατί είναι σαν να σκάβουμε τον λάκκο μας. Από θέση ισχύος (σοσιαλισμό), θα μπορούσαμε να κάνουμε πολλά, αλλά δεν είναι η ώρα ούτε το μέρος να τα πούμε αυτά.

      Κώστας

      Διαγραφή
    6. Το ζητουμενο για μενα ειναι οπως ειπα και σε αλλο σχολιο οτι υπαρχει ο κινδυνος να το αποκοψουμε απο το κυριο και να φτασουμε να λεμε οτι αυτο το ρεταλι της ταξικης παλης του ΕΑ που πηρε αυτες τις μερες εργολαβια το χτυπημα του ΚΚΕ με αφορμη τη θεση του Ριζοσπαστη για την Ουκρανια.
      Λες και ειναι ξεκομενη η αντιφασιστικη παλη εναντια στη ναζιστικη κυβερνηση απο την παλη για το σοσιαλισμο.

      ratm

      Διαγραφή
    7. Έγραψε πρόσφατα ο ΕΑ για το Ουκρανικό; Έχω προ πολλού σταματήσει να ασχολούμαι. Όπως και να χει, είναι καλό που το ξέρω.

      Διαγραφή