Κυριακή, 31 Αυγούστου 2014

Γιατί η Ρωσία και η Κίνα είναι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και όχι καπιταλιστικές ημι-αποικίες; (II)

Θα δούμε πως μια σειρά από εμπειρικιστικές, μη μαρξιστικές θεωρίες αποτυγχάνουν να εξηγήσουν αυτή την απτή πραγματικότητα [του ιμπεριαλισμού] στη σημερινή Ρωσία και Κίνα. Απ' αυτή την ανάλυση, αποκλείουμε τα Σταλινικά Κομμουνιστικά Κόμματα και τα συνδεόμενα με αυτά ρεύματα. Αυτά υπερασπίστηκαν την ΕΣΣΔ άκριτα και πολλά απ' αυτά εξακολουθούν να βλέπουν την Κίνα ως "σοσιαλιστική" (με τη γλώσσα του Στάλιν), παρά τη διείσδυση του παγκόσμιου καπιταλισμού. Θα περιορίσουμε εδώ την ανάλυση στους αυτο-αποκαλούμενους Τροτσκιστές της παράδοσης της 4ης Διεθνούς. Εστιαζόμαστε σε αυτές τις ομάδες για να δείξουμε ότι η θεωρία του Λένιν για τον ιμπεριαλισμό και η θεωρία του Τρότσκι για το εργατικό κράτος είναι εξίσου σημαντικές στις περιπτώσεις της Ρωσίας και της Κίνας σήμερα, ώστε να αποδειχτεί ότι εναλλακτικές εμπειριστικές θεωρίες που βασίζονται σε εντυπώσεις, ή σε επιφαινόμενα, της απτής πραγματικότητας αποτυγχάνουν να προσφέρουν έναν οδηγό στην επαναστατική πρακτική. Η προγραμματική συνέπεια μιας τέτοιας αστικής, αντι-μαρξιστικής μεθόδου είναι ένα αστικό πρόγραμμα ενάντιο στο επαναστατικό πρόγραμμα του προλεταριάτου.


Όπως ισχυρίζομαι εδώ, αυτή η εμπειριστική μέθοδος οδηγεί στην θεωρία και πρακτική της άρνησης της υπεράσπισης των εργατικών κρατών ή της πάλης για την πολιτική επανάσταση. Και στις δύο περιπτώσεις, αυτή η εξάλειψη του Τροτσκιστικού προγράμματος συνέβαλλε στην ήττα των εργατικών κρατών. Κάποιοι το αναγνωρίζουν αυτό ως ιστορική ήττα, άλλοι ως νίκη κατά του Σταλινισμού,  αλλά κανείς δεν αναγνωρίζει τον σάπιο του ρόλο στην εξάλειψη του Τροτσκιστικού προγράμματος της παγκόσμιας επανάστασης προς υπεράσπιση των εργατικών κρατών.  Στις σύγχρονες συζητήσεις για τον ρόλο του ιμπεριαλισμού σε μια σειρά συγκρούσεων σε όλο τον κόσμο, η μεγάλη πλειοψηφία ρεφορμιστικών και "κεντριστικών" ρευμάτων απορρίπτουν τη μαρξιστική διαλεκτική για μια εμπειριστική και εκλεκτικιστική μέθοδο Μενσεβικισμού.  Η μέθοδος αυτή απορρίπτει το Μπολσεβίκικο κόμμα ως πρωτοπορία του προλεταριάτου και μετατρέπει την σοσιαλιστική επανάσταση σε εξελικτική διαδικασία αλά Κάουτσκι ή Στάλιν, όπου οι μικροαστοί αντικαθιστούν την επαναστατική δράση του προλεταριάτου. Όπως ισχυρίστηκε ο Τρότσκι στο Προς υπεράσπιση του Μαρξισμού, ο εμπειρισμός είναι η χαρακτηριστική μέθοδος των μικροαστών διανοουμένων, που επιλέγουν γεγονότα αποσπασματικά για να προωθήσουν τα συμφέροντά τους ως τάξη ή κάστα που ενεργεί ως πράκτορας του κεφαλαίου.

Εμπειρισμός εναντίον διαλεκτικής

Ο εμπειρισμός είναι η μέθοδος της αστικής τάξης επειδή ανταποκρίνεται στον καπιταλισμό στο επίπεδο της ανταλλαγής, όπου οι εκμεταλλευτικές σχέσεις παραγωγής εμφανίζονται με φετιχοποιημένη μορφή ως σχέσης ανταλλαγής. Όταν οι μικροαστοί εμπειριστές "επιλέγουν γεγονότα", αυτά είναι τα γεγονότα εκείνα τα οποία συμφωνούν με αυτή τη φετιχοποιημένη αντίληψη του καπιταλισμού, στον οποίο παίζουν διαμεσολαβητικό ρόλο στην αγορά ανάμεσα στους εργοδότες και τους εργάτες.  Οι μικροαστοί διανοούμενοι, μαζί με την εργατική γραφειοκρατία λοιπόν, δρουν ως πράκτορες της αστικής τάξης, υποτάσσοντας την εργατική τάξη στην εξουσία της. Η ταξική πάλη είναι μια διαρκής πάλη ανάμεσα στους επαναστάτες Μαρξιστές, οι οποίοι εκπροσωπούν τα γενικά και ιστορικά συμφέροντα  του προλεταριάτου, και τους μικροαστούς ρεφορμιστές, οι οποίοι με κάθε ευκαιρία προσπαθούν να υποτάξουν το προλεταριάτο στην αστική τάξη.  Η Ρωσική επανάσταση πέτυχε επειδή το επαναστατικό Μπολσεβίκικο κόμμα κυριάρχησε πάνω στους ρεφορμιστές και Μενσεβίκους, και οδήγησε τους εργάτες και τους φτωχούς αγρότες στη νίκη. Ο εκφυλισμός της ρωσικής επανάστασης και η αποτυχία της γερμανικής επανάστασης ήταν αποτελέσματα της αποτυχίας των εργατών να δημιουργήσουν Μπολσεβίκικα κόμματα και να έρθουν σε ρήξη με τα μικροαστικά ρεύματα του εργατικού κινήματος εκτός ΕΣΣΔ, και της ανόδου της Σταλινικής γραφειοκρατίας εντός ΕΣΣΔ.

[...]

Παραμένουμε πιστοί στον Τρότσκι. Υπερασπιστήκαμε τη Σοβιετική Ένωση, την Κίνα, το Βιετνάμ και την Κούβα μέχρι την ήττα τους από τις αντεπαναστάσεις των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, οι οποίες είχαν την στήριξη των μικροαστών αποστατών από τον Τροτσκισμό. Αυτοί οι αποστάτες δεν έχουν κύρος ως Μαρξιστές, Λενινιστές ή Τροτσκιστές. Έχοντας εγκαταλείψει την απροϋπόθετη υπεράσπιση της Σοβιετικής Ένωσης, προσπαθούν να καρπωθούν τα ωφέλη της εξήγησης του ιμπεριαλισμού στη Ρωσία και την Κίνα σήμερα, πετώντας τον Μαρξισμό, τον Λενινισμό και τον Τροτσκισμό στα σκουπίδια.  Η θεωρία του "κρατικού καπιταλισμού" δεν μπορεί να στηρίξει την έννοια του "Σταλινικού ιμπεριαλισμού" ή του "Μαοϊκού ιμπεριαλισμού". Δεν υπάρχει συνέχεια ανάμεσα στον "σοβιετικό ιμπεριαλισμό" και τον Ρώσικο και Κινέζικο ιμπεριαλισμό σήμερα. Η ιστορία αυτών των κρατών ως εκφυλισμένων εργατικών κρατών είναι που εξηγεί γιατί και η Ρωσία και η Κίνα έχουν επανεμφανιστεί ως ιμπεριαλιστικές δυνάμεις σήμερα.  

Για τον λόγο αυτό επιμένουμε ότι το ζήτημα του Ρώσικου και του Κινέζικου ιμπεριαλισμού είναι στην καρδιά του μεταβατικού προγράμματος σήμερα.  Καταλήγουμε στην ανάλυσή μας χρησιμοποιώντας τη διαλεκτική του Τρότσκι για να δείξουμε ότι η ποιοτική μεταμόρφωση της Ρωσίας και της Κίνας από εκφυλισμένα εργατικά κράτη σε νέα ιμπεριαλιστικά κράτη εξηγεί τη βασική πραγματικότητα σήμερα. Είναι προδοσία του επαναστατικού καθήκοντος να γυρνάμε την πλάτη στην σημερινή τελική κρίση του καπιταλισμού, όπου δύο ιμπεριαλιστικά μπλοκ, με ηγέτες τις ΗΠΑ και την Κίνα, μάχονται για να ξαναδιαιρέσουν τον κόσμο στην πάλη τους για επιβίωση. Όλα τα απτά πολιτικά και κοινωνικά ερωτήματα που τίθενται σήμερα καθορίζονται σε τελική ανάλυση από αυτόν τον ενδο-ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό. Η αποτυχία να γίνει αυτό κατανοητό είναι αποτυχία να οικοδομηθεί ένα νέο παγκόσμιο κόμμα σοσιαλισμού στη βάση της μεταβατικής μεθόδου του Τρότσκι και καταδίκη του διεθνούς προλεταριάτου, και μαζί του, της ανθρωπότητας, σε καταστροφή, και σχεδόν αναπόφευκτα σε εξάλειψη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου