Σάββατο, 2 Αυγούστου 2014

Lenin Facepalm 2: Τι κατάλαβε η ελληνική αριστερά για το "credit default" της Αργεντινής

Ωχ....Ναντέζντα! Παναντόλ!
Καταγράφω εδώ τι κατάλαβαν κάποιοι στην Ελλάδα για τις εξελίξεις στην Αργεντινή μετά την απόφαση του αμερικάνικου δικαστηρίου και την λήξη της προθεσμίας για την καταβολή δόσης έναντι απίστευτων κερδών που διεκδικούσαν αρπαχτικά hedge funds:

Πρώτα, ο Ανδρέας "the genius" Ζαφείρης του Ίσκρα, σε μια ακόμα παραλλαγή του πετυχημένου "χάνουν στρατιωτικά οι Ισραηλινοί, σκοτώσανε λιγότερους απ' το 2009":

Η ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ ΔΕΝ ΧΡΕΟΚΟΠΗΣΕ, ΧΡΕΟΚΟΠΕΙ Ο ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ
Του ΑΝΔΡΕΑ ΖΑΦΕΙΡΗ



Η απόφαση του δικαστηρίου της Ν.Υόρκης , υπέρ των κερδοσκοπικών hedges [sic] funds, αποτελεί μια ξεκάθαρα πολιτική απόφαση, που προσπαθεί εκβιαστικά να δημιουργήσει νέα, πρωτοφανή δεδομένα, στα πλαίσια του νέου παγκόσμιου οικονομικού πολέμου.

Μια πολιτική απόφαση υπέρ των κερδοσκοπικών hedges [sic] funds, τα οποία διεκδικούν το ποσό του 1,3 δισεκατομμυρίων ( λειτουργούσαν με κέρδη 14% το χρόνο από το 1977) , σύμφωνα με την οποία οι απαιτήσεις τέτοιων πιστωτών , αναδεικνύονται ανώτερες από τις όποιες συμφωνίες μεταξύ κυρίαρχων κρατών και δανειστών τους διεθνώς.

Τα νεοφιλελεύθερα μέσα μιλούν για χρεοκοπία αποσιωπώντας το γεγονός ότι σε επίπεδο πραγματικής οικονομίας δεν πρόκειται να υπάρξουν συνέπειες στην οικονομία της χώρας. Και δε πρόκειται να υπάρξουν συνέπειες γιατί έχουν ήδη αντιμετωπιστεί σε πολιτικο-οικονομικό επίπεδο.

Οι συμφωνίες που υπέγραψε η Αργεντινή με τη Κίνα, πριν από 3 εβδομάδες, για την τόνωση των συναλλαγματικών αποθεμάτων ύψους 11 δις εξασφαλίζει [sic, αττική σύνταξη] την αποφυγή της προσφυγής στις αγορές. Παράλληλα υπογράφηκαν πάνω από 20 διμερείς συμφωνίες με τη Κίνα (ανάμεσά του και η κατασκευή υδροηλεκτρικών εργοστασίων ύψους 4,7 δις) αλλά και με τη Ρωσία, ενώ προχωρούν οι διαδικασίες σύνδεσης με την ομάδα BRICKS [sic, υπάρχει και χώρα από "Κ" στο γκρουπ Brazil-Russia-India-China].

Γιώργος "Anti-sectarian warrior" Βασσάλος:

Yiorgos Va θέλουμε στην Ελλάδα να μάθουμε πώς είναι η μέρα της χρεοκοπίας ή αλλιώς στάσης πληρωμών? Ε, λοιπόν είναι μια μέρα γιορτής! Να δούμε πόσο ακόμα θα πάρει στους δύσπιστους να το καταλάβουν ενώ κανείς μας δεν έχει φράγκο στην τράπεζα!

Περγάδι:

Για τον Άξελ Κισιλόφ, Υπουργό Οικονομικών της Αργεντινής

Τον Άξελ Κισιλόφ, νέο Υπουργό Οικονομικών της Αργεντινής, το γνώρισα προς το τέλος του 2011. Η παρουσία του ήταν ιδιαίτερα χαρισματική: περίπου σαράντα χρονώ, με έκδηλη αυτοπεποίθηση, αλλά και την αδιόρατη κούραση που φέρνει στο πρόσωπο η εξουσία. Ήταν ντυμένος απλά, χωρίς τα κοστούμια των υπολοίπων. Η έλλειψη γραβάτας λειτουργούσε ως μηχανισμός διαφοροποίησης και επιβολής ισχύος πάνω στους άλλους. Ακριβώς το αντίστοιχο αυτού που συνήθως κάνει η γραβάτα σε όσους δεν τη φοράνε, μόνο που στην περίπτωση του Κισιλόφ η ισχύς πήγαζε από την προσωπικότητά του κι όχι από τα ρούχα.

[...]

Η ισχύς του πήγαζε από ένα συνδυασμό παραγόντων. Σε νεαρότερη ηλικία είχε παίξει σημαντικό ρόλο στη διάσωση της Αργεντινής από την καταστροφική πολιτική που της επέβαλε το ΔΝΤ κατά τη δεκαετία του 1990, η οποία τελικά οδήγησε σε παύση πληρωμών και σπάσιμο της ισοτιμίας με το δολάριο. Προσωπικός φίλος του Μάξιμο, γιού των Κίρχνερ, ανήκε στους ριζοσπαστικούς κύκλους του αριστερού Περονισμού. Καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Μπουένος Άιρες, με κατάρτιση που είναι πλέον εξαιρετικά σπάνια γιατί είχε διαβάσει Κεϊνς, Μαρξ και Σουμπέτερ, γνώριζε από κοντά τις εναλλακτικές προσεγγίσεις στα οικονομικά και δεν εντυπωσιαζόταν εύκολα ούτε από τη ρηχή επιστημοσύνη των τεχνοκρατών του ΔΝΤ, ούτε και από τον αλαζονικό ‘τεχνικισμό’ της οικονομολογικής Κουρίας των μεγάλων Αμερικανικών Πανεπιστημίων.

Το 2011 είχε αρχίσει να διαμορφώνεται ένα νέο πλαίσιο οικονομικής πολιτικής στην Αργεντινή υπό τη ηγεσία της Κριστίνα Φερνάντες ντε Κίρχνερ και ο Κισιλόφ, που ανήκει στους εξ απορρήτων της Κίρχνερ, έπαιζε καίριο ρόλο. Η χώρα φαινόταν διατεθειμένη να πάει προς τα αριστερά για να αντιμετωπίσει τα νέα της προβλήματα και όχι να δεχτεί τις ‘συμβουλές’ του ΔΝΤ και των γνωστών κύκλων της καταστροφής. Στην προεδρία της κεντρικής τράπεζας, η Μερσέντες ντελ Ποντ – οικονομολόγος κι αυτή με πολύ διαφορετική θεώρηση των πραγμάτων από τους άχρωμους, άοσμους και ανιαρούς τεχνοκράτες που συνήθως επανδρώνουν αυτές τις θέσεις και λειτουργούν ως φερέφωνα των τραπεζών – ήδη διαμόρφωνε πιστωτικούς μηχανισμούς στήριξης του παραγωγικού τομέα.

[...]

Γιατί όμως να τα συζητάμε όλα αυτά στην Ελλάδα του σήμερα που έχει πολύ διαφορετικά προβλήματα; Ο λόγος είναι απλός. Σαν τον δολοφόνο που επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος, το μνημονιακό στρατόπεδο δε μπορεί να αφήσει το θέμα της Αργεντινής σε ησυχία και συνεχίζει – τέσσερα χρόνια μετά! – να το ανακινεί λέγοντας εξωφρενικές ανοησίες. Καλλιεργείται μια εικόνα της Αργεντινής που δεν έχει την παραμικρή σχέση με την πραγματικότητα, με τον προφανή στόχο να τρομοκρατείται ο ελληνικός λαός και να παρουσιάζονται οι μνημονιακοί ως σωτήρες της Ελλάδας.

Η απλή πραγματικότητα έχει ως εξής. Προς το τέλος της δεκαετίας του 1990 η Αργεντινή αντιμετώπισε μεγάλα προβλήματα και δέχτηκε ένα πρόγραμμα του ΔΝΤ, κάτι αντίστοιχο της Τρόικας. Ακολούθησε φυσικά ύφεση της τάξης του 9% το 1999-2001. Η ύφεση οδήγησε σε κατάρρευση των τραπεζών και αδυναμία εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους, με επακόλουθο η χώρα να κηρύξει άρνηση πληρωμών και να σπάσει την υποτιθέμενη ακλόνητη ισοτιμία 1:1 με το δολάριο. Όλα έγιναν χωρίς σχέδιο και προετοιμασία, υπό την αδήριτη πίεση των συνθηκών. Το αποτέλεσμα ήταν βαθύτατη ύφεση το 2002, της τάξης του 11%, με μεγάλη πολιτική και κοινωνική αναταραχή. Από το 2003 και μετά όμως – για μια ολόκληρη δεκαετία – η χώρα γνώρισε τους ταχύτερους ρυθμούς ανάπτυξης στην ιστορία της, κοντά στο 8% ετησίως, που μόνο η Κίνα ξεπέρασε την ίδια περίοδο. Πρόκειται για μια από τις εντυπωσιακότερες περιπτώσεις ανάκαμψης στα χρονικά, η οποία διπλασίασε το ΑΕΠ.

Η σύγκριση με την Ελλάδα είναι καταλυτική. Η συνολική συρρίκνωση του ελληνικού ΑΕΠ το 2008-2013 είναι της τάξης του 25%. Περίπου το 21% της συρρίκνωσης έχει προκύψει κατά την περίοδο που εφαρμόστηκαν τα Μνημόνια που μας ‘διέσωσαν’ και φυσικά μας κράτησαν στο ευρώ, μια τόσο μεγάλη εθνική επιτυχία! Ακόμη χειρότερα όμως, οι προοπτικές ανάπτυξης είναι ανύπαρκτες. Είναι πιθανό η Ελλάδα ουσιαστικά να λιμνάσει, ενώ δίπλα μας θα επιτελείται κοσμογονία. Τι ακριβώς να συγκρίνει κανείς με την Αργεντινή;

[...]

Η Αργεντινή έχει φυσικά νέα προβλήματα που οφείλονται εν μέρει και σε πλημμελείς δράσεις τα χρόνια που πέρασαν. Παραμένει μια σχετικά φτωχή και βαθιά άνιση χώρα, όπου το μεγάλο κεφάλαιο έχει τεράστια ισχύ και οι μισθωτοί δέχονται πολύπλευρες πιέσεις. Υπάρχει πρόβλημα πληθωρισμού, απομείωσης των συναλλαγματικών αποθεματικών και εμφάνισης εμπορικών ελλειμμάτων. Την περιτριγυρίζουν επίσης τα όρνεα των χρηματοπιστωτικών αγορών που θέλουν ακόμη να αποπληρωθούν πλήρως για όσα ομόλογα κατέχουν και μπορεί να αναγκάσουν τη χώρα να προβεί σε τεχνική (όχι πραγματική) άρνηση πληρωμών.

Πάνω απ’ όλα, η Αργεντινή πάσχει από έλλειψη παραγωγικής αναδιάρθρωσης, πράγμα που έπρεπε να είχε γίνει με ριζοσπαστικό τρόπο εδώ και χρόνια. Να δούμε τι θα κάνει το επόμενο διάστημα ο Κισιλόφ, καθώς η πραγματικότητα της παγκόσμιας οικονομίας θα γίνεται όλο και πιο σκληρή.
***
Εν συνόψει: "Αργεντινή" για την "αριστερά" σημαίνει: Υπάρχει καλύτερη αστική τάξη, και τη θέλουμε! Σημαίνει επίσης: Τι να τον κάνουμε τον Μαρξισμό, εμείς θέλουμε έξυνπους πολιτικούς!  Σημαίνει τέλος: Το παν είναι η μπλόφα δικέ μου, να ρθει να πούμε ο άλλος και να του κάνεις ένα τσαααααακ! και να τον αφήσεις σέκο εκεί που περιμένει να μαζέψει το χαρτί απ' το τραπέζι.

Αν έχει δίκαιο στις παραπάνω εκτιμήσεις της η "αριστερά", τότε πράγματι, το ζήτημα δεν είναι καθόλου ο σοσιαλισμός, πράγματι χαραμίζουμε την ώρα μας με τον Μαρξ και τις αηδίες, πράγματι το ζήτημα είναι η χαρτοπαιξία αστικών κυβερνήσεων και πράγματι ο λαός έχει συμφέρον να χειροκροτά και να πανηγυρίζει για το τσααααακ, τον άφησα σέκο το ληστρικό καπιταλισμό δικέ μου! Ας περιμένουμε λοιπόν να δούμε. Στο μεταξύ, κάτι από Ριζοσπάστη, ως συνήθως μουντρούχικο και ξενερωτικό (άντε μωρέ, βαρεθήκαμε, όλο μαυρίλα. Δώσε κάτι ρε Ρίζο, δώσε μια ελπίδα στο γκόσμο ότι θα το γυρίσει το ματς ο Μέσης!):
Η χτεσινή δήλωση της Προέδρου της Αργεντινής, Κριστίνα Φερνάντες Κίρσνερ, ότι η χώρα της «θέλει να πληρώσει τους πιστωτές της και οι διαφορές να λυθούν μέσω διαπραγματεύσεων» δεν αφήνει κανένα περιθώριο για το τι σημαίνει αστική διαχείριση που οδηγεί το λαό στη φτώχεια και την εξαθλίωση. Τι λέει η αστός πολιτικός στους δανειστές και τα κερδοσκοπικά κεφάλαια - «γύπες», που είναι μέρος του συστήματος που υπηρετεί; Εντάξει θα συνεχίσω να ξεζουμίζω το λαό για να σας δώσω πίσω τα δανεικά αλλά και εσείς μη ζητάτε ...εξωφρενικά ποσά. 
Και πράγματι, η κυβέρνηση της Αργεντινής παζαρεύει και δεν το κρύβει, για τα συμφέροντα της αστικής τάξης, πρόσφερε αντί για 1.600% κέρδος που διεκδικούν οι «γύπες» 300%, ενώ η Κίρσνερ ανακήρυξε τη σημερινή περίοδο ως την απαρχή του «ανένδοτου», ώστε «ο κόσμος να προχωρήσει στη χαλιναγώγηση των ληστρικών κεφαλαίων και των αδηφάγων τραπεζών». Σα να λέμε ο καπιταλισμός να ...ανθρωπίσει λίγο, βρε αδελφέ. Αυτή είναι η αλήθεια που επιχειρείται να κρυφτεί πίσω από την «αργεντινολογία», που ξέσπασε και στη χώρα μας, και την κοκορομαχία που εξελίσσεται στον Τύπο και τα κανάλια ανάμεσα στη συγκυβέρνηση και τον ΣΥΡΙΖΑ.

6 σχόλια:

  1. "Πάνω απ’ όλα, η Αργεντινή πάσχει από έλλειψη παραγωγικής αναδιάρθρωσης, πράγμα που έπρεπε να είχε γίνει με ριζοσπαστικό τρόπο εδώ και χρόνια."

    Αλλά μην ανησυχείτε, εμείς εδώ είμαστε προετοιμασμένοι και θα την κάνουμε την παραγωγική ανασυγκρότηση (με ριζοσπαστικό βεβαίως-βεβαίως, τρόπο).

    http://www.avgi.gr/article/3388284/allagi-tou-paragogikou-montelou-allios-teleiosame-oristika-

    Πραγματικά εκτός από το κερασάκι στο τέλος για την "κοινωνική οικονομία", δεν νομίζω να μην προσυπέγραφε το άρθρο κάποιος υπουργός της συγκυβέρνησης.
    Αυτό δείχνει και ποια είναι η πιθανή "αξία χρήσης" για εγχειρήματα τύπου ΒΙΟΜΕ, που προς το παρόν "παράγουν" συναυλίες αλληλεγγύης.

    Παρεπιμπτόντως, μετά την Αριστερά, τον Ολοκληρωτισμό κ.λ.π. ίσως να έβλεπες και τον όρο "ριζοσπαστικός", φαίνεται ότι έχει μια μαγική ιδιότητα (σαν ξόρκι), προστιθέμενος σε μία πρόταση, να την κάνει πιο εύπεπτη για αριστερά ακροατήρια.

    ημιάγριος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δηλαδή:
    "...από μίαν θέσιν προς μίαν αντίθεσιν, και εκείθεν προς μίαν σύνθεσιν, ήτις αποτελεί την θέσιν μίας νέας αντιθέσεως, και ούτω καθεξής" [http://leninreloaded.blogspot.gr/2014/08/lenin-facepalm-1.html?showComment=1406906064775#c4134327728314139412],
    ή από την θεωρία στην πράξη,
    ή υπηρετώντας την τάξη τους.

    graf

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στη γειτονική Χιλή, σχετικά με την ιδιωτικοποίηση του νερού από τον Πινοσέτ, τις επιπτώσεις και μια... λύση του προβλήματος με την κατά Popper θέση-αντίθεση-σύνθεση στο 40:38’ του βίντεο: http://www.youtube.com/watch?v=fvR1dI6-63M

      τηναλήθειαρε!
      graf

      Διαγραφή
    2. Θέση 1: Χούντα
      Αντίθεση 1: Πολυτεχνείο
      Σύνθεση 1: Καραμανλής
      Θέση 2: Καραμανλής
      Αντίθεση 2: Παπανδρέου
      Σύνθεση 2: Σημίτης
      Θέση 2: Σημίτης
      Αντίθεση 2: Καραμανλής τζούνιορ
      Σύνθεση 2: Παπανδρέου τζούνιορ
      Θέση 3: Παπανδρέου τζούνιορ
      Αντίθεση 3: Μέρκελ
      Σύνθεση 3: Σαμαρο-Βενιζέλος
      Θέση 4: Σαμαρο-Βενιζέλος
      Αντίθεση 4: Τσίπρας
      Σύνθεση 4: ?

      Καλά, ΓΑΜΩ τις εγελιανές χώρες η Ελλάδα δικέ μου!

      Διαγραφή
    3. Και όλο ανεβαίνει το επίπεδο εν τω μεταξύ! Όλο και ανώτερες οι θέσεις, οι αντιθέσεις και οι συνθέσεις! Τρελό εργαλείο, κάνει για όλα!

      Διαγραφή
  3. Κοάν παντού

    ΥΠΟΓΡΑΦΕΙ Ο ΛΑΠΑΒΙΤΣΑΣ
    Η έλλειψη γραβάτας λειτουργούσε ως μηχανισμός διαφοροποίησης και επιβολής ισχύος πάνω στους άλλους. Ακριβώς το αντίστοιχο αυτού που συνήθως κάνει η γραβάτα σε όσους δεν τη φοράνε, μόνο που στην περίπτωση του Κισιλόφ η ισχύς πήγαζε από την προσωπικότητά του κι όχι από τα ρούχα.

    http://tvxs.gr/news/blogarontas/gia-ton-aksel-kisilof-ypoyrgo-oikonomikon-tis-argentinis-toy-kosta-lapabitsa

    ΑπάντησηΔιαγραφή